SERIAL NETFLIX
Błagam, niech przestaną!
- Nie! - Przestań!
Lisbeth, nie!
Fiks…
Fiks, nie…
Fiks!
Fiks! Nie!
Wstawać!
Zostaw mnie, kurwa!
Synu!
Nie mojego syna!
Matla! Tato!
Puść mnie!
Matla! Tato!
Matla, co się dzieje…
Mamo…
Mamo, proszę. Pomóż mi.
Mamo.
Idziemy.
Mamo, pomocy!
Matla!
Siya.
- Ja to zrobię. - Przepraszam.
Chciałem pójść do szkoły na festiwal kulinarny,
ale nie muszę.
Zostanę tutaj.
Lepiej, żebyś został w domu.
Tak dużo się teraz dzieje.
Słyszysz mnie przez te słuchawki?
Są wyłączone.
Noszę je, żeby ludzie do mnie nie mówili.
Chcę widzieć ludzi,
ale nie chcę, żeby pytali o tatę i Puleng.
Czy to dziwne, mamo?
Nie.
Nie jesteś dziwny.
No dobrze. Wiesz co?
Może zmiana otoczenia wyjdzie ci na dobre.
Zawiozę cię i odbiorę. Muszę się tylko odświeżyć.
Uważaj na siebie.
Tęsknię za tatą.
Jest i Vaans.
Jeszcze nic nie wiemy.
KB, gdzie jest Fikile?
- Przepraszam… - Gdzie ona jest?
Gdzie moja córka?
- To nie jego wina! - No gdzie?
Nie sądziłem, że to zrobi.
Naprawdę.
Gdzie moja córka?
Pakować się, wyjeżdżamy.
- Natychmiast! - Hej.
- Mam pytać? - Szefowej nie będzie.
Ma nową strategię ucieczki.
KONTAKTY
Wybrany numer nie istnieje.
Cholera.
Policja w Kapsztadzie.
Dzień dobry.
Mogę rozmawiać z detektywem Vaansem?
To pilne.
Szybko.
Detektyw Vaans.
Tak?
- Halo. - Detektywie.
Mówi Janet Nkosana.
Proszę mi pomóc.
Gdzie pani jest?
Przetrzymują mnie w fabryce koło portu.
To ci sami ludzie, którzy porwali Puleng Khumalo.
Gdzie dokładnie?
Panie Bhele, córka jest w stanie krytycznym.
Wątroba może się zregenerować,
jeśli uda się znaleźć dawcę.
Kiedyś potrzebowała już krwi.
Ja nie mogłem być dawcą.
Przygotuję pana do badania.
Panie…
Thandeka, mówi Brian.
Fikile jest w szpitalu.
Została postrzelona.
Jestem bardziej umięśniony, to oczywiste, ale powinny pasować.
Panie Molapo, ojciec jest po operacji,
choć ciągle nie oprzytomniał do końca.
Może się pan z nim zobaczyć.
Przepraszam, tylko rodzina.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
WENDY, ODPISZESZ ALBO ODDZWONISZ? CO JEST?
Mówi Wendy Dlamini. Jestem za granicą. Zostaw wiadomość.
Halo!
Czego?
Muszę skorzystać z łazienki.
Już próbowałaś. W rogu jest wiadro.
- Ruchy! - Zamknij się!
Ruchy. Czas to pieniądz.
Tam, szybciej!
No już. Wy w kącie, idźcie razem.
Siadaj!
Chodźmy.
Zginiemy, jeśli cię zobaczą.
Wolisz gwałty do końca życia?
- Proszę. - Strażnicy stoją nawet na brzegu.
Co zrobisz? Popłyniesz?
Nie umiem pływać.
Cholera. Naprawdę oszalałaś.
Musimy coś zrobić.
Czas się umyć!
Ustawcie się.
W jednym rzędzie, no już!
No już! Rozbierać się!
No już.
Ruchy!
Festiwal kulinarny liceum Parkhurst!
Czekajcie na więcej.
Wendy, romantyczko.
A jeśli on się już poddał?
- Po prostu z nim pogadaj. - To nie byłaby niespodzianka.
Czas na rozmowę, która przeszłaby test Bechdel.
- Dlaczego Daniels nie walczy? - A gdyby ciebie przyłapali na oszustwie?
Reece nie wyrzucili. Nie widzisz tu wzoru?
Ja straciłam gazetkę, ty stanowisko, a Daniels wylatuje ze szkoły.
Co łączy te rzeczy?
Tahira! Co się dzieje?
Nie wiem.
Muszę iść. Pogadamy później.
Tato…
Matla…
Jestem tu.
Nie słyszę.
- Puleng… - Co z nią?
Statek…
Statek.
Tato.
Tato!
Pomocy!
Wszyscy zadają pytania.
Gdzie oni są?
Kurwa, co jest?
- Przykro mi. - Oj będzie ci przykro.
- Zostaw mnie. - Telefon.
- Oddawaj. - Żebyś zadzwonił po mamę?
Oddaj mu telefon, to nudne.
Patrz, jak uroczo skacze.
- Kurwa mać. - Prawie mi z tym źle.
Aport, piesku. Z radością skopię ci tyłek, gnoju.
Nikt ci nie pomoże.
Pierdol się!
Odpuść. Młody Khumalo skopał ci dupę.
Nikogo tu nie ma, Wade.
Co tu się, kurwa, dzieje?
Chwila.
Coś słyszałem.
Jesteśmy spóźnieni. Młody, pomóż mi.
Ciężka jest.
- Co tu robicie? - Usłyszał coś.
- Daj spokój. Musimy się zwijać! - Dobrze, szefie.
Pospiesz się!
Wade!
To może być Puleng! Musimy iść!
Co to jest?
- Mamo. - Gdzie jesteś?
- Będę za dwie minuty, musimy jechać. - Co się stało?
Spotkajmy się na parkingu. Wyjaśnię po drodze.
No dobrze.
To KB.
- Co z Puleng? - To kiepski moment.
Śledzimy ich, mogą mieć Puleng w bagażniku.
Kurwa, co?
Zgubiliśmy ich.
Uspokójcie się. Gdzie widzieliście auto po raz pierwszy?
W porcie.
- Byliśmy przy fabryce… - Chwila, port?
Mój tata mówił o Puleng i statku.
- Co? - Mówił o Puleng i statku.
To by znaczyło, że biorą ją na statek.
Na który statek?
Jest ich tu milion.
To musi być Mayfair. Vaans mówił o Mayfair, a teraz jest tutaj.
Twoja mama też mówiła o Mayfair.
To statek!
No dobrze. Problem rozwiązany.
Skąd mamy wiedzieć, który to Mayfair?
Następne.
Następne!
Mówię coś! Następne!
Rozbierzcie się.
Ale już.
No już.
Rozbierz się albo zrobię to za ciebie.
Uciekajcie!
No już, idziemy…
- Odpierdol się. - Nie mamy całej nocy.
Zamknij się.
Vaans, mamy trop. Jedziemy do portu.
- Skąd masz ten trop? - Młody Molapo miał coś od ojca.
- Jakieś szczegóły? - Podobno jest na statku.
Przyjąłem, jestem w okolicy. Ty pilnuj dzieciaków.
Nie, zebrałam już ludzi. Będziemy za 15 minut.
Mamy problem na statku.
Co tu się odpierdala?
Gliny.
Załadujcie resztę na statek, ale już.
Mogę się zająć problemem na pokładzie?
- Podjudza resztę. - Potrzebujemy innego planu.
Statek potrzebuje pół godziny na wyjście. Nie zdążycie.
- Słuchasz mnie? - Obyś nas nie wrabiał.
Bo jeszcze zamarzysz o więzieniu.
Rany! Mały Siya Khumalo skopał tyłek Bruce’owi.
Co? Siya?
- Nie ma mowy! - Popatrz.
Daniels aresztowano za oszustwo.
PRZEWODNICZĄCA ZNOWU STRZELIŁA Z UCHA!
Mówią, że o tym wiedziałaś.
Co?
- Ej! - Co jest?
Do zobaczenia!
Dziękuję.
Jadą do portu.
W porządku, mamo.
Niestety nie mam dobrych wieści.
Żadne z was nie może być dawcą.
Sprawdzili też Karabo i Chrisa.
Nie możemy zrobić nic więcej?
Umieścimy ją na liście oczekujących.
A ojciec Fikile?
Może być naszą jedyną szansą.
Mogę prowadzić.
- Też jadę. - Chodźmy.
- Umiem płakać na zawołanie. - Chwila.
Ja pójdę.
Hej.
Rozmawiałem z jednym z pracowników. Mówi, że stoi tam.
- Chodźmy tam. - Byle szybko.
Mogli jej zrobić krzywdę.
Masz coś?
Nie.
Rozbierzcie ten statek, ale znajdźcie ją. I zdejmij to gówno.
Już idę.
Tebo.
Thandeka.
Oczywiście.
Przepraszam.
Co tu robisz?
Przejdę do rzeczy, bo nie mamy czasu. To pilne.
Mamy dziecko.
Fikile.
Tamtej nocy
zaszłam w ciążę.
Jest wspaniała.
- Wyjątkowa. - Czego chcesz?
Została postrzelona.
Jest w stanie krytycznym.
Potrzebuje przeszczepu wątroby.
My nie możemy jej pomóc, więc pomyślałam…
Błagam.
Nie mamy czasu.
Żartujesz.
To przeszczep części wątroby.
Jaja sobie robisz.
Zaczekaj…
KB, możemy porozmawiać?
Znalazłem to w słuchawkach.
Usłyszałem przez głos jakiegoś faceta.
Dzisiaj?
To prezent od mojej mamy.
To nie przypadek.
Thandeka nie mogę…
Spójrz na nią.
Wybacz, że ci nie powiedziałam.
To było…
To już bez znaczenia.
To twoja córka.
Wiem.
Przyszła do mnie kilka tygodni temu.
Myślałem, że to fanka.
Wcale nie.
Twoja córka potrzebuje twojej pomocy.
Fikile…
- To ją porwano w dzieciństwie? - Tak.
Wygląda jak moja matka.
To zbyt wiele.
Tony…
Ona umiera.
- Przykro mi. - Tony, proszę.
Proszę.
Minęło prawie 18 lat, Thandeka.
Przychodzisz tu z czymś takim?
Uratowałabym ją, gdybym tylko mogła.
Teraz to niemożliwe.
Nie karz jej za to, co zrobiłam.
Leży w szpitalu Barnarda, jeśli zmienisz zdanie.
Stój, bo strzelam.
Co jest?
Skoczyła za burtę.
Idź po nią, ja zajmę się policją.
Nie!
Tutaj!
Co jest grane?
- Skoczyła. Oboje skoczyli. - Co?
Pomocy!
Jesteś cała?
- Wyciągniemy cię. - Pomocy!
- Tutaj! - Pomocy!
Tak!
Znaleźliśmy Janet Nkosanę w bagażniku jednego z aut.
Cieszę się, że pan zdążył.
Ja też.
Da nam pan chwilę?
Dziękuję za pomoc kuzynce.
Jakim cudem był pan tu przed wszystkimi?
Wiedział pan o Mayfair i fabryce?
Janet Nkosana zadzwoniła w panice. Przyjechałem, jak najszybciej mogłem.
Nie mogłem czekać na wsparcie.
To było bardzo nierozważne.
Wezmę mamę i ciocię na posterunek,
oczekuję pełnej współpracy.
Wszystko gra?
Nie,
ale będzie dobrze.
Puleng, musisz uważać.
Podejrzewamy, że Vaans jest w to zamieszany i…
Musimy cię zabrać na obserwację.
Pojedziemy za wami.
Dziękuję.
Phumelele Khumalo to ja, to ja zaginęłam 18 lat temu.
Wiem to, bo państwo Khumalo nigdy nie przestali wierzyć.
Na razie jest dobrze, ale chcemy ją jeszcze zatrzymać.
Czego jeszcze się dowiedzieliście?
Miałem podsłuch w słuchawkach.
Sprawdzę, co powie na to Koopman.
KB.
Tak mi przykro.
Mnie też.
Może dajmy jej odpocząć.
Wade…
Lunga, mogę cię prosić?
Ja…
chciałam ci podziękować.
Za wszystko, co zrobiłeś.
Jesteś moją przyjaciółką.
Przyjaciółką?
Chodzi o wczoraj…
Nie teraz, Chris.
- To pojebany okres. - Wiem.
Może umówimy się na śniadanie z szampanem albo coś.
Zrobiłbym…
Zrobiłbym dla ciebie wszystko.
Po prostu…
nie działamy.
No dobrze.
Tak przepraszasz?
Skołuj jacht,
a znajdę czas.
No dobrze.
Przyjaciele.
Tak. Przyjaciele.
Nie teraz, bo ty…
Obaj cuchniemy.
Mów za siebie, panie Ackerman.
Ja pachnę wspaniale.
Przepraszam.
Tak, panno van Rensburg?
Przepraszam za to, co zrobiłam.
Ryzykowała pani dla mnie, a ja nawaliłam.
Reece…
rozumiesz swoją sytuację?
Tak, proszę pani. Obiecuję, że…
W tej szkole są uczniowie, choćby twoi przyjaciele,
którzy wykupią się z każdego problemu.
Inni, jak ty i panna Kahn, nie mogą sobie na to pozwolić.
Próbowałam łączyć te dwa światy.
Wykorzystałaś to.
Nie poniosłaś konsekwencji, choć handlujesz narkotykami.
Ja…
Każdy ma swoje powody, ale miałaś wybór.
Ty nie ponosisz konsekwencji,
a panna Kahn, uczciwa uczennica,
straciła stanowisko za coś, co przy twoim wybryku wygląda śmiesznie.
Są różne rodzaje uprzywilejowania.
Proszę.
Weź się w garść.
DYREKTOR DANIELS
SPRAWA OSZUSTWA WYSZŁA NA JAW
KTO JĄ PODKABLOWAŁ?
JA NA WIEŚĆ O DANIELS…
Co jest, kurwa?
- Musimy coś z tym zrobić. - Cześć, Tahira.
Chciałam przeprosić za moje słowa.
Jesteśmy zajęte.
Nie chcesz marnować czasu komuś innemu?
Kroniki laski na boku to twoje konto?
Co? Nie!
To zły moment.
Chcemy ją zdemaskować.
Pozwólcie mi pomóc, proszę.
Wiesz, kto to? Ktoś z twoich znajomych?
Jeśli mówisz poważnie, to w porządku.
Pomyślcie.
Tylko parę osób mogło cię nagrać na kręgielni.
Musimy ją znaleźć przed kolejnym postem.
Powodzenia.
Nie śpisz.
Spokojnie.
Bałam się, że to koniec.
Od Anthony’ego.
Jest dawcą przeszczepu.
Jest w pokoju obok.
TRZYMAJ SIĘ
Co jest napisane na dole?
„Dla Fikile.
Okazuje się, że 18 lat temu stworzyłem arcydzieło.
Anthony”.
A Sam?
Wszystko gra?
Puleng.
Mój tata nie żyje, Fiks.
Nie żyje.
To moja wina.
Nie.
- Wcale nie. - On nie żyje.
Nie żyje.
Tak mi przykro.
Nie obracać się.
Ci ludzie są cały czas aktywni.
Masz coś?
Wiele z tych nagrań to jakiś dzieciak.
Siya.
Coś jeszcze?
Przechwycone radio.
Z rozmów wnioskuję,
że nie wiedzieli o nagrywaniu.
To znaczy?
Posłuchajcie sami.
PODEJRZANI
Kiedy to zrobiłaś?
Jak widzisz, zawęziłyśmy grono podejrzanych.
Zobaczmy…
Chciałabym, ale nie.
Na pewno nie on.
- On tu chodzi? - Tak.
Zostaje nam ta trójka.
Oto kluczowe elementy układanki: znajomość z tobą,
wyjście komitetu, Daniels i pieniądze komitetu.
Co teraz?
Idźmy za poszlakami.
Najpierw powtarzające się w postach błędy gramatyczne.
Choćby „nich” zamiast „ich”.
Robiłam projekt z Zaydem i Pauline, sporo tego poprawiałam.
A nagranie z kręgielni?
To nie było w obronie Bruce’a? Ta trójka trzyma się razem.
Bruce’a nie było w komitecie.
Dla potomności.
Masz przyjaciół?
Czyli to Zayd albo Pauline.
Pokaż im.
No już.
Pauline, ruchy.
Osoba, która zrobiła zdjęcie,
przewróciła się, uciekając.
Przepraszam. To był tylko żart. Nie chciałam…
Kurwa, Pauline! Spierdoliłaś ludziom życie!
- Co jest z tobą nie tak? - Reece!
Przepraszam.
Drogie panie, dzwonek.
Mamy iść na aulę.
Reece, no chodź.
Oto ona, autorka Kronik laski na boku.
Wiem coś o tobie.
Odejście z Parkhurst nie było łatwą decyzją.
Tak wielu z was jest mi drogich.
Wasze czyny udowodniły mi, że na wspaniałe życia
składają się drobne decyzje.
Widziałam, jak mierzycie się z ogromnymi wyzwaniami,
choć ucieczka byłaby łatwiejsza.
Wytrwaliście, mierząc się z mrokiem.
Wiedzieliście, że wkrótce nastanie nowy dzień.
Wasze różnice
umacniały wasze charaktery.
Pochodzę ze skromnej rodziny,
więc w bogatej szkole
mierzyłam się z wieloma wątpliwościami
dotyczącymi tych różnic.
Wielu z was ma podobne wątpliwości.
Otwórzcie się na nie.
Bądźcie z nich dumni
i zbudujcie świat, który chcielibyście oglądać.
Taki świat, który wynagradza życzliwość i szczerość.
Mam nadzieję, że ten świat dalej będzie pytał was o zdanie.
- Chcemy porozmawiać z detektyw Peterson. - Nie ma jej, zawołam kogoś innego.
Zaczekamy na nią.
Wierzę, że pomogą wam
stać się wspaniałymi dorosłymi, którymi bez wątpienia będziecie.
Idźcie do przodu.
Jesteście naszą nadzieją.
To zaszczyt, że mogłam prowadzić was jako dyrektorka tej szkoły.
BOHATERSKI POLICJANT KOŃCZY DZIAŁANIE GRUPY PRZESTĘPCZEJ
Detektywie.
Robię, co mogę, Lisbeth.
Musisz wysłać towar. Robi się gorąco.
Uważaj, Vaans.
Pamiętaj o stawce.
Zająłeś się niedokończonymi sprawami?
Tak, ale nie zgadzam się z tym.
Odpuść mi wykład o moralności.
Każdy musi zapłacić.
Na tym polega równowaga.
Wendy…
Przyleciałam wcześniej.
To miała być niespodzianka.
Chcę, żeby nam się udało.
Razem.
Nie chcesz wejść do środka?
Nie.
Czułbym się tam niezręcznie.
- No tak. - Poza tym to twój czas z rodziną.
To do zobaczenia.
Miło, że jesteś.
Oczywiście.
Mamo, to Fikile?
Tak. Daj, ja je potrzymam.
Cześć.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, BABA
- Wielki kawałek. - Odgryź trochę, zmniejszy się.
- Dam radę. - Tu straciłem zęba.
Baba mnie straszył,
mówił, że wszystkie mi wypadną.
A ty mu uwierzyłeś.
- Wcale nie. - Oj tak…
Czemu płaczesz? Nie rycz, bekso.
Przestań.
Puleng, pomożesz mi w jadalni?
Dziękuję.
Dziękuję za wszystko.
Za uratowanie siostry.
Za wszystko.
Nie ma z nami taty.
Jego nie uratowałam.
Myślisz, że to twoja wina?
Ojciec był z ciebie dumny.
Mieliśmy problemy, to prawda…
ale dzięki tobie
wszystko było na dobrej drodze.
Wracał do domu.
Puleng.
Zawsze byłaś odważna.
Wiedziałaś, czego chcesz.
I choć nas to przerażało…
za to cię kochaliśmy.
Spójrz na mnie.
Przestępcy zabili twojego ojca.
To nie twoja wina, skarbie.
To nie twoja wina.
Chodź tu.
Masz w sobie jego najlepsze cechy.
Lisbeth poszła na dno.
Inwestorzy są niezadowoleni. Musimy zamknąć cały oddział.
Grunt, że są inne.
Napisy: Jędrzej Kogut