Bon, Ray.
Es prisioneiro e voluntario dos ensaios clínicos de Spiderhead.
Antes de comezar, necesito permiso para a administración de G-46.
- Dose? - Consinto.
RISODIL
Cal é o prato preferido da pantasma?
O tiramibú.
Hostia, esa era boa.
Que lle di o mago ao pescador?
Elixe a carpa que máis che guste.
Que di un queixo detective?
Emmental, querido Watson.
Agora vouche dar uns datos, non son brincadeiras, Ray.
Ai, si?
No xenocidio ruandés de 1994 morreron máis de 800 000 persoas.
Estás cumprindo…
Catro condenas a cadea perpetua
sen dereito a liberdade condicional.
Grazas, Ray, podes marchar, socio.
NETFLIX PRESENTA
BASEADO NO RELATO DE G. SAUNDERS
PUBLICADO EN THE NEW YORKER
ENTRADA PRINCIPAL
CENTRO PENITENCIARIO E DE INVESTIGACIÓN SPIDERHEAD
PROHIBIDO O ACCESO A PERSOAL NON AUTORIZADO
Outra mañá preciosa, amigos,
hora de levantarse.
Como voluntarios de Spiderhead
debedes colaborar
e seguir as regras de ouro:
as agresións están prohibidas e a comida do frigo debe levar nome.
Jeff, ao peirao principal para probas remotas.
Jeff, hoxe témosche un composto novo.
- Dose? - Se é N-31.
Moi chistoso, N-40. Consentes?
Consinto.
Cando queiras, Jeff.
Está moi ben.
Apertamos os circuítos lingüísticos, meu?
Dose?
- Claro que si. - Consentes?
Desculpa, si, consinto.
VERBALUCE
Desculpa pola demora.
A festa éche aquí.
Es un raro.
- Onde andabas? - Excursión.
Certo, a chamada a Emma.
Non, estudo farmacolóxico.
N-40, creo.
Saídes todos de excursión menos eu.
Levas pouco.
Non tal e adoraría un pouco de sol.
Pódoche axudar coa…
Nectarinas e xamón?
Chegas tarde, xa rematei.
Abre.
Que aproveite, méteo todo na boca.
- Así. - Está riquísimo.
- Verdade? - Oxalá fiques en cafeta.
Estabas desaproveitada en limpeza.
Non creas, fregar dáme pracer.
- Pois vale. - Oes…
- Decatácheste de que… - Rematamos as frases do outro?
…de que fan falta cuncos novos.
Como foi a N-40?
As flores non brotaron…
Esculpíronas, pintáronas.
Gustaríame contarcho, mais estame baixando o…
- Verbaluce. - Exacto.
Sentes que o tes na punta da lingua,
pero non atopas as palabras e cres que nunca che van saír.
Exacto.
Cando pareces parvo es riquiño.
Pero é unha merda porque hoxe…
Íache dicir algo, Lizzy.
Tranquilo, temos tempo.
Abofé.
É o único que temos.
Vale.
Ti que vas saber disto?
Non tes nin zosca.
Resumindo…
Encántame.
É fermoso.
Onde me queres levar?
Que tal as illas daquela marca de auga?
Fidxi?
Fidxi.
- Pois Fidxi será. - Grazas.
Fáltanme uns cartos.
Imos ao aniversario do Mark?
Foi o martes, fai festa toda a semana.
- Por favor? - Pregúntollo á xefa.
Ide e pasádeo ben, eu fico aquí, vale?
- Estráñote. - Eu máis.
Estás fresco?
Coma as rosas.
Jeff!
REVISTA MÉDICA DE NOVA INGLATERRA
Chego tarde, señor Abnesti.
O día que me chames Steve retírome.
Non chegas tarde.
Heather, pola contra…
Falando do rei de Roma.
Desculpade.
Moi ben.
Que descortés. Jeff, Heather. Heather, Jeff.
E para que quede rexistrado, antes de virdes a Spiderhead,
tiñades falado?
- Non. - Non.
Algún tipo de interacción?
Non dixen que non?
Non.
Que pensades, logo?
A quen llo preguntas?
Aos dous. Jeff, comeza ti.
Pois paréceme ben.
Sempre dis iso, mais pregunto se é atractiva.
Necesitas confirmación ou que?
Cala, falo con Jeff. Que che parece?
Veña, ho.
De un a dez?
Non sei, un sete e medio.
E Heather?
Pasable, cinco nun bo día.
Décheslle Sinceridrina?
Antes preguntaría.
Son un pouco pécora.
Entón gustaríame subirlle a nota a oito.
Vale, Jeff, Heather,
dádesme permiso para administrar N-40? Dose?
Consinto.
- Si. - Heather?
Contra, que pesada.
- Consinto. - Grazas.
AMORVITAL
Veña, xente, falade.
A ver, comeza a estar bastante ben.
Si, está moi pero que moi ben.
Heather?
Igual, si.
Súbelles o Verbaluce, a ver se así falan.
Contra, é fermosa.
Dillo a ela, non a nós.
Es… Contra.
Es impresionante, fermoso, non sei.
Non sei como non o vira.
Non pasa nada, es a muller máis fermosa do mundo.
Grazas.
- Si? - Podería…?
- Si? - Podería…
Poderías que, Jeff?
Si…
Estás rexistrando?
Si, si…
Estades ben?
De que rides?
De nada.
Non cría que fose posible.
O que?
Gozar dun abrazo.
Dáme diso antes de marchar para a casa.
Heather…
Si?
Ámote.
Arre demo!
Eu tamén.
Puta N-40, neno.
Somos bos de carallo.
A droga do amor.
Estreliña?
Aínda non.
Interésanos máis o efecto residual ca isto.
Sei que tes moito traballo, mais quero que os observes.
Cando se lles baixe de todo, van tentar pórse en contacto?
Senten algo cando se ven?
Hai comunicación non verbal? Trazas de isopraxe?
Conduta espello?
Os namorados adoitan imitarse.
Rascan a cara ou xogan co pelo ao mesmo tempo.
O corpo non pode evitalo, así que observa a Jeff e Heather.
Quero saber, o amor…
Este amor dura?
Grazas, meus.
En serio, sen vós non somos nada.
Lembrade que sentir desacougo durante a transición é natural.
Agora, de volta ao punto de partida.
De volta a cafeta?
Faime caso, mellor non sabelo.
As da casa de acollida
roubabamos os rasca e gaña das tendas,
rascabamos cen á vez.
Parecía que traballabamos, porque tiñamos as unllas negras.
Non pensabamos que roubar estaba mal, sabes?
Non tiñamos nada, necesitabámolo.
Xa.
Unha Noiteboa imos por aí,
estanche todos na igrexa.
Rompemos fiestras,
roubamos os agasallos das árbores de Nadal.
Aquí tes.
Sabes que pasa á mañá seguinte?
Abrimos os agasallos mentres poñen O Grinch na tele.
Mi madriña.
A parte onde devolve os agasallos?
- Sentíame fatal. - Home…
Chorei como unha mona.
Encandeoume coa ciencia.
Boa tarde, rapaces.
Xa vos coñecedes.
Ola.
Como sabedes, hoxe imos a tope.
O xefe anda enriba de min.
- Se vos parece… - Consinto.
En fin… Consinto.
Non podo mirar.
A Sarah ou a dose dobre?
Sarah coa dose dobre.
Estamos aquí por elección.
Está a…?
Coido que si.
Así! Si!
Que pasa, Ray?
Que alguén escribiu na porta dos baños con merda.
Que noxo.
Vou atopar o dedomerda, máis che vale non ser ti.
Non son.
Nunca serei tan bo en nada coma ti con iso.
- Gústache? - Abofé.
Non hai ningunha droga para esquecer?
Chámase vellez.
Que ganas de que chegue.
Como estás?
Ben, doe un pouco.
No momento debeu estar bastante ben.
Si.
Tráioche crema?
Grazas, estou ben.
Faime un favor.
Que as mozas non che anden no Mobipack cando estamos nela.
E ti non andes no delas.
Alí a cousa desmándase e non resisten os empurróns.
Poden rebordar.
E ti, perder o control.
Está ben
Oíches, Mark?
Que?
Pódesme sacar de cafeta?
E logo? Problemas con Lizzy?
Que va, estou listo para un cambio.
Está ben.
Grazas, meu.
Arre demo.
Contra!
Lizzy.
É de Seattle?
Prescott, Arizona.
Ves? Jeff sábeo.
Presta cando a xente se coñece.
A propósito, vin os resultados.
Os Mariners estades de boas. Vemos un partido máis tarde?
Estaría ben, contra quen xogan?
Merda. Oes, Mark, devolve isto.
Jeff, senta. Temos moito que facer.
Se puideses ler os titulares,
verías que o mundo precisa de nós.
Hoxe temos dúas salas activas.
A Dave nin caso, confía en min.
Faino, en serio.
Jeff…
Bon, recoñécelas?
Morro da risa.
Vouche facer elixir, é o que me interesa.
Ves este mando?
Digamos que se deslizas este botón, dáslle Tenebraxx a Sarah
e se deslizas estoutro, a Heather.
Ves? Ti decides.
Levan Tenebraxx nos Mobipacks?
Desculpa.
Dave, como estás?
Teño fame.
- Será dedomerda? - Talvez.
Nalgún sitio acaba esa comida.
Por onde estabamos? Tenebraxx.
Mark púxolla ás señoritas no Mobipacks para este estudo.
Sénteste incómodo?
Un pouco, si.
Si? Está ben, é normal.
Mais todos sabemos que só provoca axitación.
Non causa danos permanentes.
A quen elixes, logo?
A quen lle damos Tenebraxx?
Non podo decidir.
Non podes ou non queres? Xa sabes que debes.
É que se o fago, vai ser aleatorio.
A túa decisión será aleatoria?
Será.
Vouche dicir o que analizamos.
Hai rastros residuais de cariño?
Que sentes por Heather e Sarah?
Que sinto?
Queres Verbaluce?
Non é que me gusten as dúas nin que unha me guste máis.
É que non sinto nada por ningunha.
Lémbrome de sentir algo por elas,
mais é un sentimento confuso e esgotado.
Por que non lles dar Tenebraxx, logo?
Porque formei parte de I-16.
Seiche o que é e ti tamén o sabes.
- É… - Xa.
É horrible.
E non llo quero facer a ninguén.
Mira, é aleatorio, sen máis.
Bon, imos facer o seguinte.
Doullo a Heather, paréceche?
De feito, mellor a Sarah.
Está ben, Jeff. Convencíchesme.
Sería aleatorio, non tes preferencias.
A miña preferencia é que ninguén a reciba.
Pois xa somos dous.
Tres.
Mira o que fixemos.
Coa túa axuda, agora sabemos máis de N-40.
Tamén coñecida como "Amorvital".
Entón, ninguén recibe Tenebraxx?
Hoxe non.
Mais hai que entender mellor a N-40.
Por exemplo, a duración do efecto.
Como varía o efecto segundo a dose?
Sarah e ti recibistes o dobre que coa Heather
e sentes o mesmo polas dúas.
Non che parece interesante?
Parece.
Non quero sacar o tema de Tenebraxx,
mais hai que estudar N-40, podería ser revolucionaria.
Moita xente podería beneficiarse.
Amaches a alguén?
Amei.
Tes sorte, non todo o mundo pode.
Sabías que a soidade é tan letal como 15 cigarros ao día?
Búscao.
Imaxina destruír todo o tabaco do mundo.
O mundo estaría cheo de xente que ama, á que aman, capaz de amar.
Grazas a quen?
Estrela para min.
E para a túa nova amiga, N-40. Hurra por nós.
Grazas, señoritas.
Desculpa, Jeff.
Todo ben?
Si, todo ben.
Non saben o pouco que lles faltou.
Xa o sei.
Pero imaxina se tiveses acceso a algún dos nosos produtos
antes da fatídica noite…
Cal o teu desexo máis grande?
Voltar atrás.
Buscas a redención.
E así é como se consegue.
Xa, grazas.
Ei.
Albóndega?
Claro.
Desculpa.
PERDICHES
Non pasa nada, xogo fatal.
- Quería… - Ola, Jeff.
Venres Libres.
Que sorte.
Saúdos para a muller.
Ola, son Emma. Deixa unha mensaxe ou non.
Amor, xa estarás farta de que che deixe estas cousas,
mais quería dicirche o de sempre, que te estraño e que o sinto.
E tamén algo máis.
Coñecín a alguén, chámase Lizzy.
Recórdame a ti.
Se cadra por fin deixo de amolarte.
É o meu último "síntoo".
Adiante.
Bo Nadal, Lizzy.
- Portácheste ben? - É…
É Santa Claus?
Ola!
Pensei que nos ía animar.
Bo Nadal.
Mimadriña.
Pero non é Nadal, ou?
Outubro?
- Non sei, supoño. - Vale.
Prefería "Jingle Bells" a isto.
Vou facer ponche de ovo.
- Paréceche? - Santa adora.
Este Santa, non.
Ola, Rogan.
Vai rañala.
Non.
- De ningunha maneira. - Tranquilo.
Xa sabemos o que fai, non é? Vímolo todos.
Está comprobado, non estamos nunha porno.
Dillo ti, Rogan.
Non sei de que falas, pero ide rañala todos.
- É un romántico. - Que vos oio, hostias.
Escoitade un segundo, vale?
Nunca estiven con…
Sen ofender, tío. Se ti si, caralludo.
Non é o meu.
Aínda non me recuperei, Mark.
Pedín crema e ninguén ma trouxo.
Así que non o penso facer.
Nin de broma, non!
Non e non penso consentir.
Acouga, non che é o por aí. Hoxe nada de romances.
Quedas coas ganas.
Chistoso.
Xa está, vale? Grazas.
Que hostias querían?
O sábado hai torneo de pimpón.
Falade con Ray se vos interesa.
- Ola, Jeff. - Ei.
Non é o momento.
O Sr. Abnesti preguntouche a quen lle dar Tenebraxx?
- Presentoume o dilema, si. - Heather.
Tamén te deitaches con Rogan hai pouco
e namoraches del coma de min?
Veña, Jeff.
É bastante acertado, si.
- Mete un calcetín na boca. - Ben.
Que fas, Jeff?
Está collendo o calcetín, o Verbaluce vólvete literal.
Xa o sei. Heather, marcha e pecha a porta.
- Ben. - Fixéchelo moi ben.
Marcha, grazas.
- Arre demo, Jeff. É… - Si…
Que pasa?
- Fodemos todos con todos? - Esa lingua.
Fodemos.
- Tranquilo. - E repartimos Tenebraxx.
É un plan experimental, non o decido eu.
É o Comité de Protocolo, bótalle un ollo se queres.
Mira.
Velaquí o tes.
Pensas que a min me gusta?
Vou pechar a porta.
A ver, Mark.
Participei en proxectos ben tolos.
Mais neste… Hai algo que non me acaba.
Enténdote até certo punto.
Deixo a amizade de lado un intre para lembrarche
que a túa presencia aquí,
aínda que tecnicamente un castigo, é un privilexio, non si?
Solicitáchelo e concedéuseche.
Poderías seguir na Estatal co resto,
xogando a dar e recibir con tipos como Rogan.
Non sabes o que fixo en prisión.
E a nosa política de portas abertas é o meu orgullo.
Eu visítote, ti visítasme.
No meu cuarto ou aquí, en Spiderhead.
Non hai institución penal que promova tal grado de respecto
entre carcereiro e reo.
Sen reixas, sen gardas, só é posible nunha cultura de respecto mutuo.
Respecto mutuo, vale? Eu non irrompo no teu cuarto, ou?
- Non. - Non.
E ti non irrompes no meu. Ou o respectamos ou éche unha leria.
Se pechamos con chave, somos coma o resto, entendes?
Entendo.
Estase tan mal aquí, ho?
Pregunto porque me custou moito, Jeff.
Está moi ben.
A comida, o pimpón, os máquinas de xogos,
liberdade de movemento dentro duns límites.
Loitei por todo iso.
Xogo sempre a burlar as normas, e corro risos…
- Seino. - …ante os meus xefes e os deles.
Apóiame, Mark.
- Veña, di algo. - Ten razón.
O mínimo é que o sentimento sexa mutuo.
É o mínimo.
Síntoo.
Non sei, eu…
É que falar de Tenebraxx ponme dos nervios.
Eu ódioo, Jeff. Síntoo, vale?
É que…
Teño que saber que podo confiar en ti.
Podemos confiar en que vas respectar o noso acordo?
Ola, Sarah.
Para a semana que vén teremos a última estrela, non cres?
Mark, sorrí de cando en vez. Estamos a cambiar o mundo.
Xa.
Ti tamén, non, ho.
Tenebraxx é unha ferramenta, non?
Vainos axudar a entender o importante.
A semana que vén, gardámola no caixón, prometido.
Paréceche?
Que che pasa?
É por algo que dixo Jeff dunha droga para esquecer.
Necesitas relaxarte, vale?
Pasa unha boa fin de semana.
Vai para a casa, desconecta.
Necesítalo, necesitámolo.
Cervexas, pinball… que se leva agora?
Creo que o pinball, si.
Pois iso.
Abur, Mark.
AMORVITAL
Hostia puta.
É difícil describilo sen Verbaluce.
Pensa no peor momento da túa vida e multiplícao por dez.
E aínda así non chega.
Sentía que ardía.
Quería arder.
É horrible, prenderíame lume con tal de paralo.
E danlle Tenebraxx a calquera?
Esta vez, non.
Iso é bo, polo menos.
Estás a tremer.
Es boa persoa.
Mark contoume que pediches saír de cafeta.
É porque non queres estar comigo, non si?
É porque…
Emma?
Si.
Non, ela…
Xa pasou páxina.
Mais escoitar a súa voz axúdame.
É normal, claro que o entendo.
Este lugar ponche a cabeza tola.
Comigo teñen probado cousas máis raras do normal.
Ultimamente é moi duro.
Ás veces cústame lembrar quen era antes de entrar aquí.
Mais…
Cando estou contigo,
é o único momento no que me sinto eu mesmo.
Levanta as mans, veña, mellor.
Tiven unha gran idea para G-46.
Si? Para Risodil?
Si, venderlla a clubs de comedia.
Sen ofender, é unha ideíña.
Pois case que me ofende.
Que che digo eu sempre?
"Cala a boca, Mark"?
Dígoche que penses ao grande.
Miras o mundo coas lentes equivocadas.
É raro, non sexas raro.
Canto falta para comezarmos?
Dez minutos
Por que non me cargas? Hai tempo.
Veña, cárgame.
- Dous? - Que sexan tres.
Lembra deixar un intervalo de 12 horas.
Coñezo a pauta posolóxica, grazas.
Veña, fala, non o gardes para ti.
Dálle.
- Deberías entender… - Os riscos?
É o que intento.
- Podemos avaliar riscos sen correlos. - Podo?
Alguén ten que responsabilizarse.
Non o pensaras?
Alá fóra todo é distinto, éche unha leria.
Non temos o control. O que hai aquí é doutro mundo.
E cando un dos nosos compostos dea problemas, porque vai pasar,
alguén terá que dar explicacións a un familiar,
a Mike Wallace ou, líbreme Deus, a un tribunal.
Que facemos, envasamos e vendemos.
Vas ser ti?
Non, será quen diga:
"Como non vou dar a cara, se eu mesmo o tomei."
Wallace está morto.
Pois outro xornalista, Ed Bradley.
Tamén morreu.
Morley Safer?
Mellor dalos por mortos e descubrir que están vivos.
Cando me contrataches…
Non estabas de acordo, tomo nota.
Ola, Jeff, como estás?
- Ola. - Perdón, non quería…
Tranquilo, pero mellor se avisas antes.
Claro.
Comezamos?
O Premio Nobel non se gaña só.
Mark?
Voume preparar, volvo axiña.
Merda.
- A Heather está… - De camiño.
Os guapos sempre fan a súa.
Eu tamén me aproveito de cando en vez.
Heather, grazas por vires.
Jeff, quéroche pedir perdón.
Mira, non debín irromper.
Non é por iso.
Lembras cando che preguntei a quen darlle Tenebraxx e non quixeches?
Lembro.
Eu fiquei contento, mais o Comité de Protocolo, non.
Os Tres Xinetes da Analidade.
Non están convencidos da falta de sentimentos residuais.
Así que hoxe imos facer un ensaio de confirmación.
De acordo coas instrucións do Comité,
non che vou pedir que elixas,
iso pareceulles moi subxectivo.
Ímoslle dar Tenebraxx á moza e ver como reaccionas.
Con un pouco de Verbaluce.
Todo controlado no Mobipack?
Si, xa cho dixera.
E o de Heather?
Estabas diante cando llo carguei.
Pois si, Mark.
Desculpa, estamos un pouco tensos.
Non é un día doado e estamos todos incómodos.
Non quero que lle deas Tenebraxx.
É un bo comezo.
É porque a queres? Sentimentos de amor?
Non, xa che dixen a razón.
E estaba de acordo,
mais este ensaio vai do que ti e mais eu queremos?
Non creo.
Vai de que nós rexistramos o que dis
mentres a ves recibir Tenebraxx durante cinco minutos.
Cinco minutos, si?
Imos co Verbaluce.
Dose, Jeff?
Deberías sentirte afagado. Eliximos a Rogan?
Rogan dáche medo.
Home, Rogan pode matar cun paquete de panos.
Mais o teu nivel lingüístico parecíanos máis axeitado.
Dose?
Ti sabes a historia de Heather?
Legalmente, non podes.
Pero hai whisky, bandas e parricidio? Quen sabe.
Si podo insinuar que no seu pasado non hai cadelos chamados Lassie
nin conversas sobre a Biblia mentres a avoa tece?
E se… Mark, está baleiro.
E se ao contarche o seu pasado
ela se puxese triste ou sentise noxo ou se horrorizase,
non parecería a peor idea do mundo, non?
Non sei.
Son un monstro?
Lembro os aniversarios?
Quen te levou no seu avión?
- Ti. - Exacto.
E co surto de pé de atleta, cando tiñas un sarabullo,
quen foi correndo a comprarche menciñas
que pagou co seu diñeiro?
- Iso estivo ben. - Xa.
Pouco profesional sacalo agora.
Veña, Jeff, que queres que che diga?
Que se acabaron os venres libres?
Intento axudar, señor Abnesti.
Steve!
Pódelos chamar por min?
Claro que si.
Déixame intentalo. Volvo axiña.
Lizzy.
Señor Abnesti.
Anda meu pai por aquí?
Non creo, non o vexo desde os oito.
Merda, síntoo.
Adoramos terte aquí
e non só polas túas dotes culinarias.
O teu brisket quedou primeiro no Festival da Grellada de Prescott…
tres anos seguidos?
Como o sabes?
Dedícome a saber.
A min o brisket paréceme un pouco fibroso, mais…
Moi ben.
Recibiches as potas de cobre que querías?
Quería darche as grazas.
Para o carro, innecesario.
Es unha incorporación moi valiosa.
- Era o mínimo. - Grazas.
A verdade é que me sentín…
Quedei parvo.
- Parvo? - Si.
Recibes un expediente
e formas prexuízos, mesmo cando sabes
que sobran circunstancias e falta fortuna.
Pero xulgas.
Alguén de aquí o sabe?
Non, é o noso segrediño.
Si.
Que rico, mil potas de cobre por máis café coma este.
Ou unha excursión? Algo de sol para a moza de Arizona?
Ola, Jeff.
Síntoo, socio.
O comité foi firme.
O ensaio debe facerse como estaba previsto.
Ameazan con apartarte do programa
e devolverte á Estatal.
Queren que consintas, Jeff.
Por última vez, dose?
Si, consinto.
Grazas.
Ola de novo, Heather.
Bo día de novo.
Dose?
Consinto.
Vale, Mark.
TENEBRAXX
Non me gusta.
Por favor. Doe.
Que me pasa?
- Non te pode mancar. - Merda.
Jeff, fala moito e con detalle. Que pague a pena.
Acaba de vomitar.
Está nun estado de aversión.
Dános contexto. Que pasou primeiro?
Púxose a chorar.
Está confusa por como se sente.
Agora chora máis, non acouga.
E ti que sentes?
- Melancolía, culpabilidade. - Non, por favor.
Sigue.
Non!
Penso que Heather tamén foi nena.
Que seus pais a querían
e non sospeitaban que cometería unha atrocidade.
Algo que a separaría do amor para sempre.
Moi ben, sigue.
Que lle arrebataría a felicidade causando unha tristeza inefable.
E quérela?
Axuda, por favor!
Non.
Aguanta, Jeff.
Mark, vestixios de amor romántico nos comentarios verbais?
- Non. - Xenial.
Son sentimentos humanos bastante básicos.
Excelente.
Steve.
Está rebordando.
Volve!
Báixalle.
Xa o fixen, os efectos non…
Máis vermello.
Sofre un gran tormento.
- Veña, báixalle. - Non funciona.
Escoita, Heather. Senta e non movas nin un dedo.
Non te me acerques!
É unha broma?
É unha puta broma?
Hostia.
Imos mal, vai alá.
Merda.
Destrúe o que está ao seu alcance.
Senta, é unha orde.
Son responsable.
Que non te acerques, hostia!
Facilitei…
Heather, respira profundamente. Todo vai saír ben, oíches?
Acouga.
Heather!
Contra.
Merda.
Mi madriña.
Merda!
Mi madriña.
Merda.
Hostias, Mark.
Non sinto o pulso.
Que che pasa? Díxenche que lle baixases.
Que? E fíxeno.
- Esquece… - Díxenche que ía pasar.
Non respondeu ás miñas ordes.
Déixate de parvadas.
Tes medo de… Xa cho dixen…
Dou instrucións, fai o que digo.
LABORATORIOS ABNESTI
"Laboratorios Abnesti?"
Téñoche avisado, Steve.
A empresa é súa?
- Díxencho. - Non me botes a culpa!
Non escoitaches, díxencho. É culpa túa.
Díxencho.
- Dáme… - Lémbraste?
"Bingo?"
Non fago só isto.
N-40.
Permiso para administrar N-40, dose?
Consinto.
Ves este mando?
Digamos que se deslizas este botón, dáslle Tenebraxx a Sarah.
I-16.
TENEBRAXX
Que carallo?
- Onde vas? - Cala a boca, Mark.
B-6.
A cousa alí desmándase, non resisten os empurróns.
Poden rebordar.
B-6
Non é culpa túa.
Non tes a culpa.
Foise das mans, hai que avisar.
Madura, Mark, non fagas como se pasásemos da raia.
A raia deixámola ben atrás hai tempo.
Se alguén soubese o que pasou,
poderíannos clausurar.
Perdería unha vida de logros.
E non virán só a por min.
A por ti tamén.
Xa.
Ei.
Síntoo.
Foi horrible.
Mais que che digo sempre?
A presión forma diamantes.
Non pasa nada, vale?
Imos redobrar esforzos.
B-6 vai ter a súa estreliña e imos cambiar o mundo.
E Heather? Morreu pola mellor causa, vale?
Vale.
"Vale" vale?
- Vale. - Si?
- Vale. - Seguro?
Moi ben, así me gusta.
Toma un tempo, reláxate.
O que che axude a esquecer. Marcha de aquí, veña.
Morreu?
Tivo días mellores.
Non é xusto. Si, foise.
Isto… É ciencia, Jeff.
E na ciencia exploramos o descoñecido.
O descoñecido causa imprevistos.
- E non podiamos predicilo. - Xa.
Ese ton, Jeff,
enténdoo perfectamente.
Mais sé xusto comigo, pensas que a min me gustou?
Pois non, eu tamén son unha persoa.
Teño sentimentos e son o primeiro apesarado.
Mais a longo prazo, o noso traballo aliviará o sufrimento.
Salvará vidas, moitas vidas.
Estamos a mellorar o mundo.
Nós?
Claro que si.
Sinte orgullo.
Penas aparte, fixeches un gran traballo.
Todos o fixemos ben, especialmente Heather.
Até o intre en que…
Xa sabes, empeorou.
Mais antes diso, estivo xenial.
E nunca a esqueceremos.
Que?
É duro.
Moito.
Pódoche dar algo para o teu estado?
Prométoche que G-46 é merda da boa, non é?
E tanto.
Non cambiará o mundo, pero éche boa de carallo.
Totalmente, é merda da boa.
Custa pensar en algo triste.
Cal é o teu peor recordo?
Que?
Desculpa a merda de pregunta.
O meu é… Eu tiña…
Tiña oito anos.
Meu pai dixérame que me levaba ás colonias.
Tiña tanta gana.
Pois deixoume alí e non eran colonias.
Era unha casa de acollida
e non volvín velo.
Hostia puta.
Eu tamén río.
É horrible, tío.
É divertido, próbao.
Non voltou máis.
Non voltou nin para unha fin de semana.
En realidade, síntoo moitísimo.
Que merda.
Paseime coa dose.
RISODIL
Mimadriña.
Míranos.
Jeff e Steve.
Steve e Jeff de risas.
Amigos.
Que?
Xuntos aquí arriba.
Gozando das vistas, como dous amigos.
Pero ti podes…
Ti podes saír por esa porta cando queiras.
Eu non.
Eu tampouco, xa non.
Que cho impide?
O mesmo que a ti e mais todas as decisións previas.
As que me trouxeron até aquí.
Este é o meu amor verdadeiro.
E cando namoras é difícil voltar atrás.
Vale.
Jeff e Steve… Atrapados nas colonias.
Por Jeff e Steve, non tan distintos.
Aparta esa cousa!
Respira profundamente, todo vai saír ben.
Por favor!
Para que quede rexistrado, que che dá tanto medo?
Aparta esa cousa!
O Verbaluce non fai efecto.
Xa.
Esta é canela.
Phobica.
Por favor, para!
Faiche ter medo de cousas daniñas.
Como o glute?
Si… ou pensar de máis.
Apartade esa cousa de min, hostia!
- Preocúpame o estrés postraumático. - Da grampadora?
Lizzy? Só é unha grampadora.
Lévaa de diante!
Deixámolo aquí?
Steve, deixámolo?
Vale, si.
A peor con diferenza.
E como estás agora?
Non teño medo, só…
Vergonza?
Odio esa sensación.
Odio sentirme así diante de ti.
Por iso deixei a cafeta.
Cos anos que pasei na Estatal.
E veño para aquí e penso…
De verdade este lugar está mellor?
Alá levaría algunha malleira.
En vez de terlle medo a unha grampadora.
Por que dicimos que si?
Consinto, consinto, consinto.
E para que? Para moverme libremente polos corredores?
Para ter un cuarto propio? Potas de puto cobre? En serio?
E ti por que dixeches que si?
Coido que porque sentía que o merecía.
Era o que che quería dicir.
Si, se cadra vou con eles.
Ei.
Esperade por min.
Non pode vivir sen min.
Estás fresco?
Coma as rosas.
Jeff, Jeff, Jeff!
Jeff!
Emma, cariño, esperta.
Emma, cariño, veña.
Amor, xa estarás farta de que che deixe estas cousas,
mais quería dicirche o de sempre, que te estraño…
e que o sinto.
O caixa deste cliente está chea.
Neste momento non pode recibir máis mensaxes.
Síntoo.
Dous cargos, homicidio voluntario.
Sen contar a Heather.
Non sexas así contigo.
Non foi culpa túa.
Fixeches o que puideches.
Non.
Dixen que consentía.
E nin sei por que.
Tes bo corazón.
Somos malos, moito.
Pero somos os menos malos de aquí.
E logo, por que o dis?
Un ouve cousas.
Ouviches cousas?
Sabes Ray?
Foi a rehabilitación despois de catro condenas por drogas
e despois, a outro tipo de rehabilitación
para a xente que se volve inmune.
Xa non lles funciona.
Debíache ser inmune a esta tamén, porque o golpe deuno despois.
Triplo asasinato.
O camelo, a irmá do camelo e o mozo da irmá do camelo.
Merda.
Sabes o Rogan?
- A rocha Rogan. - Si.
- Quen non o coñece? - Volta para casa.
Atopa a moza con outro e bótaa pola fiestra dun oitavo andar.
Carallo.
Non sobreviviu.
É de tolos.
Si, non o pillo.
- Como é posible? - O que?
Se somos todos malos, que é o mal?
Aínda por aquí?
Si.
Toca día trampa.
Jeff, a cunca das larpeiradas se cadra non é boa idea por…
Dedomerda.
Exacto, boa noite.
Boa noite.
Bingo.
AMORVITAL
Si.
Vale, entendo.
Grazas.
Grazas por vires, Jeff. Como te sentes?
Ben.
Mira, isto dóeme na alma.
Mais o comité insiste nun último ensaio.
Nós…
Ímoslle administrar Tenebraxx a alguén con quen non tomaches N-40.
Alguén, quen?
Dóeme na alma, de verdade.
Mark, se non che importa.
Síntoo, pero non podo.
Claro que podes.
O derradeiro Tenebraxx e acabouse.
Lizzy non o merece.
Non nos imos pasar, prométocho.
Non escoitas.
Veña, que foi do mozo que chegou aquí.
El faría o que fose por reparar o seu crime.
Por que non calas, ho?
Non o vou facer.
Acouga.
Se cadra, tomamos a noite, si?
Pola mañá todo parece mellor.
Está ben.
Lembra que o que ti fixeches non lle ten que volver pasar a ninguén.
Estas drogas evitarán estes lugares.
Acabaranse os danos e os danados.
Es o único que pode evitar outro ti.
Dóbralle a dose.
Sei que é difícil, mais isto ha axudar.
Que hai no vermello?
Desculpa.
É só un xoguete.
O vermello é placebo, poñémolo…
Basta.
Para.
O Comité non existe, verdade?
A empresa é súa.
Vin a cabeceira dunha carta.
Laboratorios Abnesti.
El é quen manda.
Ponlle nome ás drogas cun cartón do Bingo.
Que fas traballando nun sitio así?
Toda esta merda do N-40, tío.
A Abnesti o amor élle igual.
Só lle preocupa o vermello.
B-6.
Como podes vir ao rego?
Podes ir onde quereres.
Por que ficas aquí? Con el?
Hai poucos xenios coma el.
Prometeu cambiar o mundo.
Eu quería axudar a xente.
Aínda podes.
Jeff, o home do momento.
Espero que durmises e recapacitases, si?
Por que non te pos ao volante?
Mark hoxe non está.
Está conxestionado ou algo así.
Os mileniales…
Desculpa, é un termo inxusto.
Se o pensas, alguén decide de xeito arbitrario
que os nacidos entre esta data e estoutra actúan igual.
É unha sorte de horóscopo, pero máis parvo aínda.
Non tedes nada que ver.
Non sei.
Mark fíxome reconsideralo.
Terei que lle perdoar os mocos, logo.
Entón somos ti e mais eu e con Lizzy somos tres.
Que tal, Lizzy?
Fáltame vitamina D.
Fáltache pouco para o sol.
Moi ben, Jeff.
Esta mañá enchín as ampolas de Tenebraxx.
Botei o resto, fóra.
Pasamos páxina?
Veña, a traballar.
Lizzy? Dose?
Consinto.
Dálle Tenebraxx, Jeff.
Síntoo.
A resposta é non.
Veña, ho.
Hostia puta!
A que xogamos, Jeff?
Cres que a queres? Porque non a coñeces.
Hai que ver os xuízos que se fan aquí dentro!
E se compartimos algo?
Lizzy, cóntalle a Jeff que fas aquí.
- Tanto me ten. - O amor é iso, non é?
Coñecerse. Pois coñecédevos.
Da igual, xa mo contou.
- Ai si? - Roubo, xa ves.
Díxoche que fora un roubo?
Futuro marido, pai de teus fillos. Merece saber.
Cóntallo, veña.
Non fai falta.
Veña, cóntallo.
Dillo, Lizzy.
Non? Dígollo eu, logo?
Está ben, teño aquí o expediente.
Falamos de Lizzy, si?
- Coñecédevos. - Non fai falta.
- Sei quen son. - Elizabeth Dianne Harris.
Nada en Prescott, Arizona.
- Creciches nunha casa de acollida. - Non fai falta.
Xa sei quen son! A nai que matou o seu bebé.
Son esa persoa, Jeff.
A nai que esqueceu a súa bebé no coche,
no aparcadoiro do Walmart en xullo durante tres horas…
mentres ía traballar.
Imprudencia temeraria e homicidio involuntario…
da miña pequena de nove meses.
O meu…
O meu sangue.
Non sei que experimento enfermizo é este,
pero fai o que teñas que facer comigo e acabemos con el, vale?
Canto antes, mellor para todos.
Veña, non me podes magoar.
Non me podes magoar, porque non hai mágoa peor
que acordar cada puta mañá sen ela, oíches?
E xa sei que pensas que me queres,
mais todo o que podías amar de min morreu hai tempo con ela.
Así que veña, dámo.
Dunha puta vez.
Que mo des, hostia! Fai o teu puto traballo.
Dámo!
Por favor.
Perdón.
Por que ris?
Ela aí sentada, todo isto.
Ti tan serio con ese teléfono.
So me fai graza a min?
RISODIL
Si.
Só a ti.
Mark non está enfermo.
- Dáme iso. - Non.
Basta, estasme asustando.
Para, non me manques, por favor.
Non me manques, vale?
TENEBRAXX
Merda.
Mark alteroume o Mobipack.
Exacto, baleirou o meu e púxoche Tenebraxx a ti.
Está de camiño coa policía.
Como puido?
El e mais eu… Ti e mais eu eramos…
Párao!
- Pódoche dar algo… - Que o pares!
…para o teu estado?
Foi o primeiro que dixeches,
o consentimento que precisabas para o ensaio máis importante.
- E que dixemos? - Si!
Si a que?
Que aceptamos meter no corpo cada día?
B-6.
Non te pon contento nin quente, nin dá fame, só fas o que che din.
"Ri, para de rir. Come, para de comer. Fode, para de foder."
Probabas B-6 e non outras drogas.
Si, síntoo.
Síntoo.
Que nome lle ías pór?
Moi ben.
Que nome lle ías pór?
O-B-D-X.
Obediex.
E funcionou.
Dabondo para vivires entre asasinos. Por que non levou unha estrela?
B-6 tiña que ser perfecta.
O obxectivo non é obedecer.
É a obediencia absoluta, sen excepcións.
Tiñamos que comprobar que podiades seguir ordes
que atentaban contra os vosos valores e emocións.
Facer o último que quereriades facer.
Ferir a alguén amado.
B-6 poderíate forzar a repetir o acto do que máis te arrepintes,
ferir a outro ser querido.
Que calquera faga calquera cousa.
Confiaba en ti.
Puxemos a nosa vida nas túas mans.
Fixémonos merdas entre nós pensando que a elección era nosa,
mais era túa.
Roubáchesnos o…
O que? O libre albedrío?
E para que che servira?
Non o ves?
Un mundo cheo de xente que fai o que se lle pide.
Venderiamos paz e harmonía.
Fariamos que a xente actuase en nome dun ben maior.
Sen facer o que queren, mais o que deben.
Sen condutores ebrios que chocan nin maridos que matan esposas.
Nin nenos abandonados.
Que máis dá? B-6 fallou.
Cóntalle a todos o de Heather.
Podería ir a prisión, sería a miña ruína.
Todo o que creei. Podería ir a prisión, Jeff.
Jeff e Steve, non tan distintos.
Xa.
Por que ris?
Es libre desde hai sete meses.
E a apelación de Lizzy caeu en boas mans.
Leva libre unha semana.
Non.
Ela marcha de aquí.
Hoxe mesmo.
Abre a porta principal.
Isto non llo volves facer a ninguén.
Dáme o coitelo.
Díxenche que mo deas.
Por que?
Porque o digo eu, Steve.
E porque nas veas tes B-6 como para amansar un león.
Funciona, non si?
Agás cando che piden que mates o único que queres.
Aprendíchesmo ti.
Activei as catro ampolas de Tenebraxx.
Non pasa nada.
Síntoo.
Por que?
Por mentir.
Quérote, Lizzy.
E nada o vai cambiar.
Amigos e veciños,
sinto interromper con estas novas.
Hai unha tentativa de fuga.
A maioría coñecedes a Jeff e Lizzy.
Coñecedes a Jeff e Lizzy,
e dóeme na alma que enganasen as autoridades,
que están de camiño.
Díxenlles que sería a fin do programa
e da cómoda vida que levamos aquí, mais non queren escoitar.
Algún de vós quere volver á Estatal?
Que ides facer para evitalo
e protexer esta nobre misión…
Merda!
…á que lle adicamos a vida?
Trebello de merda!
Tedes que paralos por vós.
ALERTA DE PROXIMIDADE
Merda!
Dedomerda?
Sabía que eras ti.
Aí están!
Veña, a por eles!
Agarda, Dave.
Teño a chave da despensa.
Hai comida para seis meses.
Xenial, grazas.
Alpha, Whisky, Delta, saída rumbo norte.
Alpha, Whisky, Delta, ascendendo a 600 metros,
rumbo leste cara cero…
Perdón.
Cero, nove, cero.
Rumbo cero…
Alpha, precisas axuda?
Ocúpate das…
Ocúpate do teu, hostia.
Alpha, Whisky, Delta. Aquí…
Vas dirección noroeste. 315. Baixando dos 100 metros. Recíbesme?
Ladeira, ascende.
É fermoso.
O sol está ben.
Oxalá houbese unha droga para perdoarse.
Tómala e todo volve comezar.
Sempre lle fixeches ben a quen querías.
Tratáchelos coma reis e sentes que aínda che queda moito por diante.
Esta vida fermosa e todos os seus praceres.
O amor que podería dar o ben que podería facer.
Mais esa droga non existe.
Teremos que facelo sen axuda.
Subtítulos: Jeiry Castellano