พลเมืองโลกที่รัก
วันนี้เวลา 9.42 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด สังคมโลกจะพยายามร่วมมือกันตอบโต้
เอเลี่ยนที่มารุกรานโลกของเรา
(โฟล์กสโตน เคนต์ สหราชอาณาจักร)
- เฮ้ย ดูทางดีๆ สิ - เวรเอ๊ย โทษทีๆ
มอนตี้
หาเจอรึยัง ที่อยู่โรงพยาบาลน่ะ
ฉันว่าน่าจะใช่อาคารนี้
เขตที่เจ็ด
แคสปาร์รสนิยมดีนี่หว่า
โทษที เมื่อกี๊นายกะจะพูดฝรั่งเศสรึเปล่า
ครูสอนภาษาฝรั่งเศสของมอนตี้ บอกว่าเขายังออกเสียงได้ไม่ดี
ฉันพูดฝรั่งเศสได้ดีมาก โอเคนะ แค่ต้องฝึกนิดหน่อย
โอเค แจ๋ว ไม่มีปัญหา พูดตามฉันซิ
ไชอา ลาบัฟ ซูอีย์ เดชาเนล
ทิโมธี ชาลาเมต์
- บียอนเซ่ ใช่ - บียอนเซ่เหรอ
- เราเปลี่ยนเพลงได้ไหม - ไม่ เพ็น เอาคืนมาเดี๋ยวนี้
- แทรป แรป - เพ็น หยุดนะ
- เพ็น หยุดเลย - แรปอีก
เดี๋ยวนะ นี่อะไร
นี่เพลง "Kiss from a Rose" เหรอ
- เพ็น ปิดเดี๋ยวนี้ - ล้อเล่นรึเปล่า
- เพ็น - เร่งเสียงหน่อย
เหลือเชื่อเลย ขับช้าๆ หน่อย มอนตี้ ขับช้าๆ ดูนั่น
ให้ตายสิวะ
พวกเขาดูอะไรกัน
เฮ้ อะ...
ขอโทษค่ะ
- เกิดอะไรขึ้นคะ - อุโมงค์ปิด เข้าไม่ได้
ปิดเหรอ ปิดทําไมคะ
รถไฟขบวนสุดท้ายจากฝรั่งเศสมาไม่ถึงที่นี่
ทีมสํารวจเข้าไปและไม่กลับออกมา
ตอนนี้ฝรั่งเศสขู่ว่าจะปิดฝั่งโน้นถาวร
เธอกับคนบนรถจากัวร์จะหันหลังกลับ หรือจะรอแบบพวกเราก็ได้
- รออะไรคะ - อะไร รถคันนั้นไม่มีวิทยุเหรอ
พวกเขาถ่ายทอดวนไปมาตั้งแต่มีการประกาศ
อะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้น
มีกําลังคนน้อยกว่า เสียเปรียบกว่า และอาวุธน้อยกว่า
ฉันไม่สามารถรับรองได้ว่าเราจะทําสําเร็จ
แต่ที่ฉันพูดได้คือเราพยายามโจมตีพวกมันกลับ ในจุดที่จะทําให้พวกมันบาดเจ็บ
- "โจมตีกลับ" เหรอ อะ... - ทําให้พวกมันรู้สึก...
- นี่มัน... โจมตีพวกมันเหรอ ต้องใช่แน่ๆ - มอนตี้
- ไม่เป็นไรนะ - "อย่าให้ใครเห็น
ว่าเราก้มหัวเด็ดขาด"
ฉันจึงขอให้ทุกคนเงยหน้าขึ้น
มองขึ้นไป จงอย่า...
ทําอะไรของเธอ เกิดเรื่องแล้วนะ
อือ เราจะผ่านอุโมงค์นั้นไปฝรั่งเศส
- เอาจริงเหรอ - บ้าไปแล้วรึไง
กลับรถแล้วขับไป
ขอทําความเข้าใจก่อนนะ
เธอยังอยากเข้าไปในนั้น ถึงกองทัพจะเตือนแล้วก็ตามใช่ไหม
- เราจะถูกจับไหม - ไม่หรอก
- ใช่ไหม - นั่นไงอุโมงค์
บ้าฉิบ
ไม่ไหว เราไม่มีทางข้ามรั้วนั่นไปได้ โดยไม่มีใครเห็น
งั้นเราจะเข้าไปยังไง
- นั่นไง มอนตี้ ไปจอดตรงนั้นเลย - ได้
- คิดว่ามันไปถึงอุโมงค์ไหม - มีทางเดียวที่จะรู้ได้
เฮ้ เดี๋ยวก่อน
ฉันจะไปเอาชะแลงจากท้ายรถ
ฉันพอแค่นี้ ถ้าขนาดทหารยังร่วงได้...
มันก็...
โอเค ฟังนะ มันไม่ใช่แค่ฉันคนเดียว โอเคไหม ฉันแค่...
ฉันปล่อยให้น้องฉันเป็นอะไรไม่ได้
ไม่เป็นไร
นายพาเรามาได้ไกลแล้ว
ขอบใจนะ
แปลว่าเราจะไม่ได้ไปช่วยพ่อกับแม่เหรอ
มาช่วยหน่อยสิ
เราต้องไปช่วยพ่อกับแม่อยู่แล้ว โอเคไหม
ฟังนะ ถ้าเราไปถึงที่นั่นแล้ว
เธอต้องฟังพี่และทําตามที่พี่บอก
และอย่าทําตัวน่ารําคาญ งอแง หรือตัวติดแจเหมือนทุกที
โอเคนะ เธอทําได้ไหม
ได้ ตราบใดที่พี่ไม่ทําตัวไร้ค่า งี่เง่า...
- อือ - ปัญญาอ่อนเหมือนทุกที...
อือ เงียบไปเลย
อะไร คิดว่าเราจะไม่ไปด้วยรึไง
งั้นก็ไปกันเลย
ดันแรงๆ สิ ไอ้บ้าเอ๊ย
เวรละ ทหาร
เร็วเข้า ก่อนที่พวกเขาจะเห็นเรา รีบไป
ถึงแล้ว
(ไปยังอุโมงค์มุ่งหน้าลงใต้ ตําแหน่ง 100 เมตร)
ดูเหมือนจะหันหลังกลับไม่ได้แล้วสินะ
ไม่ต้องห่วง หนูคิดมาล่วงหน้าแล้ว
เพ็น อะไรเหรอ
รายงานจากทัศนศึกษา ที่เราไปอุโมงค์ช่องแคบอังกฤษ
หนูวาดแผนที่กับทุกอย่างไว้ เห็นไหม
ฉันก็มีอะไรมาช่วยด้วย
ยากันเอเลี่ยน ปืนยิงไฟแบบทําเอง
บอนด์ทําแบบนี้ในเรื่อง "พยัคฆ์มฤตยู 007"
แต่ว่านะอัลฟ์ ในชีวิตจริง มันจะระเบิดมือนายทิ้ง
เกิดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
พวกมันโจมตีเราเหรอ
หรือเราโจมตีพวกมันอยู่
ไฟฟ้ายังไม่ดับ
ดีแล้ว ไปกันเถอะ
โทษนะ ฉันไม่อยากเป็นคนเดียว ที่อยู่กับโลกความจริง
แต่ตอนนี้เพิ่งเกิดเรื่องใหญ่จากตรงนั้นเอง
แผนใหม่ เราจะกลับไปดูว่า...
ไม่ เราจะอยู่ที่นี่
ถ้าเรากลับไป พวกเขาอาจเจอเราและห้ามเราไว้
- อือ แต่เราไม่รู้ว่าข้างนอกมีอะไร - ถูกของนาย เราไม่รู้
แต่เรารู้ว่าอุโมงค์นี้ คือทางเดียวที่จะไปหาแคสปาร์ได้
มันเขียนว่าทางเข้าพนักงาน ทะลุไปถึงอุโมงค์รถไฟข้างหน้า
ฟังนะ นายรู้สึกกลัวได้ไม่เป็นไร
ไม่กลัวสิแปลก
แต่ผ่านมาสี่เดือนแล้วตั้งแต่พวกมันโผล่มา
และฉันเบื่อจะทนเรื่องพวกนี้แล้ว
แม่ฉันเคยบอกครั้งนึงตอนผ่าตัดใหญ่
ว่ามันมีช่วงเวลา
ที่ร่างกายบนเตียงผ่าตัดต้องเลือก
ว่าจะสู้ต่อ
หรือจะปล่อยมันไป แล้วเราจะเห็นมันเกิดขึ้นจริงๆ
เพื่อนเรารอเราอยู่
ถ้าเราหาเขาเจอ อย่างน้อยสปีชีส์เราอาจจะรอดก็ได้
นี่แหละช่วงเวลาที่ว่า
เราจะสู้หรือปล่อยไป
เพื่อแคสปาร์
เพื่อแคสป์
แคสปาร์
อือ งั้นเราเอาด้วยก็ได้มั้ง
นี่คือชัยชนะครั้งใหญ่อย่างแท้จริง
สําหรับผู้ชมที่เพิ่งเข้ามา
ยานเอเลี่ยนเจ็ดลําถูกยิงตกลงมา โดยกลุ่มพันธมิตรปกป้องโลก
จนถึงตอนนี้ยังไม่มีการตอบสนอง จากเอเลี่ยนที่รุกราน
และยังไม่มีการตอบโต้จากยานแม่
แต่แหล่งข่าวระบุว่ากองกําลังพันธมิตรเชื่อว่า
เราอาจสร้างความเสียหายให้มันอย่างหนัก
มีรายงานว่าเบนยา มาโบต ประธานดับเบิลยูดีซี สั่งการให้กองทัพไปยังจุดที่ยานตก...
นายพลาดวันสําคัญแน่ะ แคสปาร์
ทําไมไม่ฟื้นมาสนุกด้วยกันล่ะ
ใครบอกว่าเขาไม่สนุก
เรารู้ข้อมูลเด็กคนนี้น้อยมาก
อย่าคาดเดาอะไรไปเองจะดีกว่า
ดูจากกิจกรรมทางสมองของเขาแล้ว เกเบรียล
เราสันนิษฐานได้ว่าเขามีอาการชัก เฉลี่ยเจ็ดครั้งทุกๆ ชั่วโมง
ไม่น่าสนุกเท่าไรหรอก
ก็จริง
มีการวิจัยตั้งมากมายเกี่ยวกับเด็กพวกนี้ และความเชื่อมโยงกับผู้มาเยือนโลก
หวังว่าจะหาคําตอบได้
ไม่แน่ว่าหลังจากวันนี้ไป เราคงไม่ต้องใช้แล้ว
พูดถึงเรื่องนั้น เราบางคนจะเปิดขวดฉลอง
ช่วงเย็นวันนี้ เป็นการฉลองชัยชนะเล็กๆ น้อย
สนใจไปด้วยไหม
ชัยชนะเหรอ
ทักษะที่สําคัญที่สุด ที่แพทย์ระบบประสาทควรรู้นะ เอสเม
คือการรู้ว่าควรหยุดใช้สมองตอนไหน
โดยเฉพาะผู้ป่วยที่เกินเยียวยาด้วยละก็
ฟื้นทีเถอะ แคสปาร์
ที่โรงเรียน เราใช้เวลาทั้งสัปดาห์เรียนเรื่องสะพาน
แต่อุโมงค์มันน่าสนใจกว่ากันเยอะ
เพราะอุโมงค์มีทั้งความยาว และอุโมงค์มีทั้งความลึก
และอุโมงค์เกี่ยวข้องกับแรงดันด้วย
ดูสิ เห็นไอ้ที่อยู่ตรงนั้นไหม มันคือช่องระบายแรงดันแบบลูกสูบ
มันยาวไปถึงอุโมงค์รถไฟอีกแห่งนึง
ครูมัลคินบอกว่าถ้าเราไม่มีช่องนั้น แรงดันที่อยู่ในนี้
- จะระเบิดกะโหลกเราเหมือนจุกคอร์กแชมเปญ - ให้ตายสิ เพ็น พอได้แล้ว
มันก็แค่ข้อเท็จจริงที่ได้รู้สนุกๆ
เหรอ เธอทําให้เราสนุกมาชั่วโมงนึงแล้ว
เงียบได้รึยัง
มีใครรู้สึกอีกบ้าง
- ความหนาวเย็นนี่ - ใช่ไหมล่ะ
เหมือนเราอยู่บนน้ําแข็งเลย เหมือนกับ...
ชีวิตรักของมอนตี้
ไร้สาระน่า
เรื่องจริง มอนตี้ พี่ไม่มีแฟนมาตั้งแต่เบร็กซิตแล้ว
เพ็นนี
- ก็แค่ข้อเท็จจริง - ไม่มีใครอยากรู้ซะหน่อย
เหมือนที่ไม่มีใครอยากรู้เรื่องแรงดัน
ระบบสายไฟและเรื่องบ้าๆ ที่เธอพล่ามไม่หยุด
เฮ้ เธอสัญญาแล้วว่าจะทําตามที่พี่บอก
ตอนนี้พี่ขอให้เธอหยุดพูดมาก
เยี่ยม
ใครจะอยากมีชีวิตรัก ในเมื่อฉันติดต่อแม่นายได้ทั้งวันทั้งคืน
หุบปากเลย
ให้ตายสิ การมีน้องสาวนี่มันแย่สุดๆ
ฉันก็เป็นน้องสาวนะ
และนายก็ทําตัวทุเรศกับน้องนายด้วย
เขาคงประหม่า
- ใครไม่รู้สึกบ้างล่ะ - พูดเป็นเล่น
เดินทอดน่องอยู่ในอุโมงค์รถไฟร้างมืดๆ
และมีน้ําเป็นล้านๆ ลิตรอยู่บนหัว
ความฝันของเด็กทุกคนเลยสินะ
ใช่ การสํารวจในตํานานเลย
แม่ของอัลฟี่จูบเก่งไหม
ไม่เท่าไร เขาติดท็อปสิบแน่นอน
แต่ไม่เก่งเท่าจูดี้ เดนช์...
ว่าแต่เธอรู้เรื่องตั้งแต่ตอนไหน
เกี่ยวกับแคสปาร์น่ะ
เรื่องอะไร
ที่ว่าเขา... ไม่รู้สิ เป็นคนพิเศษไง
ตอนแรกก็ไม่รู้หรอก
พอมองย้อนกลับไป
ก็ใช่เลย
เขามีอะไรบางอย่างอยู่
เหมือนเขาได้ยินช่วงความยาวคลื่นของเพลง ที่พวกเราที่เหลือไม่ได้ยิน
เหมือนเขาเป็นวอล์กแมนยุคโบราณ
ของเก่าแก่
ให้ตายสิ คิดๆ ดูแล้ว ฉันก็เคยกวนประสาทเขาอยู่บ่อยๆ
แต่ความจริงคือฉันคิดว่ามันเจ๋งทีเดียว
เลอะเทอะ
นายไม่ได้กวนเขา นายเกลียดเขาต่างหาก
ไม่เอาน่า มันไม่ใช่ความลับซะหน่อย
นายทําตัวแย่ๆ กับเขา
อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันดีใจที่นายมาด้วย
ฉันแค่ไม่รู้ละมั้งว่าทําไมนายถึงมา
อย่างที่เธอบอกไง เราต้องช่วยโลกของเราคืนมา
แค่นั้นเอง
"แค่นั้นเอง" งั้นเหรอ
ใช่สิ ไม่งั้นฉันจะมาที่นี่ทําไม
ตายโหง
แย่ละ
ทีมสํารวจ
ฝีมือเอเลี่ยน พวกมันอยู่ที่นี่
นี่ นายไหวไหม
- เฮ้ย ถอยไปเลย - นี่พวก ฉันแค่จะช่วย
เขาไม่ต้องการ ไม่เห็นเหรอ ไม่ใช่จากนายละกัน
ไม่ใช่จากทั้งสองคนแหละ ฉันไม่ใช่คนป่วยใกล้ตายนะ
ฉันแค่ไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้
เดี๋ยวๆ เพ็นนีอยู่ไหน
เวรละ เขาหายไปไหน
- เพ็นนี - เมื่อกี๊เขายังอยู่หลังเราอยู่เลย
เขาอาจจะเดินเลยเราไปแล้ว
เพ็น กลับมานี่เดี๋ยวนี้
เพ็น
เวรละสิ
- หนีเร็ว - ไป
- มอนตี้ - แม่งเอ๊ย
- บ้าฉิบ ฉันติด เอาไม่ออก - มอนตี้ ลุกเร็ว มอนตี้
ดึงเลย ดึง
ไฟแช็กฉันอยู่ไหน
- แม่งเอ๊ย ฉันหาไฟแช็กไม่เจอ - ทุกคน
เวรแล้ว
แม่งเอ๊ย
บ้าจริง
เกิดอะไรขึ้นกับมัน
มันดู... ไม่รู้สิ มันดูป่วย
หนาวจริงๆ นะ ฉันสัมผัสได้
ฉันว่ามันหยุดหายใจ
มันหายใจด้วยรึไง มันมีปอดเหรอ หรือว่า...
อะไรก็ช่าง ใครสนล่ะ
เพ็นนีหายตัวไป และพวกนายยังเอาแต่พล่าม เรื่องสรีรศาสตร์ของไอ้เวรตัวนี้
ลมหายใจเดียวที่ฉันห่วงตอนนี้ คือลมหายใจของเพ็นนี
พี่ชอบพูดว่า ลมหายใจหนูเหม็นเหมือนหนูตายแล้ว
เพ็น ให้ตายสิ
มานี่เร็ว อย่าวิ่งหนีไปแบบนั้นอีก โอเคไหม
หนูไม่ได้วิ่งหนี หนูไปสํารวจมา
และถ้าพี่ชอบไอ้ตัวก้อนๆ นั่น พี่ต้องชอบสิ่งที่หนูเจอมาแน่นอน
พัง
บ้าน
เร็วๆ นี้
พวกมันตายแล้ว จบซะที
รีบมาดูนี่เร็ว
แป๊บนึงนะ พริชา
ผมไปเดินเล่นให้สมองโล่งๆ
และห่างจากที่นี่ไปไม่กี่บล็อก ผมเห็นไอ้นี่
มันเกิดขึ้นทุกที่เลย
พวกมันกําลังล้มตาย เอสเม
เราทําได้แล้ว
เราทําสําเร็จ
- นั่นอะไร - ทางแยก มันอยู่ในแผนที่
- เราเดินผ่านมันมาแล้ว - มันไปโผล่ที่ไหน
น่าจะเป็นอุโมงค์อีกแห่งนึงสําหรับคนงาน
ไม่มีรางรถไฟให้เราสะดุด แปลว่าเราจะเดินทางได้เร็วขึ้น
นําทางไปเลย
เห็นไหม หนูบอกว่าไง
เพ็นนี ระวังด้วยสิ ยัยเด็กบ้า
ไม่เป็นไร ตอนแรกหนูก็กลัวเหมือนกัน
แต่พวกมันตายสนิทเหมือนนกโดโด ตัวเย็นเฉียบด้วย
เพราะงี้นี่เองอุณหภูมิถึงต่ํา พวกมันทั้งหมดนี่
คิดว่าพวกมันตายเพราะการโจมตี ที่พวกเขาพูดถึงทางวิทยุไหม
อาจจะใช่ หรือพวกมันอาจจะแค่นอนขดตัวแล้วไม่ยุ่งกับเรา
แบบนั้นก็เจ๋งสิเนอะ
ขอทีเถอะ พวกมันเป็นไข้หวัดแล้วตายซะเมื่อไร เพ็น
นายไม่รู้ซะหน่อย
นายได้ดูท้องฟ้าเมื่อเร็วๆ นี้ไหม
ไม่เห็นพวกวิวัฒนาการสูงข้างบนนั้นเหรอ
ไม่เห็นพวกวิวัฒนาการสูงข้างล่างนี่เหมือนกัน
เลิกกัดกันซะทีได้ไหม
จามิลา เกิดอะไรขึ้น
อะไรเหรอ
ไม่รู้
ขอฉันลองอะไรหน่อย
เสียงอะไรน่ะ เหมือนกระดิ่งลมของแม่ฉันหรืออะไรสักอย่าง
การแสดงจบแล้วละมั้ง
นั่นไม่ใช่การแสดง
มันคือการส่งสัญญาณ
ข้อความจากพวกมัน
ถึงใคร
และพวกมันว่าไงบ้าง
เร็วเข้า
- ไปกันเถอะ - ไปกัน
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
นั่นใช่ รปภ.ไหม
ดูเหมือนเป็นการสู้จนตัวตาย
สู้ไม่นานก็ตายละสิ
อย่างกับโดนก็อดซิลล่าถล่มเลย
พวกเขาคงปกป้องอะไรบางอย่าง หรือไม่ก็...
อะไร มีอุโมงค์อีกเหรอ
นี่ไง
ให้ตายเถอะ
พวกเขาปิดประตูไม่ทัน
เอเลี่ยนฆ่าพวกเขา
เพ็นนี
เพ็น เฮ้ๆ มองหน้าพี่ มองสิ ไม่เป็นไรนะ โอเคไหม
แค่อาการวิตกกังวล เธอไม่เป็นไรนะ
- เราไม่เป็นไร เธอไม่เป็นไร เพ็นนี - หนูรู้สึกถึงมัน
- รู้สึกถึงอะไร - หนูรู้สึกถึงมัน
- รู้สึกอะไร
คุณหมอคะ คุณหมอ ฉันไม่เข้าใจที่คุณ...
สัญญาณเริ่มขาดหาย พูดอีกทีได้ไหมคะ
โรงพยาบาลแซงต์ลุยส์โทรมา มีบางอย่างผิดปกติ
หวัดดีค่ะ นี่ ดร.แกเญอ
ดูเหมือนทุกคนเป็นเหยื่อ ของการโจมตีอะไรสักอย่าง
เรารับไม่ไหวแล้ว...
เราต้องการใครสักคนมา...
- เรารับไม่ไหวแล้ว เราต้องการใครสักคนมา... - คุณหมอยังอยู่ไหม
(ฉุกเฉิน)
ค่อยๆ นะ ค่อยๆ หายใจเข้าไว้
คุณไปโดนอะไรมา
ไม่ต้องห่วงผม พาทุกคนไปที่ปลอดภัยซะ
มาช่วยทางนี้ที
พวกมันกําลังมา...
และมันเลวร้ายกว่าเดิม
ไปๆ เดี๋ยวนี้เลย รีบไป
- บ้าฉิบ ขยับเขาออกไป - เวรละ เอาไงกันดี
ดาร์วินๆ ไปเร็ว เพ็นนี มากับพี่
ดันหน่อย
เราต้องออกไปจากที่นี่
เฮ้ เพ็นนี
เพ็นนีๆ มองพี่สิ
เฮ้ หลับตาซะ โอเคไหม
เราจะเดินเข้าไปในเขาวงกตด้วยกัน
เธอมองเห็นเขาวงกตไหม ดีมาก โอเค เธอกําลังเดินตรงไปข้างหน้า
ทั้งสองฝั่งมีพุ่มไม้สูงเพื่อปกป้องเธอ แต่มันมีทางแยกอยู่
รู้นะว่าต้องไปทางไหน เธอเลี้ยว...
- ซ้าย - เก่งมาก เธอเลี้ยวซ้าย
ทีนี้เธอก็เดินตรงไป
จากนั้นก็เจอมุม เธอเลี้ยว...
- ขวา - ถูกต้อง ขวา ใช่
วาโจ วาโจ วาโจ...
ทุกคนฟังฉันนะ รีบพาเด็กๆ ออกไปซะ
เอางานวิจัยสําคัญๆ ทั้งหมดไปด้วย ทุกอย่างที่เอาไปได้เลย
เร็วเข้า
เอสเม เกิดอะไรขึ้น
พวกมันยังไม่ตาย เกเบรียล
พวกมันกําลังกลับมา
และหนักว่าเดิมด้วย
เก็บทุกอย่างแล้วรีบไป
นี่ไม่ใช่การทดสอบ
ซาราห์ เอาแฟ้มผมมาที
เอสเม
- ด้วยสภาพเขาตอนนี้ เราไม่สามารถ... - ฉันรู้
- เราจะสร้างผลเสียมากกว่าผลดี - ก็บอกว่ารู้ไง ไปช่วยคนอื่นเถอะ
นี่ เกเบรียล
บอก รปภ.ข้างนอกให้ปกป้องเด็กคนนี้สุดชีวิต
นายคือนักสู้ แคสปาร์
รอดไปให้ได้นะ
- หนูกลัว - ไม่ต้องกลัว เราเคยมาที่นี่แล้ว
- เธอเลี้ยวทางไหน - ซ้าย แล้วก็ขวา
แล้วเลี้ยวขวาอีกครั้ง
ใช่ๆ ตอนนี้เธออยู่ที่กลางสวนกับพี่แล้ว
เธอทําสําเร็จ
นะ
กลับไป ทุกคน เดี๋ยวนี้เลย
ตัวอะไรวะน่ะ ใหญ่ชิบเป๋ง
ให้ตายสิ มันตัวอะไรกัน
- อัลฟ์ ทําอะไรน่ะ อัลฟ์ - แม่ง...
แจ๋ว
ไม่ได้ผล ไฟทําอะไรมันไม่ได้
ไปเร็ว
ไป โดดเลย
- เราต้องปิดประตู - ทางนี้
เร็วเข้า ไปเลย
เร็วเข้าทุกคน ช่วยกันปิด
- ทุกคน ประตูจะพังแล้ว เร็วเข้า ขอร้องละ - นั่นแหละ ฉันช่วย
- มันปิดเร็วกว่านี้ไม่ได้ - เร็วขึ้นอีกสิ
ทุกคนเร็วเข้า เร่งมือหน่อย ดาร์วิน ปิดมันซะ
(คอแกลส์ - ฝรั่งเศส โฟล์กสโตน - อังกฤษ)
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้ ไปเร็ว
ไปๆ เพ็นนี ไปเร็ว
ฉันยอมทําทุกอย่างเพื่อให้มีไฟอุ่นๆ ตอนนี้
ตอนแรกฉันมีแผ่นประคบอุ่นอยู่ในเป้ ตอนนี้มันไม่อยู่แล้ว
ทั้งเครื่องมือ ทั้งอาหาร...
อย่าพูดถึงอาหารตอนนี้สิ
เราต้องไปอีกไกลแค่ไหน
ฉันว่าเอเลี่ยนคงไม่ได้ตาย พวกมันแค่งีบหลับเฉยๆ
ใช่ แต่มันตื่นมาไม่เหมือนเดิม เหมือนมันมีวิวัฒนาการมากขึ้น
เยี่ยม แค่รุ่นแรกเราก็ยังหาวิธีสู้กับมันไม่ได้เลย
เราจะหยุดยั้งไอ้พวกนี้...
- พวกนี้... - ให้ตายสิ
รถไฟคงชนไอ้พวกเวรนั่น
นี่คือจุดที่ทุกคนจากมาสินะ
ทางนั้นถูกปิดกั้น
ใช่ มีสายไฟที่มีกระแสไฟอยู่บนนั้นด้วย
ไปทางนี้กันเถอะ
มันถูกปิด เราผ่านไปทางนี้กัน
โอ้โฮเว้ย
เหมือนซากรถติดอยู่ในซากรถไฟเลย
พังยับ
ฟังนะ เพ็นนีเหนื่อยและหนาวด้วย
เขาต้องพักก่อน ไหนๆ ตอนนี้เราก็ติดอยู่ตรงนี้แล้ว เรา...
นายจะยอมแพ้แล้วสินะ
- ว่าแล้วเชียว - ฉันไม่ได้ยอมแพ้โว้ย ไอ้บ้า
- ฉันแค่ขอพักก่อน - "ขอพักก่อน" งั้นเหรอ
นายเป็นกัปตันทีมแล้วรึไง
พี่สองคนเลิกทะเลาะกันซะที
แจม เธอคิดว่าไง
ช่างเถอะ
ฉันกับดาร์วินจะไปตามหาเสบียง มาใช้แทนสิ่งที่เราเสียไป
ไปกันเถอะ พักผ่อนให้สบายล่ะ
ไม่มี โอเค
- ไหนดูคันนี้ซิ - คันนี้เหรอ
- ใช่ - แล้วก็คันนี้เหรอ
ใช่ เยี่ยมเลย คันนี้ใช้ได้
เอาละ เพ็นนี ขึ้นไปเลย
เห็นไหม มีผ้าห่มกับของทุกอย่าง
โอเค เพ็นนี นอนซะ
โอเค จะสร้างป้อมหมอนให้นะ
แล้วจบด้วยไฟกลางคืน
เอาละ
โอเค
ฝันดีนะ เพ็น
เธอไม่พูดอะไรมาหลายชั่วโมงแล้ว
มีอะไรผิดปกติรึเปล่า
นอกจากทุกอย่างที่มันผิดปกติอยู่
นายดีกับเขาจริงๆ
ดูเธอแปลกใจนะ
ฉันแค่ไม่เคยเห็นนายในมุมนี้
นายรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร
เรื่องเมื่อกี๊มันอะไรเหรอ "เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา..." อะไรนั่นน่ะ
นั่นน่ะ
คือเขาวงกต
แปลกใช่ไหมล่ะ
ไม่กี่ปีก่อนตอนที่สิ่งต่างๆ ในบ้านเริ่มเลวร้าย เพ็นนีจะรู้สึก...
รู้สึกไม่ดีแบบนี้
ฉันรู้ว่ามีแค่ไม่กี่อย่างที่จะทําให้เขาใจเย็นลงได้ อย่างเช่นแผนที่และ...
และทางเดินรถบัส
เราเก็บมันไว้ทุกมุมบ้าน พอเขารู้สึกกลัว เราก็จะหยิบมาอันนึง
แล้วเดินไปตามเส้นทางในนั้น
แต่ครั้งนึงเราไปเดินเล่นกัน และคนปั่นจักรยานถูกรถชน
รถเบนซ์ชนเขาอย่างจัง จนเขาตัวลอยข้ามถนน
ไปอยู่ห่างเพ็นนีไม่มาก
- ให้ตายสิ - อือ
เพ็นนีช็อกตาตั้งเลย
ช็อกแบบสุดๆ ไม่มีแผนที่หรืออะไรมาช่วย
ฉันเลยต้องคิดเขาวงกตขึ้นมาเองตรงนั้น
ให้ตายสิ มันฟังดูงี่เง่านะ แต่ว่า... "เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา"
และนั่นเป็นสิ่งที่เราทําตั้งแต่นั้นมา
นายแก้ไขมันได้
นายทําให้มันดีขึ้น
ฟังนะ เรื่องทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความผิดเธอ รู้ใช่ไหม
แต่ฉันผิดจริง
เรื่องบ้าๆ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะฉัน
ติดอยู่ในอุโมงค์ มีแต่สัตว์ประหลาดอยู่รอบตัว
ไม่มีของกิน และไม่มีทางออก
และฉันแก้ไขมันไม่ได้
ฉันน่าจะเชื่อฟังแม่
เราทุกคนคงปลอดภัยดีถ้าฉันอยู่บ้าน
ไม่ใช่ฉัน ไม่ใช่เพ็นด้วย
ไม่มีอะไรที่ฉันพูดแล้วจะทําให้เขาออกจากบ้านได้
ไม่มีจริงๆ
แต่เธอทําได้
เธอทําให้เรามีความหวัง
แล้วดูเขาตอนนี้สิ
นี่ มันไม่สําคัญหรอก โอเคไหม เพ็นนีไม่ใช่แค่คนเดียวที่ต้องพักตอนนี้
เธอไปพักด้วยสิ ฉันจะเฝ้ายามกะแรกเอง
ไม่ ฉันไม่ต้องนอนหรอก ฉันต้องคิด
งั้นก็ไปเดินเล่นสิ
- ปกติมันช่วยฉันได้ - อือ เข้าใจแล้ว ขอบใจนะ
ขอโทษที ฉันแค่อยากอยู่คนเดียว
ได้ ไม่เป็นไร
เจอไฟสัญญาณฉุกเฉินอีกสองอัน
- รวมทั้งหมดกี่อันแล้ว - ห้า
บวกน้ําอีกสองขวด ขนมปังกรอบ และเหล็กงัดยางอันนึง
มีสายรัดยางยืดกับอุปกรณ์ปีนเขา จากคุณนักปีนเทือกเขาแอลป์ฝรั่งเศสช่วงวันหยุด
เราไม่มีทางผ่านตรงนี้ไม่ได้ ถึงทางตันแล้ว
เจอของดีบ้างไหม ดูมอมแมมเชียว
อือ เราเจอขนมปังกรอบ...
เยี่ยมเลย ฉันหิวไส้จะขาด
เฮ้ เฉพาะเวลาฉุกเฉินเท่านั้น
มองไปรอบๆ สิ นี่ยังไม่ฉุกเฉินอีกรึไง
อัลฟ์ เขาพูดถูก เส้นทางถูกปิด
เราผ่านจุดนั้นไปไม่ได้
อีกอย่าง ฉันเองก็หิวไม่ต่างกัน
เยี่ยม เออออกับไอ้บ้านี่เข้าไป
เขาเคยรังแกนาย... รังแกแคสปาร์ที่โรงเรียน
ใครคอยปกป้องนายล่ะ
- นายไง - เออสิ
ไม่ว่าฉันอยากให้นายทําหรือไม่ก็ตาม
ว่าไงนะ
นี่ ไม่ต้องทะเลาะกันทุกเรื่องก็ได้ อัลฟี่
เราทําสิ่งต่างๆ เพื่อให้อยู่รอด ใช่ ตอนนั้นมอนตี้เป็นคนทุเรศจริง
และเขาก็ยังเป็นอยู่บ้าง แต่ตอนนี้นายทําตัวแย่ไม่ต่างจากเขาเลย
ก็ได้ อะไรก็ช่างเหอะ
แต่ฉันยังไม่ไว้ใจนายอยู่ดี
- นายคิดว่ารู้จักฉันดีนักสินะ - ไม่เลย นี่แหละปัญหา
ก็ได้
อยากถามอะไรก็ถามมา เปิดอกคุยกัน
เปิดอกเหรอ
ได้ เพลง "Kiss from a Rose" น่ะ
ทําไมเพลงห่วยๆ จากยุค 90 เพลงนั้น ถึงอยู่ในเพลย์ลิสต์นาย
- เจ้ามอนตี้น้อยถูกหักอกเหรอ - ไม่ใช่ธุระอะไรของนาย
ถ้านายอยากให้ไว้ใจ นี่คือราคาที่นายต้องจ่าย
เปิดอกสิวะ ฉันจะได้รู้คําตอบ
แม่งเหอะ
มันคือเพลงของพ่อแม่ฉัน โอเคนะ
ฉันเคยดูพวกเขาเต้นรํากับเพลงนี้ตอนฉันห้าขวบ
พวกเขาเคยยิ้มให้กัน ยิ้มแบบจริงใจ
เพราะงั้นก็ใช่ บางทีฉันก็ฟังเพลงนี้
เพราะมันย้ําเตือนให้ฉันรู้ถึงสิ่ง... สิ่งดีๆ ที่เคยเกิดขึ้นช่วงนึง
พอใจรึยัง ไอ้เวร
ก็ได้ งั้นเดินก็ได้
เหมือนรถบัสเลยใช่ไหม
คันที่ครูเอ็ดเวิร์ดส์ขับก่อนรถชนน่ะ
ดูเหมือนกระป๋องน้ําอัดลมที่ถูกบี้เลย
เรารอดตายมาได้
ฉันฝันอีกแล้วสินะ
ประมาณนั้น
ใช่
ถ้าฉันฝันอยู่จริงๆ
แล้วนายอยู่ไหน
ฉันอยู่กับพวกมัน
คือว่า...
ส่วนนึงของฉันน่ะนะ
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาล กับเธอและทหารที่ชื่อเทรวานเต
ฉันรู้สึกว่ามีอะไรดึงฉันอยู่
มันเหมือนกับ... เหมือนกับเข็มของเข็มทิศ
และฉันตามแรงดึงดูดนั้นไป
มันพาฉันตรงไปยังโลกของพวกมัน
เข้าไปในตัวพวกมัน
"ในตัวพวกมัน" เหรอ
แต่ขอให้รู้ไว้ว่าฉันพยายามด้วยทุกอย่างที่มี เพื่อติดต่อเธอ
แล้วก็ได้เจอเธอจริงๆ
ฉันตามหานายอยู่
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันอยากออกไป
ฉันนึกว่าฉันจะทําได้
แต่ฉันว่าสิ่งต่างๆ ที่นี่มันเลวร้ายลง
วิทยุรายงานอะไรสักอย่างเกี่ยวกับการโจมตี
มันอาจได้ผล มันอาจทําให้พวกมันบาดเจ็บ
เพราะงี้ไฟถึงกะพริบ และเสียง...
พวกมันคงหัวร้อนน่าดู
สัญญาณอะไรก็ตามที่พวกมันส่ง
มันต้องแรงมากแน่ๆ เพราะว่า...
- ในที่สุดฉันก็ได้เห็นเธอ - ได้เห็นนาย
นายรู้ไหมว่ามันหมายความว่าไง
นายยังพยายามหาทางกลับมาอยู่
กลับมาหาฉันสิ เหมือนที่ฉันพยายามหาทางไปหานาย
- จริงเหรอ - ใช่
ถ้านายอยู่กับพวกมัน นายก็เรียนรู้เรื่องพวกมันได้
ว่าพวกมันเป็นยังไง ต้องใช้อะไรสู้กับพวกมัน และจะกําจัดพวกมันยังไงได้บ้าง
เราจะได้ช่วยกันพานายกลับมา ทุกคนเลย
นายต้องพยายามต่อไป
ฉันจะทํา ถ้าเธอทําด้วย
ฉันจะไม่ยอมแพ้
ไม่มีวัน
เฮ้ มอนตี้ๆ
- มีอะไรเหรอ - นายเก่งเรื่องทิศทางใช่ไหม
"เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา" น่ะ
ใช่ๆ
ได้เวลาแก้ไขแล้ว
มอนตี้
มอนตี้ พี่อยู่ไหน
อัลฟี่ อัลฟี่ๆ
- อะไร เกิดอะไรขึ้น - พวกมันกําลังมา หนูได้ยิน
มีคนค้นของของฉัน
ว่าแล้วเชียว เขาเอาอะไรไป
- อุปกรณ์ปีนเขา - ว่าไงนะ
ตื่นแล้วเหรอ ดีเลย
เพราะเราจะไปกันแล้ว
มาเร็วทุกคน
เห็นไหม เส้นทางผ่านเรื่องบ้าๆ ทั้งหมดนี้ไป ไปตามเชือกเลย ระวังเศษกระจกด้วย
เขาต้องทุบกระจกน่ะ
มอนตี้
นายเป็นคนทําเหรอ
ใช่ ฉันทําเอง
พร้อมนะ
เยี่ยม
ตามฉันมาเลย เพ็น
- โดนบาดรึเปล่า - คิดว่าไม่นะ
ปกติดีนะ โอเค
- พวกมันมาแล้ว รีบไป เร็วเข้า - ไปๆ
สังเกตไหมว่าเราวิ่งขึ้นเขาอยู่
แปลว่าใกล้ถึงปลายทางแล้ว
ดูสิ
- ไม่นะ - อะไรวะเนี่ย
- ทุกคน ขอละ... - ดูกําแพงสิ
อะไร
ให้ตายสิ
ระเบิดทั้งนั้นเลย พวกเขาจะระเบิดทางเข้าอุโมงค์
- บ้าจริง - เวรแล้ว ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
ใครก็ได้ ขอร้องละ ช่วยด้วย
ขอร้อง ช่วยเราด้วย
ใครก็ได้
เฮ้
มีคนอยู่ในอุโมงค์ เฮ้ มีคนอยู่ในนั้น
- พูดเรื่องอะไร - เสียงเหมือนเด็กๆ เลยครับ
ขอหกคนทางนี้ด่วน
ตายแล้ว มีคนอยู่ตรงนั้น
- มาเร็ว - เร็วเข้า รีบหน่อย
ปีนขึ้นมา ปีนเร็ว
ปีนไปเลย พาเขาไป
- เร็วๆ รีบเลย - เพ็น ไปสิ
ไปๆ ไปๆ
- มอนตี้ - ถอยออกมาจากแนวกั้น
รีบไป เร็วเข้า
- ไปๆ - เร็วเข้า ฉันช่วยเอง
เร็วๆ พวกมันมาแล้ว
เตรียมจุดชนวน
- ดาร์วิน - มอนตี้
รอฟังสัญญาณนะ
สาม สอง หนึ่ง
พื้นที่ทั้งหมดเคลียร์
ขอบใจนะพวก
- อือ ไม่เป็นไร - บ้าฉิบ
- มอนตี้ - เพ็น
- เฮ้ นึกว่านายตายอยู่ในนั้นซะแล้ว - อือ ฉันก็คิดงั้น
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - แม่งเอ๊ย
- มันข่วนฉัน บ้าฉิบ - ให้ตายสิวะ
ดาร์วิน
- มีคนมาช่วยแล้ว - หมอ หมอคะ
เร็วเข้า พยุงเขาขึ้นมา
ไปเร็ว
มาเร็ว นายจะต้องไม่เป็นไร โอเคนะ
นี่ ตรงนี้มีหมออยู่ พวกเขาจะดูแลนายเอง
พวกเขาจะช่วยรักษานาย
เอาละพวก
- แคสปาร์ ไปตามหาแคสปาร์ - อะไรนะ
เราต้องพาเขาไป
- เขา... - เขาไม่เป็นไร เขาจะต้องไม่เป็นไร
เฮ้ พวกเขาเป็นหมอ พวกเขาดูแลเขาได้แน่
แค่รอยข่วนน่ะ เพ็น ไม่เป็นไรนะ
เขาว่าไงบ้าง
ให้ไปตามหาแคสปาร์
งั้นก็ไปตามหาเขากันเลย
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี