Ó COMEZO DA SEGUNDA GUERRA MUNDIAL NORUEGA DECLAROUSE NEUTRAL.
SUECIA PRODUCE O 85 % DO MINERAL DE FERRO EMPREGADO NA FABRICACIÓN DE ARMAS ALEMÁS.
O MINERAL TRANSPÓRTASE EN TREN DENDE NARVIK A TRAVÉS DA FRONTEIRA.
O REINO UNIDO CONSIDERA QUE PARAR O MINERAL É DE VITAL IMPORTANCIA.
O 8 DE ABRIL DO 1940, A MARIÑA BRITÁNICA PON MINAS NAS AUGAS DE NORUEGA.
XUNTOS, BRITÁNICOS E NAZIS CARGAN O MINERAL EN NORUEGA
GUERRA POLO FERRO DÍAS FRENÉTICOS NO PORTO DE NARVIK
ESE DÍA, NORUEGA ENVÍA SOLDADOS A NARVIK COMO GARDAS NEUTRAIS.
NON SABEN QUE NORUEGA XA NON ERA NEUTRAL.
NARVIK
Cheiras iso?
Si, xa me veu.
- Que che veu? - O cheiro.
Ó salitre?
Leva algo máis.
Non o cheiras?
Non.
Non es de aquí, entón.
Cheira a mineral de ferro.
O cheiro do diñeiro.
Soldados, escoitade.
Cancélanse tódalas saídas.
Capitán?
É o aniversario do meu fillo.
Todos temos que ir á base.
Cabo, regresa antes de medianoite.
Grazas, señor.
Colle iso.
Como o conseguiches?
- Non te pases. - Queres que cho ordene?
Dálle recordos a Bjorg.
Bjorg?
Pero sabe que existes?
Abran paso!
O noso mineral
ten máis ferro ca calquera outro.
Por iso,
como sabedes, quéreno en todo o mundo.
Na presentación dos planos do novo cargadoiro de mineral,
poderedes comprobar que en Narvik
temos sitio de sobra para todos vós.
Garántovolo.
As industrias alemá e británica
teñen unha cousa en común co pequeno Narvik.
Todos gañades moito
se os nosos portos
son pacíficos e seguros.
A seguridade do porto.
- E iso alégranos. - E…
Pero por desgraza, chegou ós meus oídos
que vairas naves,
alemás e británicas,
foron a pique
- tras saír do porto. - Desculpe.
Iso aféctanos a todos.
Como hoxe temos representantes,
tanto das autoridades británicas como das alemás,
quixera pedirvos
que faledes cos vosos Gobernos
en prol dun acordo que garanta a seguridade dos barcos
- de tódalas nacións. - …asegurar
o benestar de tódolos barcos.
Para asegurar a chegada do mineral.
Ben…
O alcalde estímame de máis.
Cónsul Wussow.
- Saúde! - Permite que lla repoña.
Por Narvik!
Cónsul Ross.
Saúde.
Por Narvik!
Hasen mándache saúdos.
Dállos de volta.
Acabastes xa, non?
Pronto.
Trasladáronnos hoxe á cidade.
- Dixéronvos por que? - Si.
Claro, para estar máis preto de ti.
Ola! Temos que traballar.
Si.
Sei de un que se vai alegrar de verte.
Si? Onde está?
Fóra, co teu pai.
- Ingrid? - Si?
Marcho a medianoite.
Ata que non acabe non.
Pois bule.
Estás listo?
Outro máis.
Mira quen vén aí.
Papi!
Ei!
Ei. Ti…
- Como pesas! - Teño xa seis anos.
- Xa tes seis? - Si.
Logo, isto debe ser teu.
Un tren!
Como estás?
Ben.
Déixame ver.
- Gústache? - Si.
Máis té, cónsul?
Non, grazas.
Se mo permite, ¿díxolle algo o cónsul alemán
sobre o discurso do alcalde?
- A min? - Si.
Non. Pediume que lle traducise,
só iso.
Non debería aceptar tódalas súas peticións.
Créame, non é o mellor xeito de tratar cos alemáns.
Tratamos a tódolos invitados por igual.
- Seguro que si. - Seguro.
Así que Gunnar volveu?
Só esta noite. Vin preguntar se podía…
Fontes fiables en Londres informaron a Reuters
de que se rematou o minado do mar de Noruega nunha hora,
sen a participación de terceiros.
Menos mal dos ingleses.
Hoxe, chegou información sobre o bombardeo
de tres barcos alemáns preto das costas norueguesas.
Ambas partes da guerra…
Alguén lle ten que parar os pés ó Hitler ese.
Ata aquí as novas.
Quería rematar de montalo, pero sabíame mal…
- Si. - Ei.
Collo a Ole e imos para a cama.
Grazas.
Boas noites.
- Boas noites. - Boas noites.
Como lle dixen a Ingrid,
non me importa montar a liteira.
Boas noites, papá.
Boas noites.
Escoita…
Teño que marchar en media hora.
Seino.
Seino. Temos tempo.
Iso cres?
Foi el quen dixo o da liteira.
Gunnar?
- Escoitaches iso? - Non.
Non sabes a lea na que me metín.
Tiña que volver hai catro horas.
Bótame a culpa a min.
- Cando volves? - Esta noite.
Se non me arrestan.
Quérote.
Cóidateme.
Coronel, señor.
Por que non vas armado?
Eu…
Estaba de permiso.
Queren que defenda a cidade así?
Afundiron
os nosos barcos.
Hai mariñeiros por todo o porto.
Os buques de guerra alemáns atravesaron a fortaleza no fiorde
tras inutilizar a enerxía da fortaleza
e seguiron adiante.
Mentres loitaban na fortaleza, os buques alemáns
invadiron e ocuparon Bergen.
Un buque entrou en Narvik,
seguramente tras combater contra os navíos noruegueses,
e desembarcou un pequeno batallón.
Non temos máis información.
É certo que afundiron un barco?
- Magne? U-lo meu equipo? - Que?
U-lo meu equipo?
No campamento.
En posición e esperando ordes.
Réndanse!
Ou disparamos!
Iso non vai pasar!
- Que fas? - Eu tamén vou.
Non! Vou eu só.
Acouga.
Morreron demasiados.
Era necesario?
Avisamos os barcos.
Non se quixeron render.
Controlamos tódalas cidades de Noruega.
Non ides gañar.
Cría que…
aceptarades o acordo. Entendín eu mal?
Déixame a min.
Que están facendo?
Non dou creto.
Retirada!
Coronel, isto é unha violación do…
Non permitirei que voen
a cidade en anacos.
Imos loitar?
Imos render a cidade?
A onde imos agora?
Vale. Aquí á esquerda, rapaces.
Non volvemos ó campamento?
Nin que me parta un raio.
Non volvemos?
Que pasa?
Vou para á casa.
Onde vas?
Sabes que lle fan os alemáns ós presos?
Fusílanos.
Magne!
Que fas?
Es un soldado!
Perdoe?
Ten que ir pola porta principal.
Síntoo, xa non podo ir por aí.
Que pasou?
Por favor, señorita, é urxente.
É cuestión de vida ou morte.
- Veña comigo. - Grazas.
Ese tamén! Pono cos demais!
Ó chan!
Á recepción.
Non pares!
- Fóra! - Veña, bulide!
Por aquí.
Ó chan!
- Dáme as chaves do inglés! - Veña, apura.
Ó chan! Á recepción!
Para! Necesito a esta moza.
É tradutora.
Señorita Tofte, axúdanos?
Precisamos a chave da 503.
Queren a chave de Ross.
As chaves non se dan.
Síntoo, só hai unha chave.
Si. E unha que vale para todas. A chave mestra.
A chave! Xa!
Non, vimos como amigos.
Para protexer Noruega do Reino Unido. Coidado coa pistola.
Entendido.
Si? Ben.
O meu marido é soldado.
Está no porto?
Non.
O exército noruegués rendeu as armas.
Está a salvo.
Grazas.
Walter, vés comigo.
Ben, ocuparemos tódolos cuartos.
Quere tódolos cuartos.
Que pasa cos hóspedes?
Os hóspedes que teñan que marchar serán recompensados.
Un…
Dous…
Isto será todo polo de agora.
Subirémosche o xornal.
Non, grazas.
- Non fai falla. - Claro que si.
Preciso alguén…
que valore cooperar e que fale alemán.
Descúlpeme.
Vai axudar a Bjorg na cociña, a xente ten que almorzar.
Fixen algo mal?
Non. Ían coller as chaves de tódolos xeitos,
non podemos facer nada.
Temos un hotel que servir.
Alto aí!
Seguide andando.
Que pasa, soldado?
Non podedes saír da cidade.
Por que?
Tedes que dar volta e ir ós barracóns.
Non podedes pasar por aquí.
Si.
Pasaremos.
Deixámolos?
Listo. Disparamos?
Vista á fronte.
Que facemos?
Volveron os alemáns.
Abride decontado!
Abride!
Ola?
Abride xa!
Estades aí!
Velaí está. Non nos oías?
Aparta.
- Bo día. - Bo día.
Seguídeme, por favor.
O café está listo.
Leite ou azucre?
Leite, por favor.
Para min tamén.
- Soldados! - Vamos.
Reunídevos todos…
Por aquí.
Agarda.
Necesitamos que nos axude.
Creo lembrar que vivía por aquí, non?
Vivo…
Non sabía que dicir.
Vivo cruzando o patio de atrás.
Alí vanvos atopar.
Aínda así, non temos outro sitio.
Non me podo meter.
Teño un fillo.
Se non nos axuda,
estamos perdidos.
Hai algún outro sitio onde poidamos ir?
Que non a implique a vostede.
E a caseta de caza?
- Na montaña? - Si.
Bjorg ensínavola.
Moitas grazas.
Só serán uns días. As nosas tropas están ó caer.
Confiamos na súa discreción, señora Tofte.
Confíe en nós.
Temos que marchar.
Levo as botas?
Colle as botas.
Sabes que pasou?
E Gunnar?
Xa marchou.
Non.
Os nosos están en Narvik.
Rendéronse.
Unha compañía vén polas vías.
Vai Gunnar con eles?
Gunnar renderíase?
Non chegaches ó campamento?
Andaría xogando co tren.
Non se pode embarcar. Volvede á casa.
Estamos aquí todos de pé coma parvos.
Cres que é noruegués?
Meu avó díxome que son
dos barcos que afundiron os alemáns.
Que pasa?
Os civís non poden embarcar.
A cidade está pechada.
Se os alemáns cren que poden pechar a cidade, lévana clara.
Ole.
Ven.
Non mires.
Conseguiches máis?
Cabo Tofte.
Quérenche ver.
Directo á cadea.
- Virá escrito en algures. - Si, ten que vir.
Pode que nos falte unha páxina.
Cabo Tofte, presente.
Si.
Traballaches na liña de Ofoten?
Traballei.
- Antes de vir aquí a ser neutral. - Xa non somos neutrais.
Segundo este plano, debería haber dinamita por aquí. Onde está?
Non o sei, señor.
A ponte pódese estoupar, ten que haber dinamita en algures.
Tofte! Tes unha chamada.
Tofte.
Ola, papá.
Podemos falar?
Sen problema.
Onde estás?
Sabes se hai dinamita na ponte Nordal?
Hai unha reserva
no túnel cara a Suecia.
Neste lado do túnel?
Si. A cámara está no terceiro piar.
Necesitarás…
uns catro cartuchos por cámara.
Seino, papá.
Gunnar, escoita.
Vai un tren polas vías.
Ole e Ingrid van nel…
Entón, sabes de explosivos?
Si, comandante.
Colle o teu equipo, poñede a dinamita e detonádea.
Esperamos a que pase o tren?
Sabes por que queremos voar esta ponte?
Para que o mineral non chegue a Narvik.
Se os alemáns están aquí
é porque usan o mineral para facer armas.
- Entendo. - Si.
Non nos podemos arriscar a que veñan no tren máis tropas alemás.
EXPLOSIVOS PERIGO
Ben.
Con isto abonda?
É todo canto había, señor.
Movemento no túnel!
En posición! Estoupádeo xa.
A cuberto.
A cámara está no final do terceiro piar.
Disparade ó meu sinal!
Son civís.
Que?
Son civís.
Non disparedes!
Papá.
Queda aí, Grethe!
Trae ós civís ata aquí. Axiña.
Fóra da ponte! Veña!
Axiña!
- Ole! - Papi!
Fóra da ponte. Vai estoupar.
Que pasa co tren?
Os alemáns parárono
en Hundalen.
Onde están agora?
Non o sei.
Quedaron na estación.
Ó túnel.
Entrade no túnel.
Seguide as vías.
Despois do túnel estaredes case en Suecia.
Que pasa contigo?
Cabo! Temos que estoupalo.
- Si, comandante. - Agora!
Corre, Ole!
Imos detrás.
- Seguro? - Si!
Disparade ó meu sinal.
Díxenvos que usarades as cámaras.
Esas?
É inútil.
Non hai dinamita dabondo.
Que máis podemos facer?
Hai que pór unha arriba.
- Coloca o resto no outro lado. - Vale.
Veña.
Non, quero esperar por papá.
Xa o escoitaches, vén xusto detrás.
Ole!
- Ole! - Si.
Cabo, apure!
Disparade!
Non o penses. Apunta.
Estoupádeo xa!
Magne, colle aí!
Trae eses dous.
Bule!
Gunnar, sae da ponte!
Mecha prendida!
Retirada!
Vamos! Cruzade a ponte!
Movédevos! Cruzade a ponte!
A por eles!
Vén papá?
Estades sós?
Si, estamos sós.
Vide connosco.
Miserables sabotadores. Arrepentirédesvos.
Movédevos!
Noruegués de merda!
Que lles ides facer?
Son prisioneiros de guerra.
Recibirán o seu merecido.
Estouparon a ponte.
Mira para diante!
Que miras? Vista á fronte!
Continúe, por favor.
- Avó! - Ole!
Verte faime moi feliz.
Que pasou?
Papi estoupou a ponte e quedou toda torta.
Quedou a ponte torta e rara?
Queda aquí. Entendido?
Papi está ben?
- Si. - Señora Tofte?
O cónsul Wussow quere vela.
Si.
Señora Tofte. Grazas por vir.
Temos problemas co alcalde.
Necesitamos evacuar.
- Evacuar? - Si.
Estamos aquí para protexervos.
Para nos protexer? Morreron moitos noruegueses.
Os seus homes tiveron a oportunidade
de se render e non quixeron.
Entenden as miñas palabras, pero non o que quero dicir.
- Hai que evacuar. - Si.
Señor alcalde, comecemos de novo dende o principio.
Intentou mandar un telegrama?
Que quería conseguir?
Quixo mandar un telegrama e…
queren saber que pretendía.
Xa llelo dixen,
quería avisar ós ingleses.
Quería avisar ós ingleses.
Avisalos.
- Sobre que? - Sobre?
A cidade está chea de civís.
Si.
Con que ingleses falou?
Quere saber con quen contactou.
Con ninguén, non me deu tempo.
Con ninguén.
Si. Se non nos deixan evacuar
teremos que usar o túnel peonil como refuxio.
Temos un gran túnel que o alcalde
quere empregar como refuxio antiaéreo.
Os ingleses non van vir.
Entón, por que precisamos protección?
De que nos queredes protexer.
Con nós aquí, os ingleses non virán.
Os ingleses non van vir.
Polo ben da súa xente, cómpre que coopere.
Que coopere?
Violouse a nosa neutralidade!
Non acabei con vostede.
Dille que teño cousas que facer.
Queremos que a cidade siga funcionando.
Téntoo de novo?
Unha cousa máis.
Ten xenio, pero pode ser razoable.
Controla a ese home.
Necesitamos 50 bos traballadores.
Asegúrate.
Vai para á casa e tenta descansar.
Si.
Vai todo ben?
Capturaron ó meu marido na ponte Nordal.
Si.
Temo pola súa vida.
Ten mala concepción de nós, señora Tofte.
Non somos así.
Pero…
el foi un dos que
voaron a ponte.
Entendo.
Preguntareille ó xeneral Dietl.
Grazas.
Faría iso?
Abofé.
Loarei a importancia do seu traballo.
Chámase
Gunnar Tofte.
Vale.
Grazas.
Iso é.
É Bjorg.
- Oh. - Funciona!
Pasa.
Agarda.
Sinto molestar.
Os nosos amigos da 503
queren que vaias alá.
- Que queren? - Que lles leves isto.
Por que non podes ir ti?
Insistiron en que foses ti
e que fose hoxe.
Non. Estarán ben sen tabaco.
Se non colaboras, métesme nun problema.
Dixéchesme que os levase á caseta.
Non me podes cargar con todo.
Bos días, xeneral. O seu coche está listo.
Vamos ó porto a ver o almirante.
Si, señor.
Chegou o diplomático.
CAFÉ IRIS
Xeneral.
Bjorg díxome que segue de interprete para os alemáns.
Si, e…
Supoño que non me queda de outra.
Hai certo grado de intimidade
niso de ser intérprete.
Que quere dicir?
Está claro que lle gustas ó cónsul alemán.
Pois… non é recíproco.
Puxécheste nunha situación…
moi vulnerable
ó lle dicir que colleran ó teu marido.
A non ser, claro está…
que o queira seducir.
Terallo que pedir a outra.
Outra que faga iso.
Non hai ninguén
mellor colocada para gañar a confianza dos alemáns.
Non!
Síntoo, cónsul.
Adeus.
Agarda!
Non a queremos asustar, señora Tofte.
Necesitámola.
Se nos rexeita,
debemos entender que é leal ó inimigo.
Por que entende tal cousa?
Axudeivos.
Si, axudounos.
Os alemáns non serían moi amables contigo
de sospeitalo.
Quen llelo vai contar?
Ninguén.
Ó mellor.
Precisámonos, señora Tofte.
Contamos con vostede?
Necesitamos saber onde está agochada a artillería alemá
na cidade.
Non é a flota alemá
a que nos preocupa, señora Tofte.
Temos a forza naval máis poderosa do mundo.
Pero os nosos camaradas non poden vir liberar Narvik
se vostede non descobre o plan de Wussow
para defender a cidade.
Póñao aquí.
Cando funcionen os trens
teremos o seguinte problema:
facer operable o porto, as minas e as vías.
- Hai voluntarios. - Si.
Asegúrate,
usa tódalas canles.
A xente debe saber que todo seguirá igual.
Todo seguirá igual. A xente ten que ir traballar.
Non cambiou nada, todo segue igual.
Grazas.
Buques ingleses no fiorde!
Atácannos, xeneral!
Cría que a flota alemá controlaba todo.
Por que non se nos avisou?
Aslak! Ó soto!
Os ingleses son malos?
Non.
Véñennos axudar.
Veña, Dag!
Baixade ó soto!
Tódolos homes ó porto!
En formación! Marchade!
En formación!
Máis rápido!
Ole, ven aquí.
Vamos.
Aí.
Teño que facer pis.
Pis?
Non quero facer pis.
Facer pis é normal.
Se te asustas, tes que bulir ou mexarás por ti.
Estarán os alemáns mexando por eles?
Seguro que si.
E Hitler tamén.
Hitler papón,
mexou no pantalón.
Coñecendo a Polly,
seguro que preparou os cuartos para os ingleses.
Papi tamén vén?
Si, pero pode que tarde.
Ah, vale.
Son os ingleses?
Non entendo por que non tomaron terra.
Afundiron ós alemáns.
Ingrid, necesitamos axuda.
Vale.
Deixa de axudar ós alemáns.
É o meu traballo, Aslak.
Espera na casa a que cheguen os ingleses.
Vai indo, eu vou despois.
Si, así.
Ten varias queimaduras, limpa a ferida,
bótalle pomada e véndaa.
- Hai que limpala e vendala. - Vale.
E o mesmo para el.
Pode encargarse a túa compañeira?
Está aquí arriba.
Temos coches para levalos ó hospital militar.
Primeiro levaremos os máis graves.
Vale.
Necesito os seus nomes.
Señora Tofte, poden pasar aquí a noite os demais?
Falaches co xeneral Dietl?
Non está aquí, síntoo.
Cando volve?
Ándate con coidado.
O xeneral ten moita presión.
Que quere dicir?
Non é bo momento
para lle dicir que o teu marido
estoupou a ponte.
Xa entendo.
- Polly! - Si?
Vou por máis mantas.
É actual?
As posicións de tiro son correctas?
Si, seguro que o son.
Dei a volta a toda a montaña para evitar esta de aquí.
Señora Tofte, estes edificios azuis,
sabe para que son?
O que está xunta o hotel
é un edificio de oficinas.
Agora empréganos os alemáns.
¿Como se tomou Wussow
e os seus a perda da flota onte?
Creo que estarían máis nerviosos se os seus soldados…
tomaran a cidade.
Non se preocupe que o farán.
En parte grazas a vostede.
Grazas.
Confío en que pronto o verá compensando.
Debe estar moi orgullosa, señora Tofte.
Deixa de queixarte.
Alto!
Hai toque de queda.
- Vou para á casa. - Ensíneme a documentación.
Si.
Un momento.
Aquí ten.
Todo en orde. Continúe.
Grazas.
Golpe directo!
Todo o mundo fóra do edificio.
Apagade o lume!
Ole!
Non!
Aslak!
Ole!
- Ole! - Si…
Mami.
Estou sangrando.
ROASME, CATRO SEMANAS DESPOIS.
OS ALEMÁNS CERCARON NARVIK.
AS TROPAS FRANCESAS E POLACAS DESEMBARCARON PARA ATACAR.
PRIMEIRO, NORUEGA DEBE NEUTRALIZAR AS AVANZADAS ALEMÁS NAS MONTAÑAS.
Non quededes atrás!t
Levántao, carafio!
Hai que continuar.
Levanta.
Levántao!
Patéticos noruegueses.
Veña.
Como non o levantes…
Pensa na túa amada.
…pégolle un tiro.
A do hotel.
- Bjorg esqueceume. - Non sexas parvo.
- Lémbrase de ti. - Bjorg quérete.
Ingrid díxomo.
Veña!
Movédevos!
Que máis che dixo?
Bjorg fala de ti
tódolos días.
Estache esperando.
Para que volvas a casa.
Cala.
- Grazas. - Este xa tomou.
Se miras é peor.
Que van facer con nós?
Móvete!
Mira o que carrexamos.
Munición de Bofors.
Cantos noruegueses morrerían?
Granadas!
Preparádevos para marchar!
Collede ós feridos!
Os feridos ó cuartel xeral!
Levanta, veña.
Axiña!
Veña! Bule!
Onde imos?
Ó cuartel, polas vías do tren.
Por que tardades tanto?
Á túa posición!
Veña!
Aí!
Con coidado.
Cres que os alemáns teñen coidado?
¿Como era iso…
que contabas?
O vello ó que lle esmagaron a cabeza diante do neto.
O de Narvik?
- Tollefsen. - Non, Tofte.
Que coidado tiveron os alemáns coa súa cabeza?
Dixeches Tofte?
Gunnar.
Vamos!
Vamos! Ós nosos postos!
Sacade ós feridos, decontado!
Fóra! Veña.
Veña! Bulide!
Veña, axiña!
Ven aquí.
Que lle pasou ó cativo?
- O neto de Tofte está vivo? - Non sei.
Arriba!
Alto!
Gunnar!
Alto aí!
Non pasa nada, vamos.
Veña, rapaces. Arriba.
Gunnar, hai que liscar.
Correde.
Coidado!
Arre demo. Veña…
Merda.
Toma.
Vamos.
Metralladoras!
Á esquerda.
Á dereita.
Son Pierre!
Ben, rapaces.
- Quen é este? - Non pasa nada.
É dos nosos.
Grazas.
Ben feito. Son Pierre.
- Gunnar. - Moito gusto.
Veña.
Que raio fas aquí?
Noruegués?
Estás ferido?
Non.
- Baixádeo decontado. - Si.
Os alemáns fuxiron da montaña.
Comandante.
Algún informe?
Dous mortos na metralladora.
Disparoulles o cabo Tofte.
Si.
Quen che contou esa historia, está aquí?
Non.
Era teu pai?
O meu pésame.
Cabo?
Fixo un moi bo traballo.
- Teño que volver. - Loitando así, volverás en pouco tempo.
Canto tempo?
Cando non quede ningún alemán na montaña.
Tardaremos menos grazas ós franceses
e cos polacos polo sur.
Teño que volver xa.
Si. Pois hai que loitar.
Cabo.
Tiñas tamén un fillo?
Non sei se está vivo.
Tes que ter fe.
Ten fe en que acabaremos pronto.
Poderás mirar ó teu fillo
sabendo que medrará nunha terra libre.
Veña.
Veña para arriba.
Loitamos por isto.
Somos noruegueses
e loitamos polos nosos.
Si!
NARVIK, UNHA SEMANA DESPOIS
OS CIVÍS ESTÁN ATRAPADOS ENTRE O FOGO CRUZADO DOS BARCOS ALEMÁNS E INGLESES.
Dóeche?
Si.
Terma.
Ei! Que che teño dito!
Así.
Ingrid, teño que falar contigo.
- Que foi? - Os alemáns.
Van porta por porta, preguntando quen agocha ó inglés.
Dixéchesllo a alguén?
Non,
pero quérenche a ti.
- Como intérprete. - Non sei.
Tes que ir.
Eu quedo con Ole.
Os meus superiores queren racionar máis a comida.
Queren racionar máis.
Non.
Imposible. A xente morre de fame.
A xente morre de fame.
- Necesitamos comida. - Seino.
Só ata que atopemos ó cónsul británico.
Os que axudan ó inglés
poñen a todos en perigo. Enténdelo?
Eles… di que só ata que atopen ó cónsul e só…
Non sei onde está.
Cónsul Wussow, veña ó soto.
Si.
Di que vaiamos ó soto.
Non quero ir ó soto cos alemáns.
Perderon os seus fogares e familias.
Os seus foron quen máis sufriron nos ataques británicos.
Di que somos os que máis sufriron os ataques dos británicos.
- Onde está o cónsul Ross? - Non o sei.
De sabelo, tampouco llelo diría.
Pódoche dar un día máis,
pero tesnos que dicir quen informa ós ingleses.
Senón, acusaráseche de traizón.
Acusaráseche de traizón se non os atopan.
Fóra é perigoso. Pasa a noite
no hotel.
Teño que ir co meu fillo.
Polo seu ben, has de pensar na túa seguridade.
Ten pesadelos por culpa das bombas.
Entendo.
Eu só teño pesadelos polo día.
Xa.
Os días cada vez son máis longos.
Nunhas semanas, xa non se fará de noite.
Como foi?
Ola, ruliño.
Cando falaches co inglés?
Onte.
Van destruír todo antes de atracar?
Chegarán pronto.
Pronto?
Si.
Mamá?
Estou sangrando.
Mirei e non sangraba.
Seino.
Ten pesadelos.
Ole!
Perdón, cónsul.
Insistiu.
Vai polo médico.
Señora Tofte.
- Axiña, por favor. - Que pasou?
Ten a ferida moi infectada.
Temos incontables soldados moi feridos.
O doutor ten ordes de tratalos primeiro.
Síntoo.
Pero traballo para vostede.
Seino.
Por favor, é todo canto teño.
Non o entende. Non podo saltar as ordes dos comandantes.
É un cuestión militar.
Sei onde está o cónsul.
Como dixo?
Sei onde están os ingleses.
Ingrid?
- Está Ingrid? - Espéraa fóra.
É moi importante.
Ingrid?
Que pasa?
Está enfermo?
Vaise poñer ben.
Podo falar contigo?
- Agora non. - Con isto chega.
Non pode esperar.
Atrapáronos.
Como o sabes?
Hai alemáns na caseta.
Víronte?
Telo que facer con tento.
Que non se mova.
Como conseguiches o médico?
Bjorg, mírame.
Non saben que lles axudabas.
Mira. Dous milímetros á dereita e teríalle furado o pulmón.
Pequenos milagres.
FIORDE DE ROMBAKEN, DÚAS SEMANAS DESPOIS
SOLDADOS NORUEGUESES E FRANCESES AGARDAN LUZ VERDE PARA ENTRAR EN NARVIK.
Granada!
Como van os detonadores?
Funcionarán, señor.
Si?
Toma.
Tan pronto disparen,
gardarán o canón no túnel para que quede agochado.
¿Es quen de ver
as cinco metralladoras?
Si.
Cando os franceses o consigan, farán un sinal
e metédesvos a fume de carozo no túnel para sacar os canóns.
Ese é o último outeiro antes de Narvik.
Non o esquezas!
Veña!
Non vexo o sinal.
Seguide.
Hansen!
Gunnar?
Vou morrer?
O sangue non é teu.
Corre!
Queres morrer?
Alto!
Malditos covardes!
Se alguén dá un paso máis,
disparo!
Volvede!
Comandante, déronlle a MS Cairo.
Temos que sacar o canón!
Veña.
Veña!
Veña, rapaces! Sigámolo.
Sigámolo!
É inútil!
Non nos podemos render aquí.
Temos que subir.
Hai outro camiño.
Outro camiño?
Non o podemos facer sós.
Os franceses?
Veña, Praestnes!
Si.
Vai todo ben?
Está todo baixo control?
Decide algo!
Dispara!
Dispara a matar!
Non disparen!
Ola! Non disparen.
Comandante!
Canón inutilizado!
Recibido.
Adiante!
Ten, collíchelo?
- Que hai deste? - Quéimao.
Aquí hai máis.
Entra e colle o das escaleiras.
- Queríame ver? - Si.
Wussow insistía
en falar contigo antes de marchar.
Xa estás mellor?
É unha boa nova.
Grazas.
Téñoche que dar as grazas.
Axudounos moito a min
e a Narvik.
- Marcha? - Si.
Por desgraza.
Gustaríalle
vir comigo a Berlín?
Ole, vas con Polly?
Agora mesmo vou.
Ole, ven comigo.
Aquí…
Por que?
Gústache o chocolate?
Eu non son dos vosos.
Pronto será parte de nós.
O mundo está cambiando.
E moi rápido.
Hitler gañou sempre.
Menos aquí.
A aviación alemá bombardeará Narvik con brutalidade.
Non quero que esteas aquí soa cando pase.
Soa?
Non estou soa.
Señora Tofte.
O seu marido chámase Gunnar Tofte, non si?
Si.
O seu nome foi borrado das nosas listaxes.
Borrado?
Que quere dicir iso?
Sinto dicir que malas novas.
Síntoo moito.
Podo ver a listaxe?
DIVISIÓN DA MONTAÑA, NORUEGA
Non sabía como dicirllo.
O seu fillo estaba moi mal daquela.
- Ei. - Ola.
- Que fas? - Encartando.
Dáseche ben.
Ti sabíalo?
O que?
O de Gunnar?
Sabíalo?
Non podo máis.
Tes que ser forte.
Polo ben de Ole.
Tes que marchar da vila.
Non podes quedar aquí, a xente fala.
Quen?
Xa sabes como é a xente.
Necesitan enfadarse con alguén.
E coa marcha dos alemáns, máis.
Aquí tes o xornal, Ingrid.
Non tiñas familia no norte?
Deberías ir alí, lonxe de Narvik.
Aquí tes os cartos,
colle a Ole e marchade.
Ti podes. Tes a Ole.
Ole, ven.
Que pasa contigo?
Como te mirará a xente?
Eu só teño que mirar por min.
Non teño un pequeno…
príncipe coma ti.
Estarei ben.
Hip, hip!
Queda moito ata o sur de Noruega.
É longo o camiño
por diante.
Gañaremos, prevaleceremos
se imos todos á xunta.
As armas, ouvide a súa voz.
Perseguiremos os alemáns á casa.
Está lonxe, moi lonxe do sur de Noruega.
Pero sairemos decontado.
E os franceses!
Queda moito ata o sur de Noruega.
É longo o camiño.
A cidade é vosa.
É a túa muller?
É fermosa.
Volve á casa.
A cidade xa é vosa.
Aquí veñen!
Veñen os nosos homes!
NARVIK, 28 DE MAIO DO 1940
Hurra!
Benvido á casa!
Ola. Está Ingrid por aquí?
Non sei.
Non será doado para ela
pola súa relación cos alemáns.
Que queres dicir?
CAFÉ IRIS
Ole?
Mira que atopei.
Dixeron que morreras.
Quen o dixo?
Ola, Ole.
Non vas saudar ó teu pai?
Ola, rapaz.
Ola.
Unha bandeira fermosa.
Grazas.
Imos fóra festexar?
Non podo ir.
Como non vas poder?
Por que non?
Polly díxome que marchásemos da cidade.
Si. Temos que marchar.
Atopeime con Bjorg.
Sabes do que falaba?
Pódocho explicar, pero non agora.
- Por que non? - Por favor, Gunnar.
- Levamos o tren? - Que fixeches cos alemáns?
Fixen o que tiña que facer.
O que?
Ía morrer.
Ensínaslle a papi a túa cicatriz?
Non. Ole, non me amoses nada.
Deitácheste cun deles?
Non.
Logo por que marchas? Contesta!
Porque delatei ós ingleses.
Non pode ser.
É certo.
Están do noso lado.
Non estaban do meu lado.
Non estaría aquí de non ser por eles.
Pois mira onde estás!
Ole case morre polo ataque dos ingleses,
o mesmo ataque que matou a teu pai…
Iso tivo que ser un accidente.
Non é motivo de traizón.
Non o entendes.
O que? Que es unha traidora?
A quen traizoei?
A nós!
Os que vos defendemos.
¿Quen defendía a Ole
mentres andabas na guerra?
Deixábao morrer?
Estamos en guerra.
A xente morre!
Mellor sería
que non volveras xamais!
Ole, estás listo?
Vamos.
Estou sangrando!
Non, non sangras.
Estate quieto!
- Para! - Ei.
Escóitame.
Xa ves como cho agradecen os alemáns.
Praestnes,
ó chan!
Gunnar?
Ei.
Xa é tarde.
Morreu.
Por que non devolvemos o fogo?
Os ingleses defenden o espazo aéreo.
Non hai ingleses no fiorde.
Os ingleses marcharon defender a súa terra.
É certo que Hitler invadiu Francia?
Loita por aquilo que amas,
morre se é preciso.
Praestnes fixo iso. Morreu por canto quería.
Sacrificouse por tódolos que estamos aquí.
Porque somos noruegueses e loitamos polos nosos.
Agora máis que nunca,
precisamos a aqueles dispostos a se sacrificar.
A quen o sacrificarían todo
polo que máis queren.
Si.
- Onde está o campamento? - No alto do camiño á dereita.
Onde hai armas?
O campamento está no monte.
Avións alemáns!
Avións!
Todos abordo!
Vamos.
Aparta.
Habíate que tirar ó mar.
Ven aquí. Axiña.
Que che axuden os alemáns.
OS PESQUEIROS CONSEGUIRON EVACUAR ÓS CIVÍS QUE QUEDABAN
ANTES DE QUE OS BOMBARDEIROS ALEMÁNS DEIXARAN A CIDADE EN RUÍNAS.
A RECONQUISTA DE NARVIK CONSIDÉRASE A PRIMEIRA DERROTA DE HITLER NA GUERRA.
A VITORIA DUROU POUCO.
O REINO UNIDO E FRANCIA RETIRÁRONSE SEN AVISAR A NORUEGA.
AS FORZAS NORUEGUESAS ESTABAN SOAS E RENDERON AS ARMAS O 8 DE XUÑO DO 1940.
A BATALLA DE NARVIK FOI A MAIS LONGA EN CHAN NORUEGUÉS.
Subtítulos: Darío Vázquez Filgueira