SERIAL NETFLIX
Tato.
Pomocy.
Pomocy!
OIOM
Poważnie nadwyrężyłaś szyję.
Do tego dwa złamane żebra i złamany nadgarstek.
Nic ci nie będzie,
ale czeka cię fizjoterapia.
Co u taty?
Lekarze zrobili, co mogli.
Odszedł.
Twój tata zmarł.
Bardzo mi przykro.
Dam wam chwilę. Później omówimy twoją rehabilitację.
Nie.
Zróbmy to od razu.
- Puleng… - Nic mi nie jest.
Będziesz musiała brać leki.
Boże, nie wierzę.
KB mówi, że mieli wypadek. Czemu to nie mógł być mój tata?
- Chris! - Żartuję.
Może przyślesz mi jakieś seksowne zdjęcie,
żeby ten dzień był mniej przygnębiający?
Zachowuj się.
Wykończysz mnie.
Muszę lecieć. Pa.
Poproszę wodę gazowaną.
Dziękuję.
Odmowa.
Na koszt firmy.
Dziękuję.
TRANSAKCJA ODRZUCONA. BRAK ŚRODKÓW. SALDO: 7,34 ZAR
Drobiazg dla ciebie i podopiecznego. Muzyka leczy rany. Całusy, mama.
To jest chyba lepsze. Ciociu?
- Tak, to. - Dobrze.
Dziękuję.
Myślałem, że Puleng już tu będzie.
No tak.
Za parę dni wypiszą ją ze szpitala.
Dokładnie w dniu pogrzebu.
Jak się pani czuje?
Chciałabym móc jakoś pomóc.
Wystarczy twoja obecność.
Nie wiesz, ile to znaczy.
- Mamo. - Siya.
- Nie musisz iść do szkoły. - Wiem, ale chcę. Proszę.
Mogę go podrzucić po drodze.
No dobrze.
Dziękuję.
Za wszystko.
UWAŻAJ NA SIEBIE? JAK POŁĄCZYĆ LISBETH Z WYPADKIEM.
TATA PULENG PADŁ JAK ATMOSFERA W PARKHURST.
OGARNIJ SIĘ, DUPKU.
Reece!
- Musisz mi pomóc. - Reece!
- Nie bądź suką, bo jesteśmy lepsi. - Hej!
Nie odcinaj nas od Lexa.
Parkhurst nie wchodzi w grę,
ale nie martwcie się, mam plan.
Organizujemy imprezę.
- Tak? - Z tym musisz mi pomóc.
Będziecie tam handlować.
W noc zarobicie więcej niż przez miesiąc tutaj.
Dobra?
- Umowa stoi? - Nie.
Dobra, dostaniecie część mojej działki.
A co po imprezie?
To chyba rozwiązanie krótkoterminowe.
Pracuję nad czymś większym, ale najpierw musicie się wykazać.
- Umowa stoi. - Wkrótce wyślę szczegóły.
Reece,
myślałem, że to rzuciłaś.
Tak było.
Obiecuję, że to ostatni raz.
Mogę zapłacić depozyt twoją kartą?
Oddam gotówką.
Nie da rady.
Wyczerpałem limit na imprezę na jachcie,
a moi rodzice postanowili być rodzicami i wzięli mi kieszonkowe.
Też jestem spłukany.
Kurwa.
ANTHONY_GABISA: JUŻ WKRÓTCE WARSZTATY.
LICZBA MIEJSC OGRANICZONA. LINK W BIO.
CZY MOŻNA SIĘ JESZCZE ZAPISAĆ NA WARSZTATY?
Pastor powiedział, że Bóg nas kocha, więc czemu pozwolił ubabie umrzeć?
To nie ma sensu.
Synu.
Pani Khumalo, będziemy się zbierać z Fikile.
To smutny czas dla waszej rodziny, ale bądźcie silni.
- To minie. - Dziękuję.
Odprowadzę was.
Możesz na mnie liczyć.
- Nie przemęczaj się, Puleng. - W porządku.
Uważaj na siebie.
Mamo.
Mogę dostać raport policji z wypadku?
Dlaczego? Na co ci on?
Chcę wiedzieć, co się stało.
Myślisz, że to dobry pomysł?
- Przecież pogrzeb… - Wiem.
Szczegóły pozwolą mi to przetrawić.
Za parę tygodni, po rehabilitacji, dobrze?
DAWAJ, KOCHANA, DASZ RADĘ.
PULENG, ODPOCZNIJ.
JAK ZAMKNĄ LISBETH.
DWA TYGODNIE ZA TOBĄ, JESZCZE CZTERY!
30. DZIEŃ. KOCHANA, JUŻ PRAWIE.
Czemu mam w tym tygodniu zajęty cały dzień?
- Nie jestem pewna, dzwonił ktoś z rady… - Dyrektor Daniels.
Harold Grootboom.
Miło mi.
- Znajdzie pani jutro czas? - W celu?
Przeprowadzenia oceny wewnętrznej.
- Pan jest z rady. - Zgadza się.
Cześć, Tahira. Co u ciebie?
Biurokracja przewodniczącej, choć już nią nie jestem.
Szkoda. Podpiszesz się dla Puleng?
Kondolencje.
Jasne.
Bez wyrazu.
Miało być stylowo i minimalistycznie.
To ma być stylowe?
A nie jest?
Minimalizm jest spoko, ale to jest zachowawcze i nudne.
Nie jestem w nastroju.
Powinnaś.
Moim zdaniem jesteś w porządku,
ale nikt o tym nie wie.
Zostałaś przewodniczącą, bo Wendy o to zadbała.
To niegrzeczne.
Chcesz być liderką? Musisz zacząć się wyróżniać.
Jak z artykułem.
To było kozackie.
I trochę wyluzuj.
Jesteśmy w liceum.
Zgadamy się potem.
Pa.
PIERWSZY PROJEKT MARYNARKI
Dobraliście się w czwórki?
Część z nas już to robiła. Tak czy siak, musimy dołączyć do grupy?
- Tak. - No dobra. Kto chce być ze mną?
Dopracujemy mój zeszłoroczny projekt.
Wymagany minimalny wysiłek.
Nie przypominam sobie twojego projektu z zeszłego roku.
Ja będę z tobą.
Świetnie.
WCHODZISZ W TO? WYBIERAMY GRUPY.
JASNE. BYLE NIE Z CHRISEM.
Ktoś ma miejsce dla dwojga?
Cześć. Puleng jest w kuchni.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Cześć, Puleng. - Hej.
Widziałem.
Myślałam, że jesteśmy z Leigh-Anne.
Nikt go nie chciał.
Przez niego nas obleją, wiecie to, prawda?
Przepraszam, ale ja już to robiłem.
To wy potrzebujecie mnie.
Szaleństwo to robienie tego samego i oczekiwanie innych wyników.
- Gdzie jest toaleta? Muszę się odlać. - Idź prosto i w prawo.
Ładna kuchnia.
Od gazetki.
- I kondolencje. - Dziękuję.
To urocze, dzięki.
Cześć, co tu robisz?
Szkolne sprawy.
Pracujemy nad projektem.
Jestem kreatywny.
Spoko.
Lewy kran nie działa, więc skorzystaj z tego drugiego.
Spoko.
Ty idź tędy.
Nie dotrzymałaś słowa.
Co?
Mówię o raporcie.
Puleng, nie teraz.
Byłam na fizjoterapii.
Ciągle tam chodzę.
Minęło sześć tygodni. Robię wszystko, o co prosisz.
Czemu mi go nie dasz?
Dobrze.
Kierowca przyznał się do winy i wypłaci odszkodowanie.
- To dobrze, prawda? - Zbyt dobrze.
Wszystko wygląda na zaplanowane.
- Przez kogo? - Lisbeth i Matlę.
Nie bronię ich, ale to chyba przesada.
Nie.
Możesz mieć rację.
Pomyśl tylko: pojechałam do Horizon.
Nawaliłam i powiedziałam o Lisbeth,
po czym ona nagle pojawia się w szkole z zawoalowaną groźbą,
a na końcu masz wypadek.
To nie przypadek.
Wejdź na Twittera.
- Dlaczego? - Ktoś cię gnoi.
Co?
„Tahira jaja sobie robi, jeśli myśli,
że kupimy te gówniane marynarki.
Porażka”.
To musi być któraś z przewodniczących. Tylko oni widzieli projekt.
I co z tym zrobisz?
Pewnie nic.
Znowu zapobiegawczo.
JEŚLI CHCE, ŻEBYŚMY SIĘ W TYM GDZIEŚ POKAZALI,
NIECH LEPIEJ ZMIENI PROJEKT.
JESTEM ZAJĘTA. OLEJĘ CIĘ PÓŹNIEJ.
Co tam?
Jak się masz? Jak tam rodzina?
Wszyscy są smutni.
A ty?
Czy twoja rodzina mogła za tym stać?
- Co? - Czy ja byłem celem?
Przykro mi z powodu twojego taty,
ale winisz niewłaściwych ludzi.
Nie.
KB, to oni.
Nie wierzę, że bronisz teraz morderców.
Uspokójmy się.
Jebać to.
Musisz winić moich rodziców za każdą zjebaną sytuację z twojego życia?
- Są winni! - Uspokójcie się.
Jesteś tak ślepy, że myślisz, że twoja mama jest niewinna?
Porwała Fiks.
- Oczyściła swoje imię. - Nie. Oskarżyła moją mamę.
Przestańcie.
Teraz wszystko zaczyna mieć sens.
Chodziłaś ze mną, żeby znaleźć na nich brudy.
Nie. Kochałam cię.
Teraz to bez znaczenia.
Nigdy więcej ze mną o tym nie rozmawiaj.
W porządku, sami to ogarniemy.
Jutro wrócimy do agencji.
Na razie mam tylko miejsce.
Lex zajmie się dźwiękiem i chyba tyle.
Minimum czterech DJ-ów, żeby utrzymać dobry klimat.
- Bar, to jasne. Do tego ochrona. - Cholera.
Jak mam za to zapłacić?
- Na kiedy tego potrzebujecie? - Jak najszybciej.
Bar jest łatwy.
Musicie tylko przekonać kierownika.
Jeśli chodzi o DJ-a…
Część trzeba będzie zapłacić z góry.
- Zdążysz na weekend? - Chodzę do szkoły artystycznej.
- Mogłabym cię ucałować. - Dzięki, ale nie jesteś w moim typie.
- Ała. - Dobra.
- Wezmę kiedyś twoją zmianę. - To rozumiem.
Muszę lecieć.
Lunga, wielkie dzięki.
- Wy puśćcie wici. - Jasne.
Dzięki za pomoc.
Nie ma za co.
Myślałam o zajęciach artystycznych.
W ramach hobby.
Przez twojego biologicznego ojca?
Fikile, nie przeszkadza mi, że jesteś zainteresowana,
ale uważaj na siebie.
Nie spiesz się.
Jasne.
Jak się masz, skarbie?
Rany, Fikile Bhele.
To dla ciebie.
- Nie musiałaś. - Bzdura. To nic takiego.
Wymówka, żeby nadrobić zaległości.
Jak się mają Khumalo?
A jak mają się mieć po stracie ojca?
Życie bywa nieprzewidywalne i niebezpieczne.
Niewłaściwe miejsce
w niewłaściwym czasie i giniesz.
To takie smutne.
Puleng Khumalo.
Ciągle się tu uczy.
Czemu nie wyrzucono jej za wynik testu narkotykowego?
Szkoła prowadziła wtedy kampanią antynarkotykową.
Pani Nkosana nie miała przechodzić na macierzyński,
a mimo to zrezygnowała.
Dlaczego?
Wspomniała o komplikacjach związanych z ciążą.
Pracował tu pan H. Ferreira?
Tak.
- Czego uczył? - Przedsiębiorczości.
Jakieś zajęcia pozalekcyjne?
Kierował kampanią antynarkotykową.
- Coś jeszcze? - Nie.
Co pan tu robi?
Proszę się nie martwić.
Tylko zbieram informacje.
Może powinien pan zadać te pytania panu Ferreirze.
Moja sekretarka poda panu namiary.
Gdyby miał pan więcej pytań,
proszę wysłać je mailem.
Co robicie poza klasą?
Nieważne, znasz zasady.
UWAGA PARKHURSTIANIE! IMPREZA PAARDEN EILAND!
Wybrany numer nie istnieje.
- Panno Sisili. - Tak?
Pracował tu niejaki pan Ferreira.
Uczył przedsiębiorczości
i prowadził kampanię antynarkotykową.
Coś jeszcze?
Mogę poprosić kwestora o jego akta.
- To bardzo mi pomoże. - Dobrze.
Dziękuję.
To na pewno adres agencji modelek?
Tak.
Co teraz?
- Próbujemy wejść. - Nie ma mowy!
Cholera.
Spróbuję czegoś.
Co robisz?
Była tu ostatnio taka dziewczyna, bodaj Amy.
Amber. Może ona coś wie.
Może spróbujemy sprawdzić dane firmy w rejestrze?
Świetny pomysł. Każda firma musi w nim być, żeby…
Nie mam na to czasu. Muszę iść do pracy.
Dobra, rany.
HRA to prawdziwa firma,
ale w rejestrze podali inny adres.
To adres spółki matki.
Dobra, jedźmy tam.
Podrzucicie mnie?
Nie mam tyle paliwa.
Mogę ci dać na taksówkę.
- Nie bądź taki. - Już i tak mam gówniany dzień.
- Potrzebuję twojej pomocy. - Chodzi o moich rodziców? To odpadam.
- Dobra? - Chodzi o mojego rodzica.
O biologicznego ojca.
Nie może ci pomóc siostra i jej chłopak?
Są zajęci.
Czym?
Lepiej to przemilczę.
KB, proszę.
Proszę.
Pani dyrektor.
Co się dzieje w Paarden Eiland w weekend?
Nie wiem. Chyba impreza.
Masz z tym coś wspólnego?
Nie.
Reece…
Dobra, idę tam, ale to tyle.
Nie wracaj do starych nawyków.
Nie dostaniesz drugiej szansy.
Tak, proszę pani.
No dobrze. Co teraz?
- Dzień dobry. - Zgubiliśmy się.
Czy jest tu siedziba agencji Horizon?
Niestety nie. Może w budynku obok?
Mogę przed wyjściem skorzystać z toalety?
- Proszę się tylko wpisać. - Dziękuję.
Dzień dobry.
Tak.
Oczywiście.
Reinhard odwiedza ten budynek codziennie o tej samej porze.
Musimy tu wrócić jutro i się włamać.
Lunga przyjdzie z nami?
Nie. Tylko nasza dwójka.
Tylko my. No dobra.
KAMPANIA ANTYNARKOTYKOWA
BAL MATURALNY
KTO BY POMYŚLAŁ, ŻE TAHIRA JEST KRÓLOWĄ ODZYWEK?
KRÓLOWA ODZYWEK!
Czemu tak na mnie patrzysz?
Chodź tu.
Chodź na tył.
Puleng.
To duża sprawa.
Na pewno tego chcesz?
A ty nie?
Niekoniecznie.
Niedawno umarł twój tata.
Chcesz się ze mną przespać, żeby uśmierzyć ból?
Mówisz poważnie?
Chodzi mi o to:
co jeśli przekroczymy tę granicę, ale nam nie wypali?
- Dalej będziemy przyjaciółmi? - Zrywasz ze mną?
Przyjechał Reinhard. Idźmy za nimi.
Dobra, idziemy.
Mówiłam, że nie mamy już miejsc.
Nic na to nie poradzę.
A mogę przed warsztatem zobaczyć się z panem Gabisą?
Muszę mu coś powiedzieć.
Chodzi o moje prace.
To nie potrwa długo, obiecuję.
Proszę bardzo, mów.
- Dzień dobry. - Gdzie te prace?
Masz zdjęcia?
À propos.
Nie jestem artystką.
Jestem…
pańską córką.
Zabrzmiałam, jakbym nie była pewna,
ale jestem.
Moja matka to Thandeka Khumalo. Pamięta ją pan?
Anthony, musisz podpisać tę ostatnią stronę.
Co tu robisz?
Znacie się?
Dobrze zna mojego byłego męża.
Pani Morgan,
przepraszam.
Zaczniemy od prezentacji?
Tak.
Idź już. Muszę poprowadzić warsztat.
- Przynajmniej… - Proszę.
Wyjdź.
Zbliżymy się na piechotę. Udawajmy, że jesteśmy z nimi.
No nie wiem, to chyba trochę…
Trochę co?
- Co tu robicie? - Czy to winnica Debroux?
Nie.
Na pewno? Bo…
- To nie tego miejsca szukacie. - Dziękujemy. Spytamy dalej.
Dziękuję.
Cholera. Jesteśmy tak blisko.
- Co się tam dzieje? - Impreza?
Z Reinhardem i tym?
Nie sądzę.
Amber do mnie napisała. Chce się spotkać.
Nie wiem, jak daleko dojedziemy Małą Damą.
Jasne. Możemy jechać. Oczywiście.
Co my tu mamy?
Ktoś tu jest szczęśliwy.
To był dobry dzień.
Chyba czas się przyznać, że to ja napisałam pierwszego tweeta.
Chciałam pomóc. Widzę, że się udało.
Ludzie przestaną z tobą zadzierać.
Co założysz na imprezę Reece?
- Chyba nie pójdę. - Musisz. Idziemy razem.
Ludzie muszą cię zobaczyć.
Panno Kahn.
- Odezwę się. - Dobra.
Harold Grootboom, miło mi.
Nie wnikając w szczegóły, badam parę spraw w szkole.
Przeglądam wyciągi komitetu organizacyjnego balu
i coś tu się nie zgadza.
To nie moja działka.
Wiem, ale może mi pani pomoże?
Z konta wyciągnięto dość dużą sumę.
Nigdzie nie ma informacji na temat ewentualnego błędu albo zaniedbania.
Sugeruje pan, że ktoś ukradł pieniądze i okłamał komitet?
Tak.
Dyrektor Daniels, pan Ferreira albo któryś z uczniów.
Ktoś musi zostać ukarany, nie sądzi pani?
Oczywiście, ale co to ma wspólnego ze mną?
Była pani przewodniczącą.
Zna pani to miejsce.
Jeśli się pani uda,
być może przekonam radę,
żeby przywróciła panią na stanowisko.
To ona.
- Wybaczcie, korki. - Żaden problem.
Dzięki.
Mogę już zebrać zamówienie?
- Woda z kranu. - Dla mnie to samo.
Podwójne cappuccino z mlekiem owsianym na wynos.
Co wiesz o agencji Horizon?
Udało mi się dostać.
- Zaprosili mnie na szkolenie na farmie. - Gdzie?
Nie wiem. Nie poszłam tam.
Dlaczego?
Przyjaciółka poszła.
Informowała mnie na bieżąco, ale dotarła do Dubaju i słuch zaginął.
Rodzinie nie udało się z nią skontaktować,
więc zrezygnowałam.
Znasz jeszcze kogoś, kto tak zaginął?
Nie osobiście, ale… Dzięki.
Po paru godzinach na Twitterze znalazłam więcej osób.
Przepraszam.
Chyba ktoś handluje ludźmi tuż pod naszym nosem.
Agencja modelek to tylko przykrywka.
Lisbeth i Reinhard są w to zamieszani. Point of Grace 2.0.
Mamy wszystkie elementy.
Musimy je tylko poskładać.
Jak to zrobić?
KB.
- Nie rozłączaj się. - Czego chcesz?
Przykro mi, ale chyba mieliśmy rację.
Sądzimy, że ktoś dalej handluje ludźmi.
Puleng, no weź.
Nie tylko my węszyliśmy.
- Mów. - Nie przez telefon.
Spotkajmy się u Reece.
Dobra, do roboty.
Tu będzie bar.
Drinki tu, DJ tam.
Zacznijmy od noszenia.
Trochę w lewo.
Do dupy. Trochę w prawo.
Wybaczcie, znowu w lewo.
Kurwa!
Pomóc ci? Moje ręce służą pomocą.
Spoko.
Mogę pomóc z noszeniem?
Co?
Co tam?
Mój szef.
Co?
Chce 15% tego, co już mu wisisz.
- Że co? - Tak.
Będę musiała urządzić kolejną imprezę.
Daj mi jego numer, pogadam z nim.
Nie bez powodu trzymam cię z daleka.
Nie pozwolę, żeby coś ci się stało.
Skup się na tym, żeby ściągnąć tu jak najwięcej ludzi.
Ja się postaram, żeby zszedł do 13%.
Niewiele, ale zawsze coś.
Dzięki.
No dobra.
Tak jest.
Spragniona?
Nie, dziękuję.
Puleng, wcześniej…
Wade, odłóżmy ten temat.
Najpierw znajdźmy KB.
- Wychodzę. - Karabo, czekaj.
Pomóż mi, całkiem się zawiesił.
Proszę.
Wszystko musi być otwarte? Dlatego się zawiesza.
Napraw go, proszę.
Cześć, K.O. Dobrze, dziękuję.
Siedzi tuż obok mnie.
Chwila.
O cholera.
Jasne, dzięki.
Zaraz ci coś wyślę, jasne.
Nara.
Teraz mówisz: „Dziękuję, mamo. Jesteś wspaniała, mamo”.
Skąd znasz K.O.?
To mój stary przyjaciel.
Wie o moim istnieniu?
Słucha moich rzeczy?
To obłęd, mamo.
Dziękuję.
Jak to…
No dobrze.
Przepraszam za to, jak cię traktowałem.
Nie szkodzi.
To już za nami.
Dobra. Do zobaczenia.
I tak wychodzisz?
Tak.
Mam radę.
Dziś K.O. myśli o tobie.
Za 24 godziny może być inaczej.
Zostań w domu, popracuj nad muzyką.
- Rozumiesz? - Masz rację, dziękuję.
No dobrze.
Trzy banie najlepszej tequili.
- Byłyśmy tu pierwsze. - Spokojnie. To dla was.
- Na zdrowie. - Zdrówko.
- Tak jest, Tahira! - Ta-quila!
Coś ty sobie myślała?
Muszę spadać.
Dopiero się rozkręca.
To nie moja bajka.
Przepraszam.
Gdzie KB?
Nie powinnam imprezować w żałobie.
- Idź, Puleng. Twój tata nie żyje, a ty… - Nic mi nie jest.
Muszę skorzystać z toalety.
No dobrze.
Fiks.
- Kolejnego drinka? - Nie, dzięki.
Zaraz wracam.
ZAMA, SYPIĘ SIĘ.
Wendy, oddzwoń, proszę.
Bardzo za tobą tęsknię.
Proszę.
Bardzo chcę cię pocałować.
Proszę. Wszystko w środku.
Cholera, znasz się na tym.
Dzięki. Dodam to do CV.
Poważnie. Niewielu osobom by się udało.
Jesteś wyjątkowa.
Gliny. Znikaj. Weź kasę, odbiorę ją jutro.
Reece, idź.
- Pilnuj Chrisa i Fiks. - Dobra.
To nalot!
Ręce do góry.
Każdy, kto spróbuje uciec,
zostanie oddany w ręce policji.
- Masz zioło? - Zioło?
- Tak. - Cholera!
- Już nie. - Gdzie Reece?
Nie wiem.
To tylko nalot, nic specjalnego.
- Puleng jest w łazience. Pójdę po nią. - Wyluzuj.
- Przyjaciółka jest w… - Ręce!
To twoje?
Na pewno nie.
Napisy: Jędrzej Kogut