Jeśli chodzi o interesy nie waham się walczyć o każdego dolara.
Niedługo minie rok, odkąd jestem w O Group i tak jak Jason
próbuję poszerzyć swoje imperium.
Możesz oddzwonić?
Musimy sprawdzić, czy agent nie ma nic przeciwko krótszym terminom.
Trzeba złożyć kontrofertę.
- Witaj, zajęty człowieku. - Miło cię widzieć.
Pomożesz mi sprzątać?
Nie wiem. Mogę kogoś przysłać.
Też nie zaszkodzi.
Super.
- Wygląda dobrze. - Już prawie koniec.
- Podoba mi się bar. - Marmur.
Taki fiolet to marmur viola.
Najważniejsze, że jest więcej miejsca.
To biuro będzie blisko dwa razy większe niż poprzednie.
Będzie gotowe na imprezę?
Musi być. Przyjdą setki ludzi.
Pewnie nie przyszłaś sprawdzić, jak idzie remont. Co tam?
Tęskniłam za tobą.
Chcę omówić parę spraw. Pamiętasz moją klientkę Saweetie?
To małe, prywatne miasto.
- Mała oaza. - Podoba mi się.
Ale te rośliny nabiją mi rachunki za wodę.
Obejrzałyśmy sporo domów. W pierwszym nie pasowały jej warunki.
Teraz jesteśmy blisko złożenia oferty.
Wszystko już załatwiłyśmy.
Dlatego przychodzę dziś,
bo zaczęłam myśleć o prowizji.
W poprzedniej firmie miałam 90-10.
Dlatego trudno mi jest zaakceptować wasz podział.
Nie podoba mi się,
że teraz tracę dużo więcej pieniędzy
niż gdzie indziej.
Wszyscy agenci mają takie same warunki.
A Mary?
Wszyscy agenci w tym biurze mają te same warunki.
W Newport Beach i Cabo San Lucas też.
Większość z nich mogłaby dostać 90-10 w innej agencji.
Ale do nich nie przechodzą.
Przed O Group dostawałam 90% prowizji, a reszta szła dla agencji.
Jason bierze znacznie większy procent,
co wpływa na moje dochody i na to, jaki byt zapewniam synowi.
Może nie mam dużego doświadczenia,
ale pierwszą transakcję zrobiłam na 17,5.
Mam dużych klientów, celebrytów.
I nie chcę rezygnować z takich pieniędzy.
Oppenheim Group pobiera wyższe opłaty niż inne agencje.
Nie jesteśmy typową agencją. Oferujemy więcej usług.
Pomagam ci w transakcjach.
Agenci pomagają sobie nawzajem.
- Tak? - Tak.
Mam tu Chelsea, która chce mi zaszkodzić.
Chce rozpieprzyć moje relacje z klientami i dziewczynami w biurze.
To absurdalne i zupełnie niepotrzebne.
Nie wiedziałem, że sprawa z Chelsea jest tak nieprzyjemna.
To absurd.
Nie chciałbym, żebyś odchodziła z agencji z powodu tego, co robi inna agentka.
Chcę, żebyś została, ale podział prowizji nie podlega negocjacjom.
Mam dość. Wszystko robię sama.
To moi klienci, moi ludzie. Osiągnęłam to sama.
Nie chcę dawać zarabiać firmie,
kiedy gdzie indziej sama mogę zarobić dużo więcej.
Do tego Chelsea próbuje mnie sabotować.
Musiałabym zarabiać więcej, żeby znosić coś takiego.
Nie wiem, czy mogę to przyjąć.
Nie mogę rezygnować z takich pieniędzy. To ogromna różnica w prowizji.
Myślę, że odniesiesz większy sukces w O Group
przy podziale 80-20.
Gdy przyprowadzasz klientów, zaczynasz uaktywniać mnie,
ja pomagam ci zdobywać nowe oferty...
- Jak mam cię uaktywniać? - Jak inne dziewczyny.
Im dajesz oferty, mnie nie.
Musisz zarobić coś dla nas, zanim ci dam pieniądze.
Zwiążesz mnie, wrzucisz do basenu,
mówiąc: „Masz pływać, ale bez użycia rąk”?
Nie mogę ci dawać pieniędzy za nic.
- Prowadzę firmę. - Wiem.
Kiedy będziesz zarabiać dla firmy, ja odwdzięczę się ofertami.
Mam swoich klientów. Oni są moi.
Kupili domy w innych firmach. Ja na tym nie zarobiłem.
Dam ci oferty, gdy coś dla nas zarobisz.
Ale podział prowizji się nie zmieni.
Musisz się z tym pogodzić.
Nie wiem, czy się z tym pogodzę.
Myślę, że pójdę już do domu.
Nie wiem, czy to dla mnie.
- Jasne. - Dobra.
- Do zobaczenia na imprezie. - Może.
Fajnie wygląda.
Cześć.
Ostatnio żyłam w dużym stresie
i próbuję wrócić do normalnej pracy.
Dziś oglądam posiadłość dla jednego ze swoich klientów.
To starannie zaprojektowana posiadłość nad Sunset Strip.
Po drugiej stronie ulicy jest Chateau Marmont,
kultowy hollywoodzki hotel.
Każdy, kto coś znaczy, był w Chateau Marmont.
Ładnie tu.
Moje ubranie pasuje do estetyki tego domu.
Ma bardzo azjatycki klimat.
Eklektyczny.
Podobają mi się te drzwi.
- Dobrze się czujesz? - Nie bardzo.
Wczoraj dużo pisałam z Chrishell.
Ale niczego to nie rozwiązało.
Uważa, że przeze mnie wyszła na złą, że wepchnęłam ją na minę.
Przeprosiłam za to, że przeze mnie tak się czuje.
Nie jest zadowolona. Pisała, że gówniana za mnie przyjaciółka.
Myślałam, że dotąd wszystko ucichnie,
ale najwyraźniej tak nie jest.
Myślałam, że odzyskam zlecenie,
bo zrozumie, że to było głupie,
ale tak się nie stało i nasza przyjaźń się zjebała.
Konflikty z Chrishell z pewnością trwają bardzo długo.
Nic się nie poprawia,
tylko pogarsza.
Ale wszyscy mówili to samo.
Ja tylko zadzwoniłam
i powiedziałam o problemie.
I zostałam za to rozstrzelana.
Nie rozumiem, jak wszystko mogło się tak zagmatwać.
Kiedyś byłyśmy zżytą grupą.
Więc co się dzieje?
Powstały różne kliki. Nikt się nie dogaduje.
Nie ma już rodziny.
Mam wrażenie, że rodzina się rozpadła.
Straciłam bardzo dobrą przyjaciółkę.
Na początku byłam wkurzona,
ale teraz zdałam sobie sprawę, że jest mi bardzo smutno.
To trudne.
Tak. Do bani.
To nie może tak trwać.
Ona chyba nie ustąpi.
Cześć.
Cześć, skarbie.
Witam.
Jason, oto urocza Cassandra.
- Miło cię wreszcie poznać. - Ciebie też.
Dzięki, że przyszliście.
Dużo mówiłam o Cassandrze.
- To prawda. - To twoje zlecenie?
W tej chwili jestem jedną z agentek przypisanych do tego domu.
5 SYPIALNI, 8 ŁAZIENEK, 675 M2
CENA – DO USTALENIA
Był wystawiony na sprzedaż, ale ofertę wycofano.
Rozmawiali z agentami,
między innymi ze mną.
Na ile go wyceniono?
Na 37 milionów.
W głównym budynku jest pięć sypialni i osiem łazienek.
W domku gościnnym są dwa pokoje i łazienka.
Działka to cztery tysiące metrów otwartej przestrzeni
oraz kolejne cztery tysiące metrów
dzikiego, wyjątkowego i pięknego ogrodu japońskiego.
W domu jest też biblioteka, biuro, piwnica z winami.
Jest mały pokój gier.
Wiem, że to drogi dom.
Liczyłam na to, że go obejrzycie
i wycenicie, bo macie więcej doświadczenia.
A jeśli wam się spodoba, możemy spróbować sprzedać go wspólnie.
Będę bardzo szczery.
To dobrze.
Dlatego lubię Cassandrę.
Nie tylko pokazuje nam piękny dom,
ale chce też z nami współpracować.
To sprytny sposób, by zwrócić na siebie uwagę agencji.
Ja też bym tak zrobiła. Dobra robota.
- Chętnie was oprowadzę. - Chodźmy.
Tu jest jadalnia z widokiem na basen.
O mój Boże.
Kuchnia dużo zyskuje dzięki naturalnemu światłu.
Bardzo tradycyjny rozkład. Jest oddzielona od domu.
Tu jest główna sypialnia.
Łazienka jest obłędna.
- Naprawdę ładna łazienka. - Piękna, prawda?
O rany.
Marzenie kobiety.
Naturalne światło to podstawa, kiedy robi się makijaż.
Cudowna wanna.
Dom może jest drogi, ale też piękny.
Podoba mi się ten dom,
ale nie jest wart więcej niż 30 milionów.
Jasne.
Problem ze sprzedawcami polega na tym, że wyceniają działkę.
Otwartą część ja wyceniłbym na 12 milionów.
Ogród na pochyłym terenie jest wart najwyżej kilka milionów dolarów.
Byłbym zainteresowany ofertą, ale za 29 995 000 $.
To maksymalna cena.
Jasne.
Opowiedz coś więcej o sobie.
Sprawdzałem cię na Instagramie.
Mamy 50 czy 60 wspólnych znajomych.
I mam siostrę bliźniaczkę.
Identyczną?
- Nie. Wy jesteście identyczni? - Tak.
- Która była pierwsza? - Ja.
- Ty. - Ja też.
Super!
Doceniam i szanuję zdanie Chelsea,
ale konflikt między Bre a Cassandrą
wpłynie na to, czy zatrudnię Cassandrę.
Nie będzie to jedyne kryterium,
ale na pewno bardzo ważne.
Nie wiem.
Miło cię poznać.
Może chcesz przyjść na imprezę z okazji otwarcia nowego biura?
Tuż obok starego biura.
- Wpadnij. - Chętnie.
- Fajnie. - Prześlemy ci szczegóły.
- Daj znać. - Musimy iść.
- Nie miałyśmy okazji pogadać. - Odwiozę cię.
Na pewno?
- Mogłabym? - Tak.
Zrobiłam wszystko, co miałam na dziś. Przyrzekam.
Do zobaczenia.
- Widzimy się na imprezie. - Tak. Do zobaczenia.
To dobry znak.
Zaprosił cię na imprezę.
Zrobiłaś pierwszy krok.
- Napiszę do ciebie. - Będziemy się świetnie bawić.
Wspomniałam o tobie w biurze.
Mówiłam, że poszłyśmy na lunch
i że przydałabyś się w O Group.
Dzięki, skarbie.
Nicole powiedziała: „Też tam byłam”.
Dziewczyny były dobrze nastawione.
Z wyjątkiem Bre.
Ale nie rozumiem,
skąd ten konflikt między tobą a nią.
Odbiło jej na moim punkcie.
Myślę, że podobnie traktuje inne osoby.
Nie tylko mnie.
Nie tylko na ciebie się zamyka.
Na zewnątrz ma twardą skorupę. W środku nie jest miękka, ale...
Może w środku też jest twarda.
Tak.
Gdy zobaczyłam, że dziewczyny się z nią przyjaźnią,
byłam skołowana, bo myślałam: „Jest trochę wredna”.
Mam dość Bre.
Nie wiem, czemu inni się z nią przyjaźnią.
Czuję się, jakby mnie odsuwali na bok.
Uwielbiam Cassandrę, bo Cassandra i Bre się nie lubią.
Myślę, że masz niesamowity potencjał.
Byłybyśmy świetnym zespołem. Trochę byśmy namieszały.
DZIEŃ OTWARCIA
Mamy godzinę.
- Za godzinę w smokingach. - Dam radę.
Mogę powiedzieć: „A nie mówiłem”? Spójrz na to.
Powiesz za godzinę.
To prawie koniec.
- Dobra robota. - Dzięki.
Chcesz wybrać buty?
Dopasowujesz buty do dodatków?
Tak.
Dodatki masz srebrne.
Moja obrączka.
Mam swoją.
Zrobiliśmy to.
Pobraliśmy się!
Postanowiliśmy polecieć do Vegas, żeby Elvis udzielił nam ślubu.
Nie chciało nam się załatwiać papierkowej roboty.
Nie ma to znaczenia, bo wiemy, co jest dla nas ważne.
Otwiera się przed nami wspaniała przyszłość.
Jestem przeszczęśliwa.
Sorry, nałożyłam błyszczyk.
Chcę ten błyszczyk, żonko.
Uwielbiam, jak mnie tak nazywasz.
Tylko nie nazywaj mnie tak na imprezie.
Po paru drinkach mogę zacząć.
To moja żona!
Jeszcze nie. Niedługo im powiemy. Może.
Przez te wszystkie sprawy
chcę wyraźnie oddzielić życie osobiste od zawodowego.
W swoim czasie powiemy innym.
Najpierw załatwię sprawy zawodowe
i wtedy może będę miała wszystko.
Dobrze wyglądasz.
Dzięki.
Dobra, buty.
To wszystko. Tylko je włożę.
Cieszysz się na wieczór?
Tak. Jak ty się czujesz?
Dziwnie. Wiesz?
Ostatnio Chrishell nawet się nie przywitała.
Nie rozumiem takiego zachowania.
Może powinnam z nią porozmawiać.
Stresuje mnie perspektywa waszej rozmowy.
Nie chcę dziś mieć dramatów.
Chcę tylko przyjemnej imprezy.
- Będą moi kliencie i agenci. - Wiem.
To nie jest takie ważne.
Jeśli to dla ciebie ważne, mogę z nią porozmawiać.
Jeśli nie, to nie.
Lepiej będzie...
- Jeśli nie będziemy rozmawiać? - Tak sądzę.
- Mam dziś mnóstw spraw. - Wiem.
A myśl o tym, że będziecie w jednym miejscu, bardzo mnie stresuje.
W porządku.
Dobra. Buty.
- Cieszysz się na Paryż? - Tak.
Będzie romantycznie.
Pasek pod spodem.
Będzie fajnie.
Będziemy razem wychodzić, poznasz moich znajomych.
Będzie świetnie.
- Chcę wychodzić co wieczór. - Spodziewać się czegoś w Paryżu?
Rumienisz się.
To żart.
- Mam dość na głowie. - Wiem.
Moja pierwsza impreza w Oppenheim.
Boję się.
Będzie dobrze.
Dziękuję, że idziesz.
Zawsze się zjawię, jeśli będziesz mnie potrzebować.
Trochę się boję,
bo pierwszy raz się spotkam z Amanzą.
Chcę mieć to już za sobą, bo nie znoszę
konfliktów z kimś, kogo lubię.
Będzie dobrze.
Będę na każde zawołanie.
Dziękuje, mężusiu.
Żonko.
Idziemy? Gotowa?
Dobra.
Tak.
Kończymy, panowie.
Przed wejściem jest burdel. Potrzebujemy miotły.
- Co jest? - Zaraz będę.
Dlaczego nie skończyliście?
Spokojnie, Brett.
- Jest dobrze. - Potrzebujemy dużej miotły.
Przyślij kogoś.
Macie może miotłę?
- Dobra. - Ja się tym zajmę.
Odsuńcie się.
Jesteście pierwsi. Gratulacje.
Wejdźcie do środka.
Możesz zdmuchnąć ze mnie to gówno.
Jason włożył w ten projekt całe serce.
Efekt jest fantastyczny.
Romain pracował do ostatniej chwili.
Kazałam mu iść do domu się umyć i wrócić, żebyśmy mogli cieszyć się jego pracą.
To jak klub członkowski.
- Jak Soho House. - Znacznie lepiej niż w Soho House.
- Co myślisz? - Wygląda niesamowicie.
Mogę już odzyskać męża?
- Tak. - Wciąż czuję świeżą farbę.
Godzinę temu było tu rusztowanie.
Dosłownie godzinę temu.
Spójrzcie na to. Na to wydaliście 100 000 $?
Siedemdziesiąt pięć.
Kosmos.
Jesteś królem!
Brett nie chciał tego kupować. Fajna gra, nie?
Zapłacił za to 40 000 dolarów.
Sto. Było razem ze stołem bilardowym i tarczą do rzutek.
Spójrzcie na nas.
Oryginalny skład.
Ta grupa zmieniła moje życie na lepsze.
Dzięki pasji do nieruchomości
zdobyłam przyjaciół, którzy stali się rodziną.
To jest najważniejsze.
Nasza rodzina. Kocham was.
AGENCI O GROUP, OC
Cześć, piękna.
To jest cudowne.
Jaki elegancki!
Ty też dobrze wyglądasz!
Masz bolo z Prady.
To nie jest biuro. Raczej klub nocny.
- Jest tak dobrze jak w waszym biurze? - Tu jest lepiej.
- Tak! - Jest lepiej.
AGENTKA O GROUP, OC
- Cześć. - Jak się masz?
Jest dzwon.
O Boże, dzwon!
Kontaktowałaś się z Chrishell?
Tak. Często. Wczoraj była ostatnia...
Chcesz przeczytać?
Tak. Mogę?
Gdzie chcesz zacząć?
Boże. Jezu Chryste. Co?
Nie rozumiem tego. Nawaliłam w Cabo.
Powiedziałam jej to.
Przeprosiłam ją, a ona pisze: „Przestań zgrywać ofiarę.
Jesteś gównianą przyjaciółką, manipulatorką”.
Mogę być szczera?
Nie sądziłam, że to tak się rozwinie.
Ja też nie. Trzęsiesz się i jesteś zdenerwowana. Rozumiem.
Tak się czuję od powrotu z Cabo.
Cześć.
Jak się masz?
Gratulacje. Wygląda niesamowicie.
Cześć, stary. Gratulacje. Wygląda super.
Dziękuję.
- Zaczekajcie, aż zobaczycie resztę. - Obłęd.
Poproszę jedno.
- Crème fraîche. - To kawior?
Tak.
- O rany, cześć. - Cześć.
Musimy tu codziennie przychodzić.
Jest naprawdę pięknie. Podoba mi się kolor farby.
Chcę się tu wprowadzić.
Przepraszam...
To było za głośno.
Dziękuję wam.
- Brett zacznie. - Świetnie.
Dziesięć lat temu otworzyliśmy biuro parę metrów stąd.
To biuro wyznacza nowy etap dla Oppenheim Group.
To kulminacja dziesięciu lat niezwykłych sukcesów.
Stworzyliśmy taki zespół i takie biuro,
że żadna agencja w Stanach nie może z nami zadzierać.
To fakt.
To biuro jest dla was.
Mam nadzieję, że tu zostaniecie i umrzecie.
Z przyczyn naturalnych?
Z przepracowania.
- Dobrze, że doprecyzował. - Dziękuję wam. Kocham was.
Jesteśmy rodziną, może trochę dysfunkcyjną.
Kocham wszystkich, którzy tu pracują.
To jedna ze szczęśliwszych chwil w moim życiu.
Ten bukiet jest od wszystkich pracowników.
Wyciągnij to.
To zdjęcie biura sprzed dziesięciu lat.
Jason mnie tu przywiózł
i powiedział, że kupili ten lokal
i otworzą w nim agencję nieruchomości. A teraz jesteśmy tutaj.
Jesteśmy rodziną.
Dziękuję bardzo.
Wtedy nie byłam agentką nieruchomości.
Amanza przychodziła do biura codziennie.
W końcu spytała, czy może tu pracować.
Odpowiedziałem, że tak, bo i tak ciągle przesiadywała w biurze.
- Dzięki. Jesteście cudowni. - Kocham tę rodzinę. Dziękuję.
Jason zawsze inwestuje
nie tylko w siebie, ale i we wszystkich w firmie.
Nie mogę się doczekać, co będzie dalej w O Group.
Przy okazji chcę podziękować mojej kochanej dziewczynie za wsparcie.
Nie, nie oświadczę się teraz, ale bardzo cię kocham.
Zaczynamy imprezę!
O Boże.
Gotowa?
Złapała!
Gratulacje.
Wygląda niesamowicie.
Cieszę się, że tu jesteś.
- Chciałam... - To nasze nowe biuro.
- Zbudowaliśmy je razem. - Nie opuściłabym otwarcia biura.
W przeciwieństwie do niezręcznej kolacji.
Ale nie opuszczę otwarcia biura.
- Dziękuję. - Gra?
Gra.
AGENT O GROUP, OC
AGENTKA O GROUP, OC
- Hej! - Cześć, skarbie.
Pięknie wyglądasz.
- Cudownie wyglądasz. - Jak się masz?
Ochrona nie dostała zdjęcia stalkerki.
Wdarła się na imprezę
i pewnie mnie szuka.
Co mam zrobić, żebyś trafiła do Oppenheim Group?
To nasze nowe biuro.
Trzymam kciuki,
żebyśmy dostali to zlecenie za 40 milionów.
Oby.
Chcę się tylko przywitać.
Cześć. Jak się masz?
Nie chcę, żebyśmy się kłóciły.
Nie chcę się kłócić.
Dobrze.
Nie musimy rozmawiać, chcę się tylko przywitać.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Chodźmy.
Możemy chwilę pogadać?
Przez krzaki czy za krzakami?
Trochę się chwieje...
Tak jak my.
- Cześć. - Cześć.
Nie chcę się z tobą kłócić.
Bardzo cię lubię.
Doceniam to.
Jeśli w tym tonie zaczniemy rozmowę, może obędzie się bez...
Nie mam żadnej amunicji. Będę tylko słuchać.
Wszystko, co miałam do zaoferowania,
przekazałam w wiadomościach.
Przeprosiłam. Przyznałam się do winy.
Ja też cię przeprosiłam.
Nie widziałyśmy się.
Nie wyjaśniłam ci, jak ja to widzę.
Mogłaś wczoraj odebrać telefon. Pisałam: „Odbierz. Jestem w domu”.
Ale ja nie byłam.
To, że tobie coś pasuje, nie znaczy, że pasuje też mnie.
To frustrujące.
Nie musimy tego robić.
- Nie wiem, co robić. - Ja też nie. Jesteśmy tutaj...
Pierwszy raz się widzimy. Słyszałam to, co mówiłaś.
Ty na pewno też coś słyszałaś. Wolę rozmawiać z tobą.
Nie chcę robić tego przez wiadomości
i nie chcę słyszeć plotek z drugiej ręki.
Co ci we mnie nie pasuje? Na co jesteś zła?
Nazwałaś mnie gównianą przyjaciółką i manipulatorką.
Bo byłaś gównianą przyjaciółką.
Byłaś zła, że nie było mnie na kolacji.
Ale jeśli chcę chronić swój spokój,
mogę gdzieś nie przyjść.
Byłam wkurzona, jak wszyscy.
Za twoją impulsywność, której wtedy nie umieliśmy sobie wyjaśnić.
Miałam wrażenie, że na mnie napadacie.
Nie czułam się na siłach,
żeby to znosić.
Mam nadzieję, że rozumiesz dlaczego.
Rozumiem. Aż za dobrze.
Jak na ironię parę dni temu
doświadczyłam tego samego.
Tamtego dnia postanowiłam nie iść do biura,
bo nie byłam wystarczająco silna psychicznie.
I to nie miało nic wspólnego z tobą ani z biurem.
I wiedziałam, że czekają mnie konsekwencje.
Wiesz dobrze, że czasem reaguję impulsywnie.
Nienawidzę tego w sobie.
Jest mi przykro,
bo nie dopuszczam do siebie wielu ludzi.
Wiesz o tym i nad tym pracujesz.
Zareagowałaś impulsywnie,
ale nie mogę się złościć za coś, co próbujesz w sobie zmienić.
Nie jesteś gównianą osobą. Nie mam nienawiści w sercu.
Rozumiesz...
Zobaczyłam G i omal się nie rozpłakałam.
Bo straciłam dwie osoby.
Zespół G też podjął decyzję.
Rozumiem to, bo jesteś partnerką G.
To było oczywiste.
Ale odczułam, jakbyś chciała mi pokazać, że masz władzę, by mi to odebrać.
To mnie wkurzyło. Pomyślałam: „Pieprzyć to. To do bani”.
Obie zachowałyśmy się nie najlepiej.
Ja byłam gównianą przyjaciółką.
Przepraszam, jeśli przesadziłam z reakcjami.
- Było mi przykro. - Ja byłam w rozsypce.
Nigdy nie wpadłam w taką rozpacz
z powodu konfliktu z przyjaciółką.
Czułyśmy to samo.
- Przepraszam. - Ja też.
Nie piłam przez cały wieczór,
bo nie chciałam się rozkleić
i szlochać gdzieś w kącie.
Teraz chciałabym się z tobą napić.
Kocham cię.
Poczułam, jakby ogromny ciężar...
Ja też.
Przywitałaś się z innymi dziewczynami?
Widziałam się z Chrishell i z Emmą.
Nie witałam się z Bre.
- Witała się z tobą? - Nie.
Lubi udawać, że kogoś nie zna.
Przywitajmy się.
Jesteś pewna? Nie wiem.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
- Cześć. - Jak leci?
- Nie mogę usiąść w tej sukience. - Ja też.
Chyba się uda.
- Próbuję wszystko schować. - Rozumiem.
Jak się bawicie?
Jestem zmęczona.
Mam noworodka. Jestem głodna.
- Kiedy Leggie przestanie być noworodkiem? - Nigdy.
To ja też jestem zmęczona. Mam dwoje noworodków.
Ma dziewięć miesięcy, nie dwa lub cztery lata.
Wiem, że z Cassandrą źle zaczęłyście znajomość.
Nie do końca rozumiem twoje podejście.
- Takie mam. - Nie rozumiem dlaczego.
Czemu tak ci zależy, żebyśmy się przyjaźniły?
Nie próbuję się przyjaźnić.
- Nie muszę cię lubić. - Po prostu przestań być suką.
Będę suką. Co z tym zrobisz?
Niczego. Nic nie zrobisz.
Robimy interesy?
Znam ludzi, którzy robili z tobą interesy, i źle o tobie mówią.
Kto? Kto ze mną robił interesy?
Reagujesz, jakbym cię atakowała.
To się nazywa maniery.
Nie potrzebuję manier, suko. Mogę robić, co chcę.
Zobaczymy, jak daleko zajdziesz w biznesie.
Reputacja to podstawa, skarbie.
Nie mów do mnie „skarbie”, suko.
Przestańcie!
Bez dramatów.
Czemu ją do mnie przyciągasz?
Cassandra, potrzebuję cię tu.
Myślę, że rozmawiacie ze sobą w ten sposób,
bo jesteś do mnie podobna.
Okazujesz szacunek i życzliwość.
Taka jestem wobec wszystkich.
Ty taka nie jesteś.
Ty jesteś bardzo ostrożna, kiedy kogoś poznajesz.
Nie tak się reaguje w środowisku zawodowym.
Ja nic nie muszę.
Nie zamierzam słuchać rad dwóch fałszywych suczek.
Chelsea poluje na mnie.
Mam tego dość.
Lepiej niech spierdala, bo teraz pójdzie na noże.
Rób, co chcesz.
- Ja nie muszę. - Nie mówię, że musisz.
Czemu mam się dopasowywać?
Nie musisz.
Twoje nastawienie na konfrontacje jest zupełnie niepotrzebne.
Konfrontacje?
Toczysz wojnę ze wszystkimi.
- Nie chcę się z tobą zadawać. - Nie każdy cię atakuje.
Oszalałaś? Nie jesteś terapeutką.
Jestem życzliwą osobą...
Bardzo. Usiadłaś i mnie zaatakowałaś.
Ja się zajmowałam swoimi sprawami.
Usiadłaś i powiedziałaś, że coś do ciebie mam.
Nie zadaję się z tobą. To nie problem.
Od razu zaczynasz się bronić.
Bo się z tobą nie zadaję?
- Nie, Bre. - Pojebało cię.
Idę po drinka.
O co chodzi?
O nic, kurwa, nie chodzi.
To psychopatka, która usiadła i zaczęła paplać.
Mam ją w dupie.
Ale kiedy ją przyprowadziłam, byłaś niezadowolona.
Nie podobało mi się, jak zaczęła do mnie mówić. Wyjaśniałam to.
Mówiła o mnie różne rzeczy. Zraziła mnie do siebie.
Nie jestem przyjacielska. Nigdy taka nie byłam.
Nie mówię: „Miło cię poznać.
Chodźmy na drinka”.
Nie jestem taka. Nie muszę taka być.
Nie dam się zmusić do czegoś, bo wszyscy tak robią.
To pojebane.
Czy ja każę ci nie być tym, kim jesteś?
Nie możesz mnie prosić, żebym była kimś, kim nie jestem.
Żebym się dopasowała do twojego schematu i była miła dla laski, której nie znam.
Nie sądzisz, że to może być punkt zwrotny, żeby powiedzieć:
„Pieprzyć to.
Czemu nie być miłym dla ludzi?”.
Przyprowadzasz ją, żeby zacząć awanturę.
Ona wiesza na mnie psy, a ja mam podkulić ogon?
- Nigdy w życiu. - Wiesz, co ja bym zrobiła?
Nie jestem tobą.
Ani nią.
Ani żadną z pozostałych lasek. Jestem sobą.
Mam tego dość. Jaja sobie robisz?
Mam dosyć tego gówna.
- Co się stało? - Pieprzyć to.
- Pierdolić to całe biuro. - Co się dzieje?
Co się dzieje?
- Chciałam jej przypieprzyć. - Cholera.
- Pieprzyć je. - Chelsea była wredna?
Nałóż odżywkę, Cassandra, obetnij rozdwojone końcówki,
popraw rzęsy, prostacka suko.
Musimy zadzwonić razem! Tak jak to robi Chrishell.
Za nowe biuro! I za dużo zleceń.
Za nowy początek.
Chce mnie atakować? Wszyscy mnie popamiętają.
Tak!
Napisy: Przemysław Rak