-Ang ganda! -Ang ganda nito!
Magpasalamat kayo kay Lou para sa dinner.
-Thank you! -Salamat sa pag-host.
-At pag-imbita sa 'min. -Masarap 'to.
-Ang sarap. -Lagi naming ginagawa 'tong salad.
Sasabihin ko kay Noah na gawin 'to.
Cheers, guys.
-Cheers. -Cheers!
Cheers!
Diyos ko. Nakita ko 'yong pictures ng party ni Chelsea sa Instagram.
-Suwerte ka, napagod ka. -Bakit?
Di mo narinig 'yong kay Nicole?
Ano'ng nangyari?
Literal na eskandalo 'yon. Grabe.
Chucky.
-Tara. Sige na. -Gusto kong maging gaya nila.
Oo, mismo.
Walang pakialam.
Walang pakialam sa mundo. 'Yong bola lang, 'yon na.
Ano'ng pakiramdam mo ngayon? May nakausap ka na?
Wala. Ang totoo, ako…
Di ko alam kung paano haharapin 'yong sitwasyon,
at natatakot ako.
Nakakaloka.
Tinawag ni Nicole na social climber si Emma. Kaya kinausap ni Emma si Nicole,
tapos biglang nagkampihan na sina Emma at Chrishell sa isang side
at si Nicole sa kabila, tapos nagkagulo na.
Pinakanapikon talaga ako
no'ng sinabi ni Amanza na,
"Kung tinawag mong social climber si Emma, di na tayo friends."
Ang bigat lang sa pakiramdam.
Oo, ayokong makita kang umiiyak at malungkot.
Para lang alam mo,
nag-text ako kay Amanza kagabi.
Tinext ako ng asawa ni Nicole ng, "Two words, Amanza."
"Gaga ka."
Parang di si Brandon.
Ay, wow.
-Kung may mahal ka, poprotektahan mo sila. -Oo, mismo.
Di ko sinasabing… tama 'yong sinabi mo kay Amanza kagabi.
Ang sinasabi ko lang, natutuwa ako na merong nagsalita.
Di ako pabor sa matatandang lalaki na gumagawa ng gano'n.
-Di niya gagawin 'yon kung may asawa ako. -Nagkusa kaya siya?
Oo. Nasa contacts ko siya. Friends kami.
Ayokong dalhin 'yon.
Ayokong umuwi galing sa birthday party ng kaibigan ko
na masama ang loob, at di makatulog hanggang 4:00 a.m.
Lagi akong tagapagtanggol ng mga kaibigan ko,
ng kapatid ko, pati mo.
At minsan gusto ko lang na may magtanggol sa 'kin.
Ang totoo, medyo kinakabahan ako sa friendship namin ni Nicole.
May nakikita ako sa kanya na di ko gusto.
Matagal na nating kilala si Nicole.
Pwedeng mali siya, may nasabing masama.
Tingin ko, kahit sino, kahit si Nicole,
di dapat maranasan 'yong pang-aaway sa kanya.
Ako din,
di dapat siya inaway ng lahat nang gano'n,
pero di pwedeng basta na lang siya
magsasabing social climber ang mga tao at isiping walang sasagot.
Sinimulan niya 'to no'ng inaway niya si Chrishell.
Kailangan nating ayusin 'yong lahat ng 'to.
May dalawang magkaibang karanasan ako kina Nicole at Chrishell.
At naranasan ko kay Chrishell
na nagha-hi lang siya pag nandiyan si Jason.
Kung wala, hindi niya ako kinakausap.
Nakakalungkot, di kami magiging friends
dahil alam ko kung gaano siya kahalaga kay Jason.
Mas naging close kayo nitong mga nakaraang buwan,
-pero tingin ko din, noon… -Pero sa party ni Chelsea…
-Pati do'n? -Ulit. Oo.
Di niya ako pinansin.
Ang sama no'n.
Ako 'yong ahente na pinakamatagal na nagtrabaho do'n,
tapos ako 'yong naiilang?
Parang… sa labas,
para akong bato na may maliliit na lamat.
Kaya kong harapin lahat. Hindi sa di ako nasasaktan o naaapektuhan,
pero parang… di ko pa… inabot 'yong punto,
na sobrang lungkot at nahihiya ako.
Ang sama sa pakiramdam.
'Yong mga narinig kong sinabi nina Chrisell at… Emma kay Nicole,
sobrang sama no'n.
-Ang sama. -'Yong sa mukha?
-Oo. Ang sama. -Ano'ng comment sa mukha?
Sumigaw si Chrishell ng, "Pinaretoke mo 'yong buong mukha mo."
Ang sama no'n.
Sabi ko, "Itago mo sa kanila." Kasabay no'n, "Kailangan ko lang umuwi."
Di mo pinahalata hanggang makarating sa kotse.
Gusto ko lang umuwi.
Di lang 'yon, apektado na'ng buong grupo.
Apektado ang trabaho dahil di maka-focus sina Nicole at Chrishell.
Di sila papasok. Nag-aalala sila sa isa't isa.
At wala sa kanilang gustong maunang
mag-sorry at mag-move on.
-Mukhang damay na din si Emma dito, di ba? -Pero susunod si Emma kay Chrishell.
Paglabas ko ng party ni Chelsea, si Nicole… umiiyak siya.
'Yan ang sinasabi ko.
-Matindi ang epekto nito sa 'kin. -Oo.
At ayoko nang makipaglaro sa mga kalokohan nila.
Ang samang panaginip no'n. Sobrang sama talaga.
Okay, handa ka na?
-Hi! Hello, Tita Heather! -Uy!
Mag-hi ka!
Kumusta, angel.
Naku! Love mo ako!
-Akin na 'to. Thank you! -Ang sweet mo.
-Bakit? Sige na. -Teka, lovey!
-Handa ka na? Mag-hi tayo. -Diyos ko!
Malapit na din akong magka-baby!
-Dito, o. -Yehey!
Andito ang bestie mo!
Masasabi kong ang pagiging ina
ang pinakamahirap na pagdadaanan mo, pero pinakamaganda din.
Dahil do'n, madali para sa 'kin na mapalapit kay Heather,
kahit na hindi talaga ako gano'n.
Ayaw?
-Ay, sorry! -Ay, my love!
Itong pagsasama namin para maihanda ko siya,
masabi ko 'yong pinagdaanan ko, at masuportahan ko siya,
do'n kami naging close.
-Nakakatawa ka. -Baby juice. Gusto din ba ni Mommy?
Oo naman. Mag-toast tayo.
Para sa babies.
-Teka, sisiguruhin kong akin 'to. -Oo.
-Siguradong apple juice 'to. -Okay, sige.
Pa'no kung alak 'yong nabigay ko sa buntis!
Parang, "Binigay ni Bre 'to!"
Sige, cheers.
-Cheers! Mami-miss talaga kita. -Oo nga, e.
Handa ka na?
-Oo, pero kinakabahan din ako. -Oo.
Bago sa 'kin 'yong lahat ng 'to.
-Excited na 'ko. -Bagong baby.
Mabilis lang 'yan. Biglang, "Susubok na tayo ng solid food."
-Sabi ko, "Agad? Solid food?" -Dahil six months na siya?
-Oo. -Hay. Diyos ko!
Nakakaloka.
'Yan ang iniisip ko, kailan ako babalik sa trabaho?
Wag kang magmadali, dahil di na mauulit 'to.
Ipapanganak ko na siya sa loob ng isa't kalahating linggo,
o kung kailan man.
-Balitaan mo ako palagi. -Sigurado, ite-text kita.
Ang lambing niya.
Oo. Ito ang masayang parte.
-Ang lambing mo. -Tapos magiging nakakata-cute na.
-Oo. -Ang sweet mo naman! Ang cute!
'Yan? Gusto mo 'yan? Yehey!
Mama!
Mama?
-Mama? -Sinabi niya!
-Oo. -Sinabi na niya 'yong "Dada"?
Hindi.
-Tingnan mo! Sabi niya, "Hindi!" -Oo! Mama's boy 'to.
-Oo, baby ni Mama. -Mama's boy!
-Handa ka na? -Wow.
Wow. At 'yong hangin sa buhok?
-Sandali. -Ang ganda nito.
Ito na siguro 'yong pinakamagandang condo sa Southern California.
Dalawa sa 'kin.
-May dalawa! -Dalawa nga.
May katabi 'to, 100 million pag pinagsama.
Sinama ako ni Brett para tingnan 'yong penthouse,
at masaya akong nandito ako,
pero nagtatrabaho talaga ako.
Iniisip ko na 'yong mga kliyenteng pwedeng interesado sa penthouse na 'to.
Magulo ang real estate market ngayon.
Ang taas ng interes, at pag nakabenta ng bahay na $50 million,
makakatulong 'yon para mapunta 'yong brokerage sa tamang direksiyon.
May 14-foot na kisame, na di pa nagagawa sa ibang condo sa LA,
'yon pa lang, di ba?
World-class 'yong finishes nito. Calacatta Gold 'to.
-Walang handle sa cabinet. -De-tulak lahat.
Pwede mong buksan gamit 'yong puwet mo.
Ayos 'yong puwet mo.
Dalawa agad 'yong nabuksan. Do'n 'yong kusina!
May private elevator,
dalawang private na three-car garage,
sarili mong waiting area para sa bisita ng unit.
-Diyos ko! -Kasama si Wolfgang Puck, full-time.
Kahit kailan?
-Oo. -Nagbibiro lang siya.
Grabe, ang ganda talaga.
14-foot na kisame o dalawang dipa ni Amanza.
O tatlo ni Brett.
-Pitong dipa ko. -Dalawa sa 'kin!
May apat na kuwarto, anim na banyo 'to.
At 6,500 square feet ang loob, 2,000 square feet sa labas.
May access ba sa pool?
Oo, may magandang pool sa baba. Tingnan mo 'yong view, Chelsea.
-Wow. -Kita agad 'yong Hollywood sign,
bundok na may snow,
'yong Observatory, na sobrang ganda tuwing gabi.
Kita mo lahat ng iconic landmark na nagpo-promote sa Los Angeles.
Oo nga! Ang lakas ng hangin!
-'Yan… -Nabo-blowout 'yong pina-blowout ko!
May kailangan akong tapusin at i-email, kaya bahala na muna kayo.
-Kayo na muna. -Mag-ikot tayo.
Ito 'yong primary.
At ang gandang primary nito.
Wow.
May sala din sa kuwarto mo. Ang saya no'n, di ba?
Ang saya!
Tapos isama mo 'yong asawa mo para i-slide 'yong pintong 14-foot.
Wow. Bago natin ituloy, tingnan mo…
Diyos ko. Hulaan mo ang dala ko?
-Ang baby mo! Ang cute. -Binyag niya! Pangalanan natin!
'Yong mga 'to…
Mukha silang… Dapat ba silang…
-Wag. -Wag? Hindi dapat?
-Mukhang dapat kasama sila. Maluwag. -Ewan ko! Inaalam ko pa.
-Sa bagay. -Happy birthday.
Ang galing. Nakakatuwa 'yong asawa mo.
Nakakatuwa din 'yong mama mo. Nakakatuwa 'yong buong pamilya mo.
'Yon 'yong pinakamagandang itsura mo na nakita ko mula nang makilala kita.
Tinititigan lang kita. Perfect 'yong lahat.
Salamat.
Bukod do'n sa usapan sa dulo ng party mo.
Di ako pabor kay Nicole,
pero may simpatya ako sa kahit sinong
nakakaramdam na parang tinataboy sila.
Di na mahalaga. Kung may nagsasabi ng masama…
Oo.
…wala akong pakialam kung 20 years na kaming magkakilala, ayoko no'n.
-Oo. -Ang nangyari…
Ang pangit talaga ng nangyari,
kasi pakiramdam niya, pinagkaisahan siya. Sorry do'n.
-Naiintindihan ko. Tingin ko walang… -Diyos ko, ang sensitive ng lahat.
Lahat talaga.
-Pinagkaisahan? -Ang sensitive ng mga tao.
Kasabay no'n, inaalala ko 'yong mental health ni Nicole.
Iniisip ko, "Ayos lang ba siya?"
Sobrang advocate ako ng mental health.
-Oo. -Kaya di ko gugustuhing may taong…
Kahit na pabor ako kung bakit niya naramdaman 'yon…
Oo.
…ayokong may makaramdam na nag-iisa,
-kakausapin ko na lang siya at… -Para kumustahin, kung okay siya.
Trabaho nating kausapin sina Emma at Chrishell
-at pagsabihan silang tumigil na. -Oo.
Matatanda na kayo.
Tayo na 'yong mag-aayos nito.
Tingin mo ba talaga, magagawa nating maging tulay nila?
Hindi ko sinabi 'yan.
Sabi ko kailangan nating pagsabihan sina Emma at Chrishell na tumigil na.
-Kakausapin ko si Nicole. -Asan kayo?
-Ay, naku! -Hanapin natin si Brett.
Diyos ko, Brett! Akala niya lumipat na tayo.
-Kaloka! Tara na. -Akala ko bahay ko 'to.
-Ang sayang magbahay-bahayan. -Muntik…
Muntik na 'kong matumba!
-Amanza! -Diyos ko.
Sobrang sakit.
-Ba't di niya sinabi kung paano buksan? -Chelsea.
Okay.
-Ayos ka lang ba? -Oo.
Hello!
Good morning.
Ikaw ang nagre-refill ng kape.
Oo, kasi di n'yo ginagawa 'yon.
-Good to see you! -Totoo. Hi.
-Hi, halika! -Hello.
Maganda 'yan, pinagre-refill mo kami ng kape.
Pinupuno ko lang no'ng kailangan ko, kaya guilty din ako, gaya n'yo.
-May magandang balita ako ngayon! -Sige!
-Sobrang ganda. -Sige!
Hulaan mo kung sino'ng nakakuha ng $8.5 million na listing sa Malibu?
Si Chelsea?
'Yong naka-thumbs up at naka-suit na makintab.
Ang galing mo.
-Teka. Magkuwento ka pa! -Excited ako!
-$8.5 million? Ayos. -Oo, ito 'yong kliyente ko…
Matagal na kaming magkaibigan. Binili niya 'yong bahay.
Pero di niya tinirhan. Kaya nag-decide siyang ibenta na.
Dapat mong patingnan 'yong septic tanks.
Baka walang sewer line. Tangke lang 'yong sumasalo sa lahat
sa ilalim ng driveway at…
Papalitan na namin 'yong sa 'min, $75,000 'yon.
Pwedeng unahin 'yong exciting part? Papapirmahan ko muna 'yong agreement.
Sinasabi ko lang na problema 'yong septic tanks.
Pwede nating pag-usapan nang maghapon 'yon.
-Sige, basta may oras ako. -Okay.
-Ipapakita ko sa 'yo, teka. -Sige.
Di nagbago 'yong kondisyon.
May mga aayusin lang ako.
Ay, mukhang maganda.
-'Yong view. -Ang ganda.
-Ayoko sa sahig, pero… -Sino?
Gusto ko 'yong sitio tile.
-Talaga? -Oo!
Timeless 'yon.
Laos na 'yon para sa 'kin.
Oo. Pero sigurado akong babalik 'yon.
Parang shirt sa ilalim ng vest.
Uso na ulit 'to.
-Nagbibiro lang ako! -Nakakainis.
Oo. Mauuso 'yan pag nauso na din 'yong sequins.
Ayun…
Hindi, ang cute mo.
Kumusta si G?
Ay, okay naman siya!
-Talaga? -May bagong silang studio.
Ang galing.
Oo nga, e.
Ayos 'yon.
Kumusta kayo ni Mary-Lou?
-Ayos naman. -Buti naman!
Halos eight months na kami.
-Talaga? -Oo. Eto na tayo. Matanda na. Matured na.
-'Yong high five. -Di kukupas 'yon.
Iba talaga 'yan.
Salamat.
May naalala ako do'n.
Nag-host kami ni Lou ng dinner para kay Brett at Mary at Amanza,
at nakuwento ni Lou na mainit 'yong pag-welcome nina Nicole at Mary,
pero hindi gano'n kaokay 'yong karanasan niya sa 'yo.
Tingin ko naramdaman niyang medyo cold ka o masungit o mataray.
Tingin ko di niya naramdaman sa 'yo
'yong naranasan niya kina Nicole at Mary.
Kung magiging tapat ako, hindi sa…
Siguro di buo 'yong respeto ko
na mas matanda ka sa kanya ng dalawang dekada
at nakita kitang nakipag-date sa mga babaeng nasa gano'ng edad,
at kadalasan, magdamag kayong nag-uusap tungkol sa dinner
tapos di mo na sila makikita ulit. Sayang. At sinabi ko sa 'yo 'to.
-Alam ko. -Na pag nalampasan niya 'to,
-mas mag-e-effort ako. -Oo.
Akin 'yon. Di ko basta-basta bibitawan 'yon.
Sa tingin ko, sa lahat ng kakilala ko
na nakakasama ko, pinakamahalaga 'yong opinyon, pagtanggap
at pag-welcome mo para sa kanya.
May sasabihin ako.
Di pa nangyari 'yong nagkita kami na di ako nag-hello o di ko siya niyakap.
Hindi pa. Totoo 'to.
Nabanggit niya 'yong birthday ni Chelsea.
Tingin ko di niya naramdamang tanggap mo siya do'n sa party ni Chelsea.
Ano?
Dahil do'n, gusto ko nang magmaldita sa kanya.
Bago 'to, walang gano'n. Seryoso.
Di ko alam kung pa'no harapin 'to.
Nalilito talaga ako kasi no'ng nagkita tayo sa Australia,
magla-lunch tayong lahat.
Akala ko lahat tayo. Ako, ikaw, si Brett at Mary-Lou.
Nag-decide siyang wag pumunta.
Tapos sa phone, umiiyak siya, galit siya na magkasama tayo.
Di ako komportable do'n.
Kaya kabaligtaran 'yong epekto no'n
kasi narinig ko na ayaw niyang ando'n ako.
Saan ako lulugar?
Sa isang banda, di ako mananalo kasi lagi akong andito.
Sa kabilang banda, suplada ako at di mainit 'yong pag-welcome ko.
Di ko alam 'yong gagawin.
Siyempre, maraming dynamics dito.
Di mo yata siya finollow sa Instagram.
-Baka tingin niya… -Fino-follow ko siya!
'Yong noon ang sinasabi ko.
Baka aksidente lang. Di mo kasalanan 'to.
-Tingin niya siguro, di siya mahalaga. -Okay.
Nakakabobo 'to. Okay.
'Yan ang tingin ko.
Sinusubukan kong pahabain 'yong pasensiya ko
sa realidad na sobrang bata ng dine-date ni Jason
tapos dahil mahalaga kay Mary-Lou 'yon.
Sige nga, Jason. Ano ba 'to?
Nag-decide tayong maghiwalay,
kaya di ko iko-co-parent 'yong bagong girlfriend mo.
Ayusin mo nang mag-isa 'to.
Di ko alam 'yong gagawin. Di ko gusto
na ayaw ng makakasama mo na maging friends tayo.
Di ko alam kung pa'no aayusin 'to, pero bilang friend mo,
pag sinabi mo sa 'kin na mas madali sa 'yo na wala ako, gagawin ko 'yon.
Mas masaya ako,
dahil gano'n kita nirerespeto kaya okay lang sa 'kin na wala ako.
Kung do'n gagaan 'yong buhay mo, sige.
Sabihin mo lang sa 'kin.
Di ko gusto 'yan.
Pag nangyari 'yon, magagalit ako sa kanya.
Alam niyang mahalaga ka sa 'kin.
Baka 'yan 'yong problema.
-Uy, kumusta? -Hello! Okay naman, ikaw?
Okay din. Ako si Chris, ako'ng bahala sa 'yo.
Gusto mo ng inumin o hihintayin mo siya?
-May iced tea kayo? -Meron.
May hibiscus o green tea. May hot tea din.
-Sige, hibiscus. -Oo.
-'Yon na muna. -Salamat.
-Eto na. -Sige, salamat.
Sige. Enjoy.
-Hi. -Uy.
-Kumusta? -Hi!
Welcome sa party! Gusto mo ng inumin?
'Yong spicy skinny margarita.
-Sige. Kukunin ko para sa 'yo. -Okay.
Kumusta?
Medyo okay na.
Una, gusto kong sabihin… na eskandalo 'yon.
-Oo. -Alam ko 'yong naramdaman mo pagkatapos.
Pati 'yong pakiramdam ng asawa mo.
Para i-text ako ni Brandon ng…
-Oo. -…"Gaga ka."
Naisip ko, "Gago ka, Brandon."
Naisip ko, "Nirerespeto at kilala mo ako, pero di ka nagtanong…"
Hindi sa nagdadahilan ako,
pero na-trigger siya sa parehong bagay, na talagang naka-trigger sa 'kin.
-Okay. -Di ba?
Sana maintindihan mo,
dapat propesyonal na pag-uusap 'yon, pero…
Salamat.
Kailangan ko… gusto ko lang ng kaibigan.
Sumali ako sa usapan dahil gusto kong…
narinig ko na sinabi mong social climber si Emma.
Ayokong maniwala.
Sabi ko, "Kung sinabi ni Nicole 'yon,
iba ang tingin ko sa kanya, kasi di ko maintindihan."
Tungkol sa isang bagay 'yong sinasabi ko.
Na mas mabait si Emma at mas madaling lapitan
kapag wala si Chrishell.
-At sorry ulit… -Wag kang mag-sorry sa 'kin.
Pero ang hirap lang talaga, pakiramdam ko laging galit 'yong mga tao sa 'kin.
Palagi 'yon. Ano 'yong ide-defend ko ngayon?
-Oo. -Ano'ng gagawin kong… Gano'n?
Palaging absuwelto si Chrishell.
Pero pag ako, aawayin nila ako.
Parang 'yong gusto lang nila, literal na pabagsakin ako at sirain.
At gagawin nila kahit sa maruming paraan.
At parang…
Wag mong sasabihin sa kanila, pero nasaktan talaga ako.
Ayaw kong masiyahan sila do'n…
-Oo. -…pero nasaktan ako.
At hindi ako madaling masaktan.
Sorry, ang lungkot no'n.
Matagal ko ng kilala si Nicole kesa kina Chrishell at Emma.
Isa siya sa mga unang ahente sa Oppenheim Group.
No'ng makita ko si Nicole, kung ga'no siya nasaktan
tapos sa kanya mismo nanggaling.
Oo, nasaktan ako.
Ayokong maramdaman mong bullied ka,
at sorry na akala mo, di kita sinusuportahan.
Salamat.
Akala ko mali si Nicole mula sa simula, pero ngayon, di na nakontrol 'yon.
Tapos naisip ko, kumalat na din sa iba, sa buong brokerage.
Kaya gagawin ko 'yong lahat para maibalik sila sa dati.
Tumanda ako ng 10 years sa loob ng six months
dahil kay Chrishell.
Di biro 'yon. Ilang taon 'yong nawala sa buhay ko.
Maganda ka. Dahil ba nagparetoke ka na ng mukha?
-Bago ko pinagawa 'yong mukha ko? -Magpagawa tayo pagkatapos nito?
-Kailangan ko na ng Botox. -Ang mahalaga sa 'kin, okay tayo?
-Oo. -Okay.
-Mauna ka, matapang ka. -Siguradong mauuna ako.
-Sandali! -Sa likod lang kami!
-May cute na isda! -Mag-ingat ka sa sapatos mo!
Tinatalunan ni Emma 'yong mga mukhang delikado.
Mag-ingat ka.
Ang ganda nito.
Uy.
-Hi! -Kumusta?
-Bagay sa 'yo 'yong bahay, Jason. -Salamat.
Pangbinata 'to!
Naisip mo bang bilhin 'to? Bagay sa 'yo 'to.
-Kinausap ko si James. -Napaatras ako.
Hindi ako sigurado kung ibebenta niya.
Kasi kung oo, mga $100 million 'to,
-pero tingin ko ibibigay niya sa LACMA. -Wow.
Matagumpay na negosyante si James Goldstein.
Binili niya 'yong bahay 50 years ago.
Isa 'to sa pinakakilalang bahay sa mundo.
Maraming pelikula at palabas ang kinunan dito,
kasama 'yong The Big Lebowski.
Gawa ni John Lautner 'to, ang pinakasikat na architect sa LA.
Alam ko 'yon.
Ang top student ni Frank Lloyd.
Ito yata ang pinakasikat at iconic niyang bahay.
Kaya gusto niyang makita ng publiko 'to.
Alam kong may dahilan kung ba't andito tayo. Di ba, Jason?
Sabi niya pwedeng dito i-celebrate 'yong 10-year anniversary natin.
Kaya may panahon tayong makapag-ikot, kahit di natin ibebenta.
Excited akong ikutin 'yong bahay.
Ito siguro 'yong paborito kong bahay sa LA na di ko pa nakita.
-Naisip ko na magandang makita n'yo din. -Ayos!
Eto, 5,000 square feet lang ang bahay, 11,000 square feet ang club.
-Teka, ano? -Teka, may 11,000 square-foot club?
Kaya kami andito.
Dito ginanap 'yong best parties sa mundo.
Mag-tennis tayo!
Excited akong makita 'yong itsura ng $100 million.
Sige, tara na.
Tandaan, architecture 'yong binabayaran natin dito.
-Wag n'yong tapakan 'yong glass. -Wow!
Ang saya.
-Tumayo ka sa sulok. -Parang Titanic moment 'to!
-Emma, umatras ka nang konti. -Jason, kamukha ng dati mong bahay.
-Tingnan mo. -Bumubukas!
Bumubukas na! Diyos ko!
Eto, ga'no kabongga 'tong ginawa niyang closet.
Oo.
-Oo nga! Wow! -Ang astig, 'no?
Diyos ko.
Gusto ko 'yong Clueless closet.
Gusto natin 'yon. 'Yong umiikot na closet.
Pwede ko bang makuha 'yong number ng gumawa nito?
-Ano'ng nangyayari? -Diyos ko. Ano…
Diyos ko, ang daming pakulo dito.
-Hot tub. -Jacuzzi.
Do'n ilalagay ang mga katawan.
-Ay, jacuzzi 'to. -Taguan ng katawan.
-Mainit ba? -Oo, ramdam ko.
Ipapakita ko din 'yong tinayo niyang club. Tara dito.
-Okay ka lang? -J, di okay ang pakiramdam ko.
Uupo muna ako.
-Sigurado ka? Samahan kita? -Wag na, weird lang 'yong pakiramdam ko.
-Mabilis lang. Uupo lang ako. -Okay.
May nararamdaman akong masakit nitong nakaraan
na alam kong kailangan kong patingnan, kasi lumalala 'to.
At ngayon,
parang di ko kayang maglakad-lakad,
kaya medyo nakakabahala.
Dapat ko talagang malaman kung ano'ng nangyayari sa katawan ko.
-Susukatin niya 'yong damit? -Nanakawin niya 'yong magaganda.
-Club James! -Club James!
Handa na ba kayo!
-Wow! -Gusto ko 'yong concrete.
-Industrial at brutalist 'yong estilo. -Gusto ko 'to!
Gusto ko 'to.
Tingnan mo 'yong DJ stand!
-Oo nga! -Oo.
Sino'ng gustong uminom?
-Bartender at your service! -Gusto ko!
Los Angeles! Gusto n'yo ba 'to?
Oo!
Tapos tatalon sila.
Wala kang anak kung may club ka sa bahay mo.
Ang totoo, ang galing no'n.
Di mo kailangan ng yaya kasi nasa bahay ka,
pero pwede kang mag-club hangga't gusto mo.
Ang galing. Sobra.
-Salamat. Gusto mo 'yong set ko? -Oo.
-Wow. -Uy, James.
-Uy, Jason. -Kumusta, pare?
-Wow! Ang ganda ng opisina! -Nag-iikot kami.
The man, the legend!
Wow. Ang ganda ng opisina.
Masaya akong makilala si James,
na nagtayo ng pinakakilalang bahay sa buong Los Angeles,
pero kasabay no'n, hindi ko talaga siya kilala.
Labas tayo, tingnan natin 'yong pool.
-Sige, tara. -Salamat, James.
Gusto ko na nagbe-bebop si Jason dahil naka-sneakers siya, tapos tayo…
Gusto ko ng picture dito.
-Emma, wag kang pumunta diyan. -Ano'ng ginagawa mo?
Gusto niyang magpa-picture. Tagilid do'n.
Ito ang pinakaastig na ledge sa mundo!
Tagilid nga. Pa'no siya maglalakad do'n?
Hindi tuwid 'to, Emma.
-Emma, baliw ka. -Tagilid nga, di ka makakatayo.
Susubukan ko.
Wag, tagilid nga 'yan.
Masaya akong makilala ka. Mahal ka namin.
-Nababaliw na si Emma. -Tingin ko kaya mo.
-Medyo tagilid, pero kaya mo. -Diyos ko, baliw na siya.
Okay, pa-picture!
Ladies and gentlemen, eto si Emma bago siya mamatay.
Nakuha mo ba?
-Nakunan ko na. -Okay.
Tara, akyat na tayo.
-Balikan natin si Chrishell. -Okay.
Ayos ka lang ba?
Oo, sa tingin ko. Kumusta 'yong pag-iikot sa bahay?
-Ang ganda. -Talaga?
Ang ganda ng bahay. Grabe 'yong club.
-Di nga? -Nakakaloka.
Guys, kakausapin ko si James.
-Salamat, J. -Sige, guys.
Pwede ba akong humingi ng pabor sa inyo,
at ng iba pa, tungkol sa sitwasyon sa opisina?
Nakausap ko na si Nicole,
at sinabi ko kay Nicole,
ikaw ang nagsimula nito, at eskandalo na ngayon 'to.
Oo.
Pero di huhupa 'yong gulo kahit hanggang dito
kung di titigil 'yong lahat.
Malaking bagay 'yong pagso-sorry.
-Tinuturo ko sa anak ko 'to. -Oo.
Pag nag-sorry, pwedeng bumaba 'yong lahat hanggang dito,
-hindi ka… -Sigurado.
Di mo sila kailangang imbitahan sa slumber party,
pero kahit papaano, makakapasok ka nang di emosyonal.
Pinapakita no'n na rational ka, na rational kang tao, tama?
Sa tingin ko, kung sino 'yong mauna, siya 'yong…
-Mas matapang. -Mas matapang.
Oo. Tinanong ko si Nicole kung asan 'yong bayag niya.
Sabi ko, "Kasingliit na ba ng pasas?"
Kahit 'yan, ang sama… Nakakaloka 'yon. Ang immature. Ang pangit.
-Oo, pero ako… -Tama na.
-Akala ko, nakakatawa. -Pero hindi.
Hindi na nakakatawa. Hindi ako natawa do'n.
-Di nakakatawa kasi nakakaapekto 'yon… -Okay… Sorry.
…sa mental health ng lahat, di lang 'yong mga sangkot.
Nakakaapekto sa 'kin, kay Mary, Jason, sa opisina, sa brokerage.
Ang sama no'n.
Sobrang sama. Parang pambu-bully.
Dapat itigil na 'yong walang kuwenta at petty na comments.
Pero siya ang nagsimula nito.
Ginawa niya 'to.
Sinabi ko 'yon. Tiningnan ko siya at sinabi kong siya ang nagsimula nito.
Di ako nagsasalita para sa kahit sino, para sa 'kin 'to.
Ayoko… nagkaka-anxiety ako, kahit pag-usapan lang si Nicole.
Nasa kanya na kung ano'ng gagawin niya o sasabihin,
pero di maganda 'yong pupuntahan no'n.
Nagsimula si Nicole ng drama sa maraming tao.
Inaway niya ako, at ngayon, si Emma naman.
Magiging seryosong away na 'to.
Sinimulan niya 'to, harapin niya 'to.
Parang semi-third party ako,
pero kayo 'yong closest friends ko, kayong tatlo.
Tingin ko, sinabi niya 'yong bagay na 'yon para saktan ka.
-Sigurado. -Para saktan ka.
Tapos 'yong intensiyon mo sa sinabi mo kay Nicole,
gusto mong gumanti at manakit.
Malinaw na nakasakit ka. Dapat kang mag-sorry do'n…
Mag-sorry?
Masasama 'yong mga sinabi,
at walang dahilan 'yon bukod sa, sorry, sinubukan kitang saktan.
Di ko kailangang patunayan sa kahit sino 'to.
-Alam ko'ng sinasabi mo. -Di 'yon 'yong sinasabi ko!
-Diyos ko. -Ayoko na.
-Di biro 'yon. -Diyos ko.
Sisirain mo ang negosyo ko? Sige. Wala akong kailangang patunayan.
-Kailangang umamin ng mga tao. -Tama na ang gulo!
Sobrang sensitive.
Di ko kaya.
Nase-stress ako, at sobrang stressed na 'ko.
Aalis ka na?
-Ayokong makisali. -Perfect!
Magkaka-panic attack ako. Kailangan ko nang umalis. Di ko kaya!
Sandali!
Tagapagsalin ng Subtitle: Zen Pormento