NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Tak? - Oglądałaś?
Już wiesz, jaki on jest?
Iago.
Co ty tu robisz? Idź spać.
Wpuść mnie.
Otwórz, proszę.
Teraz już możemy być razem.
Nikomu tego nie pokazałem.
Tylko ty wiesz.
Potrzebuję cię.
Wpuść mnie.
Na tę jedną noc, proszę.
Proszę, Viruca.
Raquel.
Co się stało?
Muszę iść.
- Wszystko gra? - Tak.
Skąd ta rana?
To nic takiego.
Mówiłeś, że to oparzenie.
To ugryzienie.
Raquel…
Nie zbliżaj się.
Raquel!
Myślisz, że chcę cię skrzywdzić?
Nie mam pojęcia.
Skąd ta rana?
Powiedz prawdę albo pójdę na policję.
To byłeś ty?
Włamałeś się do mnie?
Zabiłeś mi psa?
- Pozwól mi wytłumaczyć. - Odsuń się.
Co chcesz tłumaczyć? Czego szukałeś?
Telefonu Viruki?
- To ty ją zabiłeś? - Wysłuchaj mnie.
I co mi powiesz? Że ją zabiłeś?
Nie zabiłem jej. Posłuchaj mnie.
A co z moim psem?
Nie mieszałbym cię w to, gdybym ją zabił.
- Zrozum. - Odbiło ci.
- Posłuchaj. - Odejdź.
Daj mi coś powiedzieć.
Potem będziesz mogła pójść na policję.
Przepraszam cię za psa.
Nie chciałem zrobić mu krzywdy.
Skoczył na mnie, a ja boję się psów!
Broniłem się, czym mogłem.
Myślałem, że mnie zagryzie.
Ale…
Kochałem żonę, a ona mnie.
Czemu nie byliście razem?
Udawaliśmy.
Będziemy się kłócić przy ludziach.
W końcu stanie się to nie do zniesienia.
Wtedy się rozstaniemy.
Ja się wyprowadzę, a ty zostaniesz tutaj.
Czemu chcesz się wyprowadzić?
Musi uwierzyć, że jestem z nim.
Rozumiesz?
Musi mi zaufać. Bo jeśli to tylko seks…
Musi być pewny, że należę do niego.
Zawsze tego chciał.
Chcę, żebyś została.
On musi się na to nabrać.
Zacznie zabierać mnie na obiady, kolacje, spotkania.
Poznam ludzi, których nam trzeba.
- A jeśli się nie nabierze? - Jak to nie?
Wątpisz w moje umiejętności?
Viruca.
- Co? - Wątpię w cały ten plan.
Innego pomysłu nie mam. Uda się.
- Znajdźmy inne rozwiązanie. - Mauro…
Długi twoich rodziców…
Moich rodziców…
Twojego rodzeństwa…
Jaka jest grzywna Urzędu Skarbowego?
Można trafić z kratki.
Będzie dobrze, zobaczysz.
To szaleństwo.
- Nie. - To się odbije rykoszetem.
Taki mieliśmy plan.
Co było dalej?
Najpierw pojawił się Iago.
Nie rozumiem.
Zakochał się w niej. Chorobliwie.
Oszalał, gdy odkrył, że Viruca jest z jego ojcem.
Zaczął ją nękać.
Chciał, żeby zostawiła jego ojca i była z nim.
Zrobiła to?
Niezupełnie.
Wszystko gra?
Chyba wiem, jak zdobyć pieniądze.
Do diabła z Tomásem.
Znalazła coś, co zmieniło wszystko.
Informacje, żeby móc szantażować Tomása
i spłacić dług.
Myślisz, że zagroziła ich ujawnieniem, a on ją zabił?
Policja odrzuciła taką możliwość.
Tak samo prokurator i sędzia.
Miał mocne alibi.
- Alibi można załatwić. - Fakt.
Albo wynajął kogoś, kto ją zabił.
No tak.
Wystarczy tego.
Raquel.
Potrzebuję jej telefonu. Tam pewnie znajdę dowody.
Nic tam nie ma.
Viruca bała się o swoje życie.
Ukryła dowody gdzieś, gdzie w razie czego mógłbym je znaleźć.
Szukałem wszędzie i nic.
- Musi tam coś być. - Nic nie ma.
Tylko zdjęcia Iago.
Pokaż mi.
Nie mam go. Oddałam go policji.
Nie wierzę ci.
Mam to gdzieś.
Co masz zamiar zrobić?
Coś ty narobił?
Co dałeś tej dziwce?
Półgłówku!
Zdajesz sobie sprawę, że nas teraz szantażuje?
Liczyłeś na jej litość, żeby móc ją przelecieć?
Myślałeś, że na mnie doniesie i będziecie razem?
Tego chciałeś?
Widzisz, co ta dziwka robi? Zależy jej tylko na mojej kasie.
Chcę zobaczyć, co jej pokazałeś.
No już!
STRAŻ OBYWATELSKA W NOVARIZ
Dzień dobry.
Jezu, przestraszyłaś mnie.
Germán dał mi klucze, w razie gdyby swoje zgubił.
Ciągle je gubi.
Co się stało?
Gdzie byłaś?
Nie odwiedziłaś go?
Nie.
Dzwonił jego prawnik.
Sędzia go przesłuchał i wyznaczył kaucję.
Strasznie wysoką.
Nie stać nas.
A mnie tak?
Germán nie skrzywdziłby muchy.
Nie jestem pewna.
To twój mąż.
On cię potrzebuje.
Obie wiemy, że nie pobiłby tego dzieciaka.
To nie w jego stylu.
Nie?
To dlaczego zostawił go rannego pod szpitalem i uciekł?
Pewnie ma jakieś kłopoty z narkotykami.
- Wiedziałaś? - Oczywiście.
Nie jestem głupia.
Znam swojego syna.
Wiem, jak ciężko przeżył te trudne chwile w twoim życiu.
Opiekował się tobą.
Wspierał cię.
Musiał znaleźć ujście.
Sugerujesz, że to przeze mnie wciąga kokainę?
Posłuchaj…
Proszę tylko o jedno.
Nie zostawiaj go.
Nie teraz.
CO ZROBIŁAŚ Z TYM, CO CI DAŁEM?
WIEM O WSZYSTKIM.
TYLKO JA MOGĘ CI POMÓC.
NOWA WIADOMOŚĆ OD IAGO
Czego chcesz?
Policja wie, że Viruca się nie zabiła.
Skoro tak mówisz.
Mam jej telefon. Czytałam twoje SMS-y.
Masz to, co dałeś jej, by szantażowała twojego ojca?
Gówno wiesz.
Nie wypieraj się. To na nic.
Chcę ci pomóc.
Nie chcę, żebyś płacił za cudze grzechy.
Sędziemu i policji wszystko jedno.
Zrzucą winę na ciebie.
Nie mają żadnych dowodów.
- Nie? - Nie.
Wiadomości, nękanie, twoja miłość od niej…
Cierpiałeś, bo była z twoim ojcem. Dowodów jest mnóstwo.
Czemu chcesz pomóc?
Wiem, że to nie ty.
Kochałeś ją.
Cierpiałeś przez jej romans, ale nie zabiłeś jej.
Nie wiesz, do czego jestem zdolny.
Nienawidziłem tej dziwki.
To nieprawda.
Co jej dałeś?
Co to było?
Wiem, że zrobiłbyś wszystko, by utrzymać to w tajemnicy.
Viruca zrobiła kopię. Znajdę ją.
Pozwól sobie pomóc.
Naprawdę.
Nikt nie może mi pomóc.
Co tu robisz? To łazienka nauczycieli.
- Powinienem cię zabić. - Puść!
Wykańczasz mnie, Viruca.
Naprawdę tego nie widzisz?
Nie widzisz, że mnie wykańczasz?
Iago, przestań.
Cholera jasna!
Już dobrze.
Proszę cię, Iago…
Uspokój się.
Spokojnie.
Wszystko się ułoży.
Wstawaj.
Proszę cię.
Nie powinno cię tu być.
Chcesz chronić własny tyłek. Tylko to się liczy!
Olejesz to, co ci dałem?
Chciałem, żebyś zobaczyła, jaki jest.
A ty mnie wykorzystałaś.
Rozumiesz?
Jak mogłem ci zaufać?
Kawa z wkładką?
Nie, Concha.
Mam prośbę.
To ważne.
Nie wiem, komu mogę ufać.
Słyszałam o twoim mężu.
Pilnuj go.
Nie dawaj go nikomu.
- Jasne? - Dobrze.
Dziękuję.
Pamiętasz, jak mówiłaś mi, że Viruca nie wyglądała na samobójczynię?
Ja też nie.
Czemu mi to mówisz?
Na wszelki wypadek.
Jaki wypadek? Zaczekaj!
Całkiem cię popierdoliło.
Nie rozmawiajmy tutaj.
Wiesz, co ci zrobią, kiedy się dowiedzą?
Mnie? Raczej tobie.
Kompletnie ci odbiło.
Żeby spać z moim synem?
I teraz to…
- Pogódź się z tym. - Poważnie?
No tak.
Spróbuj to gdzieś przesłać…
a nikt już ci nie pomoże.
Nikt.
Dolicz mi to do rachunku, Concha.
PUNKT OBSERWACYJNY SIL ATRAKCJA TURYSTYCZNA
DŁUGOŚĆ: 7º 34’ 6,31” W SZEROKOŚĆ: 42º 22’ 57,29” N
Dzień dobry.
Daj mi telefon.
- Na pewno? - Tak.
- Tu jest bezpieczny. - Daj mi go.
Co się dzieje?
OSTATNIE
NIEZNANY NUMER
KOPIUJ
SZUKAJ WSPÓŁRZĘDNYCH
LOKALIZACJA
- Nie wierzę. - Co?
Co jest?
Dzięki Bogu. Czemu nie odbierasz?
- Jedziemy. - Co się stało?
- Nie odsłuchałaś wiadomości? - Nie.
A teściowa i szwagier nie dzwonili?
To dzwoń do nich.
- Co się dzieje? - Chodzi o Germána.
Próbował się zabić.
Chodź.
- Jak to? - Jedziemy.
- Pójdę po samochód. - Daj spokój!
Wsiadaj, podwiozę cię.
Żyje?
Żył, kiedy go zabierali.
Spokojnie, wyjdzie z tego.
Cholera jasna.
DŁUŻEJ NIE CZEKAM. ALBO ZAPŁACISZ TY, ALBO INNI.
Co robisz?
Muszę skoczyć na chwilę do domu.
Tędy?
Co jest? Nie ufasz mi?
Jestem tu jedynym przyjacielem Germána.
Możemy jechać prosto do szpitala?
To zajmie chwilę.
Co ty kombinujesz?
Muszę ci coś powiedzieć.
A co ze szpitalem?
Germánowi nic nie jest.
Słucham?
Musiałem wyciągnąć cię z domu,
zanim zobaczysz… Nie obejrzałaś?
Nie.
Też jesteś w to zamieszany?
Nic nie widziałaś. Będzie dobrze.
Robię to dla ciebie, żeby cię z tego wyplątać.
Musisz zrozumieć, w jakiej jesteś sytuacji.
Jakiej sytuacji? Zaczynam się bać.
Dokąd mnie wieziesz?
Dokąd jedziemy?
Wsiadaj.
Po co?
Chcę się dogadać.
Nie ma mowy.
Mówiłem, żebyś odpuściła. Teraz trzeba to jakoś załatwić.
Załatwić? Co ty robisz?
Czego chcesz?
Puść mnie!
Spadamy stąd.
Tutaj porozmawiamy na spokojnie.
Przekonasz ich, że nic nie widziałaś.
- Wypuść mnie. - Nic ci się nie stanie.
Będzie dobrze.
Proszę, zabierz mnie stąd.
Spokojnie, wszystko będzie dobrze.
Nie!
Powiedziałem, że nic ci nie będzie.
Proszę…
- Idziemy. - Nie…
Ruchy.
Proszę, nie.
Proszę cię, Iago!
- Przestań. - Nie zostaw śladów.
Nie rób mi tego. Proszę.
Proszę, nie.
Iago, błagam cię.
Proszę!
Powiedz im, że nic nie widziałam.
Mówiłeś, że mi uwierzą.
Ty sukinsynu.
Co chcecie mi zrobić?
No co?
A jak myślisz?
To samo, co Viruce.
Co?
Kolejna nauczycielka nie wytrzymała i się zabiła.
Nikt w to nie uwierzy.
Nikt.
Chyba miałaś kiedyś problemy psychiczne, co?
Ile tabletek wtedy wzięłaś?
Ty sukinsynu.
Jeszcze cię dopadną. Wypuść mnie!
Iago, uwolnij mnie!
Proszę cię.
Nie rób tego.
Iago!
Zamknij mordę!
Proszę cię, Iago.
Wypuść mnie!
Nie słuchaj jej.
- Proszę. - Skończmy z tym.
Uwolnijcie mnie!
- Gnoje! - On nie da rady.
Nie da rady?
Mam rozwiązywać jego problemy?
Zaczął gadać, to niech sobie radzi.
- Dalej. - Iago, nie.
Popatrz na mnie. Nie rób tego.
Błagam cię.
- Nie musisz tego robić. - Na co czekasz?
Iago…
- Nie rób tego. - Daj mi to.
- Pij. - Puszczaj mnie, gnoju.
- Nie! - To zajmie chwilę.
Otwórz buzię!
- Pij. - Nie!
No dalej, pij.
Niech to przełknie.
Dalej, przełknij.
Jasna cholera. Otwórz jej buzię.
Tak jest.
Pij.
Połknij to.
Dość.
Już wystarczy.
Iago…
Zadzwoń na policję.
Wezwij policję, proszę.
Wezwij policję.
Obudziła się.
Wypuśćcie mnie.
Chcę stąd wyjść.
Pieprzyć to.
Co ty wyprawiasz?
Będę robił, co chcę.
To wariatka.
Stój! Wyskoczyła!
Suka.
Rusz się, Iago!
No już!
- Ucieka. - Iago!
- Chodź!
Pieprzyć to wszystko!
Raquel!
Co ty tu robisz?
Concha, dzięki Bogu.
Przejeżdżaliśmy obok. Zobaczyliśmy, jak spada.
Ani kroku.
Spokojnie.
Zaszło jakieś nieporozumienie.
Zabierzmy ją do szpitala.
Co ty robisz?
Acebedo.
Każdy w mieście ma już cię dość.
Spieprzać.
Nic tu po was.
No już!
Chodźmy.
Tomás!
Jezu, Raquel!
Mijaíl, wezwij karetkę!
Skarbie…
Dziecko moje…
Ostrożnie.
Już dobrze, skarbie.
UWAGA
Zatrzymanie akcji serca. Defibrylator.
Odsunąć się!
Ładować.
Gotowe.
Odsunąć się!
Gdzie mój syn?
Idziemy.
- Mogę z nim porozmawiać? - Nie teraz, Tomás.
Jesteś pewien, że chcesz to zrobić?
Chcesz złożyć zeznania?
Dobrze.
Zacznij od początku.
Niosą kolejne dokumenty.
Raquel.
Złotko.
Jak się czujesz?
- Cześć. - Dobrze.
Tak?
Chcesz wody?
Proszę.
- Dasz radę? - Tak.
Długo już tu leżę?
Trzy dni.
Trzy dni?
Dziękuję.
- Przejdę się. - Dzięki, Tere.
- Cześć. - Hej.
- Dzień dobry. - Cześć.
Jak się czujesz?
A ty?
W porządku.
Wypuścili cię?
Tak.
Wypuścili mnie.
Co się stało, Germán?
Pogadamy o tym później.
Powiedz mi.
Proszę.
Dobrze.
Iago złożył zeznania.
Policja zajęła jego laptopa…
Co na nim było?
Powiedz mi.
Nagrania Iago z innymi mężczyznami.
Co?
Ojciec od dzieciństwa zmuszał go do prostytucji.
Razem z Acebedo stworzyli całą siatkę.
Sprowadzali chłopaków.
Iago wpadł w oko komuś z Rady Galicji, a jego ojciec to wykorzystał.
No tak.
Właśnie to Iago dał Viruce.
Morderca!
Proszę pana!
Jedź.
Iago chciał…
Już dobrze, kochanie.
Musisz odpocząć.
Nie myśl teraz o tym.
Co z Roiem?
Tak?
- Roi. - No proszę.
Jak się czujesz?
Jestem w niebie.
Mają tu świetne piguły.
- Doprawdy? - Tak.
Nie wyglądasz za dobrze.
Fakt, z twarzą kiepsko.
Wiesz, że mnie uratował?
Tak.
Co się stało?
Iago dowiedział się, że mam jego laptopa i…
okładał mnie tak, że myślałem, że mnie zabije.
Przywiozłem go tu nieprzytomnego.
Dlaczego uciekłeś?
Spanikowałem. Nic mnie nie usprawiedliwia.
Ktoś inny nawet by mnie tu nie przywiózł. Nie miej pretensji.
No tak. Nic nie podejrzewałeś?
Nie.
Ale to mój przyjaciel.
- To prawda. - Tak jest.
Nie mogę się połączyć z wi-fi.
Wpisuję hasło i…
Pójdziesz po auto?
Jak się czujesz?
Przepraszam.
To nie twoja wina.
Ale już po wszystkim.
Może pojedziemy do schroniska?
Za wcześnie.
Co jest?
Wyjeżdżam.
Przeprowadzam się do mieszkania mamy.
Sama?
Sama.
Zawsze bałam się być sama. Bałam się, że stracę mamę.
Potem bałam się, że stracę ciebie.
- Ale już się nie boję. - Nie boisz się, że mnie stracisz?
Więc to koniec?
- Tak. - Dasz sobie radę?
Nie wiem.
To daj sobie czas.
Spróbujmy jeszcze.
Jeszcze?
Nie chcę tego.
Nie chcę.
Germán…
Przepraszam.
Ja też.
Dziękuję za wszystko.
Szło ci coraz lepiej.
No cóż…
Ciekawe, jak zareagują uczniowie.
Pewnych rzeczy nie można kupić.
- Fakt. - Przestaniesz uczyć?
Nie wiem.
- Trzymajcie się. - Pa.
„Nie wiem, jak cię przeprosić,
ani jak ci dziękować. Gdyby nie ty, prawda nie wyszłaby na jaw.
Dzięki tobie Viruca spoczywa w pokoju, a ja może zacznę żyć.
Wypij moje zdrowie. Mauro”.
Szybko.
Rzucaj.
Czekaj.
Czytałaś ją?
Nie.
To…
powieść o winie.
I o wybaczaniu samemu sobie.
Spodoba ci się.
Dziękuję.
Nie przestawaj czytać.
Uważaj na siebie.
Ty też.
Trzymaj się.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Widać to tobie było dane zostać pisarką,
a ja robiłem z siebie idiotę.
Naprawdę dobry tekst.
Pierwsze dwa rozdziały są świetne.
Pisz dalej.
Nie przestawaj. Udowodnij mężowi, że jest zwykłym dupkiem.
Ja też piszę.
Ale tylko po to, żeby nie spędzać tyle czasu z mamą i bratem na plaży.
Stęsknili się za tobą.
Ja też.
Ale przyzwyczajam się.
Napisy: Krzysztof Łuczak