Lazer Dizilimi Frekansı Testi 19-B,
başla.
Düzeyleri kontrol et.
Düzeyler iyi.
Tamam. Her şey çalışıyor.
-Çıkıyorum. -Anlaşıldı.
Yamato? Geliyor musun?
Geliyorum.
Kırk dört kilohertze geç.
UHF'e geç.
Değişiklik yok.
-Genişliği artırabiliriz. -Neden çalışmıyor?
Vay canına.
Bahsi kaybettim. En erken yarın olur sanmıştım.
Nedir bu?
Uzaylı arada bir bu sinyali veriyor.
Neden bilmiyoruz ama her zaman aynı.
İşte. Bak.
Ve şimdi.
Bu kadar.
Ne yapıyor?
Hiçbir fikrim yok.
Nikhil'e yolla.
-Tamam. -Muhtemelen ölüm kıvranışları.
-Gemi dev bir hasarlı biyo-organizma gibi. -Uzaylı gazı.
Ne sıklıkla oluyor?
Bazen günler, bazen saatler arayla.
Nikhil başta çok heyecanlıydı
ama şimdi işlevsiz veri yığınına ekleniyor.
-Kıyametin bant genişliği belli. -Üs Kampı Üç, cevap verin.
Üs Kampı Üç konuşuyor.
-Mitsuki Yamato'yu kliniğe istiyoruz. -Anlaşıldı. Tamam.
Beyninin taranma vakti.
Buna gerek yok. Ben iyiyim. Geri dönmem gerek.
Beynin alt yan lobuyla konuşma bölgesinde aktivite artışı var.
Kaynağı belirlenemeyen ses ve konuşmalar?
Daha bir şey demedim. Neden yazıyorsun?
Sorunu her şey bitince cevaplayacağım dersen…
O zaman sorunu iş bitince cevaplayacağım.
Ben iyiyim. İyi olmadığımda söylerim.
Aslında iyi olmadığında ben söyleyeceğim.
Ama işe dönmene izin vereceğim.
Nasıl gidiyor?
İş.
İletişim kurmada bir gelişme oldu mu?
Pek yok.
Ama ben…
Bazen şey hissediyorum…
Sanki beni izlediğini hissediyormuşum gibi.
Orada dikkatli ol, tamam mı?
Kafanı kurcalamasını istemezsin,
tıpkı onun da sırlarını anlamanı istemeyeceği gibi.
Mitsuki?
Onu tanıyorum.
Oleg Varga.
Üç yıl önce Nobel Fizik Ödülü'nü kazanmıştı.
İyi misin?
-Evet ben… -Güzel.
Aslında,
bana şimdi sorular sorabilirsin.
Sana benden daha çok ihtiyaçları var.
Ne yaptın?
Hiçbir şey. Sekansları işliyoruz. Hâlâ tepki yok.
Sonuncuyu tekrar yapın.
Ne?
Tekrar yapın.
92'yi çalıştır.
Değerler stabil.
Ne yapıyor?
Bilmiyorum.
Bir tane geri gidin.
91'i çalıştır.
Stabil.
Doksanı çalıştır. Hadi.
O. Tekrar yapın.
Baksana Yamato.
-Neler oluyor? -Buraya gelin.
Vericiyi de getirin.
-Bir tükenmişlik daha mı? -Evet. Göreceğiz.
Bu şeyler beni korkutuyor.
Neler oluyor Yamato?
Tekrar çalıştırın.
Doksanı çalıştır.
Hadi.
Vay ana…
Neden çalıntı arabayı öyle işaretliyorsun?
Ya görürlerse?
İnsanların bizi bulmasını saklanmaktan çok önemsiyorlar.
Akım'ın bir numaralı direktifi: insanları bırakmayız.
Güzel kural.
Nerelisiniz?
Ohio, Marion.
Issızlığın ortasında minik, önemsiz bir kasaba.
Ama sanırım artık her yer öyle.
Ya siz?
New York.
Bu sabah annenle konuştuğunuz o dil hangisiydi?
Bize Farsça öğretiyor.
Suriye'de büyümüş ama annesi İranlı.
Bilmiyorum. Galiba evini falan özlüyor.
Ry, canım. Herkes arabaya binsin.
Bence onu yapman annenin hoşuna gitmez.
Annen görmeden o spreyi bana ver.
-Sam. -Çok geç.
İçeri gir.
Kardeşinin eşyalarının toplanmasını sağla. Orada buluşuruz.
Orada. İki dakika sonra. Hadi.
Nedir bu?
Çocukluk eden bir çocuk herhâlde.
Bizi bir sonraki sığınma merkezine götür.
Çocuklarımla konuşma.
Tamam.
Hiç gardın düşer mi?
Ne?
"Hiç gardın düşer mi?" dedim.
Kendin yapmayı bilmiyorsan çocuklarından nasıl bekliyorsun?
Gardımı düşürmediğim için yaşıyoruz.
Arabaya bineceğiz, teşekkürler.
Yolunuzdan çekileceğiz.
Tamam, gidelim.
Günaydın Wade.
-Günaydın Rosey. -Ona sordun mu?
O meşgul Rosey. Ordunun şerifi sağa sola koşturduğunu biliyorsun.
-Akıntıya karşı yüzüyorum Wade. -Dün gece bir adam getirdiler.
Hücrede. Öğleden sonra nakil aracı götürecek.
Ne yapayım? Ona yemek mi vereyim?
Evet, bu insanca olurdu.
-Dün itibarıyla 37, Wade. -Biliyorum Rosey. Biliyorum.
Ama bilmediğim şey ne yapa…
Ona sorarım.
Lütfen.
Sağ ol.
Vakti gelmişti.
Bütün gece buradaydım. Nöbetçi subayınız yok mu sizin?
Hadi ama. Ne bu böyle?
Özür dilerim. Uzaylı istilası yüzünden adam sayımız biraz az.
Nakil aracı iki saat sonra burada olacak. O zamana kadar sabırlı ol.
Günaydın Bayan Jilly.
Tamam. Haber çıksa arardım, biliyorsunuz, değil mi?
Üzgünüm. Hayır.
Siz iyi misiniz?
İyiyim hanımefendi. Sorduğunuz için teşekkürler.
Tamam. Yarın görüşürüz.
Beni tutacak bir mazeretiniz yok. Kayıtlara bak.
Hadi, bak.
Yanlış kişiyle konuşuyorsun. Ben sadece telefonlara bakarım.
Tamam, peki, bak.
Dün gece not defterim vardı.
Nerede olduğunu ve sağlam mı diye merak ediyorum.
Seni temin ederim ki eşyaların güvende ve minibüs gelince sana iade edilecekler.
Kahvaltını birazdan getireceğim. İşim var.
Bu kayıp insanların izini sürmek gibi mi?
Bu duvarlarda en az 30 poster asılı olmalı
ve görünüşe göre her türlü yardıma ihtiyacınız var.
Duvara kayıp ilanı asacak vatandaşlar bitmeden
beni bu hücreden çıkarıp not defterimi ver.
Neden? Bu insanları bulmama yardım mı edeceksin?
Defterimi geri verirsen evet.
Birini kaybettin.
Yüzünde o ifade var.
Hangisi seninki?
Belki bulmana yardım edebilirim?
Hiç komik değil.
-Komik olmaya çalışmıyorum. -Peki.
Kurtarıcı kompleksini anlıyorum.
Keşke hücredeki rastgele bir adam cevapları bilseydi
ama korkarım ki Bay… Pardon adın neydi?
Cole. Trevante Cole.
Donanma komandosu. İki Afganistan, bir Irak turu.
Onlardan birisin.
Sana bir şey göstereyim.
Bu en sevdiğim.
Bu adam ta Alaska'dan yürüyerek gelmiş
çünkü uzaylılarla savaşan bir tugayımız olduğunu duymuş ve katılmak istemiş.
Bu kadın rüyasında küçük yeşil adamlar görmüş
ve elimizde çizim olmasını istemiş.
Bu kadın, yakın zamanda kaçırılanlarla konuşuyor.
Bunu yapabilir misin?
Bütün bu insanların ortak yanı nedir, biliyor musun?
Hepsi bir cevap, bir sebep ve büyük resim aramaya geldi.
Ama hiçbiri bu kasabayı zerre umursamadı.
Jacquelyn, kasabada 20 yıldır evcil hayvan kuaförlüğü yapıyordu.
Nels'in üç çocuğu, yedi torunu var ve karısı her sabah arayıp
haber olmadığından emin oluyor.
Eileen Grady'yle aynı okula gittik.
Burada şerif yardımcısıydı.
Kaybettiklerim. Bu duvardaki herkes.
Ve dışarıda hayatlarını yaşamaya çalışan onca insan…
Korumaya çalıştıklarım onlar. Yani sen ve sihirli defterin
ben işime dönerken birkaç saat sabırla oturabilir.
Ve o nakil aracına binmeni sağlayacağım.
Sesini kesersen kahve ve çörek bile veririm.
Sinyali güçlendirmemiz gerek.
Sence biliyor mu?
Gizlenme sinyalini tetiklediğimizi?
Bilmiyorum.
Bu çılgınca.
Buraya geleli birkaç gün olmadı mı?
Biz böyle bir keşfin yanına yaklaşamamıştık.
Tamam, bu frekans aralığında kalın. VHF'ten geçirin.
Yamato.
İyi misin?
Evet.
İyiyim.
Hava almam lazım.
Kazanamayacaksınız.
Gemilerinizden biri burada.
Ne olduğunu biliyorum!
Yardım çağrısı. Geçmiş kayıtları aç.
-Ne? -Sinyal.
Son dört aydaki sinyallerin hepsini görmem lazım.
-Düzenli değil. Bak. -Bir kalıbı yok.
İzleyin.
Kübik eğriye uyuyor.
Ölüm kıvranışı değil.
Yardım çağrısı.
SOS sinyali yolluyor.
Nereye yolluyor?
Gezegenimize düşmüş tek gemide olsan SOS'i nereye yollardın?
Haklıysam bir sonraki sinyal 5.32'de.
Gececilere gelmeyin demek ister misin?
İçeride dört saat geçirdin. Bu izin kotanı aşıyor.
Bana gelme mi demek istiyorsun?
Tamam. Gelecek sinyali tahmin edebilirsek sonra ne olacak?
Yollamasına engel mi olacağız?
Hayır, hack'leyeceğiz.
Bu geç saatte burada ne yapıyorsun?
Saat kaç?
Sana ayrılmış mesaini sadece 11 saat geçmişsin.
Bir sonuç almanın eşiğindeyim.
Evet.
Evet, öylesin.
Soruyu sormadın çünkü cevabı düşünmek istemiyorsun.
O odadaki bilim uzmanlarının tek bir ortak yanı vardı.
Hepsi iyiyiz dedi…
…ve iyi değillerdi.
Hepsi kendi zihinlerini yitirene kadar o uzaylının zihnine bakmak istedi.
Farklı olduğunu sandığını biliyorum.
Ama onlar da farklıydı.
Her biri.
Evet.
"Evet", sorduğun sorunun cevabıydı.
Hinata'nın o gemide olduğuna inanmıştım.
Ve başına gelenlerden dolayı…
…kendimi suçluyorum.
Dünyaya olanlardan da.
Biliyorum.
Kendini cezalandırırsan düzeleceğini mi sanıyorsun?
Onları cezalandırırsam düzelebilir.
Vakit geldi.
Peşimden gel.
Tüm sistemler çalışıyor.
-Selam Maya. -Selam Misha.
Üç, iki, bir.
Evet! Evet, seni yakaladık! Seni yakaladık küçük piç!
Az önce ne oldu?
Biz… O, ana gemiyi nasıl hack'leyeceğini keşfetti.
Sizce bu SOS sinyali de ana gemiye mi gidiyor yani?
Evet.
Sinyali almıyor olmalı.
Gemiyi ya da uzaylıyı almak için hiçbir şey gelmedi.
Onu bilmiyoruz.
Kapıma bir uzaylı özel timi gelse fark ederdim herhâlde.
Belki mesajı aldı ama düşmüş tek bir geminin
kurtarmaya değmeyeceğini düşündü.
Bu delice.
Bu yüzden senin kıymet vereceğini düşündü.
Bu işte senin rolün nedir Maya?
Manevi desteğe geldim.
Bazıları seni korkutucu buluyor.
Teşekkürler. Bunun için teşekkürler Maya.
-O öyle düşünmüyor. -Doğru.
Yani bu "belki" sinyaline sızalım mı diyorsun?
Sonra ne olacak?
-Ana gemilerini mi hack'leyeceğiz? -Evet.
Haklısın. Bunun delilik seviyesine bayıldım.
Ama hedef ne?
Peki… Diyelim ki hikâyen doğru çıktı ve biz de…
…Matrix'i görebildik.
Sonra ne olacak Neo?
O uzaylılar bir şekilde dünyaya ulaşıyor.
Neden her gün, her yerde daha fazlası oluyor, bilmiyoruz.
Bu gizlenme teknolojisini kullandıkları için.
Onlara bakabilirsek onları hedef alabiliriz.
Nakil gemilerini ortaya çıkarmak mı istiyorsun?
Ve onları vurup düşürmek.
Bir risk var.
Nasıl bir risk olabilir?
Vurduğumuz her şey dünyaya düşecek.
Oradaki taşıyıcı küçük bir şehir boyutunda.
Onlardan çok bizden birilerini öldürme riski var.
Stalingrad.
Stalingrad Muharebesi.
Herkes durumu Nazilerin aleyhine çeviren şeyin
Japonya'ya atılan nükleer bombalar ya da D-Day olduğunu sandı
ama Almanya asıl Stalingrad yenilgisini atlatamadı. 2. Dünya Savaşı'nın
en ölümcül muharebesi.
Sovyetler bir milyondan fazla insan kaybetti ama
onları püskürttüler.
Bu bizim Stalingrad'ımız.
Ayrıca Dünya yüzeyinin yüzde 71'i su.
Riski kabul ediyorum.
Sen deli misin?
Maya… Dr. Castillo.
Bu soruya klinik açıdan cevap vermek ister misiniz?
Bu soruya evet cevabı veren oluyor mu?
Kazanmak mı istiyorsunuz? Size bir şans…
Şu emri vermemi istiyorsun: Tüm nükleer görevlilerim
"UTC 0942'de gökyüzüne bakıp DEFCON 1 durumunda olacak."
Doğru efendim.
Ve özellikle muğlak konseptli bir şey görürlerse vurup düşürecekler.
Evet.
Taktiksel bombaların hız ve menzili gerekiyor.
Bir şey bulduk Benya. Gerçekten bulduk.
Yanılmayı sevmem, o yüzden
şansımızın yüksek olduğunu düşünmesem bunu istemezdim.
"Yüksek şans."
Ne kadar süreyle?
-Efendim? -Nükleer görevlilerim
bir şeyin çıkması umuduyla ne kadar süreyle gökyüzüne bakacak?
Bana bir cevap lazım.
Bilmiyorum.
O zaman tahmin et.
Otuz dakika.
Otuz dakika Sayın Başkan.
Otuz dakika.
Onlara söyleyin, güdüm sisteminin kilitlenmeye hazır olması lazım.
Onlar sinyali kesmeden ne kadar süremiz olur bilmem.
Sizin için başka ne yapabilirim Bayan Yamato?
Başka bir şey yok.
Teşekkürler Sayın Başkan.
Bay bay.
Günaydın şerif.
Günaydın Rose.
Bir dakikan var mı?
Kahve makinesinde başka bir sorun var…
Oh, hayır, hayır. Şey, aslında var.
Ama konuşmak istediğim o değil.
Ben sadece…
Şu üç yeni vakaya bakar mısın diye soracaktım.
Son görüldükleri yerlere bakıyordum ve belki bazı ipuçları vardır.
Rose. Elimizden geleni yapıyoruz. Yemin ederim.
Sayımız çok yetersiz.
Biliyorum. İşte o yüzden her şeyi toparladım.
Diğer vakalarla olan bağlantılarıyla birlikte hepsini topladım.
Bu işi profesyonellere bırak Rosey.
Tamam. Şey, aynen dediğin gibi.
Herkes yetersiz kalırken ve artık her gün birileri kayboluyor gibi görünürken
fazladan yardım almak hoşuna gider dedim.
Gidiyor. Gerçekten.
Teşekkürler Rosey.
Şimdi şu kahve makinesini çalıştıralım, olur mu?
Lanet olsun.
İyi misin?
Bir fark yaratayım diye dükkândaki işimi bıraktım
ve yaptığım tek şey kahve.
Hatta o bile değil.
-Belki dediğim gibi yardım edebilirim. -Öyle mi?
Ordunun buraya geldiğinde dediği gibi mi?
"Yardım edebiliriz. Sadece protokole uyun."
O kelimeye bayılıyorum. "Protokol."
Peki ne yaptılar?
Geldiler, başa geçtiler, kütüphaneyi laboratuvara çevirdiler.
Şu büyük üsleri var ya… Eskiden lisemizdi.
Ben Shelton'ın tarlasını malzeme deposu veya öyle boktan bir şeye çevirdiler.
Amerika'nın en vahşi yerine. Ne şanslıyız ama.
İnsanlarımız kayboluyor ama kimsenin umurunda değil.
Çünkü dünyanın çeyreği ölmüş ya da kaybolmuşken 37 kayıp kişi nedir ki?
Ama onların her birinin adı vardı.
Hepsinin kaybolduğu günün tarihi vardı.
Ama askerler o tarihlere, mezar taşlarına yazılacak ölüm günü muamelesi yaptı.
Tarihler.
Yıldız değil o.
Rozet.
Onlar da rakamlar.
Şuradaki şerif miydi? İhtiyar Tyson?
Öyleydi ve burada olsa kesin bir şey yapardı.
Ona ne oldu?
İlk kaybolanlardan biri.
Emeklilik partisinin olduğu gece. Nasıl şaka ama?
Beni buraya o getirdi.
-O şekil bir şakayı kastetmedim. -Ben ciddiyim.
Bak, not defterimi getirmen gerek.
-Bunu konuştuk. Kilit altında ve ben… -Bana bak, bana bak, tamam mı?
Bunu daha önce duymuşsundur.
Herkes kadar delice konuştuğumu da öyle ama her şeyi kaybettim diyorum.
Her şeyi. Şu ana kadar umudumu. Ama sana söylüyorum.
Çaresiz misin sanıyorsun?
Bir internet kafede oturup dakikalara karşılık yemek verdiğini
ve her gece sabah dörde kadar tıraş olduğunu düşün.
Durmadan duvara tosladığını ve hiçbir şey bulamadığını da.
Şu ana kadar. Tam şu an bir şey buldum Rose.
Bana defteri getirmen gerekiyor ki sana gösterebileyim.
Ve belki, sadece belki, birbirimize yardım edebiliriz.
Sen kasabanı kurtarırsın ben de bir kez olsun bir savaş kazanırım.
Bizim birbirimize ihtiyacımız var Rose, tamam mı?
Dört ay önce iki yabancı benden yardım istedi.
Çocuklar. Onlara yardım etmek istemedim. İstemedim.
Ama kaybedecek bir şey kalmamıştı
ve o zaman ilk kez bir fark yaratabileceğimi hissettim.
Şimdi senden bütün iyi niyetimle rica ediyorum,
kaybedecek neyin var?
İmdat!
-Ryder. -Yardım edin! Kimse yok mu?
Acil durum mu? Statünüz ve konumunuz nedir?
Tekrar ediyorum, statünüz ve konumunuz nedir?
Geçitte mahsur kaldık.
Bana konumunuzu verin. Lütfen konum belirtin.
-Bilmiyorum. Elk Geçidi. -Elk Geçidi.
Bir kurtarma olayı olabilir çocuklar.
Ne yapıyorsun?
Buldum. Bir sonraki çıkıştan Highway 6'ya çık.
Hanley, Jackson, Chrissy, beni takip edin.
-Anlaşıldı. -Anlaşıldı.
Bizi güvenli bir yere götüreceğini söyledin.
Yardım çağrısına baktıktan sonra götüreceğim de.
-İndir bizi. -Bu ıssız yerde mi?
-Lütfen bizi bırak. Burada bırak. -Dinle…
-Arabayı durdur. -Sizi güvenli bir yere götüreceğim.
-Ama önce bunu yapmalıyız. -Neden?
Sana söyledim. İnsanlara yardım ederiz. İşimiz bu.
Denizaltılar yerini alınca bana haber verin.
Hindistan bekliyor.
General.
Sayın Başkan,
bu emir komuta zincirini atlama direktifi en hafif tabirle endişe verici.
Gerekli. Görevlilerimize güvenmeliyiz. Çok kısa bir süremiz olabilir.
Kendi görevlilerime güveniyorum, güvenmediğim sizinkiler.
Yirmi yaşında biri kendine hâkim olamadı diye kafama KABF düşsün istemem.
Tüm görevlilere söyleyin, ıskalarlarsa havada patlatsınlar.
Birbirimizi vurmamaya çalışalım.
-Mutlu musunuz? -Pek değilim.
Kim mutlu ki?
Hanley? Jackson? Chrissy? Başlıyoruz.
Anlaşıldı.
Otuzuncu yaş günümde tarihin en büyük havai fişek gösterisine şahit olmuştum.
Otuz mavna dolusu.
Uzaydan görebilirsiniz demişlerdi.
Bir hafta trend oldu.
Hâlâ akıl sağlığınla ilgili klinik değerlendirme yapmamı istiyor musun?
İyi misin?
Onun sesini en son…
…onlara son ateş ettiğimizde duymuştum.
Bu defa farklı.
Bence birini…
…bir hatırayı…
…bir hissi gömebilirsin…
Ama bir an hepsini geri getirebilir.
O, beynimin hangi parçası?
İnsani parçası.
Ordu şafak vakti sokaklara çıkıp gökyüzüne bakmamızı istiyor.
Bir olay varmış.
Tamam. Davids, Garcia, hazırlanın.
-Sen benimlesin Wade. -Şerif.
Hadi. Gidelim Carmichael.
-Neler oluyor? -Selam Rosey.
Şu olay çözülene kadar nakil bekleyecek.
Ona iki saat daha bakabilir misin?
Evet. Burada kalacağım. Kahve makinesini çalıştırayım.
Sen bir kurtarıcısın Rosey.
Kurtarıcısın.
Tamam, aç şunu.
-Sen mi yaptın? -Yardım ettiğim çocuk yaptı.
O çizdi. Yani, bir şeyler görüyordu. Uzaylıların gördüklerini.
Bizim gibi çizgi roman mı seviyorlar?
Birkaç sayfa geri git. Üç ya da dört sayfa.
İşte. Onu çizeli dört aydan fazla oldu.
İlk başta onu yıldız sanmıştım.
Bir gezegen falan ama onu tanımadın mı?
Şerif Tyson'ın rozetiyle aynı şekil.
Yanılıyor muyum?
Sadece tesadüf olabilir.
Onun broşürünü getir lütfen.
Şimdi kitaptaki rakamlara ve kaybolduğu güne bak.
ŞERİF JIM BELL TYSON SON GÖRÜLDÜĞÜ TARİH 01/11
Gördün mü? Cevaplar orada.
Beni getirmelerinin bir sebebi var.
SON GÖRÜLDÜĞÜ TARİH 22/11
SON GÖRÜLDÜĞÜ TARİH 04/11
SON GÖRÜLDÜĞÜ TARİH 31/10
Cevaplar burada.
Arabaya sıkışmış üç kişilik aile var.
Altı uzaylı saydım.
Her yandan geliyorlar.
Hazırlanın. Tüm silahlılar.
Mahsur bir aile var.
Yarım düzine uzaylı onları sıkıştırmış.
-Kalıyorsun Ry. -Geleceğim.
-Bu kez değil. Ry! -Hayır. Hep gelirim…
Güvenli mesafedesiniz. Size bir şey olmaz.
Güvenli mesafe mi?
Size söz verdim. Sözümü tutarım.
İşler ters giderse…
…arabayla uzaklaşın.
-Hızlı ve sessiz. -Peki. Yardım et Jackson.
-Anlaşıldı. -İşaretimle.
Hadi, hadi, hadi.
Hadi, hadi. Hazır mısınız?
Hadi! Hadi!
Mesaj 30 dakika boyunca tüm acil sinyallerde tekrarlanacak.
Ya da siz durma emri verene kadar.
Sevgili küresel halkım.
Bugün UTC 0942'de,
küresel topluluk gezegenimizi istila eden uzaylılara karşı
askerî tepki göstermeyi deneyecek.
Aylardır sayıca azız, etrafımız sarılı, silahımız az.
Başarılı olacağımızı garanti edemem.
Sekansı yükle.
-Ama diyebileceğim… -Yükleniyor.
…onları, canevlerinden vuralım.
Hissettiklerimizin bir parçasını hissetsinler.
-Bir tane daha geliyor. -Koru beni Jackson.
Chrissy, Chrissy. Onu görüyor musun? Solda! Senin solunda!
Babam eskiden şöyle derdi,
"Başını eğdiğini görmesinler."
O yüzden şimdi sizden yukarı bakmanızı istiyorum.
-Beş, dört… -Yukarı bakın.
-Artık yıldızlardan… -Üç.
-…ve gökyüzünden korkmayalım. -İki.
Bir.
Hadi.
Girdik.
Bekle. Bekle.
Kes.
Şimdi ne olacak?
Bekleyeceğiz.
Clark!
Arkanda! Arkanda!
-Clark! -Ryder! Ryder!
-Anne! -Geri dön Ryder!
Durun! Zeb yaralandı! Zeb yaralandı!
Anne, lütfen! Onlara yardım etmeliyiz. Babamı bıraktığımız gibi bırakamayız!
-Öyle olmadı! -Öyle oldu! O…
Luke, sorun nedir?
Luke.
Luke?
Luke!
Daha fazlası geliyor.
Dahası var! Uzaylılar batıda! Tanrım! Nereden geldiler?
-Luke! -Silahlar!
-Birbirinize yaklaşın! -Çok fazlalar!
Luke.
-Anne! -Luke!
Ne olursa olsun bunu sıkı tut! Bırakma! Bırakma!
Anne!
Haklı olman gerek Nikhil.
Bir şeyler oluyor.
Sence bunu daha ne kadar devam ettirmemiz gerekiyor?
Ben nereden bileyim?
-Geri çekilin! -Yerde kalın! Yerde!
Gören var mı?
Daha ölmedik, tamam mı?
Oluyor.
Nedir o?
Vay canına. Şunun boyutuna bakın.
Duyuyor musunuz taşıyıcılar? Duyuyor musunuz?
Bir hedefimiz var. Tekrar ediyorum, hedefimiz var.
Ateş.
Tam isabet! Düşman düştü.
İşte bu!
Tanrım, kazanmaya bayılıyorum ha!
Bana kim sarılacak? Kim sarılacak?
Gördüğüm en büyük havai fişek gösterisiydi.
Herkes görüyor mu?
Neler oluyor?
Ölüyorlar!
Aile kurtuldu!
Hadi! Hadi! Herkes çıksın!
Gemilerinden yedisi düştü.
Pasifik'te dört, Antarktika'da iki, Doğu Rusya'da bir tane.
Onları arayın, yardım teklif edin.
Doğru.
Artık bizi görüyorsunuz.
Başardın Mitsuki.
Pekâlâ, tamam!
Tuttum.
İşte oldu. Tamam. O köşeye geç.
Selam.
-Size yiyecek getireyim. -Hey.
İyi iş çıkardın.
Sen de.
Araçlara gidin, tamam mı?
Teşekkürler.
-İyiydiniz. -Gel.
Tuttum. Tuttum.
Sence ne oldu?
Uzaylılar durdu.
Bence savaşanlar tek biz değildik.
Sarah. Sarah.
Sarah, anneciğim?
Sarah!
-Sarah! -Sarah!
Anneciğim!
-Sarah. -Sarah!
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher