Słyszę plusk kryształowych kropel
Jak piękny jest ten świat
Gdy na niebie widzisz Księżyca blask
Oświetla pajęczyny w mojej głowie
Gdy od czasu do czasu myślę o tobie
Chcę być z tobą cały czas
Tylko ja i ty
Wystarczy się postarać
WIELKIE OTWARCIE
Tylko ja i ty
W hotelu miło spędzamy czas
RECEPCJA
Tylko ja i ty
Ciągle razem ja i ty
Ach, jak szybko mija czas
Nie chcę widzieć żadnych zmian
Tylko ja i ty
Wystarczy się postarać
Tylko ja i ty
Tylko ja i ty, i ty
Wystarczy się postarać
NAJLEPSZEGO Z OKAZJI 125. ROCZNICY
Tylko ja i ty, i ty
W Hotelu Transylwania
Tylko ja i ty, i ty
Właśnie tak Tylko ja i ty, i ty
Wystarczy się postarać
Tylko ja i ty, i ty
Niech żyje Hotel Transylwania. To już 125 lat!
Tak!
-Tak trzymać. -Brawo.
Wspaniale. Dziękuję, Johnny.
Cóż za cudowna niespodzianka.
A teraz pora na część,
która była zaplanowana.
To dopiero początek, Drak.
Usiądź i ciesz się przyjęciem.
Spokojnie, tato. Johnny bardzo się napracował.
Ma wszystko pod kontrolą.
O nie.
Impreza w stylu Johnny'ego!
Muzyka!
Pora na psy.
Psy?
Wszystkiego najlepszego, dziadku.
Grzeczna psina.
Jedziesz, Frank.
Ekstra, co? Johnny mnie nauczył.
Na próbach tylko dwa razy odciął sobie dłonie.
Lodowa rzeźba!
Pirotechnika!
OKRĄGŁY JUBILEUSZ DZIŚ
KUSI NIEZŁĄ DU
„Kusi niezłą du...” O nie!
Ogień! Zły!
Niedobrze.
Dobrze. Dość tego.
Tato?
No tak. Na wampiry to nie działa.
Hej, Mavey Wavey.
Tyciutka korekta.
Johnny przygotował to dla ciebie. Chciał, żeby ten dzień był wyjątkowy.
Niszcząc moje starannie zaplanowane przyjęcie?
Dziękuję, drogi zięciu.
-Słucham? -Nic, nic, nietoperku.
Wiem, że nie zawsze się zgadzacie,
ale ja go kocham i niczego bym nie zmieniła.
Naprawdę? Nawet troszeczkę?
Lepiej?
Nie!
Jest doskonały taki, jaki jest.
Skoro tak twierdzisz, kochanie.
Kontynuujmy imprezę.
Będzie jeszcze bardziej, bardziej wyjątkowa.
-Coś kombinujesz. -Ależ skąd.
Chyba dałem czadu. Teraz będzie...
Dziękuję, Johnny. Było cudownie.
Nie zapomnijcie, że o północy
ogłoszę coś wyjątkowego.
Tymczasem niech muzyka gra.
Gotów na wielką przemowę?
Chyba tak. Ale...
Johnny doprowadza mnie do białej gorączki.
Jakby ktoś mi wbijał kołek w głowę.
Znasz Johnny'ego. Czasem go ponosi.
Właśnie. I wszystko psuje.
W tym problem.
Będziesz się musiał przyzwyczaić do zmian,
skoro odchodzisz na emeryturę.
Odchodzisz... na emeryturę.
Na emeryturę?
Ciszej. Mavis ma doskonały słuch.
Dlaczego miałaby słuchać?
Masz paranoję.
Na pewno masz rację. Po prostu...
Nie chcę, żeby reszta poszła źle.
Wszystko musi być idealnie, kiedy w końcu oddam hotel Mavis.
Co?
I Johnny'emu.
Tak, i Johnny'emu.
To wielka zmiana.
Wiem, ile ten hotel dla ciebie znaczy.
Tak. Ale czas odejść
i rozpocząć nowy rozdział w życiu. Razem.
Mówiłam ci, że jesteś cudowny?
Nie na darmo zwą mnie „Hrabią Cudownym”.
Czyżby?
I „Mrocznym Księciem Miłości”.
„Władcą Buzi-Buzi”.
Przestań, Drak.
-Fajne uszko. -Ja cię kręcę.
-Nie uwierzysz. -Co się dzieje?
Lepiej usiądź.
Zaczynam się bać.
Tata idzie na emeryturę, a hotel zostawi nam.
Nic mu nie jest. Za dużo cukru.
Nie sądziłem, że w ogóle rozważa emeryturę.
Ja też nie.
Tak się cieszę. Będziesz nim doskonale zarządzać.
Chciałeś powiedzieć „my będziemy”. Będzie należał też do ciebie.
Serio? Jesteś pewna?
Oczywiście. Dlaczego nie?
No wiesz. Jakoś nie odniosłem wrażenia,
że uważa mnie za członka rodziny.
O czym ty mówisz? Oczywiście, że nim jesteś.
Niby tak, ale wiesz, jaki on bywa.
Jestem, ale tak nie do końca.
To nieprawda.
Teraz już nie.
Nie psujmy niespodzianki.
Masz rację.
Pójdę to rozchodzić.
Siemanko! Nic się nie dzieje. Nie ma o czym gadać.
Dzieje się tylko najfajniejsza rzecz na świecie.
To on.
Drak!
Nie. Wyluzuj, Johnny.
Jeszcze będzie czas, żeby mu podziękować.
No dobrze.
„Kochana rodzino, przyjaciele i szanowni goście.
„W moim życiu zachodzi wielka zmiana.
„To także nowy rozdział w historii Hotelu Transylwania.
„Z dumą przekazuję
„klucz do hotelu...”
Drak. Nie mogę w to uwierzyć.
Normalnie zaraz wybuchnę na kawałki,
a te kawałki na miliony mniejszych kawałeczków.
Co?
Czcigodny królu, z wielką radością przyjmuję ten zaszczyt.
-Zaszczyt? -Tym oto kluczem
otworzę podwoje ku nowej przyszłości
wspaniałego Hotelu Transylwania.
Mam tyle pomysłów. Aż mi we łbie od nich buzuje!
Ruchome schody,
plakietki z imionami, by gadka się kleiła,
ekologiczne źródła energii.
SOKI
...rowerki z agregatem w każdym pokoju.
Hotel w stylu Johnny'ego!
Nie dam rady!
Chciałem oddać hotel Mavis i Johnny'emu,
ale on wszystko zepsuje!
Muszę się z tego jakoś wyplątać.
Muszę...
Sir Johnny.
Chyba zaszło nieporozumienie.
Nie mogę dać ci hotelu.
Co?
Tak.
Chodzi o stary, bardzo stary,
antyczny wręcz,
i niezwykle ważny przepis dotyczący nieruchomości.
Nieruchomości?
Tak.
Mówi on: „Żadna nieruchomość, mieszkalna lub komercyjna,
„nie może być przekazana, posiadana przez lub oddana w spadku człowiekowi.
„W przeciwnym razie
„rzeczona nieruchomość zostanie skonfiskowana i już”.
„I już”. No to grubo.
Jest mi naprawdę przykro.
Bardzo chciałbym dać ci hotel,
ale nie jesteś potworem, więc nie mogę.
To co ważnego chciałeś ogłosić?
Cieszysz się?
I to jak.
Myśl. Musisz coś ogłosić.
W końcu jesteś. Prawie przegapiłeś.
Drodzy przyjaciele...
A jemu co?
-Cały w nerwach. -Nie mogę patrzeć.
-Wykrztuś to! -Griffin!
No co? Zaraz tam padnie.
Okaż trochę zrozumienia.
Gadajże!
„Kochana rodzino, przyjaciele i szanowni goście.
„W moim życiu zachodzi wielka zmiana”.
Zaraz to powie.
„Nadeszła pora,
„żeby Hotel Transylwania...
„Powiększył się!”
Tak! Rozbudowujemy hotel.
Co?
Zgadza się.
W związku z wciąż rosnącymi kolejkami w lobby,
z dumą ogłaszam,
że dodamy tam nową toaletę.
Tych nigdy za wiele.
Ale wydawało mi się, że...
To wszystko moja wina.
Możemy kontynuować imprezę.
Muzyka, Blobby.
Patrzcie!
Udało się.
Muszę się tylko ogarnąć,
zanim wpadnę na... Ericko!
Co to miało być?
Co mówisz, kochanie?
Nic nie słyszę przez tę muzykę.
-Czujesz to? -Drak!
O mały włos. Mavis!
Serio? Nowa toaleta?
To ta wielka niespodzianka?
Tylko to chciałeś ogłosić?
A co jeszcze?
Może swoją emeryturę?
Że co?
Posłuchaj tych wypasionych bitów. Tańcujemy, nietoperku.
Zaczekaj!
To wszystko moja wina.
Wszystko zepsułem. Bo nie jestem potworem.
A więc chciałbyś być potworem?
Van Helsing?
Mogę w tym pomóc.
Akurat mam coś w laboratorium.
Pytanie, gdzie to odłożyłem?
Wszystko mam alfabetycznie poukładane. Nie dotykaj.
-Sorki. -Tutaj nie ma.
Tu też nie. Pewnie gdzieś z tyłu.
Za mną!
Tędy.
Z życiem!
I hopla!
Gdzieś tu na pewno jest.
Halo?
Van Helsing?
Mam!
To transfomonstryfikator.
Zamienia ludzi w potwory.
Czad! Ale czy to bezpieczne?
Świetne pytanie.
Potrzebujemy doświadczalnego zwierzątka.
Oto Gigi.
Słodziaczek.
Nie na długo.
POTWÓR - CZŁOWIEK
Też chcę takie zębiska.
I siedmioro oczu, laserowe widzenie i...
To tak nie działa.
Któż to wie, w jaką szkaradną bestię się zamienisz?
Sprawdźmy.
Nie martw się, Mavis. To wszystko naprawi.
Dawaj, kolo.
Dziwne. Nic się nie stało.
Ciśnie mnie w dole.
O nie!
Tato?
Drak?
Gdzie jesteś, kochanie?
Tato?
A to co?
Halo? Van Helsing?
Wszystko gra?
Kto tu jest?
Siemka, Drak!
Johnny?
To ja.
Jestem potworem. Obadaj syry.
Pazury. Szpiczaste uszy.
Mam nawet ogon.
Dlaczego...
Jak... Dlaczego...
Transfomonstryfikatorem Van Helsinga.
Teraz możesz oddać nam hotel,
jak chciałeś.
Rety, Mavis!
Na bank się jej spodobam.
-Chodźmy do niej. -Czekaj.
Mavis!
O nie. Mavis mnie zamorduje.
Mavis!
Później naprawię.
Mavis! Mam świetne wieści.
POTWÓR - CZŁOWIEK
Mam cię.
Przepraszam.
Co?
Nie wierzę.
Koszmar się skończył!
Znowu jestem człowiekiem!
Muszę być ostrożny. Wszędzie są potwory.
-Moment. Jeszcze ja. -Nie.
Mavis!
Mam zarąbistą niespodziankę.
Normalnie padniesz!
Cześć, Kropelko. Dennis, Winnie.
To ty, tato?
Bajer, co?
Idę pokazać mamie.
Dziadku, czy to był tata?
To nie twój ojciec.
Jakiś zwykły potwór.
Wszystko w normie.
Mavis! Gdzie jesteś?
Impreza!
Mam wspaniałe wieści!
Nie.
Drak?
O nie. Coś jest nie tak.
Nie martw się.
Uratuję cię!
Frank, to nie zawody.
Drak?
Czołem.
Johnny?
To ty?
Tak. Fajnie wyglądam, co?
-Co się dzieje? -Co ci się stało?
-Gdzie jest Drak? -Pomocy!
Zejdź stamtąd!
Widziałeś Johnny'ego? Jest potworem.
Wiem. Nie mogę latać.
Chce mu się lać?
Chyba mówi, że chce wracać.
-Przestań się wygłupiać i zejdź tutaj! -Nie wygłupiam się.
Czemu nie zamienia się w nietoperza?
Bez obaw. Złapię go.
Drak? Wyglądasz...
Wyglądasz okropnie.
O nie.
Nie, nie.
Nie! To niemożliwe!
Patrz. Jesteś człowiekiem, a ja potworem.
Jak Zakręcony piątek, tylko że we wtorek.
Gdzie on jest? Musi gdzieś tu być.
Co się dzieje?
-Muszę znaleźć miotacz. -Ten tutaj?
No dawaj.
Czemu to dziadostwo nie działa?
Chyba się zepsuł.
-Tylko nie to. -Widziałeś mojego tatę?
Wiejemy, Johnny.
No co ty. Powiem Mavis, że jednak dostanie hotel.
Bo teraz jestem potworem.
Będziesz mi posłuszny.
Pójdziesz ze mną.
Hej, Mavis. Mam świetne wieści.
Johnny!
Co ci dolega?
Człowiekowatość.
Co robić?
Szybko, zabierz mnie do Van Helsinga.
Jasne, Drak.
Ani słowa Mavis.
Szybko! Do laboratorium! Wnętrzności mi się topią.
-Co tu się wydarzyło? -Hej.
-Czy to był mój tata? -Co? Nie.
-Ależ skąd. -Nie.
Zmieniłaś fryzurę?
Co się dzieje?
Wayne miał nam pokazać kilka nowych ruchów tanecznych.
-Tanecznych? -Działaj.
No dobrze.
Jak zobaczycie tatę, przekażcie mu, że chcę z nim porozmawiać.
Patrzcie na to.
Stłukł się.
Nie da się tego naprawić.
Co?
Załatw nowy kryształ.
Chyba czuje się lepiej.
To bardzo rzadkie kryształy, trudne do zdobycia.
Tego trzy lata szukałem.
Byłem wtedy młodym łowcą potworów.
No, niezupełnie, ale tak się czułem.
Nie potrzebuję całej historii.
Na szczęście dla ciebie,
jako że jestem geniuszem, zainstalowałem w miotaczu lokalizator.
Właśnie na taką okazję.
Jest.
W Ameryce Południowej?
Czad. Łaziłem tam po grotach z norweskimi zapaśnikami.
Skoczymy tam i skombinujemy nowy kryształ.
Obawiam się, że to nie takie proste.
Na początek trzeba przebyć zdradziecką dżunglę.
Łatwo w niej zginąć.
Następnie popłynąć niebezpieczną rzeką.
Aż dotrze się do Jaskini Refleksji.
Zapuszczenie się do niej grozi śmiercią,
a ucieczka jest niemożliwa!
Straciłem tam prawe tylne kółeczko.
Moje kondolencje?
Udanych łowów.
To jest katastrofa.
Nie martw się. Odzyskasz dawną postać.
Powiem Mavis, że wyjeżdżamy.
Nie możesz tego zrobić.
Dlaczego?
Bo wtedy będzie chciała zabrać się z nami.
A pomyślałem, że moglibyśmy zacieśnić więź ojca z synem.
No wiesz, taki męski wypad.
Naprawdę?
-Super! -Zaczekaj.
Poprzytulamy się później.
W drogę. Nie ma chwili do stracenia.
No tak. Jestem człowiekiem.
Na początku był szok, ale w sumie wygląda dobrze.
Moim zdaniem jako potwór wygląda o wiele lepiej.
Przystojniak.
Zieleń podkreśla kolor jego oczu.
To od Draka.
„Jedziemy po nowy kryształ, żeby naprawić miotacz i nas odmienić.
„Nic nie mówcie Mavis”?
Ciągle to samo.
Jesteśmy między młotem i kowadłem.
Co mu odpisać?
„Nie. Mamy dość krycia cię przed Mavis”.
„Jesteś teraz człowiekiem, więc guzik nam zrobisz”.
„Sam wykonaj swoją brudną robotę”.
Dobra. Poszło.
-Co poszło? -Co?
-Serio wysłałeś? -Mamy przekichane.
Nie, wysłałem tylko obrazek.
Blobby, zobacz.
-Fajne. -Zdrówko Blobby'ego.
Powiedziałem, że wznoszę toast za paczkę fajnych kumpli.
Co on usłyszał?
Zdrówko!
Co się dzieje?
O nie. Mój nos.
Moje szwy.
Co jest?
Co się dzieje?
Co jest?
Moje futro!
Co to ma być? Ja łysieję?
Co się dzieje?
Golas!
Siemka, chłopaki.
Z nim najgorzej.
Latanie jako potwór jest o wiele lepsze.
Prawda, Drak?
Lepiej ci?
Nie lubimy latać, co?
Jakim cudem ten grat w ogóle się unosi?
Co to za dźwięk? Czujesz spaleniznę?
Skrzydło trzyma się na taśmie?
Dzieńdoberek.
Osiągnęliśmy wysokość przelotową. Nie spodziewamy się turbulencji.
Usiądźcie wygodnie i cieszcie się lotem.
Drak.
Chyba zmieniasz się z powrotem w potwora.
Muszę do łazienki!
Źle się poczułeś?
Tak. Muszę do...
Pokręć się.
Więcej jedzenia pomoże na żołądek.
Nie? No to świeże powietrze.
Już mu lepiej.
Wielkie dzięki.
To moja praca.
Tato, musimy porozmawiać.
Jesteś tutaj?
Tato?
Gdzie on jest?
JA - HOTEL - TATA
PRZEMOWA
„Oddaję klucz do hotelu mojej ukochanej córce Mavis”.
Miałam rację. Tata chciał dać mi hotel.
Dlaczego zmienił zdanie?
Kochanie, widziałeś dziadka albo ojca?
To nie był mój ojciec.
Jakiś zwykły potwór.
Wszystko w normie.
Coś jest na rzeczy.
Ale fajnie.
Może ci jednak z tym pomogę?
Mówiłem, że dam radę.
Słońce!
Słońce cię już nie spopieli.
Jesteś człowiekiem. Nic ci nie grozi.
Słońce.
Jest wspaniałe.
Nie mogę uwierzyć, że przez całe życie
omijało mnie coś tak cudownego.
Ono jest przecudowne.
Ono...
Wypala mi oczy!
Oślepłem!
Uważaj!
Drak!
Nic nie widzę.
Złaź z ulicy!
Jest tu ktoś?
Halo? Johnny!
Mam cię. Przepraszam.
Uwaga. Piesi na jezdni.
Dobrze. Zostań tutaj.
Wezwę nam taksówkę.
Taxi!
Przepraszam.
Dziwne.
Co to było?
Gigi?
Gigi!
Mówię ci, urosłeś.
Śpiewaj z nami, Drak.
Dlaczego jedziemy tak wolno?
Johnny.
To przez ciebie.
-Wleczemy się. -Serio?
Luz. Mam pomysł.
Poczekaj.
Dobra, droga wolna.
Przez ten cały czas byłeś goły?
No tak. Przecież widzieliście tylko okulary.
Czemu właściwie się ukrywamy?
Jeśli Mavis nas nakryje, domyśli się, że coś nie gra.
Drak powiedział, że zdobędzie lekarstwo.
Musimy zaszyć się w jakimś kącie.
-Widziałaś mojego tatę? -Widziałaś swojego tatę?
Nie widziałam go od imprezy.
Widziałyście Wayne'a?
Gdzie jest Frank?
Zniknął po przyjęciu.
Nigdzie ich nie ma.
-Nikt ich nie widział? -Oby nic nie kombinowali.
-Widziałam ich na parkiecie... -Prawie zapomniałem o Blobbym.
Frank?
Cześć, skarbie. Co tam?
Coś ty ze sobą zrobił?
I kim są ci kolesie?
Ta ja, wujek Griffin. Nie poznajesz mnie?
Nigdy na oczy cię nie widziałam.
Murray?
We własnej 5000-letniej osobie.
Patrz. Ale fajne.
Nie śpię.
Wayne? Czy to ty?
Gdzie jest tata?
Wasz tata?
Ja tam nic nie wiem. Dopiero przyjechałem. Jestem Walter.
Mama!
To nie jest zabawne, Wayne. Wolne żarty.
Zostawiam cię samego na pięć minut, a ty stajesz się człowiekiem?
Wrzuć na luz, mała.
Przestańcie. Blobby to nie deser.
Co tu się dzieje, Mavis?
Najnowsze wieści z zagranicy.
Tata?
Niezidentyfikowany potwór uratował
przy lokalnym lotnisku zagubionego starca
przebranego w halloweenowy kostium.
On wygląda jak...
Johnny?
A, tak.
Twój tata jest człowiekiem, a Johnny potworem.
Powiedziałem to na głos?
Dzięki za podwózkę.
MAVIS - KOMÓRKA
Johnny.
Pospiesz się.
Adiós!
Chodź. Nie ma czasu na pogaduchy.
Musimy przedostać się przez dżunglę i znaleźć kryształ.
Nie damy rady.
Spoko, zaraz temu zaradzę.
I ostatni szlif.
Jesteś gotowy na pieszą wycieczkę.
Dobra. Czy możemy już iść?
Czekaj. Zapomniałeś swoich gratów.
W porządku. Znajdźmy ten kryształ.
Rusz się. Takie spacery są super.
Odgłosy natury są takie kojące.
Co tak śmierdzi?
Co to?
To ja.
Musisz po prostu wziąć prysznic.
A niby skąd w środku dżungli wytrzasnę prysznic?
Chyba masz alergię na pyłki.
Bzdura...
Johnny!
Dlaczego jestem cały mokry,
a gardło mam wysuszone?
Daleko jeszcze?
O nie.
Nie!
Nigdy tam nie dotrzemy.
Drak. Ale widok.
Woda. Całe szczęście, bo umieram z gorąca.
Nie!
Zaczekaj.
Z nieznanymi akwenami trzeba bardzo uważać.
Raz wędrowałem z kumpelą Katmatchką w Tajlandii...
Drak?
Piranie!
Spójrz na pozytywy. Przynajmniej nie jest ci już gorąco.
MAVIS - KOMÓRKA
Nie mogę się dodzwonić.
Ja też nie.
Nic nie rozumiem. Po co pojechali do Ameryki Południowej?
I jak się pozamieniali?
Właśnie. Przecież nie mamy w piwnicy
jakiegoś szalonego naukowca.
Pradziadku, co zrobiłeś?
O nie. Pradziadku?
Dziewczęta. Jestem trochę zajęty.
Co zrobiłeś Johnny'emu i tacie?
Nie tak głośno.
Czy to Gigi?
Transfomonstryfikator jest bardzo niestabilny.
Mutacja postępuje do czasu,
aż obiekt nie przemieni się w bezmózgą, krwiożerczą bestię.
Mutuje?
O nie. Johnny!
-Ericka! -Jasne.
Hej! Gigi!
Tutaj!
Musimy ich znaleźć, zanim będzie za późno.
Dlaczego nikt mi nie powiedział, że pazury są takie czadowe?
Dziwnie jest być potworem.
A człowiekiem okropnie.
Bez przesady.
Naprawdę?
Odciski, poparzenia i spocony zadek.
Co to było?
-Komar. -To wampiry dżungli.
Wypraszam sobie.
Są wszędzie.
Oblazły cię.
Co?
Skóra potwora.
Nie martw się. Nie mogą mnie ugryźć.
Nie ruszaj się. Ubiję go!
Johnny, czekaj!
Ale czad!
Ostrożnie.
Mega!
ZAGUBIONE I ZNALEZIONE W HOTELU TRANSYLWANIA
Masz. Przymierz.
Poważnie?
Wyglądam śmiesznie.
Załóż koszulkę, kolego.
Już się na ciebie napatrzeliśmy.
Z kolei na mnie?
Miło zawiesić oczko.
-Błagam. -Uwaga!
Wendell, złaź. Wally, nie dotykaj.
Wendy, odłóż to. Wesley, co ci mówiłam?
Mój błąd.
Nie każcie mi do was iść, bo zawrócę sterowiec!
Przepraszamy.
Wybacz. Nie chciałam zostawiać ich samych w hotelu.
Nie sądziłam, że twój sterowiec to...
Maszyna do zabijania potworów?
Co? Nie.
Dobra. To śmiertelna pułapka.
Przepraszam.
Kiedyś taka byłam.
Twój tata mnie odmienił.
Oby był cały.
Nie martw się. Znajdziemy ich.
Załogo, jesteśmy na miejscu.
Dżungla jest ogromna. Jak ich tam znajdziemy?
Chyba mam pomysł.
Ale poszukiwania musimy prowadzić na ziemi.
Mam coś na taką okazję.
Moje włosy!
Chyba moje.
Gdzie Blobby?
Dobra, Mavis. Jaki jest plan?
Tylko my dwoje, ojciec i zięć
Słyszę ich. Tędy.
Moja głowa.
Co się dzieje?
Wyspałeś się?
Nie spałem. Tak mi przylałeś, że straciłem przytomność.
Ale komara załatwiłem.
Gdzie jesteśmy?
-Idę za sygnałem. -Pokaż.
Wygląda na to, że idziemy we właściwym kierunku.
Co się dzieje?
Przeklęty rupieć. Straciliśmy sygnał.
Dlaczego to nie...
Chyba gdzieś źle skręciliśmy.
Ty źle skręciłeś!
Niczego nie potrafisz zrobić dobrze. Odstaw mnie!
Nie.
-Precz z łapami. -Jesteśmy wysoko.
Odstaw mnie!
Drak!
-Twój ogon! -Sorki!
Twoja stopa!
Twoje skrzydła!
Skrzydła? Johnny, masz skrzydła!
Machaj nimi!
Nie umiem!
Drak, co robimy?
Uspokój się. Poruszaj noskiem.
Poruszaj paluszkami.
Poruszaj skrzydełkami!
Nie potrafię!
Udało ci się. Lecisz!
Co? Latam?
Ja latam!
Udało mi się! Drak?
Brawo, Johnny.
Latasz!
Tak! Idzie mi coraz lepiej.
Niesamowite!
Machaj skrzydłami.
No tak. Macham, macham.
Siadaj. Zgasisz ognisko.
Ale było fajnie!
No tak. Zgubienie się
i upadek z wysokości to fajna zabawa.
Dobra, dobra, marudo.
O czym ty mówisz?
O nie. Spaliła się.
Widzisz?
O tym właśnie mówię.
Widząc wszędzie minusy, przegapisz plusy.
Zobacz.
Na początku to pyszna pianka.
A potem...
„O nie. Spaliła się!”
Ale zgaś ogień,
przełam spaloną skorupkę,
a w środku znajdziesz coś pysznego.
Trzeba tylko poszukać.
Słodziuciągutkie!
Szukanie pozytywów zawsze przychodziło mi z trudem.
Kiedy sam wychowujesz córkę,
ciągle się martwisz.
Zawsze obawiasz się najgorszego.
Dlatego zbudowałem hotel.
By ją chronić.
Nas wszystkich.
To...
To część naszej rodziny.
Przepraszam.
Może przemawia przeze mnie człowiek,
ale czuję się trochę przytłoczony.
Nie. Całkowicie to rozumiem.
Ten hotel to coś naprawdę wyjątkowego.
I fakt, że powierzyłbyś mi coś tak ważnego,
bardzo wiele dla mnie znaczy.
-Muszę ci coś powiedzieć. -O co chodzi, Drak?
Prawda jest taka, że nie ma żadnego przepi...
-Johnny! -Mavis?
To ty.
-Wciąż jesteś sobą, prawda? -Oczywiście.
Cześć, przystojniaku.
Ericka!
Nie przejmuj się.
I tak cię kocham.
Co się dzieje? Co ty tu robisz?
Nie jest sama. Cześć, stary.
Chłopaki? Ale... jesteście...
Ludźmi? Zauważyliśmy.
W moim przypadku to wielka poprawa.
Zmieńmy temat.
Nie rozumiem. Jak to się stało?
Też chciałabym wiedzieć.
Johnny, dlaczego zamieniłeś się w potwora?
Żeby hotel został w rodzinie.
Przez ten przepis o domach potworów.
Jaki przepis? Nie rozumiem.
Ja również.
Dobra. Mogę to wytłumaczyć.
Wszystko wydarzyło się tak szybko.
Johnny dowiedział się, że zostawiam wam hotel.
A potem opowiedział, jak to chce go przerobić.
Ruchome schody, zmiany...
A ja...
No wiecie...
Ja...
Spanikowałem!
-I skłamałeś? -Czekaj.
To nie ma takiego przepisu?
Czyli to wszystko było kłamstwem?
Nie chciałeś męskiej wyprawy.
-Po prostu nie chciałeś dać mi hotelu! -Nie! To znaczy tak, ale...
Nienawidzisz mnie!
Johnny, nie chciałem...
Jak mogłeś? Po tym wszystkim, co przeszliśmy.
To proste.
Bo nie jestem...
częścią rodziny!
Zaczynasz się zmieniać.
Johnny iść stąd.
Zaczekaj!
To wszystko twoja wina!
Johnny chciał tylko czuć się częścią tej rodziny.
Ale nie mogłeś go zaakceptować.
-Zależy ci tylko na głupim hotelu. -Mavis, zamierzałem...
Przez ciebie mogę stracić męża.
Mavis, czekaj!
Ericko, daj znać, kiedy znajdziesz kryształ.
Lecę za Johnnym, zanim będzie za późno.
Za późno? Jak to?
Chodź, opowiem ci po drodze.
Johnny będzie wciąż mutował?
Aż stanie się bezmózgą bestią.
A Johnny przestanie istnieć.
Dlatego musimy jak najszybciej znaleźć kryształ!
Tędy! Wzdłuż rzeki.
-Drak? -Jedź dalej prosto.
W porządku.
Czekaj! Co robisz?
Nie przestajesz mnie zaskakiwać.
Naprzód!
Johnny!
Gdzie jesteś?
Johnny?
O nie.
Johnny.
Johnny, stój!
Mavis?
Tak, kochanie, to ja.
Już myślałam, że cię straciłam.
Mavis!
Tak mi przykro.
Tata nie powinien cię okłamywać.
Drakula zły!
Johnny!
Dotarliśmy. Kryształ jest w środku.
Zbliżamy się.
Aż dotrze się do Jaskini Refleksji.
Zapuszczenie się do niej grozi śmiercią,
a ucieczka jest niemożliwa!
Dobra, rozumiemy!
Wszystko w porządku?
Tak. Wszystko cacy.
Murray!
Skały!
Patrzcie!
Mamo, Wesley mnie dotyka!
Dotknęła mnie pierwsza!
-Moje buty! -Toniemy!
-Radź sobie sam, Blobs. -Nie umiem pływać! Boję się rekinów!
-Zostaw moją twarz! -Depczesz mnie.
-Z drogi! -Moja głowa!
-Uwaga! -Nie!
-Przestań! -Toniemy!
Znaleźliśmy go.
Ja pierwsza.
Nie. Ja pójdę.
Drakula niedobry!
Drakula kłamca!
Johnny wściekły!
Johnny, proszę, musisz się uspokoić.
Przepraszam, skarbie, muszę odebrać.
-Ericka? -Znaleźliśmy Kryształową Jaskinię.
To wspaniale.
Wysyłam ci namiary.
-Mam. Przyprowadzę go. -Jest gdzieś blisko ciebie?
Tak, dość blisko.
Wybacz, kochanie.
Cześć.
KRYSZTAŁOWA JASKINIA
Obliczam trasę.
Kryształ musi gdzieś tu być.
Znajdziemy go, jeśli będziemy skupieni
i się nie rozdzielimy.
Drak? Gdzie jesteś?
Murray? To ty?
Eunice, dokąd poszłaś?
Jestem tutaj. Gdzie jesteś?
Uspokójcie się. Nie panikujcie.
Blobby się boi.
Ja też!
Murray?
Jest. A nie, to tylko szpiczasta skała.
Blobby'emu odwala!
Nie rozchodźcie się.
-Frank? -Gdzie jestem?
Co się dzieje?
Znajdźcie mnie!
-Co robimy? -Gdzie jesteśmy?
Zgubiliśmy się!
Jak się stąd wydostaniemy?
-Którędy? -Przepraszam, nie rozumiem.
Obliczam nową trasę. Skręć ostro w lewo.
Twój cel jest po prawej stronie.
Zaczekaj, kochanie. Zaraz wrócę.
Tato? Ericko?
Murray?
Trzymaj mnie. Boję się!
Blobby?
Mavis!
-Tato, to ty. -Oczywiście.
Chyba złamałaś mi nos.
Co się dzieje? Znalazłeś kryształ?
Kryształ? Nie możemy nawet odnaleźć siebie.
To istny labirynt. Chwila!
Wróciłaś! Już się nie gniewasz?
Gniewam się, ale musimy ratować Johnny'ego.
-Johnny? -O nie!
Mavis!
-Jesteś cała? -Tak. Uwaga!
Szybciej, szybciej.
-Wendy, Wally, Wilma... -Czy to wszystkie?
Skąd!
Jeśli zepsuje mi fryzurę, nigdy mu nie wybaczę!
Czy to...
Kryształ! Dzięki, Johnny.
Leć!
POTWÓR - CZŁOWIEK
Oby nie było za późno.
Cześć, mała.
Dzięki, wujku.
Muszę się tam dostać.
Spokojnie. Zasłonimy cię.
Co tak stoicie? Biegiem!
Przestań się wiercić.
Ruszaj, Mavis.
Gotowy, Murray?
-Murray! -Nie śpię. Co robimy?
Mam nadzieję, że wciąż jesteś sobą.
Co?
-Za późno. -Niemożliwe.
Wybacz, Blobby.
Johnny!
Tato!
Johnny.
To ty jesteś pianką!
Skąd wytrzasnął piankę?
Powiedziałeś, że widząc wszędzie minusy,
przegapię plusy.
Miałeś rację.
Bałem się, że wszystko zepsujesz,
i to mnie zaślepiło.
Nie widziałem ciebie.
Twojej dobroci.
Twojej energii.
Johnnywatości.
Zanim cię poznałem, moje życie było jak przypalona pianka,
twarde i smutne.
Ty je otworzyłeś.
Stałeś się w naszym życiu takim słodkim wnętrzem.
Już po nas.
Chcę przez to powiedzieć, że jesteś częścią rodziny.
Mojej rodziny.
Musiałem zostać człowiekiem, żeby to w końcu pojąć.
Przepraszam, że mówię to dopiero teraz,
bo może już być za późno,
ale nauczyłeś mnie szukać we wszystkim pozytywów.
Teraz w końcu rozumiem, jak wiele pozytywnego w życiu
zawdzięczam tobie.
Drak?
Johnny!
Drak!
Johnny!
Mavis!
Nieźle, co?
O wiele lepiej.
Tęsknię za Walterem.
O nie! Nie zdejmuj!
Nie bądź sztywniak. Nie widać mnie.
To nie znaczy, że możesz łazić na golasa.
Co z tobą?
Twoja kolej, Blobby.
Dobrze wyglądasz.
Idź. To twoja szansa.
Całkiem fajnie było być potworem.
Może da się to przerobić, żeby po mutacji nie tracić rozumu.
Nie sądzę.
Chociaż sam ogon?
Jesteś idealny taki, jaki jesteś.
Mavey? Johnny?
Tak?
Wiem, że wiele się wydarzyło,
ale pomyślałem, że jeśli wciąż jesteście zainteresowani,
to chcę tylko powiedzieć, że hotel jest...
hotel jest...
zniszczony!
Co się stało?
Mój...
Mój hotel!
Mój...
Mój hotel.
Nie wierzę.
Cześć, mamo! Cześć, tato!
Dennis!
Nie martw się, Drak. Odbudujemy go. Będzie jak dawniej.
Nie.
Odbudujcie go tak, jak chcecie.
To teraz wasz hotel.
Jesteś pewny?
Czas rozpocząć w życiu nowy rozdział.
ROK PÓŹNIEJ
Dobra. Otwórz oczy!
WIELKIE PONOWNE OTWARCIE
Hotel.
Nie rozumiem. Wygląda dokładnie tak samo.
Dokonaliśmy tylko kilku tycich przeróbek.
HOTEL UZDROWISKOWY TRANSYLWANIA MAVIS I JOHNNY'EGO
HOTEL TRANSYLWANIA: TRANSFORMANIA
KONIEC
Napisy: Krzysztof Wollschlaeger
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Natalia Kłopotek