‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪สูงอีก สูงอีกครับ แม่
‪เย่!
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪(อดัมกลับบ้าน!)
‪คุณกินผัก แล้วก็จะได้อาหารจานหลัก
‪คุณจะได้สปาเกตตีค่ะ
‪ใช่ สมองเอาไว้คิด ส่วนเท้าเอาไว้เต้น
‪ความคิดบวกนี่มันเกี่ยวอะไรเหรอ
‪ฉันเกรงว่าพอเป็นเรื่องนี้ ‪ความคิดบวกของฉันมันไม่...
‪สวัสดีจ้ะ ลูกรัก!
‪มานี่เลย ลูกแม่!
‪- แม่คิดถึงลูกจังเลย ‪- ครับ ผมรู้
‪- ผมมีของมาฝากด้วย ‪- จริงเหรอ อะไรเหรอ
‪จากฝรั่งเศสครับ
‪- ว้าว ‪- มันเขียนว่า "เฌอแตม" ครับ
‪สวยจังเลยจ้ะ
‪แม่ชอบมากเลย มานี่เร็ว
‪ลูกน่ารักสุดๆ เลย ‪แม่ดีใจจังที่ลูกกลับมาแล้ว
‪เอากระเป๋าไปเก็บที่ห้องนอนนะ
‪เดี๋ยวแม่บอกลาพ่อก่อน ตกลงไหม
‪ได้ครับ
‪ไว้เจอกันนะ ทหารน้อย
‪บายครับพ่อ
‪- เขาโตขึ้นเยอะเลย ‪- ใช่
‪คุณดูดีนะ ลู
‪ฉันไปเข้ายิมนิดหน่อย
‪แถมเลิกสูบบุหรี่ด้วย
‪เวรแล้ว
‪งั้นคุณก็คงไม่อยากได้อันนี้สิ
‪- ในนี้มีอีกสองอัน ‪- ไม่ๆ
‪ไวน์นี่ได้เสมอเลย
‪ขอบคุณสำหรับเรื่องนี้นะ ลูอีส ‪ผมรู้... มันไม่ง่ายเลย
‪ไม่เป็นไร
‪พูดจริงๆ นะ มันเป็นเรื่องดีที่ควรทำ
‪ลิซ่าเป็นยังไงบ้าง
‪ดี
‪เธอสบายดีนะ
‪ดีแล้ว
‪เชิญเลย
‪เอียน
‪ฉันดีใจกับคุณด้วยนะ
‪ไม่นะ
‪เอาเลย
‪ลูกโด่งนะ
‪แม่ครับ
‪เย่!
‪ผมไม่ต้องใช้สองขาหรอก
‪หนึ่ง สอง สาม...
‪แม่คิดถึงวันเวลาแบบนี้นะ
‪แม่คิดถึงลูก
‪ผมรู้สึกแย่ที่ไปฝรังเศส ‪โดยที่แม่ไม่ได้ไปด้วย
‪อย่าเลยจ้ะ
‪แม่คิดถึงพ่อไหม
‪บางครั้งนะ
‪- แม่ไม่เกลียดเขาเหรอ ‪- ไม่เกลียดจ้ะ
‪พ่อลูกเป็นคนดี
‪และถ้าไม่มีเขา แม่ก็คงไม่มีลูก
‪พอลูกโตขึ้น ลูกก็จะเข้าใจว่า ‪สิ่งต่างๆ มันเกิดขึ้น
‪และมันก็แค่หมายความว่า ‪บางคนไม่ควรอยู่ด้วยกันอีกแล้ว
‪พวกเขาหยุดทำดีใส่กันและกัน
‪แล้วการยุติเรื่องนั้นก็เป็นสิ่งดีที่สุด ‪ก่อนอะไรจะเละไปกว่านี้
‪"เละ" แปลว่าอะไรเหรอครับ
‪มันหมายถึงเวลาเรื่องมันแย่ลงน่ะ
‪มีคนมาครับ แม่
‪จ้ะ แม่ไปดูเอง
‪ใครเหรอ
‪แม่ยังไม่รู้จนกว่าจะเปิด จริงไหม
‪- สวัสดีคนแปลกหน้า ‪- ว่าไง
‪- ป้าโซฟี ‪- สวัสดีจ้ะ
‪ขอโทษที ช่วงนี้ฉัน...
‪พังมาก
‪ฉันเป็นห่วงเธอนะ
‪แล้วเธอลาออกจริงๆ เหรอ
‪หรือเดวิดไล่เธอออก
‪เพราะเขารู้เรื่องระหว่างเธอกับเมียเขา
‪- ใช่ ‪- เวรกรรมแล้ว ลู
‪ฉันบอกเธอว่าอะไร
‪- เราตกลงกันแล้ว... ‪- อะไร
‪ใช้ชีวิตอย่างที่เธอบอกว่า ‪ฉันควรจะทำเหรอ
‪ตอนนี้ฉันไม่ต้องการฟังไอ้ประโยค ‪"ฉันบอกเธอแล้ว" หรอกนะ
‪ที่ฉันมาก็เพราะเป็นห่วงนะ ลู
‪ฟังนะ...
‪มันเจ็บ ฉันรู้
‪แต่เธอออกมาก็ดีที่สุดแล้ว
‪ใช่
‪เพราะเธอออกมาแล้ว ใช่ไหม
‪ฉันเป็นห่วงเธอ
‪- ให้ตายเถอะ ‪- ฉันเกลียด...
‪ที่ต้องเห็นเธอเป็นอย่างที่เป็นอยู่ ‪ช่าง... บอบบางเหลือเกิน
‪จริงๆ เลยนะ ลู ‪เดวิดเขาเป็นจิตแพทย์
‪เมียเขาอาจจะเป็นคนบ้าก็ได้
‪แบบไอ้พวกห้องใต้หลังคา ‪ในเรื่องเจน แอร์เป๊ะๆ
‪ซึ่งก็อธิบายได้ว่า ‪ทำไมเขาถึงมีชู้แบบนี้
‪งั้นฉันก็คงรู้ไปแล้ว
‪พระเจ้า ทุกอย่างที่เธอพูดมา...
‪ฉันว่าเธอไม่รู้ด้วยซ้ำ
‪แต่มันก็แค่หมายถึง "ลูอีสผู้น่าสงสาร
‪แค่เป็นชู้ยังทำให้เนียนไม่ได้
‪สุดท้ายก็เจ็บตลอด"
‪ฉันไม่ใช่เหยื่อในเรื่องนี้นะ โซฟี ‪เข้าใจไหม
‪ฉันไม่เคยเป็นด้วย
‪อเดลไม่มีคนอื่นแล้ว
‪ไม่มีเลย
‪ไม่มีแบบที่ควรมี
‪และฉันรู้ว่ามันรู้สึกยังไง
‪เธอควรจะไปซะนะ
‪อยากให้เปิดหรือปิด
‪ปิด
‪- ดีใจที่ได้เจอหนูนะ อดัม ‪- โอเคครับ
‪- แล้วอิกอร์ก็ได้คะแนนไป ‪- นี่
‪ตัวเหม็นจังเลย เข้าไปอาบน้ำเร็ว
‪- ผมต้องไปอาบเหรอ ‪- ใช่
‪ไปเดี๋ยวนี้เลย
‪(ที่ทำงาน)
‪(อเดล เฟอร์กูสัน)
‪ว่าไง ลู สบายดีไหม
‪สวัสดี จ้ะ ฉันสบายดี
‪ฉันมีเรื่องจะถามน่ะ ‪ฉันรู้ว่ามันกะทันหันไปหน่อย
‪แต่เธอช่วยดูอดัมให้ฉัน ‪สักสองสามชั่วโมงได้ไหม
‪- เมื่อไหร่ล่ะ ‪- คืนนี้
‪ขอโทษนะ มันกะทันหันจริงๆ ‪ฉันต้องไปช่วยเพื่อนน่ะ
‪เพราะคืนนี้ฉันมีนัดสำคัญ
‪กับชาร์ดอนเนย์หนึ่งขวด ‪และอะ สตาร์ อีส บอร์น
‪งั้นให้ฉันเตรียมชาร์ดอนเนย์ดีไหม
‪แล้วเธอก็ดูรวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก
‪ไม่ทำให้เธอร้องไห้หนักด้วย
‪ตกลง ฉันก็คิดถึงเจ้าตัวน้อยอยู่เหมือนกัน
‪เขาจะได้เล่าเรื่องที่ฝรั่งเศส ‪ให้ฉันฟังด้วย ขอสิบนาทีนะ
‪เธอคือดาวเด่นเลย
‪โอเค
‪เปิดสิ
‪(อเดล เฟอร์กูสัน)
‪เอาละ โอเค
‪(สันนิษฐานว่าเป็นพีทีเอสดี)
‪(เธอรู้เรื่องที่ไม่ควรจะรู้ ‪เธอรู้ได้ยังไง)
‪(มารีแอนน์ไม่แจ้งข้อหา โล่งอก ‪ไม่มีหลักฐาน ย้ายบ้านอีกครั้ง)
‪(ลูอีส จะทำยังไงกับเธอดี)
‪เรื่องนี้แกคิดผิดแล้ว ไอ้สารเลว
‪(รายงานทางการแพทย์/สุขภาพจิต)
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณขโมยมันมา
‪บันทึกพวกนี้มันย้อนไปถึง ‪สิบกว่าปีก่อนเลย
‪ย้อนไปจนถึงตอนที่คุณ ‪อยู่ในเวสต์แลนดส์
‪คุณอ่านทั้งหมดแล้วเหรอ
‪เปล่า แต่ฉันต้องดู ‪เพื่อให้แน่ใจว่ามันถูกอันแล้ว
‪มันมีเรื่องตำรวจ
‪มารีแอนน์ไม่แจ้งข้อหา...
‪เขาไม่มีทางปั้นเรื่องทั้งหมดนี้ ‪ขึ้นมาหรอก อเดล
‪ฉันเคยบอกคุณเรื่องมารีแอนน์ ‪และเรื่องนอกใจ
‪เพราะงั้นก็ใช่...
‪ฉันเผชิญหน้ากับเธอแล้ว
‪เป็นคุณจะไม่ทำเหรอ
‪แล้วฉันก็ดูเป็นคนบ้าเลย
‪เขาสร้างภาพฉันขึ้นมา ‪แล้วคนอื่นก็เชื่อมัน
‪แม้แต่คุณ
‪คุณกำลังมองฉันแล้วคิดว่า ‪"นี่ฉันคิดผิดเรื่องเธอมาตลอดเลยเหรอ"
‪ฉันเปล่า
‪ฉันเห็นว่าเขาทำกับคุณยังไงนะ อเดล
‪ฉันแค่คิดว่าคุณควร...
‪ควบคุมชีวิตตัวเองได้
‪อยู่ในจุดที่คุณสามารถ...
‪ดูแลตัวเองได้เมื่อจำเป็น ‪ตัดสินใจอะไรด้วยตัวเอง
‪คุณพูดเหมือนที่ร็อบเคยพูดเลย
‪ก็นะ จากที่ฉันอ่านในบันทึก
‪ร็อบรู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้
‪ทั้งหมดนี้มันก็ย้อนกลับไปที่ร็อบ
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับร็อบ
‪ทุกอย่างเลย
‪มากับฉันสิ
‪ฉันมีบางอย่างจะให้เธอดู
‪นี่เป็นสีของป่าที่ฉันโตมา
‪มันอยู่ในพื้นที่บ้านฉัน
‪ตอนฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ‪มันเขียวชอุ่ม
‪และมีชีวิตชีวามาก
‪เหมือนออกมาจากเทพนิยายเลย
‪เราไม่เคยกลับไปที่นั่นอีก
‪ตั้งแต่หลังจากร็อบมาเยี่ยมครั้งนั้น
‪เดวิดไม่ยอมไปที่นั่น ‪และเขาก็ไม่ยอมขายมันด้วย
‪ทุกอย่างก็แค่ตั้งอยู่ตรงนั้น...
‪ว่างเปล่าและถูกลืมไป
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪ฉันคิดว่าเดวิดฆ่าร็อบ
‪อะไรนะ
‪ฉันว่าเดวิดอิจฉาร็อบ
‪อิจฉาที่ฉันฟังเขา
‪ฉันแค่อยากให้เขาเป็นเพื่อนกัน
‪สองคนนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ‪ในชีวิตฉันเลย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เช้าวันหนึ่ง...
‪ร็อบก็หายไป
‪เดวิดบอกว่าเขาตัดสินใจจะไป แต่...
‪ร็อบไม่มีทางไปโดยไม่บอกลาหรอก
‪คุณเคยถามเดวิดเรื่องนั้นไหม
‪ฉันมองหน้าคุณก็รู้แล้ว
‪ว่าคุณคิดอะไรกับฉัน
‪การได้ยินอะไรแบบนี้ มันไม่พอหรอก
‪มันก็แค่คำพูด
‪เว้นแต่คุณจะอยู่ที่นั่น
‪เว้นแต่...
‪คุณคิดว่าร็อบยังอยู่ที่นั่นใช่ไหม
‪สักที่ในแฟร์เดล
‪เขาไม่มีวันหายไปจากชีวิตฉันหรอก
‪ไม่มีวัน ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่
‪ว่าไง
‪พร้อมนอนหรือยังจ๊ะ
‪นี่จ้ะ
‪ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ลูกรัก
‪ราตรีสวัสดิ์ครับ แม่
‪ฝันดีนะจ๊ะ
‪ให้ตายเถอะ ฉันโคตรเกลียดที่นี่
‪และก็ทุกคนที่เหมือนอลิซา ‪ที่คิดว่ามันคือโลกทั้งใบ
‪ในแฟลตโสโครกแคบๆ ‪ในตึกห้องแถวห่วยๆ
‪ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมฉัน ‪ถึงอยากเมายาทันทีที่ฉันกลับมาที่นี่
‪มันคือสิ่งที่ไอ้พวกหน้าโง่ที่ศูนย์บำบัด ‪ไม่มีวันเข้าใจ
‪พวกเราบางคนก็ไม่ได้อยากเลิกยา
‪เมดิเตอร์เรเนียนแห่งยุคที่ผ่านพ้นไปแล้ว ‪แต่ไม่เหมือนเมดิเตอร์เรเนียนส่วนใหญ่
‪คุณยังสามารถซื้อที่อยู่ใต้แสงอาทิตย์นี้ ‪ในราคาเพียงพันปอนด์หรือน้อยกว่านั้น
‪ห้ามแตะต้องเบียร์เด็ดขาดนะ ร็อบ
‪มันของเรา ไม่ใช่ของนาย
‪ฉันไม่ดื่มเบียร์เส็งเคร็งนี่หรอก
‪เธออยากได้บ้านพักตากอากาศ ‪ที่เธอเอาไปปล่อยเช่า
‪ช่วงหน้าร้อนได้
‪ฉันอยากมีบ้านที่เราปล่อยให้เช่าได้
‪แต่ก็ไม่ไกลจากอังกฤษเกินไป ‪เราจะได้แวะไปที่นั่นได้
‪ไม่อยากเชื่อว่าฉันใกล้จะได้เจอเธอแล้ว
‪ฉันไม่เคยเป็นห่วงใคร ‪อย่างที่ฉันเป็นห่วงอเดลมาก่อน
‪ที่จริงฉันรู้สึกประหม่า
‪ถ้าที่บ้านเธอ ‪ทุกอย่างมันต่างออกไปล่ะ
‪ที่คฤหาสน์ของเธอ
‪แม่ง
‪ได้มาหรือเปล่า
‪ฉันจะไปรู้อะไรเรื่องพวกนั้น
‪ไม่อยากเชื่อว่าฉันกำลังหนีอยู่
‪นั่นแหละคืออเดล
‪ทางหนีจากชีวิตฉัน
‪ช่างแม่งชีวิตเก่า ต้อนรับชีวิตใหม่
‪ใช่แล้วเพื่อน หมายเลข 22 เปิดไฟ
‪มาดูกันว่ารอบต่อไปเขาจะได้อะไร
‪จากนั้นคุณก็จะได้คู่เดตแน่นอน
‪สาวๆ ชอบเจ้าของร้านพิซซ่า
‪แต่ลองนึกดูสิว่าเขาจะโรยหน้าอะไร ‪ตอนฟิลิป น้องชายเขาไปส่งข่าว
‪สาวๆ ฟังนะ
‪แม่ครับ มาเร็ว
‪ดูสิครับแม่ ผมเจอหอยทาก
‪ผมจะตั้งชื่อมันว่าคาเมรอนนะ
‪โอเค คาเมรอน ฉันชอบบ้านแกนะ ‪ฉันจะมีบ้านแบบแกให้ได้เลย
‪แกจะทำอะไร
‪นาโอมิ คุณไม่ได้อารมณ์เลย
‪มาร์ติน มัน...
‪(โรเบิร์ต โดมินิก ฮอยล์)
‪(อลิซา ฮอยล์)
‪(กลาสโกว์)
‪(สวัสดี ฉันอลิซา ‪เจ้าของร้านขายของขวัญแคนเดิลวิก)
‪เจ็ด...
‪แปด ห้า
‪ใครคะ
‪เดวิดครับ
‪อดัมอยู่ที่นี่ คุณเข้ามาไม่ได้
‪ผมไม่ได้อยากเข้าไป
‪ผมแค่อยากได้กุญแจที่ทำงาน
‪อะไรนะ
‪ผมรู้ว่าเมื่อคืนคือฝีมือคุณ
‪ผมยังไม่ได้บอกคนอื่นว่าคุณทำอะไร
‪ผมแค่อยากได้กุญแจ
‪และเอกสารที่คุณเอาไป
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‪คุณโกหกได้ห่วยมาก
‪พวกเราบางคนก็ไม่ได้ทำบ่อยๆ
‪รออยู่ตรงนี้แหละ
‪ผมต้องการเอกสารด้วย ลูอีส
‪ไม่งั้นเรื่องจบไม่สวยแน่
‪นี่ขู่เหรอ
‪รู้ไหมว่าเมื่อคืนคุณลืมอะไร
‪มันมีกล้องวงจรปิดอยู่ข้างนอกคลินิก
‪และถ้าผมไปบอกคนอื่น
‪คุณได้เจอปัญหาหนักแน่
‪แบบนั้นคงดูไม่ดีกับเจ้านายคนใหม่ ‪ในอนาคตหรอก จริงไหม
‪แค่เอาเอกสารมาแล้วก็เลิกยุ่ง ‪กับชีวิตแต่งงานผมได้แล้ว
‪ไม่งั้นจะทำไม
‪จะแจ้งตำรวจเหรอ
‪อยากไปถึงขั้นนั้นจริงๆ เหรอ
‪เอาเลยสิ
‪ใช่
‪อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด
‪มันอยู่ไหน
‪ฉันเอาให้อเดลไปแล้ว
‪อย่ามายุ่งกับเรา ลูอีส
‪ผมขอร้อง
‪- คุณไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ‪- ฉันไม่เชื่อคุณ
‪ฉันไม่เชื่อทุกอย่างที่คุณพูดแล้ว
‪งั้นก็เชื่อเรื่องนี้ซะ
‪ถ้าคุณยังยุ่งไม่เลิก คุณได้เจ็บตัวแน่
‪เชี่ย
‪มาได้เวลาพอดีเลย
‪อย่างกับคุณรู้ว่า ‪ผมจะถึงบ้านกี่โมงเลย
‪กินข้าวหรือยังคะ
‪เมื่อไหร่จะเสแสร้ง ‪ทำเป็นเมียผู้นอบน้อมซะที
‪- ฉันนึกว่าเราดีขึ้นแล้วนะ เดวิด ‪- นั่นสินะ
‪ใช่ เพราะสิ่งที่เราต้องการก็แค่พาสตา
‪ชุดสวยๆ
‪ให้ตายเถอะ
‪คุณรู้ว่าเธอคือใครใช่ไหม
‪ลูอีสน่ะ
‪คุณรู้ตั้งแต่ตอนที่เจอเธอแล้ว
‪คุณรู้ทุกอย่างเสมอ
‪มันเป็นไปได้ยังไง
‪- คุณพูดไม่รู้เรื่องแล้ว ‪- คุณเล่นเกมของคุณไปเถอะ อเดล
‪ผมพอแล้ว
‪ผมไม่สนแล้ว
‪แต่คุณอย่าเอาลูอีสเข้ามาเกี่ยว
‪ผมอยากหย่า
‪อย่าพูดอะไรที่คุณ ‪ไม่ได้หมายความแบบนั้นจริงๆ
‪ผมพูดจริงๆ
‪ไม่มีอะไรจะแย่ไปกว่านี้แล้ว
‪เดวิด เมื่อคุณเริ่มแล้ว
‪บางอย่างก็เอากลับคืนมาไม่ได้
‪มันจะเปลี่ยนทุกอย่างตลอดไป
‪ผมไม่รู้แล้วว่าคุณคือใคร
‪พร้อมหรือยัง
‪พร้อมมั้ง
‪เคยทำแบบนี้กับคนอื่นไหม
‪ไม่เคย
‪นายเป็นคนแรกที่ฉันเล่าให้ฟังด้วยซ้ำ
‪นายเป็นคนเดียวที่ฉันรู้จัก ‪ที่จะยอมเชื่อฉัน
‪ฉันประหม่านะ
‪เหมือนกัน
‪- เธอไม่ต้องทำก็ได้ ‪- ไม่ ฉันอยากทำ
‪กับนาย
‪- หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก... ‪- สอง สาม สี่ ห้า หก
‪- เจ็ด แปด เก้า สิบ ‪- เจ็ด แปด เก้า...
‪ไม่เป็นไรนะ
‪แม่งเอ๊ย เมื่อกี้สุดยอดมาก
‪"การถอดจิตเป็นคำที่ใช้ในคุย...
‪คุยหลัทธิ..." ฟังดูทะแม่งๆ นะ
‪"เพื่ออธิบายถึงการออกจากร่าง ‪ด้วยความตั้งใจ
‪ที่รับเอาการมีอยู่ของจิตวิญญาณ ‪หรือความรู้สึกตัวที่เรียกว่า 'กายทิพย์'
‪ที่แยกออกมาจากร่างกาย ‪และสามารถเดินทางนอกร่างได้
‪ตลอดทั่วทั้งจักรวาล"
‪ฉันเรียกแค่ "การเดินทาง" มาตลอดนะ
‪ไม่อยากรู้เหรอว่า ‪เกิดขึ้นได้ยังไงหรือทำไม
‪ไม่ล่ะ
‪ฉันไม่อยากทำอะไร ‪ที่อาจจะทำให้มันเปลี่ยนไป
‪เธอทำมันใช่ไหม
‪คืนที่ไฟไหม้
‪บางที...
‪ถ้าฉันไม่ได้...
‪ฉันว่าถ้าฉันอยู่ในร่างตัวเอง ฉันก็...
‪ฉันคงได้กลิ่นควัน หรือ...
‪อย่า
‪อย่าทำแบบนี้กับตัวเองนะ
‪เธอไปได้ไกลแค่ไหน
‪ตอนแรกก็ไม่ไกลนะ
‪แต่ยิ่งเราทำบ่อยๆ เราก็ยิ่งไปได้ไกล
‪มันก็เหมือนการสร้างกล้ามเนื้อ
‪ฉันว่านายไปได้ทุกที่ที่นายเคยไปเลย
‪ตราบใดที่นายนึกภาพมันได้
‪เดวิดรู้เรื่องนี้ไหม
‪เขาเป็นพวกมีเหตุผล
‪เขาไม่มีวันเข้าใจหรอก
‪ช่วยอย่าพูดถึงมันนะ ตกลงไหม
‪ความลับสุดพิเศษของเรา
‪เขามาแล้ว
‪มาเร็ว
‪มานี่เลย
‪- ผมคิดถึงคุณนะ ‪- ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน
‪เดวิด
‪นี่ร็อบค่ะ
‪เพื่อนสนิทฉันเอง
‪ร็อบ นี่เดวิด
‪ฉันขอสั่งให้ทั้งสองคนรักกันเดี๋ยวนี้
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ
‪ร้านแคนเดิลวิก อลิซาพูดสายค่ะ
‪- อลิซา ฮอยล์เหรอคะ ‪- ค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
‪ค่ะ ฉันอยากจะขอเวลาคุณ ‪สักนาทีได้ไหมคะ
‪ฉันกำลังค้นคว้า ‪เรื่องคลินิกเวสต์แลนดส์
‪และฉันคิดว่าน้องชายคุณ ‪ก็อยู่ที่นั่นสักพักใช่ไหม
‪โรเบิร์ตน่ะค่ะ
‪คุณตามหาร็อบเหรอ
‪ค่ะ แต่ฉันหาข้อมูลติดต่อเขาไม่ได้เลย
‪เวสต์แลนดส์ใช่ไหม
‪เป็นที่ที่เปล่าประโยชน์สุดๆ
‪ร็อบกลับไปเล่นยาอีกรอบ ‪ทันทีที่ออกมาจากที่นั่นเลย
‪เขาอยู่ในห้องสองวัน เมายาจนสติหลุด
‪แล้วก็ขโมยเงิน 40 ปอนด์สุดท้ายของฉัน ‪แล้วเดินออกไปจากที่นี่
‪ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ได้ข่าวจากเขาอีก ‪แล้วนั่นมันก็สิบกว่าปีมาแล้ว
‪เขาไม่ติดต่อมาเลยเหรอคะ
‪ไม่เลย คงจะตายอยู่ในซอกหลืบ ‪ที่ไหนสักที่นั่นแหละ
‪- ฉันเสียใจด้วยนะคะ ‪- ไม่ต้องหรอกค่ะ
‪ร็อบมันเป็นไอ้เด็กนรกส่งมาเกิด
‪เขาไม่คุ้มค่าเหนื่อยหรอก
‪- ฉันต้องวางแล้วค่ะ ‪- ค่ะ ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะที่...
‪ฉันคิดว่าเดวิดฆ่าร็อบ
‪(ไฟไหม้แคมป์เบลล์ สกอตแลนด์)
‪"หนุ่มไร่แฟร์เดล ‪ช่วยชีวิตทายาทหญิง..."
‪เขาช่วยชีวิตฉันไว้น่ะ
‪คืนที่พ่อแม่ฉันตาย
‪แล้วเกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงคนนั้น
‪ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจ
‪ฉันรู้ว่าคุณได้เงินเธอไปทั้งหมด
‪คุณได้เจ็บตัวแน่
‪เดวิดบอกว่าเขาตัดสินใจจะไป
‪แต่ร็อบไม่มีทางไปโดยไม่บอกลาหรอก
‪(ตำรวจชี้เหตุเพลิงไหม้ 'น่าสงสัย')
‪"น่าสงสัย"
‪สารวัตรวิกนอลล์ใช้เวลาสองชั่วโมง ‪ในการพูดคุยกับเดวิด เฟอร์กูสัน
‪ที่ก่อนหน้านี้ถูกยกย่องให้เป็นฮีโร่
‪หลังไปช่วยอเดล แคมป์เบลล์ ‪จากเหตุไฟไหม้
‪- เฟอร์กูสันเป็นผู้ต้องสงสัยเหรอคะ ‪- ขอไม่แสดงความเห็นครับ
‪เขาถูกตำรวจคุมตัวอยู่เหรอคะ
‪- อยู่โรงพยาบาล ‪- สารวัตรคะ เขาเป็นผู้ต้องสงสัยเหรอ
‪ยังอยู่ในขั้นสืบสวน ผมให้ความเห็น ‪มากกว่านี้ไม่ได้ ขอโทษด้วยครับ
‪พยานหลายท่านกล่าวว่า
‪ครอบครัวแคมป์เบลล์ ‪ไม่เห็นด้วยกับความสัมพันธ์นี้
‪และยังบอกอีกว่าครอบครัวเฟอร์กูสัน ‪กำลังมีปัญหาทางการเงิน
‪(เรียน สารวัตรใหญ่วิกนอลล์)
‪ทำการสืบสวนคดีไฟไหม้ที่แฟร์เดล...
‪ที่แฟร์เดลต่อมาในปีนั้น
‪ฉันคิดว่าเดวิด เฟอร์กูสันฆ่าเขา
‪ฉันคิดว่าเรื่องของร็อบ ‪ควรจะมีคนได้รู้ความจริง
‪"อย่างน้อย...
‪ฉันก็รู้ว่าฉันเป็นใคร ‪ตอนตื่นขึ้นมาเช้าวันนี้
‪แต่ฉันคิดว่าตั้งแต่ตอนนั้น ‪ฉันคงเปลี่ยนไปหลายครั้งแล้ว
‪'หมายความว่ายังไง'
‪เจ้าหนอนผีเสื้อพูดอย่างจริงจัง ‪'อธิบายเรื่องของเธอมา'
‪'เกรงว่าฉันจะอธิบายเรื่องตัวเองไม่ได้' ‪อลิซกล่าว
‪'เพราะฉันไม่ใช่ตัวฉัน นายก็เห็น'
‪'ฉันไม่เห็น' เจ้าหนอนผีเสื้อกล่าว"
‪เร็วเข้า...
‪- ฉันว่าบางคนมีแล้วนะ ‪- อัจฉริยะสุดๆ
‪ที่รัก ที่รักจ๊ะ รถเธอมาแล้ว ‪ฉันว่าฉันอาจจะยืม...
‪ตกลงไหม ‪ว่าแต่เธอใส่ชุดอะไรอยู่เนี่ย
‪แม่ครับ
‪แม่ ตื่นเถอะนะครับ
‪แม่ ตื่นสิครับ!
‪แม่ ตื่นเถอะนะครับ!
‪แม่ครับ!
‪แม่!
‪แม่ ตื่นเถอะนะ!
‪แม่ครับ!
‪แม่ เป็นอะไรไปครับ
‪แม่ เกิดอะไรขึ้นครับ
‪- แม่ครับ ‪- แม่อยู่นี่แล้วจ้ะ
‪ผมปลุกแม่ไม่ตื่นเลย
‪ผมพยายามแล้ว...
‪- แม่ก็ไม่ยอมตื่น ‪- แม่อยู่นี่แล้วจ้ะ
‪ไม่เป็นไรนะ แม่อยู่นี่แล้ว
‪แม่ทำผมกลัวนะ
‪แม่รู้
‪แม่รู้ แม่ขอโทษนะ ‪แม่ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ลูกกลัวเลย
‪ไม่เป็นไรนะ แม่อยู่นี่ แม่อยู่นี่แล้ว
‪สบายดีไหม ลู
‪จ้ะ
‪ฉันสบายดี ขอบคุณนะ
‪ฉันแค่อยากขอยืมกาแฟหน่อยได้ไหม
‪- ไว้กินตอนเช้าน่ะ ‪- ได้สิ
‪เข้ามาเลย รกหน่อยนะ
‪ที่รัก อย่าให้ฉันกินเหล้าวันนี้นะ ‪เพราะซาฟฟ์ขู่จะออกจากบ้านอีกแล้ว
‪สองสามช้อนพอไหม
‪ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่นักดื่ม ‪แต่เธอก็รู้ว่ายัยนั่นเป็นยังไง
‪จ้ะ
‪โทษทีนะ มันของถูกๆ น่ะ
‪แล้วเธอจะดื่มอะไร ถ้าเลิกดื่ม
‪ฉันก็ควรดื่มน้ำเปล่าสิ
‪มันคือมิกเซอร์นะ แพตซี ‪เราจะเอาแบบผสมวิสกี้ด้วย
‪เธอนอนดึกนะ
‪แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
‪จ้ะ
‪ฉัน...
‪ขอโทษนะ มันก็แค่...
‪ขอบใจนะ
‪ไม่เป็นไรเลย
‪คงดูเรื่องนี้ไปห้ารอบแล้ว ‪แต่ฉันยังชอบเรื่องนี้อยู่เลย
‪แปดชั่วโมงที่แย่ที่สุดในชีวิตฉัน
‪- ฝันดีนะ ‪- จ้ะ ฝันดี
‪แม่ ตื่นเถอะนะครับ! แม่ครับ!
‪แม่ ตื่นสิครับ!
‪อเดล! ตื่นสิ!
‪อเดล!
‪(เธอรู้เรื่องที่ไม่ควรจะรู้ ‪เธอรู้ได้ยังไง)
‪คุณรู้ได้ยังไง
‪ฉันรู้เรื่องคนอื่นน่ะ
‪คุณจะไปที่ไหนก็ได้นะ
‪คุณคงได้เห็นเดวิดในมุม ‪ที่ฉันไม่เคยเห็นนะคะ
‪ผมตกหลุมรักคุณแล้ว
‪ขอโทษค่ะ ฉันว่าเราไม่เคยเจอกันนะ
‪นังตอแหล!