Widzicie te epicentra sejsmiczne?
Jeśli nałożymy na nie aktywność obcych...
Aktywność sejsmiczną zarejestrowano w strefach wolnych od obcych.
Dzwoni doktorka Castillo.
Niech poczeka.
W Amazonii
trzęsienia ziemi wynikały z aktywności obcych.
W przypadku Projektu Idabel trzęsienia ziemi pochodziły z krateru.
Dobry Boże.
Strefy wolne od obcych prawdopodobnie nie są od nich wolne.
Sądzimy, że każde z epicentrów świadczy o obecności aktywnego obcego bytu.
Ale jak?
Jak to możliwe?
Zauważylibyśmy ich.
Potrafią ukrywać swoje statki. Według roboczej teorii...
Mogą się ukrywać?
Mogą być wszędzie.
Chcieliśmy się upewnić, że otrzymała pani naszą wiadomość o obcym.
Zanim został zniszczony, okazało się, że to...
Portal.
Tak. Otrzymałam ten raport.
Od badaczki odpowiedzialnej za zniszczenie portalu.
Mitsuki nas uratowała, pani prezydent.
Powstrzymała trzęsienia ziemi.
Muszę z nią pomówić.
Nie jest teraz... dostępna.
Nie jest dostępna?
Otaczają nas obcy. Giną ludzie. Kończy się żywność.
A pani Yamato jest niedostępna?
Nie może rozmawiać.
Pod pani kuratelą straciliśmy nasze dwa najlepsze umysły.
I naukowców, którzy weszli przed nimi.
Zgadza się?
Potrzebuję danych z...
Gdzie on jest?
Gdzie raport? Był tutaj.
Musi istnieć jakiś wzorzec.
Model.
To sieć, struktura ula.
Oni są siecią, strukturą ula.
Jest tam gdzieś sygnał.
Mogę sporządzić mapę. Jeśli znajdę sygnał, namierzę go...
W porządku?
Czego chcesz?
Rozmawiałam z prezydentką.
Nie przekażą nam danych z pozostałych portali.
Dlaczego? Te istoty to portale.
Połączona sieć obejmująca całą planetę. Możemy ją zmapować.
Ich naukowcy nad tym pracują.
Uważamy, że potrzebujesz odpoczynku.
A ponieważ nie mamy już portalu...
Mitsuki.
Jestem blisko.
Czuję to.
Czasem bierzemy załamanie za przełom.
Odpocznij.
Proszę.
Chodź za mną.
Odpocznij.
Dobrze.
Odpocznij.
Chodź.
Dlaczego?
Chodź za mną.
Nic...
Nic tu nie ma... To strata czasu...
To załamanie, to tylko...
Ptaki są zestrojone z polem magnetycznym naszej planety.
Myślę, że obcy są połączeni z tym polem.
Wszystko jest powiązane.
Wszystko jest ze sobą związane, Mitsuki.
Nawet ty.
Musisz się uziemić.
...połączone...
...wszystko jest połączone...
Z czym?
Połączone z czym?
Słyszysz mnie?
Wszystko jest ze sobą związane.
Ktoś tam jest?
Chłopiec... po drugiej stronie...
On jest kluczem.
Muszę go odnaleźć.
INWAZJA
- Sprawdzisz? - Już.
Nie rozumiem. Tracimy go.
- Wszystko dobrze. - Nie rozumiem.
Tracimy go.
- Epinefryna. - Wybudźcie go.
Cofnij się.
Spójrz na mnie.
- Jak się nazywasz? - Caspar Morrow.
- Gdzie jesteś? - We Francji.
Dobrze. Zostań z nami.
Co się stało?
Zobaczyłem światło.
Nigdy nie widziałem tak jasnego światła.
Tym razem obcy mnie zaatakowali.
Im bardziej zbliżałem się do światła, tym mocniej walczyli.
Może próbują to chronić?
Możesz ustalić, co to za miejsce? Co oznacza to światło?
- Nie wiem. - KOŚ chce dostać mapę.
Nie jest gotowa.
Nie naciskaj, Gabrielu.
Muszę tam wrócić. Ustalić, co to za miejsce.
A jeśli zapadniesz w śpiączkę i już się nie wybudzisz?
Jeśli tak, to obym przynajmniej zranił ich tak mocno, jak oni mnie.
Nie. Nikt nic nie robi, dopóki nie skontaktuję się z KOŚ. Jasne?
Hej.
Dziękuję.
Co?
Jeśli nie znajdziecie Sarah w kolejnym miejscu, będę jej dalej szukać.
„Będziemy”.
Będziemy jej dalej szukać.
Nie mogę ciągnąć was ze sobą i narażać.
Gdyby coś się stało i nie mogłabym zabrać Luke'a, zaopiekujesz się nim?
Nie musisz pytać.
Muszę.
Dla mnie.
Zrobiłabym to samo dla Ryder.
Wiem o tym.
Co?
To jedna z twoich najlepszych cech.
Twoja siła, determinacja.
To jak walczysz o to, co kochasz.
Żałuję, że nie mamy więcej czasu.
Może kiedyś będziemy go mieli.
Pobudka!
Macie kwadrans, żeby się zebrać,
zwinąć kram i ruszyć w drogę.
Odnajdźmy Sarah.
Wszystko dobrze.
Doktor chce przeprowadzić jeszcze kilka badań.
Hej, Sarah.
Chcę do mamy.
Wiem, kochanie. Wiem.
Chcę z tobą jeszcze raz pomówić o odłamku.
Wszystko panu powiedziałam.
Może o czymś zapomniałaś.
To bardzo ważne, musimy o wszystkim wiedzieć.
Spróbujesz sobie przypomnieć?
Cokolwiek.
Mój brat chyba wie, jak z nim rozmawiać.
- „Rozmawiać”? - Nie chodzi o mówienie, tylko o czucie.
O czucie?
Kiedy zobaczę się z mamą?
Próbujemy ją odnaleźć.
Chcemy się upewnić, że artefakt na ciebie nie wpłynął.
To nie potrwa długo.
Chodź. Dobrze.
To jak dziesięć stacji metra, niepołączonych żadnymi torami.
Wszyscy byliście w tym samym miejscu?
A jego rysunki?
To jest to światło?
Tak.
To wszystko fragmenty tego miejsca.
Będą czytelne tylko dla tych, którzy tam byli.
Muszę wrócić i ustalić, co to takiego. Poskładać te elementy w całość.
Enfants nie mogą ci pomóc, kiedy tam będziesz?
Dziesięć różnych stacji metra.
A Prisha słyszy inny głos.
Prawda, Prisha?
Tak, wszyscy słyszymy ten głos.
Czekaj. Jaki głos?
Ktoś jeszcze tam jest.
Ktoś, z kim się komunikują.
Musimy ustalić, kto to jest. Może ta osoba zdoła nam pomóc.
KOŚ się odzywało?
Mamy zaraz spotkanie.
Wiesz, co o tym myślę, Casparze, ale to oni zdecydują.
Nie chce, żebym wracał.
To lekarka, stary. Może wie, co mówi.
Tak, ale jak dbanie o mnie zdoła komukolwiek pomóc?
Pomaga tobie, nie?
A gdybym następnym razem poszła tam z tobą?
Mogłabym cię przywiązać do naszego świata.
Czekaj. Co masz na myśli?
Jak niby miałabyś to zrobić?
Lekarze mogą mnie uśpić.
Widziałam Caspa w snach. Tak go znaleźliśmy.
Był tam ze mną i z obcymi.
A jeśli się nie wybudzisz?
Wybudzę się.
To tylko sny.
Casp mówił, że moja obecność w jego umyśle utrzymała go w naszym świecie.
Może to nasza najlepsza broń przeciw obcym.
- I pasuje ci to? - Ej! To moja decyzja.
Nie jego ani kogokolwiek innego.
Może tego właśnie chcą. Może on tego chce.
- Ciebie, po drugiej stronie. Z nimi. - Hej!
- Nie jestem po ich stronie. - Wiesz o tym.
Czyżby? Wszyscy wiemy, że Caspar jest inny.
Wybacz, ale to prawda. I też to wiesz.
Wszyscy rozmawialiśmy o tym na boku.
Wiem, że ryzykujesz własnym życiem, ilekroć tam wracasz...
Gdziekolwiek to jest.
Ale nie musisz ciągnąć tam kolejnej osoby.
Wiem, o co tu chodzi, stary.
Nie chodzi o to, że jestem obcym czy że jestem z nimi.
Chcesz z nią być.
Kochasz Jamilę i nie ma w tym nic złego.
Ale nie wyładowuj się na mnie tylko dlatego, że tego nie odwzajemnia!
KOŚ pozwoliło ci to zrobić.
- Co się stało? - Nic, Pen.
Wszystko okej.
Projekt Idabel?
Nikogo się tu dziś nie spodziewamy. Wasz kontakt?
Generał Mitchell.
Jesteśmy z Camp Pierce w Kolorado.
Zaatakował nas Ruch.
Odebrali nam broń i amunicję. Wybili mi pół kompanii.
Dowiedzieliśmy się, że łowcy-zabójcy nadchodzą z Wyoming.
Postanowiłem nas ewakuować. To najbliższa aktywna baza wojskowa.
Jesteśmy tam kompletnie odsłonięci. Jak zwierzyna.
Dokumenty.
Ich zostały skradzione.
Ja nie miałem ich przy sobie, kiedy nas zaatakowali.
Naruszenie bezpieczeństwa. Sektor F.
Jeszcze raz.
Co do cholery?
Front Jeden, Front Dziewięć, słyszycie?
Przyjąłem. Potrzebuję wsparcia od południowego wschodu. Już.
- Ilu macie tam żołnierzy. - Dziesięciu.
Jedźcie do bazy. Jest w centrum miasteczka.
Niech się zgłoszą i przygotują, mogą być potrzebni.
Daleko do tej placówki?
Sześć kilometrów. Chyba że koleś ściemnia.
Widziałem plany. Nie wiem, czy coś się zmieniło.
A jeśli nie ma tam Sarah?
- Jest tam. - Skąd wiesz?
Odłamek.
Czuję go.
Jeśli tam jest, to ona też.
Dwóch napastników w mundurach zginęło na miejscu.
Nikogo więcej nie znaleźliśmy.
Wszyscy zostają w bazie.
System obrony cywilnej ma być włączony do odwołania.
Zabezpieczyć cenne zasoby.
Tak jest.
Znałaś tego chłopca?
Nie był wspomnieniem?
Jeśli nigdy go nie widziałaś,
co się twoim zdaniem stało? Skoro to nie było w twoim umyśle?
To było w ich umyśle.
Byłam w ich umyśle.
Otwórz umysł...
Przełam...
Przebij się...
Wpuść wszystko do środka.
Przepraszam.
Za to, co powiedziałem.
I jak to powiedziałem.
Jestem ci winny coś więcej. Muszę ci podziękować.
Przebyłeś jebany kontynent
i ryzykowałeś...
Dla mnie. I...
Przepraszam.
- Dzięki... - Nie zrobiłem tego dla ciebie.
Nie musisz dziękować.
Ani przepraszać.
Miałeś rację.
Co do moich uczuć.
Jeśli chcesz dalej ryzykować życiem, śmiało. Mam to gdzieś.
Ale zależy mi na jej życiu.
Zależy mi na niej.
Cały ten świat poszedł w chuj.
I prawdę mówiąc,
nawet nie wiem, czy jest jeszcze o co walczyć. Poza nią.
Jeśli ci na niej zależy, choć trochę,
zrozumiesz, że mam rację i zrobisz to, co dla niej najlepsze.
Odpuścisz.
Hej. Wrócimy.
Zabierzemy cię do twojej rodziny.
Ruszamy!
Cześć.
Coś tam jest.
Nie wiem, co to takiego.
Coś się zmieniło.
Nie chcę dłużej szykować się do walki i nie brać w niej udziału. Po co?
Kiedy mi zaufasz?
Jesteś jego wsparciem. To twoja rola w tej walce.
Jesteś gotowa?
Nikomu w tej grupie nie ufam bardziej niż tobie.
Dobrze.
Formacja klinowa.
Szukamy pompy wodnej na obrzeżach bazy.
Jeśli kapral ma rację, to gdzieś blisko.
Nie wychylajcie się, trzymajcie się blisko siebie.
Jest waszym wsparciem.
Masz.
Trzymaj się Ryder.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Mobilizacja wszystkich jednostek.
Dobra, cała reszta naprzód!
Potrzebujemy wsparcia.
Spokojnie.
Dobry wybór.
KONTROLA DOSTĘPU
Zostańcie na czatach.
Odmeldujemy się.
Przyjąłem.
Mamy kontakt na górze?
Przemieszczamy się.
Zdamy raport, gdy tylko dotrzemy.
Przyjąłem.
Sarah, kochanie.
- Hej. - Halo?
Hej.
Kim jesteście?
Dwójką obywateli, którzy szukają bliskich.
Nie jesteście wojskowymi.
Masz za nisko opuszczone nogawki.
Kim jesteście?
- Kogo wołałaś? Sarah? - Długie brązowe włosy?
Tego wzrostu? Osiem, dziewięć lat?
- Wiecie, gdzie ona jest? - Przywieźli ją wczoraj.
Pomogę ci ją znaleźć. Z kim jesteś?
- Z Ruchem. - Okej.
Wypuśćcie nas. Jesteśmy po tej samej stronie.
Hej, hej.
Jak myślicie, co robimy w wojskowym areszcie?
Cofnijcie się. Oboje.
Nie ruszać się.
KONTROLA DOSTĘPU
Myślę, że twoja córka jest skrzydle medycznym.
Mogę cię tam zaprowadzić.
Chodźcie.
- O cholera. - Hej!
Kurwa!
- Chcę do mamy! - Musimy ruszać.
Daj mi broń. Lepiej strzelam.
Jeśli chcesz ją znaleźć, musisz dać mi broń.
Byłem w Navy SEALS. Cztery tury, szkolenie snajperskie.
Jestem twoją szansą.
Intruz, sektor 3!
Biegnij na mój sygnał. Będą przenosili twoją córkę.
Zostaniemy tu i zatrzymamy ich tak długo, jak zdołamy.
Dobra?
Ostrożnie. Za mną.
Przenosimy obiekt.
Przyjąłem.
Sarah.
Trzymaj się blisko.
Nie strzelaj! Proszę!
Gdzie moja córka?
Czas ruszać! Naprzód!
Sarah, tu mama! Nie ruszaj się!
Do tyłu!
Rzuć broń i odsuń się od małej.
Billy.
Przeprosiłem Monty'ego.
Miał rację. Nie powinnaś ze mną iść.
Casp,
wciąż dokonuję tego wyboru.
W autokarze przed wypadkiem, zanim wiedzieliśmy o ich przybyciu.
W domu, kiedy porzuciłam rodzinę i ruszyłam do Kanału.
Kiedy przekonałam naszych przyjaciół, żeby dalej cię szukać.
W szpitalu,
gdzie cię znaleźliśmy.
Monty ma rację.
Coś się w tobie zmieniło.
Nie chodzi o to, że już cię nie poznaję.
Sam nie poznajesz niektórych części siebie i to mnie przeraża.
Widzę to, co pomiędzy, gdzieś w twoich oczach.
Ale wciąż dokonuję tego samego wyboru i trzymam się ciebie.
W takim razie jestem złym wyborem.
Nie wiem, gdzie to wszystko się zaczyna i gdzie się skończy,
ale nie chcę, żeby coś ci się stało.
Nie szukałam cię po to, żebyś znów mógł zniknąć.
Nie prosiłem, żebyś mnie szukała.
Więc to wszystko?
Chcesz, żebym cię po prostu puściła?
A zrobiłabyś to?
PLACÓWKA BADAWCZA
Mitsuki?
- Widziałeś Mitsuki? - Nie. Od wielu godzin.
- Cholera! - Gdzie Mitsuki?
Nie wiem, nie widzieliśmy jej. Spójrz.
Statek. Jest aktywny, tak jakby znów się komunikował.
- To nie pochodzi stamtąd. - Z nieba? Z innego statku?
Połączone...
Wszystko jest połączone...
Jeśli wpuszczę ich do swojej głowy, wejdę do ich głów...
Stanę się jednością z ulem...
Będziemy jednością.
Będziemy jednością...
Światło...
Podążaj za światłem...
Na drugą stronę.
Druga strona.
Halo?
Słyszysz mnie?
Gdzie jesteś?
To ty.
Ten chłopiec.
Kim jesteś?
Widziałam cię.
Przez portal.
David Bowie.
Ktoś mnie tak kiedyś nazwał.
Czy ty...
Jesteś prawdziwy?
A czym innym miałbym być?
Jednym z nich.
Jestem prawdziwy.
Co to za miejsce?
Tu przenosi się mój umysł...
kiedy jestem połączony.
Z nimi?
Dziś dowiedziałam się, że są ulem.
Jednością.
Jednym umysłem.
Czyli to jest...
Miejsce, w którym się łączą.
Wiem, gdzie byliśmy.
Mitsuki!
Wiem, dokąd prowadzą portale.
Na statek matkę.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK