NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Powiedziałam mu, że…
To bardzo dziwne, pani Nkosana.
Jeśli coś sobie pani przypomni, proszę do mnie dzwonić, dziękuję.
- To zdjęcie mojej mamy. - Nie wiedziałam.
Znalazłam je na stażu u twojego taty.
Przyniosłam pracę do domu,
a zdjęcie zawieruszyło się w papierach.
- Miałam je zwrócić. - Powiedz mi prawdę.
Miała coś wspólnego z Fiks?
Nie.
Nie wiem.
Wezmę wszystko, co chciałaś oddać.
Nie musisz.
I tak bym to zaniosła w tygodniu…
Nalegam.
Dzięki.
Teraz ty, młody człowieku.
Ohyda. One nie są do uszu?
Siya, przestań się zgrywać.
Otwórz buzię.
Potrzebujecie wymazu od każdego?
Biorąc pod uwagę powagę sprawy, staramy się być dokładni.
A Fiks? Ją już sprawdziliście?
Co teraz?
Moi koledzy są teraz u niej.
No dobrze.
Dziękujemy.
Doceniamy waszą wrażliwość.
Dopóki rodzice Fikile są w areszcie,
sprawy dotyczące jej uzgadniajcie ze mną.
Dziękujemy za pomoc, panie Molapo.
Fikile,
będziemy w kontakcie.
Jeszcze raz to powtórzmy:
pani mąż nie wiedział, że Fikile została, jak to pani ujęła, „adoptowana”.
Powtórzmy to, detektywie,
powtórzmy po raz tysięczny,
on nic nie wie.
Jak udało się pani ukrywać coś tak wielkiego?
I to tak długo.
To na pewno skomplikowane.
Pewnie potrzebowała pomocy,
żeby farsa się nie wydała.
Mam rację?
Co muszę zrobić,
żeby oczyścić imię męża?
Co pani powie na przyznanie się do porwania Phume Khumalo?
Dodajmy jeszcze listę współpracowników.
To moja córka.
Legalnie ją adoptowałam.
- Proszę mi uwierzyć. - Dziękujemy detektywom.
Chciałbym porozmawiać z klientką.
Na osobności.
To zwykła rozmowa, panie Molapo.
Nie ma się czym martwić.
Pani Bhele.
Której części „Z nikim nie rozmawiaj” nie zrozumiałaś?
Której części „Oczyść imię Briana”
nie zrozumiałeś?
I wyciągnij mnie stąd!
Albo zacznę śpiewać.
Pamiętam to zdjęcie.
To ona porwała Phume. Czemu mi je pokazujesz?
Wade, trzymaj się, bo zaraz zadymi ci czacha.
Ale ja…
- O co ci chodzi? Mówisz o moich włosach? - Posłuchaj.
No dobra.
Myślę, że…
to mama KB.
Że co?
Skąd ty…
Co?
Cześć.
- Co u Tahiry? Żyje? - Powiedzmy.
Rzygała o trzeciej, wstała o piątej, a o szóstej modliła się o przebaczenie.
Potem do ósmej psioczyła na Puleng i Wade’a.
- Nieźle na pierwszego kaca. - O rany.
- Co się stało z Fikile? - Nie uwierzysz, jak ci powiem.
Dobra, spróbuj.
Może później.
Jedna rzecz w sprawie spotkania z Daniels.
Możesz jeszcze nie mówić o Reece?
Do kiedy mam czekać?
Bal już wkrótce, nie mamy kasy.
Muszą wiedzieć, że schrzaniła sprawę.
Daj mi szansę to naprawić.
- Proszę. - To nie twoja wina.
- Reece nawaliła, musi się przyznać. - To nie wszystko.
Reece ma teraz problemy.
Zrób to dla mnie.
Będę twoim dłużnikiem.
Gdzie jej zdjęcie?
KB je ma, ale w sieci nie istnieje.
Nigdzie nie mogę jej znaleźć.
Detektyw musi o tym wiedzieć. Wiem, że to twój przyjaciel, ale…
Wade, mówimy o mamie KB.
- Gdyby był inny sposób… - Dość już zrobiłaś.
Ale…
Musimy porozmawiać.
Miałam do ciebie potem zadzwonić.
Chyba chciałam przeprosić za to, że ciągle cię okłamywałam,
ale musisz wiedzieć, że…
naprawdę…
cię lubiłam.
To było przed aferą z Fiks.
- Swoją drogą, ta sprawa… - Puleng, poczekaj.
O tym pogadamy później.
Teraz chcę porozmawiać o mamie.
I koniec z kłamstwami, proszę.
To ważne.
Przestań pieprzyć.
Czemu masz jej zdjęcie?
Jest w to zamieszana?
Dobrze wam poszło.
Lepiej niż zakładaliście.
Gratulacje.
Ten wyciąg jest niekompletny.
Brakuje transakcji z ostatnich tygodni.
Wendy.
Nie jestem pewna.
Reece przygotowuje dokumenty jako skarbniczka.
Reece.
To dziwne.
Chyba coś źle wydrukowaliśmy.
Możemy je dostarczyć później?
Jak najszybciej, panie Ackerman.
I sprawdźcie wszystko, zanim złożycie dokumenty.
Sprawdzimy trzykrotnie.
Ale gratuluję osiągnięcia celu.
Nie mogę się doczekać.
Wendy, wszystko w porządku?
Chcesz coś dodać?
Nie, proszę pani. Jest świetnie.
Dasz sobie radę?
A jak sądzisz?
Mogę coś zrobić?
Pomóż mi się dowiedzieć, co wyprawiają moi rodzice.
- Mamy przejebane. - Mało powiedziane.
Jeśli ktoś włamał się na konto, jeśli doszło tutaj do oszustwa,
to odpowiedzialność za zwrócenie pieniędzy spoczywa na banku.
Sprawdziłaś to?
Tak, ale bronią się zaniedbaniami z mojej strony.
Tak czy inaczej, te sprawy się ciągną,
a bal już za kilka dni.
Potrzebujemy pieniędzy. Potrzebujemy planu.
Potrzebujemy cudu.
Ma nam się udać do poniedziałku? Wątpię.
Ja zacznę.
Mam na karcie 15 000 randów.
Wszystkie moje pieniądze.
Fundusz powierniczy dostanę na 21. urodziny.
Mam jakieś 6000 w gotówce.
Tak jest! Ktoś jeszcze?
Czy będziemy jedynym komitetem w historii Parkhurst,
który spieprzył bal?
Wygląda na to, że reszta z nas nie ma wolnej kasy.
Z bólem przyznam, że Chris ma rację. Potrzebujemy planu.
A raczej planów. Rozdzielmy się.
Będziemy podejmowali wiele działań naraz. Może być?
Jasne.
Burza mózgów: co może przynieś duże zyski
w bardzo krótkim czasie?
Co robisz, bogaczu?
Chciałem ją schować.
O nie.
Popilnuję jej.
Jaki masz pin?
Nie ma pinu.
Po prostu przykładasz i już.
WIADOMOŚĆ Z KLINIKI
W związku z brakiem wpłaty,
pani van Rensburg zostanie dziś wypisana.
Skontaktuj się z kliniką, w celu organizacji transportu.
Reece.
O co chodzi?
Chodzi o…
moją mamę.
Wyobraź to sobie: dowiedział się, że jego mama jest porywaczką.
Myślisz, że o tym zaśpiewa?
To nie jest śmieszne.
Nie żartowałem.
Nie chcę teraz rozmawiać o KB.
Co robisz w weekend?
Nic takiego. A ty?
Nic.
- Oboje nic nie robimy. - No tak.
Może masz ochotę się spotkać?
Jasne, skoro proponujesz.
- U mnie w domu jest dziwna atmosfera. - Jasne.
- Masz jakiś pomysł? - Nie.
- Nie? - Zaskocz mnie.
Dobra, niespodzianka.
Tato!
Dlaczego?
Jak mogłeś tak myśleć?
Tę część będziesz musiał omówić z żoną.
To wszystko, co mogę teraz powiedzieć.
Fikile, kochanie, zostaw nas.
- Muszę porozmawiać z wujkiem. - Oczywiście.
Jak mam teraz do ciebie mówić?
Ciągle mów do mnie tato.
To ja cię wychowałem, skarbie.
Tata.
No dobrze…
Wiedziałeś o tej adopcji? Mam to w ogóle tak nazywać?
Tak, wiedziałem.
I milczałeś?
Mimo tych wszystkich lat?
Znasz Nwabisę.
- Przysięgałem, że nic nie powiem. - Daj spokój, Matla!
A co z Phume Khumalo? To prawda?
Mamy powody, by wierzyć, że tak.
Cholera, co to ma być?
- Wytłumacz mi to, proszę. - Zaufaj mi.
Im mniej wiesz, tym lepiej.
Dzień dobry.
Dziękuję.
- Rozmawiałeś już z Fikile? - Jeszcze nie.
Była wczoraj trochę zajęta.
Chcę ją zaprosić na kolację.
Wszystko jej powiesz.
Detektyw przyjedzie tu koło piątej.
Zabierze laptop i wszystkie dowody.
Potem ma mi wytłumaczyć, co będzie dalej.
Może przyprowadzisz ją później?
Dobrze.
Dzięki.
Do zobaczenia.
Tato, masz chwilę?
Tobie też dzień dobry i nie, nie mam czasu.
Muszę załatwić tę sprawę z Brianem i Nwabisą.
Co się stało?
Dzwoniłem do mamy.
Nie odbiera, nie odpisuje na SMSy. Chcę wiedzieć, co u niej.
Na pewno nic jej nie jest. Bywa zajęta.
Próbuj dalej, pa.
Wiedziałeś o Fiks i Puleng?
Karabo…
- To skomplikowane. - Spróbujmy.
To zły moment,
teraz muszę bronić Nwabisę i Briana.
Pogadamy później.
MYJNIA
AUKCJA 13 700 RANDÓW
AUKCJA 5300 RANDÓW
ZBIERAM NA LEKCJE TAŃCA
FIKILE: UTKNĘŁAM W DOMU, URATUJ MNIE!
MAM COŚ, CO ODWRÓCI TWOJĄ UWAGĘ.
P., jadę do domu w Kommetjie.
Sprawdzę, czy w archiwach Matli jest coś, co mogłaś przeoczyć.
Odezwę się, jak coś znajdę.
Sam.
Ten to dopiero się ślimaczy.
Nie próbował cię pocałować od taksówki?
Na pewno nie jest gejem?
Z całą pewnością.
A ta? Przesadzam?
- Inaczej definiujemy przesadę. - To prawda.
Jak chcesz wyglądać?
Jak dobra żona, która będzie gotować i sprzątać,
czy jak chętna laska?
Na co mam być chętna?
O rety, Puleng.
Gdzie ty się chowasz?
Na ruchanie!
To głupota, po prostu go spytam.
Poczekaj chwilę.
Zapytasz faceta, z którym się umówiłaś, co masz ubrać na randkę?
- Tak. - Ty to jesteś wyjątkowa.
Nie wiem, dokąd mnie zabiera. To ma być niespodzianka.
Co cię tak bawi?
Wysłałam Markowi twoje zdjęcie.
Zama!
Irytująca jesteś!
Od kiedy z nim rozmawiasz?
Jest zabawny.
Ma dwa atrybuty, które bardzo lubię.
Jakie? Mniejsza z tym.
Czemu lubię tylko gejów?
Jak to…
WADE: DRES I ADIDASY.
Dres i adidasy?
Może zabiera cię na siłownię. Ja tam wiem, że powinnaś ćwiczyć.
Zamknij się.
MYJNIA
Cholera.
- Już po miss mokrego podkoszulka? - To nie jest zabawne, dupku.
Nie o to mi chodziło.
Czemu wciąż zbieramy kasę? Myślałam, że już się udało.
Wyjaśnię wszystko później, szefowa się zbliża.
Nie chcę być taka, ale do roboty, bo mamy zaległości.
A myślałam, że jesteś przeciwko niewolnictwu.
Wybawienie.
Na razie.
- Cześć. - Hej.
9600 randów.
- Co? Jak to zrobiłeś? - Sprzedałem ciało starej bogaczce.
- Szkoda mi staruszki. - Szkoda? Trafiła na okazję.
Masz ochotę na próbkę?
- Chcesz… - Jezu, nie bądź obrzydliwy.
Wendy, no chodź!
- Co robisz później? - Nic fajnego.
Odbieram wyniki badania DNA.
- Może dowiem się, czyją córką jestem. - Cholera.
Poznam rodziców.
- Takie tam. - Przepraszam.
Chciałem cię zaprosić na kolację.
- Ja gotuję. - Tak?
Ale…
Wspaniale.
- Zaproszenie przyjęte. - Jesteś pewna?
Tak.
Przestanę o tym wszystkim myśleć.
Poczekaj sekundę.
Mamo.
Co? Cholera.
Jesteś cała?
Dobrze, do zobaczenia.
Serio? Ledwo przyjechałeś.
Ktoś napadł moją mamę, muszę jechać.
- Nic jej nie jest? - Nie wiem.
Pogadamy później.
Mogę ci tego nigdy nie wybaczyć.
To nie jest śmieszne.
- Myślałam, że idziemy w góry. - Zemsta to suka.
Zemsta?
Za twoje śledztwo.
Przepraszam.
Poważnie.
Byłam okropna.
Musiałam być zdesperowana.
Już dobrze, żartuję.
Rozwiązałaś sprawę, której nie podołała policja.
Jakiś obłęd.
Cieszę się, że mogłem pomóc.
To my.
My ją rozwiązaliśmy.
Bez ciebie nie dałabym rady.
Dzięki.
Hasztag TeamWuleng.
O nie.
Hasztag Pulade.
Lepiej brzmi.
No dobrze.
Wszystko gra?
Tak.
Zastanawiałem się,
czy dokończymy to, co zaczęliśmy.
Wtedy w taksówce.
Z przyjemnością.
Z przyjemnością?
Na pewno nie musisz iść do lekarza?
Nic mi nie jest.
Miałam dużo szczęścia.
Co teraz?
Przyspieszamy.
Co to znaczy?
To jasne, że chodzi o to, co twoja mama wie na temat Fikile.
O sprawę Phume Khumalo.
Będziecie w programie ochrony świadków.
Od teraz. Musicie wszystko zostawić i zniknąć.
Moi ludzie przywiozą wam później wszystko co niezbędne.
Tylko tak damy radę was ochronić.
Mamo, muszę powiedzieć Fiks, że odwołujemy kolację.
Synu, Fikile może być częścią problemu.
Fiks? To niedorzeczne.
Zaryzykujesz życie mamy?
Przepraszam, Sam.
Za wszystko.
To dobra decyzja. Oddaj mi telefon.
Gdybyś zmienił zdanie.
Dziękuję, Sam.
Co tam? Tu Sam, nie mogę odebrać…
Razem z dzisiejszym utargiem mamy 63 450 randów.
Wciąż brakuje nam 40% kwoty.
Nie zdążymy.
Cholera.
- Nadal nie odbiera? - Nie.
Czy moje życie może być jeszcze gorsze?
Jebany Sam. Zawsze zadajesz się z palantami, Fiks.
Nie zasługują na ciebie.
Zróbmy coś fajnego, ja stawiam.
Nie chodzi tylko o Sama.
Chodzi o moje życie.
Straszny bajzel.
- Zawieź mnie do domu. - Fiks.
Wyluzujemy się, pogadamy.
Chris, dziękuję.
Jesteś jedyną stałą w moim życiu,
ale teraz muszę być sama.
- Musisz porozmawiać z Brianem. - Nie.
Jeszcze nie.
Boję się,
że mnie zostawi,
gdy pozna prawdę.
Jaki masz plan? Będziesz go unikać?
Plan jest taki, że mnie stąd wyciągniesz!
Inaczej powiem im prawdę.
Nie wezmę wszystkiego na siebie.
Oszalałaś?
Pamiętaj, z kim masz do czynienia.
Podjęła już kroki,
żeby rozwiązać całą tę sytuację.
Musisz być cierpliwa.
Rozmawiałeś z nią?
- Tak. - Bezpośrednio?
Tak!
Dziękuję.
- Widzimy się w szkole. - Miłej nocy.
- Ackerman, dobry z ciebie przyjaciel. - E tam.
Miałem po drodze, to żaden problem.
Mówię o Reece i Fikile.
Nadstawiasz karku za przyjaciół.
Myliłam się co do ciebie.
Komplement od Wendy Dlamini?
Nie przyzwyczajaj się.
To wszystko i tak twoja wina.
Dobrej nocy.
Co się dzieje?
- Chodzi o wynik badania? - Tak.
Pan detektyw chce z nami porozmawiać na osobności.
Z tobą porozmawiamy…
Nie. Chcę przy tym być.
Nie ma już nic do ukrycia. Wyniki pokażą, że Fiks to Phume.
Powinniśmy porozmawiać sami, zanim przekażemy wyniki Puleng.
Nie.
To ja ryzykowałam życie dla tej sprawy.
Teraz mnie wykluczycie?
Nie.
Dziękuję.
Badanie DNA
przeprowadziło laboratorium kryminalistyczne policji RPA.
Oto wyniki.
„Badanie wykazało, że Fikile Bhele…
jest córką Thandeki Khumalo”.
To nie wszystko.
„Dalsza analiza wykazała, że Fikile Bhele…
nie jest córką Juliusa Khumalo.
Fikile jest siostrą przyrodnią Puleng Khumalo i Siyi Khumalo”.
Pytania dotyczące tych wyników proszę kierować do mnie
albo do koleżanki z laboratorium, Tamary.
Baba, zaczekaj.
Baba, proszę, to…
Ten dzień zrobił się jeszcze gorszy.
Kto jest moim biologicznym ojcem?
Tego jeszcze nie wiemy.
Co teraz?
Czas, by Fikile poznała państwa Khumalo.
Załatwię to w najbliższych tygodniach.
Słuchajcie.
Jak wiecie, reprezentujemy komitet organizacyjny
i przygotowujemy w tym roku bal maturalny,
który odbędzie się już za kilka dni.
Powiem krótko:
być może znacie się na czymś,
co pomoże nam przy organizacji.
No dobra, mam nadzieję, że smakowało!
Ktoś jeszcze chce wyjść? No już!
Dziękuję.
Oto lista rzeczy, przy których potrzebujemy pomocy.
Wendy.
Zacznijmy od dwóch kluczowych elementów:
catering i muzyka.
Najpierw omówmy catering.
Chciałem ci coś pokazać.
Naszukałem się.
To list pożegnalny od mamy do taty.
Sprawdź datę.
24 SIERPNIA 2003
Cholera. To kilka dni po narodzinach Fiks.
Chyba się spieszyła.
„Drogi Matlo, muszę odejść z oczywistych powodów.
Przepraszam, że cię w to wplątałam.
Nie chciałam tego.
Jak wiesz, moja praca bywa niebezpieczna,
ale zadbam o ciebie i KB.
Całuję i kocham, Lisbeth”.
Pracowała dla Point of Grace.
Część dokumentów jest w archiwach Matli.
- Byli zamieszani w… - Handel ludźmi…
i dziećmi.
Twój tata siedział w zarządzie firmy i był jej prawnikiem.
Porwała Fikile.
To ona, Puleng.
Ten szkic powstał po porwaniu.
Wtedy postanowiła wyjechać z kraju i zaczęła uciekać.
Zostawiła mnie z Matlą.
Nigdy nie wróciła.
- Wiesz, gdzie teraz jest? - Nie. Już nie.
KB…
nie wiem, jak to powiedzieć, ale musisz to pokazać policji.
Rozumiesz, prawda?
Pani Bhele, obawiam się,
że ryzyko ucieczki jest za duże.
Odrzucam wniosek o kaucję.
Pojedzie pani do więzienia Pollsmoor,
gdzie spędzi pani czas w oczekiwaniu na proces.
- Rozprawa zostaje odroczona. - Proszę wstać.
Trzymaj się.
Nwabisa!
Siedemnaście lat.
Tyle ukradłaś mnie i moje rodzinie!
DZIŚ BAL MATURALNY!
KOZAK LOKAL!
KTO DZIŚ GRA? PARKHURST WIE, JAK BALOWAĆ.
Szerokie uśmiechy.
No nie! O Boziu!
Czemu nic nie mówiłaś?
Tak jest fajniej.
- Mark, co u ciebie? - Super.
Wyglądasz oszałamiająco.
Skarbie, trzeba się pokazać na największym wieczorku Parkhurst.
No dobrze.
Zama mówiła,
co wyczyniałaś, żeby udowodnić, że Fikile jest twoją siostrą
Jesteś moją bohaterką.
Dziękuję, ale nie zrobiłam tego sama.
No weźcie.
- Uroczo! - Gotowi na zdjęcia?
- Oczywiście. - Tak jest!
Tak jest, kochana.
Ładnie razem wyglądacie.
Będę waszym kelnerem.
- Mówcie, jeśli czegoś potrzebujecie. - Dzięki.
Co z muzyką?
- Czy DJ miał… - KB, cholera.
- Stary, gdzie DJ? - Nie wiem, nie odbiera.
Ja pierdolę.
Użyj aplikacji na telefonie i połącz go auxem z konsolą czy coś.
Mówisz poważnie?
Tak, no już.
Na zdjęciach były trzy razy większe.
Nie trzeba było oszczędzać na jedzeniu. Chce mi się płakać.
Na czymś musiałyśmy oszczędzić.
Wszyscy siedzą. Możemy podać przystawki?
Jasne, do dzieła.
Tylko surowy pomidor z fetą?
Gdzie reszta?
Dzień dobry.
Fikile, miło, że przyszłaś pomóc.
Jak się masz?
Daję radę.
- Zawsze możemy porozmawiać. - Dziękuję.
Proszę bardzo.
Panie i panowie, my weźmy się za przystawki,
a w międzyczasie cudowna dyrektor Daniels
zacznie wieczór inspirującą przemową.
Pani Daniels.
Stary, co jest? Gdzie jesteś?
Wybacz. Już jadę.
- Po wszystkim musimy porozmawiać. - Tak, proszę pani.
Witam maturzystów z rocznika 2020.
Dania główne nie są przesadnie główne.
Na mnie nie patrz, pytaj naszą genialną skarbniczkę.
Co to ma wspólnego z tobą?
CHRIS: DANIELS CHCE POROZMAWIAĆ.
Co to za catering? Mieliście dużo pieniędzy.
Jest mi wstyd.
Mamy tu ważnych absolwentów.
Jaki był budżet na jedzenie?
A muzyka?
KB puszcza ją z telefonu.
Zapłaciliście mu za to?
- Mieliście pieniądze na muzykę? - Tak.
- Ale potem… - Przepraszam.
To moja wina. Wendy nie miała z tym nic wspólnego.
- Przestań. - Wszystko gra.
Jeszcze je poprawię, dobra?
Jak chcesz.
Jutro przeprowadzimy audyt.
Przyprowadź swoją skarbniczkę i weź pełne wyciągi bankowe.
Chris…
nie uwierzysz, kto przyjechał.
Kto?
Idziemy potem do KFC?
- Bez żartów. - To niedorzeczne. Co znowu?
Smacznego.
Czy to deser?
Teraz lepiej chodźcie na parkiet.
Oto DJ Maphorisa!
UWIELBIAM TĘ PIOSENKĘ! PARKHURST RZĄDZI!
Dokąd mnie zabieracie o tej porze?
- Skończyło się miejsce. - W magazynie jest druga karta pamięci.
Tam? Super.
Stary, uratowałeś nam tyłek.
Wystraszyłeś mnie. Koncert jest kozacki.
- Wiedziałeś o tym? - Tak jakby.
Matla zapłacił.
Co?
Maphorisa nie zagrałby za darmo, a że ciągle mam kartę Mapli,
to uznałem, że może tyle dla nas zrobić.
Co tu robisz?
Nie przegapisz występu?
Chciałem z tobą porozmawiać.
Wszystko przemyślałem.
Powinniśmy iść na policję i powiedzieć im o mojej mamie.
No dobrze.
Jesteś pewny?
Jestem z ciebie dumna.
Wiem, że to dla ciebie trudne.
Porozmawiajmy o tym później, dobra?
Chyba nie byłem w pełni szczery.
- KB… - Nie chciałem się tak rozstawać.
Ja też nie.
Ale jest jak jest.
- Dziękuję za wszystko. - Nie ma sprawy.
Podziękujcie KB ode mnie.
- Jasne. - Super.
Oczywiście.
Świetny wieczór, kurwa, udało się.
Chcę was wyściskać.
To znaczy, że czas na mnie.
Widzimy się na parkiecie.
Świetny pomysł, Tahira.
No dobra, spoko.
Wszystko w porządku?
Wszystko gra.
Cieszę się chwilą.
Poza tym próbuję wymyślić, co powiemy jutro Daniels.
Coś wymyślimy.
Przez chwilę poświętujmy.
Dobrze nam poszło.
Wyluzuj, pij piwo.
Właśnie tak.
Panno van Rensburg.
Pani dyrektor.
Prosiła mnie pani, żeby czymś się zajęła.
Wiesz już, kto handlował w szkole?
Tak.
To…
ja.
Cześć.
No cześć.
No dobrze.
Opanuj się.
Przepraszam.
Wciąż próbuję to rozgryźć.
I za to się z tobą napiję.
Widzę, że pogodziłaś się z KB.
- To znaczy? - A co to ma znaczyć?
Widziałam, jak się liżecie w magazynie.
Zamykaj drzwi.
Czy to może zostać między nami?
Jasne.
Wszystko gra?
- Nie. Moje życie jest w rozsypce. - Co ty nie powiesz?
Przepraszam. Co z Samem?
Jest jak reszta mojego życia: pieprzoną niewiadomą.
Szczerze mówiąc, trochę się martwię.
Po prostu wyparował.
Zniknął.
Nie odzywa się od kilku dni.
Podobno się na tym znasz, znajdziesz go dla mnie?
Oczywiście. Zrobione.
Ale najpierw twój tata.
- Właśnie, co to, kurwa, jest… - Sama nie wiem.
Cześć!
Gdzie byłaś? Martwiłem się.
- Mogę ją ukraść? - Oczywiście.
No chodź.
Fikile!
Fikile, musimy natychmiast wyjść.
- Ktoś porwał mamę, musimy iść. - Co?
Co się dzieje?
Sama nie wiem, napiszę.
Co się dzieje?
Halo!
To nie tak.
Jasne.
Gliny właśnie wyciągnęły Fiks.
Co? Cholera, chodźmy.
Co się stało?
Dokąd mnie wieziecie?
Lisbeth.
Co tu robisz?
Jak zawsze po tobie sprzątam, Nwabisa.
A teraz…
opowiedz mi o tej całej Puleng.
Napisy: Jędrzej Kogut