PAG-IBIG NI SYLVIE
Okay, mga ginoo
I-rekord kaya natin mula sa simula?
Gawin lang ninyong suwabe.
ASSOCIATED MUSICIANS OF GREATER NEW YORK IPAKITA ANG INYONG MEMBERSHIP CARD!
SABADO, 8:00 P.M. NANCY WILSON
Hindi pa kayo magsisimulang lahat?
-Maaari pa po kayong maghintay. -Salamat.
Hay, Mona.
Robert.
Robert Halloway.
Halina kayo! Handa na ang almusal!
5 TAON ANG NAKARAAN
Ayos.
Kung gutom ka, may mantikilya rito.
Salamat, Carmen.
-Salamat. -Walang anuman, big boy.
Mga ginoo. Magandang umaga.
Magandang umaga.
Oy, anong oras ang gig?
Alas nuwebe.
Hahanap ako ng record store para kay Monk. Naroon na si Newk.
Walang record store dito. Pumunta ka sa Harlem.
Pwede akong sumama? Kailangan ko ng bagong sapatos.
Ang nipis na nito,
'pag nakaapak ng sandwich, ramdam ang mayo.
Patawa ka, Chico.
Tingnan mo? Walang mali sa bentilador na 'to.
Sige na bentilador, gumana ka na.
Daddy, sira na talaga 'yan. Kaya nasa kalye na 'yan.
Sabi mo lang 'yan
nang makita ko 'tong TV set dito.
-Maganda ang larawan. -Oo, pero walang tunog.
Eh, ano'ng ginawa ko?
-Nakakita ng TV na may tunog? -TV na may tunog.
'Yon nga. Alam mo kung ano 'yon?
Ang tawag doon, magaling.
Hindi, ang tawag doon cheap.
Sinusubukan ko...
Daddy.
Sylvie, maganda ngayon ang araw sa labas.
Hindi ba dapat kasama mo si Mona?
Gusto ko muna rito kasama ka.
Kasi...
Papasok ako sa opisina. Aayusin ko 'tong bentilador.
Sige na.
Nandito 'yon sabi ni Thomas.
Nagulat ako, tingnan mo nga naman.
Hoy, kumusta na? 'Pag hindi natusta,
mas matapang ang kape.
Chicago Sweetney. Saan ka pupunta? Pupunta ka ba rito?
KAILANGAN NG TULONG MAGTANONG SA LOOB
Mawalang galang lang po.
May "Brilliant Corners" kayo ni Monk?
Nasa bebop section pagitan nina Charlie Mingus at James Moody.
Salamat.
Bakit ka nandito?
'Kala ko kinakahon mo tsokolate.
-Eh, pinaalis nila ako doon. -Bakit?
Tinitikman ko kasi para alam ko ano mga 'yon.
O sige na, girls. Huling pagkakataon niyo na 'to.
'Pag may nakaligtaan kayong isang candy sa packing room na 'di pa nakabalot,
sisante kayo.
Pagulungin na!
Ito na 'yon.
Tatlong dolyar iyan.
Magkano ang discount sa empleyado?
'Di kami nagha-hire.
Nakalagay dito sa karatula.
Alam mo kasi...
nasa Korea ang fiancé ko,
at ayaw ng nanay ko na may TV sa bahay,
kaya pumupunta ako dito kay Daddy
para manood hanggang makauwi si Lacy
at ikasal kami, at para may sarili na’kong TV.
Pero ang nanay ko, si Eunice Johnson
-ng-- -School of Etiquette and Manners.
MAGTAGUMPAY
May pinakamagagandang dilag siya
na nandoon mula sa prominenteng pamilya ng Harlem,
kaya may pinanghahawakan siyang pangalan at kaya,
ayaw niyang isipin ng iba na ‘di kaya ni Daddy mag-hire,
kaya, naglagay kami ng karatula,
kahit 'di namin kailangan.
-Sylvie? -Opo, Daddy?
-Ano'ng nangyayari diyan? -May nagtatanong lang tungkol sa karatula!
Madalas mangyari talaga.
Kumusta po, sir.
Ano'ng pangalan mo, iho?
Robert. Robert Halloway po, sir.
Dahil diyan, Mr. Robert Halloway...
pasok ka na.
-Bumalik ka bukas ng umaga, 10 a.m. -Opo, sir.
Iha, maghanap ka ng ibang gagawin
sa halip na manood ng TV.
Okay...
Magkano 'to sa discount ko?
Libre na 'yan.
Bukas na lang.
-Bukas ulit. -Salamat.
-Oy, Sonny, dalawang J.W. Dants nga. -Galing sa Kondesa ang mga 'to.
-Sino? Kay Miss Ann doon? -Oo.
Tara, Bobby.
Magandang gabi. At salamat sa mga inumin.
Ako si Dickie at ito si Bobby.
-Genevieve. Genie ang tawag nila sa akin. -Genie, ha? Tumutupad ka rin ng hiling?
Oo naman, pero kung tama ang paghaplos mo sa lampara ko.
Salamat.
Maupo kayo.
B-flat pala. Ikaw pala pinag-uusapan nila?
Napansin kong tumutugtog ka ng quintuples apat-limang beses.
Ang galing mo namang mag-eksperimento
kahit walang time signature.
Salamat?
Imbitado ang mga kaibigan ko sa Biyernes ng gabi, sa lugar ko,
parang impromptu jam session. Gusto ko sanang pumunta ka rin.
Pupunta roon ang Dickie Brewster Quartet.
Ang totoo may late set kami sa Biyernes.
Gising din kami sa gabi. Mag-uumpisa pa lang tayo noon.
Hanggang sa muli.
Paboritong...
kanta sa pelikula?
"The Man That Got Away," mula sa A Star Is Born .
Okay… paboritong kanta sa senior year ng high school?
"C'est si Bon." Eartha Kitt.
Paboritong kanta...
para makipagkulitan?
'Di ko sasagutin 'yan.
Kung 'di ka lang nakita ni 'nay Eunice na ginugulo mo si Lacy,
'di ka na sana ikakasal sa una pa lang.
Kwento mo nga ‘yong bagong boy niyo,
guwapo ba siya?
'Di ko naman pinansin.
Talaga.
Ipatong mo lang sa lamesa doon.
Opo, sir.
Nakakalito ang pinto, kaya ingat ka na 'wag isara nang todo,
-'pag nagkataon masasarhan ka. -Opo.
Okay, mahusay.
Ano'ng iba mo pang ginagawa?
Tumutugtog po ako ng sax.
-Hindi nga! -Opo.
Dati rin akong saxophonist.
-Talaga po ba? -Oo.
Narinig mo na ang "Scooty-Scooty Blues"?
Hindi, 'di ko alam 'yon.
Long-legged beauty Gave me the scooty-scooty blues
Oo. Sinulat ko 'yon dati pa...
Orangeburg, South Cackalacky. DJ Jay, 'yon ang tawag nila sa akin.
-Tenor o alto? -Tenor po.
-Anong saxo ang pinapatugtog mo? -Selmer po, Super Action.
Galing.
May Conn New Wonder ako sa snakeskin case.
-Tumutugtog pa po kayo? -Hindi na.
Noong nag-pamilya na ako, tinigil ko na.
Itong record store na lang ang natitirang ala-ala ko.
Alam mo bang tinuruan ko si Sylvie, pero--
bigla niyang naisip gusto niyang magka-TV show balang araw.
Naiisip mo ba?
-Isang babaeng colored na may TV show? -Opo.
Mga pare, 'di ako pwedeng magtagal, okay?
May gagawin ka ba?
Kumuha ng trabaho sa record store si Bobby,
para makita niya lagi ang babae,
-at ikakasal na pala siya. -Hoy!
Kinuha ko 'yon kasi wala tayong kita sa Blue Morocco.
-Kaya ko kinuha. -Magbabago na ang lahat ng 'yan.
Mga ginoo, nandito na tayo.
Sino ang manager ninyo?
Wala kaming manager.
Wala pa.
Magkano kita sa Blue Morocco
-ngayong summer? -Dalawang daan?
Dalawang daang dolyar? Para sa buong summer?
Alam mo, hindi ka babayaran ng magaling na manager ng
barya lang para sa Picasso, at ang sax player ninyo ay ang Demoiselles d'Avignon .
Kung gusto ninyong maging New York musicians, dapat iba ang itsura ninyo.
Sapat na ang limang daan para sa mga amerikana ninyo.
'Pag tinanong ang manager ninyo,
sino sasabihin mo?
-Ikaw? -Magaling.
-Teka, ano'ng mayroon? -Sa akin ang 20 porsyento.
Subukin natin 'to.
-Anak ng! -Daddy? Muntik ka nang nakuryente.
Pabayaan mo na kasi 'yan.
'Di na 'yan makukumpuni.
'Pag natapos si Robert sa ibaba, isara mo ang pinto.
Bibili ako ng air conditioner natin.
Mayroon lang akong...
nililinis, kasi sabi ni tatay pwede tayong magsara nang maaga...
Mag-ano lang ako...
Pupwede kitang... Tulungan kung gusto mo.
Ingat, 'wag isara--
Kainis na nangyayari 'yan.
Kulong tayo dito hanggang sa makabalik si Daddy, ano?
Tama.
Pwede ba akong makahingi?
Salamat.
Paano ba ginagamit 'to?
Ganito.
May French light ka.
-Ano 'yon? -French light.
'Pag may sindi ang sigarilyo, kalahating apoy lang ito.
Ibig ay mahuhulog ang loob mo.
Mayroon ka rin, 'di ba. Ano'ng ibig mong sabihin?
Sabi sa akin ni Daddy sax player ka.
Oo.
Kasama ko ngayon ang banda ko galing Detroit.
-Tumutugtog kami sa Blue Morocco. -Magaling ba kayo?
Depende sa gusto mo.
-'Di parang Bill Haley at Comets. -Gusto ko ang lahat ng uri ng musika.
Kailangan kasi nagtatrabaho ka dito, alam mo,
pwede kang magmungkahi ng musika sa mga customer.
Halimbawa… mayroon kang Brilliant Corners ni Monk,
at saxophone player ka, tingin ko gusto mo si Sonny Rollins.
-Tama ba 'ko? -Oo.
Irerekomenda ko kung gayon ‘yong latest album niya.
Way Out West , leader sa trio,
siya ang may sax, at may bassist at drummer.
Maliban lang kung mayroon ka na.
Wala.
Kita mo?
Oo nga.
Kumusta ang fiancé mo? Ano'ng gusto niyang musika?
Little Richard.
Heto oh.
Salamat.
Tutugtog kami ng alas nuwebe ng gabi bukas, sama ka.
Pwede kita ilagay sa listahan.
-Pwede ko bang isama pinsan ko? -Pwede.
O sige. Kita tayo bukas.
Hey? Kita tayo ulit.
At ngayon mga kaibigan, bigyan natin ng masigabong
Blue Morocco na palakpakan ang Dickie Brewster Quartet.
Salamat, salamat.
Ang susunod na kantang ito ay tinatawag naming, "Be Loved."
Siya ba 'yon?
Mga ginoo?
Gusto kong ipakilala sa inyo si Ginoong Antoine Fournier.
-Kumusta. -Ikinagagalak ko kayong makilala.
Nagbu-book ng maraming club sa Paris si Antoine.
Kilala siya bilang santong patron
ng mga Amerikanong jazz expat. Hindi ba?
Hindi ako santo, pero sa tingin ko sisikat kayo sa Paris.
Wala mga Amerikanong negro doon.
Mayroon isang spot akong ibu-book sa Le Sous-Sol sa isang buwan,
isa sa pinakasikat na jazz club.
Mayroon pa kaming dalawang buwan sa gig, kaya hindi pwede.
Ako nang bahala roon, B-flat. Iyon ang trabaho ng mga manager.
Uminom tayo ulit? Hintayin ko kayo.
Mga dinamita kayong lahat.
Sinabi ba niyang Paris? Paris ba?
-French bread. French fries. -French thighs.
Oui, oui.
'Di pwede sa Paris. Nasa parole pa siya.
-Kailan pa siya naging manager? -'Di ko alam pare, pero alam ko
'di problema sa akin ang mga mademoiselle na 'yon.
Maiba tayo...
Musta.
Dumating ka.
Oo.
-Si Mona, ang pinsan ko. -Mona Lisa.
Kagaya ng painting?
Kumusta ka, Mona.
-Ito si-- -Chicago Sweetney.
-Ang inyong lingkod. -Sabi ko na, guwapo.
Gusto mo bang maupo?
Sige.
Mambo?
Ano'ng pasya mo?
Papasa ba ako?
Tama ka, hindi ka si Bill Haley.
Pero kasing galing mo ang kahit sinong tenor na narinig ko.
Maliban kay John William Coltrane, pero...
Pero humahabol ka sa kanya.
Hindi ko mahahabol ang Trane, pero salamat.
Salamat magaling ka,
mapapahiya ako nang todo kung hindi.
Musta, Bobby.
Pupunta kami kay Freddie kung gusto mong sumama.
'Pag tapos ka na mag-alaga.
Nobya mo ba 'yon?
Hindi. Sino? Si Connie? Hindi. Magkatrabaho lang kami.
Parang, 'di lang talaga siya engaged.
Sa palagay ko, kailangan ko nang umuwi.
Bago ka umuwi.
Maaari ba kitang isayaw, Miss Johnson?
-Hindi, ayaw ko. -Sige na.
Tatanggihan mo ang alok sa sayaw ng susunod na John Coltrane?
'Di niyo kailangang umuwi, pero 'di rin kayo pwede rito.
-Ah, Bobby, ako at si... -Mona.
Hiwalay na tayong umuwi.
Siguruhin mong makauwi siya. Tawagan kita bukas.
Ano na...
Kailangan ko nang umalis.
Ihatid na kita?
Alam mo ang Brilliant Corners ?
Isandaang beses ko narinig.
Wala pa akong nakitang babae na maraming alam sa musika.
Siguro TV lang ang mas alam mo bukod sa musika.
Huwag kang magsimula.
Napanood ko ang bawat episode ng lahat.
Uhm...
Wala pa akong nakitang lalaking tumutugtog na kasing galing mo.
Ano ‘yong bagay na gusto mo roon?
Kung paano ko nadarama.
Ganoon ako.
Oo, wala pang bagay na nakapagpadama sa akin na tulad ng ganoon.
Paano mo nakilala fiancé mo?
May kotilyon ako sa Renaissance Ball.
Ano kamo?
-'Di mo alam kung ano ang kotilyon? -Hindi.
Pormal na sayawan, kung saan ipinapakilala sa lipunan ang debutante
tapos ipapakilala sa mga binata mula sa kilalang pamilya.
-Mula sa kilalang pamilya si Lacy? -Oo. Doktor ang tatay niya,
at isa siya sa mga pinakamatagumpay na doktor
sa bansa, negro man o hindi.
-'Di lang prominente, mayaman din. -Oo, sobra.
Okay, salamat sa...
paghatid mo sa akin.
At sa imbitasyon.
Ang... galing galing mo.
Magandang gabi.
'Lam mo, sa pinanggalingan ko,
'pag hinatid ang dalaga mula sa date,
may kasamang goodnight kiss.
Pero 'di naman date ito, 'di ba?
Hindi.
Uhm, hindi pa talaga.
Pero... dahil inalok mo ako, pumunta ako, kaya masasabi kong...
date na rin ito.
Nagsasanay ka ba niyan?
Magandang gabi.
Isang...
Sylvie, ikaw ba 'yan?
Bukas ulit.
Ano'ng paborito mong kanta rito?
"You Don't Know What Love Is."
Ano'ng gagawin mo mamaya?
Depende.
Oh, Mama.
Robert, ito ang nanay ko, si Eunice Johnson.
-Ito si Robert Halloway. -Ikinagagalak ko po, Ma'am.
Sabi ng asawa ko musikero ka.
-Opo, Ma'am. -Nagtapos ka ba sa conservatory?
Hindi. Mag-isa kong nag-aral.
-Pero sobrang talentado niya. -Ganoon ba?
Sana lang ay hindi ka binabagot ni Mr. Johnson
sa mga kwento niyang musika.
Hindi, gusto ko iyon--
Mga kwento pala ni Mr. Johnson.
Marami ka sigurong gagawin.
Opo. Balik na po ako sa trabaho.
Makikiraan po.
Alam mo, anak,
hindi dapat masyadong pinupuri ng isang dalaga ang isang binata,
lalo na ang mas mababa pa sa kanya.
Magbubunga iyon ng maling hinala.
Hindi mo gugustuhin iyon, 'di ba?
Hindi po, Ma'am.
Mabuti.
-Kailangan mo ng resibo? -Hindi.
Sukli tatlong dolyar.
Aalukin sana kita kanina, kung abala ka mamaya,
may birthday party--
Gusto kong sabihin na ‘yong nangyari kagabi
ay pagkakamali.
Hindi ako nag-isip nang mabuti sa parte ko at
'di pwedeng maulit 'yon.
Okay?
Okay.
-Ano 'yan? -'Yong ano lang…
-Kaninong party ba ito? -'Di ko ba nasabi?
Kina David Rockefeller at Brooke Astor.
Oy!
Mauna muna 'ko.
'Di mo talaga ako papansinin?
Robert, nagpunta ako rito kasama si Mona. 'Di ko alam na nandito ka.
Kung nandito ako 'di ka pupunta?
'Di 'yon ang ibig ko sabihin.
Ang problema, 'di mo ko dapat hinalikan.
Ikakasal na 'ko.
'Di mo kailangang ulitin sa akin 'yon.
Lagi mo sinasabi 'yan.
Na, sayang naman,
kasi nakakawalang gana 'yan tungkol sa'yo.
Sasabihin ko sa'yo, 'di lang ako ang humalik kagabi.
Binayaran ka para dumikit sa pader?
Sylvie.
Ano ginagawa mo?
-Naglalakad. -Gabi na. Hatid na kita.
'Wag na. Ayos lang.
May itatanong lang ako? Kung mali ‘yong kagabi,
bakit 'di mo matagalang may kasayawan akong iba?
Dahil...
mali man o hindi...
'pag hinalikan siya ng lalaki, iisipin niya na
siya lang ang babaeng hinahalikan niya.
'Pag ganoon ang mukha niya, 'di ko maramdamang espesyal ako.
Kaya lang naman ako sumasama
ay dahil sa’yo.
Sabi mo pagkakamali ito,
'di ko rin maramdamang espesyal ako.
Ang totoo, napaka-ordinaryo kong tingnan.
Pero hindi.
Ordinaryo, sa akin.
Ang totoo, ikaw ang isa sa pinaka...
pambihirang taong nakilala ko.
'Lam mo, 'di natin natapos ang sayaw natin kagabi.
Dapat nasa likuran at ibabaw ng balikat ang tainga,
habang ang panga ay nakaturo sa sahig.
May dalawang liham ka kay Lacy.
Nakababa at naka-relax dapat ang mga balikat,
habang naka-angat ang dibdib.
Nakatuon ang bigat sa sentro ng mga paa.
Ito ang mga susing pundasyon sa ideyal na pustura.
Bakit hindi sa totoong beach?
-Dahil takot siya sa dagat. -Mona.
Pero alam mo, kahit na walang tubig,
pwede ka mag-skinny dipping.
Paano ka natatakot sa dagat?
Ayaw niya mabasa ang buhok niya.
Wala sa mga bituin ang kapalaran natin, kundi sa ating mga sarili.
Si Shakespeare iyon, 'di ba?
'Di ko alam.
Madalas lang sabihin ng nanay ko 'yon.
Nakabalik na siya sa Detroit?
Hindi. Patay na siya, ilang taon na ang nakakaraan.
Pasensya na.
Wala 'yon.
Dahil doon kaya ako nandito.
Pangarap ko talaga maging musikero.
Pero tapos ng haiskul,
kinailangan kong magtrabaho sa assembly line.
At noong pumanaw siya...
napagtanto ko na
maigsi ang buhay para sayangin ang oras sa bagay na 'di mo gusto.
Kaya... umalis ako sa auto plant, sumali sa banda, at
gaya ng sabi nila, doon na nagsimula.
Paano mo malalaman...
kung talagang mahal mo ang isang bagay?
Hindi ko alam.
'Pag 'yon lang ang mahalagang bagay sa'yo.
Heto.
Salamat.
Hindi nga?
Oo nga.
Sabihin mo sa akin lahat. Paano ba?
Iyon ay...
pambihira.
Taray.
Maraming beses ko nang nagawa pero 'di naman pambihira.
Pambihira?
Pambihira.
Ano ba 'yon?
Ano?
'Di ba dapat nagtatrabaho ka sa wax museum?
Oo, si Mr. J lang iyon. Kailangan na raw niya akong bitawan.
Mga ginoo. Ginoo...
Ito na.
Pinalaya tayo ng Kondesa sa kontrata natin.
Pupunta tayo sa Paris sa katapusan ng buwan!
Robert.
-Paano kung narinig ka ni Mama? -Ano gagawin ko?
Tumawag ako nang masisante ako
at lagi akong binababaan.
May sasabihin ako sa'yo.
-Okay? -Aalis na ako.
Ano? Saan? At kailan?
Inalok kami ng gig sa Paris at aalis na ako sa dalawang linggo.
-Grabe. -Kaya gusto kitang makita.
Sumama ka.
-Sa Paris? -Oo, sa Paris.
-Paano kung 'di magkaigi? -'Di mangyayari iyon.
Paano mo alam iyon?
Kasi ang mahalagang bagay ay tayo.
Pangako mo na pag-iisipan mo.
-Robert-- -Mangako ka.
Okay.
Pangako.
Aalis na ako.
Hanggang sa muli.
Hoy.
Ilang araw ka nang may sakit?
Hinimatay ako noong nakaraang buwan.
Heatstroke lang daw ang sabi ni Doctor Parker...
pero hindi na maganda pakiramdam ko simula noon.
Nakaraang buwan?
Kailan ka pa huling nagkaroon?
'Di ko na maalala.
Hay, Syl.
Sa tingin mo ba ay...
Oo.
Sabihin mo kay Robert.
Halika na, Bobby.
Isang oras lilipad na tayo, tara na.
O sige.
Ang akala ko 'di ka na darating.
-Kukunin ko ang bagahe mo. -Robert.
Wala talagang bagahe, tama ba?
Wala.
'Di ako papayag na aalis ka nang 'di nagpapaalam.
Gusto kong sabihin sa'yo...
Tingin ko, ikaw na ang susunod na magiging John Coltrane.
-Ikaw naman, ano ang plano mo? -Bobby?
Ang biggest fan mo.
Tara na, maiiwan tayo ng flight.
Hanggang sa muli.
5 TAON PAGKATAPOS
Pasensya na po.
-WNAT Television. - Kay Mr. Sheldon po.
Mr. Hammond, kay Mr. Sheldon na.
-WNAT Television. - Kay Kate Spencer.
-Kate Spencer. Sino ito? - Beverley Marshall.
Tumatawag ako para sa assistant producer.
Para sa Bon Appetit ni Lucy Wolper?
Sandali lang po.
Salamat.
-Kate Spencer. -Sylvia Parker.
Ikinagagalak ko.
Okay...
nagtrabaho ka na ba sa production?
-Hindi po, Ma'am. Hindi pa. -Okay.
May asawa ka ba? May mga anak?
Opo. Pareho.
Matagalang trabaho ang assistant producer, at sa totoo lang, hindi ito ang...
pinakamagandang trabaho para sa housewife.
Mahabang oras?
Linya yata iyan ng
"Mas iha-hire ang babaeng 'di pansin na
hinahabol-habol siya sa opisina."
Kung ganoon nga, maraming salamat na lang.
Tapos ka na ba?
Ako...
ang producer ng Lucy Wolper Cooking Show ,
kaya nasisiguro ko sa'yong,
wala akong balak habul-habulin ka sa opisina ko nang magdamag.
Kaya... bumalik ka sa upuan mo at sabihin sa akin ba't kita iha-hire,
bakit ako magha-hire ng taong walang karanasan para maging assistant ko?
Dahil limang segundo kanina 'di ko alam na
mayroon din palang negrang babae na producer.
At sa buong buhay ko iyon ang gusto ko.
-Hey, Lacy. -Hey.
-'Di ka-- -Tumawag si Dan Evans.
Nakuha ko ang posisyon.
Makikipagkita siya at pag-usapan ang detalye.
Bukas ng gabi, pupunta sila ng asawa niya.
-Dito, bukas ng gabi? -Oo.
Okay.
Sasabihin ko sana sa'yo na may nakuha rin akong trabaho
sa istasyon bukas, bilang assistant ng producer.
Okay?
Okay.
'Di ko alam kung makakapagluto ako.
Pwede ba sa susunod na gabi?
Sigurado na sila, ang anay mo bahala kay Michelle.
Akala ko ayos na?
Magtrabaho ka basta walang hadlang
sa mga responsibilidad mo.
Sumunod ka na. Gawin mo na. Dan Evans.
MANAHIMIK SA LIKOD NG CAMERA
Ang itlog, ha.
Kailangan ko ng carrot dito, kailangan ko ng mga kabute.
-Nakuha mo? Okay, sige. Salamat, nang-- -Oo.
Magaling! Maaga ka.
Pumunta ka kay Melman sa 14th para sa karne.
Kailangan natin ng blade-cut rib roast, at huwag,
mong hayaang bigyan ka nila ng kahit anong ilado.
Wala tayong oras para magtunaw. Sampu iyan. Kunin mo ang lahat ng recipe.
Blade-cut rib roast, okay.
Limang beses nga.
Ano ang hinihintay mo?
-Opo. -Dali!
Abutan nga ninyo ako ng patatas?
Mayroon na tayo ritong masarap na beef bourguignon.
Samahan niyo kami bukas, para sa duck à l'orange...
…at laging gumamit ng Bab-O sa paglilinis,
ang pinakamasabong cleanser sa mundo. Ako si Lucy Wolper. Bon Appetit!
At 'yan ang palabas natin!
Salamat, salamat!
Ibigay mo ang sapatos.
Ikaw ‘yong bago rito.
-Lucy Wolper. -Sylvie Parker.
-Welcome sa set. -Ikinagagalak ko. Salamat.
Magandang gabi.
Salamat.
Ano'ng...
ginagawa mo sa bisita 'pag tapos ng palabas?
Alam mo, 'di ko pa naisip iyan.
-Gusto mo ba? -Ayos lang ba?
May bisitang kliyente ang asawa ko mamaya,
at kailangan kong magluto.
Walang problema.
Kunin mo na.
-Talaga ba? -Enjoy.
Isa kang lifesaver.
-Maraming salamat. -Wala 'yon.
-Painitin mo sa oven nang 350. -Okay, salamat.
Saan mo natutunang magluto ng ganoong beef bourguignon?
-Ang sarap. -Salamat.
Sa Lucy Wolper show.
Uutusan ko si Viola na tawagan ka para sa recipe.
-Sige lang. -Tabako, Parker?
Nangupit ako ng ilang Petit Upmanns bago ang trade embargo.
Walang duda. Tara sa balkonahe.
May bote ako ng Haig & Haig Pinch na sakto sa mga Cuban na iyon.
Isang shoo-in sa account ang asawa mo.
Mabuti na lang. Iyon ang nasabi niya.
-Masaya na siya roon. -Sana maging masaya ang lahat.
Si Dan, ang asawa mo, ang NAACP.
Ano'ng kinalaman ng NAACP doon?
Tinarget ng NAACP ang kumpanya ni Dan
dahil sa diskriminasyon sa pagha-hire.
Naisip mo ba?
Mabuti nagbibigay ng malaking account
sa isang negro.
Syempre, 'di ko sinasabi
na 'yon ang kwalipikasyon niya.
Kanina sabi ko kay Danny, 'di ko masabing negro
pala ang asawa mo sa telepono.
Magaling sa pananalita.
Ang ganda talaga ng bahay ninyo.
Salamat.
-Tulungan na kita. -Huwag na.
-Magtitimpla ako ng kape natin. -Nakakalugod naman.
Tagumpay tayo.
Mabuti.
Ang bait nila, ha?
Sa tingin mo?
Oo. Ano'ng mali sa kanila? Ang gagalang nila.
Mga bigot sila.
Alam mong may atraso sa NAACP ang lalaking iyon, 'di ba?
Eh ano ngayon? Kalahating milyong dolyar ang halaga ng account na ito!
IPAKITA ANG IYONG MEMBERSHIP CARD
Magaling mga ginoo. Tingin ko nakuha na natin.
-Okay. -Okay. Salamat, Sid.
Kita tayo ulit.
'Di pa kayo magsisimulang lahat?
-Maaari kayong maghintay. -Salamat.
Hay, Mona.
Robert?
Sylvie?
-Ano'ng ginagawa mo sa New York? -Nagre-record kami ng album.
Ang galing naman.
-Wow. Binabati kita. -Salamat.
At ikaw naman? Ano'ng ginagawa mo?
Kasama ko dapat si Mona para manood ng konsiyerto.
-Kilala mo pa si Mona, hindi ba? -Mona Lisa. Oo. Oo naman.
Kumusta siya?
Ayos naman, 'yun nga lang, iniwan niya 'ko.
Malapit na magsimula.
Buti nakita kita.
Ako rin.
Robert?
Gusto mo si Nancy Wilson?
Pupunta ako sa bayan. May gusto ka bang pagbabaan?
Sa may bandang The Plaza lang ako.
Okay. Bigla kong naisip.
Baka ito na ang huling pagkakataon na makita kitang
'di bumibili ng ticket.
Tingnan mo nga.
Oo. Mayroon ba kayong Monte Cristo sandwich?
Magaling.
'Lam mo pag inalok ang babae ng date, may...
kasamang goodnight kiss.
Sumama ka sa tour namin.
Hindi pwede.
Dahil ba sa kanya?
Hindi.
Hindi, dahil sa kanya.
Lumalapot ang sauce.
Ano'ng pangalan niya?
Michelle.
Ang ganda niya.
Hindi ba?
Bartender, isa pa nga.
Hello?
-Kumusta! -Mo! Kumusta!
Pakilagay nga doon.
GO! BUMOTO
Ano'ng nangyari sa'yo? Nag-alala ako sa'yo. Nasaan ka ba?
Atlanta.
Kaya 'di ako nakapunta noon.
Pinalawak namin ang Voter Education sa Southwest Georgia,
at ang iyong lingkod ay kinuhang kinatawan
mula sa CORE, kaya kinailangan kong umalis Biyernes pa lang.
Tanong ko lang...
kailan ka kaya makakabalik?
Mukhang mananatili ako rito buong summer.
-Magkaganoon man, pasensya na't naiwan ka. -Ay hindi. Okay lang 'yon.
Hin...
Hindi ako nag-isa.
Kasama si Robert.
-Robert, Robert? -Robert, Robert.
'Di ako makapaniwala. Hinihintay kita sa labas ng teatro
at doon ko siya--
'di siya nagdalawang-isip na lapitan ako.
Tapos?
Naghihintay ako, naisip ko 'di ka na pupunta,
kaya niyaya ko siyang sumama sa akin.
Ginawa niya. Pagkatapos inalok niya kong uminom,
sabi ko, 'di 'yon magandang ideya, kaya umalis na ako.
Ganoon lang 'yon?
Uhm, hindi sa ganoon...
Sinabi niya saan siya uuwi...
'Di ko alam kung ano'ng naisip ko, siguro baka--
Hindi ko alam.
Hindi mo ginawa!
Ginawa ko!
Pero?
-Kayo, hindi ninyo… -Oo, ginawa namin.
-Ano? -Alam ko. Alam ko.
Pero 'di na mauulit 'yon.
Babalik na siya, kaya 'di ko na siya makikita.
Isang beses na 'di ko makakalimutan.
Wow!
-Magaling -Kumusta, boys.
-Ilag -Hello!
Si Miles Davis... Musta, Sid.
...ay nasa Studio A
at sinabi niya sa aking nakita ka niya sa Paris.
Ano?
Saglit lang siya, gusto niya makita ang henyo
sa likod ng banda.
Narinig ba ninyo 'yon mga pare?
Si Miles... ay isang fan.
Halika na, B-flat.
Ah, Sid.
May komposisyon ka pa para sa Biyernes?
-Oo ba. Ilan ang kailangan mo? -Isa lang.
Pakidala sa address na ito. Salamat.
'Pag gumagawa ka ng French Onion soup,
kailangan mo ng maraming sibuyas.
Kung madalas kang naluluha,
magtabi ka ng isang mangkok ng tubig na may asin.
At pagdating sa asin,
mag-break muna tayo para sa isa sa pinakabago nating sponsor,
ang Lighthouse Salt. Mas marami nang iodine ngayon.
-Sylvie? -Gising ako!
May koreo na nagpadala sa'yo nito kanina lang.
Salamat.
Hello...
-Daddy! -Kumusta ang girls ko?
May surpresa si Daddy para sa'yo.
-Disneyland? -Tama. Aalis tayo sa susunod.
Pumasok ang tseke ng Evans.
Sabi ko nga.
Okay. Pasok ka na at isuot mo ang pajama mo
at papasok na ako diyan para kumutan ka.
-Binabati kita. -Salamat.
'Di ako pwedeng magbakasyon. Dalawang linggo pa lang ako sa trabaho.
Patay na si masters.
Huminto ka na.
Sa ganitong pera,
wala nang dahilan para magtrabaho ka pa.
Lacy, ayaw kong iwan ang trabaho ko, gusto ko ito.
Ba't 'di tayo maghapunan sa labas, Biyernes ng gabi para magdiwang?
Pag-usapan natin.
'Di ako pwede sa Biyernes.
Late ang trabaho.
Nakakuha ng flat ang mag-asawang ito habang may snowstorm.
At inayos ng lalaki ang flat,
pero wala siyang guwantes. Nagsimula siyang ginawin.
Bumalik sa kotse para magpa-init.
Sabi ng babae, "Ilagay mo kaya ang kamay mo hita ko,
siguradong iinit yan, tama?"
Ginawa nga ng lalaki.
Pagkatapos uminit ito, lumabas siya para magpatuloy.
Inaayos niya ang flat, lumamig na naman.
Bumalik siya't sinabing,
"Pahawak sa hita mo para uminit ito?"
Sabi ng babae, "Kailan lalamig ang tainga mo?"
'Di niya naintindihan. Ang cute.
Naisip mo bang hayaan siya maging ganyan?
Gustung-gusto ko 'yon. Naintindihan mo, 'di ba?
-Si Lucy? -Oo.
Naku hindi. Diyos ko! Naisip mo ba?
-"Kailan lalamig ang tainga mo?" -"Kailan lalamig ito?"
'Di tayo makakapasa sa censorship.
Daddy!
Daddy.
-Anak. -Susi po.
Oo nga, tungkol doon.
Medyo nagiging pihikan siya ngayon.
Naku, ano'ng ginagawa niya?
Nagkaproblema kami nang kaunti, pero naayos ko na.
Okay. Mabuti naman.
-Mahuhuli ako. Aalis na ako. -Sylvie, anak...
Sasabihin mo ba?
Hindi ko alam.
Salamat.
Mahal kita Daddy!
PAPASOK NG BACKSTAGE
Ginoo at binibini, ang Dickie Brewster Quartet!
Evelyn, alam mo ba kung nakaalis na si Mrs. Parker?
Opo Ms. Spencer, nakaalis na siya.
Okay. Pwede mo ba siyang tawagan sa bahay para sa akin?
Pwede ba magpa-autograph?
Salamat sa pagpunta.
-Sana nasiyahan ka. -Salamat. Oo.
May surpresa ako para sa'yo, Bobby.
-Talaga? -Oo. oo.
Naalala mo si Connie?
Musta, Bobby.
Hayaan ko kayong dalawa.
May surpresa ako sa'yo sa likod ng diyaket ko.
Bumalik ka muna sa kotse bago ka sipunin, okay?
Walang problema. Heto.
Salamat.
Tumawag ang amo mo.
Tumugtog kagabi ang banda niya. Naka-broadcast sa lahat ng radyo.
Pwede sana akong magsama ng babae sa Harlem?
-Pero pinili kong-- -Alam ko.
-Lima, apat, tatlo, dalawa, isa! -Lima, apat, tatlo, dalawa, isa!
-Maligayang Bagong Taon! -Maligayang Bagong Taon!
Maligayang Bagong Taon!
-Kumusta! -Pasenysa nahuli kami.
May party taun-taon ang tatay ko
sa record shop niya at pumunta kami roon,
at naipit kami ng traffic sa Times Square.
-Ano'ng na-miss namin? -Wala kayong na-miss. Wala.
Dapat nagpunta kami sa party ng tatay mo.
Ganda ng lugar na 'to, ano?
Sabi ko nga.
Kailan ka kaya makakakuha ng ganitong lugar?
Mga pare! Nakita na ba ninyo ang review ni Don DeMichael
-sa album ng DownBeat ? -Hindi pa. Maganda ba?
Anong maganda? Ang galing!
" B-Sides , ang mapalad na debut
ng Dickie Brewster Quartet ay isang tunay na henyo."
Ipapakita ko 'to kay Dickie.
Sid?
Tagumpay ito, 'di ba?
Oo.
Ba't kayang kumuha ni Dickie ng lugar na kagaya nito,
habang nakatira tayo sa North End?
'Yong tune ni Dickie. Nauna siya sa publishing.
Matagal naming tinrabaho ang tune na 'yon,
-alam mo ‘yon. -Sa kanya ang copyrights.
Kung gusto mong kumita nang malaki, ikaw dapat ang may-ari.
Makinig ka, talentado kang bata.
'Pag handa ka nang mag-record bilang leader, sabihin mo sa akin. Okay?
-'Di ko makita ang asawa ko. -Naghanap muna siya ng maiinom.
Sige na nga.
Makakalimutan ko.
May mensahe sa'yo sa answering service.
Mukhang agaran.
Sylvie! Ano'ng ginagawa mo rito? Hinahanap kita kung saan-saan.
Nagtatago.
Makakalimutan ko pa.
Kaharap mo ngayon ang future Mrs. Melvin Carmichael, Esquire.
Talaga!
-Binabati kita, kung ganoon! -Salamat.
-Hay, Kate. -Salamat.
Kaya, sinabi ko sa network brass
na hindi ko na ire-renew ang kontrata ko sa bagong taon.
Hindi nga.
-Hindi. -Kasi,
siguradong wala nang kulay dito 'pag wala na tayo?
-Ano'ng ""pag wala na tayo"? -Natural lang na,
magsasama ang bagong producer ng sarili niyang assistant.
Ganito, kasi...
pwede mo siyang tanungin.
-May nakuha na silang bago agad? -Oo, oo, oo.
At mataas ang rekomendasyon sa kanya.
-Hello, operator? -Sino po ang gusto ninyong makausap?
-Tao sa tao sa New York City. -Ano po'ng pangalan?
-Mr. Herbert Johnson. -Pakihintay sandali.
Oo. sige.
'Di natin gustong makita ito ng mga Mrs. 'di ba?
Wala akong pakialam.
B-flat!
Maligayang Baong Taon, mon frère .
Bukas ang zipper mo.
Oops!
-Robert? -Mr. J., ayos lang po ba ang lahat?
May dapat kang malaman.
Aalis na ba kayo?
'Di kita masisi. Teka, nawawala ang asawa ko.
Nakita mo siya?
Punta ka sa opisina ni Kate. O dapat ko bang sabihin, "opisina mo"?
-Binabati kita. -Maraming salamat.
Evelyn. Maligayang Bagong Taon.
Maligayang Bagong Taon.
Napakaganda niyang bata.
Ipagmamalaki mo.
Salamat.
Mama, Papa, bakit kayo nandito?
Ano'ng nangyayari?
Ikukuha kita ng kape.
Sylvie...
Ang tatay mo.
Ano'ng nangyari?
Inatake siya sa puso sa party pagkaalis mo.
Lubha kong ikinalulungkot.
Salamat sa pagpunta.
Salamat.
Manalig ka lang.
Salamat.
Eunice, salamat dito.
Nagtatrabaho ka?
'Di mo pinapansin ang bisita. Tsaka na 'yan.
Ang totoo, hindi. Tuloy pa rin dapat ang palabas.
'Di magpo-produce sa sarili nito ang show ko. Maaga ako dapat bukas, kaya...
-hayaan mo ako. -Makapaghihintay 'yan.
Maiintindihan nila kahit mawala ka saglit.
Halika! 'Di ganyan ang mabuting hostess
at ano'ng sasabihin?
'Lam mo, Lacy, wala akong paki.
At kayang-kaya mong harapin sila--
-'Di ka nag-iisip. -Mali ka.
'Lam mo ano'ng napagtanto ko? Maigsi ang buhay
para sayangin sa bagay na 'di mo gusto.
Ano naman ibig sabihin noon?
Umupo ka.
Sige na.
Pagod na akong mag-kunwari sa taong 'di naman ako.
Pinakasalan mo ako kahit na buntis ako. Napakarangal na bagay iyon.
Kaya sinubukan kong maging babaeng gusto mo,
pero nakakapagod na.
'Di ko kayang maging pangarap mo
habang ako ay nagpapaka-totoo.
Sa susunod na lang ito.
Gusto ko magsimulang mabuhay sa sarili ko.
'Di ko pa nagagawa.
At saan ba ako dapat?
Hindi ko alam.
Okay, okay. Hayaan...
na kita sa trabaho mo.
Para sa kaalaman mo,
'di kita pinakasalan dahil marangal na bagay iyon.
Ginawa ko dahil mahal kita.
At 'di ko hiniling na subukan mong maging babae ng pangarap ko...
Gusto ko lang maging mabuting asawa.
Pero alam natin...
na mayroon nang nauna sa papel na 'yon.
Okay, 'yon lang sa ngayon.
Hindi, 'di pa tugma, ulitin natin nang isa pa.
Masosobrahan na tayo sa kaka-ensayo!
Tama na muna sa ngayon.
Sabi ko, ulitin natin.
Sa abot ng aking kaalaman, ito ang Dickie Brewster Quarter,
kaya 'pag sinabi kong tama na... tama na.
Four ball, corner pocket.
'Di mo mahuhulaan sino nakita ko pauwi.
Mona Lisa!
'Yong pinsan ni Sylvie?
Talaga?
Nandito siya sa "Walk to Freedom"
sa may Woodward.
Oo. Narinig ko iyon.
-Kumusta na siya? -Okay naman siya.
Ang ganda niya. Twelve ball, sa corner pocket.
Sinabi rin niya na...
si Sylvie, siya at ang asawa niya ay hiwalay na.
Totoo ba?
Side pocket.
-Isa pa? -'Di pare, aalis na ako.
-Sige na! -Oo.
Kukuha ako ng maiinom.
Nakita mo saan nagpunta si Connie?
Oo pare, sumama siya kina Carmen at Dickie.
Bobby. Naalala mo ba si Big Tank?
Nandito siya ngayon.
-Bobby! -Oy,
-musta na, Big Tank? -Bobby!
-Asenso na ngayon! -Buti nagkita tayo.
Nasa Motown na ako ngayon.
Narinig ko 'yong tugtog niyo sa radyo. Ang ganda.
Nakikinig ang mundo sa The Sound of Young America.
Ayos na para sa mga galing sa Brewster-Douglas Projects,
-tama ba ako? -Oo naman.
Kung titingnan mo nga naman kung saan tayo galing,
'pag gusto mo sumali sa hit parade, magsabi ka lang sa akin.
Irerekomenda kita kay Barry mismo.
Sa madaling salita, kanang kamay niya ko.
Salamat.
-Big Tank. -Bobby.
-Sa uulitin. -Sa uulitin.
Bobby!
ANG MISTERYO NG PAGKABABAE
Musta.
Narinig kong hiwalay na kayo.
Oo, hiwalay na.
Patay na si daddy. Pasensya na't 'di ka nakapagpaalam.
Hindi.
Tinawagan niya ko nang gabing iyon.
Sinabi niya sa akin...
ang tungkol kay Michelle.
Anak ko ba siya?
Oo.
Ba't 'di mo sinabi sa akin, Sylvie?
Ba't 'di mo sinabi? Ba't ayaw mong sabihin?
'Di ba ako sapat para sa'yo, iyon ba iyon?
-Nahiya ka ba? -Hindi.
Na 'di kita kayang buhayin...
-Mali ka. -...gaya ni Lacy?
Ba't ayaw mong-- Ba't 'di mo sinabi?
Ba't ayaw mo sabihing may anak ako?
Limang taon, at nalaman ko pa sa tatay mo.
Hindi ko alam, gus...
Gusto ko sana. 'Di ko kaya...
Ayaw ko na pipili ka pa.
Nakita ko ang ginawa mo para sa banda mo
-at 'di ko kayang... -Anak ko iyon.
Gusto ko siya makita.
-At gusto ko rin. -Oo.
Pasensya na.
Ayos lang.
Michelle, may espesyal akong kasama
na gusto kong makilala mo. Si Mr. Halloway.
Hindi 'yan ang tamang pagpapakilala sa sarili mo.
Ikinagagalak ko pong makilala kayo.
-Ganyan dapat. -Ikinagagalak ko rin.
Mommy, pwede mo ba akong itulak?
Ba't 'di natin hayaan si Mr. Halloway?
Gusto mo ba?
O sige po.
Ganyan ba?
Ilang beses kong naisip na gusto kong bumalik.
Ba't hindi?
Hindi ko alam.
Siguro gusto lang kitang lumigaya. Kahit na wala ako sa buhay mo.
'Lam mo, nakikita kita sa kanya.
Kahapon, pumitas siya ng bulaklak
at gumawa ng bouquet. Puro damo,
pero nakakagiliw siya. Ang bait niya.
-Ano? -'Di ko alam. Nag-ano ka...
Gustung gusto kong alagaan kayo ni Michelle.
Medyo pasmado yata ang kamay ko.
Nanginginig sila.
Ninenerbiyos ka ba?
Hindi.
'Wag mong itago,
-ayos lang ito. -'Di ako nahihiya.
-Hindi? -Hindi.
Tinidor na nga lang.
"Huwag palampasin ang masasayang karanasan."
Maaari ba kitang isayaw, Ms. Johnson?
Napakaganda talaga ngayon. Musta pakiramdam mo? Ayos lang?
Okay, kita tayo ulit bukas.
-B-flat. Pasok ka muna sa opisina ko. -Sid.
Maupo ka.
Kumusta ka?
Hindi maayos.
Kailangan kita makita.
Hindi. Salamat.
Ano'ng maipaglilingkod ko?
Sabi mo handa na akong mag-record bilang lider,
magsabi lang ako sa'yo, kaya.
Handa na ako, Sid.
Marami akong bagong tune na tinatrabaho ngayon
na magugustuhan mo.
-May-- -Teka lang sandali.
'Lam mo ano ang numero unong kanta sa Amerika ngayon?
"Fingertips" ni little Stevie Wonder. Isang bulag na bata.
Galing sa bayan mo. Tumutugtog ng harmonica.
Ano 'yon?
Ganito kasi. 'Di dahil 'di na sikat ang jazz,
wala nang may gusto.
Parang Pluto.
Ang mga bata, 'di na nakikinig kay Monk,
pinagtatawanan nila.
May anak na ako ngayon na dapat kong buhayin, Sid.
-Baka naman may iba pa. -'Lam mo, pasensya na.
Sid, sandali.
-Pakinggan mo lang ito-- -Pasensya na, Bobby.
Pero nagbabago ang panahon.
-Chicago Sweetney. -Musta, Cheek.
Aba, si Bob Halloway pala. Kumusta ka na?
Ayos lang, 'di pwedeng magreklamo.
Matagal na panahon na rin na 'di tayo nagkausap.
Oo nga. Nasa New York ka ba?
Oo, nasa New York ako.
Naisip kong magtayo na lang ng sarili kong banda.
Interesado kaya kayo ni Buzz.
Magsama-sama tayo ulit.
Bobby, maling-mali ang timing mo.
Noong iniwan mo kami,
nagka-gig kami ni Buzz kay Sarah Vaughn.
Babalik kami ng Europe nang tatlong buwan.
-Hello, Bob, nariyan ka pa? -Oo. Oo, oo, oo.
Binabati kita, pare.
-Ang galing naman. -Salamat, pare.
Marami kang gagawin bago ka aalis, kaya 'di na kita iistorbohin.
Uhm, masaya akong nakausap ka.
-Ayos ka lang ba? -Perpektong perpekto, pare.
Ingat sa biyahe.
Oy.
Ano'ng ginagawa mo diyan ang lungkot mo?
Nag-iisip.
Ng ano, Mr. Halloway?
Pinuntahan ko kumpanya ko dati kanina.
Para magpatugtog sa taong nag-hire sa amin.
Tapos?
Sabi niya wala na ang jazz.
Ayaw niyang pakinggan.
Eh, ano bang alam nila?
Kaya ko muna mag-isa hanggang makahanap ka para sa'yo.
Ano'ng klaseng lalaki naman ako?
Ginagawa ang lahat ng makakaya niya.
Talaga?
Oo.
Detroit walo, Tremont isa, tatlo, tatlo, anim, O.
Maghintay lamang po.
-Hello? -Oy, Big Tank. Si Bobby Halloway ito.
-Ikaw ba 'yan, Bobby? -Oo, pare.
Ah, may mairereto ka ba para sa akin sa Motown?
Handa na'kong sumali sa hit parade.
Sabi ko sa kanya,
"Gusto mo bang yayain ang boss mo?
Sige lang! Ang TV dinners ay nasa Frigidaire!"
Nakakatawa pala siya.
Hayaan mo lang siya.
Para sa masarap na iladong hapunan, Swanson lang dapat.
Oy.
Musta ang araw mo?
Mahaba. Eh, ikaw?
Tinawagan ko 'yong kaibigan ko sa Detroit, alam mo ba?
Bibigyan niya ako ng trabaho sa Motown.
-Motown? -Alam ko, alam ko.
Hindi iyon ang musikang tinutugtog ko, pero trabaho pa rin 'yon, 'di ba?
-Oo -Kaya, pupunta ako roon
at aayusin ang mga bagay at pagbalik ko...
Gusto ko sanang lumipat tayo sa Detroit bilang pamilya.
Ano sa tingin mo?
Tingin ko...
Sa tingin ko--
Alam kong mahalaga ang trabaho mo sa'yo, pero pag-isipan mo lang.
Oo.
-Oo, pag-iisipan mo? -Oo, napag-isipan ko na. Oo.
-Oo, sasama kami. -Oo?
Oo.
Pwede mo ba akong dalhan ng regalo?
Dalhan ka ng regalo? Syempre naman.
-Ano'ng uri ng regalo? -Isang tuta.
Isang tuta?
-Tingnan ko ang magagawa ko. -'Wag na kasi.
Kung makapunta ng Smokey Robinson,
sabihin mong 'wag nang mamimili, sabihin mo ikaw na lang.
-Sabihin mo sa kanya, "Kita na lang." -Kita na lang.
Oy.
-Bobby! -Big Tank.
Ano'ng ginagawa mo rito, pare?
Anong ano ginagawa ko rito. 'Wag ka ngang magbiro.
Sherman! Sinabi ko sa'yong dalhin mo 'yan sa cleaners kanina.
Opo, Sir. Masusunod. Walang problema.
Wala akong panahong makipag-usap ngayon. Intindihin mo na lang.
Ano'ng wala kang oras?
Nag-usap tayo.
Bumalik ako, sabi mo bibigyan mo ako ng trabaho.
'Di ko naman naisip na magpapakita ka talaga eh?
Alam ng lahat sa Detroit na loko ako.
Binibiro lang kita.
Nagkukunwari lang akong big shot.
Utusan lang nila ako dito.
Dadalhin ko na ito sa cleaners.
Oy.
Sabi mong bibigyan mo 'ko ng trabaho.
Tank!
Ang susi sa masarap na soufflé
ay ang pag-whip dito...
Bigla siyang nagka-ideya at gusto niyang magka-TV show.
Naiisip mo ba, isang babaeng colored na may TV shows?
Wala pa akong nakitang babaeng tulad mo na
may alam sa musika.
Siguro TV lang ang mas alam mo bukod sa musika.
Siguro gusto lang kitang lumigaya...
kahit 'di ako maging bahagi ng buhay mo.
Oy. Maaga ka.
Inaasahan ko ilang araw ka pa bago umuwi.
Hi.
'Di mo mahuhulaan kung sinong nakausap ko kanina.
Si Kate. Sabi niya,
kilala niya nang personal ang manager sa Detroit affiliate namin,
at tinawagan niya siya
at sinabing isa akong magaling na producer,
at ang kailangan ko lang daw gawin ay pumasok sa pinto,
at pasok na ako. Syempre, hihintayin ko na namang umakyat ako,
pero, gaya ng sabi mo, ang trabaho ay trabaho.
Naisip ko, kailangan nating simulang maghanap
ng mapapasukan ni Michelle.
Pasensya na, ang dami kong sinasabi.
Umupo ka muna.
Opo, Kapitan. Sama ka sa akin.
Hay... alam mo ba, 'di ako naupo maghapon.
Okay.
Nasa 'yo ang buong atensyon ko.
Ay, ano ba. 'Di kita natanong sa lakad mo?
Kumusta ba?
Kailangan kong bumalik sa Detroit nang mag-isa.
Kailangan ka ba nilang magsimula agad o ano?
Hindi.
'Di ko naiintindihan.
Ayaw kong sumama ka.
Ano'ng dahilan at ayaw mo akong sumama?
Pakiusap. 'Wag mong gawin ito.
'Di ako pamilyado, Sylvie.
Ipaintindi mo sa akin. Ano'ng nangyari...
sa Detroit, nagpasya...
ka bigla na lang na 'di ka pamilyadong tao?
Nakita mo si Connie?
-Hindi, Sylvie, alam mo-- -Hindi, 'di ko alam, Robert!
Gusto mong umalis?
Sige, umalis ka na.
Pwede akong magpaalam kay Michelle?
Umalis ka na!
Umalis ka na, Robert!
Pasensya na. Handa na si Lucy sa pickups niya.
'Pag naisip mo nang bumalik, gawin mo ang sinasabi ko...
huwag na.
-Musta, Ed. -Musta, Bobby.
Nakita mo si Charlie Parker sa New York?
'Di, gusto ko sana pero namatay siya nang 55 bago 'ko napunta roon.
Ganoon ba?
Sylvia Johnson.
-Sylvia Johnson. -Mona!
-Kumusta na. -Saan ka ngayon?
Magmamartsa para sa trabaho at kalayaan.
Syempre, ikaw pa.
-Grabe, na-miss kita. -Miss na rin kita.
Ba't 'di ka kaya pumunta at sumali sa martsa?
Gusto ko sana, pero may shooting 'pag Miyerkules.
Pumunta ka dito ng weekend.
Baba tayo sa beach sa may Sandy Point.
Pwede siguro. Pababantay ko na lang si Michelle kay Mama.
Carmen?
Sylvie?
-Tingnan mo nga naman! -Ikaw din!
Grabe! Buti nagkita tayo rito.
Oo nga!
Tutugtog sina Buzzy at Chico kasama si Sarah Vaughan
-Miyerkules pagkatapos ng martsa. -Wow.
Kasama dapat si Robert sa kanila,
pero wala siyang pahinga sa planta.
Planta? Iyon ba ang tawag nila sa Motown?
Hindi, honey, nagtatrabaho siya sa auto plant.
Sige, mauna na ako, kita sana tayo eh.
-Ikumusta mo ako sa kanila, okay? -Sige.
Paborito mong kanta ng summer?
"Don't Say Goodnight," Valentines.
1957, ang ganda ng summer na iyon.
Oo.
Hey. Kita tayo ulit.
Nagsasanay ka ba niyan?
Magandang gabi.
Isang...
'Di ko alam ba't 'di niya sinabi
na wala pala siyang trabaho. Sumama na sana ako sa kanya.
'Yon ang dahilan ba't 'di niya sinabi sa'yo.
Kagaya lang ng 'di mo pagsabi sa kanya na buntis ka.
Siguro...
'di niya gustong bitawan mo ang lahat ng pinaghirapan mo.
Alam mo...
'di nahahanap ng iba ang ganoong pag-ibig.
Kahit pa summer.
Iyon ay...
Pambihira.
Sa pambihirang pag-ibig.
Sandali.
Paboritong kanta sa oras na ito?
"The Best is Yet to Come."
Tama.
Paalam.
Napanood mo ang laro?
-Hindi, sino'ng kalaban? -Kansas City.
Talaga? Sino'ng nanalo?
-Sige, Ed, bukas na lang ulit. -Sige.
Sa palagay ko, 'di mo talaga nakita si Smokey?
Hindi, hindi talaga.
Naalala mo ‘yong sinabi mong gusto mo akong lumigaya?
Kahit na 'di ka maging bahagi ng buhay ko?
Paano kung hindi ako masaya nang wala ka roon?
Kung ganoon, pagtitiyagaan natin ang bawat isa.
WAKAS
Pwede mong gamitin ito.
Sax ba 'yan ni Mr. J?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Eric Hernandez