‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- ฮัลโหล ‎- ได้ดูรึยัง
‎เห็นรึยังว่าเขาเป็นคนยังไง
‎ยาโก
‎มาที่นี่ทำไม ไปนอนซะ
‎เปิดให้ผมเข้าไปนะ
‎ให้ผมเข้าไปเถอะ
‎ตอนนี้เราอยู่ด้วยกันได้แล้วนะ
‎ผมไม่เคยเอาให้ใครดูเลยนะ
‎มีครูคนเดียวที่รู้
‎ผมต้องการครูจริงๆ นะ
‎ให้ผมเข้าไปเถอะ
‎แค่คืนนี้คืนเดียว ให้ผมเข้าไปเถอะ
‎ขอร้องละ ครูบิรูกา
‎ราเกล
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันต้องไปแล้ว ก็แค่นั้นเอง
‎- คุณโอเครึเปล่าเนี่ย ‎- โอเค
‎คุณไปโดนอะไรมา
‎นี่เหรอ ไม่มีอะไรหรอก
‎ไหนบอกว่าโดนไฟลวกไง
‎นั่นมันรอยกัดชัดๆ
‎แต่ราเกล…
‎อยู่ห่างๆ ฉันเลยนะ
‎ราเกล!
‎คิดว่าผมจะทำร้ายคุณเหรอ
‎ฉันไม่รู้ คุณไปได้แผลนั้นมาจากไหน
‎บอกความจริงมา ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ
‎ฝีมือคุณใช่ไหม
‎คุณงัดบ้านฉันใช่ไหม
‎คุณฆ่าหมาฉันใช่ไหม
‎- ผมอธิบายได้จริงๆ นะ ‎- อย่าเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว
‎อธิบายได้เหรอ คุณต้องการอะไร
‎โทรศัพท์ของบิรูกาเหรอ
‎- คุณฆ่าเธอรึเปล่า ‎- ฟังก่อนนะ
‎ฟังอะไร ฟังว่าคุณฆ่าเธอน่ะเหรอ
‎ผมไม่ได้ฆ่าเธอ ช่วยฟังก่อนได้ไหม
‎แล้วหมาฉันล่ะ
‎ถ้าผมฆ่าเธอ ผมจะขอให้คุณสืบเรื่องเธอทำไม
‎- ไม่เข้าใจเหรอ ‎- คุณมันบ้า
‎- ฟังนะ ‎- ถอยไป
‎ให้ตายสิ ฟังผมก่อน
‎ฟังแล้วยังอยากจะไปแจ้งตำรวจก็ไปเลย
‎ผมขอโทษจริงๆ เรื่องหมาคุณ
‎ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายมันจริงๆ นะ
‎แต่มันกระโจนใส่ผมและผมกลัวหมามาก
‎ผมรีบคว้าของที่คว้าได้มาป้องกันตัวเอง
‎ผมนึกว่ามันจะฉีกผมเป็นชิ้นๆ แล้ว รู้ไหม
‎แต่…
‎คุณไม่เห็นเหรอว่าผมรักภรรยาผม ‎และเธอก็รักผม
‎แล้วทำไมคุณถึงแยกทางกัน
‎มันเป็นแค่การแสดง
‎เราจะเริ่มทะเลาะกัน ‎แน่นอนว่าในที่สาธารณะนะ
‎ถึงจุดหนึ่ง เราจะรับไม่ได้อีกต่อไป
‎เราเลยตัดสินใจแยกทางกัน
‎และฉันย้ายไปอยู่ที่อื่น ส่วนคุณอยู่ที่นี่
‎ทำไมคุณต้องย้ายออกจากบ้านด้วย
‎โตมัสต้องเชื่อว่าฉันกับเขาคบกันจริง
‎รู้ไหม
‎เขาต้องไว้ใจฉัน ถ้ามันมีแค่เรื่องเซ็กซ์…
‎ไม่ได้ เขาต้องคิดว่าฉันเป็นของเขา
‎เขาต้องการแบบนั้นมาตลอด
‎ผมไม่อยากให้คุณไป
‎เราต้องทำให้เขาหลงกลนะ เมาโร
‎จากนั้นเขาจะพาฉันไปกินมื้อเที่ยง ‎มื้อค่ำ ไปประชุม
‎แนะนำให้ฉันรู้จักกับคนที่เราต้องการ
‎- แล้วถ้าเขาไม่เชื่อล่ะ ‎- ทำไมเขาจะไม่เชื่อล่ะ
‎ไม่เชื่อมือฉันเหรอ
‎บิรูกา
‎- อะไรคะ ‎- ผมไม่มั่นใจอะไรสักอย่าง มันมากเกินไป
‎ฉันคิดออกแค่นี้แหละ มันต้องได้ผลสิ
‎- หาวิธีอื่นเถอะ ให้ตายสิ ‎- เมาโร…
‎พ่อแม่คุณก็ถังแตกแล้ว
‎พ่อแม่ฉันก็ถังแตกแล้ว
‎พี่น้องคุณก็…
‎ค่าปรับของสรรพากรเท่าไหร่
‎ต้องติดคุกเลยนะที่รัก
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย คอยดูสิ
‎นี่มันบ้ามาก
‎- ไม่ค่ะ ‎- แผนการทุกอย่างจะพังหมด
‎เราวางแผนกันไว้อย่างนั้น
‎แล้วเกิดอะไรขึ้น
‎ก็เกิดเรื่องยาโกขึ้นน่ะสิ
‎ฉันไม่เข้าใจ
‎เขาตกหลุมรักเธอ หัวปักหัวปำ
‎เขาจับได้ว่าเธอคบกับพ่อเขาและบ้าไปเลย
‎เขาเลยรังควานเธอ
‎เขาอยากให้เธอทิ้งพ่อเขาและอยู่กับเขา
‎แล้วเธอทิ้งพ่อเขาไหม
‎ไม่ ไม่ได้ทิ้ง
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎ฉันว่าฉันรู้แล้ว ‎ว่าจะเอาเงินทั้งหมดที่เราต้องการมายังไง
‎ช่างหัวโตมัสแม่งแล้ว
‎เธอพบอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‎เป็นข้อมูลที่จะใช้หักหลังโตมัส
‎และจ่ายหนี้เราได้
‎คุณคิดว่าเธอขู่ว่าจะแฉและเขาฆ่าเธอเหรอ
‎แต่เจ้าหน้าที่ปกป้องพลเรือนไม่รับฟัง
‎อัยการเขตไม่รับฟัง ผู้พิพากษาไม่รับฟัง
‎เขามีพยานยืนยันที่อยู่ชัดเจน
‎- พยานยืนยันที่อยู่มันกุกันได้ ‎- จริง
‎หรือไม่เขาก็จ้างใครสักคนไปฆ่าเธอ
‎จริง
‎โอเค
‎พอได้แล้วละ
‎ราเกล
‎ผมต้องการโทรศัพท์ของเธอ ‎หลักฐานต้องอยู่ในนั้นแน่ๆ
‎ในนั้นไม่มีอะไร
‎ตอนที่บิรูกาเริ่มห่วงชีวิตตัวเอง ‎เธอบอกว่าเธอจะซ่อนหลักฐานไว้
‎ที่ไหนสักแห่งที่ผมจะหาเจอถ้าเกิดอะไรขึ้น
‎ผมหาทุกที่แล้วแต่ไม่เจออะไรเลย
‎- ต้องอยู่ในนั้นแน่ๆ ‎- ไม่ ไม่มี
‎มีแต่รูปถ่าย รูปยาโก
‎ขอดูหน่อยสิ
‎ไม่ได้อยู่ที่ฉัน ‎ฉันเอาให้เจ้าหน้าที่ปกป้องพลเรือนไปแล้ว
‎ผมไม่เชื่อ
‎ไม่เชื่อก็ช่างคุณ
‎แล้วนี่คุณจะทำยังไง
‎แกทำอะไรลงไป
‎แกทำอะไรลงไป ไอ้โง่ ‎แกเอาอะไรให้นังร่านบิรูกา
‎ไอ้ควาย
‎รู้ไหมว่ามันอยากใช้คลิปวิดีโอพวกนั้น ‎หักหลังพวกเรา
‎อยากให้นังนั่นสงสารเหรอ ‎จะได้ล่อมันอีกสักรอบใช่ไหม
‎หวังว่ามันจะไปแจ้งความเอาผิดฉัน ‎แกจะได้กำจัดฉันได้งั้นเหรอ
‎คิดอย่างงั้นใช่ไหม
‎ดูสิว่านังร่านนั่นทำอะไรแทน ‎มันแค่อยากได้เงินฉัน
‎มันคืออะไร ไปเอามาให้ฉันดู
‎แกเอาอะไรให้มันดู
‎เร็วเข้า!
‎(เจ้าหน้าที่ปกป้องพลเรือนโนบาริซ)
‎สวัสดี
‎พระเจ้า กลอเดีย ตกใจหมดเลย
‎เฆร์มันทำกุญแจสำรองไว้ ‎เผื่อเขาทำของเขาหายน่ะ
‎ค่ะ เขาทำหายตลอด
‎มีอะไรคะ
‎เธอไปไหนมา
‎ได้เจอเขารึเปล่า
‎ไม่เจอค่ะ
‎ทนายของเขาเพิ่งโทรมา
‎ผู้พิพากษาสอบปากคำเฆร์มันแล้ว ‎และให้ประกันตัวได้
‎มันแพงมากน่ะ
‎เราจ่ายไม่ไหว
‎คุณคิดว่าฉันจ่ายไหวเหรอ
‎เธอก็รู้ว่าแม้แต่ยุง เฆร์มันยังไม่ตบเลย
‎ฉันไม่แน่ใจแล้วค่ะ กลอเดีย
‎เธอเป็นเมียเขานะ
‎เขาต้องการเธอ
‎เราต่างรู้ดีว่าอย่างเขาไม่มีทางทำร้ายเด็กได้
‎มันไม่ใช่เขาเลย
‎เหรอคะ
‎แล้วทำไมเขาถึงพาเด็กไปทิ้งไว้ ‎ที่โรงพยาบาลทั้งที่เจ็บหนักแล้วหนีมาล่ะ
‎เขาอาจจะมีปัญหาอะไรบางอย่าง ‎เพราะเสพยาก็ได้
‎- คุณรู้ด้วยเหรอ ‎- รู้สิ
‎ฉันไม่ได้โง่นะ
‎ฉันรู้จักลูกชายฉันดี
‎และฉันรู้ว่าเขาฝ่าฟัน ‎ความยากลำบากกับเธอมามาก
‎ดูแลเธอ
‎สนับสนุนเธอ
‎เขาแบกความเครียดไว้ไม่น้อยนะ
‎ค่ะ สรุปว่าเขาดมโค้กเพราะฉันงั้นเหรอ
‎ฟังนะ…
‎ฉันขอเรื่องเดียวเท่านั้นเอง
‎อย่าทิ้งเขาไว้คนเดียว
‎ไม่ใช่ตอนนี้
‎(ครูทำอะไรกับของที่ผมเอาให้ครู)
‎(ครูรู้ทุกอย่างแล้ว)
‎(ครูรู้ทุกอย่างแล้ว มีแต่ครูที่ช่วยเธอได้)
‎(หนึ่งข้อความใหม่จากยาโก)
‎ให้ผมมาที่นี่ทำไม
‎เจ้าหน้าที่ปกป้องพลเรือนรู้ว่า ‎บิรูกาไม่ได้ฆ่าตัวตาย
‎ก็คงตามนั้นแหละ
‎โทรศัพท์หล่อนอยู่ที่ครู ‎ครูเห็นข้อความของเธอแล้ว
‎เธอยังมีของที่เอาให้บิรูกา ‎ใช้หักหลังพ่อเธอยู่รึเปล่า
‎ครูไม่รู้อะไรหรอก
‎ปฏิเสธไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ
‎ครูอยากช่วยเธอ
‎ครูไม่อยากให้เธอต้องรับกรรมแทนคนอื่น
‎ผู้พิพากษากับเจ้าหน้าที่ปกป้องพลเรือนไม่สนหรอก
‎พวกเขาจะโยนความผิดให้เธอ
‎พวกเขาไม่มีหลักฐานซะหน่อย
‎- เหรอ ‎- ใช่
‎ทั้งข้อความ การคุกคาม ‎เรื่องราวความรักของเธอ…
‎เธอเกลียดการเห็นหล่อนอยู่กับพ่อเธอ
‎พวกเขามีหลักฐานเยอะมาก เชื่อครูสิ
‎ครูจะอยากช่วยผมไปทำไม
‎ครูรู้ว่าเธอไม่ได้ทำ
‎เธอรักบิรูกาจริงๆ
‎เธอเกลียดเรื่องหล่อนกับพ่อ ‎แต่เธอไม่ได้ฆ่าหล่อน
‎ครูไม่รู้หรอกว่าผมทำอะไรได้บ้าง
‎ผมเกลียดนั่งร่านนั่น ได้ยินไหม
‎ไม่จริง
‎เธอเอาอะไรให้บิรูกา ยาโก
‎มันคืออะไร
‎ครูรู้ว่าเธอจะยอมทำทุกอย่าง ‎เพื่อเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ
‎บิรูกาทำสำเนาเอาไว้ และครูกำลังจะหามันเจอ
‎ยาโก ให้ครูช่วยเธอเถอะ
‎จริงๆ นะ
‎ไม่มีใครช่วยผมได้หรอก
‎มาที่นี่ทำไม นี่มันห้องน้ำครูนะ
‎- ผมควรฆ่าครูซะ ‎- ปล่อยฉันนะ!
‎ครูกำลังฆ่าผม ครูบิรูกา
‎ไม่เห็นหรือไงว่าครูกำลังฆ่าผม อีบ้า
‎ไม่เห็นเหรอว่าครูกำลังฆ่าผม
‎หา!
‎หยุดเถอะ ยาโก
‎แม่งโว้ย!
‎ก็ได้
‎ยาโก มานี่นะ ได้โปรด
‎มานี่ ได้โปรด
‎หยุดเถอะ
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อยนะ โอเคไหม
‎ไม่นะ ลุกขึ้น ยาโก
‎ขอร้องละ
‎เธออยู่ในนี้ไม่ได้นะ ไปกันเถอะ
‎ครูก็ห่วงแต่ตัวเองนั่นแหละ ครูสนแค่นั้นแหละ!
‎ครูจะไม่ใช้สิ่งที่ผมเอาให้ครูใช่ไหม
‎ผมทำแบบนั้น ‎ครูจะได้เห็นว่าไอ้เวรนั่นเป็นคนยังไง
‎ไม่ใช่ให้ครูมาเอาเปรียบผม
‎โอเคไหม
‎ผมจะไว้ใจครูได้ยังไง
‎- หวัดดีค่ะ ‎- กาแฟใส่เหล้าไหม
‎ไม่ค่ะ กอนชา
‎ฉันมีเรื่องให้ช่วย
‎เรื่องสำคัญ
‎ฉันไม่รู้จะไว้ใจใครแล้ว
‎ฉันได้ข่าวเรื่องสามีคุณแล้วละ
‎เก็บมันไว้ดีๆ นะคะ
‎เอาให้ฉันคนเดียวเท่านั้น
‎- ได้ไหมคะ ‎- แน่นอน
‎ขอบคุณค่ะ
‎กอนชาคะ จำได้ไหมที่คุณบอกฉันว่า ‎บิรูกาไม่ใช่คนที่จะฆ่าตัวตายได้
‎ฉันก็เหมือนกันนะ
‎ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ ที่รัก
‎เผื่อเกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎เช่นอะไร ราเกล เดี๋ยวก่อน
‎คุณบ้าไปแล้ว
‎เราไม่ควรคุยกันที่นี่
‎รู้ไหมว่าถ้าพวกเขาจับได้ ‎พวกเขาจะทำยังไงกับคุณ
‎ทำฉันเหรอ ไม่หรอก ทำคุณต่างหาก
‎คุณมันบ้า
‎เอากับลูกผมได้ก็พอจะรู้แล้วละว่าบ้า
‎แต่นี่…
‎ยอมรับซะเถอะ
‎ยอมรับอะไร
‎ได้
‎ถ้าส่งไฟล์พวกนั้นไปแม้แต่ไฟล์เดียว…
‎ไม่มีใครปกป้องคุณได้แน่
‎ไม่มีเลย
‎จดไว้ก่อนนะคะ กอนชา ขอบคุณค่ะ
‎(จุดชมวิวแม่น้ำซิล ‎จุดดึงดูดนักท่องเที่ยว)
‎(ลองจิจูด 07º 34' 6.31'' ‎ละติจูด 42º 22' 57.29'' เหนือ)
‎สวัสดีค่ะ
‎กอนชา ฉันต้องการของที่ฝากคุณไว้ค่ะ
‎- แน่ใจนะ ‎- ค่ะ
‎- ฉันเก็บมันไว้อย่างดีเลย ‎- ค่ะ เอามาให้ฉันเลย
‎เกิดอะไรขึ้น ที่รัก
‎(ล่าสุด)
‎(หมายเลขที่ไม่รู้จััก)
‎(คัดลอก)
‎(แผนที่ ‎ค้นหาพิกัด)
‎(สถานที่ตั้ง)
‎- เป็นไปไม่ได้ ‎- อะไรเหรอ
‎(กาเบรียล อาเซเบโด)
‎บ้าจริง
‎ราเกล ขอบคุณพระเจ้า ‎คุณไม่ยอมรับโทรศัพท์เลย
‎- ไปกันเถอะ ‎- ทำไมคะ มีอะไร
‎- ไม่ได้รับข้อความผมเหรอ ‎- ไม่ได้ค่ะ
‎แม่สามีหรือพี่สามีคุณไม่ได้โทรหาเหรอ
‎งั้นก็โทรหาพวกเขาเลย
‎- ทำไมคะ เกิดอะไรขึ้น ‎- เฆร์มันน่ะสิ
‎เขาพยายามฆ่าตัวตายในคุก
‎ไปกันเถอะ
‎- อะไรนะ ‎- ไปกันเร็ว
‎- ฉันจะไปเอารถ ‎- อะไรนะ
‎ขึ้นรถเลย ผมจะพาไปเอง
‎เขายังไม่ตายใช่ไหม
‎ตอนผู้คุมพาตัวเขาไปยังไม่ตาย
‎ใจเย็นๆ นะ เขาต้องไม่เป็นไร
‎บ้าเอ๊ย
‎(บิรูกา)
‎(ฉันรอไม่ไหวแล้ว ถ้าคุณไม่จ่าย คนอื่นจะจ่าย)
‎ทำอะไรน่ะ
‎ผมต้องแวะคฤหาสน์ชนบทแป๊บหนึ่งน่ะ
‎ทางนี้เหรอ
‎อะไร ไม่ไว้ใจผมเหรอ
‎ผมเป็นเพื่อนคนเดียวของเฆร์มัน ‎ในเมืองนี้นะ ให้ตายสิ
‎ค่ะ แต่เราตรงไปโรงพยาบาลกันเลยได้ไหมคะ
‎ผมแวะแป๊บเดียว
‎ทำอะไรน่ะ
‎ผมอยากให้คุณฟังนะ
‎แล้วโรงพยาบาลล่ะ
‎สามีคุณสบายดี เขาไม่ได้เป็นอะไร
‎อะไรนะ
‎ผมต้องพาคุณออกมาจากบ้านหลังนั้นน่ะ
‎ก่อนที่คุณจะเห็น… คุณไม่เห็นใช่ไหม
‎ไม่เห็น
‎ทำไม คุณก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยเหรอ
‎ถ้าคุณยังไม่เห็นอะไรก็ไม่เป็นไร
‎ผมทำเพื่อคุณนะ ช่วยหาทางออกให้คุณ
‎ผมแค่อยากให้คุณเข้าใจสถานการณ์น่ะ
‎สถานการณ์อะไร คุณกำลังทำให้ฉันกลัวนะ
‎เรากำลังจะไปไหนกัน
‎ขึ้นรถ
‎อะไรเนี่ย
‎ผมพยายามแก้ไขเรื่องนี้อยู่ มาคุยกันเถอะ
‎ไม่มีทาง
‎ผมบอกให้คุณหยุดแต่คุณไม่ฟัง ‎ตอนนี้เราเลยต้องแก้ไขเรื่องนี้กัน
‎แก้ไขอะไร ทำอะไรน่ะ
‎ทำอะไรของคุณ
‎ปล่อยฉันนะ!
‎รีบไปเร็ว
‎ใจเย็นนะ เราคุยกันเงียบๆ ที่นี่ได้
‎คุณโน้มน้าวพวกเขาได้ว่าคุณไม่เห็นอะไรเลย
‎- ให้ฉันลงนะ ‎- ใจเย็นน่า ไม่มีอะไรหรอก
‎ไม่มีอะไรหรอก
‎- ใจเย็นนะ ‎- ให้ฉันไปจากที่นี่เถอะ
‎ไม่เป็นไรหรอกน่า ใจเย็น ไม่มีอะไรหรอก
‎ไม่ หยุดนะ!
‎มานี่ บอกว่าไม่เป็นไรไง
‎ได้โปรด…
‎- มานี่ ‎- ไม่…
‎เดินไป
‎ได้โปรด อย่านะ
‎ยาโก ได้โปรด!
‎- หยุดนะ ‎- อย่าให้มีรอยช้ำนะ
‎อย่าทำแบบนี้กับครู ได้โปรด
‎ยาโก ได้โปรด ไม่
‎ยาโก ได้โปรด ขอร้อง ยาโก ขอร้องละ
‎ได้โปรด!
‎บอกพวกเขาสิว่าฉันไม่เห็นอะไร
‎คุณบอกว่าฉันโน้มน้าวพวกเขาได้นี่ ไอ้สารเลว
‎จะทำอะไรฉัน หา
‎จะทำอะไรฉัน
‎คิดว่าไงล่ะ
‎ทำเหมือนที่ทำกับบิรูกาไง
‎อะไรนะ
‎ครูรับแรงกดดันไม่ได้อีกคนและฆ่าตัวตาย
‎ไม่มีใครเชื่อหรอก
‎ไม่มีใครเชื่อแน่นอน ไม่มีสักคน
‎เธอมีปัญญาเรื่องสุขภาพจิต ‎เธอเคยหาหมอ ใช่ไหม กาเบรียล
‎ตอนนั้นกินยาไปเยอะแค่ไหนล่ะ
‎ไอ้ชิงหมาเกิด
‎แกจะต้องโดนจับ ไอ้ชาติหมา ปล่อยฉันนะ!
‎ปล่อยครูนะ ยาโก
‎ยาโก ได้โปรด
‎ยาโก ได้โปรด อย่าทำแบบนี้
‎ยาโก!
‎หุบปากซะ!
‎ยาโก ได้โปรด ปล่อยฉันนะ
‎ปล่อยฉันนะ ไอ้ชาติชั่ว!
‎อย่าไปสนเธอ ใกล้จบเรื่องแล้ว
‎- ได้โปรด ‎- เอาให้เธอดื่มซะ รีบจบเรื่องเถอะ
‎ปล่อยฉัน!
‎- ไอ้สารเลว! ‎- เด็กนั่นทำไม่ได้หรอก
‎- ยาโก… ‎- ไม่ได้เหรอ
‎ฉันต้องจัดการปัญหาให้มันทุกเรื่องเลยรึไงวะ
‎มันพูดมากไป มันก็ต้องจัดการเอง
‎- เร็วเข้า ‎- ไม่ ยาโก
‎ยาโก มองครูนะ อย่าทำแบบนี้
‎ยาโก ครูขอร้อง
‎- เธอไม่ต้องทำแบบนี้หรอก ‎- รออะไรอยู่วะ
‎ยาโก…
‎- อย่าทำนะ ‎- เอามานี่
‎- นี่ ‎- ปล่อยฉันนะ ไอ้สารเลว หยุดนะ!
‎- ไม่! ‎- แป๊บเดียวน่ะ
‎อ้าปาก!
‎- กลืนซะ ‎- ไม่!
‎เร็วเข้า กลืนซะ!
‎เร็วเข้า บิรูกา ทำให้เธอกลืนซะ
‎กลืนลงไป
‎กลืน
‎เวรเอ๊ย จับมันอ้าปากไว้
‎อย่างนั้นแหละ
‎ดื่มซะ
‎กลืนลงไป
‎เอาละ อย่างนั้นแหละ
‎อย่างนั้นแหละ
‎ยาโก…
‎ยาโก เรียกตำรวจที
‎ได้โปรด เรียกตำรวจที
‎ได้โปรด
‎เรียกตำรวจ
‎มันตื่นแล้ว
‎ปล่อยฉันออกไปที ได้โปรด
‎ได้โปรด ปล่อยฉันออกไป
‎ช่างแม่งเว้ย
‎ทำบ้าอะไรวะ
‎อยากทำอะไรผมก็จะทำ โอเคไหม
‎มันบ้าไปแล้ว
‎หยุดรถ มันโดดลงไปแล้ว!
‎อีเวร!
‎มานี่ ยาโก!
‎ไปเร็ว!
‎ยาโก เร็วเข้า!
‎- มันจะหนีไปแล้ว ‎- ยาโก!
‎- ไปกันเร็ว!
‎แม่งเอ๊ย!
‎ราเกล!
‎มาทำอะไรที่นี่เนี่ย ที่รัก
‎กอนชา ขอบคุณพระเจ้า
‎เราขับรถผ่านมาและเห็นเธอ ‎กลิ้งลงมาตรงทางลาดน่ะ
‎อย่าขยับนะ
‎เอาละ ใจเย็นๆ กันก่อนดีไหม
‎ผมคิดว่าทุกคนกำลังเข้าใจผิดแล้วละ
‎เธอต้องไปโรงพยาบาลนะ เห็นไหม
‎ทำบ้าอะไรน่ะ
‎อาเซเบโด
‎ทุกคนในเมืองนี้อยากเล่นงานเธอทั้งนั้นแหละ
‎ไปซะ
‎เธอไม่มีธุระอะไรที่นี่
‎ไปสิ!
‎ไปกันเถอะ โตมัส
‎โตมัส
‎ที่รัก
‎ราเกล!
‎มิฆาอิล เรียกรถพยาบาลที
‎สาวน้อย…
‎ที่รัก…
‎ค่อยๆ นะ
‎ไม่เป็นไรนะที่รัก ไม่เป็นไร
‎(ระวัง)
‎หัวใจหยุดเต้น เอาเครื่องกระตุกหัวใจมา
‎แพดเดิล
‎เคลียร์!
‎ชาร์จใหม่
‎พร้อม
‎เคลียร์!
‎(เจ้าหน้าที่ปกป้องพลเรือนโนบาริซ)
‎ลูกชายผมอยู่ไหน
‎เร็วเข้า เดินไป
‎- ขอคุยกับเขาไม่ได้เหรอ ‎- เรื่องนั้นค่อยว่ากันนะ โตมัส
‎นี่
‎สวัสดี ยาโก แน่ใจใช่ไหมว่าจะทำแบบนี้
‎ยินดีจะให้การใช่ไหม
‎ดี
‎เริ่มตั้งแต่ต้นนะ
‎พวกเขากำลังยึดเอกสารเพิ่ม
‎ราเกล
‎ที่รัก
‎เป็นไงบ้าง
‎นี่
‎- หวัดดีจ้ะ ‎- ฉันไม่เป็นไร
‎จริงนะ
‎อยากดื่มน้ำไหม
‎นี่จ้ะ ที่รัก
‎ดื่มได้ไหม
‎- ไหวไหม ‎- ไหว
‎โธ่…
‎ฉันอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
‎สามวัน
‎สามวันเหรอ
‎ขอบใจนะ
‎- ฉันไปเดินเล่นนะ ‎- ขอบใจ เตเร
‎- หวัดดี ‎- ไง
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- หวัดดี
‎คุณเป็นไงบ้าง
‎คุณเป็นไงบ้างล่ะ
‎ฉันไม่เป็นไร
‎พวกเขาปล่อยคุณเหรอ
‎ใช่
‎พวกเขาปล่อยตัวผม
‎เกิดอะไรขึ้น เฆร์มัน
‎เรามีเวลาคุยเรื่องนั้นกันเหลือเฟือ
‎เล่ามาเลย
‎เล่าให้ฉันฟังที
‎ได้จ้ะ
‎ยาโกสารภาพทุกอย่างแล้ว
‎ตำรวจยึดแล็ปท็อปของเขาไป และ…
‎ในแล็ปท็อปมีอะไรเหรอ
‎มันคืออะไร
‎คลิปวิดีโอของยาโกกับผู้ชายคนอื่นๆ
‎อะไรนะ
‎พ่อเขาให้เขาขายตัวมาตั้งแต่เด็ก
‎โตมัสกับอาเซเบโดจัดตั้งเครือข่ายทั้งหมดนี้
‎เอาเด็กหนุ่มมาจากทุกที่
‎มีคนหนึ่งจากซุนตาชอบยาโก ‎และพ่อเขาก็ใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้
‎แหงละ
‎นั่นคือสิ่งที่ยาโกเอาให้บิรูกาสินะ
‎ไอ้ฆาตกร!
‎(เจ้าหน้าที่ปกป้องพลเรือน)
‎คุณครับ ได้โปรด
‎ออกรถ
‎ยาโกอยากให้เธอ…
‎ไม่เป็นไรนะ ที่รัก
‎คุณต้องพักผ่อน
‎อย่าเพิ่งคิดเรื่องนั้นตอนนี้เลยนะ
‎รอยเป็นไงบ้างคะ
‎ครับ
‎- รอย ‎- อ้าว
‎เป็นไงบ้าง
‎เหมือนขึ้นสวรรค์ครับ
‎ยาของพวกเขาสุดยอดเลย
‎- จริงเหรอ ‎- จริงครับ
‎เธอดูไม่ค่อยดีเลยนะ
‎ผมก็ไม่ค่อยหล่ออยู่แล้วแหละครับ
‎เขาบอกรึเปล่าครับว่าช่วยผมไว้
‎ใช่ครับ
‎เกิดอะไรขึ้น รอย
‎ยาโกเห็นผมกับแล็ปท็อปของเขา และ…
‎ซ้อมผมปางตาย ผมนึกว่าเขาจะฆ่าผมแล้ว
‎ผมเจอเขาหมดสติอยู่ เลยขับรถพามาที่นี่
‎แล้วคุณหนีทำไม
‎ก็ผมตกใจ
‎ผมไม่มีข้ออ้าง
‎ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่พาผมมาหรอกครับครู ‎อย่าโกรธเขาเลย
‎จ้ะ เธอไม่เคยสงสัยอะไรเลยใช่ไหม
‎ไม่เคยครับ
‎แต่เขาก็เป็นเพื่อนผมอยู่ดี ใช่ไหมล่ะครับ
‎- ใช่จ้ะ ‎- เขาเป็นเพื่อนผม
‎ผมต่อไวไฟไม่ได้เลย
‎ผมใส่รหัสผ่านแล้ว และ…
‎คุณไปเอารถมาก่อนได้ไหมคะ
‎เป็นยังไงบ้าง
‎ผมเสียใจจริงๆ ครับ
‎มันไม่ใช่ความผิดของเธอ
‎แต่มันจบแล้วละ
‎เราแวะไปสถานสงเคราะห์สัตว์กันได้นะ
‎เร็วเกินไปเนอะ
‎อะไรเหรอ
‎เฆร์มัน ฉันจะไปแล้ว
‎ฉันจะย้ายไปอยู่อะพาร์ตเมนต์ของแม่ฉัน
‎คนเดียวเหรอ
‎คนเดียว
‎ฉันกลัวการอยู่คนเดียวมาตลอด ‎ฉันกลัวการเสียแม่ไป
‎จากนั้นก็กลัวเสียคุณไป
‎แต่ตอนนี้ไม่กลัวแล้ว
‎คุณไม่กลัวเสียผมไปแล้วเหรอ
‎จบกันแค่นี้เหรอ
‎- แค่นี้ค่ะ ‎- คุณจะไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ฉันไม่รู้
‎งั้นก็รอก่อนสิ
‎สู้กันอีกสักหน่อย
‎อีกหน่อยเหรอ
‎ไม่ ผมไม่อยาก
‎ผมไม่อยาก
‎เฆร์มัน…
‎ผมขอโทษ
‎ฉันก็ขอโทษ
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ
‎คุณอุตส่าห์เริ่มคุ้นเคยแล้วเชียว
‎ค่ะ ก็ใช่
‎ฉันไม่รู้เลยว่าเด็กๆ จะมีปฏิกิริยายังไง
‎เยี่ยมเลย ของบางอย่างก็ซื้อไม่ได้นะ
‎- ใช่ ‎- คุณจะเลิกสอนหนังสือรึเปล่า
‎ไม่รู้สิ
‎โชคดีนะคะ
‎- เช่นกันนะ ‎- บาย
‎"ผมไม่รู้จะขอโทษยังไงดี
‎และไม่รู้จะขอบคุณยังไงด้วย ‎ความจริงคงไม่เปิดเผยถ้าไม่มีคุณ
‎ตอนนี้บิรูกาก็ไปสู่สุคติแล้ว ‎และผมก็อาจจะเริ่มต้นใหม่ได้
‎ผมขอเลี้ยงเครื่องดื่มคุณนะ เมาโร"
‎เร็วเข้า
‎เอาเลย
‎หยุดก่อน
‎เคยอ่านรึยัง
‎ยังค่ะ
‎อืม…
‎มันเกี่ยวกับความรู้สึกผิด
‎และการอภัยให้ตัวเอง
‎หวังว่าเธอจะชอบนะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎อย่าเลิกอ่านหนังสือนะ เนเรอา
‎และดูแลตัวเองด้วยนะ
‎ครูก็เหมือนกันนะคะ
‎- บายค่ะ ‎- บาย
‎(หกเดือนต่อมา)
‎ปรากฏว่าคุณเป็นนักเขียนในครอบครัวซะงั้น
‎ส่วนผมเป็นแค่ไอ้เบื๊อกคนหนึ่ง
‎สุดยอดเลย ราเกล จริงๆ นะ
‎ผมชอบสองตอนแรกมาก เขียนต่อไปนะ
‎เขียนหนังสือต่อไป
‎และไม่ต้องเกรงใจ ‎ทำให้สามีดูเป็นไอ้งั่งได้ตามสบายเลย
‎เพราะเขาก็เป็นไอ้งั่งอยู่แล้วละ
‎ผมก็เขียนหนังสืออยู่เหมือนกัน
‎เลยไม่ค่อยได้ใช้เวลาอยู่กับแม่ ‎และพี่ชายผมที่ชายหาดสักเท่าไหร่
‎พวกเขาคิดถึงคุณนะ
‎ผมก็เหมือนกัน
‎แต่ผมเริ่มชินแล้วละ
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล