‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎คุณมีสิทธิที่จะไม่พูด ทุกอย่างที่คุณพูด...
‎พ่อคะ!
‎(ฟิกิเล ตรวจดีเอ็นเอ ตัวอย่างน้ำลาย ‎ค่าบริการ)
‎คุณทำอะไรน่ะ
‎ใครก็ได้ ทำอะไรสักอย่างสิ!
‎ฉันรู้ว่าครอบครัวเธอต้องเผชิญ
‎และกำลังเผชิญช่วงเวลาที่ยากลำบาก แต่ว่า...
‎ในฐานะ ผอ.โรงเรียนพาร์คเฮิร์สต์ ‎ฉันต้องการคำยืนยัน
‎ว่ามันจะไม่ส่งผลกับการเรียนของเธอ
‎หรือจะว่าไปก็นักเรียนคนอื่นๆ ด้วย
‎คุณครูคะ...
‎หนูควบคุมสิ่งที่เกิดกับครอบครัวหนูไม่ได้
‎หนูจะไม่สร้างปัญหาแน่ค่ะ
‎อ๊ะ ดูลูกสิ
‎ใบสมัครขอทุนของหนูล่ะคะ
‎อ๋อใช่ อย่าลืมเอาใบนั่นไปส่งที่ห้องธุรการล่ะ
‎โห เรื่องนี้มันเข้มข้นชะมัด
‎จำเด็กบ้านคูมาโลที่ถูกลักพาตัวไปได้ไหม
‎ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ
‎ถ้าโรงเรียนรับหนูเข้าเรียนที่นี่
‎หนูขอใช้นามสกุลเดิมของแม่ว่าเวซีได้ไหมคะ
‎หนูไม่อยากให้นามสกุลคูมาโล ‎กลายเป็นเรื่องประจำตัวหนูที่นี่ด้วย
‎(พาร์คเฮิร์สต์ ไฮ)
‎เอาจริงดิ
‎หน้าโรงเรียนนี่เลยเหรอ
‎เธอก็รู้ว่าเธอไม่ควรทำแบบนั้น ‎ในเครื่องแบบโรงเรียน
‎ระวังหน่อย พวก
‎(เลือกประธานนักเรียน ‎ฟิกิเล เบเล)
‎ปูเล็ง เวซีใช่ไหม
‎เธอรู้ได้ยังไง
‎อ๋อ ขอฉันคิดดูแป๊บนะ
‎สายตาเปี่ยมความหวังของเธอ ‎วิธีที่เธอจับกระเป๋าแน่น
‎มันเผยความกระตือรือร้นของเด็กใหม่ชัดเลย
‎เวนดี้ ดลามินี
‎ยินดีที่จะได้พาเธอชมโรงเรียน
‎ตามฉันมาเลย
‎มาเถอะ
‎นี่เธอมาจากไหนเหรอ
‎ที่แน่ๆ คือไม่ได้มาจากที่เดียวกับคนแถวนี้
‎อืม นั่นอาจเป็นเรื่องดีนะ
‎พาร์คเฮิร์สต์ ไฮมีชื่อเสียงระดับนานาชาติ ‎เรื่องความเป็นเลิศทางวิชาการ
‎เราอวดได้อย่างภูมิใจว่าเรามีพื้นฐานดีที่สุด ‎ในการเข้าสู่สถาบันอุดมศึกษาชั้นนำ
‎ยังไม่ต้องพูดถึงชื่อเสียงด้านกีฬาของเรา
‎โรงเรียนนี้หลอมรวมคนจากพื้นฐาน ‎ทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจอันหลากหลาย
‎แล้วก็มีพวกนักว่ายน้ำ
‎กับโค้ชที่พลาดหวังโอลิมปิกของพวกเขา ‎แชด มอร์แกน
‎พวกนักเรียนดาวเด่นที่คิดว่าตัวเอง ‎อยู่คนละระดับกับใครๆ
‎ฟิกิเล เบเล
‎ฉันเห็นว่าเธอลงสมัครเป็นประธานนักเรียน
‎คิดว่าเธอมีโอกาสไหม
‎แน่นอน
‎โชคร้ายที่พาร์คเฮิร์สต์ไม่อาจต้านทาน
‎เรื่องคะแนนนิยมไร้สาระ
‎อันที่จริง แม่ฉันเป็นรัฐมนตรีกระทรวงเกษตร
‎อ้อ งั้นก็เป็นหนึ่งในพวกเด็กรวยเอาแต่ใจ ‎ที่คิดว่าตัวเองควรได้ทุกอย่างละสิ
‎เป็นนักสู้เพื่อผู้ด้อยโอกาสมากกว่านะ
‎นี่คือเหตุผลที่ฉันก่อตั้งชมรมนิตยสาร
‎เพื่อพูดความจริงเมื่อไม่มีใครอื่นยอมพูด
‎นี่
‎ฉันกำลังเริ่มกังวลอยู่เชียว ‎ว่าเธอสละเรือทิ้งฉันไปแล้ว
‎ปูเล็ง นี่เพื่อนรักมากๆ ของฉัน
‎และว่าที่ประธานนักเรียนของพาร์คเฮิร์สต์ ไฮ
‎ไม่มีใครควรได้ตำแหน่งนั้นกว่าทาฮิราแล้ว
‎ตามความคิดเธอน่ะนะ เวนดี้
‎การถ่อมตัวพาเธอไปได้ไม่ไกลหรอก
‎ยินดีที่ได้รู้จัก ปูเล็ง
‎เธอบอกว่าจะมีการสัมภาษณ์ ‎หลังเลิกเรียนตอนไหนนะ
‎เราจะสัมภาษณ์ผู้ลงสมัครแต่ละคน
‎เป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญเลือกตั้ง ‎ประธานนักเรียน
‎เป็นแบบข้อมูลของผู้สมัครแต่ละคนมากกว่า
‎รวมถึงคุณคนนี้ด้วย
‎ฟังดูจริงจังนะ
‎ใช่แล้ว
‎มันดูดีในใบสมัครเข้ามหา'ลัย
‎เราต้องไปแล้ว มาตามหาฉันนะถ้าต้องการอะไร
‎ขอต้อนรับสู่พงไพร
‎ขอแนะนำอย่างหนึ่งนะ
‎อย่าลืมตัวล่ะ
‎ฉันต้องถามนะว่า...
‎อะไรทำให้เธอมั่นใจว่าที่นี่เป็นที่ของเธอ
‎อันที่จริง...
‎ช่วยเล่าให้ฉันฟังมากกว่านี้ได้ไหม ‎เรื่องชมรมนิตยสาร
‎เธอต้องหาที่นั่งของเธอเอง
‎อ้อ
‎มีโต๊ะว่างอยู่ข้างฉัน
‎ตัวนี้
‎เอาละ เข้าประจำที่ได้
‎เรามีนักเรียนใหม่อยู่กับเราที่นี่วันนี้
‎คุณปูเล็ง...
‎เวซี
‎เธอย้ายมาจากเมโดว์ริดจ์
‎มาต้อนรับเธอกันเถอะ
‎มาดูกัน เมื่อวานนี้ มีใครมีคำถามเรื่อง...
‎ยินดีต้อนรับ
‎ฉันว่าฉันคงไม่ได้มาอยู่ที่นี่ ‎ถ้าเธอไม่ได้นัดฉันไปสัมภาษณ์กับแม่เธอ
‎เราเข้าใจเรื่องนั้นกันทุกคนนะ
‎- ขอโทษค่ะ ครู ‎- จ้ะ
‎ถึงหนูจะเห็นว่าการเอาเรื่องชินด์เลอร์ส ลิสต์ ‎มาอภิปรายกันนี่น่าสนใจมาก
‎แต่ถ้าทางแผนกยืนยันจะสอนเรื่อง ‎อำนาจของชายผิวขาวในสงครามยุคก่อน
‎มันจะไม่เป็นการเปิดหูเปิดตาเรา ‎มากกว่าเหรอคะ
‎ในฐานะนักเรียนของทวีปนี้
‎ถ้าเราศึกษาผลที่เกิดจากดาร์วินในเหตุการณ์ ‎ทางประวัติศาสตร์ที่ใกล้ตัวกว่านี้
‎เหตุโฮโลคอสต์ส่งผลกระทบ ‎กับคนจำนวนมาก คุณชลามินี
‎แน่นอนค่ะ
‎แต่เรามีเรื่องสะเทือนขวัญของเราเอง ‎กับคนในประวัติศาสตร์อย่างเลโอโปลด์
‎ที่สังหารชาวแอฟริกันนับล้านๆ ‎และไม่เคยถูกนำมาถกกัน
‎หนูขอโทษจริงๆ ค่ะที่มาสาย ‎การฝึกว่ายน้ำเลิกช้าค่ะ
‎แล้วคนสิบล้านในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ‎ที่กษัตริย์เลโอโปลด์ฆ่าล่ะคะ
‎จะไม่สนใจพวกเขาเลยเหรอ
‎ยัยนั่นเอาอีกแล้ว
‎ใช่
‎นี่
‎ทำไมโค้ชไม่เคยคุยกับฉันเลย
‎เขาเอาแต่บงการ ‎ทั้งที่ฉันพยายามหนักพอๆ กัน
‎คริส เรื่องเดียวที่เธอพยายามอย่างหนัก ‎ก็คือการนอนกับชาวบ้าน
‎อย่ามาเล่นคำน่า
‎คุณแอคเกอร์แมน
‎มีความเห็นอะไรไหม
‎ไม่ครับ ครู
‎ผมมีความสุขดีแล้วกับการรับฟังเสียง...
‎อันเย้ายวนของครู
‎ขอบคุณครับ
‎อย่างที่หนูพูดไป...
‎ด้วยการอภิปรายประวัติศาสตร์แอฟริกัน
‎โดยอาจเจาะจงมากหน่อยถึงอิทธิพล
‎ที่ทฤษฎีของดาร์วินมีต่อระบอบการแบ่งแยกสีผิว
‎บางทีเราในฐานะชาวแอฟริกาใต้ ‎อาจเข้าใจมากขึ้น
‎และจัดการกับระบบต่างๆ ‎ที่ควบคุมประเทศเราทุกวันนี้ได้ดีขึ้น
‎โอเค นี่การบ้าน
‎เวนดี้
‎ครูอยากได้บทความที่เธออภิปรายเกี่ยวกับ
‎การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในประวัติศาสตร์
‎และถกว่าครั้งไหนส่งผลกระทบมากที่สุด
‎ต่อการเมืองแอฟริกา
‎เอาเป็นว่าส่งสองสัปดาห์หลังจากวันนี้นะ
‎ขอบใจนะ ยัย "ฉันจะท้าทายทุกอย่าง ‎เพื่อหาข้ออ้างให้สิ่งที่ตัวเองทำ"
‎เวนดี้ก็แค่พยายามเป็นเหมือนแม่ตัวเอง
‎คือว่าหุ่นก็ไปได้ครึ่งทางแล้วแหละ
‎พอได้แล้ว
‎คุณแวน เรนสเบิร์ก ขอโทษเดี๋ยวนี้เลย
‎โทษที
‎ครูครับ
‎ฟิกส์กับผมจะแข่งว่ายน้ำสัปดาห์หน้า
‎และครูก็รู้ว่าเรื่องพวกนี้มันเป็นยังไง
‎เป็นไปได้ไหมครับที่เราจะขอยืดกำหนดส่ง
‎ก็ได้ แต่แค่วันสองวันนะ
‎แต่ครูคะ นั่นไม่ยุติธรรมเลยกับพวกเราที่เหลือ
‎มันต้องเป็นตามนี้แหละ คุณชลามินี
‎ดลามินีต่างหาก
‎(4 กันยายน 2020)
‎(ฉันแค่ทนอยู่ที่นั่นต่อไม่ไหวแล้ว)
‎(ซามา: บอกฉันล่วงหน้าก็ได้แทนที่จะทิ้งฉันไป!)
‎(ซามาออนไลน์)
‎(ฉันขอโทษ โอเคนะ)
‎(14 กันยายน 2020)
‎(ยังไม่ยอมคุยกับฉันเหรอ)
‎(ซามาออฟไลน์)
‎(เธอต้องคุยกับฉันสักวัน ซามา...)
‎(คิดถึงเธอนะ)
‎นี่ เคบี เห็นฟิกิเลไหม
‎เห็นสิ ฉันกำลังจะไปหาเธอเลย
‎นี่ๆ เป็นไง
‎คุณโมลาโป!
‎ลงจากสเก็ตบอร์ดนั่นซะ
‎พี-ด็อก!
‎โทษที ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันเรียกเธอแบบนั้น
‎วันแรกของเธอเป็นไงบ้าง
‎ก็ ฉันมีแซนด์วิชของแม่ฉันเป็นเพื่อน
‎แซนด์วิชของแม่ฉันออกจะแห้งๆ ตลอด
‎แม่เกลียดมายองเนส ในบ้านไม่มีเก็บไว้เลย
‎ใครกันเกลียดมายองเนส ‎มายองเนสเนี่ยนะ
‎ฉันเกลียด
‎นั่นไม่ใช่ประเด็น
‎ฉันหมายถึงฉันเข้าใจความรู้สึกเด็กใหม่ ‎ที่ไม่รู้จักใครเลย
‎เพราะงั้นก็ไม่ต้องเหงาแล้ว ‎ด้วยเกียรติของลูกเสือ
‎เธอเคยเป็นลูกเสือเหรอ
‎เปล่า ฉันนึกว่านั่นเป็นแค่คำ ‎ที่คนเขาพูดกัน
‎ใช่แล้ว
‎ฉันได้ยินว่าเธอเข้าร่วมชมรมนิตยสาร
‎อีกเดี๋ยวเราจะไปประชุมกัน ‎ถ้าเธออยากมากับฉันด้วย...
‎รู้อะไรไหม
‎ฉันจะตามไปเจอเธอทีหลัง โอเคนะ
‎งั้นก็ทีหลังนะ โอเค
‎เธอคิดว่าเธอกำลังจะไปไหน
‎นักเรียนไม่ได้รับอนุญาต ‎ให้มาอยู่แถวสระระหว่างพัก
‎หนูหลงทางค่ะ
‎หนูเป็นเด็กใหม่
‎มาเรียนวันแรก
‎ฉันนึกว่ามีการประชุมซะอีก
‎- พวกไร้การศึกษาจอมเสแสร้งที่ไม่ควรได้อะไร ‎- ใครทำไมนะ
‎พวกเขาอยู่เพื่อสร้างความบัดซบให้ชีวิตเรา
‎ไม่มีใครทำอะไรสักอย่าง
‎เขาพูดเรื่องอะไรอยู่น่ะ
‎ฟิกิเล เบเลไง
‎อ้อ ฟิเกเลทำอะไรเหรอ
‎เรื่องที่ยัยนั่นไม่ทำนั่นแหละคือปัญหา
‎แล้วยังจะไปสัมภาษณ์ฟิกิเล ‎เพื่อเป็นข้อมูลเลือกประธานนักเรียนเนี่ยนะ
‎ว่าไงนะ
‎เวนดี้ เมื่อคิดถึงสภาพจิตใจเธอแล้ว
‎บางทีคนอื่นอาจควรไปสัมภาษณ์ฟิกิเลแทน
‎เธอหาว่าฉันทำตัวเป็นมืออาชีพไม่ได้เหรอ
‎ไม่ได้หรอกพอเป็นเรื่องฟิกิเล
‎มันเหมือนที่ฉันคลั่งเวลารถติด
‎ฉันบอกตัวเองว่าจะไม่สติหลุด
‎ฉันไม่มีวันคิดชนท้ายเจ้างั่งคนไหน
‎ที่ใช้ความเร็ว 40 ในเลนขวา รู้ไหม
‎เธอไม่มีรถ เธอไม่ได้ขับรถ
‎แล้วเธอก็ไม่มีใบอนุญาตหัดขับด้วย
‎ฉันก็แค่ทำให้เห็นภาพ
‎โอเค
‎งั้นใครล่ะที่เธอเสนอให้ไปสัมภาษณ์
‎เธอเองเหรอ
‎- ฉันถนัดเรื่องที่ตาเห็นมากกว่า ‎- ฉันทำได้
‎นั่นเป็นคำถามแบบไม่ต้องการคำตอบ
‎ฉันเป็นกลาง
‎ความคิดนั่นอาจไม่เลวซะทีเดียว
‎เธอเคยสัมภาษณ์ใครไหม
‎โอเค เธอต้องคิดคำถาม
‎แล้วก็เขียนบทความ
‎ฉันส่งงานเขียนที่เขียนไว้แล้วให้ดูได้
‎ไม่ละ ฉันจะเป็นคนสัมภาษณ์เอง
‎รวมถึงฟิกิเลด้วย
‎ทำไมเธอไม่ลองอ่านบทความของปูเล็ง ‎ก่อนจะบอกปัดล่ะ
‎ก็ได้
‎(บทกวีและงานเขียนอื่นๆ ‎เรียงความชั้น ม.สี่)
‎(ดูตัวอย่างงานเขียนฉันที)
‎(ส่งเมลแล้ว)
‎(นักว่ายน้ำดาวเด่น ม.ปลาย ‎ดูพร้อมไปโอลิมปิก)
‎(ตรวจความเป็นบิดา ‎ซื้อเลยไหม)
‎พี่ยุ่งอะไรอยู่นักหนา
‎ให้ตายสิ
‎- นี่วันแรกที่พี่ไปโรงเรียน ‎- ซียา ไปซะ
‎นี่
‎ทำไมทำหน้าน่าเกลียดงั้นล่ะ
‎หน้าพี่สิน่าเกลียด
‎พูดจริงๆ นะ มีอะไรเหรอ
‎พ่อจะติดคุกไหม
‎ทุกคนที่โรงเรียนบอกว่าพ่อจะติดคุก
‎มันอยู่ในยูทูบด้วยซ้ำ
‎โรงเรียนเหรอ
‎ฟินน์บอกว่าแม่เขาบอกว่า ‎เขาไม่ควรเป็นเพื่อนกับผมต่อแล้ว
‎เพราะพ่อเป็นอาชญากร
‎พ่อจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎โอเคนะ พ่อบริสุทธิ์
‎และในไม่ช้า ทุกคนจะหุบปากเรื่องนี้
‎ทีนี้ก็ขอพี่จุ๊บที
‎ซียา
‎รู้ใช่ไหมว่าลูกเคี้ยวอาหารได้ ‎มันไม่ใช่ของเหลว
‎นั่นน่าแขยงจัง
‎ตกลงว่า...
‎วันแรกที่ลูกไปเรียนเป็นไง
‎ก็พอได้ค่ะ
‎แค่พอได้เหรอ
‎มันก็โอเคค่ะ แม่
‎สูติบัตรลูกอยู่บนเคาน์เตอร์ตรงโน้น
‎ทางโรงเรียนขอมา
‎หนู...
‎หนูเข้าชมรมนิตยสารวันนี้
‎หนูมีงานสัมภาษณ์ครั้งแรกวันพรุ่งนี้
‎อ๊ะ นั่นดีมากเลยนะ
‎ลูกจะไปสัมภาษณ์ใครล่ะ
‎อันที่จริง...
‎หนูอยากได้เงินไปซื้อซอฟต์แวร์ใหม่ ‎สำหรับการเขียนค่ะ
‎ไว้สำหรับงานชมรมนิตยสาร
‎ต้องมีซอฟต์แวร์ฟรีสำหรับงานนั้นแน่ละ
‎ค่ะ แต่มันเป็นแบบเฉพาะค่ะ แม่
‎ทางโรงเรียนต้องเป็นฝ่ายจ่าย ปูเล็ง
‎แม่ยังพยายามคิดหาค่าเทอมลูกอยู่
‎การแข่งมีช่วงสุดสัปดาห์นี้นะครับ พ่อ
‎- ซียา ‎- แม่คะ ปล่อยเขาเถอะ
‎ปูเล็ง เราคุยกันเรื่องนี้แล้วนี่
‎ก็แค่จนกว่าคดีจะยกฟ้องเท่านั้น
‎ค่ะ แต่คดีในศาลยังอีกเป็นเดือนๆ
‎อีกอย่าง พ่อก็บริสุทธิ์
‎- พ่อบอกว่าอีกไม่นานจะกลับบ้าน ‎- ซียา ส่งโทรศัพท์มาให้แม่
‎(โอทีพีแอปฯ ธนาคาร ‎จ่ายเงิน 2,500 แรนด์)
‎(การจ่ายเงินสำเร็จ)
‎เธอมาเรียนที่นี่ตั้งแต่เมื่อไร
‎เมื่อวาน
‎ฉันมีความรู้สึกว่าชมรมนิตยสารออกจะ...
‎ตึงเครียดนิดหน่อย
‎มีเวลาครึ่งชั่วโมง มาเริ่มกันเลยดีกว่า
‎(กำลังบันทึก)
‎งั้น...
‎เธอเล่าสักนิดได้ไหมว่าเธอโตขึ้นมาที่ไหน
‎เคปทาวน์ อยู่มาตั้งแต่ฉันจำความได้
‎แม่ฉันมาจากอีสเทิร์นเคป ส่วนพ่อฉันเป็นคนที่นี่
‎เธอเกิดที่ไหน ที่บ้านเหรอ
‎หรือโรงพยาบาล
‎ฉันไม่แน่ใจ
‎แต่ที่เคปทาวน์แน่ๆ
‎แล้วเราก็ย้ายไปอีสเทิร์นเคปไม่นานหลังจากนั้น
‎โอเค เข้าใจแล้ว
‎หลังจากนั้นกี่วัน สัปดาห์ หรือเดือน
‎ไม่รู้สิ
‎เรื่องนั้นเกี่ยวอะไรด้วย ‎กับที่ฉันจะเป็นประธานนักเรียน
‎ฉันแค่พบว่าข้อมูลแบบนั้นน่าสนใจน่ะ
‎เธอเผอิญมีรูปพ่อแม่ติดตัวอยู่บ้างไหม
‎- ว่าไงนะ ‎- รูปสมัยเด็กมากๆ ของตัวเอง
‎ฉันอยากรู้เรื่องนอกเหนือจาก ‎รางวัลแข่งว่ายน้ำของเธอ
‎ฉันคิดว่ามันสำคัญสำหรับคนอื่นๆ ‎ที่จะได้รู้จักฟิกิเลตัวจริง
‎คนที่ตั้งความหวัง ‎และหลั่งเลือดเหมือนพวกเราที่เหลือ
‎อันที่จริงฉันก็ไม่รู้
‎ฉันว่าฉันไม่มีรูปอะไรนะ
‎แม่ฉันบอกว่าเราทิ้งรูปส่วนใหญ่ ‎ไว้ในอีสเทิร์นเคป เพราะงั้น...
‎ทำไมล่ะ เธอพยายามขุดคุ้ย ‎ความลับวัยเด็กสุดเจ็บปวดอยู่หรือไง
‎ปูเล็ง
‎ฉันจำตอนที่น้องชายฉันเกือบจมน้ำได้
‎เขาอายุหกขวบ
‎กำลังเล่นอยู่ริมสระ
‎เหมือนที่เคยทำตามปกติ
‎อีกอย่าง เขาก็รู้ดีว่าไม่ควรไปที่สระ
‎โดยไม่มีผู้ใหญ่คอยดูแล
‎ฉันเป็นคนเจอเขา
‎ลอยอยู่...
‎เหมือนตายแล้ว
‎มันเป็นเรื่องเขย่าขวัญที่สุดเรื่องหนึ่ง
‎ฉันคิดอยู่ตลอดว่า...
‎ความตายของน้องจะทำลายครอบครัวฉันยังไง
‎บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ฉันเกลียดน้ำ
‎ประเด็นของฉันก็คือ...
‎ตอนนั้นฉันสี่ขวบ
‎ตอนฉันเกือบจมน้ำ
‎แม่ฉันมาเจอฉัน
‎และหลังจากนั้น แม่ก็ให้ฉันไปลงเรียนว่ายน้ำ
‎สาบานกับตัวเองว่าจะไม่กลัว ‎แบบที่รู้สึกวันนั้นอีก
‎และตอนนี้ฉันก็รักน้ำ
‎และก็เป็นเป้าหมายของฉัน ‎ที่จะพิชิตน้ำให้ได้มากกว่านี้
‎ขอบใจนะ
‎(ชุดตรวจดีเอ็นเอ)
‎"สนับสนุนให้นักเรียนมีส่วนร่วม ‎ในโครงการริเริ่มของชุมชน
‎ที่จะส่งผลอย่างมากต่อสังคม"
‎เด็กอายุ 17 ที่ไหนกันพูดจาแบบนี้
‎ดูเหมือนฟิกิเลจะได้คะแนนเสียงเธอนะ
‎จะว่าไป
‎เธอยอดเลย
‎คือเธอพูดเรื่องที่น้องชายเธอเกือบตาย
‎อื้อหือ
‎อันที่จริง นั่นไม่ใช่เรื่องจริงหรอก
‎ฉันแค่ต้องการให้ฟิกิเลรู้สึกสบายใจมากพอ
‎ที่จะเปิดใจบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องวัยเด็ก
‎ที่ฉันอ่านเจอในบทสัมภาษณ์อีกบท
‎ฉันไม่รู้ว่าฉันควรกังวลหรือประทับใจ
‎ฉันรู้สึกแย่
‎เธอมีพรสวรรค์เรื่องนี้
‎นั่นเป็นคำเหน็บแนมหรือคำชมล่ะ
‎ทั้งคู่
‎ถามอะไรหน่อยสิ
‎เธอจะทำอะไรเหรอค่ำนี้
‎ฉันจะไปถ่ายภาพที่ตลาดกลางคืนในย่านซีพอยต์
‎คงเจ๋งน่าดูถ้าเธอมาด้วย
‎ให้ฉันคุยกับแม่ฉันก่อนนะ
‎แต่น่าจะได้แหละ
‎เจ๋งเลย
‎ฉันต้องไปแล้ว
‎โอเค อย่าลืมบอกให้ฉันรู้นะ มันจะสนุกเลยละ
‎รูปนั้น
‎คือว่าฉันเห็นเลยว่าทำไมเวนดี้ ‎ถึงกลัวฟิกิเล
‎ยัยนั่นอยู่คนละชั้นกับชาวบ้านเลย
‎อย่าให้เวนดี้ได้ยินเธอพูดแบบนั้นล่ะ
‎แอบตามฉันมาเหรอ
‎โชคร้ายสำหรับเธอนะ ฉันเปล่า
‎ฉันแค่ต้องเอาอะไรมาส่งที่ห้องธุรการ
‎จริงหรือเปล่าว่า ‎เขาเกือบได้เป็นนักว่ายน้ำโอลิมปิก
‎ใช่ จนกระทั่งอุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซค์ ‎ทำลายอนาคตเขา
‎ตอนนี้เขาเป็นโค้ชคนเก่งของฉัน
‎นี่ อยากมากินมื้อเที่ยงด้วยกันไหม
‎- เอาสิ ‎- เจ๋ง
‎ไปเจอเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของฉันกัน
‎(เราอยู่กันสบายๆ)
‎เธอคงจำคริส เจ้าขี้แพ้
‎ที่กล่าวอะไรน้ำเน่าๆ ในงานปาร์ตี้ฉันได้ใช่ไหม
‎- ไง ‎- ไง
‎เธอคือปูเล็งของซามาสินะ
‎ซามาไม่พอใจเธอ เธอรู้ใช่ไหม
‎- พวกเธอคุยกันเหรอ ‎- ก็นิดหน่อย
‎แล้วก็รีซ นังตัวแสบที่สุด
‎ในซีกโลกใต้
‎เธอพยายามขายปุ๊นให้ฉันที่ปาร์ตี้ของคริส
‎อยากตะโกนบอก ‎ให้รู้ทั้งโรงเรียนเลยไหม
‎นี่ ทำตัวดีๆ หน่อย
‎อ้อ หวัดดี ฉันเคบี
‎ใช่สิ เธอ...
‎- เธอทำคาร์ดิแกนฉันไหม้ที่ปาร์ตี้ของคริส ‎- โอ๊ะ เวร ใช่
‎- ฉันผิดเองเนอะ ‎- ยกโทษให้เขาด้วย
‎เขาเหลวไหลสุดๆ
‎ตกลงการสัมภาษณ์เป็นไง
‎อันที่จริง เพราะปูเล็ง
‎- มันเลยดีมากๆ เลยแหละ ‎- เธอยอดมาก
‎นี่ เธอเพิ่งมาเรียนที่นี่ไม่ใช่เหรอ
‎โอเค ฟิกส์
‎ทำไมไม่อ่านจดหมายแนะนำตัว ‎ให้เราฟังล่ะ เราจะได้บอกว่ามันห่วยแตกไหม
‎เธอก็รู้ว่าฉันจะบอก
‎ใช่สิ ขอบใจ แต่ไม่ละ
‎เราจะพูดดีๆ
‎ก็ได้ โอเค
‎"มลภาวะยังคงเป็นปัญหาท้าทายไม่รู้จบ ‎ที่โลกเราเผชิญอยู่ทุกวันนี้
‎ขณะที่ประเทศต่างๆ ‎นำกฎหมายมาใช้มากขึ้นเรื่อยๆ
‎เพื่อลดผลกระทบของมัน
‎แต่มาตรการของรัฐบาลไม่สามารถรับประกันได้ ‎ว่าจะกำจัดปัญหานี้
‎ไปได้หมดสิ้น
‎ไม่ว่าเราจะทำอะไร แดดก็ยังจะร้อนขึ้นเรื่อยๆ
‎ความหนาวเย็นจะยังหนาวขึ้นเรื่อยๆ
‎มีภาษิตซูลูบอกไว้ว่า
‎'เมื่อคุณกัดไม่เลือก ‎คุณจะลงเอยด้วยการกินหางตัวเอง'
‎โลกเราทำอะไรไว้จึงควรประสบเรื่องนี้"
‎เห่ยขนาดนั้นเลยสินะ
‎ไสหัวไปเลย พวก
‎ไม่ มันไม่ได้เห่ย มันก็แค่...
‎- คือว่า... ‎- เด็กใหม่คิดว่าไง
‎มันดีนะ
‎เธออาจไปให้ไกลกว่านี้หน่อยได้ รู้ไหม
‎ทำให้มันเป็นเรื่องส่วนตัวของเธอมากขึ้นหน่อย
‎เรื่องนั้นขายได้เสมอ
‎เธอจะทำอะไรล่ะคืนนี้
‎ตรวจแก้บทสัมภาษณ์ของเธอ
‎ทำไมเหรอ
‎อ๋อ เพื่อนๆ สองสามคน ‎จะไปรวมตัวกันที่บ้านเคบีน่ะ
‎เธอควรมาด้วยนะ
‎- ซามาก็จะไปที่นั่นด้วย ใช่ไหม คริส ‎- ใช่
‎นั่นจะ...
‎อ๊ะ ขอบใจนะ ลืมไปเลย
‎เธอจะมาไหม
‎ไปสิ
‎(ทำไมฟิกิเล เบเลควรได้เป็นประธานนักเรียน)
‎(ซามา)
‎(หวังว่าจะได้เจอเธอ ‎ที่งานปาร์ตี้ของเคบีคืนนี้นะ)
‎(ซามาออนไลน์)
‎(กำลังพิมพ์)
‎(ซามาออฟไลน์)
‎ไม่เคยปุ๊นละสิ
‎อะไรนะ ไม่เอา
‎อย่าถือสาเธอเลย
‎อืม ไม่ไหว เราต้องทำให้เธอผ่อนคลายขึ้น
‎มากับฉันสิ
‎นี่ พ่อแม่ของเคบีอยู่ไหนเหรอ
‎แม่เขาอยู่ต่างประเทศ ‎ส่วนพ่อเขาออกไปข้างนอก
‎ไม่ต้องห่วงหรอก เขาชิลสุดๆ
‎ตกลงทำไมซามาไม่มา พวกเธอยังดีกันอยู่ไหม
‎อ้อ คือฉันย้ายโรงเรียน
‎เธอเลยโมโห
‎แล้วตอนนี้...
‎เธอก็เมินฉัน
‎เสียใจด้วยนะ แย่ชะมัด
‎ปล่อยให้ซามาคิดได้เอง ‎ส่วนเธอก็ควรหาเพื่อนใหม่ๆ
‎เริ่มจาก... ชุดว่ายน้ำนั่น
‎ใครๆ จะคิดยังไงกับเธอก็ช่างมัน
‎เธอน่ะได้รับพรให้มียีนที่ยอดเยี่ยม
‎นี่
‎หนุ่มของเธอขู่จะปล่อยให้ตัวเองจมน้ำตายแน่ะ
‎โอ๊ะ เวร
‎โอเคๆ ฉันจะ...
‎เดี๋ยวฉันกลับมา
‎ฉันว่าฉันเมากัญชาแล้ว
‎เธอรู้จักฟิกิเลได้ยังไงน่ะ
‎ฟิกิเลเป็นเพื่อนฉันมาตั้งแต่เรายังเล็ก
‎แม่เธอกับพ่อฉันแบบว่าสนิทกันสุดๆ
‎เราเลยกลายเป็นเพื่อนรักกัน
‎แค่เพื่อนเหรอ
‎เราเคยคล้ายๆ จะเดตกัน แต่มันจบไปแล้ว
‎แล้วเธอล่ะ วัยเด็กของเธอเป็นยังไง
‎น่าเบื่อ
‎นี่ เป็นไปได้ยังไงที่เธอไม่เคยลองปุ๊นมาก่อน
‎ใครบอกล่ะว่าฉันไม่เคย
‎ฉันเดาว่าพ่อแม่เธอคงเข้มงวด
‎เธอไม่ชอบพูดถึงตัวเองมากนัก ใช่ไหม
‎ฉันไม่เก่งเรื่องการเปิดใจคุยกับชาวบ้าน
‎อันที่จริงเหมือนชาวบ้าน ‎ไม่เคยใส่ใจจะถามมากกว่า
‎ฉันเลยชินกับการเขียนมากกว่าพูด
‎เธอเขียนเหรอ
‎บางทีน่ะ
‎ฉันจะตายตามลำพัง ฟิกส์
‎อะไรๆ เป็นยังไงบ้างล่ะกับ...
‎คนที่เธอก็รู้ว่าใคร
‎อย่าพูดตอนนี้เลย ขอเถอะ
‎จะว่าไปเธอเห็นอะไรในตัวเขา
‎ทำไมฉันถึงมีความสัมพันธ์ดีๆ ตามปกติไม่ได้
‎ฉันหมายถึง...
‎พวกขี้แพ้ทุกคนที่ฉันเดตนั่นเป็นอะไรกันไปหมด
‎ยอมรับความจริงเถอะ ที่รัก ‎เธอไม่ใช่คนที่ใครจะอยู่ด้วยได้ง่ายๆ
‎ไว้เจอกันทีหลัง โอเคนะ
‎ฉันได้ยินพวกเขา
‎ฉันได้ยินพวกเขาหัวเราะเรา ผลัดเวรกัน
‎ฉันได้ยินพวกเขาอ้างว่ากลับมาแล้ว ‎บอกว่าพวกเขาสาบาน
‎ฉันได้ยินพวกเขา
‎ฉันได้ยินพวกเขาบอกว่า ‎พวกเขารักกันมาจากข้างใน
‎และฉันก็เจ็บปวดเพราะฉันจะไม่มีวันรู้ ‎ว่าพวกเขาพูดเรื่องอะไร
‎พวกเขาเดินกันเป็นคู่ หยิบยื่นให้กัน หนุนหลังกัน
‎ฉันไม่เคยรู้ว่านั่นรู้สึกยังไง ‎แต่ฉันรู้ว่าฉันจะฝันถึงมันเสมอ
‎ฉันโหยหามัน ฉันอยากได้มัน
‎ฉันต้องการมัน
‎ฉันไม่ควรได้รับมันหรือ
‎ความเป็นพี่น้อง
‎คู่หูที่รักใคร่
‎ฉันไม่ควรค่ากับมันหรือไง
‎ฉันไม่รู้สึกว่าเข้ากับใครได้ ‎เพื่อนๆ ไม่รู้จักฉันตัวจริงด้วยซ้ำ
‎ต้องคอยตั้งการ์ดป้องกันตัวไว้ ‎คำถามพวกนี้ทำให้มันยากขึ้น
‎พวกเขาถามเรื่องพี่สาวฉัน
‎ใช่ ฉันได้ยินพวกเขา หัวเราะกัน ผลัดเวรกัน
‎ฉันได้ยินพวกเขา อ้างว่ากลับมาแล้ว ‎บอกว่าพวกเขาสาบาน
‎ฉันได้ยินพวกเขา บอกว่าพวกเขารักกัน ‎มาจากข้างใน แต่ฉันเจ็บปวด
‎เพราะฉันไม่เคยได้มีสิ่งที่พวกเขาพูดถึง
‎พวกเขาเดินกันเป็นคู่ หยิบยื่นให้กัน หนุนหลังกัน
‎ฉันไม่เคยรู้ว่ามันรู้สึกยังไง แต่ฉันฝันถึงมัน
‎ฉันโหยหามัน ฉันอยากได้มันจริงๆ ฉันต้องการมัน
‎ฉันไม่ควรได้รับมันหรือ
‎ความเป็นพี่น้อง คู่หูที่รักใคร่ ‎ฉันไม่ควรค่ากับมันหรือไง
‎ใครมาอยู่ตรงนั้นเพื่อปกป้องฉันที
‎พวกขี้นินทาพยายามฆ่าฉัน
‎ฉันไม่เคยรู้สึกว่าเข้ากับใครได้
‎เพื่อนๆ ไม่รู้จักตัวจริงของฉัน
‎ฉันต้องคอยตั้งการ์ดป้องกันไว้
‎คำถามนั่นทำให้มันยากขึ้น
‎พวกเขาถามเรื่องพี่สาวฉัน แต่แบบว่า...
‎ฉันจะคิดให้ออก
‎ให้ตายสิ เธอเก่งจริงๆ นะ
‎ก็แค่งานอดิเรกน่ะ
‎ไม่เก่งพอจะทำให้มันเป็นอาชีพหรืออะไร
‎ทัศนคติแบบนั้นไม่ผ่านแน่ ไม่ได้หรอก
‎คือว่า
‎อันที่จริงฉันอยากไปนิวยอร์กมาตลอดเลย
‎ใช่สิ
‎ฉันอยากให้ตัวเองอยู่ประเทศอื่น
‎จะให้ดีกว่านั้น...
‎ก็อยู่ในครอบครัวอื่น
‎ฉันหมายถึง...
‎เคปทาวน์เป็นเมืองเล็ก ‎มากกว่าจะเป็นเมืองใหญ่จริงๆ
‎เธอหมายถึงอีกประเทศในแอฟริกาใต้น่ะเหรอ
‎ยุโรปน้อย
‎รู้ไหม ที่จริงฉันไม่เคยพูดถึงนิวยอร์กกับใครเลย
‎คนเขา...
‎คนเขาคาดหวังให้คนรุ่นเราทำอะไรที่ยิ่งใหญ่
‎แต่ความจริงก็คือไม่ว่าจะมีเทคโนโลยีไหม ‎เรากลับหลงทางยิ่งกว่าที่เคย
‎เพราะอะไรๆ...
‎อะไรๆ มันเปลี่ยนไปเรื่อย
‎- นี่คงพูดเพราะเมายาแน่เลย ‎- ใช่สิ
‎อ๊ะ โทษที
‎ต้องเป็นแม่ฉันแน่
‎(เวด: ยังจะมาไหม)
‎เวรแล้ว
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‎(ยังเขียนบทความอยู่เลย... ‎ขอโทษจริงๆ ไว้วันหลังนะ)
‎(เวด)
‎นี่...
‎ฉันหิวแล้ว
‎เธอหิวไหม
‎หิวสิ
‎ใจเย็น
‎การประชุมเลิกเร็วกว่าที่พ่อคาดไว้น่ะ
‎พ่อจะไปให้พ้นๆ ทางลูก
‎ปูเล็ง นี่พ่อฉัน
‎พ่อครับ นี่ปูเล็ง
‎คุณมีบ้านที่สวยมากค่ะ
‎ขอบใจ
‎ยากนะที่จะอยู่กับมันให้มีความสุข ‎เมื่อมีเสียงน่าเกลียดน่ากลัวนี่
‎ที่พวกเธอเข้าใจผิดว่าเป็นดนตรี
‎เอ้อ คุณชอบดนตรีแบบไหนล่ะคะ
‎อ๋อ แจซ บลูส์
‎ดนตรีคลาสสิก อึมบาคังกา แบบว่า...
‎อะไรก็ได้ที่มีจิตวิญญาณ
‎คือว่าฉันโยกกับเพลงของ...
‎ทูพัค ชาเคอร์ก็ได้นะ
‎พ่อครับ
‎อย่าพูดคำว่า "โยก" อีกเลยนะครับ
‎- ทำไมล่ะ ‎- ไม่เอาละ
‎เอ้อ อันที่จริง...
‎ถ้าคุณมองข้าม "เสียง" นั่น ‎ในเพลงฮิปฮอปยุคปัจจุบันได้
‎คุณจะพบว่ามันยังเป็นศิลปะที่ลึกซึ้งรูปแบบหนึ่ง
‎คือดูศิลปินแบบยังสตาเป็นตัวอย่างสิคะ
‎ที่เป็นนักแต่งเพลงที่ทรงพลัง ‎พูดถึงประเด็นทางสังคม
‎เนื้อร้องของเขาตอกหน้าคุณเชิงสร้างสรรค์
‎และเผยให้เห็นธรรมชาติการแบ่งแยก ‎ในเมืองอันสวยงามที่เราอาศัยอยู่นี่
‎มันไม่ได้เลวร้ายเสมอไป
‎คงเหมือนทุกเรื่องในชีวิตแหละค่ะ ฉันว่า
‎อืม ราตรีสวัสดิ์นะ ปูเล็ง
‎คนนี้ควรเก็บไว้ให้ดี ลูกชาย
‎พ่อเธอดูเจ๋งพอดูนะ
‎ให้ตายสิ
‎เธอเพิ่งกล่อมให้พ่อฉันเชื่อเรื่อง ‎ที่ฉันพยายามกล่อมมาตั้งแต่เริ่มเขียนหนังสือได้
‎ฉันไปห้องน้ำนะ
‎นายชื่ออะไร
‎ฉันบอกนายแล้วไง ชื่อมาร์ค
‎เดี๋ยวสิ
‎เดี๋ยว นายจะไปไหน มาร์กี้
‎โอ๊ะ เวร ตายละ
‎ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น
‎- ก็ไม่ใช่จะมีอะไรให้เห็นหรอก ‎- โห
‎อย่าลืมป้องกันนะ เด็กๆ
‎เธอเข้าก่อนก็ได้
‎โอ๊ย อย่างี่เง่าไปหน่อยเลย ‎เราเป็นผู้หญิงทั้งคู่
‎ตกลงว่า...
‎คริสเป็นอะไรน่ะ
‎ฉันนึกว่าเขาเป็นชายแท้
‎เขาชอบแบบแพนเซ็กชวลมากกว่า
‎มันแปลว่าเขาทำตามหัวใจเขา ไม่ใช่ไอ้จ้อนเขา
‎จะว่าไป เธอมีผ้าอนามัยสำรองไหม
‎อืม มีสิ
‎ขอบใจ
‎ฉัน... ลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องน้ำ
‎โอ๊ย ให้ตายสิ
‎เธอทำบ้าอะไรอยู่น่ะ
‎หาโทรศัพท์อยู่น่ะ
‎เจอแล้ว
‎(ชุดตรวจดีเอ็นเอ)
‎ให้ตายสิ
‎(เวด: โชคดีกับบทความนั่นนะ)
‎(ฟิกซี_เบเลเริ่มติดตามคุณ ‎ฟิกซี_เบเลแท็กคุณในวิดีโอ)
‎นี่
‎ขอโทษนะเรื่องเมื่อคืน
‎ฉันลืมส่งข้อความหาเธอไปสนิทเลย
‎เมื่อคืนเธอยุ่งมากเหรอ
‎ใช่ การเขียนบทความนั่นต้องใช้สมาธิมาก
‎เพิ่งเขียนเสร็จตอนเที่ยงคืนเห็นจะได้
‎เดี๋ยวเจอกันนะ
‎เธอโอเคไหม
‎ให้ตาย แอคเกอร์แมน ‎ทำตัวดีๆ หน่อยถ้านายอยากอยู่ในทีมนี้
‎ไอ้สวะหลงตัวเองเอ๊ย
‎(เกินกำหนด)
‎(เราเสียใจที่ต้องแจ้งคุณ...)
‎(เราทำอะไรไม่ได้ตอนนี้...)
‎(ค่าใช้จ่ายในการศึกษา...)
‎(ทุนการศึกษา...)
‎ฮัลโหล
‎- คุณนายคูมาโลใช่ไหมครับ ‎- ค่ะ
‎สวัสดีครับ ผมเจ้าหน้าที่สืบสวนแวนส์
‎คุณนายคูมาโลครับ หลังจากสามีคุณถูกจับกุม
‎เราได้เปิดคดีคนหายของลูกสาวคุณ ‎ขึ้นมาอีกครั้งอย่างเป็นทางการ
‎สวัสดีค่ะ ปูเล็ง เวซีค่ะ
‎ฉันเอาสูติบัตรฉันมาให้
‎เจ้าหน้าที่การเงินกลับไปแล้ว
‎(สูติบัตร)
‎บอกฉันทีได้ไหมคะ
‎สถานที่เกิดน่ะ
‎ปกติแล้วนั่นอยู่ในสูติบัตรใช่ไหมคะ
‎ใช่ บางทีพวกเขาก็ใส่ชื่อโรงพยาบาล ‎หรือเมืองที่เกิดลงไป
‎ตอนนี้หลักฐานบางอย่าง ‎ที่ก่อนนี้คิดกันว่าไม่สำคัญ
‎นำเราไปหาเด็กสาวคนหนึ่งในโบฟอร์ต เวสต์
‎ที่ถูกขายมาตอนยังเด็ก
‎เราตรวจสอบเทียบกับฐานข้อมูลเราแล้ว
‎และผมก็ต้องแจ้งคุณว่าเราเชื่อว่า ‎มีความเป็นไปได้อย่างมาก
‎ที่เด็กสาวคนนี้จะเป็น...
‎ลูกสาวคุณ พูมาเลเล
‎อะไรนะคะ
‎- ไง ‎- ไง
‎ส่งจดหมายแนะนำตัวนั่นไปแล้วเหรอ
‎เรียบร้อย ทุนการศึกษานั่นเป็นของฉัน
‎ฉันภูมิใจในตัวเธอ ฟิกส์
‎ขอบใจนะ
‎คืออันที่จริงฉันคิดอยู่ที่งานปาร์ตี้นั่น
‎ว่าเป็นไปได้ไงที่เธอไม่เคยคบหาใคร ‎หลังจากฉัน
‎ใครบอกล่ะว่าฉันไม่เคย
‎บทความ
‎ขอบใจอีกทีนะสำหรับโอกาส ฉันซึ้งใจจริงๆ
‎เธออยากเขียนอีกบทความไหมล่ะ
‎อันที่จริงฉันมีคนช่วยก็ดี ‎เราจะประชุมกันในอีก 15 นาที
‎ฉันคล้ายๆ จะยังตัดสินใจอยู่เรื่องชมรมนิตยสาร
‎แต่ฉันจะติดต่อกลับหาเธอนะ อาจเป็นทีหลัง
‎ไง ทุกคน
‎หล่อนแทรกซึมเข้ากลุ่มเจ้าหญิงเจ้าชายได้ไงน่ะ
‎เจ้าหญิงเจ้าชายกับผีน่ะสิ
‎เด็กใหม่มีความสามารถนะ
‎แล้วก็ทำผมทรงใหม่ด้วย
‎สวมวิญญาณฟิกิเลมากสินะ
‎ฉันว่ายัยนั่นคงเป็นผู้นำกระแสตัวจริง
‎คนอย่างหล่อนครองโลกนี้จริงๆ นั่นแหละ
‎งั้นรู้ที่ทางของตัวเองไว้จะดีที่สุด
‎โลกโรงเรียนไฮสคูลน่ะอาจใช่
‎แต่คนแบบพวกนั้นตกบัลลังก์เสมอแหละ
‎ฉันชื่นชมการมองโลกในแง่ดีของเธอนะ เพื่อน
‎แต่คนอย่างฟิกิเลในโลกนี้ได้สิ่งที่ต้องการตลอด
‎ยกเว้นจะมีใครทำอะไรกับเรื่องนั้น
‎เอาเถอะ ไว้เจอกันในชั้นเรียน
‎(ทำไมฟิกิเล เบเล ‎จึงไม่ควรได้เป็นประธานนักเรียน)
‎ปรับแก้เลย์เอาต์แล้วพิมพ์ออกมา ด่วนที่สุด
‎ตอนนี้เขาเป็นโค้ชว่ายน้ำคนเก่งของฉัน
‎มีคนอยู่ที่นี่
‎เวด
‎พร้อมจะไปหรือยัง
‎แม่ครับ เดี๋ยวนะ ผมต้องไปเพิ่มเติมอะไรด่วน
‎เวด
‎ตกลงเธอเอาบทความไปพิมพ์หรือยัง
‎เวนดี้ ฉันไม่คิดว่า...
‎เอามาให้ฉันก็พอ ฉันจัดการเอง
‎แม่เธอดูจะเชื่อในตัวเธอนะ
‎สถานการณ์ของเธอลำบากมากพอ และ...
‎เวด ลูกชายฉัน...
‎ก็รับประกันให้เธอ
‎ทำไมฉันถึงควรเชื่อในตัวเธอ
‎พาร์คเฮิร์สต์ คอลเลจเป็นโอกาสสุดท้ายของหนู
‎และหนูก็เข้าใจว่า ‎หนูทำเรื่องผิดพลาดแบบก่อนนี้ซ้ำอีกไม่ได้
‎หนูสัญญา...
‎ว่าจะไม่ทำให้ครูผิดหวังค่ะ
‎เพราะเมื่อหนูตั้งใจทำอะไรแล้ว
‎หนูจะทำให้สำเร็จ
‎(เอ็น)
‎(เอช)
‎(บี)
‎(เบเล, เอฟ)
‎(สูติบัตร)
‎(เวด: ต้องคุยกันเรื่องบทความ!)
‎เธอทำบ้าอะไรอยู่น่ะ