-Çok hoş görünüyor. -Harika duruyor.
Bu yemek için Lou'ya teşekkürler.
-Davetiniz için sağ olun. -Sağ ol.
-Güzelmiş. -Evet, çok lezzetli.
-Bu salatayı hep yapıyoruz. -Tarifi hemen Noah'ya vereyim.
Şerefe.
-Şerefe. -Şerefe!
Şerefe.
Tanrım. Chelsea'nin partisindeki fotoğrafları Instagram'da gördüm.
-Yorulduğun için şanslısın. -Neden?
-Evet. Nicole'la olanları duymadın mı? -Ne olmuş?
Tam bir saçmalıktı. Çok aşırıya kaçtılar.
NICOLE'UN EVİ
Chucky.
-Hadi gel. -Keşke ben de böyle olsam.
Aynen öyle.
Dertsizler.
Dünya umurlarında değil. Tek dertleri top.
-Nasıl hissediyorsun? Biriyle konuştun mu? -Hayır. Sadece…
Durumu nasıl idare edeceğimi bilmiyorum ve bu beni korkutuyor.
İşler karıştı.
Emma, Nicole'un sözleri üzerine onunla yüzleşti.
Sonra da bir anda Emma ve Chrishell bir tarafta,
Nicole diğer tarafta oldu ve saçma sapan bir hâl aldı.
Beni çığırımdan çıkaran şey Amanza'nın sözleri oldu.
"Ona sosyete özentisi dediysen artık arkadaş olamayız" dedi.
Ağır geliyor, anlıyor musun?
Seni böyle ağlarken ve üzgün görmek istemiyorum.
Bil diye söylüyorum, dün gece Amanza'ya mesaj attım.
Nicole'un kocası mesaj attı ve demiş ki, "İki kelime Amanza.
Siktir git."
O öyle biri değil.
Vay canına.
-Birini seviyorsan onu korursun. -Aynen öyle.
Amanza'ya söylediğin şeyin doğru olduğunu savunmuyorum
ama nihayet birisi bir şey dediği için mutluyum.
Yetişkin bir adamın böyle bir şey yapması hiç doğru değil.
-Hayatımda biri olsa bunu yapamazdı. -Kendi mi yazdı?
Evet, numarası bende kayıtlı.
Hayatımda bu olmamalı.
Bir arkadaşımın doğum günü partisinden uykumu kaçıracak kadar
darmadağın bir şekilde eve dönmemeliyim.
Ben her zaman arkadaşlarımı savundum.
Kız kardeşimi ve seni de öyle.
Bazen sadece biri de beni savunsun istiyorum.
Açıkçası şu an Nicole'la olan arkadaşlığım konusunda gerginim.
Farklı bir yönünü gördüm ve bu hoş değil.
Hepimiz Nicole'u yıllardır tanıyoruz.
Hata yapmış, saçma şeyler demiş olabilir
ama bence hiç kimse, özellikle Nicole, bu kadar ağır eleştirileri hak etmiyor.
Kesinlikle katılıyorum. Herkesin ona böyle saldırmaması gerek.
Ama o da insanların arkasından
sosyete özentisi olduklarını söyleyip geri tepmeyeceğini düşünemez.
Chrishell'e haksız yere saldırıp bunu başlatan da o.
Artık bu konuyu çözmeleri gerekiyor.
Nicole ve Chrishell'le iki farklı deneyimim oldu.
Chrishell'le olan olay şu.
Jason yanımızdayken bana selam veriyor ama o yokken benimle konuşmuyor.
Onunla arkadaş olamamam çok kötü
çünkü Jason için çok önemli biri olduğunu biliyorum.
Ama bence son zamanlarda Chrishell'le yakınlaştınız.
-Ama başlarda… -Ama Chelsea'nin partisinde de…
-Orada da mı? -Evet. Beni görmezden geldi.
Tam bir kötü kız.
Orada çalışan en eski emlakçı benim ama rahatsız olan da benim.
Dışarıdan bakıldığında
sert bir kaya gibiyim ama incecik çatlaklarım var.
Birçok şeyi kaldırabilirim. Beni kimse yıkamaz demiyorum
ama hiç böylesine kötü hissettiğimi hatırlamıyorum.
Üzüntü ve utançla çalkalandım.
Korkunç bir şeydi.
Chrishell ve Emma'nın Nicole'a söyledikleri çok ağır şeyler.
-Evet. -Yüzü için dedikleri?
-Çok ağır. -Yüzüyle ilgili olan neydi?
Chrishell, Nicole'a bağırarak "Yüzünü baştan yarattın" dedi.
Çok sert bir söz.
Onlara belli etmemeye çalıştım ama bir an önce eve dönmem gerekiyordu.
-Arabana kadar dik durmaya çalıştın. -Eve dönmeliydim.
Ekibi etkilemekle kalmıyor, işimizi de etkiliyor.
Nicole ve Chrishell işe odaklanamıyor. Birbirlerine takılmaktan çalışamıyorlar.
Ayrıca ikisi de bir adım atarak özür dileyip
devam eden ilk kişi olmak istemiyor.
-Şimdi Emma da işin içinde, değil mi? -Emma, Chrishell'in peşinden gidecektir.
Chelsea'nin partisinden çıktığımda Nicole ağlıyordu.
Ben de onu diyorum.
-Beni derinden etkiliyor. -Evet.
Bu saçma sapan sosyal oyunları oynamak istemiyorum.
Tam bir kâbus. Gerçekten öyle.
HEATHER'IN EVİ
Pekâlâ, hazır mısın?
-Selam! Merhaba Heather teyze! -Selam tatlım!
-Merhaba de. -Merhaba meleğim.
Öyle yapma. Beni seversin.
-Alayım. Çok tatlısın. -Teşekkürler.
-Ne oldu? Gel. -Bekle canım.
-Hazır mısın? Merhaba diyelim. -Tanrım!
-Ben de yakında doğuracağım. Burada. -Evet.
En iyi dostun burada.
Bence anne olmak dünyanın en zor ve en güzel şeyi.
Heather'la bağ kurmak bu yüzden kolaydı. Normalde böyle çabuk bağ kuramam.
Bunu sevmedik.
-Kusura bakma. -Aşkım!
Bu anları onunla paylaşmak, onu hazırlamak,
ona deneyimlerimden bahsedip destek olmak bence bizi çok yakınlaştırdı.
-Çok şekersin. -İçeceğini ister misin?
Kesinlikle. Buna kadeh kaldıralım.
Bebeklere.
-Dur, bu benimki mi bakalım. -Evet.
-Bendeki kesinlikle elma suyu. -Tamam, doğru.
-Hamile hâlinle sana şampanya verirmişim. -"Bre verdi!"
Pekâlâ. Şerefe.
-Şerefe. Seni çok özleyeceğim. -Ben de.
Hazır mısın?
-Hazırım ama heyecanlı ve gerginim. -Evet.
Benim için yepyeni bir şey.
-Çok heyecanlı. -Ufacık bebek.
Çok hızlı geçiyor. Bir anda yemek yemek istiyorlar.
-Bana çok çabuk gelmişti. -Altı aylık olunca mı?
-Evet. -Tanrım.
Acayip bir şey.
Ben de ne zaman işe dönebileceğim diye düşünüyordum.
Acele etmemelisin çünkü bu tek seferlik bir şey.
Resmen bir buçuk hafta içinde bir gün doğum yapacağım.
-Beni haberdar etmen lazım. -Mesaj atarım.
-Çok tatlı. -Evet. Eğlenceli kısmı bu.
-Çok tatlısın. -Sonra da küçük bir canavar oluyor.
-Değil mi? -Çok şeker.
Ne dediğini duydun mu? Evet.
Anne.
Anne mi?
-Anne? -Söyledi!
-Evet. -"Baba" dedi mi?
Hayır.
-Baksana. Kafasını sallıyor! -Evet! Annesinin kuzusu.
-Kesinlikle. -Annesinin bebeği.
-Hazır mısın? -Vay be.
4 ODA - 6 BANYO - 605 METREKARE
50.000.000 DOLAR - FİYAT
1.500.000 DOLAR - KOMİSYON
Vay canına. Rüzgâr saçlarımı da savurdu.
-Yok artık. -İnanılmaz.
Abartmadan söylüyorum, muhtemelen Güney Kaliforniya'nın en güzel evi.
İki tane ver.
-İki var zaten. -Evet.
Komşu ev de aynı. İkisi toplam 100 milyon.
Brett bu güzel eve beni de davet etti ve geldiğim için mutluyum
ama tamamen iş odaklıyım
ve bu çatı katına ilgi duyabilecek potansiyel müşterileri düşünüyorum.
Piyasa şu an çok karışık. Faiz oranları çok yüksek.
50 milyonluk bir mülk satmak
şirketi gitmesi gereken yöne doğru ilerletmeye devam eder.
Tavan yüksekliği dört metre ve LA'de bunun bir eşi daha yok.
Onunla başlayalım.
Tabii ki birinci kalite Calacatta Gold detayları var.
-Dolaplarda kulp yok. -İterek açılıyorlar.
Evet ama kıçınla açabiliyorsun. Bak.
Harika kalçaların var.
O iki tane bile açar. Burası şef mutfağı.
Kişisel asansör burada. İkisi kişisel üç garaj var.
Sadece bu daire için misafir bekleme alanı var.
-Tanrım. -Wolfgang Puck da hep burada.
Her zaman mı?
-Her zaman. -Şaka yapıyor.
Gerçekten olağanüstü.
-Benim iki kulaç uzunluğum da dört metre. -Ya da üç Brett.
-Benden yedi tane eder. -Kulacımın iki katı.
Dört yatak odası, altı banyo var.
İç alan 605, dış alan 185 metrekare.
Havuz var mı?
Evet, aşağıda harika bir havuz var. Şu manzaraya bak Chelsea.
-Harika. -Hollywood tabelası orada.
Karlı dağlar, geceleri muhteşem görünen Gözlemevi.
Los Angeles'ı tanıtırken değinilen her ikonik simgeyi görüyorsun.
Aynen. Çok rüzgâr var.
-Bu… -Rüzgâr saçıma tekrar fön çekti.
Benim biraz işlerim var. Birkaç e-posta atacağım. Keyfinize bakın.
-Ev sizindir. -Hadi gezelim.
Ana yatak odası burası.
Muhteşem bir yatak odası.
Vay canına.
Yatak odasından direkt oturma odasına. Mükemmel bir yaşam.
Aynen öyle.
Sonra kocanı al, içeri gir, dört metrelik kapıyı kaydır.
Vay canına. Devam etmeden önce bir bak.
Aman tanrım. Bil bakalım yanımda ne getirdim.
-Bebeğin buradaymış. -İlk kez taktım. İsim koyalım.
Bunlar…
Sanki şu şeyler… Acaba içeri…
-Hayır! -Hayır mı? Dışarıda mı kalmalı?
-Bilmiyorum ki. Hâlâ çözmeye çalışıyorum. -Sanki çok sallanıyorlar.
-Neyse. -Mutlu yıllar.
Parti muhteşemdi. Kocan çok tatlı biri.
Annen de çok tatlı. Ailendeki herkes muhteşem.
Tanıştığımızdan beri seni hiç o kadar güzel görmemiştim.
-Öylece bakakaldım. Her şey harikaydı. -Sağ ol tatlım.
Partinin sonundaki konuşma hariç.
Nicole'a katılmıyorum ama birisi dışlandığını hissediyorsa
onun duygularını anlayabilirim.
Bu önemli değil. Biri iftiralar atıyorsa…
Evet.
…20 yıldır tanıyor olsam da bunu desteklemem.
-Evet. -Her şey…
Ona karşı birlik olduklarını hissedince her şey karıştı ve buna ben de üzülüyorum.
-Bunu anlayabiliyorum ama bence kimse… -Herkes çok hassas.
Kesinlikle.
-Ne birliği yani? -Bazılarımız çok hassas.
O an Nicole'un akıl sağlığını da düşündüm.
Acaba iyi mi diye sorguladım.
Konu akıl sağlığıysa bunun en büyük savunucularından biriyim.
-Evet. -O yüzden hiç kimsenin,
bu noktaya nasıl gelmiş olursa olsun…
-Evet. -…yapayalnız hissetmesini istemem.
-Onunla konuşurum diye düşünüyorum. -Bir bakarsın, iyi mi diye sorarsın.
Emma ve Chrishell'le konuşmak da
-ikimizin görevi. -Evet.
Çocuk gibi davranamazlar. Bunu düzeltmek bize kaldı.
Sence gerçekten aralarında o köprüyü kurabilecek miyiz?
Öyle söylemedim.
Sadece Emma ve Chrishell'le konuşup onlara geri basmalarını söylememiz gerek.
-Nicole bende. -Neredesiniz?
-Eyvah. -Brett'e gidelim.
Eve taşındık zannedecek.
-Hadi. -Ben de taşındığımı düşündüm.
-Biraz evcilik oynadık. -Evet ve…
Az daha bayılacaktım!
-Amanza! -Tanrım!
Çok acıdı.
-Keşke nasıl açıldığını da anlatsaydı. -Chelsea.
Pekâlâ.
-İyi misin? -İyiyim.
OPPENHEIM GRUP EMLAK
Selam.
Günaydın.
-Bak sen! Kahve koyuyorsun. -Evet çünkü siz koymuyorsunuz.
-Seni görmek güzel. -Doğru. Selam.
-Selam, gel. -Selam.
Bize kahve koyman çok hoş.
Sadece kendi kahveme yetecek kadar koydum. Sanırım ben de herkes kadar suçluyum.
-Bugün güzel haberlerim var. -Neymiş?
-Hatta süper haber. -Söyle!
Bil bakalım kim Malibu'da 8,5 milyonluk bir satış aldı.
Chelsea mi?
Parmaklarımın işaret ettiği parlak ceketli kadın!
Aferin.
-Detayları da anlat. -Çok heyecanlıyım.
-8,5 milyon demek. Harika. -Evet. Bu müşterimle
bir süredir arkadaşız. Bir ev almıştı.
Eve hiç taşınmadı ve satmaya karar verdi.
Bu arada, lağım çukurlarına dikkat.
Kesin sende de garaj yolunda kanalizasyon hattı yerine
sadece tank vardır.
Biz şimdi 70 bin dolara değiştireceğiz.
Heyecanlı şeyleri konuşsak olmaz mı? Önce satışı bir alayım.
Sadece Malibu'da bu sorunun olduğunu bil.
İstersen bütün gün bunu konuşuruz.
-Pekâlâ. Konuşacaksak sorun yok. -Peki.
-Dur göstereyim. -Göster.
Ev, fotoğraflardakiyle aynı durumda. Bu şekilde göstereceğim.
-Çok güzelmiş. -Değil mi? Manzaraya bak.
-Zemin berbat. -Ne?
Ben seviyorum aslında.
-Cidden mi? -Evet.
Modası hiç geçmiyor.
-Bence çoktan geçmiş. -Olabilir ama tekrar moda olacak.
-Süveter altı tişört gibi mi? -Bu zaten moda.
-Dalga geçiyorum. -Uyuzsun.
Payetler yeniden moda olduğunda bu da olacak.
-Yani… -Şakaydı. Güzel görünüyorsun.
-G ile aranız nasıl? -G iyi.
-Öyle mi? -Yeni bir stüdyo aldı.
Harika olmuş.
Her şey güzel.
-Çok güzel. -Peki ya Marie-Lou ve sen?
-Gayet iyiyiz. -Güzel.
Yaklaşık sekiz ay oldu.
-Cidden mi? -Evet. Yetişkin ve olgun olmuşuz.
-Ama hâlâ beşlik çakıyoruz. -Onu asla bırakmam.
Gerçekten harika.
Teşekkürler.
Şimdi aklıma bir şey geldi.
Brett, Mary ve Amanza'yı akşam yemeğinde ağırladık.
Lou da Nicole ve Mary'nin ona karşı ne kadar sıcak ve açık olduğundan bahsetti
ama seninle olan deneyimine o kadar pozitif bakmıyordu.
Sanırım biraz soğuk, kaba veya itici davrandığını düşünmüş.
Ona karşı Nicole ve Mary kadar sıcak davranmadığını düşünmüş. Olay bu.
Tamamen dürüst olacağım, şöyle ki,
ondan 20 yaş büyük olmana
tamamen saygı duyuyorum diyemem.
Daha önce de bu yaşlarda insanlarla çıktığını biliyorum
ama onlarla bir akşam yemek yer, o geceyi geçirir
bir daha aramazdın, biterdi.
Bu fikrimi de saklamadım.
-Biliyorum. -O evreyi geçerse
-çabalarım diyordum. -Evet.
Bu anlamda hatalıyım ve bu tavrımı değiştiririm.
Bana öyle geliyor ki
vakit geçirdiğim insanlar arasında en çok senin fikrini,
onayını ve sıcaklığını önemsiyor.
Şunu söyleyeyim.
Onu her gördüğümde kollarımı açtım ona selam verdim ve sarıldım.
Her seferinde. Bunu bil.
Chelsea'nin partisinden bahsetti.
Sanırım partide ona karşı çok da sıcak olduğunu hissetmemiş.
Ne?
Artık ona kötü davranmak istiyorum.
Önceden kötü davranmıyordum, yemin ederim.
Buna nasıl yaklaşmam gerek?
Kafam çok karıştı çünkü…
Mesela Avustralya'da buluştuk ve beraber yemeğe gidecektik.
Ben hep birlikte gideceğiz sanmıştım.
Ama sonra o gelmedi.
Sonra ikimiz bir aradayız diye telefonda ağladı
ve ben de rahatsız oldum.
Bende de birlikte vakit geçirmenin tam tersi bir etki var
çünkü duyduklarıma göre benim etrafında olmamı pek sevmiyor.
Ne yapayım ben şimdi?
Bir tarafta hep etrafındayım diye kaybediyorum,
diğer tarafta itici davranıyor ve onu hoş karşılamıyor oluyorum.
Ne yapacağımı bilemiyorum.
Aslında burada birçok dinamik var.
Mesela Instagram'dan takip etmemiştin.
-Belki onu… -Takipleşiyoruz.
İlk zamanları diyorum.
Belki bilerek yapmadın. Seni suçlamıyorum. Sadece buna bozulmuş olabilir.
Anladım, peki.
Tam bir saçmalık. Peki.
Bence öyle.
Jason'ın çok daha genç biriyle
birlikte olması ve kızın bunu önemsemesine karşı
çok daha sabırlı olmaya çalışıyorum.
Yapma ama Jason. Ne bu şimdi?
Birlikte çocuk yapmamaya karar verdik.
Gidip yeni sevgilisine annelik yapacak değilim.
Bu işi kendi başına çözmeli.
Ne yapacağımı bilmiyorum. Sevgilinin arkadaşlığımıza karşı olmasını istemem.
Bu durumda kazancım yok gibi ama seninle görüşmezsem
daha iyi olacağını söylersen bir arkadaşın olarak bunu yaparım.
Seve seve yaparım
çünkü sana olan saygım bunu yapmama yetecek kadar büyük.
Hayatını kolaylaştıracaksa yaparım. Söyle yeter.
Benim istediğim bu değil. Öyle olursa ona içerlerim.
-Sana ne kadar değer verdiğimi biliyor. -Belki sorun budur.
-Merhaba, nasılınız? -İyiyim, sen?
Harika. Adım Chris. Garsonunuz benim. Önden bir içecek alır mısınız?
-Buzlu çay var mı? -Evet.
Buzlu olarak hibiscus veya yeşil çay var.
-Hibiscus olur. -Peki.
-Getiriyorum. -Sağ ol.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Afiyet olsun.
-Selam. -Selam.
-Nasılsınız? -Merhaba.
-Hoş geldiniz. İçecek alır mısınız? -Acı margarita alabilirim.
-Harika. Hemen geliyor. -Güzel.
Nasılsın?
Toparlıyorum.
Önce şunu söyleyeyim. Partideki olay tam bir rezaletti.
-Evet. -Sonrasındaki hislerini biliyorum.
Kocanın hislerini de biliyorum.
Brandon bana "Siktir git" yazdığı
-bir mesaj attı. -Evet.
Ben de aynısını ona iade ettim.
Çünkü bana saygı duyuyor, beni tanıyor ve bana hiç…
Bak, bunu haklı bulduğumu düşünme
ama beni tetikleyen şey neyse
gerçekten onu da tetikledi.
-Peki. -Yani…
Umarım sen de anlarsın.
Profesyonel bir konuşma olması gerekiyordu ama…
Teşekkürler.
Yalnızca yanımda bir arkadaş istedim.
O konuşmaya katılmamın sebebi şuydu.
Emma için sosyete özentisi dediğini duymuştum.
İnanmak istemedim.
Öyle bir şey dediysen
sana olan bakışım değişirdi çünkü bir anlam veremedim.
Çok spesifik bir şeyi kastetmiştim.
Chrishell yanında değilken Emma çok daha nazik
ve çok daha sıcak biri.
-Tekrar özür dilerim ama… -Benden özür dileme.
Çok zor bir süreç oldu. Her seferinde aslanın inine giriyor gibi hissediyordum.
Her gün o gün neyimi savunacağım diye düşünüyordum.
-Evet. -"Bugün ne olacak acaba?"
Chrishell ne yapsa yırtıyor, beni tek lafımda ipe götürüyorlar.
Sanki tek amaçları beni yaralamak ve mahvetmek gibi
ve bunun için her pisliği yapıyorlar.
Tüm bunlar…
Bunu sakın onlara söyleme ama bu beni gerçekten yıktı.
O zevki yaşamalarını istemiyorum…
-Evet. -…ama gerçekten yıkıldım.
-Ki ben kolay kolay yıkılmam. -Gerçekten üzgünüm.
Nicole'u daha uzun süredir tanıyorum.
Oppenheim Grup'un ilk emlakçılarından biriydi.
Onun yüzünü görmek, ne kadar kırıldığını görmek
ve bunu onun ağzından duymak gerçekten canımı yaktı.
Amacım sana yüklenmek değildi. Yanında olmadığım için üzgünüm.
Teşekkürler.
En başından beri hatalı olan Nicole'du ama artık iş çığırından çıktı.
Artık insanların diğer arkadaşlarına, tüm ofise sirayet ediyor.
Onları aynı sayfada buluşturmak için elimden geleni yapacağım.
Son altı ayda Chrishell'le uğraşmaktan resmen 10 yıl yaşlandım.
Çok ciddiyim. Resmen ömrümden gitti.
Hâlâ çok güzelsin. Yüzünü yaptırmandan önce miydi?
-Yüzümü yaptırmışım, evet. -Buradan estetiğe mi gitsek?
Bana botoks lazım.
Önemli olan tek bir şey var. Biz iyi miyiz?
-Evet, iyiyiz. -Güzel.
-Önden git. Sen cesursun. -Bende bu iş.
-Bekle. -Geride kalın.
-Balıklara bakın! -Dikkatli olun!
-Emma tehlike sezince üzerinden atlıyor. -Dikkatli ol Chelsea.
Çok güzelmiş.
Merhaba hanımlar.
-Selam. -Nasılsınız?
-Ev sana yakışmış Jason. -Sağ ol.
En üst kalite bekâr evi.
Burayı almayı düşünüyor musun? Tam senlik.
-James'le konuştum. -Düşüyordum.
Satacağını sanmıyorum.
Satacak olsa 100 milyon eder
-ama bağışlayıp müze yapacak. -Vay be.
James Goldstein çok başarılı bir iş adamı.
Burayı alalı 50 yıldan fazla olmuş.
Dünyanın en ikonik evlerinden biri.
Burada birçok film ve program çekildi. Çok sevdiğim The Big Lebowski de dâhil.
Evin mimarı John Lautner. LA'deki en ünlü mimar olabilir.
-Biliyordum. -Frank Lloyd Wright'ın en gözde talebesi.
Sanırım bu da en ikonik ve ünlü evidir.
Halkın bu evi görmesini istiyor.
Jason'ı tanıyorsam buraya boşuna gelmemişizdir.
Oppenheim Grup'un 10. yıl dönümünü burada yapabileceğiz.
Yani evi satamasak bile en azından bir gezme şansımız var.
Burayı gezeceğim için heyecanlıyım.
LA'deki en sevdiğim ev burası ama hiç gezmedim.
-Sizin de görmenizi istedim. -Harika.
Ev yalnızca 450 metrekare ama gece kulübü 1020 metrekare.
-Ne dedin sen? -1020 metrekarelik bir gece kulübü mü var?
-İnanılmaz. -Dünyanın en iyi partileri burada oluyor.
Hadi gidelim.
100 milyon nasıl görünüyormuş bir görelim.
Hadi gidelim.
Ama unutmayın, burada para eden şey mimari.
-Cama dikkat edin. -Vay canına.
Çok iyi.
-Köşede dur. -Titanik'teki gibi!
-Emma, biraz geri gel. -Kendi evinde gibisin Jason.
-Bakın. -Açılıyor.
Açılıyor! Aman tanrım!
-Dolabı da ne güzel yapmış, baksanıza. -Kesinlikle.
-Gerçekten harika. -Çok iyi, değil mi?
Tanrım.
Clueless'taki dolap muhteşem bir şey.
Bu dönen dolap hepimizin hayalidir.
Bunu yapan kişinin numarasını alabilir miyim?
-Ne oluyor? -Tanrım. Bu…
Evin numaraları bitmiyor resmen.
-Jakuziymiş. -Buraya cesetleri mi atıyoruz?
-Pardon, jakuziymiş. -Ceset mi?
-Sıcak mı? -Evet, hissediliyor.
Gece kulübünü de göstereyim. Üst katta.
-İyi misin? -J, ben biraz kötü oldum.
Biraz oturayım. Geleceğim.
-Emin misin? Kalayım mı? -Gerek yok. Biraz tuhaf oldum.
-Biraz oturayım geçer. -Peki.
Son zamanlarda biraz ağrılarım vardı.
Baktırmam gerektiğini biliyordum ama şimdi giderek artıyor.
Artık doğru düzgün yürüyemiyorum bile.
Biraz endişe verici bir şey.
Kesinlikle gidip vücudumda neler olduğunu öğrenmem gerekiyor.
-Adamın kıyafetlerini denemeye mi gitti? -Güzel olanları çalar.
Club James.
Hazır mısınız?
-Vay canına! -Betonu sevdim.
-Çok endüstriyel ve brütalist. -Bayıldım.
Harika.
DJ standına bakın.
-Evet. -Harika.
İçki isteyen?
-Barmeniniz geldi. -Ben isterim.
Los Angeles! Bunu hissedebiliyor musunuz?
Evet!
Şimdi zıplıyoruz.
Evinizde gece kulübünüz varsa çocuğunuz yok demektir.
Aslında çok zekice olabilir.
Bakıcıya ihtiyaç kalmaz. Hem evdesin hem geçe kadar dışarıdasın.
Harikaydın.
-Sağ ol. Setimi sevdin mi? -Çok iyiydi.
-Vay be. -Selam James.
-Selam Jason. -Nasılsın?
-İnanılmaz bir ofis. -Turu bitiriyoruz.
-Efsaneler efsanesi. -Vay canına. Ofis inanılmaz güzel.
Los Angeles'taki en ikonik evi yapan James'le tanışmak gerçekten çok güzel
ama kim olduğunu biliyorum diyemem.
Hadi gidip havuza bakalım.
-Hadi. -Sağ ol James.
Jason spor ayakkabılarıyla rahat rahat yürüyor ama biz…
Şurada beni çekin.
-Emma, oraya çıkamazsın. -Ne yapıyorsun?
Ucunda duracak. Eğimli zaten.
Şu manzaraya bir baksana!
-Düz bile değil. Nasıl yürüyecek ki? -Düz bile değil Emma.
-Sen delisin. -Orası eğimli. Üstünde duramazsın.
-Bırakın bir bakayım. -Hayır, eğimli diyorum.
Seni tanımak güzeldi. Sevgiler.
-Resmen delirmiş. -Bence durulur.
-Biraz eğimli ama duruluyor. -Tanrım. Tam bir manyak.
Hadi çekin!
-Emma'yı ölmeden hemen önce görüyorsunuz. -Çektin mi?
-Çektim. -Tamam.
-Hadi yukarı çıkıp Chrishell'e bakalım. -Tamam.
İyi misin?
Evet, iyi gibiyim. Evin kalanı nasıldı?
-Güzeldi. -Öyle mi?
Ev çok güzel. Gece kulübü inanılmaz.
-Cidden mi? -İnanılmaz.
Ben gidip James'le konuşayım.
-Sağ ol J. -Ne demek.
Pekâlâ, ofisteki durumla ilgili hem bana hem de diğer herkese
bir iyilik yapmanızı isteyebilir miyim?
Nicole'la konuştum.
Bu işi onun başlattığını söyledim ama artık iş başka bir hâl aldı.
Evet.
Ama herkes en azından biraz sakinleşmezse
bu saçmalık asla durulmayacak.
Özür dilemek çok önemli Çocuklarıma da söylüyorum.
-Özür dilemek işleri az da olsa düzeltir. -Kesinlikle.
Birlikte partiler yapın demiyorum
ama en azından ofise gelirken biraz daha rahat olursunuz.
Özür dilemek mantıklı biri olduğunuzun da göstergesi olur, değil mi?
İlk özrü dileyen kişi bana kalırsa en…
-Cesur kişidir. -Evet.
Kesinlikle. Ben de Nicole'a öyle demiştim.
"Geri basma" dedim.
İşte bu sözler bile… Saçma, çocukça, nefret dolu.
-Ama… -Artık yeter.
-Bence komikti. -İnan bana değil.
Artık komik değil. Bence hiç değildi de.
-Komik değil… -Affedersin.
…çünkü ofisteki herkesin akıl sağlığı etkileniyor.
Beni, Mary'yi, Jason'ı, ofisi, şirketi, herkesi ve her şeyi etkiliyor.
Kötü kız saçmalıkları gibi.
Nefret dolu gibi. Saçmalık ötesi.
Tüm bu salakça, acımasızca yorumlar artık bitmeli.
Ama o başlattı. Bu savaşı o çıkardı.
Bunu ben de söyledim. Hem de yüzüne karşı söyledim.
Sadece kendi adıma konuşuyorum, Nicole'dan bahsetmek bile beni geriyor.
İstediğini yapabilir, istediğini söyleyebilir
ama bu iş iyi bir yere gitmeyecek.
Nicole birçok insanla arasında olay çıkardı.
Bana oynadı, şimdi Emma'ya oynuyor.
Muhtemelen işler kızışacak.
Kuyuyu kazdı ama şimdi içine kendi girecek.
Ben burada neredeyse üçüncü kişi bile değilim
ama üçünüz de benim en yakın arkadaşlarımsınız.
Bana kalırsa senin için söylediği şey sadece seni üzmek içindi.
-Kesinlikle. -İncitmek istedi.
Senin Nicole için söylediğin şeyin amacı da
hançeri vurup öldürmekti.
Onu incittiğin de ortada. Bunun için özür dile ve…
Özür mü?
Berbat sözler edildi
ve bunu düzeltmenin tek yolu "Seni kırdığım için üzgünüm" demek.
Saçmalık. Kimseye kanıtlamama gerek yok.
-Seni anladım. -Öyle demedim ki.
-Of. -Bunu yapmayalım.
-Ciddiyim. -Tanrım.
İşime mi saldıracak? Peki. Kendimi kanıtlamama gerek yok.
-Herkesin gerçeği söylemesi gerek. -Saçmalamayı kes!
Çok hassassın.
Kaldıramıyorum.
Zaten çok stresliyim ve daha da kötü oluyorum.
Gidiyor musun?
-Bu işe karışmayacağım. -Harika.
Resmen panik atak geçireceğim. Gitmem lazım. Bununla uğraşamam.
Dur!
Alt yazı çevirmeni: Berkay Dişcioğlu