Pagdating sa negosyo, di ako nag-aalinlangan
na ilaban 'yong perang dapat kong kitain.
Mag-iisang taon na ako sa The O Group, at gaya ng expansion ni Jason,
sinusubukan kong i-expand 'yong negosyo ko at 'yong kita ko.
Tawagan mo 'ko? Dapat mailabas 'yong counter.
Dapat malaman natin kung okay sa ahente ng buyer 'yong shorter contingencies.
Dapat nating ilabas ang counter, kaya tawagan mo ako.
- Hello. Nice to see you. - Kumusta? Good to see you.
Tutulungan mo 'kong maglinis?
Hindi ko alam. Pwede akong magpadala ng tao.
Tatanggapin ko 'yan ngayon.
- Okay, sige. - Oo.
- Mukhang maganda. - Maupo ka. Malapit na.
- Gusto ko 'yong bar. - Viola marble.
Pag purple ang kulay, viola marble 'yon.
- Okay. - Ang mahalaga, mas malaki ang espasyo.
- Parang... - Oo.
...doble ang laki nito do'n sa nauna.
Handa na ba para sa party? O...
Dapat lang. Daan-daang tao ang dadating.
Tingin ko di 'yong pag-check sa office ang ipinunta mo dito. Kumusta?
Na-miss kita.
May gusto talaga akong pag-usapan natin.
Tanda mo si Saweetie, kliyente ko?
Parang private na maliit na city.
- Oo. - Parang oasis.
Gusto ko 'yan.
Pero tataas ang water bill ko dahil sa mga halaman.
Marami kaming hinanap.
Di okay 'yong unang bahay base sa mga kondisyon nila,
at malapit na kaming magbigay ng offer sa isa pa.
Off-market 'yon. Naayos na namin.
Kaya pinuntahan kita ngayon
kasi pinag-iisipan ko 'yong tungkol sa komisyon.
Sa dating brokerage ko, 90-10 kami.
Kaya mahirap para sa 'kin na tanggapin
'yong naging hatian natin.
Di siya okay para sa 'kin.
Mas malaki 'yong nawawalang pera ko dito
kesa sa ibang lugar.
Pareho ang hatian ng lahat ng ahente dito.
Lahat? Pati si Mary?
Bawat ahente sa opisinang 'to, pareho 'yong hatian,
pati sa Newport Beach, Cabo San Lucas.
Karamihan sa mga ahente, pwede silang makakuha ng 90-10 sa iba.
Pero pinipili nilang wag umalis.
Bago ako sumali sa The O Group,
90% ng komisyon ko 'yong nakukuha ko, tapos 10% 'yong sa broker ko.
Ngayon, mas malaki ang porsyento ni Jason,
na nakakaapekto sa kita ko at kung paano ko tinutustusan ang anak ko.
Kahit na "mas bago" ako sa real estate,
pakiramdam ko...
17.5 'yong una kong nabenta.
Marami akong kliyente. May mga kliyente akong artista.
Marami akong pinapasok na pera, at ayokong mawala 'yon.
Mas mataas ang singil ng The Oppenheim Group kesa sa iba.
Hindi tayo tipikal na brokerage. Mas marami 'yong serbisyo natin.
Tutulungan kita sa mga deal mo.
May magagaling na ahente tayo na supportive.
- Talaga? - Oo.
Ang sinasabi ko, bukod sa gulo,
may Chelsea na sumisira sa trabaho ko.
Ginugulo niya ang kliyente ko, ang trabaho ko,
'yong relasyon ko sa girls sa opisina.
Nakakatawa. Di na kailangan 'yon.
Di ko alam na ganito kalala 'yong sitwasyon kay Chelsea.
Sobra.
Sigurado, ayokong umalis ka
dahil lang sa ginagawa ng ibang ahente.
Gusto kong mag-stay ka, pero di negotiable 'yong hatian sa komisyon.
Sawa na ako. One-woman show ako.
Mga kliyente ko 'to. Mga tao ko. Ginawa ko lahat ng 'to.
Ayokong patuloy na kumita ng pera para sa brokerage
kung pwede akong kumita nang mas malaki sa iba pa.
Tapos may mga gaya ni Chelsea na sinusubukan kang isabotahe.
Sobra-sobra 'yong ginagawa ko para tiisin 'yong gano'n.
Di ko alam kung matatanggap ko 'yon.
Ayokong mawala 'yong gano'n kalaking pera. Malaki ang pagkakaiba sa komisyon mo.
Tingin ko mas magiging matagumpay ka sa The Oppenheim Group
sa 80-20 kesa sa 90-10 sa iba.
Pag dumami 'yong leads mo, maa-activate mo 'ko at 'yong brokerage,
tapos mabibigyan ka ng mga listing na di mo makukuha...
- Paano ka i-activate? - Gaya ng iba.
Inuuna mo silang bigyan ng listing bago ako.
Kailangan mong kumita para sa brokerage bago kita bigyan ng pera.
Parang tatalian mo 'ko, itatapon sa pool
tapos sasabihin mo, "Matuto kang lumangoy, pero di kita bibigyan ng salbabida."
Hindi ko sasabihing, "Eto ang fifty grand. Iniisip kong kikita ka na." Hindi.
- Nagpapatakbo ako ng negosyo. - Alam ko.
Dapat kumita ka, at habang kumikita ka para sa brokerage,
susuklian ko 'yon ng listings.
May mga siguradong kliyente ako. Akin lang sila.
Sa ibang brokerage mo nabenta 'yong bahay. Wala akong kinita do'n.
Bibigyan kita ng listings habang tumatrabaho ka.
Pero hindi magbabago ang hatian sa komisyon.
Kaya kailangan mong tanggapin 'yon.
Di ko alam kung matatanggap ko 'yon.
Kaya sa tingin ko, uuwi na muna ako.
Ewan ko. Di ko alam kung para sa 'kin 'to.
- Okay. - Sige.
- Sana magkita tayo sa party. - Siguro.
Ang cute nito.
Hi.
Sobrang stressed ako,
tapos sinusubukan kong bumalik sa normal na routine ko.
Kaya ngayon, sisilipin ko 'tong property para sa isa sa mga kliyente ko.
Sobrang metikuloso ng design ng property. Nasa taas ng Sunset Strip.
Katapat lang ng Chateau Marmont 'to,
e, sikat na hotel sa Hollywood 'yon.
Lahat ng sikat, nakapunta na sa Chateau Marmont.
Sobrang cute nito.
Pakiramdam ko nagbihis ako ngayon para bagayan 'yong ganda ng bahay.
Sobrang... parang Asian 'yong dating.
- Eclectic. - Oo.
Gusto ko 'yong mga pinto.
Ayos ka lang?
Hindi.
Nagsagutan kami ni Chrishell sa text kahapon.
- Talaga? - Pero walang naayos.
Tingin niya, pinagmukha ko siyang masama, at nilaglag ko siya.
Nag-sorry ako kasi gano'n 'yong naramdaman niya.
Hindi siya masaya.
Sabi niya masama akong kaibigan.
Akala ko tapos na ang lahat ng 'to,
pero... mukhang hindi pa.
Akala ko makukuha ko ulit 'yong trabaho
kasi makikita niyang mali 'yong ginawa niya,
pero hindi, kaya hindi rin talaga okay 'yong friendship namin ngayon.
Pag may problema kay Chrishell, di agad-agad natatapos.
- Di naaayos... - Hindi.
...lalo lang lumalala.
Pero gano'n din ang sinasabi ng lahat.
Ako lang 'yong tumawag sa phone
- at kumausap sa kanya. - Oo.
Tapos ngayon, parang ako 'yong inaatake.
Di ko lang maintindihan kung paano naging magulo ang lahat.
Dati, sobrang close natin,
pero ano'ng nangyayari?
May iba't ibang grupo. Walang nagkakasundo.
Wala nang pamilya.
Oo. Pakiramdam ko hiwalay na ang pamilya.
Pakiramdam ko nawalan ako ng mabuting kaibigan.
Oo.
No'ng una, naiinis ako,
pero ngayon, naisip ko, sobrang lungkot ko pala.
Ang hirap.
Oo. Nakakainis.
Dapat matigil na 'to.
Mukhang di siya natitinag.
- Uy, guys. - Uy.
- Uy. Hi. - Hi.
- Welcome. - Hi.
Jason, siya ang napakagandang si Cassandra.
- Hi. Nice to meet you. - Ikaw din.
Maraming salamat sa pagpunta.
Marami akong nakuwento tungkol sa 'yo.
- Oo. - Listing mo 'to?
Isa ako sa mga listing agent na pinagpipilian para sa bahay na 'to.
Nasa market 'to noon, binebenta, tapos tinanggal nila nito lang.
Nag-i-interview sila ng mga ahente.
- Okay. - Kasama ako.
Magkano 'to noon?
- Nasa 37 million 'to. - Okay.
May limang kuwarto, walong banyo, sa main house.
May dalawang kuwarto sa guesthouse at isa pang banyo.
May isang patag na acre na makikita mo dito,
pero may isa pang buong acre
ng sobrang ganda at unique na Japanese garden na makikita mo.
May library din 'yong bahay, opisina, wine cellar.
May maliit na game room.
Naisip ko na medyo mahal, 'no?
Gusto ko sanang masilip n'yo 'yong bahay,
makapagbigay kayo ng presyo dahil mas experienced kayo.
Tapos kung gusto n'yo,
pwede nating i-co-list 'yong bahay.
Sige. Magiging honest ako.
Oo. Please.
'Yon 'yong gusto ko kay Cassandra.
Di niya lang ipapakita 'yong magandang bahay,
gusto niya ding i-co-list namin.
Ang galing no'n. Makukuha niya 'yong atensiyon ng broker.
Gagawin ko din 'yon. Ang galing mo, girl.
- Pwede ko kayong i-tour. - Sige.
Tara.
Dito 'yong formal dining room. Gusto ko 'yong view ng pool.
Diyos ko.
Natural light 'yong pumapasok sa kusina.
Tradisyonal 'yong floor plan.
Parang nakahiwalay sa bahay.
Ito 'yong primary bedroom.
Ang ganda no'ng banyo ng babae.
- Ang ganda ng banyo. - Ang ganda, 'no?
Naku.
Pangarap ng mga babae 'to
kasi 'yong natural light dito 'yong kailangan pag nagme-makeup ka.
- Gusto ko 'yong tub. - Di ba?
Sobrang mahal, pero ang ganda.
Nagustuhan ko 'yong bahay,
pero siguro nasa mid o high twenties 'to.
Tama.
Ang problema ng sellers, 'yong dalawang acre 'yong pinepresyuhan.
Siguro 'yong halaga ng isang acre... nasa 12 million.
'Yong garden, sloped na lupa, mga ilang milyong dolyar siguro.
Magiging interesado ako sa listing kung kukunin natin sa $29,995,000 'to.
'Yan na 'yong pinakamahal na presyo.
Tama.
Magkuwento ka pa tungkol sa sarili mo.
Nakakatawa, hinanap kita sa Instagram.
- May 50 o 60 common friends tayo. - Talaga?
At alam mo? May kakambal din ako.
Identical o fraternal?
- Fraternal. Identical ba kayo? - Oo.
- Sobra. - Diyos ko.
- Sino ang unang lumabas? - Ako.
- Okay, ikaw. - Oo. Ako din.
Gusto ko 'to.
Naa-appreciate at nirerespeto ko 'yong opinyon ni Chelsea,
pero sa issues sa pagitan nina Bre at Cassandra,
makakaapekto 'yon sa desisyon ko kung tatanggapin ko si Cassandra.
Di ko sinasabing 'yon 'yong dahilan,
pero siguradong may bigat 'yon sa desisyon ko.
Kaya ewan ko.
Good to meet you.
Kung gusto mong pumunta sa opening party, magbubukas ako ng bagong opisina.
Katabi ng lumang opisina.
- Please, pumunta ka. - Oo naman.
- Okay. - Sige. Ipapadala ko 'yong details.
- Sabihan mo 'ko. - Aalis na kami.
- Di pa tayo nakakapag-usap ulit. - Gusto mong mag-stay?
- Talaga? - Oo.
- Okay lang ba? - Sige.
Natapos ko na lahat ng trabaho ko.
- Okay. Bye, guys. - Bye.
- Magkita na lang tayo sa event, ha? - Sige. See you soon.
Tingin ko okay 'yon.
Inimbitahan ka niya sa party sa bagong opisina. Okay 'yon.
Tingin ko medyo okay ka sa kanya.
Ite-text kita.
Sobrang saya nito. Excited na 'ko.
Kinuwento kita sa office.
Oo. Sabi ko lumabas tayo
tapos magiging asset ka ng The O Group.
Salamat.
At sabi ni Nicole, "Ando'n din ako."
Mukha namang okay sa mga tao, siyempre...
- Masaya ako. - ...bukod kay Bre.
Pero di ko talaga maintindihan
kung bakit di kayo magkasundo ni Bre.
Iba ang tingin niya sa 'kin.
Sa tingin ko, gano'n siya sa ibang tao.
Di lang siya sa 'kin...
- Di lang siya sa 'yo ganyan. - Tama.
Para siyang matigas na shell sa labas, pero di din malambot sa gitna,
pero... siguro matigas din 'yong loob niya.
Tama.
Kaya no'ng nakita ko na close sa kanya 'yong ilan sa friends ko,
nalito ako, kasi para sa 'kin, "Medyo bitch ka."
Tapos na ako kay Bre.
Di ko naintindihan kung bakit kaibigan siya ng lahat,
tapos tingin ko, naetsapuwera ako.
Siyempre gusto ko si Cassandra kasi magkaaway sina Cassandra at Bre.
Tingin ko, may potensiyal ka.
Okay 'yong team natin. Manggugulo tayo, pero sa mabuting paraan.
May isang oras tayo.
- Magkita tayo sa loob ng isang oras. - Aabot ako.
Masasabi ko ba ang "sabi ko na"? Tingnan mo 'yong lugar.
Pagkatapos ng isang oras.
Ay, lintik, tol. Malapit na tayo do'n.
- Ang galing. - Salamat, tol.
- Okay. - Gusto mong pumili ng sapatos?
Okay, ibabagay mo ba 'yong sapatos mo sa accessories mo?
Oo naman.
Silver ang accessories mo.
'Yong wedding ring ko.
Suot ko 'yong singsing ko.
Ginawa na namin.
Nagpakasal kami!
Nag-decide kaming pumunta ng Vegas. Si Elvis 'yong nagkasal sa 'min.
Di kami masyadong nag-effort na gawing legal at mag-asikaso ng papel.
Di na mahalaga 'yon kasi alam namin kung ano'ng mahalaga sa 'min.
Pero maaliwalas 'yong future namin,
at sobrang excited na 'ko.
Sorry, nag-gloss ako.
Gusto ko 'yong gloss, wifey.
Gusto ko pag tinatawag mo 'ko no'n. Ang cute.
Wag mo lang akong tawagin no'n sa party.
Baka pag nakainom ako.
Asawa ko 'to!
Wag muna. Sasabihin din natin. Siguro.
Tingin ko sa lahat ng nangyayari,
gusto ko talagang paghiwalayin 'yong personal at trabaho.
At sasabihin din namin pag handa na kami.
Pag naayos ko na 'yong mga problema sa trabaho ko,
nasa 'kin na 'yong lahat.
Ang ganda mo.
Salamat.
Sige, 'yong sapatos.
Okay na. Isusuot ko lang nang mabilis 'to.
Excited ka na mamaya?
Oo. Kumusta ang pakiramdam mo?
Medyo weird, di ba?
No'ng huling nakita ko si Chrishell, ni hindi siya nag-hi.
Ang sama no'n. Di ko maintindihan 'yon.
Pero baka dapat ko siyang kausapin, 'no?
Ang totoo, kinakabahan lang ako sa usapan n'yo.
Ayoko lang ng drama ngayong gabi.
Gusto kong maging okay 'yong party.
- Ando'n lahat ng kliyente at mga ahente. - Alam ko.
Di na mahalaga 'yon.
Naisip ko na kung mahalaga din sa 'yo, dapat kausapin ko siya.
Pero kung hindi, e, di hindi.
Ang sinasabi ko, ayos lang sa 'kin...
- Na di kami nag-uusap? - ...na di kayo nag-uusap.
- Oo. - Sinasabi ko lang.
- Marami lang akong gagawin ngayong gabi. - Alam ko.
Sobrang nakaka-stress.
Iniisip ko pa lang na magkasama kayo sa isang lugar, nase-stress na 'ko.
Oo, okay lang. Walang problema.
Sige. 'Yong sapatos.
- Excited ka na ba sa Paris? - Oo.
Magiging romantic 'to, di ba? Oo.
Sa ilalim 'yong strap.
Ang ganda.
Gusto kong lumabas kasama mo. Gusto kong makilala mo ang friends ko.
Magiging masaya ka.
- Gusto kong lumabas gabi-gabi. - May aasahan ba ako sa Paris?
Namumula ka.
Biro lang.
- Marami na akong problema. - Alam ko.
Ito 'yong unang Oppenheim party ko.
Natatakot ako.
Ayos lang 'yan.
Oo. Salamat sa pagpunta.
Uy, kapag kailangan mo ako kahit saan, dadating ako lagi.
Medyo nagkaka-anxiety ako
kasi ngayon lang ulit kami magkikita ni Amanza,
at gusto ko nang maayos 'to kasi ayoko...
- Oo. - ...ng drama kasama ang taong mahal ko.
Magiging okay 'yan.
Andito lang ako kung kailangan mo 'ko.
Salamat, "wuzband".
Wifey.
Tara na? Handa ka na ba?
Sige.
Oo.
Bumaba na kayo. Tapusin n'yo na.
Ang gulo pa sa harap. Kailangan natin ng walis.
Sa harap mismo ng office.
- Kumusta? - Babalik ako.
Di ko alam kung ba't umalis kayo kahit di pa tapos.
Brett, ayos lang, kumalma ka.
- Hindi, ayos lang. - Kailangan lang ng malaking walis.
Isang tao na may walis.
- Makakahanap ka ng walis? - Okay, Brett.
- 'Yon na. Sige. - Ako na'ng bahala.
Guys, tumabi kayo.
Ikaw ang una, tol. Congratulations.
Pumasok ka na. J, samahan mo sila.
Naintindihan mo 'ko? Alisin mo 'to.
Ibinuhos ni Jason ang lahat-lahat sa project na 'to,
at talagang nagawa niya 'yong gusto niya.
Nagtatrabaho si Romain hanggang sa huling segundo,
at sinabihan ko siyang umuwi, maligo muna, at bumalik sa opisina
para ma-enjoy namin ang pinaghirapan niya.
Parang membership club.
- Oo. Parang Soho House. - Oo. Pero mas maganda sa Soho House.
- Ano sa tingin mo? - Ang ganda.
- Talaga? - Oo. Mababawi ko na ba ang asawa ko?
- Oo. - Naaamoy ko pa ang pintura.
May scaffolding pa one hour ago.
- Literal, one hour ago. - Grabe.
Diyos ko, tingnan mo 'to. Dito mo ginastos 'yong $100,000?
Seventy-five.
Nakakaloka.
Yehey!
- Mogul! - Oo!
Sabi ni Brett, "Wag kumuha ng shuffleboard." Astig, 'no?
Sabi ko, "Wag magbayad ng $40,000."
Isang daan para sa pool table, shuffleboard, at dart board.
Uy, nga pala, mabilis lang.
- Ano? - OG moment.
Oo.
Binago ng grupong 'to ang buhay ko.
Nagkaro'n ako ng friends
na naging pamilya ko dahil sa hilig ko sa real estate,
tungkol do'n 'to.
- OG family. Mahal ko kayo. - Mahal ko kayo.
- Hi, ganda. - Wow.
Ang astig nito.
Wow.
- Kumusta? - Ang pogi mo.
- Ikaw din. - Sobrang pogi mo.
- E, ikaw, naka-Prada bolo ka. - Kailangang may gumawa no'n.
Hindi opisina 'to. Parang club 'to. Parang nightclub.
- Kasing ganda ba ng opisina mo 'to? - Ang totoo, mas maganda 'to.
- Oo! - Mas okay 'to.
- Hi. - Kumusta?
Wow.
Hi.
Wow.
Ando'n 'yong bell mo.
Diyos ko, 'yong bell, oo!
Uy.
Nagkausap na ba kayo ni Chrishell?
Oo. Marami. Kahapon yata ang huli...
- Basahin mo? - Okay ba?
- Hindi. - Pwede ba?
Saan ka magsisimula?
Diyos ko. Diyos ko. Ano?
Di ko maintindihan. Nagkamali ako sa Cabo.
Sinabi kong pumalpak ako sa Cabo.
Nag-sorry ako kasi mali 'yong ginawa ko sa Cabo. Ngayon, pa-victim na daw ako.
"Masama kang kaibigan, manipulative ka."
Pwedeng magpakatotoo?
Di ko naisip na lalala nang ganito.
- Promise... - Ako din.
Nanginginig ka, galit ka. Naiintindihan ko 'yon.
Gano'n 'yong pakiramdam ko pagkabalik galing Cabo.
Hi.
Kumusta?
- Congratulations. Ang ganda. - Congratulations sa 'tin.
- Hi, ganda. - Hi. Congrats. Ang ganda ng lugar.
- Salamat. - Ang ganda nito.
- Gusto kong makita n'yo na. - Nakakaloka 'to.
Gusto ko ng isa niyan.
- Crème fraîche. - Caviar ba 'yan?
Oo.
- Hay naku, hi. - Hi.
- Pumasok tayo araw-araw. - Sabi ko, "Okay."
Ang ganda talaga. Gusto ko din ang kulay ng pintura.
Gusto ko ng lumipat dito.
Guys, pwede bang...
Okay, medyo malakas 'yon.
Sobrang salamat sa inyo.
- Si Brett ang magsisimula nito. - Ay, sige.
Binuksan namin 'tong opisina, 30 feet away ten years ago.
Nire-represent ng opisinang 'to 'yong bagong The Oppenheim Group.
Nire-represent nito 'yong ten years ng pambihirang tagumpay.
At kung titingnan n'yo 'yong team na binuo natin,
pati 'yong opisinang 'to, malalaman ng brokerage sa United States
na hindi na tayo basta-basta.
Totoo 'yon.
Tinayo namin 'to para sa inyo,
at sana mag-stay kayo dito at dito na kayo mamatay.
Dahil sa natural causes, ha?
Sa pagsusumikap.
- Salamat sa paglilinaw. - Salamat sa inyo. Mahal ko kayo.
Pamilya tayo, kahit sobrang kakaiba.
Talagang pamilya tayo, at mahal ko ang lahat ng nagtatrabaho dito.
Isa ito sa pinakamasayang araw sa buhay ko.
Galing sa lahat ng nagtatrabaho dito 'yong bouquet na 'to.
Hilahin mo 'yan.
Kahit mukhang pangit,
'yan 'yong picture ng opisina ten years ago.
Noong kinuha ako ni Jason,
kakabili lang nila nitong lugar,
tapos gagawin nilang opisina ng real estate. Eto na tayo ngayon.
Oo, pamilya tayo.
Maraming salamat.
Ni hindi pa ako ahente diyan sa picture.
Araw-araw pumupunta sa opisina si Amanza.
Sabi niya, gusto niyang maging ahente. Sabi ko, "Pwede na rin
kasi araw-araw ka din namang nasa opisina."
- Salamat. Ang sarap n'yong kasama. - Mahal ko 'to. Salamat.
Laging mamumuhunan si Jason
di lang sa sarili niya kundi sa lahat ng tao sa brokerage.
Gusto ko nang makita ang susunod sa The Oppenheim Group.
At siya nga pala, Lou,
gusto kong pasalamatan ang girlfriend ko sa suporta niya sa 'kin.
Di ako magpo-propose ngayon, pero mahal na mahal kita.
Sige, guys, mag-party tayo!
Diyos ko.
- Saluhin mo! - Game?
Nakuha niya!
Congratulations.
Ang ganda nito.
Masaya akong andito ka.
- Oo, gusto kong... - Bagong opisina natin 'to.
Binuo nating lahat 'to.
Di ko papalampasin ang pagbubukas ng opisina.
Pwedeng di ako makapunta sa dinner.
Pero hindi ko papalampasin 'to.
- Salamat. - Patas?
Oo.
- Hi. - Kumusta?
Mabuti.
- Uy! - Hi.
Sobrang ganda mo.
- Ang ganda mo. - Kumusta?
Di ata nakuha ng security 'yong picture ng stalker
kasi nakapasok na siya sa opening party namin.
Malamang, hinahanap niya ako.
Ano'ng dapat kong gawin para makapasok ka sa Oppenheim Group
kasi ito 'yong opisina namin.
- Kaya kung ano man... - Sana,
makuha natin 'yong $40 million na listing na nakita natin.
Sana nga.
Gusto ko lang mag-hi.
- Hi. Kumusta? - Okay naman.
Hi. Ayokong mag-away tayo o kahit ano.
- Ano? - Ayokong mag-away tayo.
- Ay, okay. - Okay?
Di natin kailangan mag-usap, gusto ko lang mag-hi.
- Good to see you. - Ikaw din.
Okay, tara na.
- Uy. - Hi.
Gusto mo bang mag-usap saglit?
Sa gitna ng mga halaman o sa likod nito?
Medyo gumegewang 'to...
Pero tayo din, kaya okay lang.
- Hi. - Hi.
Ayokong makipag-away sa 'yo.
Siyempre mahal kita.
Mahalaga sa 'kin 'yon.
Kung doon magsisimula 'yong usapan,
doon ako manggagaling, kaya siguro di kailangang...
Wala akong bala. Makikinig talaga ako.
Pakiramdam ko lahat ng gusto kong sabihin,
ibinuhos ko na sa text messages.
Nag-sorry ako. Inamin ko 'yong mali ko. Ako...
Amanza, nag-sorry din ako sa 'yo.
- Di pa tayo nagkikita. - Saan?
Di pa tayo nagkakaayos. Di ko pa nasasabi 'yong side ko.
Sana sinagot mo ang phone kahapon no'ng sinabi kong, "Nasa bahay na 'ko."
Pero, tingnan mo? Ayoko.
Hindi porke okay sa 'yo, e, okay na din sa 'kin.
Nakakainis 'yon.
- Di natin kailangan 'to. - Nagpapaliwanag ako.
- Di ko na alam ang gagawin ko. - Ako din. Nandito na tayo. Ito ang...
Ito 'yong unang beses na nakita kita, kaya narinig ko ang mga sinabi mo.
Sigurado akong may narinig ka. Mas gusto kitang kausapin nang deretso.
Mas gusto kong wag gawin sa text 'to,
o na may nagsabi sa 'yo, na ito 'yong sinabi sa 'kin.
Ano'ng problema mo sa 'kin? Ba't ka galit?
Tinawag mo akong masamang kaibigan at manipulative...
Sa totoo lang, naging masama kang kaibigan.
Alam kong galit kang wala ako sa dinner.
Kung gusto kong alagaan ang mental health ko
kaya ayokong pumunta, okay lang.
Oo, naasar ako, pati 'yong iba
kasi ang reactive mo. Hindi namin alam noon
na di pala okay 'yong pakiramdam mo.
- Alam mo? - Parang naging kampihan, e.
Mentally, di ko talaga kaya noon
- 'yong mga kampihan. - Alam ko.
Sana maintindihan mo kung bakit wala ako.
Naiintindihan ko. Naiintindihan ko talaga,
kasi nakakatawa, a few days ago,
sabi ko, "Sige, buwisit, tanggap ko na 'yong pagkakamali ko."
Magdedesisyon akong wag pumunta sa opisina ngayon
kasi alam kong di ako malakas, mentally.
At walang kinalaman 'yon sa 'yo o sa opisina o sa kahit ano.
Sabi ko pa, "Alam ko din na may kapalit 'tong gagawin ko."
Naging reactive ako? Kilala mo 'ko. Alam mong oo.
'Yan 'yong di ko magandang ugali. Ayoko din no'n.
Naiinis ako, sumasama ang loob,
nasasaktan ako kasi di ako nagbubukas sa marami.
Alam mo 'yan sa sarili mo at inaayos mo 'yon.
Wala ako no'ng... Oo, reactive siya.
Di ko kayang magalit sa isang tao na nag-aayos ng mga bagay
na alam nilang problema nila.
Tingin ko hindi ka masamang tao. Wala akong galit sa puso ko.
Ewan ko, alam mo...
Parang, nakita ko si G ngayong gabi, at halos maiyak ako
kasi, dalawang tao 'yong nawala.
Nagdesisyon na din ang grupo ni G.
Sabi ko, "Nakuha ko naman, kasi partner mo si G."
Siyempre, di ba?
Parang power move 'yon para sa 'kin,
parang "Galit ako, kukunin ko sa 'yo 'to."
At na-trigger talaga ako. Sabi ko, "Grabe naman. Nakakalungkot."
Okay.
Pareho siguro tayong hindi naging okay, bilang friends.
Nakagawa ako nang di magaganda sa scenario na 'to.
Sorry kung naging overreactive ako.
- Nasaktan ako. - Pero naging magulo din ako.
Ngayon lang ako nalungkot nang ganito
dahil sa naging pag-aaway namin ng kaibigan ko.
Alam natin 'yon.
- Sorry talaga. - Ako din.
Di pa 'ko umiinom buong gabi
kasi gusto kong makasiguro na hindi ako magiging madrama,
na hindi ako umiiyak sa sulok.
At gusto kong uminom kasama ka.
Mahal kita.
Pakiramdam ko 'yong bigat ng mundo...
Ako din.
Nag-hi ka na ba sa iba?
Oo, sabi ko... Nakita ko si Chrishell. Nakita ko si Emma.
- Hindi ako nag-hi kay Bre. - Ano?
- Nag-hi siya sa 'yo? - Hindi.
Mahilig siyang umasta na parang walang kakilala.
Tara, mag-hi tayo.
Sigurado ka? Hindi ko alam.
Di ko alam kung good idea 'yan.
- Hi, guys. Lintik... - Kumusta?
- Di ako makaupo sa damit ko. - Ako din.
- Parang... - Para akong mahuhubaran.
- Tinatago ko sana 'yong bitch dito. - Ako'ng bahala.
Oo, parang...
Kumusta kayo ngayon?
- Okay naman. - Pagod lang.
May bagong baby ako. Gutom na ako.
- Newborn pa din si Leggie? - Oo, palagi.
Pagod na ako. May dalawang bagong babies ako.
Kaka-nine months niya lang, hindi two o four.
Alam kong di okay 'yong pagkakakilala n'yo ni Cassandra.
Di ko talaga naiintindihan 'yong buong ugali mo, Bre.
- Pangit ang ugali ko? - Di ko talaga maintindihan.
- Ba't mo ba pinipililt na friends tayo? - Di ko sinusubukang maging friend mo.
- Di natin kailangang maging okay. - Itigil mo 'yong pagmamaldita mo.
Magmamaldita ako hangga't gusto ko. E, ano?
- Para kang... - Wala. Wala kang magagawa.
May trabaho ba tayo?
May mga kilala akong nakatrabaho mo na di maganda ang sinabi tungkol sa 'yo.
Ha? Sino? Sabihin mo. Sino'ng nakatrabaho ko?
Bre, kung makaasta ka, parang aawayin kita.
Manners 'yong tawag do'n.
Di ko kailangan ng manners. Kaya kong gawin ang gusto ko.
Tingnan natin kung hanggang sa'n ka makakarating.
Alam mo? Mahalaga ang reputasyon.
Walang "babe." Wag mo 'kong i- "babe", bitch.
Okay, guys. Tama na!
Walang drama.
Ba't mo siya sinisiksik sa 'kin?
Cassandra, kailangan kita dito.
Sabi ko sa 'yo, pakiramdam ko, di talaga kayo okay
kasi mas pareho tayo.
May respeto ka, mabait ka, mula sa umpisa.
Gano'n lang talaga ako sa lahat.
Sabi ko sa kanya, di ka gano'n.
Ikaw 'yong tipo na pag may nakita ka, sobrang guarded ka.
Mas tungkol 'to sa kung paano mag-respond nang propesyonal.
Hindi ko kailangang sumagot.
Huli sa mga gagawin ko 'yong makinig sa dalawang pekeng bitch.
May witch hunt si Chelsea laban sa 'kin.
Tapos na ako sa kanya.
Kailangan niyang umatras kasi away na talaga 'to ngayon.
Gawin mo'ng gusto mo.
- Di ko kailangang gawin 'yon. - Di kita sinasabihang...
Ba't kailangan kong magpakulong sa kahon mo?
Di na kailangan.
Lahat... Sobrang di kailangan ng pagiging confrontational at guarded mo
dito sa sitwasyon.
Confrontational?
Akala mo kaaway mo lahat.
- Kasi ayaw kitang makasama? - Hindi ka hinahabol ng lahat.
May utak ka ba? Hindi ka therapist.
Hindi ibig sabihin na mabait ako...
Ang bait. Umupo ka dito at inaway mo 'ko.
Nakaupo ako, may sariling mundo.
Umupo ka, sinabi mong may problema ako sa 'yo.
Di kita kinakausap, di 'yon dahil sa may problema ako.
Nasa nature mong maging defensive.
Defensive ako kasi di kita kinakausap?
- Hindi, Bre. - Sira ka talaga.
Kukuha ako ng maiinom.
Okay, ano'ng problema?
- Wala akong problema. - Ano'ng problema?
Siya ang baliw na umupo dito tapos nagsabi ng kung anu-ano.
Wala akong pakialam sa kanya.
Di mo kailangang makialam,
pero noong sinama ko siya, sabi mo agad, "Ay, lintik."
Di ko nagustuhan 'yong paglapit niya. Nilinaw ko 'yon mula day one.
Kung pano niya 'ko kausapin, at sabihin 'yong alam niya sa 'kin.
Nabigla ako sa kanya.
Hindi ako friendly bitch. Hindi talaga ako gano'n.
Hindi ako 'yong parang, "Diyos ko, nice to meet you."
"Hi. Uminom tayo."
Di ako gano'n. Di ko kailangang maging gano'n.
Di ako mapipilit na maging kung sino dahil lang gano'n lahat.
Mali 'yan.
Paano kung sabihan kitang magbago ka?
Di pwede 'yon.
Di mo pwedeng sabihing magbago ako,
tapos ie-expect mong gagawin ko 'yong gusto mo,
magiging mabait ako sa di ko kilala.
Bre, di mo ba naisip na baka ito na'ng turning point para sabihing,
"Alam mo? Tama na."
Ba't di ka maging mabait sa mga tao? Ba't hindi?
Sinama mo siya dito para magsimula ng gulo.
Gusto niya akong sermonan, tapos dapat sumunod ako?
- Hindi, 'no! - Ang gagawin ko sana...
Hindi ako ikaw.
HIndi ako siya.
Hindi ako kagaya ng iba pa dito. Ako ay ako.
Nakakapagod na. Ayoko na sa mga 'to. Talaga ba?
Tapos na ako sa kalokohang 'to. Sawa na ako sa ganito.
- Okay ka lang? Ano'ng problema? - Buwisit.
- Lintik na palabas. Buwisit na opisina. - Ano'ng meron?
Ano'ng meron?
- Susuntukin ko na talaga siya. - Lintik.
- Mga gago. - Nagmaldita ba si Chelsea?
Magpaayos ka ng buhok, Cassandra, at magpagupit ka ng split ends.
Tapos magpaayos ka ng eyelashes mo, buwisit ka. Ano?
Sabay nating patunugin! 'Yong kagaya ng kay Chrishell.
- Okay? - Okay.
Para sa bagong opisina! At sa marami pang deals na gagawin natin.
Para sa bagong simula, guys.
Gusto niya akong awayin? Lagot silang lahat sa 'kin.
- Oo! - Oo!
Tagapagsalin ng Subtitle: Zen Pormento