SERIAL NETFLIX
Godzina nagrania to 10.49 30 grudnia 2021 roku.
Jesteśmy w tajnej kryjówce w Przylądkowej Zachodniej.
Proszę się przedstawić.
Janet Nkosana.
Jeszcze raz.
Od początku.
To było przed moją kadencją.
Zaczęło się, gdy Julius Khumalo skontaktował się z Point of Grace
w sprawie adopcji.
Oddychaj!
- Poznał kogoś z agencji. - Przyj!
Ustalili cenę, za którą przekażą dziecko.
Phume.
Zerwij umowę, dobrze?
Nie ruszyłem pieniędzy,
więc to odwołaj.
Pani Khumalo wiedziała?
Nie miała pojęcia.
Było już za późno.
Musicie znaleźć architektkę
Znajdźcie Lisbeth Molapo.
Rozmawiałeś z mamą? Mam wrażenie, że mnie unika.
Jest dorosła, nie mogę mówić w jej imieniu.
Chodzi o to,
że od zniknięcia Nwabisy jest niedostępna.
To dziwne.
Mów wprost.
Dobrze.
Gdybyś wiedział coś o zniknięciu Nwabisy,
to powiedziałbyś o tym policji, prawda?
Gdybym coś wiedział.
MUSZĘ ODEJŚĆ. TO JEST NIEBEZPIECZNE.
ZAOPIEKUJĘ SIĘ TOBĄ I KB.
Dzień dobry.
Puleng mówiła, że aplikuję do Parkhurst?
- Serio? - Czekam na odpowiedź nt. stypendium.
Za rok możemy być w jednej szkole.
- Super! - Naprawdę ekstra.
- Ekstra. - Oprowadzę cię.
Przemalowaliśmy rok temu,
ale przez 17 lat nic nie zmienialiśmy, wierząc, że wrócisz.
Jak długo mamy tu siedzieć?
Do czasu zamknięcia głównych graczy.
Kiedy mnie posłuchacie i zajmiecie się Matlą Molapo?
Gdy dasz nam konkretne informacje.
Reprezentowanie Point of Grace to za mało.
Jego rola jest o wiele większa.
Po prostu świetnie zaciera ślady.
W końcu popełni błąd.
Gdy to zrobi,
będziemy gotowi.
To z momentu narodzin.
Tak, 16 sierpnia 15.00 w Kapsztadzie. Urodzona z bujną czupryną.
WITAJ W DOMU
Witaj, zgago.
NIEZNANY NUMER
Dziękuję, że przyszłaś.
Wiem, że to trudny okres dla twojej rodziny.
Jakieś wieści o pani Bhele?
Trzymamy się, a policja robi, co może.
Dałam ci na imię Phumelele po prababci.
Wyznaczała trendy. Tak jak ty.
Jestem Zuluską?
Tak!
Nasza rodzina jest z Amanzimtoti.
Tak.
No i…
- Mój biologiczny ojciec… - Siya.
Zrobisz Fiks szejka?
Dobra.
Myśli, że pan Khumalo jest moim ojcem?
Tak.
Trochę tak.
A pani?
Przed testami DNA i…
Miałam nadzieję, że porozmawiamy o wszystkim.
Wie o mnie?
Powie mu pani?
- To skomplikowane. - Jak?
Fikile, przestań.
Co jeszcze kryjemy?
- Mamo. - Nie teraz, Puleng.
Przepraszam, Fikile.
- To zły moment, by o tym mówić. - Kiedy będzie dobry?
Nie zasługuję na prawdę?
To było bez sensu.
Możemy iść do domu?
Jesteś w domu.
- Fiks, możemy… - Przykro mi, Puleng. Nie mogę.
Kochanie.
Nie przekreślaj jej.
Pewne rzeczy ciężko jest omawiać z dziećmi.
WSZYSTKO GRA? SPOTKAMY SIĘ POTEM NA STACJI?
DO ZOBACZENIA
NIEZNANY NUMER
Halo.
Mama?
Mamo, to ty?
Nwabisa?
Nwabi, to ty?
Porażka. Nie rozumiem, czemu tak się zachowuje.
Na pewno nie bez powodu.
No cóż…
Jak tam biwak?
W porządku. Szkoda, że cię tu nie ma.
Nie ma opcji. Nienawidzę namiotów.
Po co jechać gdzieś, gdzie będziesz cały czas brudny?
Nie jest tak źle.
Mogę oddzwonić?
Jasne, spoko.
Spoko. Też tęsknię.
Wade, chodź na śniadanie.
Ktoś tu zrobił kupę!
Fikile…
- Cześć, ciociu. - Lunga, cześć.
Jak się masz?
Boże, zapomniałam, że przyjeżdżasz.
Nie ma sprawy.
- No nie. - Lunga!
- No nie. - Kuzynie!
Siya, czym oni cię karmią?
Zawsze wybierasz najlepszy moment!
Jesteście świetni dla mojego ego.
Do kiedy zostajesz?
- Dopóki nie dostanie pokoju. - Super!
Tak. Mam prezenty dla wszystkich.
- Nie podglądajcie. - Dobra.
Gdzie jest pan Julius?
Wszystko ci opowiem.
Wszystko, co wiem.
Namierzymy połączenie, dobrze?
To mógł być każdy.
Minęły trzy tygodnie. Mamy przygotować się na najgorsze?
Wszystko jest możliwe.
Obiecuję, że robimy wszystko, by ją znaleźć.
Oby się udało.
Aresztujcie ją.
- Fikile. - Nie, tato.
Zrobiła to.
Okłamała nas.
Kto uwolnił ją z aresztu?
Ona uciekła, a my musimy uporządkować jej bajzel.
Nie mów tak, Fikile.
- Nie znamy całej historii. - Nie. Nic nie wiemy, prawda?
Mówiłaś Wade’owi o całusie z KB?
Nie. Chyba nie dam rady, Zama.
Wiesz, że musisz.
Nie pozwól, żeby to cię później użarło.
Wiem.
Oddzwonię później, dobra?
Cześć.
Przepraszam za wcześniej.
Nie trzeba.
Jak się czujesz?
Pamiętasz, jak mówiłaś, że pomożesz mi znaleźć ojca?
Musisz to zrobić.
Ty i ja, koniec kłamstw.
Proszę.
Jako siostry?
Tak.
Siostry.
Od czego zaczniemy?
Nie podglądaj.
Dziwne uczucie.
- Zdejmuję. - Nie.
- Cierpliwość to cnota. - Cnota? I kto to mówi.
Niesamowite.
Nie wiedziałam, że gotujesz.
Jestem pełen niespodzianek.
Zapomnieliśmy o bisque.
Połóż i spieprzaj.
No weź.
Kłamstwo i catering.
Lepsze to niż zatrucie pokarmowe.
Wendy.
Muszę ci coś powiedzieć.
Pamiętasz program „Liderzy przyszłości”?
Zaproponowali mi wymianę.
Wspaniale.
W Hiszpanii.
Na pół roku.
Brawo ty.
Nie jesteśmy parą, pamiętasz?
Chris, przepraszam. Powinnam była cię uprzedzić.
Jadę po tygodniu pierwszego semestru.
Jestem dumny.
Robisz tyle rzeczy.
Muszę znaleźć kogoś, kto pomoże mi umknąć podatkom.
Uniknąć podatków.
Jedno i to samo.
Cholera.
Oczywiście.
Właśnie kończę sprzątać i już jadę.
Muszę iść.
Na pewno ci to nie przeszkadza?
Oczywiście. Już planuję wakacje w Hiszpanii.
Do zobaczenia.
Pa.
WNIOSEK O EWALUACJĘ OCEN ODRZUCONY.
Jak leci?
Tu jest mi lepiej.
Przepraszam.
JESTEM ZAJĘTA
Dzień dobry.
Zalega pani z płatnością za zeszły miesiąc.
Kiedy ją pani ureguluje?
Tak, przepraszam, załatwię to do końca tygodnia.
Może mi pani wysłać fakturę na email? Mam pieniądze.
Słowo, proszę spytać kierownika w pubie, w którym pracuję.
Dziękuję.
Dzięki.
MUSIMY POGADAĆ, CZEMU MNIE IGNORUJESZ?
Wiemy o czekach z Point of Grace.
Musicie wiedzieć, że nie wziąłem tych pieniędzy.
Fikile,
przez 17 lat w sercu byłaś moim dzieckiem.
Popełniłem błąd, zanim się urodziłaś.
Wezmę za niego odpowiedzialność.
Nie chcę sprawiać wam więcej bólu.
Powinnaś iść.
W porządku, panie Khumalo.
Nie jestem już pana problemem.
Dziękuję za czas.
Twój ojciec był klientem Thandeki,
gdy pracowała dla Belmont.
Tylko tyle wiem.
Nie chciałem znać więcej szczegółów.
Dziękuję.
To nękanie.
Mamy nakaz, panie Molapo.
- Przez pańską żonę. - Na jakiej podstawie?
Proszę powiedzieć, gdzie jest, a potraktujemy pana łagodnie.
Wynocha z mojego domu.
Co słychać?
Oficjalnie odrzucili mój wniosek.
Cholera, Chris.
Twoi rodzice nie mogli nic zrobić?
Chyba nie przyjęli tego do wiadomości. Dla nich to bez znaczenia.
Może będę musiał zmienić kraj.
Nie dramatyzuj.
Znowu będziesz miał przegląd pola.
Dziękuję, Reece. Zawsze mnie pocieszasz.
A co z tobą i panią prezydent świata
po waszym pocałunku na balu?
- Jesteście razem? - Wendy? Nie ma mowy.
Królowe lodu nie mogą…
- Wendy. - Przestań.
- Przyłapany. - Tylko udawałem.
Nie jesteśmy parą, pamiętasz?
Tak. Jasne.
Wendy, no co ty.
- Cześć. - Hej.
Nie mam dużo czasu.
Ja też.
No i co?
Wygląda na to, że moja mama może być zamieszana w zniknięcie Nwabisy.
Wygląda na to, że świadek będzie chciał zeznawać.
Tak mi przykro.
Wszystko gra?
Czuję się chujowo.
A ty?
Jak się masz? Nie widzieliśmy się od balu.
Stary bajzel, nowy dzień.
Moja najlepsza przyjaciółka mieszka na odludziu z babcią.
Zdradziłam chłopaka z byłym.
Mówiłeś komuś o tym?
Za kogo ty mnie masz?
Nagrałeś diss o swoich podbojach i zaśpiewałeś go przed całą szkołą.
Nikomu nie powiem,
ale niczego nie żałuję.
Co?
Mówię o pocałunku.
No dobra.
Muszę lecieć.
Ciągle możemy rozmawiać, prawda?
Przez tę sprawę z mamą jestem całkiem rozbity.
Tylko ty i Fiks to rozumiecie.
Pewnie.
Super.
KSIĘGOWOŚĆ BELMONT
POTENCJALNY OJCIEC
Tajska, indyjska czy burger?
Indyjska.
Bhelekazi, skarbie.
Każda rodzina może mieć zły rok,
ale za to kolejny
będzie dla nas znacznie lepszy.
- Indyjskie? - Tak.
NIEZNANY NUMER
Halo.
Mama?
Mamo, to ty?
Mamo, jeśli to ty, powiedz coś.
Mamo?
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU
- Super, że jesteś na sylwestra. - Dla ciebie cofnę się w czasie.
Przyniosłem szampana.
Wypijemy jak na filmach? Z zaplecionymi rękoma?
Tak?
PRZEPRASZAM PO RAZ KOLEJNY. SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU. PO RAZ KOLEJNY.
To nie będzie trwało wiecznie.
Trzymajmy się zasad.
Dostałem się! Pójdę do Parkhurst!
- O Boziu, Siya! - Wiadomo!
- Gratulacje. - Co się dzieje?
- Idę do Parkhurst. - O rety, Siya!
PARKHURST, NADCHODZIMY
TEŻ CHCĘ BYĆ SIOSTRĄ FIKS
WIECZNE DRAMATY
Znowu witam was w liceum Parkhurst.
W tym roku pierwszy tydzień będzie wyjątkowy.
Jak widzicie,
każdemu maturzyście przypisaliśmy podopiecznego z ósmej klasy.
Siya Khumalo?
- Tak, a co? - Jesteś bratem Puleng i Fikile?
- Tak. - Puleng zna moją siostrę.
Wpadnij do nas potem.
Spoko.
Cześć.
Witam wszystkich serdecznie.
Chcę też skorzystać z okazji,
by wspomnieć
o Wendy Dlamini.
Za tydzień panna Dlamini
dołączy w Hiszpanii do programu „Liderzy przyszłości”.
Chris.
Cześć.
Chyba jesteś w złej klasie. To 11.
Wiem, gdzie jestem.
Dzięki, Wade.
Powrót do 11.
KTO TU WRÓCIŁ?
CHRIS WIE, JAK TO JEST KIBLOWAĆ.
JAK MOŻNA OBLAĆ 11. KLASĘ?
Co jest?
CHRIS JEST W MOJEJ KLASIE!
Stary, widziałeś?
Powrót do Parkhurst.
Nie wiedziałam, że zmieniła pani gabinet.
To tymczasowe.
DYREKTOR DANIELS
Zgodnie z ustaleniami dziś zaczną się twoje prace społeczne.
Pomożesz pracownikom sprzątającym.
Codziennie po szkole.
Nie pozwól, żebym żałowała tej decyzji.
Jeśli usłyszę, że handlujesz w szkole…
Rozumiem. Czyste podłogi i żadnych narkotyków.
Bardzo dziękuję.
Reece, pamiętaj,
żeby nikomu nie mówić o wyczynach pana Ferreiry.
W czym mogę pomóc?
Chcę porozmawiać ze śledczym.
Nazywam się Lisbeth Molapo.
To będzie najdłuższy rok w moim życiu.
Już i tak wszyscy mamy zjebany rok.
Nie mamy wyboru, musimy się wspierać.
Postarajmy się.
Cześć.
Kurwa, co jest?
Tobie wybaczyła handel, ale ja powtarzam 11. klasę?
Mam iść do więzienia?
W najgorszym razie się czegoś nauczysz.
Wszystko gra?
Jesteśmy z tobą.
Porozmawiaj z nami.
- Razem dotarliśmy tak daleko. - Tak.
Ma rację.
Daleko zaszliśmy, nie wystawiajmy się.
Bez wystawiania.
Ciężkie czasy mijają.
Tylko twardziele dają radę.
Prawda?
Muszę wyszorować kible,
jeśli mam zdążyć na zmianę do pubu.
- Nara. - Dasz radę.
Też muszę iść.
Klasa 11.
Jest super.
- Szkoda. - Nic mu nie będzie.
LICEUM PARKHURST
Tu się ukrywałaś.
Wendy, no weź.
Przyznałabyś się do kiblowania?
Nieważne.
Mogłeś mi powiedzieć.
Pomogłabym ci.
Przepraszam.
Powiedziałaś, że wyjeżdżasz.
Spanikowałem, myśląc, że się nas wstydzisz.
„Królowa lodu”? To bolało.
Przepraszam.
Wynagrodzę ci to.
Muszę się przygotować.
Wezmę torbę i pomogę ci.
Nie, Chris. Wstęp tylko dla maturzystów.
Chcę panią zrozumieć.
W czasie porwania Phume
zawarliście bardzo kontrowersyjny interes,
który wymagał od pani przeprowadzki.
Choć napisała pani list, z którego wynika coś innego.
W tym liście napisałam prawdę,
zmagaliśmy się z negatywnym lobbingiem.
Ludzie zadawali sobie mnóstwo trudu, żeby zepsuć tę umowę.
Odeszłam, by chronić rodzinę.
Czemu pani wróciła?
Żeby oczyścić imię.
Dla dobra syna.
Wszystko robię po to, żeby go chronić.
Dlatego rozmawiam z wami bez adwokata.
Nie mam nic do ukrycia.
Sprawdziłam papiery mamy z czasów Belmont.
Nie znalazłam nic o klientach.
No dobrze.
Może wpadniesz do nas domu?
Spytasz ją jeszcze raz.
Nie mogę, przepraszam
Jedna okłamująca mnie matka to mój limit.
Nic się nie dzieje, kolejna nierozwiązana zagada w moim życiu.
Hej, Khumalo.
Biorę ten sok.
To dla mnie i KB.
Szanuj klasę 12. Chodź tu.
- To brat Fikile Bhele. - No i co? Dawaj ten sok.
Sam sobie weź sok.
Mówię do ciebie.
Wyluzuj.
- Tak? - K.B.!
Co jest? Zostaw go.
- Albo? - Wybiję ci zęby!
- Przestańcie! - Puszczaj.
Chris, nie wolno ci tu być.
- Wszystko gra? - Cipa!
Przeproś Siyę albo idziemy do Daniels.
Śmiało. Zobaczysz, co z tego wyjdzie.
To portret kobiety, którą widziano z Phume w taksówce przed szpitalem.
Wygląda jak pani na zdjęciu z 2003 roku.
Zgodzi się pani?
To może być każdy.
Przyprowadźcie osobę, która opisywała porywaczkę.
Może mnie rozpozna?
Co ciekawe, zginęła tydzień temu.
Szkoda.
Dzięki, że odwiozłeś Siyę.
Nie ma sprawy.
- Fiks chciała przyjść, ale… - Jasne.
Cieszę się, że cię widzę.
Wracam do środka.
Puleng.
Nie chcę tego kończyć.
Wiem, że ty też.
Jestem z Wadem.
- Nie stałam w miejscu. - Czyżby?
Jak Siya?
Kiepsko.
To miłe, że KB go odwiózł.
Są blisko.
KB jest jego mentorem w szkole.
Wy też jesteście blisko.
Myślałem, że jesteś z Wadem.
Nie będziesz mnie przesłuchiwać,
skoro nie powiesz Fikile, kto jest jej ojcem.
- Nie chce tu przychodzić. - To sprawa między nią i mną.
Wcale nie.
To dotyka nas wszystkich.
Najpierw odpychasz tatę, a teraz Fikile.
To on zostawił mnie.
Tuż po ślubie
spanikował i poprosił o przestrzeń.
Dwa miesiące po ślubie zamieszkałam z koleżanką.
Byłam upokorzona.
Imprezowałam.
I to dużo.
Pewnego razu trafiłam na imprezę pożegnalną klienta.
Anthony Gabisa.
Ładnie pachniał.
Poświęcił mi uwagę, której potrzebowałam.
Chciałaś znać prawdę.
Kilka dni później wyjechał do LA,
a twój tata wrócił do domu.
Wszystko było dobrze.
Aż dowiedziałam się, że jestem w ciąży.
To on?
PIERWSZY CZWARTEK MIESIĄCA W GALERII
Tak.
Czemu nie powiesz tego Fikile?
Nie chcę, żeby myślała, że była błędem.
Znam cię, Puleng.
Nie szukaj go.
Kochanie,
jeden wybór wpływa na całe życie.
Jeśli chcesz być z Wadem,
bądź z nim.
Nie dawaj nadziei KB.
Puleng, proszę…
nie popełniaj tych samych błędów co ja.
PIERWSZY CZWARTEK MIESIĄCA W GALERII
Jestem trochę podobna.
To prawda.
Od pięciu lat jest w Kapsztadzie.
Patrz,
w każdy pierwszy czwartek miesiąca ma spotkanie w galerii
w ramach jakiegoś programu społecznego.
Wyślę ci link.
Najbliższy czwartek.
Tak.
To co?
Idziemy?
Tak.
- Tak? - Tak.
Dziękuję, Puleng.
Co my tu robimy?
Macie tylko poszlaki, to za mało, żeby mnie zatrzymać.
Mamy świadka, który zezna,
że była pani zaangażowana w porwanie Phume.
Spróbujcie znaleźć jakąkolwiek transakcję,
która wskaże na mój udział w zdobyciu dziecka.
Jedyną osobą, która mogła zyskać na tym porwaniu,
jest Nwabisa Bhele.
Przez 17 lat twierdziła, że to jej dziecko.
Szefie.
Od paru godzin nie możemy się skontaktować z Nkosaną.
- Ruszała się? - Nie.
Musi pan zobaczyć coś jeszcze.
Chodzi o Nwabisę Bhele.
Jak nas tu znaleźliście?
- Co nam zrobicie? - Morda, koniec pytań.
Chodźcie.
- Mogę iść do łazienki? - Nie.
Proszę, chodzi o brzuch.
Minuta.
#PIERWSZECZWARTKI
Wszystko gra?
A jeśli to nie ten Anthony?
Rozmawiałam z mamą. To na pewno on.
Słuchajcie,
dajmy jej trochę przestrzeni i wróćmy za godzinę.
Dzięki, KB.
Będzie dobrze.
Idę coś zjeść. Masz ochotę?
- Pewnie. - Hej!
O rety!
Miło cię widzieć. To mój kuzyn, Lunga.
Co tam?
KB.
Ten KB Molapo.
Wade.
I chłopak. Jak leci?
Nieważne. Chodźmy się najebać.
Nie przejmuj się.
- Idziemy coś zjeść. Dołączysz? - Jasne.
Co tu się dzieje?
To ma być pakowanie?
Większość młodych ludzi byłaby zachwycona szansą wyjazdu do Hiszpanii.
To piękne miejsce na rozwój kariery.
Nie mam racji?
No dobrze.
O co chodzi? Porozmawiajmy.
Żałujesz czegoś, co w życiu zrobiłaś albo nie zrobiłaś?
Czasami wolałabym tak ciężko nie pracować.
Naprawdę?
Czasami w życiu
żałujemy, że nie spędziliśmy dość czasu z bliskimi.
Chodzi o tworzenie wspomnień, choćby były złe.
Przy tobie ominęło mnie tak wiele.
Kobiety muszą dużo poświęcić, żeby realizować aspiracje, prawda?
Ktoś do pani dzwoni.
Skarbie, chodzi mi o to,
że aspiracje wyglądają inaczej na różnych etapach życia.
I lepiej się spakuj.
Bardzo proszę.
Ładne, podoba mi się.
ZATRUDNIAMY
Muszę was zostawić, gołąbeczki.
Zachowujcie się.
Spoko gość.
To prawda.
Co się stało? Mam coś na twarzy?
- Chodzi o smak? Mieli tylko… - Nie, Wade…
Przejdźmy się.
Usiądź.
Pamiętasz bal?
Miałam pełną kartę, więc poszłam po nową.
Wpadłam na KB.
I coś się jakby stało.
Tak jakby?
Co masz na myśli? Coś się stało czy jakby się stało?
Całowaliśmy się.
Czekałem na ciebie, a ty migdaliłaś się z KB?
- Nie. - Nadal go lubisz?
Nie.
Nie, Wade. Chcę być z tobą.
Pójdę już.
- Wade… - Pójdę już
Wade, proszę… Możemy o tym porozmawiać?
No proszę.
Obaj aż promieniejecie.
KB, wyrzuć Puleng z głowy i idź dalej. Dla naszego dobra.
Nie zrozumiesz, Reece.
Ja rozumiem.
Nie pytaj.
Miłość jest do bani, spadaj.
Albo rób swoje, bylebyś zapomniał.
Reece ma rację, wróć do gry.
Halo.
- Cześć. - Hej, Lunga Vezi.
Dalej szukacie barmana? Robię świetne Zulu-tini.
Gadaj z kierownikiem.
- Z kierownikiem? Dzięki. - Tak.
Lunga.
Nie chodzi tylko o Puleng, co nie?
Powiedzmy, że muszę znaleźć mieszkanie,
zanim pozabijamy się z ojcem.
Chodź do mnie.
W niektórych pokojach w domu nie było mnie od pół roku.
- Na pewno? - Tak.
Przyda mi się towarzystwo.
Dobra, kozacko.
Walnijmy fotkę.
- Wrzucisz do apki… - Uśmiechnij się.
Miasto musi wiedzieć, że KB wrócił.
Uśmiech.
GOTOWY SINGIEL
Kto powiedział, że zabijanie nie wymaga łagodności?
To cytat
z Nawala El Saadawiego.
On był inspiracją.
Niesamowite prace.
Jest pani artystką?
Wciąż jestem w liceum.
Rozumiem.
Wygląda pani znajomo.
Nazywam się Fikile Bhele.
Anthony Gabisa.
Miło cię poznać.
Miłego ogarniania świata, Fikile Bhele.
Chwila.
Ja…
przyszłam tu, żeby coś panu powiedzieć.
Spadam, miłego.
Co ty…
- Co tu robisz? - Nie mogę przestać o tobie myśleć.
Nie chcę tego stracić.
Nie pasuje to do moich planów, ale nie powinno, prawda?
Chcę ci powiedzieć, że cię lubię.
I to bardzo.
I przepraszam.
Ja też przepraszam.
Też bardzo cię lubię.
Co jest?
Kim jesteś?
Zostawisz nas, dziwaku?
Wendy…
jak to zrobimy? Przecież wyjeżdżasz.
Są udane związki na odległość, prawda?
Do tego trzeba być w związku.
Jesteśmy w związku?
Jakimś.
No dobrze.
Dobre i to.
Coś się stało?
Dobry wieczór.
Nazywam się Riley Morgan. Spokojnie, nie zabiorę za dużo…
Fikile!
W imieniu firmy chciałam powiedzieć,
że z dumą jesteśmy sponsorem i partnerem
dla niesamowicie utalentowanego Anthony’ego Gabisy.
Ciężko cię dorwać.
Nie miałbym nic przeciwko, gdyby nie twój dług.
Przepraszam, złapali mnie.
Nie mogłam ryzykować spotkania.
Szanuję to,
ale nie masz długu u mnie.
Obiecuję, że znajdę pieniądze.
No dobrze, ale lepiej się pospiesz,
bo nie będę w stanie ci pomóc.
Jasne.
Moja żona sfingowała własne porwanie?
Na to wskazują dowody.
Karabo, twoja matka i ja jesteśmy niewinni.
Nie rób czegoś, czego będziesz żałował.
Odchodzę.
Potrzebuję paru tygodni.
Zabraniam ci opuszczać ten dom! Karabo!
Kochanie.
Mama?
Napisy: Jędrzej Kogut