Hi. Pwedeng tatlong tequila shot pa? O apat. Apat na lang?
Bre.
-Sinasalo mo ba 'yong shot ko? -Aba!
Pag sobrang asar ka na ayaw mong uminom…
Oo. Hindi, ayokong…
Bre? Pwede ba tayong mag-usap?
Sige.
Kakain ako ng steak.
Mangangasim 'yong tiyan ko sa tequilla pag di ako kumain.
Di maganda 'yong unang pagkikita natin, at sa parte ko,
gusto kong mag-sorry dahil masyado akong naging maangas sa 'yo.
At, gusto ko din talagang mag-sorry para sa lahat ng mga sinabi ko.
Oo.
Gusto ko sanang mas maging open sa 'yo. Tsaka sana magsimula ulit tayo
para makita kung pwedeng maging okay tayo, na di ko ginawa noon, kaya…
Para saan ka talaga nagso-sorry?
Sabi ni Mama, "Kung masama 'yong sasabihin mo, tumahimik ka."
Maraming beses na nagsalita ako kahit di maganda 'yong sasabihin ko,
kaya gusto kong malaman mo
na wala kang dapat ipag-alala. Di ka topic ng usapan namin o ng iba pa.
Tingin ko maraming kasali dito.
Sinilip ko 'yong isang property kasama si Amanza,
at… doon sa tono niya na "sinusuportahan ko kayong lahat",
lumabas na… pakiramdam mo, ikaw 'yong messenger
na magsasabi ng mga bagay na di masabi ng iba sa 'kin.
Gusto kong malaman kung may naninira.
Tingin mo ba meron pang naninira ngayon?
Pinapalabas ni Amanza na…
-May naninira? Sino? -Ayaw niyang sabihin.
Sabi ko, pakiramdan ni Chelsea, siya 'yong messenger,
na parang siya lang 'yong may lakas ng loob na magsalita.
Sabi ni Bre, "Sino pa?" At ako…
Pero kilala mo 'yong iba?
Alam ko 'yong sinabi ni Chelsea sa 'kin sa birthday party niya.
May pinangalanan siya?
Sabi niya, sinasabi at iniisip ng ibang tao na…
Pwedeng kahit sino 'yong ibang tao.
'Yong mga sinabi ko, 'yon din 'yong iniisip ng iba.
Isa-isa nilang sinabi sa 'yo 'yon?
-Lahat bukod kay Mary… -Hindi si Mary… Okay.
…may sinabi tungkol sa kanya.
Kaya no'ng nakita kong nagiging close sina Emma at Chrishell,
sabi ko, "Sana nakabase sa transparency 'yon."
Parang naging kontrabida ako sa pagsasabi ng bagay na iniisip ng lahat.
Dati 'yon.
Ngayon, wala nang nagja-judge sa kanya,
pero, bago natin siya makilala,
Lahat… may sinabi ang lahat.
Ang sasabihin ko,
no'ng dumating ka sa opisina,
nakilala ka nila
at may nabuo silang opinyon base sa pagkakakilala sa 'yo.
Wala nang naninira ngayon?
-Wala pa akong narinig ulit, wala. -Okay.
Halos wala na kaya naisip ko, "Guys, gusto n'yo siya?"
"Astig."
May ilang panahon na pakiramdam ko, jaded ako, kasi, parang naisip ko,
kapag sila siguro 'yong nagsabi,
hindi lalabas na masama 'yong sinabi ko.
Sabi ko, "Uy mga bruha, ba't iba na 'yong sinasabi n'yo!"
"Parang, salamat sa pang-iiwan sa ere. Akala ko pareho tayo ng sinasabi."
Ang tanong ko, gano'n pa din ba 'yong nararamdaman mo…
-Sa sitwasyon mo? -Oo.
Di ako pabor sa lahat ng ginagawa ng friends ko.
Di ko hinihingi 'yon.
Gusto mong magbago 'yong tingin ko sa sitwasyon para…
Hindi.
Ano'ng sinasabi mo?
Di ko alam kung malalampasan ko 'yon kasi parang seryoso ka sa sinabi mo.
Di ko sinusubukang bawiin, o sabihing di ko sinabi 'yon.
May mga sinabi ako.
At sorry do'n.
Narinig kita at naa-appreciate ko 'yong pagso-sorry mo.
Nahihirapan akong mag-move forward sa tao
na grabe 'yong opinyon sa sitwasyon ko.
Hindi ko talaga alam kung kaya ko bang lampasan 'to.
Tara sa kabila. May ipapakita ako sa inyo.
ExcitIng 'yong ipapakita namin.
Wow…
Ito ang bagong opisina.
-Ang ganda nito, guys! -Ang laki!
Ito… Sobrang liwanag at aliwalas!
Ten years ago, binuksan natin 'yong kabilang office.
Di namin inakalang magtatagumpay kami o kayo nang ganito.
Pwede sanang do'n lang tayo sa kabila, pero gusto n'yo ng higit pa,
ng mas malaki at maganda, kaya eto.
Sana kapalit no'n, galingan n'yo din.
Gusto ko na pinapasa sa 'min ni Jason 'to, na kailangan naming galingan
para makatulog magbayad sa bagong opisina.
Mahirap ang panahon ngayon. Kailangang mas galingan n'yo pa
para makabawi sa gastos.
Iisa-isahin ko 'yong magagandang gagawin sa opisina,
kasi magiging pinakaastig na opisina sa buong bansa 'to.
Kalimutan muna ang real estate. Wala nang mas aastig pa sa opisinang 'to.
Una at pinakamahalaga siguro,
dito sa kinatatayuan ko, magkakaro'n ng 12-foot na bar.
-Hindi mahalaga. -'Yong pinakamahalaga?
Puno ng alak 'yong pader. Bukas 'yon after 6:00 p.m.
-O pag nakabenta ng bahay. -Imbes na magpatunog ng bell, iinom tayo.
Sige. Basta makabenta ng bahay.
Sobrang astig ng pader.
Magkakaroon ng Samsung frame TV sa buong pader
na may vintage frames.
Malalaki at magagandang chandeliers.
Kahit 'yong billboard pole, ang ganda ng design. May ilaw do'n.
Tapos may upuan na nakapaikot sa baba.
May pool table dito.
-May shuffleboard, arcade… -Ano?
-Magju-jukebox din tayo. -Babawi kami sa kita sa quarters.
May astig na DJ booth din tayo sa sulok.
Sobra-sobra 'to na ang hirap nang intindihin.
Di mapupunta sa opisina ko 'yong extra amenities ni Jason.
Di ko alam kung gaano karami ang gagawin.
Kailangang pumasok para magtrabaho, hindi para maglaro.
Kahit noon pa, may Napoleon complex na talaga siya.
Ang pinakamahalaga, may espasyo dito para sa apat na row ng mesa, 16 na mesa.
Sampu tayo ngayon,
kaya may oportunidad para sa iba sa The O Group.
Dadami 'yong mga tao.
May estimated completion date na?
-Malapit na. Magiging… -Oo. Mas maaga dito.
Sana excited kayo.
Walang brokerage na gumagastos sa ahente nila.
Nagsasama-sama 'yong opisina ng ibang brokerage,
nagbabawas ng staff sa buong bansa.
Marami na tayong kinakaharap na problema,
kaya sana kumita kayo nang mas malaki para sa brokerage,
doblehin ang trabaho.
Dapat nating lampasan ang mataas na interest rates, ang bagong mansion tax,
'yong mga batas na naghihigpit sa development sa Hills,
pati 'yong katotohanan na nawalan tayo ng 30% ng luxury volume nitong huling…
Ay, sorry!
Oo.
Kaya di ito ang oras para magpadagdag ng komisyon?
Ito ang gagawin natin.
Hindi, mas lalala 'yong hatian natin sa komisyon!
Oo!
Sana ma-excite din kayo sa bagong opisina.
Ayokong maging downer.
Hindi, seryoso, excited kami, pero, nakaka-pressure din.
Sinusubukan naming intindihin, kasi ang taas ng standard na dapat abutin.
-Uy, baby! -Uy, baby!
Hello!
Pag di 'to natapos kaagad,
-kausapin n'yo siya. -Ayos 'to!
Pinapunta ko si Romain para magsukat
para makita kung may maliit na espasyo para sa nursery o kahit ano
para kay Heather, sa 'kin, kay Bre…
-Oo. -Mary!
-Hindi. -Hindi?
-Hindi mo nakuha? -Hindi? Di mo nakuha 'yon.
Hindi nga. Nakuha niya!
-Teka, may sasabihin ka… -Ano?
Diyos ko po!
Ang tagal no'n!
Wow!
-Diyos ko! -Oo na ngayon?
-Uy, lintik! -Diyos ko!
-Di tayo 'yong pinaka-smart na grupo! -Diyos ko po!
Kailangan natin 'yong bell, Jason! 'Yong bell!
Salamat sa pag-share sa 'min.
Akala namin malaki 'yong announcement namin, pero…
Oo, nasapawan mo, Mary!
-Oo, di ba? -Sorry!
-Masaya kaming lahat para sa inyo. -Salamat!
Jason, sino'ng mag-aakalang mapapangiti ka ng babies?
-Dalawang frozés sa 'yo. -Sige.
-Hi! -Buti naman dumating ka na.
Ano'ng meron? Maghuhubad ba ako ng gloves?
Nalaman ko na nakarating kay Bre 'yong usapan natin no'ng birthday ko.
Halatang galit si Bre,
kasi akala niya pinag-uusapan pa rin siya
kahit hindi naman na, at…
Di ko sinabing pinag-uusapan siya.
At sa totoo lang, noong sinabi ko kay Bre 'yong usapan natin,
para sa 'yo 'yon, para di lang siya tumutok sa 'yo.
-Parang, wag kang magalit kay Chelsea… -Magalit ka sa lahat?
'Yan… Hindi.
Sinabi ko sa 'yo dahil may tiwala ako sa 'yo,
tapos ngayon kailangan kong magpaliwanag sa lahat
kung bakit ako ang mouthpiece nila, kung ba't ko sinasabi 'yong sinabi nila,
kasi kinuwento mo kay Bre 'yong bagay na sensitive para sa kanya.
Akala ko hindi sekreto 'yon.
Kaya noong nagsimula itong sa 'min ni Bre,
ba't hindi mo na lang sinabi na,
"Uy Bre, di lang si Chelsea ang nakakaramdam nito."
-Kahit sa Palm Springs… -Hanggang no'ng birthday mo, di ko alam
na may iba pang nag-uusap nang gano'n.
-Bago sa akin 'yon. -Hindi mo alam?
Amanza, di mo alam?
-Hindi, di ko… -Kasinungalingan 'yan.
-Alam mo, dahil lahat… -Pag tumingin ako sa 'yo
-at sinabi kong wala akong alam… -Babe.
…wag mo 'kong tingnan para sabihing sinungaling ako.
Alam mo.
Magkasama nating sinearch sa Google si Bre.
-Sorry. -Nagha-hallucinate ka.
-Hindi. Hindi, seryoso. -Google search?
Paano mo nalaman ang sitwasyon niya? Alam mo na noon.
Paano ko nalamang may anak kay Bre si Nick Cannon?
Oo.
Paano ko nalaman na Pebrero na ang buwan?
Alam mong gano'n din 'yong pakiramdam ng ibang tao.
Galit si Chelsea dahil ibinaon niya 'yong sarili niya sa butas
na gusto niya ng takasan,
tapos 'yong isang paraan para makaakyat siya,
hihilahin niya 'yong iba pababa para umangat siya.
Kasama 'yan sa mararanasan mo no'ng sumama ka dito.
At mula no'ng dumating ka sa pamilya, ang daming drama.
Di mo kailangang maramdaman na parte ka ng pamilya, Chelsea.
Hindi tayo pamilya. Di sana ako sumali dito.
Una, dahil kilala ko ang pamilya ko,
-at hindi 'yon dahil… -Suwerte ka!
…sa pagpirma sa isang kasunduan na nagsasabing, "Parte ako ng The O Group."
Di ibig sabihin no'n, pamilya ko ang lahat, sorry.
-Akala ko tumutulong ako. -Naglalabas ako sa 'yo!
-Ginulo mo, lumala 'yong sitwasyon. -Di ko intensiyon 'yon.
Di niya naiintindihan 'yong kinalabasan.
Ayaw ni Amanza ng gulo,
at sa pag-iwas niya sa gulo
pati sa responsibilidad sa mga sinabi niya,
naninira siya ng ibang tao.
Naging dahilan siya ng drama kahit ayaw niya no'n.
Pag honest ka, malaking problema sa opisina 'yon.
At sinusubukan mong mangaral,
"Ako ang magbubuklod sa lahat."
Pero sinasabi mo din na, "Buwisit siya."
Pero ganito, Chelsea, di ko sinabing neutralizer ako.
Sabi nila, "Ikaw ang middleman." Hindi.
Kung malakas ang paniniwala ko sa isang bagay, lilipat talaga ako.
Akala ko, nanggugulo ka, pero kilala kita at hindi ka gano'n.
Tapos do'n sa sitwasyon ni Nicole, di ko alam 'yong opinyon mo.
Sabi ko sa kanya, sinimulan niya 'to.
At sinabi ko sa lahat na itigil na ang siraan.
Ang honest no'n para sa 'kin.
Parang pabago-bago 'yong mga sinasabi mo,
pero depende kung sino ang kausap mo. Kasi, no'ng nakausap mo ulit si Emma,
sabi mo na, "Baka mali talaga si Nicole."
Ang hirap magtiwala kung totoo ang sinasabi ng kahit sino,
kasi kung gano'n, hindi rin madaling lumipat.
Minsan, sobrang naguguluhan na 'ko sa 'yo.
-Hindi magulo. -Naguguluhan ako.
Isa sa pinakaayaw ko 'yong malagay sa sitwasyon
na tinatanggi ng tao 'yong bagay na sigurado akong sinabi niya.
Kaya no'ng nagkita tayo dito
tapos iniisip mo na nanggulo ako tsaka nanira ng mga tao,
di ba, pareho lang din 'yon do'n sa sinabi mo?
O wala ka lang pakialam?
Ayokong isipin. Wala akong masyadong pakialam.
Wala talaga.
Tingin ko, may mga bagay na na-highlight itong usapan natin
na di mo siguro alam.
At alam mo?
Pag nagtatanong 'yong mga tao, kompletuhin mo 'yong impormasyon.
Pwedeng sabihin mo lahat, o tumahimik ka na lang. Mas madali 'yon.
-Talaga? -Oo.
-Gumana ba sa inyo ni Bre 'yon? -Wag kang makialam.
Siguro wag ka na lang ding makialam.
Wala akong pakialam sa buhay ng iba. Sa sarili ko lang.
Talaga ba.
Hello.
Hello! Diyos ko.
Sobrang cute mo.
May dala akong basket na puno ng kumot.
-Ano'ng mga 'to? -Hello!
-Ay, pink 'to! Emma! -May tsinelas din. Comfy 'to.
Nalaman ko na kailangan akong maoperahan agad,
dahil may malaking cyst na nakabara sa ovary ko.
Pag sumabog 'yon, pwedeng mawala 'yong buong matris ko.
Ang cute nito.
-Gusto ko 'yong basket. -Magagamit natin 'to.
-Saan mo nakuha itong basket? -Dito mo ilagay 'yong gamit ni Gracie.
-Raspberry Sparkle. -Pwede nating sindihan 'yang isa.
Gusto ko na nakikita ko… Pinapakita mo 'yong puwet mo sa 'kin.
Sorry!
'Yong isa pang kandila 'yong pinangsisindi ko, e, ayaw.
Sisindihan ko lang 'to… Okay. Eto 'yong card at magandang puwet ko.
Aw, ang sweet mong friend!
"Mahal kita na ang sakit na.
Lagi akong andito para sa 'yo, sa kahit ano at sa lahat ng bagay
hanggang maging lola na tayo na nakatira sa home for the aged
tapos naglalaro ng granny wine challenges."
"Mahal kita, ang baliw mong bestie."
-I love you. -I love you.
Salamat, nakakatuwa naman 'to. Napangiti at napatawa mo ako.
Kaninang umaga pagkagising ko, kinabahan ako kasi…
may liquid at iba pa.
Tinawagan ko 'yong doktor kasi nagulat ako.
Sabi niya, nasisira 'yong balanse sa buong katawan ko dahil sa ovarian cyst.
-Naapektuhan 'yong hormones ko. -Hindi, siyempre.
Tapos ang ikli na ng pasensiya ko.
Kasi pakiramdam ko, iritable ako, ang bilis kong magalit,
at alam kong di ako gano'n, di ba?
At pakiramdam ko, marami akong inaasahan sa…
Ewan ko. Hindi ko lang…
Pakiramdam ko, masyado akong nase-stress
para maging laging tama,
pero ang hirap sa mga ganitong sitwasyon
na nape-pressure ka sa iba't ibang bagay,
tapos araw-araw, may panahon na madidismaya ako
dahil sa naging reaksyon ko o kung ano.
Ayokong magalit sa mga tao.
Ayokong maging…
Alam mo 'yon, minsan kapag…
Alam mo, gano'n.
Magagalit ako sa isang tao, tapos ako, "Buwisit." Gano'n?
Lagi kong naiisip 'to…
Di ko masabi.
Ano?
Gusto kong maramdamang proud sa 'kin 'yong parents ko.
-Lintik, sorry. Ayokong umiyak. -Wag!
-Wag kang malungkot! -Okay.
Sorry.
Wag.
Magkukumot din ako, para mas close tayo.
Okay! Proud sila sa 'yo.
Nase-stress lang ako.
Hindi, siyempre.
Siguradong proud sila sa 'yo. Seryoso ka ba?
Kung ako lang, pipiliin kong magkaro'n ng anak na gaya mo.
'Yong huling beses na nasa ospital ako…
'yong namatay 'yong mama ko, kaya ngayong may sakit ako,
mas naging malinaw na sa 'kin.
Wala na 'yong parents ko.
Lahat ng nangyari mula no'ng mawala sila,
gusto mong malaman
'yong sasabihin nila, 'yong iisipin nila.
Kahit kailan, wag mong pagdududahan na wala kang naabot.
Okay, hindi totoo 'yan.
Siyempre, naiisip mo lang.
Tinitingnan ka ng parents mo, at proud sila sa lahat ng naabot mo,
kung ano ka na ngayon, lahat.
Ewan ko.
Lagi ko lang naiisip, parang, "Wag magbabago," gano'n?
Na madidismaya sa 'kin 'yong pamilya ko.
Sorry.
Gagawin natin 'yong downward-facing dog.
Exhale, bababa nang konti.
Lalabas 'yong implants ko!
Katabi ng rib cage 'yong siko mo.
Parang sasabog sila!
Ay, hindi. Eto na.
Tapos sit up, ipasok ang pelvis.
Ire-release nito 'yong lower back.
Ire-release din 'yong balat sa mukha ko.
Lumalaylay na!
Nawawala 'yong Botox ko!
Tapos, aakyat sa Crescent. Slight bend sa back knee.
Exhale, Warrior Two.
Mahilig ako sa hot yoga, pero dahil buntis ako,
naka-focus talaga ako sa pag-aalaga sa katawan ko, physically at mentally,
kaya sobrang kailangan ko itong private session kasama si Amanza.
Magkatabi 'yong hinlalaki sa paa.
Parang kailangan ng bagong opisina ng yoga studio.
Baka 'yon 'yong nakalimutan niya.
Oo.
Tingin mo, kinakabahan siya sa perang ginastos niya?
Mukhang hindi naman.
Laging iba 'yong ginagawa niya. Lagi siyang nananalo, pero…
Kailan ba nakinig si Jason?
Namaste.
-Namaste. -Namaste.
Para sa kapayapaan sa opisina.
Walang pakialamanan.
-Hi! -Uy!
Kumusta?
Ayos lang ako.
Ano'ng problema?
Kailangan nating mag-usap.
-Ay, naku. Tungkol sa? -May problema ako sa 'yo.
-Maraming salamat! -Cheers!
-Welcome! -Kailangan ko 'to.
Do'n sa party no'ng isang gabi,
lumapit sa 'kin si Bre. Galit siya.
'Yon pala, sinabi ni Amanza sa kanya
na sinabi mo daw na ikaw 'yong mouthpiece
ng iniisip ng lahat tungkol sa relasyon ni Bre.
'Yong lahat 'yong sinasabi ko, bukod kay Mary.
Bago siya dumating sa opisina,
inisip ng lahat, "Okay, ang unique ng sitwasyong 'to."
Ako 'yong pinaka-vocal at pinaka-transparent.
Tingin ko, vocal din si Amanza.
-Tama. -Tama.
At tinanong ko sa kanya 'yon no'ng isang araw. Ano'ng opinyon mo?
'Yon 'yong pinakamalaking tanong.
Manindigan sa lahat, mahulog sa lahat? Gano'n?
Gusto kong maging kagaya mo, 'yong Happy Mary Namaste.
Nakausap ko si Chelsea no'ng isang araw.
Naiinis siya na sinabi ko kay Bre
na pakiramdam niya, messenger siya.
Sabi niya, "Hindi ka nakatulong. Pinalala mo pa."
"Nanggugulo ka, kaya wag kang makialam sa lahat."
Ang bastos no'n.
Close tayo.
Alam niyang walang nag-uusap tungkol kay Bre.
Dapat nilinaw niya kay Bre 'yon.
Pwede sanang,
"Sana maintindihan mo 'yong sinasabi ni Chelsea."
Pero sabi niya,
"Naku, girl, pinag-uusapan ka ng mga tao pero walang nagsasabi sa 'yo."
Pakiramdam ko, sobrang gulo.
Sinasabi mo na may common denominator?
Alam nating medyo nanggugulo si Amanza.
Tsismosa siya.
Ang sinasabi ko, kung tsitsismis ka, dapat totoo ang alam mo.
Di ko alam kung saan nagbago
pero nagbago na 'yong mga sinabi no'ng napasa sa iba.
Tingin mo ba, masyadong pilit 'yong pag-aayos ko ng sitwasyon?
-Nanggugulo? -Tingin ko, gano'n ka.
Sinusubukan mong… Hindi ka nanggugulo.
Tingin ko gusto mo talagang makatulong. Sweet ka.
Di mo intensiyong manakit,
pero dahil sa kanila at sa lahat ng nangyayaring drama,
ang dami ng nagsanga-sangang kung ano.
Di ka na makakalabas pag nakapasok ka na.
Mahirap maging kaibigan ng lahat.
-Oo. -Pero mahirap ding hindi magsalita
kung kaibigan ka ng lahat.
Pabago-bago siya ng sinasabi sa nangyari kina Nicole at Chrishell.
-Sobrang nalilito ako diyan. -Sino'ng kakampi mo?
Ano'ng mahalaga sa 'yo? Ano'ng opinyon mo?
May sasabihin siya tungkol kay Nicole,
tapos iba na sa susunod, siya…
"Diyos ko, mahal kita!"
Parang pancake na binabaliktad. Ayoko ng gano'n.
-Bumabaliktad. -Oo.
Mas gusto ko ang waffles.
'Yong mean girls, bullying, at pagiging neutral 'yong pinag-uusapan,
pero gano'n din ang ginagawa mo sa mga taong sinasaway mo.
Mas malala 'yon kasi ang ipokrita no'n.
Nakakatawa lang na 'yong taong nagsasabing itigil ang gulo
'yong dahilan ng gulo.
'Yon na 'yong huling beses na tutulong ako,
kasi parang ayaw naman nila, di nila inintindi, na-misinterpret pa ako.
Hindi din nakabuti. 'Yan ang natutunan ko.
Di na 'ko makikialam.
Tingin ko tama 'yon.
Mahal ko silang lahat, pero bahala na sila.
-Hi! -Kumusta, pare?
Ano'ng meron?
May ipapakita ako.
-Andito na lahat ng flooring. -Ayos.
-Bukas na lahat 'to para masanay sa klima. -Okay. Magkano ang isang square foot?
Mga 12 dollars at 50 cents.
May six-foot planks, four-foot planks, at two-foot planks.
Di ko magamit 'yong two-foot at four-foot planks
kasi herringbone 'yong gusto ko.
-Isa sa tatlong planks 'yong gagamitin? -Oo.
Kaya hindi $12.50 kada square foot. Magiging $25 kung gagawin mo 'yon.
-Baka $20 kada square foot. -Okay.
Ibang kahoy na lang sana 'yong pinili mo.
Pero gusto ko ang kahoy na 'to.
Eto naman. Halos 100,000 na 'to.
Presyo ng bagong Range Rover ko 'yan.
Oo, pero centerpiece ng office 'to, tol.
Wala siya sa gitna.
Wag nating tipirin 'yan. Ang ganda niyan.
Ayaw mong magtipid. Alin 'yong gusto mong tipirin?
Okay, magtitipid ako dito.
Humidifier na lang 'yong ilalagay kesa sa gas fireplace.
-May lalabas na steam na mukhang apoy. -Oo.
Magiging $10,000 'yon, hindi na $15,000.
Ang weird mo namang magtipid. Magkano na'ng inaabot ngayon?
-Pag tapos na, mga 1.5M. -Ayokong marinig 'to, pare.
Lagpas 'yon ng 50% sa budget.
Para makabayad kami dito,
dapat umabot ng $80-100 million ang benta ng mga ahente ngayong taon,
at sobra-sobra na 'yon sa inaasahang gagawin nila.
Mag-aalala ako hangga't hindi ko nakikita 'yon.
Ang totoo, medyo naiinis ako.
Imposibleng makatipid tayo at di gumastos ng 75,000 diyan
o ng 10,000 sa walang kuwentang fireplace na 'yan?
Sinusubukan kong tapusin 'to.
Oo, tol, $5 million na listing, $8 million na listing 'yong nakikita ko.
Gano'n kalaki 'yong kailangan para mabayaran 'tong pakulo mo.
Makakatulong sa pagbebenta ang opisina. Okay 'to.
Tingin ko, nag-o-overreact si Brett.
Dinoble ko ang budget ng lahat ng projects ko,
at kasama ko siya sa lahat ng 'yon.
At alam mo ba?
Kapag sobrang ganda ng opisina, na siguradong mangyayari,
alam kong sasabihin ko, "Sabi na nga ba,"
tapos gugustuhin niyang akuin ang idea.
Abangan mo 'yong pool table at bar!
-Magkano ang lintik na pool table? -$40,000.
-Diyos ko po. -Pwede tayong maglaro dito. Masaya 'to!
Diyos ko, susuntukin na kita.
Posible pa namang i-sublease 'to, di ba? Para makatipid tayo ng ilang milyon?
-Pwede pa naman tayong umatras? -Gusto kong ituloy 'to.
Pwedeng mawala 'yong lahat ng potensiyal na buy-side na komisyon natin.
Bumaba ng 50% 'yong dami ng ginagawa ng mga ahente.
Nawawalan tayo ng crypto at tech buyers.
Bakit available itong lugar?
May na-bankrupt dito! May tatlong opisina tayo sa isang taon.
Lampas sa two and a half million dollars. Paano magiging magandang idea 'yon?
Alam nating babawi ang market, kaya ba't di tayo magpalaki ngayon,
para pag okay na 'yong market, handa na tayo.
Huli na ng two years ang ibang brokerage.
Di ako nag-aalala.
Mas matalino tayo sa iba.
Maaayos din 'to. At gaganda 'yong opisina natin.
Okay ang lahat. Magiging maayos 'to, promise 'yon.
Dapat okay ka din, tol.
Dapat maging team tayo.
Team tayo noon. Pero gumawa ka ng kabulastugan. Tama na.
Hindi kabulastugan 'to.
Jay, talagang kalokohan 'to.
Tingin ko, hindi ka rational.
Tapos na tayo do'n sa punto na basta lang ako nagtitiwala sa 'yo.
Tol, andito ako araw-araw para ipatayo 'tong opisina,
tapos dadating ka dito, sisitahin mo kung magkano 'to.
Kasi walang ibang naninita. Ginagawa mo ang gusto mo!
E, di i-design mo 'yon!
Kaya ko 'yon kahit sa halagang one-eighth ng presyo ngayon.
-E, di ikaw ang magtrabaho. -Hindi. Wala na 'kong pakialam.
Gagastos ako ng one hundred thousand para sa AV system.
Nagbayad na ako ng deposit.
Tagapagsalin ng Subtitle: Zen Pormento