‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ฉันคิดว่าเดวิดฆ่าร็อบ
‪เกิดอะไรขึ้นในไบรตันเหรอ
‪เขานอกใจฉัน
‪มารีแอนน์
‪เธอเป็นเจ้าของคาเฟ่เล็กๆ ‪ตรงหัวมุมจากที่ทำงานเขาน่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ‪- ค่ะ อรุณสวัสดิ์
‪คุณมารีแอนน์ใช่ไหมคะ
‪ค่ะ เว้นแต่คุณจะเป็นสรรพากร
‪ถ้างั้นฉันไม่เคยได้ยินชื่อเธอเลยค่ะ
‪ฉันต้องคุยกับคุณจริงๆ ‪เรื่องเดวิด เฟอร์กูสันกับอเดลค่ะ
‪ฉันคิดว่าคุณรู้จักพวกเขานะ
‪ขอโทษนะคะ ‪ขอถามได้ไหมว่าคุณคือใคร
‪ไม่ใช่พวกเจ้าหน้าที่หรอกค่ะ ฉันแค่...
‪ต้องถามคุณบางอย่างจริงๆ
‪และดูหน้าคุณก็รู้แล้วค่ะ ‪ว่าฉันมาถูกที่แล้ว
‪ฉันไม่มีอะไรจะพูดเรื่องพวกเขา
‪ได้โปรดนะคะ
‪มันสำคัญจริงๆ
‪ฉันมาไกลมากและ...
‪มันไม่เคยมีอะไรเลย
‪เรื่องเดวิดกับฉันน่ะ
‪ที่สำคัญเขาเด็กเกินไปสำหรับฉัน
‪เขาเข้ามาแต่เช้า
‪นั่งตรงหน้าต่าง
‪ดื่มกาแฟ...
‪ฉันคิดเสมอเลยว่าเขาดูเศร้า
‪ยังไงก็ตาม...
‪เขากลายเป็นลูกค้าประจำ ‪และก็เริ่มคุ้นเคยกัน เริ่มคุยกัน
‪และเขาก็มีสเน่ห์และตลกด้วย
‪ก็จริงค่ะ
‪เธอก็มาที่ร้านเหมือนกัน
‪ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าเป็นเธอ
‪เธอไม่เคยพูดอะไรเลย
‪แค่ดื่มชาเปปเปอร์มินต์ ‪แล้วก็มองดูรอบๆ ร้าน
‪วันหนึ่ง ฉันบอกเดวิดว่า ‪เขาดูไม่มีความสุขเลย
‪เขาทำให้มันยากที่จะไม่สนใจ
‪ใช่
‪เขาถามฉันว่าเป็นไปได้ไหม ‪ที่จะรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับใครสักคน
‪แต่ก็ยังมองไม่เห็น ‪ตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา
‪ฉันบอกว่าก็คงเป็นไปได้
‪ไม่งั้นฉันคงไม่อยู่กับสามีเฮงซวย ‪ได้นานแบบนี้หรอก
‪แล้วฉันก็บอกเขาไปว่า ‪ไม่มีใครควรทำให้ตัวเองทรมาน
‪เพื่อให้เข้ากับคนอื่นหรอก
‪แล้วจากนั้นเธอก็โผล่มา
‪อย่ามายุ่งกับชีวิตแต่งงานฉัน
‪- ฉันไม่เกี่ยวอะไรกับ... ‪- คุณเอาเขาไปไม่ได้
‪เดวิดเป็นของฉัน
‪- ฟังนะสาวน้อย เธอเข้าใจผิด... ‪- ไม่ ฉันไม่ได้เข้าใจผิด
‪คุณต่างหาก
‪เลิกคุยกับเขาซะที
‪เลิกทำให้เขาชอบคุณ
‪เขาไม่ต้องการคำแนะนำของคุณ
‪ฉันรู้ว่าคุณพูดอะไรกับเขาบ้าง
‪ฉันรู้
‪เธอควรไปเดี๋ยวนี้เลย
‪คุณต้องเลิกยุ่งกับเรา ‪แล้วหยุดทำให้ทุกอย่างแย่ลงซะที
‪- คิดว่าตัวเองเป็นใครเนี่ย ‪- ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร
‪ยัยแก่แสนเศร้าที่มีแค่แมวเป็นเพื่อน
‪เดวิดมาที่ร้านแล้วทำเหมือน ‪ไม่มีอะไรต่างไปจากเดิม
‪เขายังคุยกับฉัน ‪เรื่องที่เขาไม่มีความสุขและ...
‪ตอนนั้นฉันก็ของขึ้นแล้ว ‪ก็เลยแบบ "ช่างแม่ง"
‪ฉันบอกเดวิดไปว่าถ้าเขาทรมานนัก ‪เขาก็ควรเลิกกับเธอไปเลย
‪แล้วเกิดอะไรขึ้นคะ
‪ชาร์ลี
‪เจ้าเหมียว
‪ชาร์ลี
‪ให้ตายเถอะ
‪(นังสำส่อน)
‪พระเจ้า
‪ชาร์ลี แกเกือบทำฉันหัวใจวายแล้ว
‪ไม่เป็นไรนะ
‪สวัสดี มารีแอนน์
‪แกเข้ามาในบ้านฉันเหรอ อีบ้า นี่แก...
‪คงน่ากลัวนะคะ...
‪อยู่ตัวคนเดียว
‪เพราะถ้าใครสักคนอยากเข้าไป ‪พวกเขาก็หาทางได้เสมอแหละ
‪และถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับคุณ
‪ใครจะเป็นคนคอยให้อาหารแมวล่ะ
‪ฉันว่าอันนี้น่าจะของคุณนะ
‪ฉันน่าจะโทรแจ้งตำรวจ
‪แต่ฉันโทรหาเดวิดก่อน
‪แล้วเขาก็เกลี้ยกล่อม ‪ไม่ให้ฉันแจ้งข้อหาอะไร
‪ตอนแรกก็ขอร้องฉัน ‪บอกว่าพวกเขาจะย้ายบ้านไป
‪ฉันจะได้ไม่ต้องเจอพวกเขาอีก ‪แล้วพอมันไม่ได้ผล
‪เขาก็บอกว่ามันมีแค่คำพูดฉัน ‪กับคำพูดเธอ
‪แต่มันก็ไม่ใช่แค่นั้นนะ
‪เขากลัว
‪แต่ตอนที่ฉันบอกเขา เขาไม่ได้ตกใจเลย
‪กลัวน่ะใช่ แต่ไม่ตกใจ
‪ที่จริงฉันคิดว่าเขาโล่งอก
‪ที่มันเป็นแค่เสื้อผ้าฉัน
‪ขอบคุณสำหรับเรื่องนี้นะคะ
‪ฉันจำเป็นต้องรู้จริงๆ
‪ค่ะ
‪ไม่ว่าคุณจะเกี่ยวข้องกับพวกเขายังไง
‪หนีออกมาให้เร็วที่สุดเลยนะ
‪เธอไม่ปกติมากๆ
‪เคล็ดลับในการทำมันฝรั่ง ‪คือเอามันใส่น้ำต้มเดือด
‪แล้วจากนั้นเราก็จะ ‪ได้ยินเสียงมันตะโกนร้อง
‪พอสิบนาที เราเอามันออกมา ‪แล้วก็เอามันไปอบ
‪บอกผมหน่อยครับ คุณเชฟ
‪คุณมีสูตรพิเศษสำหรับไส้ไหม
‪มันเป็นซอสพิเศษครับ... ใช่เลย
‪ผมยัดไส้เข้าไปในไก่ ต้องพูดยังไงนะ ‪อย่างคล่องแคล่ว
‪แล้วจากนั้นก็ใส่ซอสพิเศษเข้าไป...
‪น่าเกลียดจริงๆ
‪จากนั้นก็เอามันไปอบนานๆ
‪- ผมชอบนานๆ ก็คนฝรั่งเศสนี่เนอะ ‪- ใช่เลย
‪แล้วอยากให้ผมช่วยเอามัน ‪เข้าเตาอบไหมครับท่าน
‪เชิญเลยครับ ผมชอบคนนี้นะ
‪- โอเคไหม ‪- ได้เลย
‪เรียบร้อย
‪พูดฝรั่งเศสเหรอ เฌอแตม เฌอแตม
‪ฉันไปเอาไวน์มาเพิ่มนะ
‪- ผมขอ... ผมขอ... ‪- โทษที
‪ไม่เป็นไรครับ
‪กลิ่นหอมน่ากินมาก ร็อบ
‪อาหารที่มหา'ลัยห่วยแตกมาก
‪ผมเป็นเชฟที่แฟร์เดลได้นะ
‪อยู่ข้างล่างในห้องคนรับใช้
‪ตอนแรกผมกังวลเรื่องคุณด้วยนะ ร็อบ
‪คุณจะมีอิทธิพลยังไง
‪กับอเดล
‪ถ้าไม่กังวลก็คงจะแปลก
‪เราเจอกันในศูนย์บำบัดนี่
‪และไม่มีใครอยากได้ยินว่าแฟนตัวเอง...
‪คู่หมั้น
‪คู่หมั้นได้เจอผู้ชายอีกคนแล้ว ‪เขาตลกมาก
‪ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นเยอะ
‪คุณไม่มีอะไรต้องกังวล ‪กับเรื่องนั้นจริงๆ ค่ะ
‪บางทีถ้าคุณเป็นคนที่อยู่ในนั้น ‪อะไรๆ อาจจะต่างไปก็ได้
‪- อย่าพูดแบบนั้นสิ ‪- นั่นสินะ ก็...
‪ขอบคุณ...
‪ที่พาเธอกลับมาหาผมนะ ร็อบ
‪ด้วยความยินดีเสมอครับท่าน
‪เราต้องถ่ายรูปกันนะ ‪ร็อบ ช่วยเอากล้องมาให้หน่อยได้ไหม
‪ได้สิ
‪- เขาตลกจริงๆ นะ ‪- บอกแล้วว่าคุณต้องชอบเขา
‪ถ่ายรูป ด้านไหนที่ผมดูดีนะ
‪ด้านหลังค่ะ
‪เอาละนะ
‪พูดว่า "มาร์จอรีนมยาน"
‪มาร์จอรีนมยาน
‪- ฉันอยากดูรูปจัง ‪- สวยนะ
‪เดี๋ยวผมเปิดให้
‪คุณสวยนะ
‪ฉันว่าเราน่าจะทำความสะอาดนะ
‪- โอเค ‪- เราค่อยทำตอนเช้าก็ได้
‪ฉันจะไปนอนแล้วนะ
‪คุณนี่...
‪อย่าให้เขาอยู่คุยด้วยจนดึกนะ
‪ฉันเตรียมบางอย่างไว้ให้เขา
‪ผมควรขึ้นไปแล้ว
‪ผมเคยกังวลเรื่องคุณเหมือนกันนะ
‪ผมนึกว่าคุณแค่อยากได้เงินเธอ
‪บ้านนี้
‪ก็นะ
‪คุณคงไม่ใช่คนแรกหรอก
‪คนอย่างผม...
‪ได้คบกับเธอ
‪มันคงดูเหมาะเจาะไปนิดมั้ง ผมว่านะ
‪ผมไม่สนเรื่องเงินหรอก
‪ผมรักเธอ
‪ผมเชื่อคุณนะ
‪ผมว่า...
‪อเดลโชคดีจริงๆ ที่มีคุณ
‪ผมอิจฉาเลย
‪อะไร ผมเหรอ
‪ใช่
‪และก็อเดล
‪ทั้งสองคนเลย
‪สิ่งที่คุณมีด้วยกันที่นี่
‪แล้วคุณคิดว่า
‪มันคืออะไร
‪ทุกอย่างที่คุณต้องการ
‪และคุณก็ไม่ต้องการคนอื่นแล้ว
‪ฝันดีนะ
‪หก เจ็ด แปด
‪ชาร์มา โจนส์ แอนด์ดรัมกูลค่ะ ‪ติดต่อเรื่องอะไรคะ
‪สวัสดีค่ะ ฉันอยากคุยกับ ‪ดร.เฟอร์กูสัน เป็นเรื่องด่วนค่ะ
‪ขอทราบชื่อคุณได้ไหม
‪ได้ค่ะ ชื่อ...
‪บอกว่าเขามารีแอนน์ค่ะ
‪จากไบรตัน
‪กรุณารอสักครู่นะคะ
‪ขอโทษครับ
‪ลูอีส ไม่ว่ามารีแอนน์จะบอกอะไรคุณ
‪- ไม่ว่าคุณคิดว่าคุณรู้อะไร ‪- พอเถอะ
‪อเดลเป็นคนบ้า
‪แบบทางการแพทย์เลย
‪พวกโรคจิต ต่อต้านสังคม อะไรก็ช่าง
‪ฉันคิดว่าเธอรู้ว่าเรานอนด้วยกัน
‪รู้มาตลอด
‪ฉันว่าเธอรู้และก็มาเป็นเพื่อนฉัน ‪เพราะเรื่องนั้น
‪- ลูอีส มันไม่มีเหตุผลเลย ‪- มีสิ
‪เพราะการทำให้มารีแอนน์ ‪กลัวแทบตายมันไม่ได้ผล
‪ครั้งนี้ พอเธอคิดว่าตัวเองมีคู่แข่ง
‪เธอก็เลยลองทำอะไร ‪ที่มันลับๆ ล่อๆ กว่าเดิม
‪เอาฉันไว้ใกล้ๆ ตัว
‪ทำให้ฉันเกลียดคุณ
‪และฉันคิดว่า...
‪ฉันคิดว่าฉันรู้สึกผิดมาก ‪กับเรื่องที่เราทำไป
‪- ฉันเลยอยากให้คุณเลว ทางไหนสักทาง ‪- ใช่
‪ฉันอยากได้ข้ออ้าง ‪เพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น
‪ฉันเกลียดตัวเอง ‪แล้วอเดลก็รู้เรื่องนั้น
‪เธอรู้
‪ลูอีส...
‪เรื่องทั้งหมดนี้...
‪คุณไม่รู้จริงๆ หรอก
‪- ผมหวังว่ามันจะมี... ‪- บอกฉันมาเดี๋ยวนี้
‪- ร็อบตายหรือยัง ‪- เธอเล่าเรื่องร็อบให้คุณฟังเหรอ
‪- ฉันต้องรู้นะ เดวิด ‪- ใช่!
‪ใช่ เขาตายแล้ว
‪เขาตายแล้ว
‪แล้วคุณฆ่าเขาหรือเปล่า
‪นี่ๆๆ
‪ผมไม่อยู่แค่วันเดียวเอง
‪คุณคิดบ้าอะไรของคุณเนี่ย
‪ฉันไม่รู้
‪มันเป็นแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
‪คุณนี่...
‪เฮโรอีนเหรอ
‪- อเดล ‪- ไม่นาน
‪มันครั้งแรก
‪ร็อบอยากให้ฉันลองแล้วก็...
‪ฉันรู้ว่าฉันไม่ควร โอเคไหม ‪ฉันรู้
‪คุณบอกผมว่าเขาเลิกยาแล้ว
‪- ผมไม่มีวันไปหรอกถ้าผมคิด... ‪- ขอเถอะ อย่าตะโกนใส่ฉัน
‪ฉันรู้ว่าฉันทำตัวโง่
‪ฉันนึกว่ามันจะไม่เป็นไร
‪เขาเองก็ใช้ยาเป็น แล้ว...
‪ฉันก็รู้สึกไม่ดี ฉันไม่ได้...
‪ฉันไม่อยากให้เขา ‪กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิม
‪ชีวิตที่มันเฮงซวยห่วยแตก
‪แล้วเขาก็อยากให้ฉันลองบางอย่างกับเขา
‪ฉันก็ตกลงไป
‪แล้วจากนั้นเขาก็...
‪คุณคิดว่าเขาตั้งใจใช้ยาเกินขนาดเหรอ
‪ก็อาจจะใช่
‪ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
‪แล้วทำไมไม่โทรหาตำรวจไปเลย
‪ฉันกลัว
‪นาฬิกาคุณ
‪มันตกลงไปด้วย
‪เดวิด!
‪เดวิด ได้โปรดเถอะ รอก่อน
‪เดวิด อย่าค่ะ!
‪เดวิด
‪เราต้องบอกใครสักคน
‪- บอกเขาว่าอะไร ‪- เรื่องที่คุณเพิ่งบอกผมไง
‪แล้วถ้าพวกเขาไม่เชื่อฉันล่ะ
‪ทั้งเรื่องไฟไหม้ ‪พ่อแม่ฉันกับเวสต์แลนดส์
‪ถ้าพวกเขาคิดว่าฉันบ้าล่ะ
‪เดวิด ฉันกลับไปที่นั่นไม่ได้แล้ว
‪ฉันไม่อยากถูกขังอีกครั้ง
‪ต้องอยู่ห่างจากคุณ
‪บอกคนอื่นไปก็ไม่ทำให้เขากลับมาหรอก
‪ไม่มีคนอื่นรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่
‪อเดล...
‪แค่เรา
‪สิ่งที่ฉันต้องการก็แค่...
‪ให้เราอยู่ด้วยกัน
‪ฉันรักคุณนะ
‪เดวิด...
‪ฉันรักคุณ
‪เดวิด...
‪ได้โปรด
‪ผมเลยพยายาม...
‪มานานมาก
‪ผมคิดว่าบางทีผมอาจจะทำได้
‪เรียนรู้วิธีอยู่กับมันให้ได้
‪ถ้าผมคิดว่ามันก็หลอกหลอน ‪อเดลเหมือนกัน แต่...
‪เปล่าเลย
‪ผู้ชายคนนั้นตายไปทั้งคน
‪แล้วเธอก็ก้าวต่อไป ‪เหมือนมันไม่สำคัญอะไร
‪ท้ายที่สุดแล้ว ผมก็รู้ว่าผมต้องไป
‪แต่แล้วอเดลก็พูดว่า ‪เธอจะบอกพวกเขาว่าผมฆ่าร็อบ
‪เราจะทำยังไงดี
‪คุณไม่ต้องทำอะไรเลย
‪ส่งจดหมายนั่นไปให้ตำรวจ ‪ก็เท่ากับคุณทำให้ผมได้เป็นอิสระแล้ว
‪ผมจะทำสิ่งที่ผมควรทำ ‪ตั้งแต่หลายปีก่อน
‪ไปสกอตแลนด์
‪บอกความจริงซะที
‪คุณรอก่อนไม่ได้เหรอ เรา...
‪- แค่สองสามวันก็ได้ ‪- ไม่
‪ผมต้องไปก่อนที่เธอจะรู้
‪- เดวิด ‪- อเดลมีวิธีรู้เรื่องทุกอย่าง
‪เรื่องที่เธอไม่ควรรู้
‪ฟังนะ มันอาจจะฟังดูบ้า ‪แต่ฉันรู้ว่าเธอทำได้ยังไง
‪ฉันรู้เพราะเธออยู่ตรงนั้นตลอด ‪คอยดู คอยฟัง และคุณก็ไม่...
‪- เธอไม่ปกตินะ เดวิด ‪- ผมรู้ ผมรู้เรื่องนั้น
‪และผมรู้ว่าผมปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ ‪มานานเกินไปแล้ว
‪แต่อเดลไม่ใช่คนคุมอีกต่อไปแล้ว
‪เพราะคุณ
‪และ...
‪อยู่ห่างๆ อเดลไว้
‪ลูอีส คุณสัญญากับผมนะ
‪- เธอเป็นตัวอันตราย ‪- สัญญาค่ะ
‪ทุกอย่างจะต้องไม่เป็นไร
‪บายครับ
‪ว่าไง
‪- สวัสดีจ้ะลูก ‪- สวัสดีครับ แม่
‪แม่มีเซอร์ไพรส์ให้ลูกด้วย
‪- คืนนี้ลูกไปอยู่ที่บ้านพ่อนะ ‪- ทำไมครับ
‪พอดีแม่มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ
‪เดตสุดเร่าร้อนเหรอ
‪ไม่ใช่จ้ะ
‪ทำไมลูกถึงคิดแบบนั้น
‪ผมเจ็ดขวบแล้วนะแม่ ‪ผมก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
‪พ่อมีลิซ่า
‪เพราะงั้นบางครั้ง ‪แม่ก็ต้องมีใครสักคนบ้าง
‪ตอนนี้มีไม่ได้หรอก
‪ผมต้องกลับบ้านไปเอาของไหม
‪เอามาให้เรียบร้อยจ้ะ
‪- สบายดีไหมลูก ‪- สวัสดีครับ พ่อ
‪สวัสดี
‪ขอบคุณสำหรับเรื่องนี้นะ
‪ชุดนอนกับเสื้อผ้าไว้เปลี่ยน ‪ไปโรงเรียนแล้วก็ของอื่นๆ ในนี้แล้ว
‪โอเค
‪กอดกันหน่อยสิลูก
‪แม่จะคิดถึงลูกนะ
‪ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ ตกลงไหม
‪โอเคนะ
‪- แล้วเจอกันครับ ‪- บาย
‪สวัสดีครับ ลิซ่า
‪แน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีนะ ลู
‪ไม่ ใช่ๆ...
‪ฉันสบายดี ขอบคุณนะ มันก็แค่...
‪เพื่อนมีปัญหานิดหน่อย ก็เลย...
‪ฉันบอกเขาว่าจะช่วย
‪ตกลง
‪- ไว้พรุ่งนี้ฉันจะโทรหา ‪- ได้
‪ขอบใจนะ เอียน
‪เราก็ชอบที่เขามาอยู่ด้วย
‪ขอบคุณลิซ่าให้ฉันด้วยนะ
‪ได้สิ
‪บาย
‪อเดล
‪อยู่ที่นี่หรือเปล่า
‪ตอนนี้น่ะ
‪อเดล
‪ต้องการฉันเหรอ ลูอีส
‪เล่นบ้าอะไรเนี่ย อเดล
‪ฉันน่าจะถามคุณเรื่องนั้นมากกว่า
‪จริงไหม
‪คุณเอากับผัวฉันมาสักพักแล้วนี่
‪ใช่
‪แล้วคุณก็คอยดูใช่ไหม คุณอยู่ที่นี่
‪คุณ... จะเรียกมันว่าอะไรก็ช่างเถอะ ‪แต่คุณอยู่ที่นี่
‪ใช่
‪ฉันนึกว่าคุณเป็นเพื่อนฉัน
‪คุณเข้าใจไหมว่าฉันรู้สึกยังไง
‪ฉันรู้สึกโดดเดี่ยว
‪แล้วฉันก็เจอคนที่เหมือนฉัน
‪ไม่
‪ไม่ ฉันไม่หลงกลอีกแล้ว อเดล
‪คุณจับตาดูฉันมาตลอดเลยเหรอ ‪ทุกที่ที่ฉันไป
‪เปล่า
‪มันไม่ได้เป็นแบบนั้น
‪เราไปได้แค่ที่ที่เรารู้จัก
‪เราต้องนึกภาพถึงรายละเอียดต่างๆ
‪ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลย
‪คุณทำให้ทุกอย่างมันจบได้ ‪แทนที่จะโกหกทุกอย่างแบบนี้
‪ฉันอยากให้คุณเกลียดเขา
‪ฉันอยากให้คุณเลือกฉัน
‪ฉันอยากให้คุณรักฉันที่สุด
‪แต่ไม่...
‪คุณแค่สงสารฉัน
‪รู้สึกผิดแล้วก็ยัง ‪เอากับผู้ชายที่ฉันรักต่อไป
‪แต่คุณไม่เข้าใจเหรอ
‪ฉันเชื่อคุณนะ จริงไหม
‪เชื่อทุกอย่างเลย
‪ฉันไปหาตำรวจ ‪ฉันบอกเขาเรื่องร็อบกับเดวิด
‪คุณทำอะไรนะ
‪ฉันไม่เคยบอกให้ทำแบบนั้นนะ
‪ใช่ ก็...
‪ฉันพยายามทำสิ่งที่ถูกต้องไง
‪แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าตอนนั้นคุณโกหก
‪พวกเขาไม่เชื่อเธอหรอก
‪- แต่พวกเขาจะเชื่อเดวิด ‪- อะไรนะ
‪เขาจะไปสกอตแลนด์เพื่อบอกความจริง
‪ไม่
‪เขาบอกไม่ได้
‪- เขาไม่บอกหรอก ‪- เขาไปแล้ว
‪ตอนนี้คุณมีแค่ทางเลือกเดียวแล้ว อเดล
‪- พวกเขาจะเอาเขาไปจากฉัน ‪- ถ้าคุณเป็นห่วงเขา
‪บอกความจริงซะ
‪ถ้าคุณรักเขา งั้นคุณก็ช่วยเขา ‪ให้พ้นจากเรื่องนี้ได้
‪ไปตายซะไป
‪ไปตายซะ!
‪อีกฝ่ายได้วางสายไปแล้ว
‪อีกฝ่ายได้...
‪คุณอยู่ต่อไม่ได้เหรอ
‪อย่าทำให้ผมเศร้าสิ
‪คุณคอยทำผมเสียสมาธิตลอดเลย ‪ผมก็ไม่อยากไปเหมือนกัน
‪จูบหน่อยสิ
‪ดีจริงๆ ที่ได้เห็นคุณมีความสุขอีกครั้ง
‪ไว้เจอกันอาทิตย์หน้านะ
‪- รักคุณนะ ‪- บาย
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪มีความสุข
‪แล้วทุกอย่างก็...
‪จะดู...
‪มัวๆ ตรงขอบ
‪อยากลองไหม
‪เอาไว้ใส่นะ
‪มัน... มันสวยจัง
‪เป็นของที่เอาไว้นึกถึงเธอ
‪หมายความว่ายังไง
‪ทุกอย่างนี่
‪ฉันรู้ว่ามันไม่ยั่งยืนหรอก อเดล
‪เธอก็รู้เหมือนกัน
‪เธอกับเดวิด พอฉันได้เห็นเธออยู่ด้วยกัน ‪เธอก็คง... ไม่อยากมีฉันอยู่ใกล้ๆ แล้ว
‪ไม่จริงเลย ร็อบ
‪เดวิดชอบนายนะ
‪เขาชอบ
‪ฉันพอจะรู้แล้วว่าทำไมเธอถึงรักเขา
‪เขาสมบูรณ์แบบเลย จริงไหม
‪พวกเธอเหมาะสมกัน...
‪ในบ้านหลังนี้
‪พวกเธอจะมีชีวิตแบบเทพนิยาย
‪แล้วทำไมมันถึงแย่ล่ะ
‪มันไม่ได้แย่
‪มันเหมือนว่าเธอควบคุมความฝันได้
‪ตลอดเวลา
‪แต่ตาของเธอไม่ได้ปิดและเธอ...
‪ก็ไม่ต้องหลับ หรือ...
‪นอนอยู่ที่ที่หนึ่ง
‪พ่อแม่ฉันถูกเผาจนตายในบ้านหลังนี้
‪เรื่องนั้นฉันไม่ต้องการ ‪ให้มันอยู่ในความฝันฉันเลย
‪มันไม่ใช่ความผิดของเธอ
‪บางทีถ้าจิตฉันอยู่ที่นี่
‪ฉันคงจะตื่น
‪แต่ฉันไม่ตื่น
‪ฉันอยู่ห่างไปหลายไมล์...
‪มองดูคนอื่นๆ
‪สงสัยว่ามันรู้สึกยังไง ‪ที่ได้เป็นพวกเขา
‪ได้มีชีวิตของพวกเขาแทนชีวิตฉัน
‪แล้วตอนนี้นายก็ทำได้เหมือนกัน
‪ฉันไปอ่านบางอย่างมา
‪บางอย่างที่เราน่าจะลอง
‪ด้วยกัน
‪"ทุกอย่างมันเริ่มต้นจากไฟ
‪เพราะฉะนั้น การจบแบบนี้ ‪มันก็เหมาะแล้ว
‪ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยอีกครั้ง
‪ฉันเอาร่างของร็อบไปไว้ในบ่อน้ำ
‪สามีฉัน เดวิดไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วย
‪ความผิดเดียวของเขาก็คือการปกป้องฉัน
‪เดวิดสมควรจะมีความรัก
‪เขาเป็นผู้ชายที่ดี
‪และฉันจับตัวเขาเป็นนักโทษ ‪มานานเกินไปแล้ว
‪ฉันยอมรับสิ่งที่ฉันทำลงไปได้
‪แต่ฉันรับมือกับผลที่ตามมาไม่ได้
‪ฉันยอมถูกลืม ‪ดีกว่าต้องอยู่ตามลำพัง"
‪(คุณพูดถูก ฉันต้องทำให้มันถูกต้อง)
‪(เขาอาจจะมีความสุข ‪พอฉันจากไปอย่างไม่กลับมา)
‪(ฉันเคยเป็นเพื่อนคุณนะ ลูอีส)
‪(ช่วยจำเรื่องนี้ไว้นะ)
‪ไม่ๆๆ
‪รับสิ
‪ไม่ อย่าทำนะ
‪- สวัสดีค่ะ นี่อเดล เฟอร์กูสัน... ‪- แม่ง!
‪อีกไกลแค่ไหนคะ
‪- ประมาณสามนาที ‪- ขอบคุณค่ะ
‪สายด่วนเหตุฉุกเฉิน ‪ต้องการบริการใดคะ
‪อเดล
‪อเดล!
‪เปิดสิ
‪อเดล!
‪เวร
‪อเดล!
‪ให้ฉันเข้าไปนะ!
‪โอเคๆ เอาละ
‪เอาเลย
‪แม่ง
‪ไม่นะ
‪อเดล!
‪ห่าเอ๊ย
‪แม่ง!
‪นึกถึงประตูสิ
‪เราไปได้แค่ที่ที่เรารู้จัก
‪นึกถึงประตู
‪เราต้องนึกภาพถึงรายละเอียดต่างๆ
‪- สอง สาม สี่ ‪- มากับฉันสิ
‪ฉันมีบางอย่างจะให้เธอดู
‪ห้า หก เจ็ด...
‪แปด...
‪เก้า...
‪สิบ
‪อเดล
‪ไม่ใช่อีกแล้ว
‪ฉันขยับตัวไม่ได้
‪เฮโรอีนไง
‪ถ้าไม่ชินก็จะทรมานหน่อย
‪เสียงนี้ คงต้องใช้เวลาหน่อยกว่าจะชิน
‪อเดล เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
‪เธอไม่มีสิทธิ์เอาเขาไปจากฉัน ลูอีส
‪เธอคิดจริงๆ เหรอว่า ‪ฉันจะปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น
‪เธอจะทำอะไร
‪ไม่
‪ได้โปรดเถอะ อเดล
‪อย่านะ
‪อเดล
‪เธอไม่รู้หรอกว่าฉันต้องเจออะไร ‪ถึงจะได้มันมา
‪มันเป็นของฉัน
‪ขอร้องล่ะ
‪ไม่
‪อดัม...
‪(บาร์นสลีย์ ลูอีส ‪วดป: 12,12.1989)
‪สวัสดี
‪ฉันลูอีส
‪ลูอีส ลูอีส บาร์นสลีย์ ค่ะ
‪ค่ะ ฉันมีลูกชายคนหนึ่ง
‪เขาเป็นโลกทั้งใบของฉันเลย
‪อดัม
‪ไม่ๆ ฉันหย่าแล้ว
‪ตอนนี้ก็สามปีแล้ว
‪สวัสดี
‪ว่าไง
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪ให้ตายสิ ลูอีส อย่างกับฝันร้ายเลย
‪มันก็ใช่ เห็นๆ กันอยู่
‪แต่ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว
‪- เธอเข้าไปได้ยังไง... ‪- ฉันไม่อยากคุยเรื่องนั้นน่ะ
‪แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องของคุณ จริงไหม
‪ฉันกับเรื่องที่ฉันทำ
‪- ใช่สิ ถ้ามันเกี่ยวกับอดัม ‪- แต่มันก็ไม่เกี่ยว ถูกไหม
‪เพราะเขาอยู่ที่นี่
‪เขาพร้อมหรือยัง
‪พร้อมแล้ว
‪เขาพร้อมแล้ว
‪- อยากเข้ามาข้างในไหม ‪- ไม่ละ ขอบคุณ ฉันต้องไปที่อื่น
‪อดัม แม่ลูกมาแล้ว
‪แม่ครับ
‪ทุกอย่างโอเคไหมครับ
‪เรียบร้อยดีจ้ะ
‪ไปกันเถอะ
‪พร้อมไหม
‪มาเร็วลูกชาย
‪แล้วเจอกันนะลูก
‪- บายครับพ่อ ‪- บายครับ ลู
‪(สถานีตำรวจฮอลบอร์น)
‪มานี่เลย
‪สวัสดีค่ะ
‪มันจบแล้ว
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจบแล้ว
‪นายคิดว่ามันจะได้ผลเหรอ
‪บางเรื่องที่ฉันอ่านมาก็พูดถึงมันนะ
‪เราไม่มีวันรู้จนกว่าจะลอง
‪มันคงจะโคตรงงเลย
‪มันก็ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยมีผู้ชาย ‪อยู่ในตัวเธอมาก่อน จริงไหม
‪ออกจากร่างของเรากัน นับถึงห้า ‪แล้วสลับร่างกัน ตกลงไหม
‪ฉันรักนายนะ
‪รักเธอเหมือนกัน
‪ทุกอย่างที่เป็นเธอเลย
‪- หนึ่ง สอง สาม... ‪- หนึ่ง สอง...
‪- สี่ ห้า... ‪- สี่...
‪ได้ผลแล้ว
‪ฉันรู้สึกแปลกๆ
‪ฉันไม่ชอบเลย ร็อบ
‪เปลี่ยนกลับเดี๋ยวนี้เลยนะ ร็อบ
‪ฉันไม่ชอบ
‪ร็อบ นี่มันไม่ตลกเลยนะ ‪นายจะทำอะไร
‪ร็อบ
‪ฉันขอโทษนะ
‪เธอไม่น่าให้ฉันดูทุกอย่างนี่เลย อเดล
‪ตอนนี้ฉันเสียมันไปไม่ได้แล้ว
‪นายจะทำอะไร
‪นี่มันไม่ตลกแล้วนะ ร็อบ
‪ไม่เอา ร็อบ ฉันไม่อยาก
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ไม่เป็นไร
‪ขอให้แหวนวงนี้ย้ำเตือนคุณเสมอ
‪ถึงความรักที่ผมมีให้คุณ
‪ฉันพอจะรู้แล้วว่าทำไมเธอถึงรักเขา
‪เขาสมบูรณ์แบบเลย จริงไหม
‪ทุกอย่างที่ผมเป็น ผมขอมอบให้คุณ
‪ทุกอย่างที่ผมมี ผมขอแบ่งมันกับคุณ
‪ฉันชอบที่นี่นะ
‪ถ้าทำได้ ฉันจะอยู่ที่นี่ตลอดไปเลย
‪ฉันสัญญาว่าจะรักคุณ ‪จะซื่อสัตย์และภักดีกับคุณ
‪ตลอดทั้งชีวิตที่เราอยู่ด้วยกัน
‪"แล้ววันนี้คุณทำอะไรบ้าง"
‪"เช้านี้ผมแต่งงาน ส่วนตอนบ่าย...
‪ก็ไม่รู้สิ"
‪ตอนบ่ายเราจะทำอะไรกันดี ‪บ่ายของเรา
‪อะไรก็ได้ที่เราอยากทำ
‪โลกนี้เป็นของเราแล้ว มีแค่เราค่ะ
‪และอดัม
‪ใช่
‪ผมรักคุณนะ ลูอีส เฟอร์กูสัน
‪และฉันก็รักคุณค่ะ เดวิด เฟอร์กูสัน
‪มากกว่าที่คุณจะรู้ได้
‪เราไปฮันนีมูนที่ไหนกันดี
‪อยากเสนออะไรไหม อดัม
‪รถไฟโอเรียนท์เอกซ์เพรส
‪หรือไม่ก็เรือสำราญแคริบเบียน
‪แต่แม่เกลียดเรือนี่
‪แม่บอกตลอดว่าแม่เกลียดเรือ
‪แม่อาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้จ้ะ