JUŻ WKRÓTCE
MATERIAŁ
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Zostawisz nas i pojedziesz z nim?
Już czas.
Jak odzyskamy teczkę,
tobie i Hendrix nic się nie stanie, a tylko to się liczy.
Ktoś się włamał i ukradł teczkę.
To był Mason Kane.
Przywieźcie teczkę. I Kane'a.
Nie rzucaj.
Jak dobrze, że żyjesz.
Mam wyjątkowy talent do przeciągania agentów Cytadeli na naszą stronę.
Miałeś partnerkę.
Nadię Sinh.
Razem rozwalaliście system.
Myślę, że nie żyje.
Rozpoczęcie resetu.
Może mi tylko pomóc agentka Cytadeli, której wymazali pamięć.
Przepraszam.
Jesteś Nadia.
- Nie. - Podobnie jak ja byłaś agentką.
- To... - Ty.
Wstrzyknij w szyję zawartość fiolki.
Odzyskasz pamięć.
Panie i panowie...
Nadia Sinh.
Myślałam, że Mason zginął.
Pamiętasz?
Pamiętam wszystko.
Gotowy na dokładkę?
CACERES, HISZPANIA
Davik umieścił GPS w teczce X.
Wyłączyłam go.
Nie znajdzie nas.
Co to za miejsce?
Kryjówka Cytadeli.
Kiedyś mieliśmy ich setki.
Byliśmy tu kiedyś?
Raz czy dwa razy.
Byliśmy blisko?
Niezbyt.
Mogę ci ufać?
Nie pierwszy raz mnie o to pytasz.
Chodź.
Zagryź.
Będzie bolało.
Będę delikatna.
- Coś mi mówi, że nie umiesz. - Zagryź.
Mam ją.
Szlag!
Opowiedz mi o niej.
O kim?
O twojej żonie.
Abby.
Długo to trwa?
Osiem lat.
Nie marnowałeś czasu.
Mamy córkę. Hendrix.
W porządku?
Tak.
Opowiedz mi o nim.
O kim?
O Masonie. Kim był?
Nie wiem. Nie byliśmy blisko.
Łączyła nas praca, nic osobistego.
Nigdy?
Bo ja niczego nie pamiętam.
Nazwiska, rodziny, skąd jestem. Nie pamiętałem niczego.
Oprócz ciebie.
Trudno mnie zapomnieć, wiem.
Byliśmy razem?
Takie miałem poczucie.
Masz amnezję.
Byliśmy?
Przelotny romans, nic ważnego.
Jak piorun w butelce?
Burza w szklance wody.
UTAH - DZIESIĘĆ LAT WCZEŚNIEJ
PRZED UPADKIEM CYTADELI
SIEDZIBA CYTADELI, USA
Mamy tę odprawę czy nie?
- Jest pięć minut obsuwy. - „Pięć minut obsuwy”?
Co?
- No mów. - Nie.
Grace nie znosi, jak jej kradnę sukces.
- Cykor. - No dobra.
Ale później udawaj, że słyszysz to pierwszy raz.
- Zawsze tak robię. - Prawie nigdy.
No to dawaj.
Hassan stworzył nowego wirusa.
Jego syndykat rozpyli go w USA na dniach.
To zmieniony szczep eboli. Wywoła zarazę,
jakiej świat nie widział od średniowiecza.
No dobrze. Dostaliśmy informację, że syndykat Hassana stworzył...
Nowy wirus, który rozpylą w USA na dniach.
Zmieniony szczep eboli. Wywoła zarazę,
jakiej świat nie widział od średniowiecza.
Wprowadził mnie. Jestem do przodu.
Serio, Bernard?
Takie małe wprowadzonko.
Kutas.
Według źródeł wirus jest przechowywany
w ośrodku badawczym w górach Elburs.
W Elburs? Czemu nigdy w Acapulco, Belize albo na Ibizie?
Jeszcze dobrze nie zaczęła,
a ty już ją zakrzykujesz jak Statler i Waldorf.
Wiecie, z Muppetów? Te dwa stare zgredy?
Sam jesteś stary zgred.
Czyli w skrócie: potężny wróg trzyma śmiercionośny wirus
w niezdobytej fortecy, skąd go ukradnę.
Mamy tam nowego agenta pierwszego poziomu.
Ułatwi nam zdobycie wirusa.
Problem nie w tym, jak wejść, tylko jak wyjść.
Uzbrojeni po zęby strażnicy, monitoring i system rakietowy.
Na szczęście dostaniesz pomocnika.
Nasz najnowszy nabytek.
Dostanę do pomocy żółtodzioba?
- Jak go rozpoznam? - Rozpoznasz.
GÓRY ELBURS, IRAN - 24 GODZINY PÓŹNIEJ
Jest!
Pobiłem rekord.
Alfa ma pięć minut do wyjścia.
- Duke, raport. - Nadlatuje wsparcie.
Przyjąłem.
Mason, wszedłeś za wcześnie.
Mam wirusa! Wschodnie wyjście!
Wybiegł wschodnim wyjściem.
Mason, jeszcze trzy kilometry. Broń w gotowości.
Dwóch spadochroniarzy z tyłu.
Na południowe zbocze wjeżdżają trzy quady wroga.
Lecą rakiety w twoją stronę.
Rusz się, Alfa.
Agent poza zasięgiem.
Próba połączenia.
Alfa. Alfa, wstawaj.
Komunikacja wznowiona.
W twoją stronę pędzą quady. Jesteś otoczony.
Nie do końca.
Nie, nie! Co ty wyrabiasz?
Łapię okazję!
Wstawaj, wróg w powietrzu.
Aktywuj buty narciarskie.
Pegaz, nowy punkt odbioru: u podnóża góry.
Przyjąłem. Dwa kilometry.
Więcej atrakcji: dwa pojazdy.
Wesołych Świąt, Alfa.
Zaraz kończy się śnieg.
Powtarzam, zaraz skończy ci się śnieg.
Mason, pod górę jedzie pięć quadów.
Masz trzy złamane żebra i krwawienie wewnętrzne.
Dam radę.
(Perski) Stać.
To ona. To nasza nowa agentka.
Mam pusto.
Lewe płuco napełnia się krwią,
spada poziom tlenu, masz też wstrząs mózgu.
Taka sytuacja.
Broń!
Ma krwawienie, spada mu ciśnienie.
Jedźcie do punktu odbioru trzy kilometry na południe.
Przyjęłam. Jedziemy. Wstawaj.
Trzymaj się.
Ty...
Nie mdlej, dobrze?
Dobrze?
Zajęte.
Wybacz, że przeszkadzam, ale chciałam się przedstawić.
Nadia Sinh.
Mason Kane.
Nie ma za co, Masonie Kane.
Słucham?
Prawie położyłeś misję.
Połowa Stanów byłaby już chora.
- Panowałem nad sytuacją. - Na pewno?
Tak już mam, żółtodziobie.
Przekuwam pozorną porażkę w sukces.
Jasne.
Tak dla jasności: nie jestem żadnym,
kurwa, żółtodziobem.
Skąd przyszłaś? Z MI6?
- IB? - Stąd.
Matka była w Cytadeli. Jestem tu od 5 lat.
Przyszłam z zespołu Bravo.
Zespół Bravo. Słodkie. Urocze.
Wiesz, co jest urocze?
Twoja dyrektorka błagała, bym weszła na pierwszy poziom i uratowała ci dupę.
To część mojego uroku.
Ciężko dorastało się z matką-szpiegiem, co?
Ciężko dorastało się bez matki, co?
Wybacz.
Czytałaś moje akta.
A jednak fanka.
Zwykle tego nie robię, ale mogę dać ci autograf
albo cyknąć selfie.
Pierdol się.
Panowałem nad wszystkim.
PARYŻ - DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ
Mogę ci ufać?
Oczywiście.
A ja tobie?
Zawsze.
KRYJÓWKA CYTADELI - DZIESIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
Włączanie trybu prywatnego.
LOGOWANIE...
WYSŁAĆ BEZPIECZNĄ WIADOMOŚĆ?
JAK POGODA?
RACZEJ SŁONECZNIE
TO NAPRAWDĘ TY?
TAK
JAK PRZESYŁKA?
CZEKA NA CIEBIE
WALENCJA MOŻE BYĆ SPALONA.
PRZYGOTUJ SCENARIUSZE AWARYJNE. PRZYJADĘ NIEDŁUGO.
Miło cię widzieć, Bernard.
A ciebie wprost koszmarnie, Dahlia.
Dramat.
Musisz być wstrząśnięty, widząc mnie po tej stronie stołu.
Myślałem, że jesteś na jakiejś krwawej uczcie,
składaniu ofiar ze zwierząt lub sabacie czarownic.
Nawet gdy przez tyle lat pracowaliśmy razem w ONZ-ecie,
miałaś ten socjopatyczny rys.
Pokaż mu.
Dopóki nie zdobędziemy teczki X, musi nam wystarczyć to, co mamy.
Ocaliliśmy wszystkie wynalazki Cytadeli,
których nie zniszczyli wasi szpiedzy.
Wśród tych cudeniek znalazła się sztuczna inteligencja,
która śledzi poziom uranu na całym świecie.
Czyli położenie broni nuklearnej.
Tylko że nie możemy się zalogować. Próbowaliśmy latami.
Na szczęście Bóg mi zesłał
twórcę tego systemu.
Więc, Bernardzie,
podasz mi teraz 19 znaków, z których składa się hasło do systemu.
Hasło brzmi...
„Weź...
„się już...
„odpierdol!”.
A nie, to tylko 18 znaków.
A nie, jednak 19.
Jeszcze wykrzyknik, przepraszam.
„Weź się już odpierdol!” z wykrzyknikiem.
Proszę.
Nie wierzysz, że oddam życie, by cię powstrzymać?
No to może życie żony i córki?
- Są w Wyoming, nie? - Nie wiem, o czym mówisz.
Z żoną i córką Masona Kane'a.
Nie?
To pierwszy nóż, jaki dostałam od mamy.
Jak wciśniesz tu,
wysunie się ostrze.
Fajny.
Możesz go wziąć, jeśli chcesz.
Nauczę cię go używać.
Jak się poznaliście z mężem?
Dziewięć lat temu miałam ciężki wypadek samochodowy.
Straszne.
Nie pamiętam go. Uraz mózgu.
Niedaleko był świetny szpital,
zapisałam się tam na terapię pamięci, a Kyle...
też na nią chodził.
Tak się poznaliśmy.
Niezła historia.
Nie ma ich w Wyoming. Nawet nie wiem, gdzie są.
Przestań, mamy oczy wszędzie.
Dostęp do wszystkich kamer i satelitów w sieci.
Przyjechałeś swoim autem do Nowego Jorku, więc odtworzyliśmy drogę.
Użyliśmy wszystkich dostępnych kamer, by wyśledzić, skąd przyjechałeś.
Straciliśmy twoje auto z oczu przed Cheyenne, więc to kwestia czasu,
zanim znajdziemy twoją żonę, Joe, i córkę, Val.
Byłą żonę, gwoli ścisłości.
I już ci mówiłem.
Odpierdol się.
Przez sto lat wasza zgraja wierzyła, że tworzy nowy porządek,
ale szpiedzy to nie święci,
a wasz kodeks nie uczynił was lepszymi, tylko was zaślepił
na koszmary, którym Cytadela jest winna.
Mylisz się.
Tak?
Twój kolega też tak myślał.
Ale schwytaliśmy go rok temu i otworzyliśmy mu oczy.
Carter Spence.
- Carter? - Tak, na początku
odmawiał współpracy.
Milczał, ile mógł.
- Gdzie on jest? - Doktorze Carvo.
Co zrobiliście Carterowi?
Jak na taką gadułę stałeś się bardzo milczący.
Cóż.
Uczę się słuchać.
Jest na to inny sposób.
Możemy...
wciąć się
prosto w twój pień mózgu.
Wydobyć wspomnienia.
Anders Silje stworzył bardzo przydatne urządzonko.
Panowie.
Gotów pobawić się nową zabawką?
Tak jest.
Nie spierdol tego.
Który ty jesteś?
Mary-Kate czy Ashley?
Mason Kane to twój kolega, nie?
Tak bym go nie nazwał.
Choć on pewnie tak by powiedział.
Pewnie nazwałby mnie swoim przyjacielem.
Ma bardzo niewielu znajomych. To smutne.
Ja miałem mnóstwo znajomych z pracy.
Carla P. i Andreę.
I Carla H.
I Jima.
Ale już nie żyją.
Poznałem wszystkie twoje dzieła, Orlick.
Muszę przyznać, że jestem twoim fanem.
Mówią: „Lepiej nie znać swoich bohaterów”,
ale ja się cieszę, że poznałem. Wiesz czemu?
Bo będę miał więcej frajdy,
robiąc to...
kumplowi Kane'a.
Dostanę, czego chcę, bez względu na wszystko.
Miejmy tylko nadzieję, że nie zniszczę genialnego umysłu
Bernarda Orlicka.
Brielle wciąż żyje.
Co? Co powiedziałeś?
Że Brielle wciąż żyje.
To imię kobiety, którą kochasz. Brielle?
Cytadela cię okłamała.
Jeśli to kolejna sztuczka,
rozerwę cię na strzępy.
Rozumiesz?
Przysięgam.
Więc lepiej to udowodnij.
Przynieś mój telefon,
pokażę ci.
Jak się czujecie?
No wiesz...
Oprócz histerii Hendrix, kiedy zabroniłam jej używać TikToka w bunkrze,
w porządku.
Znalazłem ją. Szpiega Cytadeli.
Pamięta wszystko.
To kobieta?
Tak.
Nazywa się Nadia.
To wspaniale.
Co mówiła o Masonie? Co jeszcze wie?
Niewiele.
Znaliście się?
Chyba słabo.
Dowiem się wszystkiego i wrócę, dobrze?
Tak.
Dowiedz się i wracaj.
Wrócę.
Dzwoń jak najczęściej.
Będę.
Kocham cię, Kyle.
Ja ciebie też.
Jedź na lotnisko Barajas.
Złap samolot do Stanów. Masz tu gotówkę.
Zostaję z tobą.
Widzieli nas. Wiedzą, że żyjesz. Zabili Bernarda.
Będą nas szukać.
Musisz chronić rodzinę.
Dowiedzą się, gdzie mieszkam.
Muszę ich powstrzymać.
- Nie przydasz mi się. - Bernard mówił inaczej.
Był głupcem, a ty jesteś obciążeniem.
Naucz mnie.
- Co? - Być Masonem.
- O czym ty mówisz? - Trenuj mnie.
- Przypomnę sobie. - Nie jesteś nim.
- Mogę być. - Nie chcesz.
Nikt nie przeżył, tylko ty i ja!
Dwa światła migające w morzu czerwieni.
Morzu czerwieni?
Migające światła to sygnał SOS. Szukaj zaginionych.
To wszystkie wiadomości. Wołania o pomoc.
Tu agent Carter Spence.
Jestem w Pekinie.
Jeśli ocalał ktoś z Cytadeli,
odezwijcie się przez bezpieczny serwer,
Delta-Gamma-Sześć-Cztery-Sześć-Dwa-Jeden.
Carter.
Tu agent Carter Spence.
Dostałem się do Mexico City.
Jeśli ktoś tam jest...
To sprzed czterech miesięcy.
Tu agent Carter Spence.
Jestem w Fezie.
Mantykora niedługo mnie namierzy.
Jeśli to oglądacie, to może być moja ostatnia transmisja.
Cholera.
Wiem, gdzie on jest.
Tutaj.
Kilka kilometrów pod Fezem.
To tajny obiekt.
Skąd wiesz?
Torturowali mnie tam dwa tygodnie jako agentkę Al-Shabab.
Tajną bazę prowadzi portugalski gangster Balduino Basto.
Mantykora pewnie jej używa.
I torturuje Cartera, by znaleźć teczkę X.
Muszę go wyciągnąć.
- Jak? - Balduino.
Jak będę blisko, włamię mu się do telefonu i ukradnę kody dostępu.
Kłopot w tym, że za mną nie przepada.
Dlaczego?
- Mogłam zabić mu brata. - „Mogłam”?
Nie mogę się umówić z Balduino.
Ale lubili się z Kane'em.
Więc proponujesz...
Gotów zostać Masonem Kane'em?
MAROKO
Pamiętaj, co mówiłam. Podchodząc do Balduino, odsłoń wnętrze dłoni.
Uzna, że nie jesteś zagrożeniem.
Mam trupa w restauracji.
Kopę lat.
W zapalniczce jest nadajnik.
Trzymaj ją jak najbliżej, będę pobierać dane z telefonu.
Myślałem, że zabili cię osiem lat temu.
Nie wierć się.
Jesteś Mason Kane. Sprostaj reputacji.
Tyle czasu, a tobie nie wyrósł ani jeden włos.
Czego chcesz?
Poproś o coś dużego. Połechczesz mu ego.
Chcę, żebyś mi pomógł dotrzeć do szefa sił zbrojnych.
To jego syn.
Kazał ci spierdalać.
Nie ma tu boiska, gdzie mógłby się pobawić?
Do szefa sił zbrojnych?
Jeszcze mnie poproś
o załatwienie numerku z Księżną Walii.
Zdejmę ci Mantykorę z karku.
Tylko oni się teraz liczą.
Pewnie zapłaciliby mi za twoją głowę majątek.
Poszukaj broni. Bez niej możesz nie wyjść.
Balduino Basto, którego pamiętam,
miał większe aspiracje niż dawanie dupy Mantykorze.
Trzydzieści pięć procent pobrane.
Dziewczyna dała ci tę zapalniczkę?
Nadia.
Podobno była z tobą we Włoszech.
Co się z nią stało?
Zginęła.
To po co wciąż walczysz? Dla niej?
Dla jej pamięci?
Prawie wszystko pobrałam. Kończ.
Dziwi mnie, że akurat ty wciąż kochasz kobietę,
która cię sprzedała i doprowadziła do upadku Cytadeli.
Skończyłam. Wychodź.
O czym ty gadasz?
Mantykora miała kogoś w środku.
Twoją dziewczynę, Nadię.
Tak przynajmniej głoszą plotki.
Dziwka zasłużyła na śmierć.
Kyle, wychodź, już.
O cholera!
Dupa cię wystawiła?
Myślałem, że Mason Kane był prawdziwym facetem.
Myślałem, że twój ojciec dymał kurwy w gumkach.
Kyle.
Strasznie ci się spieszy umierać.
Nie dzisiaj. Wychodzę.
Wyceluj w Christiano.
Balduino ma gdzieś swoje życie, ale syna...
Zabij go. Na co czekasz?
Każ mu opuścić broń.
Ty pierwszy.
Zabij go.
O co tu, kurwa, chodzi?
O czym on mówił?
Bzdury gadał. Kłamał.
Bernard mówił, że zamach na Cytadelę
przeprowadził kret, ale nie wie kto.
To byłaś ty?
Zastanów się.
Gdybym pracowała dla Mantykory,
próbowałabym uwolnić z tajnej bazy agenta Cytadeli?
I dlaczego w takim razie wciąż żyjesz?
Kiedy zaczął gadać, kazałaś mi wyjść.
Żeby cię nie zabił.
To czemu ukrywasz, że byłaś z Masonem?
Bo to, co było między mną a Masonem, dotyczy tylko jego i mnie.
Siedzisz w obcym aucie,
depcze ci po piętach cała Mantykora.
Więc albo przyjmij moją pomoc,
albo spierdalaj.
Zastanowiłbym się, co napiszę.
To Brielle, nie?
Nie.
Ona żyje.
Nazywa się Abby.
Wyszła za Masona Kane'a.
Mogę cię do niej wziąć.
Jak mnie stąd wyciągniesz, wszystko ci powiem.
Bo wszystko, co ci powiedzieli, to kłamstwo.
To nowa agentka?
Mówiła, że cię polubię.
Nie polubisz.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Uwierzą w twoje kłamstwo pod warunkiem,
że ty w nie wierzysz.
Celeste zniknęła na trzy miesiące.
Wiesz, jak to jest na misji.
Jest równie dobra, co ja.
Właśnie to mnie martwi.
Trzeba było mnie tu nie wciągać.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger