Kendimize yürüyen ölüler olduğumuzu söylüyoruz.
Rick, birlikteyiz burada.
Kaybettiklerimiz olacak. Hattâ birbirimiz bile.
- Beni kaybedebilirsin. - Hayır.
Düşen ben olursam, diğerlerine senin önderlik etmen gerekecek.
Çünkü yapabilecek olan sensin.
Rick!
Judith'e bir gelecek inşa etmek için buna değecek.
Başarabiliriz. Ben vazgeçmiyorum.
Elimde bir B var.
Tümgeneralim, yolsuzluk ve ihaneti soruşturmaktan büyük onur duyuyorum.
Bu işi çözeceğim.
Cesur Adam'a ait bir şey buldum.
Nasıl yani? Anne?
Yaşıyor mu?
Bilmiyorum.
Ama yaşadığını düşünüyorsan o zaman gidip onu bulman gerek.
Tamam, bebeğim. Deneyeceğim.
Git getir onu.
Denedim.
Lütfen bilin, denedim.
Alınan önlemlere rağmen yaşanan istilalar sonrası...
şehrin surlarındaki düşüş önce bazı bölgelere, ardından tüm şehre yayıldı.
İki noktada sızma olmuş, iki yerde çökme veya olası patlama yaşanmış...
ve bu gelişmeler tüm nüfusu şehre hapsetmişti. Anlaşıldığı kadarıyla...
en son düşen yüzlerce kişinin toplandığı bir bina oldu.
CRM istihbaratına göre, kapıları kapalı olmasına rağmen...
binanın içinde yaşanan bazı durumların ardından ölümler, yeniden canlanmalar ve...
Y A Ş A Y A N L A R "Yıllar"
KÖPRÜDEN BEŞ YIL SONRA
Emanetçi Grimes'ın bağlantısı yapıldı.
Emanetçiler! Sivil Cumhuriyet Ordusu bu gönüllü göreve katıldığınız için sizlere teşekkür eder.
Etkinlik üçüncü risk seviyesindedir. Yanan deltaların ilerleyişini durdurarak...
200 binden fazla kişinin ekinlerini ve gıda deposunu korumuş olacaksınız.
Böylece vatandaşlığa geçiş sürecinizi hızlandırmış oluyorsunuz.
Merkez, Alfa konuşuyor. Tüm emanetçiler yerini aldı ve başlamaya hazır.
Anlaşıldı. Temizleme protokolü uygulansın.
İleri, emanetçiler!
Grimes. Grimes!
- Emanetçi Grimes! - Pardon. Baltamı arıyordum.
Emanetçi Grimes!
Böyle işte.
- Emanetçi Grimes protokolü çiğniyor! - Ben görüyorum onu!
Emanetçi Grimes, olduğun yerde kal!
Emanetçi Grimes!
Ne cehenneme gittin!
Grimes, kıpırdama!
İndirildi, indirildi. Kontrol altında. Kayıp yok.
- Michonne! - Rick!
- Hay sıçayım! - Pardon?
Demek istediğim...
Başka bir şey demek istedin.
Buralı değilim. Kayboldum ve işe geç kalıyorum.
Haritacılıktan...
anlar mısınız?
Hayır. Sadece yer tarif etmeyi bilirim.
Gitmek istediğim yer burası. Ama nerede olduğumu bilmiyorum.
Şu tarafta.
Büyük mavi binayı geçin.
Bulursunuz.
Size inanıyorum.
Sakıncası yoksa...
Sakıncası yok.
Öğle yemeğinizi bölmek istemem.
Bu civarda mı çalışıyorsunuz?
Evet.
Seviyor musunuz?
Olmak istediğim yer değil.
Siz olmak istediğiniz yerde misiniz?
Evet.
Sana her şeyi hep birbirimize kavuşunca anlatırım diye düşündüm.
Gün batımından sonra yarı karanlıkta verandada otururken...
anlatacağım bir hikâye olurdu.
Ama sana şimdi anlatmalıyım.
Her şeyi değil. Her şeyle yüzleşemem.
Bu çoğunluğu, ama hepsi...
Hepsi sana dönebilmekle ilgiliydi.
Köprüde olanlardan sonra hayatta kalacağımı sanmıyordum.
Ve bir askeri hastanede uyandım.
Bir ordu buldu beni. Binlerce askerden oluşan...
yüz binlerin yaşadığı faal, saklı bir şehri koruyan ordu.
"Her şeyden önce güvenlik ve gizlilik." Ordunun parolası bu.
O yüzden kimse asla ayrılamıyor. Şehir kendi kendini idare ediyor.
Ordudan tamamen bağımsız. Ama o da aynı kuralı uyguluyor.
Surların dışındaki kuralı.
Kurtardıkları insanlar dış çeperlerde çalışıyor.
Enerji için aylak öldürüyorlar, ekinlerde ya da su ve atık işlerinde çalışıyorlar.
Altı yıl yaptıktan sonra şehre alınıyorlar. Ordudan, dış çeperlerden ayrılıyorlar.
Onlara emanetçi deniyor. Ben de onlardan biriydim ama içeri girmeye niyetim yoktu.
Ben kaçacaktım. Sana dönecektim. Lanet olsun, yapacaktım!
Lanet olsun!
Tek elle zor oluyor, değil mi?
Tümgeneral Beale ile konuştuğum için geldim buraya.
- Benim için? - Evet.
- Şanslısın, yüksek yerlerde dostun var. - Sen dostumsun demek?
Rick, gidip senin adına...
dünyanın muhtemelen en güçlü ordusunun başındaki kişiyle konuşuyorum.
Sahip olabileceğin en iyi dost muhtemelen benim.
- Alnına ne oldu? - Senin gibi biri yaptı.
Programım için belki daha uygun olabilecek biri.
Dışarıda kalırsan kaçma olasılığın daha yüksek olur mu sanıyorsun?
Değil. Sadece ölme olasılığını artırıyor.
Farkındasındır, ben öyle olmasını istemiyorum.
Ben işime dönüyorum.
- Rick, ne dediğimi duy... - Artık yapmana gerek yok bunu.
İlk denediğimde ordu benimle ne yapacağını bilemedi.
Çünkü kimse kaçmaya çalışmıyor. Kaçmak istemiyor.
Hapse mi atarlar? Öldürürler mi?
Okafor diye bir yarbay var. Emanetçi kalmam için onları ikna etti.
Ben ise kaçmaya devam ettim. Ama başaramadım. Sana dönemedim.
Sürekli kaçmaya çalıştım.
Onlar da dışarı gittiğimizde bana halat bağlamaya başladılar.
Kaçamadım. Sana dönemedim. Kapana kısılmıştım!
Okafor beni korudu, çünkü bende farklı bir şey gördüğünü söyledi.
Ordularına katılmam için beni kendi programına dahil etmek istedi.
Hayatımı onlar için kullanmam için. Böyle diyordu.
Hep diyorum sana.
Bizim gibiler için...
Yaşayanlar için kaçış yoktur.
Odana üniforma bıraktım. Artık gerçekleri kabul etme zamanı.
Geçen sefer elini kaybettin. Bir sonrakinde canın gidebilir.
Onu boşa harcama.
Bardak fırlatacağıma sana teşekkür etsem yeridir.
Neden?
Bana kaçılamayacağını gösterdin.
Oha lan! Duymuştum ama vay be! Harbiden yapmışsın, ha?
Hey, Esteban.
- Evet. - Dokunayım mı?
Yok, takılıyorum. Şaka şaka.
Var ya, iki sene boyunca benimle konuşmadın bile. Hattâ hiç kimseyle.
Ama ben seninle konuştum.
Epey sürdü ama artık bir yere vardık.
Bir yere vardık. Şimdi bu saklı şehir...
Sen onu muhtemelen Alcatraz gibi görüyorsundur.
Ama biz emanetçiler onu iyi yaşam olarak görüyoruz.
Klimaları var resmen! Klima!
Yani öyle kıçından terler akmıyor artık. Anlıyor musun?
Bak Rick, bugün büyük gün.
Bunları anlatıyorum çünkü bugün benim buradaki tesislerde son günüm.
Yarından itibaren artık oradayım.
Su ve Elektrik 3. Mıntıka Müdür Yardımcısı.
Bitmeyen altı yılından ardından emanetçiliği tamamladım.
Artık surların içindeyim, oğlum! Vatandaşım.
- Hediye verseydim sana. - Yapma be, Rick.
Ne verecektin ki? Çatık kaş mı?
Teşekkürler. Bu her neyse artık.
Bu hayat işte, oğlum.
En azından Okafor denen herif seni asker masker yapmaktan vazgeçer artık.
Cidden mi? Hâlâ?
Yani şeye rağmen...
Oha oğlum! Kabul et bari rahat bıraksın seni.
En azından dışarı malzeme aramaya falan çıkınca kafana göre takılırsın.
Yalnız sana anlatmadığım bir şey var.
Hatun yaptım ben. İçeriden.
Gazeteci. Evet, su idaresiyle ilgili bir haber yapıyordu...
Hiç buralara gelmezdin.
Katılmışsın.
Katıldım.
Bu...
darı.
Pek darılık bölgede değiliz ama doğru olanı bulabilirsem...
her şeyi değiştirebilir.
Emredersiniz komutanım!
Seçimin bu mu?
Öncesinin sonu...
yenisinin başlangıcı mı?
Bu son.
Ve başlangıç.
CRM'e hoş geldin.
Geç kaldın sanıyordum.
Evet, kaldım.
Ben kalamam.
Ama...
- ben her gün burada yiyorum. - Bu saatlerde mi?
Sen bayağı isteklisin galiba?
Belki sen de öylesindir.
Değilim.
En azından...
Geldim. Geldim.
Yürü, Rick. Ders başlıyor.
Asker miydi?
Evet. Askermiş.
Bunu toplantı odasında yapacaktım ama...
konuşacağımız şey için orası ne uygun olurdu ne güvenli.
Burası ne böyle?
İkiniz de bir yıldır hazırlanıyorsunuz.
İkiniz de askersiniz artık. Ama bütün mesele ikinizin sadece asker olması değil.
Lider olmanızla da ilgili.
Size CRM'in kuvvet kademesinde yer almanız için yardımcı olacağım.
Ben dört kere kaçmaya çalıştım.
- Bunu yaptım. - Ben seni öldürmeye çalıştım.
Evet ama ikiniz bana işleri içeriden değiştirmemde yardım edebilirsiniz.
Oturun.
CRM'in yaşaması gereken dönüşüm için gerekenler ikinizde de mevcut.
Neden başka şeye dönüşmesi gerekiyor? Şehir ayakta, kendini idare ediyor.
CRM de dış dünyayla ilgileniyor. Her şey yolunda, başka yerlerin aksine.
İnsanlar ayrılamıyor. Özgür değiller.
Kimse özgür değil, dünya bu haldeyken. Ama hayattayız.
Öylesin ama aslında öyle olmamalıydın.
CRM bulduğu insanları iki şekilde sınıflandırır: A'lar ve B'ler.
A'larda dayanma gücü vardır. A'lar inandıkları şey uğruna ölür.
İnsanlar A'ların peşinden gider.
Dış dünyada karşılaştığımız insanlar...
yanımızda getirdiklerimiz, onlar B olarak sınıflandırılır.
Hayatta kalmaya çalışan sıradan insanlar. B'ler içeri alınır.
A'lar sepetlenir ve öldürülür. Siz ikiniz hariç.
- Neden? - Benim yüzümden.
CRM'de değişime ihtiyaç var. CRM'in değişmesi için güçlü liderler gerekiyor.
Canavarlarla savaşmak için canavarlaşmak...
Bu böyle gitmez. O yüzden ikinize ihtiyacım var.
Geri kalan sırları rütbe aldıkça öğrenirsiniz...
ve Kademe Brifingi'ni alırsınız.
- Rütbe almak mı? - Kademe Brifingi?
Bütün konularda detaylı bilgileri aldığınız brifing.
Ordunun %90'ının haberdar olmadığı ve şehrin %100'ünün bilmediği şeyler.
Onlar lider olmamızı istiyor mu?
Bundan haberleri var mı? Bu akşamdan?
Bize A'ları B'leri, gizli brifingleri anlattığından?
Hayır. Tek başımayım. Ben asker olan, lider olan A'ların...
CRM'deki değişimi gerçekleştirecek tek insanlar olduğuna inanıyorum.
O zaman biz rütbelilere gidip bize bunları anlattığını söylersek...
Biz deme, Grimes.
Eğer ben bir A'ysam...
kendi kararımı verebiliyorsam...
söylediklerini yapacağımı nereden çıkarıyorsun?
Çünkü ikinizden birinin dünyayı kurtarma şansı olursa, inanıyorum yaparsınız.
Yapmak zorunda hissedersiniz. Şu kitabı açın. Soğuk Savaş'ı konuşalım.
Bir şeyleri değiştirmek istiyordu.
Orduyu onlar farkına bile varmadan değiştirmek istiyordu.
Ve benden yardım etmemi istedi.
Dediğini yapabilirdim ama benim kavgam değildi.
Bana bak. Belli ki bu işe aynı gözle bakmıyoruz.
Bir daha biz diye konuştuğunu duyarsam işini bitiririm.
Sen miydin o? Burasındaki façayı atan?
Ateş etmiştim, ıskaladım. Galiba çok da ıskalamadım.
- Beni de vuracak mısın, Thorne? - Hey!
Ben Güney Afrika donanmasındaydım. Denizaltılarda görevliydim.
Denizdeyken poker oynardık. İyi oyuncuydum.
Hayır, usta oyuncuydum. Ne kadar usta olduğumu görmek istedim.
Las Vegas'da dünyanın en büyük turnuvaları oluyor. Oraya şansımı denemeye gitmiştim.
Daha tek el oynamadan ışıklar söndü. O da şansımın ne kadar boktan olduğunu gösteriyor.
O beni Atlantik Okyanusu'nda buldu. Yarı ölüydüm.
Orada kalabilmek için onu öldürmeye çalıştım.
Başlangıçtan beri geri dönebilmek için dördüncü denememdi.
Ya da bitişten.
Yaptığın şeyi neden yaptığını biliyorum.
Kaçmaya çalışmanı, elini kesmeni. Benimle aynı gerekçeyle.
Orada sevdiğin biri var.
Evet. Ben o kişiyi bir daha göremeyeceğimi kabullendim.
Çünkü o kişinin ölmemi istemeyeceğini biliyorum.
O yüzden sadece sıyırttım. Okafor'un yüzünü.
İçten içe Cape Town'a canlı dönemeyeceğimi biliyordum.
Sana ateş edersem, Grimes...
ıskalamam. Sıyırıp geçme de olmaz.
Ne halt yediğin umurumda değil. Bize aslında ne yapacaklarını da duydun.
Elimde tek kalan bu.
Gerisi? Önceki hayatım? Hepsi gitti. Senin de elinde olan tek şey bu.
- Kavuşmaya çalıştığın o kişi... - Hey! O bir yere gitmedi!
- Onlar orada. - O gitmedi. Onlar gitmedi.
Biz gittik!
Yardımımı istersen sorman yeterli.
Gel.
Birbirimizi öldürmeden bir şeyler içelim.
Daha önce ordu iki şehir daha tespit etmiş.
Portland ve Omaha.
Bu kadar büyük ya da komplike değiller.
Ve kendilerini gizlemiyorlar.
Üç şehir ittifak kurmuş.
İkisi üçüncünün yerini bilmiyor olsa da.
Dünya bildiğimizden çok daha büyük, Michonne.
Çok daha iyi ve çok daha kötü.
Ölümle çevrili yaşam, hepsi aynı manzarada.
Doğru değil mi?
Tümgeneral Beale! Evet, komutanım. Öyle.
Otur, Grimes.
Üçlü ittifak içinde olduğumuz Portland ve Omaha'ya kıyasla bir avantajımız da...
onların aksine saklanmak için pek çaba sarf etmemize gerek olmuyor.
Federal güçlerin Atlanta'ya ne yaptığını görmüştüm.
Napalm kullandılar, komutanım.
Canavarlar. Deltalardan beterler.
Ama o gücü...
o zamanlar Pennsylvania Ulusal Muhafızları'ydı ismi...
- Onları biz durdurduk. - Nasıl yaptınız, komutanım?
Fedakârlık.
Şans.
Serinkanlılık.
- Ve Okafor. - Okafor, komutanım?
Onların Hava Kuvvetleri'ndeydi. Şehri bombalaması gerekiyordu.
Onun yerine Philadelphia'daki stadyumda konuşlanan...
4 bin piyadeyi bombaladı. Taraf değiştirdi.
Ben de değiştirdim. Bir anlamıyla.
Thorne'la ikiniz CRM'e asla kabul edilmezdiniz. Emanetçi bile olamazdınız.
Ama Okafor ikna edici argümanlar kullandı.
Sana bir soru sorayım, Grimes.
Yanıt vermeni beklemiyorum, mecbur da değilsin.
- Sadece gözlerinin içine bakarak soracağım. - Emredersiniz.
Okafor benden habersiz bir iş çeviriyor mu?
- Hayır. - Hayır.
Hayır.
İyi, Rick.
Bize nasıl kazandığımızı, nasıl hayatta kaldığımızı sordun. Sen nasıl hayatta kaldın?
Fedakârlıkla.
Dört kez kaçmaya çalıştın.
Neden buradasın?
Ölmek için mi öldürmek istiyorsun?
Yoksa bu da bir başka kaçma girişimi mi?
Gözlerime bakın, komutanım. Siz söyleyin.
Beraber biraz manzarayı izleyelim, Grimes.
Her şey sırdı.
Ordu ne pahasına olursa olsun şehri gizli tutuyordu.
Ordunun yaptığı her şey şehirden gizleniyordu.
Bir de üniformasında kızıl şeritler olan askerler vardı.
Yaptıklarını diğerlerinden gizli tutuyorlardı.
Sırlar içinde sırlar.
Benim tek umurumda olan ise kendi sırrımdı.
Yaptığımız son örneklemeler kritik bir eşiğe işaret ediyor.
Yaklaşmakta olan bir hesaplaşma var.
Ve çok yakında geliyor.
Şöyle sorabilirsiniz...
"Neden görmezden gelmiyorsun?"
Bazen tek kişi, bazen iki.
Ellerinde güç varsa, her şeyi değiştirme sorumlulukları vardır.
Göreceksiniz, yüzleşeceksiniz...
ve eminim...
doğru seçimi yapacaksınız.
O önemli an geldiğinde...
doğru seçimi yapacaksınız.
Yok artık! Rick Grimes!
Esteban Garcia.
Yoksa Su İdaresi 3. Mıntıka Müdür Yardımcısı Esteban Garcia mı?
Hey, hey! Artık müdür oldum.
Senin emanetçi ceketin nerede? Hem sen nasıl geldi ki buraya?
Oha! CRM'e katılmışsın.
Bu ne lan!
Şu rögarın altındaki tünelin...
nereye çıktığını anlatmanı istiyorum.
Kanka, artık tesislerde üst kademedeyim ben.
Denemeye devam etmem gerek. Duramam.
Oraya gidiyorum. Eve dönüyorum.
Ya da öleceğim. O kadar.
Bak, Rick, tamam adamımsın.
Ama sana bir bok anlatamam, tamam mı?
Sana bir bok anlatsam bile...
anlattığım boklarda...
o tünelin ucunun...
doğuda 1,5 km dışarıdaki bir kavşağa çıktığını...
ucunda asma kilitli kapı olduğunu...
şifresinin de 4-3-9-9 olduğunu...
emin ol söylemezdim.
Ayrıca şunu da bilmiş ol...
seni anlıyorum, tamam mı? Ama ölmek zorunda değilsin.
Sakın öleyim deme, tamam mı?
Merkez, Kara Şahin 3 konuşuyor.
Gen-Klor'a yaklaştık.
- Beş dakika içinde iniyoruz. - Anlaşıldı, Kara Şahin 3.
O kadar yıl hazırlıktan, Okafor'la konuşmalarımızdan...
ve iyi asker rolü oynadıktan sonra...
- sana dönmenin yolunu buldum. - Yürü, yürü, yürü.
- Uzak bir görevdi. - Tesise sızıyoruz.
Terk edilmiş bir tesise tedarik yapmaya gitmiştik.
Bir aylak cesedini aldım.
Elini kestim.
Künyemi üzerine bıraktım.
Ceset yanacaktı.
Yaşayanlar için kaçış yoktu.
O yüzden ölmüş izlenimi vermem gerekiyordu.
Hayır, hayır, hayır!
Lanet olsun!
Bekle. Gel buraya!
Her şeyi gördüm.
Gel. Sorun yok.
Anlaşıldı. Tedarik işlemi tamamlandı.
Anons et.
Sivil bulundu.
Çocuk. Tahliye noktasına getiriyoruz.
- Anlaşıldı. - O annemi öldürdü.
İyi biri o. Biz iyi bir yerdeniz.
Hep beraber oraya gidiyoruz. Hepimiz.
Burada kalamayız.
Yardım istersen çekinme demiştin. İstiyorum işte.
Ben sana yardım ediyorum.
Bulurdu seni.
Ve kavuşmaya çalıştığın kişiyi. Hakkında her şeyi biliyor, Grimes.
Haydi yürü.
Uyan.
Selam vermedin, asker.
Hakkımda ne biliyorsun?
"Hep ölenleri düşünüyorum."
Kadının adı, notun arka tarafı.
Üçüncü kaçışındaki şişedeki mesaj.
Rat Island'a gidip şişeyi buldum.
Telefonlardaki oydu, değil mi? Evet, onlara da baktım.
O çocuk da senin kızındı, değil mi?
Kim biliyor lan?
Michonne pek görülen bir isim değil.
Çok yoktur ama aramaya başlayınca...
Seni bulduğumuz yer civarında...
O bilgi çok işe yarar.
Beni öldürmen şansını artırır herhalde.
Belki de Thorne'a hakkında bildiklerim olduğunu söylememeliydim.
Ama o bana her şeyi anlatıyor.
Seni bulmam için gönderirlerdi beni. Pisliğimi temizletmek için.
Ve nihayet seni yok etmem için. Sen benim sorumluluğumsun.
Seni ve Michonne'u öldürmesi gerekecek kişi benim.
Ve başka kimin varsa burayı bilen...
Neden kanlar içinde döndüğün, neden bombaların yüklü gidip boş döndüğü...
- beni ilgilendirmiyor. - Gayet ilgilendiriyor.
Bu benim şehrim değil. Onlar benim insanlarım değil.
Hepsi senin insanın. Yaşayan herkes.
Dünya buradan ibaret değil! Herkes adına karar veremezsin.
Benim adıma karar veremezsin.
Vermiyorum. Sen yaptın. Seçimi kendin yaptın.
Eşim benim seçimimdir.
Kızım...
hayatım benim seçimimdir.
Sen benim bütün yaşadıklarımı...
yaptıklarımı...
başkası benim adıma karar versin diye yaptığımı mı sanıyorsun?
Seçimi kendin yaptın.
Sen o şehirdeki insanlar için yaşıyorsun çünkü vazifenden başka hiçbir şeyin yok.
Yüzdeler, verimler, siktiğimin A'ları B'leri!
Hiçbir şeyi olmayan lanet örnek asker!
Ben her şeyimi kaybettim!
Atlanta'yı bombaladım, Los Angeles'ı bombaladım!
Philadelphia'ya da aynısını yapmak üzereydim!
Estelle. Estelle adındaki denizci...
O benim eşimdi. O da benim gibi insanları tuzla buz etmeyi reddetti.
Bir şehrin daha boş yere yok olmasını istemedik, Rick!
Elimde güç vardı, seçme şansım vardı.
Ve ben eşimi öldürdüm.
Diğer 4 bin kişiyle birlikte.
Ve yaptığı seçimle yüz binlercesini, belki de tüm dünyayı kurtardık.
Senin için elimden geleni yaptım, Rick. Denedim.
- Kusura bakma. - Ne için özür diliyorsun?
Bırak işte gideyim.
Hayır.
Çek tetiği.
Lütfen.
Yapamam.
Onlar hâlâ seninle.
Ama artık burada savaşıyorsun.
Onlar için savaşıyorsun.
Seçimini çoktan yaptın.
Thorne'la ikinizi lojistiğe alıyorum.
Cascades'deki bir okulun önümüzdeki...
12 aylık dönemde ileri harekât üssüne dönüştürülmesinde görev alacaksınız.
Öncü güçler için muharebeye hazır olacak.
CRM kuvvet komutanları üssün açılışında bir yıl sonra bir zirvede toplanacaklar.
Sen ve Thorne dönüşüm ekibinde proje liderleri olacaksınız.
Girişin böyle olacak.
Yüksek güç kademelerine bu yoldan yürüyeceksin.
Ben güç istemiyorum.
Mesele de o.
Sen zaten güçlüsün.
Bunu görmen gerek. Bak.
İttifak ortakları Portland ve Sivil Cumhuriyet arasında planlanmış görüşme yapılamazken...
Tümgeneral Beale Omaha'daki durum tespiti için bir CRM keşif ekibi görevlendirdi.
Alınan bilgiye göre ittifaktaki şehir sayısı ikiye düşmüş durumda.
Kıtamızın ayakta kalan üç şehrinden biri olan Omaha...
90 bin sakiniyle birlikte düştü.
İlk tespitlerde şehrin surlarının bir kısmının çöktüğü görülüyor.
Önümüzdeki haftalarda CRM tarafından yapılacak incelemelerle çökmenin...
ölülerin yaptığı baskıyla olup olmadığı...
Bunun olacağını bilmeleri gerekirdi.
Omaha yerini açık etti ve öldüler.
- Bunu insanlar mı yaptı sence? - Kim yaptı bilmiyorum.
Tek bildiğim Sivil Cumhuriyet ayakta, Omaha ise düştü.
Ve sırlar işe yarıyor.
Yanıtın bu olduğunu biliyorum. Geleceği inşa edecek yer burası.
Ve Portland da bu yoldan gitmeli.
Kurtardığın şu kız...
Rögarda öldürdüğün o deltalar...
Kızın anne babasıymış.
Müzede yaşıyorlarmış.
Grupları avlanırmış, mantar yetiştirirmiş. Çitler kurmuşlar.
Ve kız dedi ki, bir gün ölüler içeri girmiş.
Herkes ölmüş. Kız hariç.
Büyük bir heykelin içine saklanmış.
Keskin kemikleri olan bir çekirge heykeliymiş.
Emekleyerek kaçmış.
Deltalar...
O tanıdığı insanlar...
Kızı yakalayabilmek için birbirlerini parçalamışlar.
Onların kanına, organlarına bulanmış.
İki gün sonra, artık dayanamaz hâle gelince...
artık ölmek için çıkmış.
Ona saldırmamışlar ama hiçbir şeyi...
ve gidecek yeri yokmuş.
Çıkmış yürümüş...
sessizce, yerini belli etmeden.
Sen, ben ve o kız...
Hepimizin gitmek istediği birileri, bir yer var.
Ama biz doğru yerde mahsur kaldık. Evet.
Bir gün sen de anlayacaksın bunu.
Seni durdurduğuma pişman değilim.
Hayatını kurtardığıma pişman değilim. Sen kurtarılmayı istememiş olsan bile.
Sen hayatımı kurtarmadın.
Evet, kurtardım.
Iskalamazdım, Grimes.
En azından iyi bir adam daha var bu dünyada.
Dünyayı kurtarmayı denemeye niyeti olsa da olmasa da...
bir iyi adam daha.
Alınan önlemlere rağmen yaşanan istilalar sonrası...
şehrin surlarındaki düşüş önce bazı bölgelere, ardından tüm şehre yayıldı.
İki noktada sızma olmuş, iki yerde çökme veya olası patlama yaşanmış...
ve bu gelişmeler tüm nüfusu şehre hapsetmişti. Anlaşıldığı kadarıyla...
en son düşen yüzlerce kişinin toplandığı bir bina oldu.
CRM istihbaratına göre, kapıları kapalı olmasına rağmen...
binanın içinde yaşanan bazı durumların ardından ölümler, yeniden canlanmalar ve...
Sona erdirmeyi düşündüm. Her şeyi bitirmeyi.
Ama o zaman... Boşuna olurdu, değil mi?
Hepsi, bir hiç uğruna.
Yapamadım.
Ama yine de ölmeye karar verdim.
Hep sana bu mektupları yazdım.
Ulaşabilmek, bir şey hissetmek için. Okuyabildiğini hayal ederek yazdım.
Bu sonuncusu.
Asla görmeyeceğin son mektubum.
Seni seviyorum.
Artık ölenleri görmüyorum. Ya da kaybettiklerimi.
Ya da güneşi, göğü, denizi.
Artık seni görmüyorum.
Sadece önümdekileri görüyorum.
Metal pervaneler, silah yağları ve kan.
Yapmam gerekenler, dünyayı kurtarmak için yapabileceklerim.
Yaptıklarımı sen hiç bilmeyecek olsan bile.
Seni çok seviyorum.
Seni çok ama çok seviyorum.
Denedim. Lütfen bil, denedim.
Denedim ama başaramadım.
Bu epey cesur bir adım ama bana inandığını söylemiştin.
Eğer bu bankı paylaşmak istemezsen...
bu büyük boy pizzayı alıp büyük mavi binayı geçer...
sefil işimdeki sefil masamda oturup tek başıma yiyebilirim.
Sana inanıyorum.
Ve pizzayı da severim.
Ama bırak şu sefillik muhabbetini.
Bir yerde mahsur kalmış değilsin.
Sen olmak istediğim yerde değilim demiştin.
Değilim.
Ama mahsur kalmış da değilim.
İstersek bütün dünyayı kendimizin yapabiliriz.
Ya bir gün buraya geldiğimde...
elimde beş tane pizza olursa?
Bir de yüzük?
Bence bunu yapmalısın.
Sanırım...
Sana inanıyorum.
Sanırım ben...
Rick!
ŞİMDİKİ ZAMAN
Bizi kıyı şeridine getirdiğin için teşekkürler. Uçuş stilini seviyorum.
Kafanda ne var anlamak zor ama.
Bu aralar ağzından kerpetenle laf alıyoruz, Rick.
Çocukken yaşadığım bir geceyi düşünüyorum.
7 yaşındaydım.
Susamıştım. Uyku tutmamıştı.
Su almak için kalktım. Ev eskiydi, tahtalar gıcırdardı.
Evdekileri uyandırmamaya çalıştım.
Merdivenlerdeyken...
mutfakta bir ışık gördüm.
Turuncuydu. Ekinler yanıyordu.
Korkmuştum, dondum kaldım.
Sonra babam geldi.
Yaratık gibiydi.
Vücudunun yarısı yanıktı. Ama beni çıkarmak için gelmişti.
Korkmana gerek yok, dedi.
Sadece ateş olduğunu...
alevlerin toprağı bir sonraki hasata hazırladığını söyledi.
"Dünyanın sonu gibi görünebilir ama aslında sadece başlangıç" dedi.
O kadar emin ve sakindi ki...
beni de sakinleştirdi. İnandım ona.
- Kurtuldu mu? - Evet, bir şeyi yoktu.
Sorun olmamıştı. Yeni ahırımız oldu. Yeni ev.
Sonraki yılın hasadı gördüğümüz en iyi hasattı.
Yıllar geçti, babamın vefatından sonra annem anlattı.
Yıldırım düşmemiş.
Babam ateşe vermiş. Çiftlik batacakmış.
Yaptığı şeyle onu kurtarmış.
Bizi kurtarmış.
Ve...
Bu beni çok sarsmıştı.
Onun tanıdığım en dürüst adam olduğunu zannederdim.
Annem yaptığı şeyin doğru olmadığını söyledi.
Dediğine göre yaraları ve çektiği acı ona bizi...
kurtardığını...
hatırlatırmış.
Ben varım.
İyi bir yıl oldu.
Bu birlik için doğru şey olduğunu biliyorum, Rick.
Bu plan için doğru şey olduğunu biliyorum.
Bir daha A'lar B'ler yok. Omaha'lar yok.
Seninle dürüst olacağım. Bu işin sonu nereye varacak hâlâ bilmiyorum.
Sana bir sır daha vereyim.
İş o noktaya gelince...
kılıç üzerine yemini et.
Tereddüt etme.
Anlayacaksın.
İnan bana, anlayacaksın.
Vurulduk! 3. protokol! 3. protokol!
Rapor verin!
Okafor'u kaybettik! Sağ koltuk düşürüldü! Manevra yapıyorum!
Ateş altındayız!
15 km. C-126'nın 15 km güneyi! C-126!
İrtifa kaybediyoruz.
Düşüyoruz, düşüyoruz!
Çatışmaya hazır olun. Gidelim!
4-6, sol çıkıştan. PRB'lerinizi etkinleştirin.
Atış serbest! Şimdi!
Yürüyün!
Çeviri: Takaya @TakayaSubs
GELECEK BÖLÜMDE
Benim adım Michonne.
Yıllar önce birisini kaybetmiştim. Ama şimdi hayatta olduğunu öğrendim.
Ufak bir yardıma ihtiyacım var.
Seni istediğin yere kadar götürürüz.
Kaçın!
Hepsi bu. Başka amacım, ajandam yok.
BÖLÜMÜN İÇİNDEN "YILLAR"
Michonne.
Michonne!
Rick!
Merhaba. Ben Scott M. Gimple.
"Yaşayanlar" dizisinin yapımcısı ve yöneticisiyim.
Bu da bölümünden içinden kısmımız.
Bir ordu buldu beni. Binlerce askerden oluşan...
yüz binlerin yaşadığı faal, saklı bir şehri koruyan ordu.
The Walking Dead evrenindeki dizilerde...
CRM'in varlığına hep şahit olduk, bazen küçük bazen büyük ölçekte.
Niyetimiz önemli bir hikâye anlatmak ve...
yıllardır Scott'a, Robert Kirkman'a...
ve diğerlerine sorduğumuz sorulara yanıt alabilmekti.
Kesinlikle dizinin en başından bu yana...
CRM'in ayak izleri görülüyordu.
"Fear the Walking Dead" dizisinde geçiyordu.
İzlerini silebilmek için ne kadar ileri gidebildiklerini...
ve CRM'in kimsenin ayrılmasına izin vermediğini görmüştük.
Çoğu insan zaten ayrılmak istemiyor, yan pek büyük mesele değil.
Sen onu muhtemelen Alcatraz gibi görüyorsundur.
Ama biz emanetçiler onu iyi yaşam olarak görüyoruz.
Rick'i başta şehrin dışında görüyoruz.
Henüz vatandaş değil.
Yıllarca CRM'in emanetçi programında kalıyor.
Gerçekten işleyen ve bir yönetim sistemiyle...
ayakta kalacak kadar güçlü bir topluluk hiç olmamıştı.
Rick dışındaki herkes orada olmaktan çok memnun.
Ama Rick'in ihtiyacı o değil. O ailesini istiyor.
Rick'in Michonne'a ihtiyacı var.
- Alnına ne oldu? - Senin gibi biri yaptı.
CRM gelir gelmez ondaki gücü fark etmiş.
Ve müdahale eden Okafor olmuş.
Bir yanıyla tuhaf bir ilişki. Defalarca Rick'in hayatını kurtarıyor.
Çünkü Rick kaçmaya çalışıyor, Okafor geri getiriyor.
Normalde bir kez kaçmaya çalışınca onlardan kurtuluyorlar.
Rick gibi insanları almıyorlar.
Güçlü ve karizmatik birini almanın getirebileceği sakıncalardan kaçınıyorlar.
Katılmışsın.
Katıldım.
Pearl Thorne da hayatta kalıp bulunanlardan.
Okafor onu bulmuş olmasa asla geri getirilmezdi.
Rick'le başa baş biri olsun istedik.
Birbirlerine öyle büyük saygıları var ki...
yıllar içinde bir nevi akraba gibi oluyorlar.
Bence Rick'de kendisini görüyor.
Bir yanıyla ondan ayrılıyor. Şey diyor...
"Tamam, ben de hâlâ hayatımın aşkını özlüyorum...
ama artık zaman değişti. Artık yapmamız gereken bu."
Ve Rick bunu asla unutmuyor.
Bu birlik için doğru şey olduğunu biliyorum, Rick.
Bu plan için doğru şey olduğunu biliyorum.
Michonne ve Rick'i yeniden aynı havayı solurken görmek...
en heyecan verici şeylerden biri.
Görmeyi çok istediğin bir an var ve o sahne nihayet gerçekleşiyor.
İşin güzel yanı, bazı oyuncularla o an kendiliğinden akıp gidiyor.
Sadece gözlerinin içine bakman yetiyor, sonrası zaten geliyor.
Ve neyse ki gerçek ve doğru hissettiren bir şey oldu.
Andy ile o fanusun içine girip onlara hayat vermeyi seviyoruz.
Çıkacağımız o destansı aşk hikâyesi yolculuğunun başlangıcı gerçekten keyifliydi.