Мои се!
Паричката! Дај ми ја паричката!
Ова често го спречува воскреснувањето на телото.
ТРИЕСЕТ ПАРИЧКИ
ЕДНА ГОДИНА ПОДОЦНА
Алгоритмот е математичка метода за мерење на човековите интеракции,
особено преку работите што ги купуваат.
Само велам дека мора малку да се регенерираш.
Денес децата гледаат само Тикток. Ние веќе сме бумери.
Ама си идиот. -Сакам да кажам... - Ме викаш бумер.
Ти треба нова публика. Може да се прошириме.
Ако зборуваш со тој тон... -Неутралниот тон секогаш значи ист тон?
Јасно е дека мистериозниот тон е попривлечен.
Добро, значи... - Тоа не е обична репортажа.
Местово е многу чудно. - Мало селце, нормално е.
Не, тука се случуваат чудни работи. Никогаш не веруваш во ништо.
По ѓаволите, ова е лудо.
Веднаш се чувствува вибрација.
Кога бев тука со родителите, тука јадевме јагнешко.
Не сте јаделе тука.
Неверојатно! - Господе.
Застани тука. Ајде.
Бројам до пет и акција.
Неутрално. -Како сте, Ноќни стаорци? Какво место, нели?
Дојдовме во Педраза за да откриеме што се случило
тој кобен ден во ноември 2019.
Каде се луѓето? Земјата ги голтнала? -Погласно, погласно.
Знаеме дека не било епидемија, ниту присилно иселување.
Некои побегнале.
Без крупни кадри, лошо изгледам. - Добра си. -Изгледам за никаде.
Назад, дебилу. - Вака си поубава. - Не од близу, постојано ти кажувам.
Извини. -Не ми прави така.
Други завршиле во психијатриска болница.
Врескале, плачеле, не можеле да објаснат што се случило.
Вистина е? -Што? -Тоа за болницата? - Секако! -Имаш слики?
Што? -Не може само така да го кажеш тоа. Има ли снимка?
Каква снимка? -Да ја уфрлам. - Да има, не би биле тука.
Ќе снимаме кога ќе одиме во болницата.
МАДРИД ШПАНИЈА
Марија Салседо, 50 години, живеете во Мадрид. -Точно.
Извинете, но кога излеговте од болница?
Пред една недела, мислам. - Мислите или знаете?
Пред една недела и два дена.
Како се чувствувате сега? -Зашеметено. - Ова е вашата изјава.
Може да одговорите на некои прашања? -Секако, затоа сум тука.
Што истражувавте во Педраза?
Смртните случаи кои се случија во краток период.
Самите мислевте дека мора да ја провериме локалната полиција.
Ја проверувате работата на исчезнатиот наредник Лагуна?
Да. -И што заклучивте?
Ништо.
Всушност, дојдовме до точка во која сфатив
дека воопшто не разбирам што се случило. -Како мислите?
Правев работи кои не можев да ги контролирам.
Работи? Какви работи? - Немав контрола над себе.
Ве присилиле да правите работи кои не ги сакавте? -И тоа како!
Мене и мојата партнерка. Сите жители на селото.
Некој ги контролираше нашите умови.
Да. Разбирам.
Не, не разбирате. Не може да разберете.
Никој од вас не може да разбере.
Она што го знаеме е дека Вашата партнерка, Миралес, е мртва.
Свесни сте за тоа, нели? -Да.
Ако не сте имале контрола над себе, за што станува збор?
Ве дрогирале, хипнотизирале?
Се започна кога...
Кога падна маглата.
Ајде. -По ѓаволите.
Што правиш, по ѓаволите? - Малку да го дотерам местово.
Не, тргни го тоа лајно. -Зошто? - Затоа што тоа е порцеланска кукла.
И? -Тоа е тотално клише. Глупаво е, не е страшно.
Добро. -Тргни ја. -Добро.
Пет... -Ништо не е допрено.
Како некој да им го одзел животот во еден миг.
Облеката се уште е во плакарот.
Храната е на масата.
Лајна.
Фативте погрешен човек!
Одиме!
Побрзај, по ѓаволите!
Ги сними? -Не успеав.
Ме зафркаваш? -Што? -Се шегуваш. - Не, не снимив, остави ме!
Проклетство.
Здраво.
Капетане! -Како си, Пако? - Добро, добро сме.
Види што имам. -За мене? - Мислеше дека ќе заборавам?
Крофни! Зошто си се мачел?
Да те подмитам. Како е заспаната убавица?
Супер. Убава како и секогаш, но веќе го знаеш тоа.
Фала. -Со среќа.
Може да влезам?
Добро утро. Како си?
За тебе.
Ќе ја заменам оваа, свената е.
Конечно ми платија. Имаше право.
Чекаат до последна минута. Но не се жалам.
Доволно е што ја добивме работата.
Може да се јавиме во полиција. - Остави.
Штета. Испуштивме голема можност, но нема врска.
Многу бодликава жица како за хотел. - Сигурно се внатре.
Од каде знаеш? -Нема каде да одат.
СЕ СНИМА
ЗАБРАНЕТ ВЛЕЗ
Сега ќе видиш колку вредам.
Види го ова. -Леле. Дрон.
Да. -Колкав му е дометот? - Пет километри.
И? Што мислиш? -Закон. - Да, нели? -Да.
Сега кажи ми дека подобро снимаш сама. -Подобро снимам сама.
Добро, да го соберам. - Не, ајде.
Во ред.
Да видиме што се случува. Како работи?
Лајна.
Тие се. -Многу ги има, нели?
Што прават?
Не видоа.
Што да правам?
По ѓаволите. Господе, го зафркнаа, одиме.
Не, чекај. Ќе го поправам. - Одиме, човеку!
Го имам!
Еве го!
Не управувам со него.
Одиме, Хонас! Побрзај!
По ѓаволите.
По ѓаволите!
СЕПУЛВЕДА ШПАНИЈА
Те послушав, реков дека не може да ми одзема пола саат секој ден.
Не можам да дојдам до четири бидејќи станицата е далеку.
Мислам дека добро го поднесе тоа.
Тука е многу темно, чекај.
Да видиме...
Гледаш колку е убаво надвор? Ќе одиме на прошетка?
Се шегувам. Само те зафркавам, да видам како ќе реагираш.
Пако, извини. -Да? -Ти или јас?
Јас? -Сигурен си? -Вежбав. Добар сум речиси како тебе.
Но не смеат да те видат или ќе имам проблеми.
Ако ти треба помош, побарај ме. - Во ред, ќе ти кажам.
Во ред.
Раката тука.
Еден, два...
Три. Така.
Кажи ми ако те боли.
Не знаеш колку сакам да се вратиш во куќата, Елена.
Па, не е баш куќа, повеќе е соба од осум квадрати.
Но се обидов да ја уредам да изгледа како твојата куќа.
Со мебел. Го купив во Икеа. Креветот. Се.
Но не е уредено. Ти ќе го направиш тоа.
Се обидов, ама зезнав.
Купив стол и почнав да го фарбам,
изгледа како деца да го фарбале.
Одам по кафе, добро?
Сигурно моето брборење те заморува.
Ќе го испијам кафето, ќе се вратам и ќе продолжиме.
Не ме гледај така. Рекоа дека мора да масираме еден саат.
Трамп, црни дупки, Барброу, темна материја.
Ќе земам "Ел паис". И овие. И "Лас провинсиас".
Но сите се исти. -Така мислиш.
Само навреди. Еден кажува едно, друг друго, како во училиште.
Да, се е за никаде. Имаш нешто за Трамп? -Не знам, види таму.
Тука? -Да.
Кој? Кант?
Не, не е исто.
Квантен свет, нацистите и Ватикан, темна материја... Црни дупки, добро.
Што бараш? -Нешто да го убијам времето. -Внимавај. -Зошто?
Никој не го убива времето. Времето те убива тебе.
Белоруската војска ја бомбардираше Варшава,
ОН веруваат дека повеќе не можат да посредуваат.
Се чини дека ескалацијата на насилството е неизбежна.
Полскиот претседател Андреј Дуда и варшавскиот надбискуп
повикаа на општа мобилизација. За тоа време во Мозамбик,
новиот претседател на Народната република, Хоаким Мачел
почна да се пресметува со опозицијата.
Во првата недела на новата влада уапсени се 500 луѓе.
Африканската унија реагираше веднаш.
Претседателот, генералот Абдел Фатах ал Сиси свика итен состанок...
Го заборави сирењето? -Не!
Тоа е леб од бензинската! - Проблем е?
Многу е подобар од пекарницата. - Не можев да одам таму.
Ја виде жена ти? -Да.
Не ја следи, ќе те фати. - Полицаец сум, знам како треба.
Знаеш на кого му се насмевнува? - На кого? -На пекарот. Тоа ме лути.
Влегувај.
Што правиш? -Извинете.
Да? -Пако. Мора да разговараме, итно е.
Кој е? -Салседо. -Кој?
Ме застрела во Педраза кога бегаше со Елена.
Што сакаш од мене? -Помош. Мора да ги најдеме свештеникот и ветеринарката.
Ни требаат луѓе кои може да објаснат што се случи таму. -Но...
Ти и твоите пријатели не заробивте и не мачевте.
Тоа сакаш да го кажам? -Не, Пако. Не сакам да те обвинам за ништо.
Дури ни за смртта на мојата партнерка. -Како си, Пако?
Мора да одам. - Не прекинувај. Пако?
Добро. Денес е подобра. Подобро изгледа.
Но ти не изгледаш, колку спиеше? - Подоцна ќе дремнам.
Не смееш да се разболиш сега. -Не. Сега таа е важна. Јас сум добро.
Кога последен пат спиеше осум саати?
Не се сеќавам. -Господе. - Нема врска, кога ќе помине... -Слушај.
Елена никогаш нема да се оправи. - Не го знаете тоа. -Извини.
Да, добро. Фала за се. Чувајте се.
Пако, што правиш? Внимавајте.
Пако, што се случи?
Што се случи? Пако!
Ја бомбардирале Варшава. - Да, слушнав на радио.
Има врска со нас? -Варшавскиот надбискуп беше во Педраза.
Господе Боже. Од каде знаеш? - Се сеќавам.
Кога се оддалечија, тој беше меѓу последните.
Стигнаа на раскрсницата за Велила и мораа да застанат.
Господе, Антонио, како се сеќаваш на се? -Не знам, се сеќавам.
Сигурно не те видоа? - Не, дебилу, не ме видоа.
Се чувствувам ужасно кога ја гледам од далеку.
Не можам да и пријдам, да ја гушнам и да и кажам:
"Роса, жив сум, те сакам."
Кажи и го тоа и ќе дојдат за два дена.
Демнат, сакаат да ги убијат сите што беа таму тој ден.
Тука не може да не слушнат, но надвор можат.
Во киоскот нема ништо за оној Барфлај. -Барброу. -Да, за него.
Но има нешто за црните дупки, а тие се на листата.
Често го спомнуваат тој тип во последно време. -Што велат?
Не знам. Има многу стари слики,
таму е и го набљудуваат. Се плашат од него.
Што вели тој? - Порталот мора да се отвори со камен.
Да се отвори порталот со камен?
Аман, што значи тоа, Антонио?
ЊУЈОРК САД
Предмет 25. Масло на дрво. Мачеништвото на св. Вартоломеј.
Анонимен арагониски уметник, 15-ти век.
Почнуваме со цена од 100 000 долари.
Сто и дваесет? Некој?
Сто дваесет. Има понуда за 140? Има.
Сто шеесет?
Имаме 180 илјади? Сто осумдесет? Нема?
Сто шеесет, еднаш, двапати...
Продадено на господинот во четвртиот ред за 160 000.
Предмет 26.
Петроглиф од археолошкото наоѓалиште во Кахуачи, Перу.
Почетната цена на овој уникатен примерок е 20 000 долари.
Нуди некој 22?
Сто илјади! -Но...
Ексцентричноста на г. Барброу повторно не воодушевува.
Сто илјади долари.
Нуди некој 110? Не? Никој не го прифаќа предизвикот?
Во ред. Во тој случај, сто илјади првпат.
Сто илјади, вторпат. -Двесте!
Извинете? -Двесте илјади.
Добивме понуда од двесте илјади.
Дали некој... -Двесте и педесет.
Некој навистина сака да дојде
до овој прекрасен примерок, уникат. 260? -Триста!
Милион долари.
Два милиони.
Пет милиони.
Десет милиони.
Дваесет милиони долари.
Добро. Да?
Дваесет милиони, првпат.
Добро, дваесет милиони, вторпат.
Продадено на нашиот пријател и добротвор г. Кристијан Барброу.
Како помина? - Лошо, како може? Лошо.
Зошто? -Се што ќе кажеш е ужасно. Како да си луда или пијана.
Не ми помагаш. Не беше таму.
Не смее да ме поврзат со тебе. - Да. Што заклучи?
Што да заклучам? Се што зборуваш е лудост!
Сто свештеници на црна миса во Педраза! Не ме зафркавај!
Ги провери летовите од претходниот ден? -Да. -И?
Да, свештеници од целиот свет слетале во Барахас,
но тоа се случува секоја година од 2003-тата.
Доаѓаат на состанок на Архиерејската комисија за меѓурелигиски односи.
Не на црна миса! - Значи, нема да има истрага? -Нема.
Одлично, фала, одам. - Чекај, има уште нешто. -Што?
Не треба да ти кажам, ама сакаат да те тргнат.
Што значи тоа? -Сакаат да те обвинат за смртта на партнерката.
Што? -Не сакаат да се зборува за тоа, ќе ти ја поништат изјавата.
Никој не слуша убијци. - Ќе ме уапсиш?
Не, ги уверив дека тоа само ќе привлече внимание.
Најдобро е да молчиш и да оставиш време да те заборават.
Да ме заборават? -Да, оди дома и седи таму додека не ти кажам!
Дај ми време да те извлечам. - Разбрав. Фала.
Што е?
Во Педраза? Сериозно? Не, таму нека си решат.
Нека пратат патрола. Ние нема ништо да направиме.
Што се случува? Переира?
Една девојка вели дека и го убиле дечкото пред замокот.
Каде? Во Сеговија? - Да, но немој да одиш таму.
Суспендирана си без плата. - Мора да одам. -Салседо! Салседо!
Нема крв, нема ништо.
По ѓаволите, сигурна сум дека беше тука.
Тука нема ништо, госпоѓице.
Ако имаше тело, ќе имаше и крв. - Не снимаат.
Велите дека телото било тука кога заминавте? -Да.
Беше мртов. -Можеби оздравел и отишол дома.
Како може да оздравиш ако ти ги распарчиле градите? -Кој?
Луѓето во комбето на плоштадот, киднапираа човек.
Ова е нешто ново. -Не, само не го спомнав.
Имало уште некој кога го нападнаа? - Не тогаш. Пред тоа, на плоштадот.
Госпоѓице, Вие снимате видеа, нели?
Да. -Да не е ова некоја шега?
Можеби не снима од далеку. - Тоа би било кривично дело.
Мислите дека измислувам? Мојот партнер е убиен и телото го нема.
Како да измислам такво нешто? Како да го измислам тоа?
Најдобро е да отидеме во станицата да дадете нова изјава
за комбето, човекот и се друго. -Останувам тука.
Не мора да дојдете. Правете што сакате, не можам да Ве присилам.
Ви велам, Хонас е внатре. -Се јавивме во фирмата, го реновираат замокот.
Внатре нема никој. -Како знаете? - Ни покажаа снимки, празен е.
Тоа е лага.
Зошто снимаш? -Да докажам дека сте останале по сопствена волја.
Го следиме протоколот, госпоѓице.
Да, знаеме како одат тие работи.
И јас може да те снимам тебе. Нормално, и јас можам.
Имам 100 000 следачи, знаеш што значи тоа?
Ќе плукам по тебе и по полицијата. Ќе се мрднете.
Сите ќе ве уништам.
Еве не повторно, стаорци.
Тука сме со полицијата која повторно бега.
Бегајте! Кукавици!
Лајна!
Господе!
Госпоѓо?
Не!
Проклета бабо!
МЕ НАПАДНАА. САКААТ ДА МЕ УБИЈАТ.
ВО ПЕДРАЗА СУМ, НАЈДЕТЕ МЕ...
Што, по...
Што? Кој...
Што се случува?
Харука?
Имаше една старица, зад мене.
Внимавај, демони... -Какви демони?
Слепи демони. -Слепи демони.
Не! Нема да заврши добро! -Што?
Планот е лош. Не може да и го направиш тоа.
Што ќе направат? На кого, Антонио? -Елена.
Елена, која Елена? Ветеринарката?
Каде е таа? Каде е? - Лебот од бензинска не трае долго.
Мувлосува за еден ден. Од пекарницата е многу подобар.
Што ќе и направат? Кој има план? - Не можам да кажам. -Зошто не?
Бидејќи сите се во пеколот.
Добро утро. Здраво.
Паки!
Немаше крофни, но носам кроасани со чоколада.
Многу си внимателен. -Извини за она пред некој ден.
Во ред е, не се грижи.
Можам да се омажам за тебе. - Нема шанса. Имам девојка.
Знам, те чека.
Може да влезам?
Добро утро. Како си?
Види, ова е за тебе.
Не знаеш што ми се случи денес на работа.
Менаџерот се фалеше, па убаво му одговорив.
Одеднаш сакаше да ме удри. Се згазив од смеење.
Се беше толку нереално.
Му се придружи еден тип, глупав како вол,
еден од оние опседнати со теретана, ми пријде, му реков ќе го удрам.
Право во лице, како што треба.
Елена? Елена!
Елена!
Паки! Хуан Карлос!
Насекаде има некоја чудна енергија, некоја ѓаволска вибрација. -Да.
Тука беше.
Мора да има некој механизам,
ја ставив раката на каменот и ѕидот се помести.
Мора да го прескокнеме ѕидот, но не без поддршка. -Молам?
Па повикај, полицајка си. -Нема да дојдат, никој нема да ни поверува.
Што ќе правиме тогаш? -Не знам. Ќе истражуваме во друга насока.
Добро, а Хонас? - Веднаш мора да заминеме од тука.
Каде одиме? -Ти возиш.
Во психијатриската болница.
Што е? -Се грчеше, како да не може да дише.
Сигурен си? -Да, пред малку.
Не е можно.
Понекогаш се мрштат, но и понатаму се во кома.
Грчењето не значи ништо. - Не го знаеш тоа. -Како не? -Не знаеш.
Ни кажувате теории во кои мора да веруваме,
но всушност не знаете ништо. - Си читал на интернет? -Како и ти!
Мене не ми треба интернет, знам што и е.
Знаеш што значи да "вегетираш"? - Доста со тоа!
Имав пациентка во кома која плачеше.
И ги видов солзите.
Но и 10 години подоцна се уште беше во кома. Ме разбираш?
Хуан Карлос. -Престани!
Доста ми е од тоа што сите мислат дека знаат се,
додека се обидуваме да си ја вршиме работата! Ме слушаш? -Да се смириме.
Да не бидеме такви пред неа. Дојди.
Извини, Пако.
СЕГОВИЈА ШПАНИЈА
Боже.
КЛИНИКА ХИГИЈА
Добар ден. - Имаме состанок со др. Жиро.
Повелете, ве молам.
Седнете, г. Жиро ќе ве прими. - Ви благодарам.
Полицајка Салседо.
Англиски или француски? -Англиски, Ве молам. -Во ред, седнете.
Слушам, посебен случај.
Се работи за... Како ги викаа на интернет?
Лудаците од Педраза? -Не се луди.
Тука не го користиме тој збор. Премногу е редукционистички.
Збунетите од Педраза.
Секако, таа тема не е во мода.
Јас сум збунета кога ќе ја добијам сметката за струја.
Не се сомневам во тоа. Но ова е повеќе од тоа.
Не се запознавме. -Харука се занимава со истражување на интернет.
Количината на апсурдни теории за тие луѓе е загрижувачка.
Затоа сме тука. Не интересира Вашето мислење.
За да избегнеме измама.
Сакате да разговарате со нив. - Ако сметате дека е во ред.
Нема што да криеме.
Секако дека немате.
Некои го споредуваат местово со Областа 51.
Извинете.
И дека се однесувате со овие луѓе како со заморчиња.
Правите експерименти и чудни работи.
Би правеле ако имавме време,
но подобрувањето на животот на овие луѓе одзема многу време.
Извинете ме.
Време е за попладневна ужина.
Елена. Слушај ме.
Знам дека не можеш да зборуваш. Во кома си.
Јас сум мртов. Дојдов да побарам прошка, како и секогаш.
Не за она што беше, туку за она што ќе биде.
Овој.
Добар ден. Енрике, ме препознаваш?
Секако, ти си Салседо од министерството.
Мислиш дека сум луд и не се сеќавам на ништо? -Извини. Ова е Харука.
Ја уби едната, па сега најде друга.
Не биди непристоен. - Така беше.
Ти кажа? И ја застрелаа партнерката. -Молчи, будало!
Фала што дојдовте. - Мислиш дека дојде да те поздрави?
Дојде да прави проблеми, како и другите. -Игнорирај го.
Сите сте тука? -Не.
Многумина се во болниците во Мадрид.
Што се случи дента во Педраза?
Како мислиш, што? - Имаше сатанистички обред.
Ти кажи и. -Не видов ништо.
Ни јас. -Убија многу овци и нацртаа човечиња по ѕидовите.
Но кои беа тие?
Што ве исплаши толку многу?
Овој не е од тука. - Не знаеме кој е.
Тука е затоа што се правел паметен. - Вели дека е математичар, но лаже.
Макс! Квадратен корен од 1585?
39,812058...
Секако. Измислува. - Бедник.
Кутриот. Од каде си, Макс, душо?
Од Данска. -Вели дека е Данец. - Што? Лаже.
Ти и кој друг? Тихо Брахе, Нилс Бор...
Гледаш? Се измислува.
Ајде.
Мора да разговарам со него. - Оди на терапија, госпоѓице.
Го видов во Педраза! Го видов!
Исклучи и вклучи! Тоа е решението. Тоа ќе поправи се.
Светот мора да се исклучи!
Мора да го најдеме копчето! Копчето! Најдете го копчето!
Мора да го најдете копчето!
Изгледа дека сите знаат што се случило, нели? -Не знам за сите.
Но Вие знаете. Или не се сеќавате?
Им се допадна италијанскиот свештеник, нели?
Нозете им се стресоа кога го видоа. - Мислеа дека е добро парче.
Го обесија Лагуна на кука. - Вие треба да сте тука.
Вие сте најлоша од сите!
Таа е една од нас!
Една од нас.
Една од нас!
Една од нас. Една од нас!
Ќе ја искористат мојата љубов кон тебе за да те најдат.
Тоа ќе биде најболниот период од твојот живот.
Кога ќе дојде време, ќе имаш нешто во рака.
Тој предмет е важен. Заштити го! Се зависи од него!
Заштити го!
Наваму!
Дојдете по мене, копилиња.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС