DZIEŃ OTWARTY
Luksusowa strona Cabo.
8 SYPIALNI, 16 ŁAZIENEK, 2600 M2
CENA
PROWIZJA
To jest tuż przed Ritzem.
Cześć.
- Cześć. - Cześć, dziewczyny.
To jeden z najciekawszych domów w Cabo.
Ta oferta niedługo wygaśnie i chcę ją zdobyć.
Osiem sypialni, 16 łazienek,
pole golfowe, na którym pokonałem Jasona.
Wygrałem 100 dolców.
Raz nie trafiłem.
Cztery jacuzzi. Boisko do kosza.
- Kręgielnia. - Cudowny dom.
Diamante to ekskluzywne osiedle w Cabo.
Gdy usłyszałem o tym domu,
zaprosiłem agentki,
bo takich nieruchomości potrzebujemy,
żeby podbić rynek w Cabo.
Viva la Mexico.
Cześć!
Dom jest nieziemski. Brett i Jason wprowadzają nas w temat.
Ładny widok.
- Jaka jest cena? - Chyba 40.
Są tu właściciele.
- Mąż i żona. - Super.
Poznajcie miejscowych agentów. Popytajcie, dowiedzcie się jak najwięcej.
Przejdźcie się.
- Chelsea. - Cześć.
Nicole. Miło cię poznać.
To jest właścicielka domu. Nie usłyszałam imienia.
Marcia.
- Jestem Emma. - Miło cię poznać.
Muszę wiedzieć, jak to zrobiłaś.
Wszystkie drogie, nowoczesne domy mają markizy, które wysuwają się z dachu.
One są moje.
Mogłabym się wiele od ciebie nauczyć.
Cześć!
Cześć.
Chcę się uczyć grać w golfa.
Połaskotałaś mnie w cipkę.
Cześć. Miło cię widzieć.
To twoje majtki?
Nie nosimy majtek.
- Ładnie ci w tym kolorze! - Dziękuję.
Myślałam, że się lubimy.
Myślałam, że skończyłyśmy kłótnie i się rozumiemy.
Chrishell twierdzi, że nie, więc zabawa trwa.
Te usta znowu się otworzą. Mam klucz.
Jak było wczoraj?
Porażka, jak zwykle.
Trzeba było zostać w domu.
Porażki wolę oglądać z daleka.
To nie była taka totalna porażka.
Raczej drobna wpadka.
- To co? Tequila? - Tak.
Szoty? Może być?
Nicole, pomogę ci.
- Dziękuję. - Jestem pomocnicą.
Cholera!
Mieszkacie tu na stałe?
- Tak. - Fajnie.
Ciężko go zostawić. Czuję się jak zła mama.
Czasem musisz poszukać innych ludzi...
Bre!
Cześć! Co u ciebie?
Dobrze. A u ciebie?
- Chrishell. - Cassandra.
Miło cię poznać.
Uwielbiam wasze buty.
Jesteśmy z tej samej rodziny.
- Mały ten świat. - Co tu robisz?
Oglądam dom dla klienta, który mieszka za granicą.
Znasz ludzi z Meksyku.
- Często sprzedajesz w Meksyku? - Nie.
To mój pierwszy dom w Cabo. Zwykle działam w Los Angeles.
W jakiej firmie?
Christie’s z Beverly Hills.
Heather mówiła, że spotkam dziewczyny, z którymi pracuje.
- Znasz Heather? - Tak.
- Od dawna. - Kocham Heather.
Miałam nadzieję, że przyjedzie, ale jest w domu z dzieckiem.
Jest taki uroczy!
Skąd się znacie?
Znamy się z dawnych czasów.
Nie powiedziałabym, że naprawdę się znamy.
Jesteśmy w tej samej branży, więc o sobie słyszałyśmy.
- Obie pracowałyśmy w barze. - Tak. I w branży.
Ale się nie spotykałyśmy.
A kiedy promowałaś apkę fitnessową,
częściej korespondowałyśmy,
bo robiłaś sesje z modelkami.
- Chcę twoją apkę do fitnessu. - Muszę ją najpierw ożywić.
Ledwo pamiętam tę Cassandrę, ale ona wie o mnie wszystko.
Co u ciebie?
Widziałam, że dostałaś licencję.
W 2016.
Cześć, dziewczyny.
- Chelsea Lazkani. - Miło cię poznać.
- Cześć. Amanza. - Cassandra. Miło mi.
Jesteście takie piękne!
- Ty też. Jesteś agentką? - Tak.
Tutaj?
Nie, w Los Angeles.
- Gdzie? - Beverly Hills.
Dostałam licencję kilka miesięcy temu
i muszę się jeszcze wiele nauczyć. Kiedyś sprzedawałam sztukę współczesną.
Mam wielu różnych klientów.
- To bardzo seksowne. - Mają tu wino Oppenheim?
Powiesz hasło i od razu idziemy.
Tylko jakie?
- Jakiego alkoholu byś nie wypiła? - Wina Oppenheim.
Wino Oppenheim.
Chyba mają w środku.
Idziemy po coś do picia.
Miło było cię spotkać.
Obejrzałaś cały dom?
Chwila.
O co chodzi?
- Kto to? - Nie wiemy.
Myśli, że mnie zna.
Nie ma nic bardziej żenującego niż...
„Boże! Jak miło cię widzieć!”.
Od razu mnie to przeraża.
Kogo ci to przypomina?
Nikogo, kogo znam.
Chelsea.
- Jaki jest twój znak? - Koziorożec. Twój?
- Nie! - Twój też?
Mam Koziorożca w ascendencie.
Czuję, że mam bardziej energię Koziorożca
niż Wodnika.
Najbardziej przedsiębiorczy ludzie,
uparci, zdeterminowani i pracowici są spod Koziorożca.
- Mam taką samą energię. - Tak.
Wierzę w znaki zodiaku, zgodność.
Kilkoro jasnowidzów powiedziało mi,
że ja też mogę być medium.
Jej uprzejmość była nieznośna. Miałam ochotę się wycofać.
Mówię tylko, że czułam się niezręcznie.
Wyszłam za mąż prawie dwa lata temu.
Ja jestem z mężem od ośmiu i pół roku.
O mój Boże. Jesteś taka młoda.
Jak ktoś jest tak nachalnie miły...
Jak żona ze Stepfordu?
Myślę: „Nie, suko. Co robisz?”.
Daj mi swój numer.
Chwileczkę.
Nigdy jej nie poznałam, a pisała do mnie pod każdym moim postem.
Prywatne wiadomości?
Jest nowa w branży,
więc pewnie się ucieszyła, że zobaczyła kogoś znajomego.
Odpadam.
Trochę cię odprężę.
Napisz do mnie.
Piękne paznokcie.
Dziękuję, skarbie.
Muszę się napić margarity. Jesteśmy w Cabo.
Da się zrobić.
Szoty już czekają.
To impreza.
Fajnie jest w końcu się wyrwać
i bawić się z dziewczynami po urodzeniu dziecka.
Zdrowie!
Co to jest?
- Tequila. - Tu jest inna.
Naprawdę jest inna.
Boże. Ładnie wyglądasz.
Nie będę cię komplementować, ale...
Mów, że dobrze wyglądam. Ja powiem. Wyglądasz zajebiście.
Ładnie wyglądasz. To był komplement.
- Wiem, że chcesz się przyjaźnić. - Ja z tobą? Dobra.
- Wyciągamy pochopne wnioski. - Trochę.
- Jestem zajebistą suką. Prawda? - Ja cię lubię.
- To działa w obie strony. - Ty jesteś fajna.
Nie będę kłamała.
Powiedziałam...
Czy to ta chwila, na którą czekałyśmy?
Oceniałam cię z góry. Tak było.
Jesteś mądra, bystra i rzeczowa.
Jesteś w moim typie.
Nadajemy na tych samych falach.
Dobra. To nasz nowy...
Chodź tu!
Zgoda.
Miałam cycek w ustach.
To był bonus.
Myślałam, że to część oferty.
Po tequili zawsze jestem milsza.
I tak było tutaj.
Posmakowałaś czekoladki.
Chcę tylko powiedzieć, że to długo wyczekiwany wieczór.
Czuję, że dziś mogę być sobą.
Miło jest czuć się komfortowo, gdy nie ma tu Chrishell i Emmy.
Nie wiem, gdzie są Chrishell i Emma.
Chcę, żebyśmy były razem.
Im częściej są osobno, tym bardziej rozbita jest nasza rodzina.
Bawmy się dobrze.
Wyluzujmy.
- One przyjdą. - Teraz?
Czuję się dziwnie, gdy ktoś gada o moich przyjaciółkach.
To niezręczna sytuacja.
Powiedz, że chcesz się dobrze bawić i nie mów o Chrishell i Emmie.
Nie chcesz się z nimi zadawać, to o nich nie mów.
Próbuję ci pomóc.
Uspokój się trochę.
Mów dalej, tylko o ton niżej.
Wyluzuj.
Nikt się nie wyluzuje, kiedy każą mu się wyluzować.
Nie mów mi, że mam się wyluzować.
Cześć.
Co tam? Pięknie wyglądasz.
- Poznałyście Cassandrę. - Ja nie.
- Cassandra. Miło cię poznać. - Cześć. Nicole.
Miło cię widzieć. Co słychać?
Siadaj.
Cassandra musi nadrobić zaległości.
Tak, proszę.
Pięknie wyglądasz.
Jesteście bardzo seksowne. Zdrowie.
Jesteś mężatką?
Tak.
Chyba pracuje w cukierni.
To najsłodszy facet na świecie.
Chciał mieć pewność, że mi się spodoba.
Przymierzyliśmy kilka i było naprawdę uroczo.
- Kiedy się pobraliście? - Rok i osiem miesięcy temu.
- Jesteś mężatką? - Nie jestem.
A ty jesteś?
Nuda!
- Nuda! - Dobra.
Nie, nie mam męża.
Zły palec.
Już dobrze.
Chcesz zmienić biuro?
Ciekawe, że to mówisz.
Jestem wdzięczna, że w Christie’s dostałam szansę,
ale nie uczę się wystarczająco dużo.
Utrudniłam sobie rozwój,
idąc do tak dużego, luksusowego zespołu.
Wyczuwam napięcie między wami.
Powiedzcie szczerze. Jest coś na rzeczy?
Nic? Szczerze?
Jesteśmy wstawione, więc możemy się pogodzić.
Każdy jest inny. Ja jestem otwarta i dużo mówię.
Ty jesteś inna, Chrishell też. To wasza osobowość.
Najpierw musicie wybadać, czy wam z kimś po drodze.
- I dobrze. - Czemu takie jesteście?
Czemu takie jesteśmy?
Mniej otwarte w stosunku do ludzi.
- Takie życie. - Każdy się sparzył.
Nie zamierzam tu analizować, dlaczego takie jesteśmy.
W Los Angeles przeszłam niejedno gówno.
Zaczęłam żyć sama w wieku 16 lat.
Zetknęłam się z wariatkami, karierowiczami, pieprzonymi dziwakami.
Poradziłam sobie.
Ludzie często mnie krzywdzili.
Ale czasem bywają sympatyczni
i serdeczni
nie dlatego, że chcą się przypodobać.
Czasem są po prostu mili.
Może.
Choć mało to prawdopodobne.
Zdziwiłabyś się.
Nigdy nie wiadomo.
Dlatego masz wielki pierścionek na palcu.
Bo jesteś autentyczna.
Jaki jest klucz do serca Chelsea? Komplementy.
Uważam, że nie każdy zasługuje,
aby przebywać w moim towarzystwie.
Nie wiem.
Przykro mi, że tak wpłynęło na ciebie to, co przeszłaś.
Że teraz trzymasz taki dystans.
To nie dystans.
Nie dopuszczam ludzi do swojego kręgu, bo nie muszę.
Żeby tu być, musisz zasłużyć.
Idę potańczyć.
Co jest?
Hej, Chelsea!
Jesteśmy umówieni jutro o 15.00 w Hacienda Penthouse.
Świetnie.
To niesamowite miejsce.
Jest w jednym z najbardziej luksusowych kurortów w Cabo.
Pasuje do naszej marki.
Witajcie w O Group Cabo.
W Kalifornii rynek spowolnił, ale w Cabo trwa hossa.
Agenci z Los Angeles powinni zobaczyć biuro w Cabo,
bo można tam zarobić miliony na prowizjach.
Bez podatku od rezydencji.
Można tam ściągać bogatych klientów.
Czy jakiekolwiek biuro na świecie ma lepszy widok?
- Nie. - Musicie wpadać częściej.
Do tego 30 metrów stąd jest bar serwujący margarity.
Pracowałybyśmy non stop.
Rozgośćcie się. To wasz dom.
- To odpowiedni strój? - W Cabo nie ma reguł.
- To mi się podoba. - Też luźno się ubrałem.
Super.
- To też jest super. - Dzięki.
Wygląda jak laska.
- Aż się ślinię! - Zawsze jest piękna.
- Komu alko? - Szoty?
Byłabym świetną barmanką.
Znowu ten alkohol?
Chcę wam przedstawić zespół, który tu zebraliśmy.
To Alen, menedżer.
- To Isabella. - Miło cię poznać.
Daniela. Mówi płynnie po hiszpańsku.
Wyjdźmy gdzieś razem, chcę się uczyć hiszpańskiego.
Nie ma tu wielu konfliktów?
Jeszcze przed chwilą nie było.
Jest nas za mało na dramaty.
Właśnie.
- Isabella przyjaźni się z Lou. - Pochodzimy z tego samego miasta.
Jak długo jesteś w branży?
Osiem miesięcy.
- Jesteś nowa! - Tak.
- Ilu macie agentów? - Sześcioro lub siedmioro.
Zwerbujemy kolejnych.
W ciągu ostatnich dwóch czy trzech tygodni
sprzedaliśmy działki za ponad 30 milionów dolarów.
Właśnie wpłaciliśmy zaliczkę na dom za 10,75 mln dolarów,
który wciąż jest w budowie.
Sprzedajemy więc na pniu.
Sprzedajemy też dom
w tym kompleksie.
Kupcy z Los Angeles często współpracują z kupcami z Cabo.
Powiedzcie swoim klientom, jak tu jest.
Ludzi z LA nietrudno przekonać do tej pogody i stylu.
Chcemy zdominować ten rynek.
- Jakie są prowizje w Meksyku? - Sześć procent.
Trzy i trzy z domu wartego 20 milionów.
W Los Angeles
udział pośredników i agencji wynosi od pięciu do sześciu procent.
W przypadku luksusowych domów
różnica między 5% a 6% może być ogromna.
Chyba warto spakować bikini i polecieć do Cabo.
Mówiąc o prowizjach,
Brett, pamiętasz ten dom, za który mnie tak opieprzałeś?
- Tak. - Poszedł za pięć baniek.
Chciałam ci powiedzieć.
Brawo, kochana.
Cieszę się.
- Super. - Brawo.
To nie był łatwy dom.
- Dobra robota. - Dzięki.
Brawo, Bre!
Gdzie jest dzwon?
- Mamy dzwon. - Naprawdę?
- Jest tam. - Dzwoni po hiszpańsku?
Robi...
Mary!
- Jak się masz? - Jason!
Wyglądasz ślicznie!
To były trudne dni, ale cieszę się, że tu przyjechałam.
Miło zobaczyć dziewczyny, bardzo mnie wspierają.
Cieszę się, że spędzę z nimi trochę czasu.
Fajnie, że przyjechałaś.
Też się cieszę. Dobrze mi to zrobi.
Jesteśmy na pięknej plaży. Są margarity.
- Gdzie? - Zaraz będą.
Możecie iść na plażę.
Przyślę wam drinki.
Później z Brettem zapraszamy na miłą kolację.
- Mary, dobrze cię widzieć. - Dziękuję.
Tak, skarbie.
- Dobra. - Idę zadzwonić.
Tak jest!
Margarity i dzwon.
- Co sprzedałaś? - Hillside.
- Naprawdę? Boże. - Tak.
Widzę dzwon.
Utoniemy w piasku.
Dobra, Bre! Tak się cieszę! Dzwoń!
O Boże.
Dajesz, dziewczyno!
- Dawaj dalej. - To ma być dzwon?
Bre!
To jest okropne.
Bardziej namęczyłam się z tym dzwonem
niż ze sprzedażą domu.
Czy to Marie-Lou?
Przestań.
Dziewczyny, Marie-Lou tu jest.
Wiedziałyście?
Nie.
O co chodzi?
Usiądziesz na najdalszym leżaku.
Ja będę buforem.
Cześć.
Cześć!
- Cudownie. - Pływałaś!
Uroczo.
Co słychać?
- Jak woda? - Spoko.
Nieźle.
Walnęłaś się w głowę?
Ten statek szybko tonie.
Widzę jedzenie.
Usiądę tutaj.
Tak się cieszę, że tu jestem!
Chcę się jak najdalej odsunąć od tego układu.
Gdy trzymałam dystans, było źle.
Potem się starałam być otwarta i serdeczna.
Też się nie udało. Więc teraz...
Jak ci się podoba w Cabo?
Chrishell i Emma mieszkają w innym domu.
- Dlaczego? - Gracias.
Bo Jason wynajął dom,
a ona chce się od niego dystansować przez twój konflikt z Chrishell.
Nienawidzę konfliktów między ludźmi.
Potem to się odbija na Jasonie.
Ale Jasonowi nie zależy.
Inaczej by mnie ostrzegł i teraz byśmy o tym nie rozmawiały.
Rozumiesz?
Rozmawiałyśmy właśnie po to, że się nie odsuwała od nas,
zwłaszcza od Jasona.
Nie chcę już tych dramatów.
Wiem.
Nie mogę czegoś pojąć.
Rozumiem, że gdy z kimś zrywasz i widzisz, jak ta osoba znajduje kogoś innego,
a ty nie, to może być ci ciężko.
Ale ona jest z kimś innym, więc tego nie rozumiem.
To nie moja wina.
Próbowałam to naprawić, bo ona jest ważna dla Jasona.
Tak jak ty i Mary.
Jeśli chodzi o mnie i Mary,
to mamy też inne granice.
I bardziej je szanujemy.
Ona chce być szczęśliwa z kimś innym,
ale nadal mieć nad tobą kontrolę.
Chce mieć ciastko i je zjeść.
To co słychać?
Znam ludzi, których nigdy wcześniej nie spotkałam.
Fajnie widzieć cię w Cabo.
Cześć.
Jestem Cassandra. Miło cię poznać.
Świetnie oceniam charakter. Cassandra to wspaniała osoba.
Pasjonuje się nieruchomościami.
Jest bardzo miła.
Nie wiem, dlaczego Bre jej nienawidzi.
Nie mogę rozgryźć, o co w tym chodzi.
Ale czas pokaże. Prawda wyjdzie na jaw.
Muszę pędzić na lotnisko.
Spadam.
Na razie!
Kochamy cię.
Wypisuję się. Miłej rozmowy o mnie na plaży.
Mary, chcę ci przedstawić Cassandrę.
- Cassandra. - Miło mi.
- Miło cię poznać. - Jak je poznałaś?
Byłam oglądać pewną nieruchomość
dla swojego klienta zza granicy.
I spotkałam Bre,
którą wcześniej znałam.
Jak?
Dawno temu pracowałyśmy w barze i miałyśmy paru wspólnych znajomych.
I miała apkę fitnessową, którą promowała.
Pisała do mnie i paru dziewczyn, żebyśmy jej pomogły.
Ale odkąd tu jestem, udaje, że nie ma pojęcia, kim jestem.
- Naprawdę? - To bardzo ciekawe.
Może to kłopoty z pamięcią po ciąży.
To się zdarza.
Załóżmy, że tak jest.
Dobra. Ale wszystkie są bardzo sympatyczne.
To świetna ekipa.
Możemy coś zjeść? Jakieś tacos?
Ktoś chce zjeść moje taco?
Boże! Poplułam się margaritą.
Bo już zjadłaś?
Nie moje!
- Ludzie zawsze tak myślą. - Że ty i Emma...?
Serio? Jesteście przyjaciółkami. To byłoby dziwne.
Emma mogłaby mieć każdego. Po co miałaby to robić z przyjaciółką?
Może dlatego, że słyszała...
Chrishell to petarda w łóżku!
Boże, ty seksowna suko!
Czy ktoś idzie ze mną do wody?
Cześć, skarbie. Zostaniesz ze mną?
Kocham cię!
Co sądzisz o dziewczynach?
Są urocze.
Ale czemu Bre tak mnie traktuje?
- Nie wiem. - Nie rozumiem.
Od wczoraj coś mi nie daje spokoju.
Kiedy wczoraj wyszłyśmy z tamtego domu,
a jej z jakiegoś powodu nie spodobało się spotkanie z tobą,
powiedziała: „Jeśli ktoś mnie skrytykuje,
skopię mu tyłek”.
Jesteśmy w gimnazjum?
Ja na to: „Też mówiłam coś, co ci się nie podobało.
Skopiesz mi tyłek?”. Ona na to: „Chciałam to zrobić”.
Zaskoczyła mnie.
To brak klasy.
Dorosła kobieta nie powinna się tak zachowywać.
Pracujemy w profesjonalnej branży.
To brak klasy,
gdy ktoś grozi komuś przemocą.
Myślę, że tylko szczeka, nie gryzie. Wiele razy coś mówiłam
i nigdy nie zareagowała.
Czasem ludzie udają twardzieli,
ale myślę, że Bre to tylko pozerka.
Rób i się zamienimy.
Muszę od ciebie wyciągnąć jak najwięcej informacji.
To najciekawsza rozmowa, jaką odbyłam na ten temat.
Odkąd ona przyszła.
- Jesteśmy dorośli. - Po raz pierwszy ktoś mówi,
co naprawdę czuje.
To bardzo pokrzepiające.
Nie zwariowałam.
To niesamowite.
Odbicie w wodzie jest obłędne.
Mogę coś zjeść?
Nie.
Czemu nie? Wszyscy się spóźniają.
Nikt nie zauważy, że coś wziąłem.
Też chcę.
Podam ci.
Ciekawe.
Cholera. To mięso trzeba najpierw upiec.
- Wiedziałam, że dziwnie smakuje. - Cholera.
Przynajmniej razem zachorujemy.
Roztaczamy dobrą aurę.
- Kocham cię. - Ja ciebie bardziej.
Cześć!
Wiedziałem, co zamówisz.
Cześć.
Przepraszam.
- Amanza! - Cześć, ślicznotko.
Daj jej trochę tatara.
Ale z niego dupek.
- Cześć, Nicole. - Cześć.
Nie mogę. Nie potrafię.
Nie wiem jak.
Trzeba to podgrzać. Jest włączone?
- Odłożyliście to dla mnie? - Jest bardzo ostre.
- Uwielbiam ostre. Co to? - Ostryga.
- Nie oglądaliście Buntownika z wyboru ? - Jakieś 75 lat temu.
To jeden z najlepszych filmów. Klasyk.
Dla Lou klasyk to Mała Syrenka . A to jest staroć.
- Masz prawie 50 lat. - Zamknij się!
Mówiłam mu!
Jesteś irytująca. A ty udajesz alergię na ser.
Mam 45 lat.
Po piątce zaokrągla się w górę. Masz 50 lat.
- Więc ona ma 30 lat. - Tak, prawie 30 lat.
Możemy wypić za to,
że Mary i Romain właśnie obchodzili swoją rocznicę?
Dziękujemy, że do nas dołączyliście.
Przyjechali tutaj, mimo tego, przez co przeszli,
za co jesteśmy wdzięczni.
Kochamy was. Jesteście rodziną.
Kochamy was. Jesteście niesamowitą parą.
I inspiracją dla nas wszystkich.
Wiemy, że nie było łatwo.
Miło jest się wyrwać i spotkać.
A gdzie jest Chrishell?
- Nikt z nimi nie rozmawiał od plaży? - Miały przyjść.
- Rozmawiałaś z nimi? - Tak.
Nie wiem, czy przyjdą.
Dlaczego?
Znacie ich numery. Jeśli macie pytania, możecie się z nimi skontaktować.
Raczej nie przyjdą dziś wieczorem. Miały inne plany.
Więc będą robić co innego.
- To nic osobistego. - A jednak.
Skoro Mary i Romain mogą tu być...
Gadajcie z Emmą i Chrishell.
Nie mamy pretensji do ciebie.
Po prostu do nich napiszcie.
- Jakiś problem? - Napiszę.
Tak. Powinieneś to zrobić.
- Zrobię to. - W tej chwili.
Piszesz do nich?
Amanza dzwoni.
Tu poczta głosowa...
Czy przegapiłam coś ważnego?
Nie przyjdzie, bo, jak sądzę, czuje się niezręcznie z twojego powodu.
- Co w tym niezręcznego? - Słuchajcie.
Wszyscy czują się nieswojo
w związku z różnymi kwasami.
Jest mnóstwo wewnętrznych konfliktów.
Między tobą a Bre, między tobą a Chrishell i Emmą,
tobą a Chrishell.
Ale się tu spotykamy.
Przepraszam,
ale moja przyjaciółka przeżywa najtrudniejsze chwile
od dawna,
jest załamana, a mimo to tutaj dotarła.
A one nie mogą przyjść
z powodu obecności dziewczyny Jasona?
- Skąd wiesz, że to dlatego? - A dlaczego?
Są chwile, że kwasy trzeba odsunąć na bok.
W tej chwili bardziej mnie to rusza z powodu waszej sytuacji.
Powiedz to samo Chrishell.
Dzwoniłam do niej, nie odbiera.
Powiedz to, gdy ją spotkasz.
Dobra.
Powiedz to jej.
Ja powiem.
Wiem.
Dobra, Chelsea. Co powiesz na to?
Cześć, tu Amanza.
Jesteśmy na kolacji. Wszyscy tu są.
Dwa puste krzesła.
Mary i Romain przyszli dzień po rocznicy ślubu
i po tym, co przeszli.
Zastanawiam się, czemu was tu nie ma.
Jeśli jest jakiś inny powód...
Jeśli nie odcięło ci nogi, to nie widzę wymówki.
Oddzwoń i powiedz, czemu was nie ma.
Bo to trochę idiotyczne.
Co jeszcze, Chelsea? To wystarczy?
Amanza jest...
u kresu.
Chcę wiedzieć, dlaczego was tu nie ma. Oddzwoń.
Zobaczymy, jak to wyjdzie.
Marie-Lou, wszystko gra?
Tak. Nic mi nie jest.
To niezręczna sytuacja,
ale co właściwie się stało? Co to zapoczątkowało?
Chcę mieć z nią dobre relacje.
Chcę się z nią zaprzyjaźnić, ale ona chyba nie chce.
Wiem, że cię szanuje.
Chce, żebyście mieli udany związek.
Ale pewnie myśli: „Czemu musimy się przyjaźnić?
Będę uprzejma, miła i nie wchodźmy w to głębiej”.
Była bardzo zdenerwowana, groziła mi, ale...
- Groziła ci? - Tak.
Miałem nadzieję, że się zaprzyjaźnią.
Ale to się potoczyło za szybko i być może za bardzo naciskałem.
Jesteś jednym z najinteligentniejszych ludzi, jakich znam,
odniosłeś ogromny sukces.
Chcesz, żeby twoja eks
przyjaźniła się z twoją obecną. Po co?
Nie ma wymówek.
Wszyscy powinni tu być.
Zacisnąć zęby.
To są idiotyzmy. Nie mogę tego znieść.
Gdybym unikała każdej takiej sytuacji, nie widywalibyście mnie.
Muszę przyznać, że jesteś twardą suką.
- Muszę się przewietrzyć. - Pójdę z tobą.
- W porządku? - Tak.
- Ciekawa noc. - Znasz Amanzę bez filtra?
Tak, poznałam ją.
To coś nowego.
Ale muszę być szczera, Mary, to mnie wkurzyło.
Nie było cię tu od kilku dni,
ale dzisiejszy dzień bardzo mnie zdenerwował i rozczarował.
Myślałam, że przyjdą późno,
trzymając się za ręce...
A wszyscy zrobią...
A one nie przychodzą. To trzeci wieczór z rzędu.
Tak.
Dzisiaj przeżyłam tę chwilę...
- Oświecenie? - Patrzyłam na stół
i wszystkich widziałam.
- Czy Nicole chce tu być? - Oczywiście, że nie.
Lou jest, choć sytuacja z Chrishell jest dla niej niezręczna.
Marie-Lou jest miła.
Tak.
Niełatwo jest
być w takiej grupie,
w której ktoś ciągle mówi:
„Jason wciąż się kocha w Chrishell”.
Emma tak mówi.
Musi być jej zajebiście ciężko, kiedy to słyszy.
To niestosowne. Chcę z nią porozmawiać.
- Uwielbiam Chrishell. - Ja też! Oczywiście.
Ale wydaje mi się, że nie da się namówić Chrishell, żeby lubiła Marie-Lou.
Gdy się z nią widziałam, wydawała się taka sama.
Wspaniale było pogadać i dowiedzieć się, co u niej.
Wyglądała jak dawna Chrishell.
Tak, nie wiem.
Jeśli jest twoją przyjaciółką, powinna zapomnieć o tych bzdurach
i przyjść tu dzisiaj.
Choćby dla ciebie i Romaina.
Wiem, że nie chcesz w to wierzyć, ja też zawsze wszystkich bronię,
ale dzisiaj zobaczyłam to, czego się bałam.
Zmieniła się.
Tak, to kurewsko boli.
Przykro mi.
Napisy: Przemysław Rak