SERIAL NETFLIX
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
INFORMACJA O ZAWIESZENIU W OBOWIĄZKACH
Wade, martwiłam się o ciebie.
Wade!
Mamo, błagam.
- Wiesz, jakie masz kłopoty w szkole? - Mamo, teraz liczy się tylko Puleng.
- Od tego jest policja. - Są bezużyteczni. Ja ją znajdę.
Cokolwiek robisz, może ją dodatkowo narażać.
Nie mogę bezczynnie siedzieć, Puleng mnie potrzebuje.
- Jeśli coś znalazłeś, powiedz policji. - Nie możemy.
Powiesz mnie albo policji.
Ktoś z policji sabotuje sprawę.
Nie wiemy, kto to jest.
Razem z Fiks szukamy Puleng.
Nic o tym nie wiedzą, a my nie możemy im ufać.
- Proszę, mamo. Muszę iść. - Czekaj.
- Mamo, proszę. - Chwila.
Oto dom państwa Khumalo,
to tu z ust Fikile Bhele padły oskarżenia wobec Lisbeth i Matli Molapo.
Panna Bhele uważa, że policja tuszuje porwanie jej matki
i współpracuje z handlarzami ludźmi.
Wszystko zepsuje, co ona wyprawia?
Co się dzieje?
Pani Nkosana! Proszę mi pomóc, wyjdźmy stąd…
-Uspokój się. - Ja chcę tylko…
Skrzywdził cię?
- Powiedz mi. - Janet.
Posłuchaj mnie.
Co tam jej szepczesz?
Nic. Rozwiązuję sznur.
Idziemy.
Puleng, słuchaj go, dobrze?
Po prostu go słuchaj.
Wiedziałeś, co zrobi Fikile?
O czym mówisz?
Nie widziałeś wiadomości?
Nie.
Oskarżyła twoją matkę i mnie o porwanie Puleng.
W telewizji.
Gdzie jest mama?
Rozmawia przez telefon, próbuje opanować sytuację.
Jesteśmy niewinni.
MOLAPO MOGĄ SPIEPRZAĆ.
KURWA, NA ELEKTRYCZNE KRZESŁO!
KB, TEŻ JESTEŚ WINNY
Kurwa.
Chyba ją znalazłem. Chyba znalazłem Puleng.
- Co? - Że co?
Porozmawiajmy sami.
Możemy pana aresztować za utrudnianie śledztwa.
Wade, no weź.
Dobrze.
Widziałem, jak przewożą Puleng. Podrzuciłem im do auta swój telefon.
To ostatni znany adres, potem padła bateria.
- My to zrobimy. - Sprawdzimy go.
Nie!
- To nasz trop. Pozwólcie nam pomóc. - Jak chcesz to zrobić?
Może infolinia dla ludzi, którzy mają informacje?
Powinni się uczyć, a nie bawić w detektywów.
A wy powinniście pracować. Proszę nie podnosić na mnie głosu.
To może nam przeszkodzić.
Ta praca jest trudna, oskarżenia korupcyjne zawsze są bolesne.
- To wszystko może zagrozić sprawie. - Co pani sugeruje?
Trzymajcie się. Będziemy informować na bieżąco.
Lunga, wiesz, gdzie dostaniemy nową kartę SIM?
- Już. - Wiem, jasne.
A jeśli policja się dowie?
Nimi się teraz nie martwię.
Idźcie, damy sobie radę.
- Zostaję. - Tak. Ja też.
Do roboty.
Spójrz na mnie!
To dziecko…
Szefie, te zdjęcia są do dupy.
Ma przestać płakać.
Puleng.
Błagam.
To prawda, że porwane dziewczyny nie wracają do rodzin?
Reinhard.
- Możemy poczekać, aż się uspokoi? - Nie.
Spieszymy się z dowodem.
- Ale dlaczego? - Zrób to jebane zdjęcie.
Wszystko będzie dobrze, po prostu…
Musisz z nimi współpracować.
Reinhard…
Mogę ją zabrać do łazienki, żeby się uspokoiła?
Puleng, chodźmy do łazienki.
Nie stój tu jak palant.
Kurwa, idź za nimi.
Następna.
Robię swoje i nie sprawiam kłopotów.
Mam chyba prawo wiedzieć,
czy mój syn jest cały.
Wiem, że proszę o wiele.
Muszę wiedzieć, czy zobaczę Sama,
gdy załatwimy sprawę Puleng.
Minęło tyle czasu.
Skąd pomysł, że on w ogóle żyje?
Co powiedział Reinhard?
- Cokolwiek? - Wiesz, że nie mogę odpowiedzieć.
No weź!
Otwórz się!
Kurwa, co ona wyprawia?
Puleng.
Co tam, kurwa, robisz?
Przestań!
Puleng.
Musi wyjść.
- Puleng! - Przesuń się.
- Odsuń się! - Puleng!
- Złaź. - Nie!
- Nie rób jej krzywdy! - Puść mnie.
Nie rób jej krzywdy!
Nic ci nie jest?
Przestań!
Dość!
Kontroluj ją.
- Już obrze. - Nie dotykaj mnie.
- Już dobrze. - Nie dotykaj mnie.
Musimy iść, Puleng.
Bierz go.
- Tak. - Po czyjej jesteś stronie?
- Wybierz stronę. - Nowe rozkazy.
Pakujcie się, jutro wyjeżdżamy.
- Ja też? - Wszyscy.
A ty?
Zrób to jebane zdjęcie.
Chodź.
Spójrz w obiektyw.
Proszę.
Ostrożnie.
To nie potrwa długo.
Jestem ciekawa.
Milczycie od zarzutów Fikile.
- Nie bronicie się. - Nie.
Omawiamy możliwości pozwu o zniesławienie.
Mamy do tego prawo.
Jeśli okażecie się winni, waszym nowym domem będzie cela.
- Co z waszym synem? - Milcz.
Nie mamy nic do ukrycia.
Przeszukaliśmy miejsca zgłoszone przez świadka,
który widział Puleng.
Wszystko gra.
Macie szansę się przyznać.
Skończyliśmy już rozmawiać.
A najgorsze?
Chciałem wierzyć, że są niewinni,
choć czułem, że coś nie gra.
- Tak, jestem idiotą. - Nie, wcale nie.
Nie ma nic złego w tym, że chcesz widzieć w ludziach dobro.
- Też popełniłam ten błąd. - Co?
Z moją matką.
Nie zrobiła nic złego, ale potrzebowała pomocy.
Gdzie jest twoja mama?
Pierwszy raz cię odwiedzam.
Reece.
Gdzie ona jest?
W szpitalu psychiatrycznym.
Musi tam być, a to kosztuje.
Dlatego handluję.
Handlowałam.
Tak mi przykro.
Czemu nic nie mówiłaś?
Nie zrozumielibyście.
Ja żyję inaczej niż ty, Chris i Fiks.
Co zrobisz z rodzicami?
Powinienem pójść na policję,
ale strzelić z ucha na rodziców…
Przynajmniej coś zrobisz.
Prawda?
No tak.
Jestem przy tobie.
- Mówię poważnie. - Wiem.
Ja też.
PRZEWODNICZĄCA
Nie wiem, Reece.
Lunga jest ekstra i na mnie leci.
Tak. Widzieliśmy.
Wendy zasługuje na wszystko, co najlepsze.
Czasem mam wrażenie,
że na nią nie zasługuję.
Jest idealna.
- Dziwny dzisiaj jesteś. - Wcale nie.
Tak myślisz?
To nic dziwnego, po prostu związki są trudne.
Co?
Tahira jest przewodniczącą.
Reece…
Znowu jesteś przewodniczącą?
Cześć. Dobrze, dzięki, a u ciebie?
To ma coś wspólnego z wczorajszą rozmową?
- A co cię to? - To nieistotne.
Wcale nie.
- Coś ty powiedziała? - Zamknij się.
Grootboom ma z tym coś wspólnego?
Tak.
Co byś mu powiedziała?
- Co chciałaś mu powiedzieć? - Nic.
Oszukałaś mnie dla durnego stanowiska?
Wiesz, co zrobiłaś? Jebana pizda.
Ja nie zrobiłam nic złego.
Ja tylko odkryłam prawdę.
To nic złego.
Nie przeszkadza ci to, że mama Wade’a straci pracę.
Nie przyjaźnicie się?
To nie moja wina, że Daniels chroni znanego dilera.
Można zarabiać inaczej.
Zarobić na tyle, żeby zapłacić za pobyt w psychiatryku?
O czym ty mówisz?
O mojej mamie. Dlatego handluję.
- Przepraszam, ja nie… - Wiesz co? Jeb się.
Kurwa, co jest?
Cześć, Tahira.
Rozmawiałaś ostatnio z Wendy?
Co?
Kiedy ostatnio rozmawiałaś z Wendy??
Wygląda na to,
że pojechała z Cassidy w góry i ma tam tragiczny zasięg.
- Nie dała ci jego numeru? - Jego?
- Tak. - Wyjechała z facetem?
Chris…
To facet?
Nie mogę powiedzieć.
Dlaczego wszyscy odchodzą?
- Ty też nie w szkole? - Chcę pomóc.
- Co robimy? - Próbuję to ustalić.
- Reece, co tam? - Tahirą jest suką, ale poza tym OK.
- Chris tu jest. - Cześć.
Co dalej?
Musimy znaleźć tego gościa z nagrania.
- KB, on nie pracuje dla twojej mamy? - Teraz go rozpozna.
Wiem, jak go znaleźć, ale musicie mi pomóc.
Gość rzeczywiście może mnie rozpoznać.
Ja nie mogę jechać. Ktoś musi pomagać przy infolinii.
Jebać to, ja pojadę.
Nie mogę opuścić szkoły. Wybaczcie.
W porządku. Jutro?
Bardzo dziękuję, zapraszam.
- Dzień dobry. - W czym mogę pomóc?
Mam nadzieję, że wszystko gra.
We wtorek byłam tu koło 15.00
i jakiś gość upuścił to na parkingu.
I co mam z tym zrobić?
Ja musiałam się wpisać, on pewnie też.
Może pani do niego zadzwonić?
Nie lubię chodzić z taką kwotą.
Zobaczmy.
- Anna? - To był mężczyzna z tatuażami.
Poczta głosowa.
Spróbujmy jeszcze raz.
Pan Gabriel?
Nie zgubił pan czegoś cennego przed biurem OATH?
Nie?
- Mam na imię Puleng. - Chwilę.
- Przepraszam? - Mam na imię Puleng.
Mam zadzwonić do rodziców?
Mam na imię Puleng.
Niejaka Puleng ma dla pana kopertę.
Dzięki.
Puleng,
ma tu wpaść za jakieś dziesięć minut.
Super, bardzo dziękuję.
Uważaj na moje dziecko.
- Delikatnie. - Co za gówniane auto.
Przepraszam.
Połknął haczyk.
- Jak się nazywa? - Gabriel. Dzięki za pieniądze.
- Jaki Gabriel? - Nie czytam w myślach.
Sam sprawdzisz, będzie tu za pięć minut.
Nie ma mowy.
Widział mnie z Puleng, nie wejdę tam. Po to tu jesteś.
- Myślałam, że po prostu jesteś pipą. - Ma rację.
Nikt nie zapomni tej fury.
- To prawda. Jedźmy. - Dobra, no to…
Dawaj, mała. Jedziemy.
Chodźmy, zanim nas złapie.
Muszę tylko… O właśnie.
Ma pan chwilę?
Oczywiście.
Mogę jeszcze jakoś pomóc w śledztwie?
Dziękuję, panno Kahn. Mam już wszystko.
Niektórzy uczniowie pochodzą z podobnych domów.
Parkhurst daje okazję na sukces, ale jeśli dyrektor Daniels działa na…
Chwila.
- Dyrektor Daniels? - Jest zamieszana w przestępstwo.
Przestępstwo natury moralnej.
Może to za mocne słowo,
ale jeśli nie służy uczniom, nie zasługuje na miejsce w Parkhurst.
Co sugerujesz?
Chciałabym zeznawać w jej sprawie.
Punkt widzenia uczennicy wzmocni pańską sprawę.
- Masz coś? - Mniej benzyny.
Mam imię.
I tyle?
KB, wróć do domu.
Kurwa, tego nie zrobię.
Musimy wiedzieć, dokąd jedzie Puleng.
Tylko twoja mama to wie.
No weź.
Dziękuję.
Panie i panowie, przedłożony dokument
opisuje zarys mojego śledztwa.
Znajdują się w nim opisy przestępstw
panny van Rensburg i dyrektor Daniels.
Moim zdaniem
pannę van Rensburg należy natychmiast wydalić ze szkoły,
a dyrektor Daniels powinna stracić stanowisko.
Zalecam również
postawienie zarzutów
dyrektor Daniels i panu Hugo Ferreirze.
Najpierw chciałbym przedstawić przewodniczącą Tahirę Kahn,
która w imieniu uczniów
opowie o zdolnościach przywódczych dyrektor Daniels,
a raczej ich braku.
Panno Kahn.
Dzień dobry.
Jak wspomniał pan Grootboom,
jestem tu poniekąd w roli świadka moralności.
Nie zdyskredytuję jednak dyrektor Daniels albo Reece van Rensburg,
bo nie one powinny być tematem prac rady.
Pan Harold Grootboom powinien odpowiadać przed państwem
za skandaliczny sposób prowadzenia śledztwa.
Przekroczył granicę, gdy zwerbował do pomocy uczennicę,
co jest zabronione, jeśli ta nie miała związku ze śledztwem.
Wykorzystał tę uczennicę i zmanipulował
do realizacji swoich celów.
Czy jego śledztwo może być wiarygodne,
jeśli nie przeprowadzono go uczciwie?
Przystała pani na moją propozycję.
Człowiek działający moralnie
nie dopuściłby do tej sytuacji.
Chciałabym podkreślić, że moim zdaniem
Reece van Rensburg i dyrektor Daniels nie powinni być ukarane.
On powinien.
Spokój.
Przywołuję państwa do porządku.
Dziękuję za jakże barwną prezentację.
Teraz przejdźmy do kwestii ukarania dyrektor Daniels.
Nie słyszała mnie pani?
Słyszałam.
No i?
Zwolni pani dyrektor Daniels i wyrzuci uczennicę
na podstawie słów pana Grootbooma?
Może pani już wyjść.
Dziękuję.
Co pan rekomenduje?
Jak już mówiłem:
wydalenie panny van Rensburg
i doprowadzenie do procesu karnego.
Nie.
Żadnej policji.
- Czemu? - Na co nam to?
Wystarczy zwolnić Nicole Daniels.
Uczennicą zajmiemy się później.
Nie rozumiem.
Jaki był cel mojego śledztwa?
Powiem to w prostych słowach.
Pani Daniels nie pasuje do Parkhurst.
Potrzebowaliśmy dobrego powodu, by się jej pozbyć.
Dla Puleng.
Miała zostać siłą roboczą.
Zmiana planów. Nowy klient dał więcej.
Ale…
- Co? - Miała nie być stręczona.
Załatw to, ale szybko. Kupiec chce znać wynik za godzinę.
TEST NA OBECNOŚĆ WIRUSA HIV
Ruchy!
- Wypuśćcie nas, błagam. - Proszę.
Nie…
Daj to mamusi.
Dziękuję.
No dobrze.
Posterunkowy poinformował mnie o infolinii w sprawie Puleng.
Proszę ją wyłączyć.
- Zawodowcy się tym zajmą. - Zawodowcy?
Ci, którzy nie upilnowali Sama i jego mamy?
Co pani sugeruje?
Kto wiedział, gdzie się ukrywają?
- Nie mam na to czasu. - Ma prawo pytać.
Ja, Peterson i trzech innych policjantów.
- To mógł być jeden z nich. - Prowadzimy śledztwo.
- To kłamstwo. Czegoś nam pan nie mówi. - Stąpasz po cienkim lodzie.
Robimy wszystko, by odnaleźć Puleng.
Mógłbym teraz iść za tropem,
ale marnuję tu czas,
bo nie posłuchaliście moich wytycznych.
Liczy się każda sekunda, a wy je marnujecie.
Odprowadzę pana.
Wszystko gra?
- Powinienem pracować, ale mogę zostać. - Nie.
Nie możesz całymi dniami się na mnie gapić.
Idź. Dam znać, jeśli coś się stanie.
Mayfair?
Powiedziałeś „Mayfair”?
Przyjąłem.
Tak?
Może mi pan pomóc?
Zabawka dziecka wpadła pod łóżko.
Nie sięgam tam, jest za daleko.
No dobrze.
Puleng.
Miałaś rację.
Muszę walczyć o Sama.
Musisz mi to oddać.
Proszę.
Oddaj mi to, proszę. Już dobrze.
Musimy iść.
Za mną.
Co to?
A wy dokąd?
Muszę przygotować Puleng.
Reinhard powiedział, że zmieniamy lokalizację.
Idziesz z dzieckiem?
Mam je.
Chodźcie ze mną.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Wybaczcie za wcześniej.
- Bez zastanowienia założyłem najgorsze. - Nie masz już komputera.
Policja odwaliła to idiotyczne przeszukanie.
No co? Co mieliśmy zrobić?
Mówiłam.
Jest taki jak ty.
Porywczy.
Spadam.
Co my tu mamy?
Cześć.
Co z Puleng?
No wiesz…
O której kończysz pracę?
Dasz mi chwilę?
Właśnie kończę, ale muszę wracać do domu.
Po prostu…
Chciałem pogadać o ostatnim dniu.
W porządku.
Rozumiem.
Nie powinienem był cię całować. Jesteś w związku.
To coś więcej.
Jestem kurewsko skołowany.
Nie znam drugiej takiej osoby.
Dominujesz każdą przestrzeń.
Nie chodzi tylko o to. Gdy na mnie patrzysz, to…
Naprawdę mnie widzisz.
Czego ode mnie chcesz?
Przestań.
Nie mogę.
Muszę iść.
- Że co? - Muszę iść.
PODAJ PIN
Może urodziny Matli?
Kurwa!
Oby moje urodziny zadziałały.
JAKIEŚ WIEŚCI?
GABRIEL: PACZKA RUSZY WKRÓTCE DO MAYFAIR
No dobrze.
PRZEKAŻ DO KB
Powiedz mi coś, Janet.
Masz mnie za idiotę?
Wszyscy widzą, że coś kombinujecie.
Zapłacisz za to.
Reinhard, proszę, puść nas.
Nie ma szans, więc zamknij mordę.
Oddaj mi dziecko.
- Moje dziecko? - Oddaj mi dziecko.
Nie…
- Oddawaj jebane dziecko, Janet. - Reinhard, nie!
- Oddaj mi dziecko! - Nie!
- Nie rób tego! - Nie zawaham się!
- Nie zmuszaj mnie do tego! - Nie!
O Boże.
Puleng!
Puleng…
Przestań, Puleng!
Puleng! Przestań.
Już nie…
Już będzie dobrze.
Musimy iść.
- Muszę iść po resztę. - Puleng, musimy uciekać!
O Boże.
Idę do Chrisa, potrzebuje mnie.
Co jest, kurwa?
- Co tu się wyprawia? - Usiądź.
Usiądź, Karabo.
Młody człowieku, jesteśmy twoimi rodzicami.
- Lisbeth, co ty robisz? - Znamy cię, nas nie oszukasz.
- Czemu celujesz do mojego syna? - To twój syn, jeśli poszedł na policję?
Mówiłaś, że nic nie ma.
Daj mi mój telefon.
Oddaj mi telefon!
Cholera.
Spalił nas.
- To moment, żeby odejść. - Nigdzie nie idę.
- Zwiąż go. - To jakiś obłęd.
Tylko podstawy. W nocy wyjeżdżamy.
Zajmę się tym, Karabo.
KB: PACZKA DO MAYFAIR? FIKS: MAYFAIR?
WENDY: TĘSKNIĘ
FIKS KOMÓRKA
- Fiks. - KB się do ciebie odzywał?
Zniknął po ostatniej wiadomości.
Nic mu nie jest?
Oby, ale warto się upewnić. Rzadko znika na tak długo.
Spotkajmy się u niego.
- Właśnie parkuję. - Poczekaj na mnie.
- Widziałeś wiadomości od KB? - Nie.
Wysłał nam wiadomość, którą jego mama dostała od Gabriela.
Rozmawiali o Mayfair. Vans też rozmawiał z kimś o Mayfair.
I co z tego, Wade?
Nie mówi nam wszystkiego.
Brzmisz jak paranoik, wiesz to?
Podejrzewasz go, więc jedziesz za nim na komisariat?
Jaki masz plan?
Jeśli się mylę, wkrótce się dowiemy.
Nie widzę kobiety i dziecka. Szukajcie dalej.
Odbiór.
- Amber. - Puleng! Co tu robisz?
Chodźcie, wychodzimy.
Za Puleng.
Szybko, no już!
Idziemy.
Fiks, kurwa, odbierz.
Już prawie jestem. Co się dzieje?
Wade, nie rozpoznają twojego auta?
To nasza jedyna szansa.
Musimy wejść do środka.
Przejdźmy przez płot.
Normalnie Chuck Norris… Oni mają ochroniarzy!
Patrz!
Idziemy do środka.
Jadę.
Mamy problem.
Chodź!
Nie mamy wyboru.
Dobra, biegnij.
Szybciej.
Szybciej, strażnicy…
Biegiem!
- KB, kurwa, to jakiś obłęd. - Siadaj, do chuja.
Nie ujdzie wam to na sucho.
Matla, dla ciebie mogę być martwy.
Ty będziesz dla mnie.
To dziecko, znajdź ją i tyle.
Co się stało z moją mamą?
Daj mi paszporty.
- Proszę… - Nie żyje.
No co?
Przecież to prawda.
- Samochód już tu jest. - Celowałaś w głowę naszego syna.
Nie skrzywdziłabym Karabo.
Nie zgrywaj superbohaterskiego rodzica. Jesteś przestępcą.
Handlujesz dziećmi, które są gwałcone albo nawet gorzej.
To może wymknąć się spod kontroli.
Chodźmy.
- Wstawaj. - Przepraszam.
Moi chrzestni zabili moją mamę.
Nie! Przestań!
- Chris! - Widzisz, Lisbeth?
Przestańcie!
Puleng!
Chris!
Przestańcie!
Łap je!
Przestań!
Puszczaj!
Chris!
Lisbeth, nie!
Napisy: Jędrzej Kogut