De zuurstof is op. We moeten uitrusten.
Ga je gang.
- Jij hebt ook rust nodig. - Ik weet wat ik nodig heb.
Ik hou dit niet vol.
Hé. Je bent dokter toch?
Niet meer.
Ik weet wat je doormaakt. Ik ben ook mensen verloren in deze oorlog. Familie.
Daarom doe ik dit. Maar vergeet niet waarvoor we vechten.
- We beschermen de missie. - Ze zullen niet stoppen.
Zij zal niet stoppen. Wij kunnen niet stoppen.
Als hij het niet kan bijhouden, is dat maar zo.
Hij is maar een mens. We zijn allemaal maar mensen.
Als je dat vergeet, heb je de oorlog al verloren.
- Geef hier. - Jij mocht net.
M'n longen branden.
Genoeg.
- Wat doe je? Die hebben we nodig. - Nee, dat hebben we niet.
Zij geven ons alles wat we nodig hebben.
- Maar m'n longen… - Wennen aan de nieuwe wereld.
Dat vuur in jou geeft je de kracht om dit af te maken.
Laat die lucht in je longen stromen.
Nu.
Hoe voelt dat?
Het brandt.
Mooi zo. Dat gebeurt met een reden.
Dit alles heeft een reden. Zelfs onze vijanden die daar rondlopen.
Als we ze laten winnen…
…vernietigen ze het moederschip met al onze dierbaren erin.
Maar als we ze tegenhouden, als we deze oorlog vandaag winnen…
…laten we onze verlossers zien dat we het waardig zijn.
Zijn jullie klaar om je eeuwigheid te verdienen?
Een vriendin zei dat niemand hier normaal uit komt.
En dit is echt gestoord.
Hé. Ik weet dat 't heftig is om terug te zijn.
Dat geldt voor ons allemaal. Jij brengt ons via het doolhof naar de kern.
We plaatsen de bom, smeren 'm en klaar.
Erin en eruit.
Trev?
Je kunt het.
Ik ben Caspar daar verloren.
Ik ook.
Ik ben de halve wereld overgevlogen om erachter te komen wat hem is overkomen.
Dat doet er niet meer toe.
Ik vecht voor de toekomst. Onze toekomst. Wij allemaal.
Dit is de laatste plek waar je wil zijn.
Maar als we het schip vernietigen…
…reken je misschien af met het spook uit het verleden.
Verna, kom eens kijken.
Dat is hoogstens 800 meter hiervandaan. Ze is alleen.
De Moeder voorziet.
- Opsplitsen. - En haar van alle kanten aanvallen?
Nee. Laat haar maar aan mij over.
Red je het wel alleen?
Opsplitsen. En zoek de anderen.
Vorm tweetallen. Ze komen eraan.
Schiet ze neer als je ze ziet.
Jij daar.
Kom hier. Laat die wond eens zien.
De laatste beproeving.
Nog steeds niks. Geen infraroodbeelden.
- Weet je zeker dat dit hun spoor is? - Ja.
- We moeten meer vaart maken. - Dat gaat niet.
Hé. Ik heb iets gevonden. Voetafdrukken.
Hier is iemand alleen verder gegaan. De rest splitste zich op in tweetallen.
- Ze zijn vers. De randen zijn nog scherp. - Welke volgen we? Het zijn er te veel.
- Dat moet Verna zijn. - Dat weet je niet.
Ze zou niemand alleen laten gaan.
Zij is het.
Ze gaat naar het moederschip.
Hier is nog meer.
Maar dit is duidelijk geen mens.
Wat is dat in godsnaam?
- Dat is geen jager. - Vast zo'n alien die Mitsuki zag.
Maar het zijn geen verse sporen.
We moeten deze volgen.
We splitsen ons op en…
Zoek dekking.
- Sam. - Ik zie twee schutters op elf uur.
- Laag blijven. - En op twee uur.
Is ze daar?
- Zie je Verna? - Ik zie vormen. Ik weet het niet.
- Samson. - Ik weet het niet.
Hé. Achteruit.
Dat heb je niet nodig. Ik ben ongewapend.
Je vrienden…
…hebben me dit aangedaan. Ze moorden nu de rest van mijn leger uit.
Ik ben alleen.
Maar we hebben nog meer gemeen.
Toch?
Ik weet wie je bent.
Mooi.
Ik weet ook wie jij bent. Ik weet alles over je, Mitsuki.
Ik weet al heel lang van je bestaan af.
Ik moet zeggen…
…dat ik gefascineerd ben door je krachten.
Je gave.
Om met ze te communiceren.
Te zijn zoals zij.
Het valt vast niet mee in een wereld vol met mensen die niet weten…
…dat jij deel uitmaakt van iets veel groters dan zij.
Ik weet wat ze je hebben aangedaan. Dat litteken in je nek.
Ik weet hoe je dat kreeg.
Ze zeggen dat de aliens de moordenaars zijn, maar wij weten hoe het echt zit, hè?
Wij weten hoe wreed mensen kunnen zijn.
Ik heb aliens ook zien doden.
Ik ben mensen verloren. Mensen die ik me niet meer herinner omdat…
Wat als ik je vertel…
…dat je de mensen die je bent verloren kunt terugkrijgen?
Dat je dierbaren daar in dat schip zijn?
Hun geest, hun ziel, zijn nog springlevend.
Dat is niet waar.
Het zijn maar herinneringen.
Dat geloof ik niet. Maar al zou ik het wel geloven…
…dan heb je in elk geval nog de herinnering aan ze.
En dat is meer dan je nu hebt.
Toch, Mitsuki?
Ik ben geraakt.
- Hoe ernstig? - De kogel ging erdoorheen.
Maar we moeten de bloedtoevoer afknellen.
Klaar?
Blijf bij me.
Bedankt, dokter.
Hier. Geen zorgen.
- Je gaat het redden. - Het lukt wel. Hup.
Geef me dekking.
Waar is ze?
- Waar is Verna? - Overal.
Zeg op.
De verlossing is nabij.
Wat bedoel je daarmee?
Ze gaat naar het schip en ze zal jullie tegenhouden.
Jullie waren onderdeel van de beproeving.
Hoe weet ze de weg?
De Moeder voorziet. Ze heeft ons een van jullie gegeven.
Rennen, Jason.
Verna gaat naar het schip. Ik denk dat ze Mitsuki heeft.
- Hoe weet je dat? - Dat zei hij net.
Mitsuki is haar troef om met de aliens te communiceren.
En om te winnen.
We moeten 'r tegenhouden en hier een einde aan maken. We hebben dezelfde missie.
Ga maar.
Ik geef je dekking. Ik leid ze wel af.
Volg mij.
De kosmische oceaan.
Je hebt het hier in je eentje overleefd.
Je bent nu niet alleen.
Trev?
Je bent niet alleen.
Op naar die donkere tunnel.
Hier gebruikte Caspar…
…de scherf.
Caspar.
Toen hij werd teruggeblazen, had hij hem in z'n hand.
Het sneed de communicatie af. Er is hier geen stroom, geen transmissie.
Alle neurosignalen werden afgesneden als een dode zenuw.
Daarom is het donker.
Het gaat lukken. Met de bom.
Het gaat lukken.
Als dat waardeloze stuk scherf van je dit al voor elkaar krijgt, dan…
Ik ben een genie.
Dat wisten we al, maar toch. We moeten die bom bij het doelwit krijgen.
Hoe gaat het met 'm?
Trevante?
Hoe gaat het? Ben je klaar voor de eindsprint?
Twee jaar. Ik heb hier twee jaar gezeten.
Ik kon niet slapen.
Ik deed mijn ogen niet eens dicht.
Want ik kon ze alleen maar horen en voelen.
Het komt allemaal weer terug.
Ik voel ze nog steeds.
- Ik hoor ze nog steeds. - Ik hoor niks.
Ja, maar ze zijn er nog.
Nou en of.
Dus laten we dit doen voor ze ons vinden, oké?
Twee jaar. Trev…
…je zei het net zelf. Ze konden je twee jaar lang niet doden.
Jammer, want ik verdien het om te sterven.
Ja, maar je leeft nog.
En je bent hier nu.
Dus misschien is er een reden dat je nog steeds in leven bent.
Je hebt het overleefd.
En ik ook. Misschien is er een reden dat we elkaar weer hebben gevonden.
Na al die tijd.
Misschien horen we dit samen af te maken.
- Oké, kind. - Ik ben nog steeds geen kind.
Ja. Je weet wat ik bedoel.
We zijn zover, Nikhil.
Ben je zover, Nikhil?
Nikhil?
Wat is er? Luister naar mijn stem.
Zo ging het ook met die soldaten op de basis.
Je bent hier bij mij. Bij ons.
Hij zit vast.
Hij zit vast in een herinnering.
Nikhil.
Word wakker, Nikhil.
Nikhil.
Hoor je dat?
Ja. Ik hoor het.
Het verandert.
Het is een nieuw signaal. Een nieuwe boodschap.
Wat zegt het?
- Raak je het niet aan? - Als ik dat doe, is mijn brein…
Ik zie te veel.
Kun je in het brein van de zwerm kijken?
Gods kracht aanraken.
Waarom stop je?
Mijn brein kan het niet aan. Het is niet sterk genoeg.
Hebben ze je een demper gegeven? Ik ken dat ontwerp. Het is van Dharmax.
Zo temden ze de jagers en onderdrukten ze hun krachten.
Alleen doen ze 't nu jou aan.
Erger nog, je doet het jezelf aan.
Je houdt je in, terwijl je jezelf zou moeten laten gaan.
Aanvallen.
Dat is het signaal. De boodschap. 'Aanvallen.'
Dat is wat de zwerm keer op keer zegt.
Nikhil, luister naar mijn stem. Je bent hier bij mij. Bij ons.
Trev, zeg iets.
Trev, kom op. Je moet…
Trevante, nee.
Blijf bij me. Trevante.
Trevante.
Hé, maatje. Gaat het? Chavez?
Kut.
Trevante? Kom terug.
- Luister naar mijn stem. - Iedereen die in mijn buurt komt, sterft.
Niet doen. Kom terug.
Niet opendoen.
Er is daar iets.
Blijf daar.
Staan blijven, of ik vermoord haar.
Je hebt mijn man vermoord.
Je hebt me hem ontnomen.
Het menselijk leven is eindig.
We vechten voor het oneindige.
Geef jouw leven dan.
Offer je leven op zoals je je neefje hebt opgeofferd.
Hij hield van je alsof je zijn moeder was en je hebt hem voor niks vermoord.
- Je ziet niet wat ons wacht. - Ik doorzie alles.
Ik doorzie al je leugens. Van begin af aan al.
Als je nog één stap zet, vermoord ik haar.
En daarna vermoord ik jou.
Als je je gezin wil redden, is dit de manier, Aneesha.
Jullie kunnen samen zijn in de nieuwe wereld.
Kijk om je heen. Ze verwoesten onze wereld.
We hoeven ze alleen te laten zien dat we het waardig zijn.
Hoe bedoel je?
Een hereniging met iedereen die we verloren zijn.
We hoeven ons alleen te bewijzen…
…en dan krijgen we ze terug. En dan kunnen ze voor altijd bij ons zijn.
Dat is waar dit om gaat, hè?
Je bent iemand verloren.
- En je hebt dit verzonnen zodat je… - Ik heb niks verzonnen.
Ik zag…
Je zag wat je wilde zien.
Je verzon leugens omdat je de waarheid niet aankon.
Je kent me niet.
Ik ken die blik. Ik ken die pijn.
Die was ik bijna vergeten…
…tot jij alles weer naar boven bracht.
En ik weet dat je die trekker niet zal overhalen.
Want zonder haar kom je het schip niet binnen.
Je bent zo blind dat je niet kunt zien wat er recht voor je neus staat.
Mitsuki, heb je haar verteld waar ze heen moet?
De ingang?
Kom. Mitsuki, kom.
We moeten ze tegenhouden.
Ik zou je niks aandoen.
Luister naar mijn stem. Alsjeblieft.
Niet doen. Kom terug.
Dat heb ik eerder gehoord.
Niet echt.
Dit is niet echt.
Ik heb je altijd weten te vinden.
En nu heb jij mij gevonden.
Net zoals je beloofd had in de Kanaaltunnel, weet je nog?
Ik zag je doodgaan.
- Ja, 'n deel van mij is ook dood. - Nee, dit zijn zij. Dit is niet…
- Dit kan niet echt zijn. - Waarom niet?
Je maakte contact toen ik in coma lag.
Wat gebeurt er?
Je pakte m'n hand en voelde dat ik nog leefde.
Op dat moment stuurde ik je een boodschap.
Ik liet je uit alle macht weten dat je niet moest opgeven.
Dat je niet moest loslaten. En je hield m'n hand vast.
Je hield vol.
Urenlang.
Ik kon je nog voelen.
Je hebt nooit losgelaten.
En hier ben je dan.
Is ze weg? Heeft ze je achtergelaten?
- Waarom schoot je niet? - Je stond ervoor.
- Waarom pakte je haar niet via mij? - Jij bent niet de vijand.
Niet opendoen.
Alsjeblieft, niet opendoen.
Caspar, kun je ze helpen?
Het is te sterk. Ik kan het niet stoppen.
- Hoe help je mij dan? - Omdat we verbonden zijn.
Dat zijn we altijd geweest.
Daar komt niks tussen.
Caspar, alsjeblieft. Er moet een manier zijn om het te stoppen.
Ze zijn te sterk.
De aliens…
…kennen onze zwaktes.
Ze weten hoe ze ons moeten raken, pijn doen.
Er moet iets aan te doen zijn.
Het spijt me.
- We hebben alles geprobeerd. - Nee, mijn zoon is pas twee jaar.
- Je moet iets doen. - We hebben gedaan wat we kunnen.
Onze naarste herinneringen…
…die we wilden wegstoppen.
Ik ben de baas in deze flats. En ik weet dat hier gegokt wordt.
Nee hoor, meneer.
- Wel waar. - Niet doen.
Wie zit er achter deze illegale gokpraktijken? En ik wil m'n geld.
Nogmaals, ik weet niet waar u het over heeft.
Wie is het? Ben jij het?
- Papa… - U maakt de kinderen bang.
- Mijn huis uit. - Papa?
Wegwezen.
- Pia - Mam.
Mam.
We moeten haar tegenhouden voor ze bij hen is.
Help je me?
Je bent niet de vijand, Mitsuki.
Ik weet niet wat ik ben.
Kijk me aan.
Je had gelijk.
We zijn niet zoals de aliens.
We denken niet als één.
We vechten niet als één.
En we helen niet als één.
En we hebben zwaktes.
Mama.
Wat heb je gedaan?
Voor geld…
Wat heb je gedaan?
Pia?
Maar we blijven het proberen voor elkaar.
Vecht met me.
We kunnen samen vechten. Oké?
Dat is het laatste wat hij tegen me zei. Clark.
'Blijf het proberen.'
We zouden het blijven proberen.
Kom.
Kom je?
Mitsuki?
Het spijt me.
Ze komen dichterbij.
Hoe heb je het hier overleefd?
Wat zeg je nu?
Aanvallen…
Nikhil.
Mitsuki.
Sorry, nee. We kunnen dit niet doen. Ik kan dit niet.
Dit laat ik niet gebeuren.
Rot op.
Mitsuki.
Mitsuki, word wakker.
Word wakker. Het spijt me.
Mitsuki.
Is dit echt?
Probeerde je me te redden?
Mitsuki.
Waarom heb je niks gezegd?
Had het…
…iets uitgemaakt?
Ja, dat had het zeker.
Het is te laat.
Ik verraad iedereen.
Ik maak alles kapot.
Verdomme.
Caspar, nee.
Hij herinnert het zich weer…
…dat je hier doodging.
Zoals ik al zei…
…ze kennen onze zwakte.
Alles wat ons nog achtervolgt.
Ik dacht dat ik verder was gegaan. Dat dacht ik echt.
En toen zag ik Trevante en kwam het allemaal terug.
Ik ging hierheen om deze plek te vernietigen vanwege jou.
Ik wist dat je zou komen.
Ik bleef erin geloven.
- Net zoals jij in mij bleef geloven. - Nu zie ik het.
Ik zie alles nu.
Jij bent wat me achtervolgt.
Jij bent mijn pijnlijkste herinnering.
Jij bent mijn zwakte.
Jam?
Ik heb je nooit losgelaten.
Jam?
Jam…
…wat doe je?
Wat doe je?
Jam.
Ik laat je los.
Vaarwel, Caspar.
Verdomme.
Mitsuki.
Ik moet ze helpen.
Rennen, Mitsuki.
Dat red ik nooit.
Het is…
Mitsuki.
Ze leidt ze weg.
Naar haar toe.
Ze geeft ons een kans, dus laten we ze kapotmaken.
Pak me dan.
Kom.
Hij is voor niks gestorven. Mijn man.
Je hebt hem en alle anderen voor niks vermoord.
Ze zijn gestorven voor een betere wereld.
En jullie wacht hetzelfde.
Caspar.
- Hier ben ik hem verloren. - Hier laten we hem achter.
Het verleden is geweest.
Dat willen we zo snel mogelijk achter ons laten.
- Laten we dan gaan. - We moeten Mitsuki halen.
Ze houdt die dingen uit onze buurt.
- Als we bij ze komen… - Ik ga niet weg zonder haar…
Ik laat haar niet nog eens achter.
Oké. Geen zorgen.
Rennen.
Mitsuki.
Mitsuki. Waar ben je?
Mitsuki.
Ik ben hier.
Mitsuki.
Het gaat dood.
Het is ons gelukt.
Mitsuki.
Open je geest.
Weet je alweer wat het is?
Laat alles naar binnen.
Wat zal ik de zonsopkomst missen.
Jij kunt ook vrij zijn.
Ik weet dat je afscheid vreselijk vindt.
Dus ik hou van je.
Mitsuki.
We moeten nu weg. Wegwezen hier. Vlug.
Het is voorbij.
Jullie hebben alles kapotgemaakt.
Ik wilde alleen mijn zus zien.
Weten we al meer?
We krijgen meldingen uit Noord-Afrika dat onze troepen weer jagers doden.
De WDC-troepen uit de oostkust melden hetzelfde.
Het schip zendt geen signalen meer uit. Hun neuronetwerk ligt plat.
De jagers opereren nu alleen.
- Geen signaal. - Geen zwerm.
- Geen aansturing. - Nu is het een eerlijk gevecht.
Meneer.
We zien beweging in de gevarenzone.
Infraroodbeelden. Mensen.
- Horen ze bij ons? - Geen idee.
De strijd lijkt te zijn omgeslagen. Menselijke troepen zijn nu…
De eerste overwinning in Tianjin. Onze troepen dringen de aliens terug.
De luchtvervuiling bij de portalen…
…neemt voor het eerst in jaren af, waardoor de mensheid…
De hulptroepen zijn aangekomen bij portaalzones twee en vijf.
De soldaten hebben één groep teruggedrongen naar het portaal.
De WDC bevestigt dat de aliens nu alleen vechten.
De strategie tegen de jagers die nu geen zwerm meer vormen…
…blijkt tot nu toe te werken…
Officier Cole meldt zich.
Commandant Cole, bedoel je.
- Nog geen enkel spoor in kwadrant zes. - Blijf zoeken. Ze moet daar ergens zijn.
Misschien kunt u beter gaan slapen.
Pas als we haar vinden.
Mam.
Het spijt me zo.
Je vader wilde deze aan je geven.
Een brief aan jullie allemaal.
Is het voorbij, mam?
Ik weet het niet.
Maar wat er ook gebeurt…
…we slaan ons er samen doorheen.
Kom.
AARDE - DAG 1, POST-INVASIE
Vertaling: Inge van Bakel