Pak ze!
Tot wie heb ik al die tijd gebeden?
Jij was mijn toevluchtsoord, mijn rustige plek in de chaos.
Mijn steun, de rust in mijn storm.
Jouw herinnering volgt mij zo constant als mijn schaduw.
Uw afwezigheid blijft...
maar in elke schaduw Ik herken jouw aanwezigheid.
Met elke ondergaande zon Er zit één dag minder tussen ons.
Alle dingen die we zullen ervaren alle perfecte foto's...
Op een dag zullen ze vergeten worden...
maar vandaag de dag maken we ze waardevol.
Dus hoe zit het als we dit verhaal vertellen? samen zouden schrijven?
En hoe eindigt dit verhaal?
Ik neem aan dat je een kok hebt en een dienstmeisje?
Gewoon een kok. Maar ook een vrouw die helpt in het huishouden.
-En er is een jongen. -Pascal.
Ja, Pascal. Hij doet ook ander werk.
-Pascal doet het werk van iedereen. -Ja, maar wij betalen hem er ook voor.
-En je weet zijn naam niet? -Adrien, hou op.
Waarschijnlijk Hij maakt al deel uit van de familie.
Adrian!
-Kijk naar jezelf. -Zie ik eruit als een prinses?
Mijn Parijse koningin.
Ik moet gaan, sommigen van ons moeten werken.
Ik kan je helpen.
-Wij hebben ze van streek gemaakt. -Nee, dat doen we niet.
-Ze is gewoon een lastpak. -Maar wel een boze.
-Wanneer vertel je het je ouders? -Wanneer vertel je het je vader?
-Ben je bang voor hem? -Nee.
Natuurlijk niet. Ik bedoel, Hij trouwde met mijn moeder.
Hij mag niet klagen.
Heeft zij jou geleerd om dichter te worden?
Ze wilde zeker niet dat ik boer word.
Alles oké?
Heb je je broer gezien?
Ik weet het niet.
Weet je het niet?
Het leek op hem, het klonk als hem, maar het gedroeg zich niet zoals hij.
Is hij bij het meisje?
Hoe eindigt dit verhaal?
Het eindigt met het besef dat je waarom alles zo is gelopen...
zoals het moest gebeuren.
Kom op, mijn jongen, Er is veel te doen.
Ik denk dat het tijd is dat je naar huis gaat.
Het spijt me, meneer Lambert. Het is mijn schuld.
Ik betwijfel het, Adrien.
-Ga niet. -Oké. Laat maar.
-Petze. -Een verliefde idioot.
Je crush voor de Lambert-jongen...
Vader, hij maakt mij gelukkig.
En als hij tegen mij spreekt en kijkt naar mij,
hij ziet geen onderwijs noch status, hij ziet mij.
-En hij houdt van mij. -Genoeg hierover.
Huil alsjeblieft niet.
Als je een fout hebt gemaakt of onvervulbare beloften gedaan,
- dan kunnen we het oplossen. -Mam, je begrijpt het niet.
Hij is het waard, dat is hij zeker.
Is er nog iets wat ik moet weten?
Nee, natuurlijk niet.
Sinds je zo bent gaan praten, Ik herken je niet meer.
Harold...
Niets wat je zegt zal een verschil maken.
En je moet een manier vinden ermee leven.
Zij is niet de juiste vrouw.
Ze hoort hier niet.
Net als mijn moeder?
Met haar trouwen was het meest egoïstische wat ik kon doen wat ik ooit heb gedaan.
Maar we zijn verliefd.
Jouw moeder en ik waren verliefd. Dat was niet genoeg.
Je kent Louise niet.
Nee, maar ik weet het wat leven en werk
op een boerderij met een vrouw.
Getrouwd met een man zoals ik om de man te zijn die je zult worden...
Dit zal ze opvreten.
Stuk voor stuk.
In eerste instantie zie je het niet.
En dan zijn ze weg.
Als je van haar houdt, laat je haar los.
-Dat kan ik niet doen. -Ja, dat kan.
Nee.
Nee, absoluut niet.
Moet ik met haar vader praten?
Ik weet zeker dat je dat niet bent. de schoonzoon die hij zich voorstelt.
Doe wat je wilt.
Het verandert niets.
Adrian.
Adrian!
Adrian.
-Neem me niet kwalijk, meneer. -Niet nu.
Oké.
Heeft u even tijd, meneer?
Gaat dit over Laurentz?
U gaf luitenant Von Rauch opdracht, om de Belgische gevangenen over te nemen
en het bevel voeren over het Steinerkamp.
Hij heeft ze geëxecuteerd.
Wij zijn in oorlog.
Niet alleen de gevangenen, meneer.
Mannen, vrouwen, kinderen.
Allemaal vanwege één enkele, jong meisje, nauwelijks een vrouw.
Wat dacht je van een gezellige, klein slaapmutsje?
Je groet een hoge officier, luitenant.
Je vertrekt vanavond met een verkenningseenheid.
Maak je geen zorgen, dit is mijn laatste.
Heb ik niet opgevoed tot een heer?
Dat heb je.
In oorlog en in vrede Het gaat om beslissingen.
Bijvoorbeeld, om onze vijanden te respecteren.
Moeten ze ons in de rug schieten?
Of we kunnen absoluut onnodig brutaal zijn.
Eén van mijn mannen is vandaag gedood.
Ik ging ook bijna dood.
Ze probeerden om te beschermen wat van hen is.
Begrijp ik het goed...
dat u uw mannen beval, om op burgers te schieten?
-Ze waren onruststokers. -Nee, het waren vrouwen...
en kinderen.
Oorlog heeft een code.
Jouw beslissingen, jouw keuze, Jouw daden brengen ons in gevaar.
Ik deed wat ik moest doen, om levens te redden.
En ik zou het zo weer doen.
Dit moet stoppen, jongen, voordat het te ver gaat.
Het is al te laat.
Wat zei je?
Ik zei, wat heeft dat voor zin?
Ik word binnenkort opgeroepen, en dan ben ik dood.
Ja.
Vader, is het waar, dat de keizer komt?
Nee, Camile, niet de keizer zelf.
-Arts. -Hallo, vader.
Louise!
Leonard.
Ik vraag me af over de nieuwe auto van de dokter.
Ja. Mooi en glanzend.
Zijn schuur is groot genoeg, om zijn auto erin te parkeren,
en toch parkeert hij hier op het plein.
Voor noodgevallen, zegt hij.
Ik wil je iets laten zien.
Nu? Ik moet werken.
Zondag is een rustdag, Leonard.
Misschien voor jou.
Heb je gehoord? Wat is er gisteravond gebeurd?
Er waren schoten, direct aan de weg naar Brussel.
Misschien was er iemand op konijnen aan het jagen.
-Mensen verlaten de dorpen. - Nou ja, de rijken wel.
De armen worden aan hun lot overgelaten.
-Waar gaan ze heen? -Voornamelijk naar Frankrijk.
Waarom zouden ze dat doen?
Omdat ze bang zijn.
Dat zijn wij allemaal. Zie je dat niet?
Wat moeten we doen, als de Duitsers verschijnen?
Nu, waar ik vandaan kom, Je verdedigt jezelf, je slaat terug.
Waarmee? Met jachtgeweer en hooivork?
Of we vluchten naar Frankrijk.
Dat kan jij wel, maar ik niet.
Ik zal de boerderij niet verlaten.
En hoe zit het met de kinderen?
Ik ben geen kind.
Dat klopt.
Je bent oud genoeg om te vechten.
Maar ik kan niet doen wat ik wil.
Hij is jong, Leonard.
-Mag ik er eentje? -Meisjes roken niet.
Dat doet dit meisje wel.
Verdomde idioten.
Ik neem aan dat ze allemaal hetzelfde hebt meegemaakt op jouw leeftijd.
Waarschijnlijk hebben ze medelijden met je. Ik heb medelijden met je.
Dit is het mooiste gevoel ter wereld.
-Ik voel mij onoverwinnelijk. -Dat kun je niet zien.
Wat is er in vredesnaam gebeurd?
Waar zijn de anderen?
Wij zijn de enige overlevenden. Ze hebben onze eenheid overrompeld.
En Laurentz? Waar is Laurentz?
Wat is hier in godsnaam aan de hand?
Je had erbij moeten zijn.
Jij had de leiding moeten hebben!
Verzamel de mannen, we gaan.
Laten we hen volgen, Ze kunnen niet ver gekomen zijn.
Wat zou dat betekenen?
Te dronken om te leiden? Om je werk te doen?!
Sergeant Schultz is een capabele soldaat.
Vanwege je arrogantie en jouw zelfgenoegzaamheid...
we zijn nu in de minderheid.
Begrijp je dat?!
Daar is Leonard. Bezoek aan Vader Michael.
Hij spreekt tot mij over zijn gekwelde ziel.
Maar het is hoog tijd.
Komen.
Weet je nog?
Dat zal ik nooit vergeten.
Als de Duitsers komen...
dit zal de veiligste plek zijn verstoppen.
Waarom laat je mij dit zien?
Mensen vertrouwen je, Leonard.
Zij zullen zijn verwachten een leiderschapsrol.
Ze kunnen verwachten wat ze willen, Ik zal niemand leiden.
Zie je het?
Niemand anders weet het dat deze hier bestaan.
Dat is geen verrassing.
Hoe oud zijn ze?
-Wanneer zijn ze voor het laatst schoongemaakt? -Dat weet ik niet.
Ik weet niets over vuurwapens.
Ik wilde je laten zien waar ze zijn, als het zover zou komen.
Wat zou er moeten gebeuren?
Aan wie kan ik het nog meer vragen? Die dokter?
De burgemeester en de leden van de gemeenteraad zijn al vertrokken.
Er is niemand meer over.
Mensen vormen altijd het laatste front.
En mensen respecteren jou, Leonard.
Ook al weet je het niet.
Dat kan ik niet doen.
En wie dan?
-Je ziet er daarboven goed uit. -Zoals de vrouw van een dichter?
-Zoals mevrouw Lambert. -Was?
Ga je trouwen? Een beetje te snel, toch?
Vertel het niet aan vader.
-Wat is het voor jou waard? -Om je mond te houden?
Spring niet in de vijver om je omver te gooien en te duwen.
-Adrien. -Het kan me niet schelen wat je met me doet.
-Of u, Miss "tralala" Janssen... -Hoi!
Praat niet zo tegen haar.
Johanna...
Vader! Vader, Louise en Adrien gaan trouwen!
Vader?! Waar ben je?!
Je gaat trouwen, vader!
Waarom is ze eigenlijk boos?
Ze denkt dat ze je kwijtraakt.
Ze zou hier niet moeten zijn.
We brachten het hooi naar beneden, Ik was blij met de hulp.
Ze gaat nergens heen.
Adrien, maak er geen drukte over.
Dit is niet het moment daarvoor.
Ze zou thuis moeten zijn bij haar familie zijn.
Wij zijn hun familie.
Jullie zijn haar familie.
Oh mijn God!
Wacht, wacht, wacht!
Nee! Nee, Vader!
-Laat haar gaan! -Nee!
Nee, nee! Vader!
Laat ze gaan, Ze maken haar bang.
Zou u alstublieft tegen uw soldaat willen zeggen: Moet hij mijn dochter loslaten?
Wij zullen u geen kwaad doen, noch je familie.
Nee! Stop!
-Laat me los! -Het is niks.
-Je doet me pijn! -Laat haar maar naar mij toe komen.
Is dit jouw boerderij?
-Ja, dat is zij. -Erg leuk.
Hoe groot is ze?
Johanna, blijf alsjeblieft kalm. Blijf kalm.
Wij nemen alleen wat we nodig hebben.
Mijn mannen hebben water en proviand nodig.
Als ik erover nadenk, Ik slacht een van jouw varkens.
En ik neem ook je paard mee.
Dat kan ik niet toestaan.
Je wilt dat je kinderen Opgegroeid zonder vader?
Nee nee!
Laurentz.
Laat je wapen zakken.
Weet je, misschien, heel misschien...
Ik neem het meisje ook mee.
-Nee nee! -Ja, en...
-Kom hier! -Nee!
In godsnaam, waarom?!
Ga van hem af!
Adrian!
-Stop daarmee! -Doe dat niet.
Vader!
Het spijt me, hij is jong...
Adrian!
Het is niks...
Nee nee!
Vader! Nee!
Nee!
Nee! Nee! Vader! Vader!
Johanna! Nee!
Wij moeten stil zijn.
Wil je een spelletje met mij spelen?
Luitenant, wacht even.
Blijf uit de buurt, luitenant!
Ja, ik houd me in.
Loop! Ga gewoon.
Rennen, rennen!
Uit de weg.
Vader.
-Ben je gek geworden? -Hij brak bijna mijn neus.
En het meisje?
Nou, dat was een vergissing.
Wat is er met je aan de hand, Laurentz?
Hoe ben je zo'n monster geworden?
Ik ben geen monster.
Ik ben een soldaat, toch?
Ik heb het altijd geweten dat je tot zoiets in staat bent.
Ik hoopte dat ik het mis had.
Ik dacht dat ik kon bescherm jezelf tegen jezelf.
-Vader, ik denk het niet... -Zodra we Frankrijk bereiken,
U wordt van uw bevel ontheven.
-Vader, ik zal... -Ik zal je de vernedering besparen
een krijgsraad,
door u toe te staan om uw officierscommissie neer te leggen.
Je weet dat je een sentimentele oude dwaas,
en dat je ons allemaal gaat vermoorden.
En jullie maken ons land te schande.
En je maakt onze familie te schande.
Leonard! Alles oké?
Wat is er gebeurd?
Leonard?
Wat is er gebeurd?
Ze hebben mijn zoon vermoord...
en dan is er nog mijn dochter.
Ze schoten haar voor mijn ogen dood.
En ik deed niets.
Waar is Louise?
Geef hem even de tijd
Was ze bij jou?
-Harold! -Waar is ze?!
-In godsnaam! -Vertel me waar ze is!
Ik weet het niet, ze is bij Fergal...
Leonard, waar ben je? Waar zijn de Duitsers?
Ik weet het niet.
Je hebt Adrien en vermoordde zijn zus.
Harold! Louise, waar is ze?
Luister, ik zal haar vinden. Ga weer naar binnen.
Doe de deuren op slot. Laat niemand binnen totdat ik terug ben.
Alsjeblieft...
Nee!
Nee.
Nee nee...
Zet de motor af!
Laat je handen zien!
Ik ben ongewapend.
Waar kom je vandaan?
Vanuit het dorp. Ik moet mijn dochter vinden.
Zijn er soldaten in het dorp?
Nee.
Ik moet...
Wij brengen u terug.
-Ik moet haar vinden... - Jij brengt ons toch wel naar de stad?
Ze zeggen geen woord meer.
Hé, hé...
Johanna, hé...
Hé, het is oké.
Alles is goed, het gaat goed met jou. Ze leeft. Hé!
Louise, ze leeft!
Hé! Kom op...
Oké, Louise, Wij moeten naar je vader.
Oké? Kom op! Kom op, het is goed.
Alles is goed, Je komt wel weer beter. Kom op...
Ze liggen er nog steeds.
We gaan terug en begraaf ze als dit allemaal voorbij is.
De tijd dringt.
Wij moeten mensen helpen in veiligheid brengen.
Ze zullen ons niets doen, Wij zijn burgers.
-Wij kunnen tegen ze vechten. -Nee.
Wij kunnen niet nog meer levens in gevaar brengen.
-Leonard... -Laten we ons verstoppen in de velden.
-Daar is het het veiligst. -Nee.
Ze zullen ons niets doen. Ze willen water en eten, dat is alles.
Wij moeten onze huizen verdedigen.
Als we moeten sterven, dan kunnen wij ook eervol sterven.
-Niemand zal sterven! -Ik ben al dood!
Ze zijn zwaar bewapend, en het kan ze niets schelen.
Geloof me, Nicolas, zullen er meer mensen sterven.
Je kunt je verstoppen, als je wilt, maar ik zal vechten.
Met wat, met je messen? Als je wapens wilt, volg mij.
-Hé, hoe is het? -Die verdomde klootzakken zijn onderweg!
We gaan naar een veilige plek, komt langs.
Ik kan mijn moeder niet alleen laten.
Sluit dan uw deur af en Barricadeer jezelf! Heb je een wapen?!
-Jazeker! -Volg ons!
Volg ons allemaal!
Deze kant op. Kom binnen, kom binnen!
Kom op, kom op!
Kom op! Kom op, kom op! Peter!
Kom binnen, het is oké.
Begrepen.
Je gaat ten onder, Leonard.
Ga je niet met ons mee?
Nee, ik blijf in de kerk, of er nog laatkomers zijn.
Dan volg ik je naar beneden.
Blijf sterk, Leonard.
Hoe lang moeten we hier blijven?
Ik weet het niet.
Louise.
Dat is prima. Het komt goed. Alles komt goed.
Wat is er?
Dit is de bril van mijn vader.
Iemand vertelde hen: dat wij zouden komen.
Geloof me, ik was het niet.
Dat weten wij. U hoeft niet bang te zijn, dokter.
Als er verzetsstrijders,
Jij bent de eerste die het weet, toch?
Ze zijn vreedzaam en ongewapend. Het zijn gewoon burgers.
Stapt u hier uit!
Stap uit de auto.
Schultz, huur een man in nu naar elke hoek.
Onmiddellijk!
Houd je ogen open open voor verzetsstrijders!
Op elke hoek van de straat is een man te vinden! Beweging!
Houd je ogen open open voor verzetsstrijders!
Ik heb er spijt van...
...maar uw auto is nu van ons.
Waar kunnen we meer brandstof krijgen?
Laurentz, ga met hem mee.
Succes!
En neem Schultz mee!
Laat hem onmiddellijk gaan.
Leg je wapen neer.
Brigitte, in godsnaam.
Leg je wapen neer.
Ik zal je geen pijn doen.
Waar is mijn dochter?
Leg je wapen neer.
Ik heb geen kwaad in de zin tegen uw man.
Brigitte!
Het is een val!
Nee!
Nee...
Nee, alsjeblieft!
Nee nee!
Jullie hebben ons in de val gelokt!
-Nee! - Jij bent toch onderdeel van het verzet?
Ik wilde gewoon met haar praten...
Wat is hier aan de hand?!
Waar is Schultz?
Laat maar, vader, deze is van mij.
Stop!
Alsjeblieft! Stop!
Mijn zoon...
Er is geen reden om nog meer te doden.
Vertel me wie de leider is van weerstand en ik stop.
Dit is een dorp.
Niemand hier zal je pijn doen.
Laurentz, stop er nu maar mee.
Er is geen weerstand, Laurentz.
Alles is prima.
Er is geen weerstand.
Wie is de leider?
-Ik weet het niet... -Wil je dood?
Ik wil dat niet, Ik weet het niet.
Alsjeblieft...
Ik heb een naam nodig. Geef me een naam!
Ik wil graag een dochter.
Luider!
-Ik weet het niet... -Geef me zijn naam!
Er is geen weerstand...
Ik heb een dochter...
WHO?
Ik vraag het je nog een laatste keer.
Geef me de naam!
Zijn naam is Lambert.
Luider!
Lambert, de boer.
Oké, jullie twee, ga ook naar buiten.
Doorzoek elk huis. Het kan me niet schelen wie je moet doden,
om hem te vinden, je moet hem gewoon vinden, verdomme!
Omdat ik nu niets meer heb om te verliezen, nietwaar, vader?
Wees alsjeblieft stil.
Leonard...
Je kent de stad niet.
Wij zullen ze inhuren, tot het donker wordt.
Het is bijna zover.
Blijf standvastig, oude man.
Ben je er klaar voor?
Wij scheiden, als we buiten zijn.
Maak geen lawaai, tot we terug zijn.
Rug...
Hoi! Doe open!
Grijp hem!
Stop!
Jaag hem weg!
Bij het raam!
Ik snap het!
Kom op!
Houd hem in de gaten!
Houd het in de gaten!
Nee, nu nog niet.
Nu niet.
Weber!
Rode deur, tweede verdieping!
Zoek dekking, vader!
-We gaan nu! -Wij gaan niet,
voordat ik de boer te pakken krijg. Shit!
Ik zal niet toestaan ​​dat mijn Mannen worden zinloos afgeslacht!
-Vader! -Luister goed naar mij!
Dit is onacceptabel!
Hef je je wapen op? tegen mij, mijn zoon?
Vader!
Nee...
Verdomme!
Omlaag!
Louise...
Louise.
Ik kreeg de kans om haar te vertellen...
en dat heb ik niet gedaan.
Het komt wel weer goed met haar.
Ze hebben niets essentieels geraakt.
Het bloeden is voorlopig gestopt.
Johanna.
Ik ben het. Papa.
Waar ben je geweest?
Ik was bij opa en oma.
Was mama er ook?
Dat was zij. Mama was erbij.
We moeten gaan.
-Ja, kom. -Ik kan lopen.
Louise, zorg dat alle medische gegevens in orde zijn Benodigdheden die u kunt vinden.
Eten en water. Alles wat we mee kunnen nemen.
Ja.
-Wij lopen langs de rivier. -De bomen geven ons dekking.
Er zijn mensen in de kerk.
Leonard, hoe meer we zijn, hoe groter het risico.
Ze gaan met ons mee.
Oh God, zegen zijn ziel.
Je hebt Enzo.
Er komt iemand.
Is iedereen er klaar voor?
-Johanna. -Zij is een van de wonderen van Vader Michael.
Oké, we gaan naar Frankrijk. Daar zijn we veilig.
-Wij kennen een route. -We zijn daar een gemakkelijke prooi.
Als je hier blijft, Je bent zo goed als dood.
Oké, we moeten onmiddellijk vertrekken.
Oké, kom op. Kom op.
Ga je niet met ons mee?
Dit is ons thuis, Leonard.
Wij blijven.
Wij willen geen problemen.
Ja, doe dat maar weg.
Waar is deze boer?
Welke boer? Er zijn er veel.
Waar is hij?
Dat weten we niet.
Waar is de boer?
Frankrijk.
Ze zijn op weg naar Frankrijk.
Alsjeblieft, alsjeblieft! Doe dat alsjeblieft niet. Nee!
Alsjeblieft niet! Doe dat alsjeblieft niet!
Alsjeblieft...
Vader...
De boer is op weg naar Frankrijk.
-En jij wilt hem volgen? -Natuurlijk.
Ons bevel is, om terug te keren naar het bataljon.
Wil je het aan de vader vertellen? von Schultz legt uit,
waarom ben jij zijn moordenaar niet gevolgd?
Hij werd vermoord door de vrouw van de dokter.
De boer is verantwoordelijk voor dit alles.
Dat weet je.
Deze man en zijn volk, Wij zorgen voor hen.
Wij doen het, niet jij.
Begrijp je dat?
Perfect.
Wat er ook gebeurt, U legt uw officierscommissie neer.
Zoals u wenst, Vader.
Voorzichtig.
-Het spijt me. -Waar heb je spijt van?
We hadden meer moeten doen.
Ik had meer moeten doen.
Hoi...
Daar is nog alle tijd voor.
Knijp maar even in mijn hand.
"Want God heeft niet gezien de geest van angst,
maar de kracht en liefde en voorzichtigheid."
Je mag ze houden.
Dat had ik kunnen zien aankomen.
Alles ervan.
Schaam je er niet voor.
Ik voel me een dwaas.
Een dwaas die ons drieën beschermde.
Mijn dwaas.
We moeten haar naar het ziekenhuis brengen.
Wij blijven hier vannacht.
Een kameraad? Wie ben jij?
-Waarom bespioneer je ons? -Beantwoord de vraag, jongen.
-Ik was gewoon op zoek naar eten. -En het geweer?
Ik ben op de vlucht Graag vóór de Duitsers.
Ze hebben mijn ouders vermoord.
Kom maar op.
Wij zijn op weg naar de grens.
Je kunt met ons meekomen.
-Bent u onderdeel van het verzet? -Nee, ik ben maar een boer.
Waar haal je dat vandaan?
Het was van Adrien.
Hij is mijn zoon.
De Duitsers vochten ten oosten hiervan. Ik zocht in een karretje naar eten.
Dichtbij hun kamp. Het jachtgeweer lag in het karretje.
Mijn paard en mijn kar Dat hebben ze ook.
-Ik ga achter ze aan. -Dat kan je niet doen.
Hoe sneller we aankomen, hoe groter de kansen van Johanna.
Het paard en de kar onze reis halveren.
Ze zijn zwaar bewapend.
Ze verdedigen zichzelf, dit is onze beste kans.
Ik ga vroeg weg.
Blijf je bij ons?
Ja.
Mijn naam is Leonard.
Dit is mijn dochter, Louise.
Ik wilde je bedanken.
Voor het redden van Johanna.
Dat was Fergal.
-Ik was er net. -Nee, je was meer dan dat.
Je was dapper en meelevend.
Jij was het, omdat je van mijn zoon hield.
Dat heb ik.
Veel.
Ik wou alleen maar dat zouden mijn ouders wel weten.
Het is allemaal mijn schuld. Ik had het ze moeten vertellen.
Je hebt alles goed gedaan.
Je zou trots zijn dat je zo dapper bent.
Ik zou trots op je zijn.
Heb je al een naam?
Ja.
Hebben we.
Als het een meisje is...
dan zoals je vrouw Elise.
Als het een jongen is...
dan zou ik hem graag Adrien noemen.
-Denk je dat het ons lukt? -Dat moeten we.
Voor ons en voor hen.
Je bent aan het dagdromen.
Al dit bloedvergieten...
En toch...
...de natuur blijft onverschillig.
Je kijkt omhoog en ziet een heldere hemel,
zo oneindig ver weg uit het aardse leven.
Je kijkt naar beneden en ziet, hoe de wereld uit elkaar valt.
Wij stoppen al onze liefde en hoop hierop...
fragiele wonderen van het leven, en waarvoor?
-Zie je het karretje? -Daar.
Leonard...
Zodat ze de strijd aan kunnen gaan...
en door een verdwaalde kogel sterven in de oorlog van iemand anders.
Ik wil niet vechten.
Ik wil oud worden. Leef in vrede.
Maar je kunt in vrede leven...
als je niet in hun leugens trapt.
Wat is een leugen?
Dat we voorbestemd zijn om elkaar haten.
Dat we alleen het ergste zien in de zielen van anderen.
Kom op, grote jongen, laten we gaan.
Vader!
Misschien de man Daarom mocht Leonard ontsnappen.
Zodat hij het juiste kan doen.
Vader!
- Heb je geslapen? -Een beetje, maar het gaat goed.
-Hoe gaat het met je? Ben je gewond? -Nee nee.
Ik heb hun commandant vermoord.
De vader.
De zoon zal ons achtervolgen. Hij geeft niet op.
Wij moeten in beweging blijven. Je stapt in het karretje.
Bedankt.
Heb je hem gezien? De man die Adrien vermoordde?
Dat heb ik.
Ga je hem vermoorden?
Laurentz, Wanneer werd u overvallen door de duisternis?
Was het de verleidelijke roep van de macht?
Het gif van brutaliteit sijpelt door in je ziel.
Je staat nu voor mij, mijn zoon, maar ik ken jou niet.
De onschuldige jongen met de lach is uit zijn ogen verdwenen...
Hij werd gemaakt door een holte, vervangen door een man die verteerd wordt door haat.
Wij moeten even stoppen.
Johanna's wond is weer opengegaan.
Ik denk dat het door het karretje komt.
Wij bevinden ons vlakbij de Franse grens.
Wat denk jij? Een paar uur?
Zoiets.
Dan gaan we verder.
-Waar wachten we nog op? -Laat ze dichter bij de grens komen.
Laat ze geloven dat ze veilig zijn.
Leonard!
-Hoi... -Wachten!
Er is iets daarbuiten.
Hendrik...
Jij bent het. U bevindt zich aan de rand van het bos.
Hoe ver is het? naar de Franse grens?
-Een uur, misschien wel langer. -Ze heeft koorts.
Ze verliest steeds haar bewustzijn.
Dan blijven we en vechten.
Hoeveel denk je dat er in zit?
100 liter?
Laad het uit.
Doe dat alsjeblieft niet.
Breng Johanna naar een ziekenhuis in Parijs.
Je moet met hen meegaan. Blijf bij de kinderen.
Hij wil mij.
En hij zal niet stoppen, als we hem niet stoppen.
Als we niet voor zonsopgang aankomen de grens, dan ga je zonder ons verder.
Je moet sterk zijn, Louise.
Ga nu.
Maria...
Zorg voor onze zoon.
Je kunt maar beter terugkomen.
Ja.
Onze Vader in de hemel, Uw naam worde geheiligd.
Uw koninkrijk kome.
Uw wil geschiede, Op aarde zoals in de hemel.
Dit is voor jou, mijn jongen.
Vuur!
Verdomme!
Je komt er wel doorheen!
Verdomme!
Fergal!
Ga niet dood, jongen. Kom op!
Succes!
Laten we gaan.
-Wachten! -Thomas!
Gaat het wel?
Het gaat goed met mij.
-Waar zijn de anderen? -Ze komen eraan.
Hendrik...
Hij werd neergeschoten.
Nee!
Henri... Henri.
Ik zei toch dat ik terug zou komen.
Als je vandaag niet was teruggekomen, Ik zou voor Johanna gezorgd hebben...
mijn kleine zusje.
Adrien gaf daarvoor zijn leven, wat hij dacht dat juist was.
Deze familie is het waard om ervoor te vechten en te sterven.
-Hoi. -Is mijn vader veilig?
Dat is hij, lieverd.
Dat zijn wij allemaal.
Hij was bang om je teleur te stellen.
Mij ​​teleurstellen?
Nee, hij heeft jou gekozen.
Komen?
Ga meteen zonder mij. Het zal niet lang duren.
Je wilt afscheid nemen.
Ik dacht dat je dat kon...
Zorg jij maar goed voor onze jongen.
En ik zorg ervoor over ons kleine meisje.
Je zal altijd bij mij zijn.
Overal.