Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Добровечер, мили гледачи! Јас сум Џонатан Робинс,
а вечерва ќе играме "Решено за миг",
англиски квиз со прашања од областа на книжевноста.
"Решено за миг"!
Да ги запознаеме натпреварувачите. Мајкл, од каде си?
"Решено за миг" со мене, со Џонатан Робинс.
Во книгата на Хемингвеј "Старецот и морето"...
Точно.
Гледајте не пак. До видување!
Пријатен ден на сите. Гледавте уште една епизода од квизот
"Решено за миг". Поздрав на сите!
Одлично како секогаш, г. Робинс.
Сега веќе возам со автопилот.
Џонатан! Честитам!
Брајан, никогаш не доаѓаш на снимање. Дојде ли да ме отпуштиш?
Погледот е поубав од дваесеттиот кат.
Не труди се да ја убедиш Ники дека го поминуваш времето во канцеларија.
Благодарам.
Како е младата девојка со којашто дојде на забавата на Стенли?
Изгледаше мошне бистро. Големи планови за факултет?
Многу смешно, Џонатан.
Ако напролет се уште игра и ако посакаш да ја задушиш,
доведи ја во мојата ложа во "Лорд".
Помила ми е мојата ложа во "Стемфорд бриџ". Благодарам.
Се уште играте пристоен фудбал благодарејќи на руските пари
или ја продадовте душата на шеици, како "Сити"?
Би ги сфатил сериозно коментариве да не знаев дека фудбалот не ти значи.
Не сум виновен што сакам господска игра.
Крикетот е застарен речиси како тебе, Џонатан. -Се мајтапиш.
Штотуку разговарав со твоите проклети адвокати.
Барем се пристојни додека ме толчат.
Договорено е. Честитам уште за една сезона.
Многу добро. И, која е по ред? -Четириесетта.
Веројатно сум платил половина мрежа. -Ми треба распоред на снимања.
Имаш право. Не мисли дека не сме ти благодарни.
Што се подарува за таков јубилеј?
Очекувам нешто многу скапо.
Четириесеттата годишнина е рубинска гозба.
Фала, Сони. -Мојата асистентка ќе ти даде бонбониера.
Но, од срце, Брајан. -Секогаш.
Ники, може да му испратиш копија на мејлот на мојот асистент?
Предолго сум во ровови. Овде смрди на горчлив чај
и на стари догорчиња. Благодарам уште еднаш.
Ќе се видиме набргу.
Четириесет години. Неверојатно, Џонатан.
Дефинитивно си бил во пелени кога ја снимав дваесеттата.
Не, сега не смееме да забавиме.
Би било лакрдија да изгубиме од проклетите Американци.
Ние го измисливме квизот. -Навистина? -Да.
Спелување. Вистински ужас. Траеше само 15 минути.
Првпат одеше во живо од студиото на "Би-би-си" во Али Пали,
на 31 мај 1938 година. -Ајде, преслечи се.
Здраво, г. Робинс. Вашиот календар и утрешниот распоред за снимање.
Најди ми време да се сретнам со Хенри О'Конор.
Тој ми е стар пријател. Постојано ми се јавува.
Мислам дека имате време на крајот на следниот месец.
Навистина? Не претходно?
Можеби сакаш да се напиеш вино со мене?
"Марго" од 1976 година. -Одлично звучи, но Саша ме чека дома.
Близнаците се ужасни во овој дел од ноќта.
Добар човек си, Бенџамин.
На масата има кутија со писма од фановите.
Ја прегледав и го фрлив ѓубрето.
Зошто се уште ми пишуваат?
Се уште имате фанови, затоа ви пишуваат.
Ни сам не можам да поверувам. Кога би знаеле каков намќор сте...
Не те вработив заради смислата за хумор. Магла!
Ќе се видиме утре. -Чао! -Добра ноќ!
Го фрли ѓубрето? Многу смешно, Бенџамин.
За мое здравје!
Ќе се видиме кога повторно ќе играме "Решено за миг".
Благодарам и поздрав на сите.
Боже! Се врати духот. -Здраво, Ник! -Мило ми е што те гледам, странецу.
Помина многу време. -Знам. Има работа како никогаш досега.
Тоа е добро. Што сакаш?
Чаша "Буено"? -Одзади имам шише само за тебе.
Добар си. -Момците се таму. Ќе донесам чаша. -Фала.
Господа... -Здраво, Џони!
Не можам долго. Мора да се вратам во градот.
Секако. Таков е животот на славните.
Каде е Хенри? Се надевам не ја плеска пак чистачката.
Хенри почина. -Глупости! Никогаш не умееше да правиш вицеви, Мајкл.
Вистина е, Џони.
Како? -Рак што не се оперира. Се се одигра многу брзо.
Знам дека се обидуваше да те добие. Сакаше да ти каже лично.
Кога е погребот? -Беше минатата недела.
Затоа ти се јавувавме, но ти не ни одговараше.
Требаше да оставите порака. -Ете ти работа.
Го познаваш педесет години.
Не би било примерно да се остави порака. -Повели!
Гледам дека си чул за Хенри. Срање...
Секој заминува во свое време.
Рече дека те чека нешто многу поважно.
Само сакавме да ти ја пренесеме новата вест.
Ќе те оставиме. -Дејвид... Жал ми е. Знаеш дека ми е.
Да не се преправаме. Со години не си ни пријател.
Не биди смешен. -Пријателите не се гледаат еднаш годишно
од сожалување.
Имаше моменти кога немаше никој друг.
Се сеќаваш ли на тие времиња? Ние бевме со тебе.
Бевме семејство. Хенри...
Хенри ни беше семејство.
Треба да се посети гробот на Хенри. На црковните гробишта.
Оддај му почит. Бог знае дека нам не ни оддаваш почит веќе.
Дејвид...
Мајкл...
Ќе се видиме, Џони.
Да го затворам шишето? -Не, донеси го.
Ќе го испијам.
Значи, тука те ставиле.
Барем е убаво.
Не си крај патот.
Не ти дојдов на погреб. Звучи полошо кога изговарам на глас.
Г. Робинс?
Заминуваме по пет минути, господине. -Добро.
Гледајте не пак кога ќе играме "Решено за миг"!
Не паметам кога ме вознемирило олку нешто.
Сепак, ти умрел близок пријател.
Знам, но не очекував дека олку ќе ме погоди.
Никој не сака да умре. И никој не се радува на тоа.
Навистина ли бев многу лош пријател?
Хенри рече дека лани не си му дошол на роденден
зашто си плескал распуштеница што си ја запознал.
Бестрага! Звучи полошо кога кажуваш наглас.
Кога човек ќе се соочи со смртноста...
Почнува да се прашува...
Каков беше мојот живот?
Добро ли го проживеав?
Што оставам зад себе?
Мислиш дека залудно си го потрошил животот?
Зошто велиш така? -Овде повеќето се чувствуваат така.
Разговараат со мене.
Светата заедница на шанкерот и неговите клиенти.
Врска со немерлива доверливост. -Така некако.
Тогаш, да,
почнувам да се прашувам за нештата во кои не се сомневав.
Џони, си проживеал одличен живот. Богат си, славен. Што уште има?
Водител на квиз сум. -Им носиш радост на многумина.
Одреден вид радост. Без тебе... -Би имало еден квиз помалку.
Не планирав да го правам тоа. Тоа не беше план.
Едноставно, таму завршив пред многу години.
Студирав глума. Сите ние. Дејвид, Мајкл.
Сонував дека глумам во театар.
Да одам на турнеи. Шекспир.
Ќе ти кажам нешто што чув од татко ми.
"Ако не си среќен, глуми дека си.
Зашто кутрите брзо стареат."
Не сум сигурен дека ме мотивира.
Човекот живееше и почина на овој шанк. Што очекуваш?
Уште една?
"Мил г. Робинс, ваша најголема обожавателка сум.
Не може ни да сфатите колку ми значите, дури и на овие години.
Вие сте ми инспирација.
Знам дека сте зафатен, но ако ве нанесе патот во Вашингтон,
ве молам да ме посетите. Тоа би ми значело многу. Алиса."
Џонатан, јави се... Дали некој го видел, Робинс?
Наташа? Луѓе, го видовте ли г. Робинс?
Сони, се надевам дека си го видел г. Робинс.
Го видел ли некој?
Здраво, Спенсер! -Џонатан, те бара цел град.
По еден час треба да си во студиото.
Се прашувам дали сум исполнет како што мислев.
Исполнет? Што значи тоа?
Ти паднало ли на ум дека си живеел мислејќи дека животот ти е совршен?
А сепак, сеќавањата го тврдат спротивното? Може си испуштил нешто?
Џони, душо, кога ми ја даде фирмава татко ми,
не рече: "Твоите клиенти мора да се чувствуваат исполнето."
Туку: "Мора да заработат многу пари."
Штотуку потпиша голем договор. Ова ти е четириесетта година.
Нема полесна работа во светов. Излегуваш на сцена, се смееш,
кажуваш излитени финти. Лесно заработени пари.
Добив писмо од едно дете. Вели дека ја инспирирам.
Прекрасно. Сите сакаме да ги инспирираме идните генерации.
Тоа ме наведе да размислувам поинаку за нештата.
Не ми се допаѓа како звучи тоа. -Спенсер, агент си ми.
Ти заработив повеќе пари одошто заслужуваш. Сослушај ме за миг.
Ме интересира зошто го инспирирам девојчето.
Ме интересира што сум сторил што почувствувала потреба да ми пише.
Би ми ја олеснило совеста кога би знаел
дека сум влијаел на детето да достигне големи нешта.
Џонатан... -Г. Робинс, треба да го завршите разговорот. Полетуваме.
Би ве замолила да се врзете. -Добро. -Ти си во авион?
Реши го тоа, Спенсер. -Џони. Џонатан!
Ебаго! Добре дојде во Америка.
Здраво!
Здраво? -Да, простете. Го довршувам Херолд.
Повелете. -Конечно. Да се пријавам. Џозеф Реј.
Имате интересен глас. Од Канада сте? -Никако.
Чекајте малку. Вие сте славен?
Никому не кажувајте.
Глумите во серијата "Даунтонска опатија", нели?
Не. Се плашам дека не е така.
Би се заколнал во тоа. Ја обожавам таа серија.
Прекрасна серија. -Вистина.
Сега, може ли да се пријавам? Џозеф Реј.
Џозеф Реј. Го добивте единствениот брачен кревет
во целиот мотел. Пишува дека останувате...
Чудно. Вели дека сте го заборавиле датумот на заминување.
Не сум го заборавил. Само не бев сигурен.
Простете, вашиот глас постојано ми го одвлекува вниманието.
Како да пијам чај со англиската кралица.
Една недела. Да кажеме, една недела.
Ќе мора да ви наплатам однапред. -Нема проблем.
Во готово. -Нема проблем.
35 долари за ноќ, седум ноќи... 35 помножено со седум...
270, имаме 140 долари.
Да видиме, тоа се...
250 долари. -Во ред. Нека биде така.
Во ред, г. Реј. Уште само да ви ја видам личната карта.
Да, секако. Момент.
Повелете.
Овде пишува Џонатан Пол Робинс.
Тоа име не го пишува на резервацијата.
Често го користам псевдонимот заради приватноста.
Тоа е име што некој го користи да биде помалку впечатлив.
Зашто глумите во "Даунтонска опатија"?
Меѓутоа, не можам да ве пријавам со оваа резервација,
името не е исто со тоа на документите. Политика на фирмата.
Да ја заборавиме резервацијата на Реј, да резервираме на мое име.
Би можел да заспијам слушајќи го вашиот глас.
Снимате ли книги? Би сакал да ве слушам додека читате.
Тогаш, да ја смениме резервацијата.
Откажувањето се наплаќа, ако останало помалку од 24 ч.
Политика на фирмата. -Сторете се да бидам во соба за 5 мин.
Би ви бил многу благодарен.
Ќе ве ставиме во соба број...
Да видиме... Соба број три.
Клучот од собата. Бројот на собата е наведен овде.
Креветот е брачен. Беше резервиран за Џозеф Реј.
Многу ви благодарам.
Супер. Можам ли да ви помогнам уште со нешто?
Да. Каде е најблискиот паб? -Паб? Боже!
На здравје! Да, барот е... Десетина минути пеш.
Бестрага.
Дојдовте за она со данокот?
Само на пијалак.
Што ќе се напиете?
Можеби имате "Боун"?
Што рековте? -Има ли проблем? -Се уште не знам. Има ли?
Не дојдов да се карам, дојдов на пијалак.
Ќе нарачате или ќе мелете како да сте англиски крал?
Директна сте. Ми се допаѓа.
Имате ли црно вино во вашиов угостителски објект?
Може дури и калифорниско.
Можеби некое фино "пино" од Пасо Роблес?
Имаме неотворено во фрижидерот, но не знам од каде е.
Да видам? -Може џин и тоник. -Добро.
Лут си што ја добивме војната? -Ако мислите на Втората св. војна,
многу сме им благодарни на сојузниците.
Мислам на револуцијата. -Били, молчи и не провоцирај го гостинот!
Тој те провоцираше прв! -Молчи и пиј си го пивото.
Благодарам. -Далеку сте од дома. Ви се расипала колата?
Дефинитивно беше "универзално апропо".
Три минути сте овде и веќе покажавте дека знаете
да им докажете на луѓето дека се поглупави од вас.
Мислам дека нешто се изгубило во преводот.
Да почнеме од почеток. Се викам Џонатан.
Вие сте мојата шанкерка, а како таква,
заземате мошне света положба во шемата на нештата.
Мило ми е што се запознавме.
Руби. -Се викате Руби?
Ви пречи ли тоа? -Само е иронично.
Четириесетгодишнина.
Не е важно. Значи, Руби, живеете ли долго во градов?
Цел живот. -Ви се допаѓа ли?
Овде сте повеќе од пет минути? -Значи, не?
Ова е мојот дом. Тоа е се.
Не е необично да имате комплицирана динамика
со местото каде сте израснале.
Тоа се случува постојано. Веројатно сте сместен
во една од големите вили зад кривината.
Туристи. Богатите серковци долетуваат на една недела годишно.
Сте свртеле десно по кривината, а требало да свртите лево.
Ќе завршевте со другите слатки туристи.
Ќе правевте самослики, ќе пиевте индиско светло пиво.
Наместо да сте во барот со овдешните жители,
што живеат цела година во оваа дупка.
Сместен сум во мотелот малку подалеку.
Подобро отпушти го твојот агент за патувања.
Руби, каде е ракијата? -Доаѓа!
Само проверував да не си повратил на подот.
Шармантно.
"Ако некогаш патот ве нанесе во Вашингтон,
ве молам да ме посетите. Тоа би ми значело многу. Алиса."
Ова нема да ми одговара.
Не ми се верува дека си таму.
Сфаќаш дека го проверувам местото на "Гугл"?
Имаат многу проблеми. -На пример?
Крлежи. Крвожедни крлежи.
Очекував да кажеш "вооружени Републиканци".
Нема причина да бидеш таму.
Најлошото што го најдов се двајцата Дејви Крокети.
И мртви животни на ѕидот.
Си влегол во хорор-филм. Тоа е тоа, нели?
Ќе ми јават дека те обезглавил некаков селанец од дивина.
Ќе ти биде мило кога ќе дознаеш дека сум изнајмил куќа
во добар дел од градот. Ми ја најде Бенџамин. Убаво изгледа.
Куќа? Значи, ќе останеш? -Да. Одам на студиски одмор.
Ќе станеш свештеник? -Не на богословија.
Свештеник или не, само врати се. Нема да и се допадне на мрежата.
Те молам, заработуваат на мене 40 години.
Тоа е најмалку што може да направам. Мора да одам. Добро?
Џонатан, немој да мора да праќам некого по тебе во Америка!
Спенсер, се прекинува.
Донеси ми шише!
Спектакуларно. Архитектурата. Обожавам јаглероден челик.
Навистина спектакуларно. -Фала богу! Еве го договорот.
Потпишете се на линијата... -Мојот асистент Бенџамин може...
Нема проблем. Само потпишете овде.
Ете.
Нема враќање ниту замена.
Како одалката? Влезете, јас ќе го решам ова.
Аманда, одлични чевли. -Мислам дека добро изгледаат.
Не сте на турнеја? -Бевме, но...
Реџинал дознал дека мачката му ја изел којот.
Нов закупец? -Сум.
Молам? Звучиш како Џејмс Бонд, другар! Заебано!
Благодарам. Веројатно. -Јас сум Денис Вејд.
Повеќето ме знаат како "Малото чеканче". Можеби си чул за мене.
Малото чоканче? -"Малото чеканче".
Јас сум твојот нов станодавец.
Повели. Подарок за вселување.
Го снимивме минатата седмица. Чувај го.
''Малото чеканче'' ја растура Америка.
Инспиративно. -Тоа ти го велам! "Пики Блајндерс"!
Ја обожавам емисијата. Си ја гледал? -Не.
Мораш. Ирски гангстери.
Не ми е лош изговорот. Што велиш?
Аманда, ќе го преземам.
Нема враќање ниту замена. Еве го клучот, среќно.
Ќе му биде добро. Ќе се погрижам за него.
Дојди, душо!
Доме, сладок доме. Мојата куќа е твоја куќа.
Дојди. Имам две соби за себе зашто некогаш не знам каде ќе спијам.
Проблеми со парите. Дојди.
Ремек-дела. На нив е мојата дребност.
Безвремени уметнички дела. Оган, ангел...
Имам мала сауна, музичко студио.
Безбедна соба. За секој случај. Светот полудел.
Ти си горе. Кул.
Куќава е на твоите родители?
Не, моја е. Јас живеам овде.
Во зима сакам да сум на островите. Не поднесувам снег.
Мошне убава куќа за момче на твоја возраст.
Фала, другар.
Овде е кујната. Послужи се со се во фрижидерот.
Ти се допаѓа, нели? Тоа е мојот поглед.
Светлана! Дојди, душо!
Ова е жена ми. Од Русија е. Нашиот нов закупувач.
Вчера го ставив огласот. -И, еве го нашиот нов пријател.
Во моментов сум познајник.
Долго велев дека е од Источна Европа,
но потоа таа ми рече дека Русија е во Азија.
Неверојатно, нели? Другар, таа е од Азија.
Добро... -Светлана, ова е...
Како рече дека се викаш? -Џонатан Робинс.
Мило ми е.
Светлана. Светлана!
Што правиш? -Се поздравувам.
Тој е гостин, не е пони на саем.
Воопшто не си интересен, Денис.
Џонатан, пијалак? -Боже! Да!
Бев шанкерка во Русија, ќе ти направам нешто специјално.
Што е?
Знам, жалам. Заради сето тоа со неговата мачка.
Пет минути. -Ќе го донесам моето мало чеканче.
Да, пријателе. Дојде пред неколку недели.
Четврта жена. -Тоа ми звучи многу.
Не е. Најчесто ги имаш околу шест месеци,
а потоа исчезнуваат со своите "зелени карти".
Но Светлана е поинаква. Мислам дека се вљубив во неа.
Сака да вежба. Постојано трча. Внимава и јас да останам во форма.
Си знаел ли дека освоила златен медал во Азија по атлетика?
За Русија? Нели рече дека била шанкерка?
Другар, таа е многу.
Само да знаеш, многу сме тивки.
Однесувај се како да не нема.
Ако ти затреба нешто, само чукни на вратата на нашата соба.
Веројатно нема да треба. -Добро.
Знам, штотуку се запознавме, но јас и момците ќе испушиме
џиновски џоинт и ќе пливаме во базенот како желки.
Ако сакаш да ни се придружиш... -Не, благодарам. -Сигурно? Добро.
Вие ме следите?
Простете. Овде живеете? -Да.
Не личите на мајка.
Се извинувам. Лош избор на зборови.
Денеска се оди наопаку. -Интересно.
Како можам да ви помогнам? -Го добив писмово и...
Дојдов да го запознаам девојчето што го напишало.
Девојчето?
Дајте да го видам.
Гнаса низаедна!
Руби, кој дрдори на вратата? -За тебе е.
Навистина сте вие!
Очигледно е дека е некаква грешка.
Навистина сте вие! Г. Робинс е на прагот на мојата врата.
Ова е лудо! Руби, имаш ли ти врска со ова?
Никаква. -Г. Робинс, јас сум вашата најголема обожавателка.
Најголема обожавателка.
Писмото...
Ракописот е како да го напишало дете.
Да, по последниот мозочен удар не пишувам баш најдобро.
Знаете, рацете ми се тресат? -Сега знам.
Восхитен сум што ме гледаат во вакво место.
Не стојте на верандата. Влезете!
Руби, донеси му на човеков пијалак, кафе, се што сака.
Вие, Британците, сакате виски, нели?
Во овој момент пијалакот се чини како најодговорен потег.
Моравме да го поканиме да влезе. Тоа е г. Робинс.
Не знаеме сигурно. -Го гледам секој ден.
Дај ми крекери, Руби. Каде се крекерите?
Каде е мојот послужавник? Се сеќаваш ли на послужавникот
од мојата роденденска забава? -Да, да. Ене го.
Чисто виски.
На здравје!
"Вајлд Турки".
Добар е. -Г. Робинс, ќе останете ли на закуска?
Секако. И ве молам, викајте ме Џонатан.
Повелете!
Ова изгледа уникатно. -Не срамете се.
Вкусете.
Еве. Руби, сакаш ли и ти? -Не сакам, бабо.
Џонатан, се уште не ми се верува дека сте во мојата куќа.
Од сите писма што ги добивате, одговоривте на моето.
Веројатно добивате илјадници на ден.
Ќе се зачудите што се добивам по пошта. -По пошта. Супер!
Руби, по пошта, не мејл. -Сфатив, бабо.
Колку долго сте во градов? -Само сум на минување.
Имам претходно договорена обврска.
Работам на промоцијата овде, во Америка...
Ми бевте на патот, па...
Мислев дека би било убаво да изненадам таков фан.
Штета. Би било убаво да останете на вечера.
Баш штета. Алиса, ми беше задоволство.
Руби. -Благодарам што дојдовте. Може да се фотографираме?
Секако. -Руби, фотографирај не.
Ајде. -Добро. -Крај малава масичка. -Добро, добро.
Насмевка!
Може да се доближите?
Уште малку.
Бакнете ја во образот. Тоа би било убаво.
Убаво!
Збогум! -Ќе ве испратам.
Навистина дојдовте само да ја поздравите баба ми? -Да.
Често најголемото значење за моите фанови се дреболии.
Чувајте ја баба ви.
Мора да го чуеш мојот дожд, репувај. Ова е право од срцето.
Светлана, љубов, го чувствуваш ли тоа? Ова е само почетокот, душо.
Ричи! Момци, момци!
Џејмс Бонд! Да!
Момции, потивко со музиката. Ова е мојот нов пријател.
Џејмс Бонд!
Џонатан. Здраво! -Ќе ти донесам пијалак.
Ричи, донеси пијалак за мојот пријател. Наш гостин е.
Не сакам. -Не треба.
Добро си? -Мислам дека малку ме шокираше твојата куќа.
Тоа што може да си дозволиш нешто олку убаво,
за да ја наполниш со овој џган.
Фала, другар. Го ценам тоа.
Во последно време бендот е во подем. -Навистина заработуваш пари?
Многу пари! Лудило! Луѓето сакаат тоа што правиме.
Измисливме нов жанр. Мешавина од рап и биг бенд.
Сфаќаш? Го нарековме "биг брап".
Сфаќаш? "Биг бенд рап"!
Мора да внимаваш да не згреши дактилографот.
Џејмс Бонд! -Душо! -Гладен си?
Направив...
Бев мошне славна готвачка во Русија.
Полека, тигрице!
Би требало да ти отсвириме нешто. -Навистина не морате.
Ричи!
Ричи, извади ја нашата опрема. Ќе отсвириме нешто за Џејмс Бонд.
Во последно време многу сакам фагот. Си чул ли некогаш за фагот?
Веројатно не во овој контекст.
Веројатно си најстариот тип што бил овде.
Веројатно. Благодарам. Штом сме кај тоа,
зошто ја издаваш куќава? Не изгледа дека ти недостигаат пари.
Светлана сака. Тоа е нејзина идеја.
Била психијатарка во Русија. Обожава луѓе.
Не била ли... -Денис! -Што е Френк?
Си ја видел ли мојата маица? Не можам да ја најдам.
Онаа тигрестата? Што ја купи на Бали?
Френк, ја носиш во моментов!
Лудо! Фала, Денис. -Нема проблем, брат.
Ќе му помогнеш на Ричи со опремата? Ќе отсвириме нешто за Џејмс.
За Џонатан. -Добро, прости.
Утре летам. Треба да се спакувам.
Не, не. Ми изгледаш како да си под стрес. Имам идеја.
Знаеш да држиш камера?
Снимај ме.
"Малото чеканче" е дома!
Навистина си оној од Џејмс Бонд? -Тој сум. -Супер.
Сакаш? -Чоколада? -Да.
Благодарам.
Многу добро. Ти ги направи?
Фантастично. -Фала. Полни се со екстази.
Што? -Без грижа. Бев лекарка во Русија.
Другар. Се извлече.
Здраво, пријателе.
Вистински лудак си. Синоќа сакаше да се убиеш.
Не се убив. -Среќа што е така. Како си?
Добро. -Полека. Синоќа испи доволно таблети да убиеш коњ.
Но не уби. Отсекогаш сакав да го кажам тоа.
Жал ми што Ангелина го зачинила твојот колач.
Добро и оди. Тоа е нејзина специјалност.
Речиси се удави, па...
Колку е часот?
Мислам дека е четврток. -Да, четврток.
Боже! Го пропуштив летот!
Каде ми е телефонот?
Се надевам нема да ми замериш. Гледав дали треба
да и се јавам на жена ти и да и кажам дека си мртов,
но не најдов име во деминутив или нешто како љубов.
И ти треба подобра лозинка од четири нули.
Го отклучив за миг.
Разведен сум. Се плашам дека со задоволство би го чула тоа.
Тешко е, брат.
А ти, Светлана? Ќе бидеш ли тажна ако умрам?
Зависи. Да се случи страшна сообраќајна незгода...
Бестрашна сообраќајна незгода? -Страшна. -Бестрашна? Ова е кошмар.
Телефонот, те молам.
Благодарам.
И да... ти си славен?
Ангелина се колне дека те препознала во серијата "Даунтонска опатија".
Ја обожавам "Даунтонска опатија".
Верувам дека многу сте ми помогнале обајцата,
но може ли еден момент да закрепнам?
Сакаш да... Прости.
Без брзање.
Гледам одзади, еј, моето куче е одзади, што?
Имам нешто со "брапот"...
Здраво! Само да ти кажам дека ќе се одјавам и официјално.
Жал ми е за забавата. Не сакав да ти го уништам одморот.
Рака на срце, дојдов во потрага по нешто глупаво.
Воопшто не успеав. -По што си дошол?
Неодамна почина еден мој пријател, а не отидов на неговиот погреб.
Затоа почнав да размислувам за својот живот.
Лудило, брат.
Дојдов во потрага по одговори, нови погледи,
но ништо од тоа. -Не си бил на погреб на пријателот.
Се плашиш дека нема да дојдат и за тебе? -Да, на некој начин.
На мои години луѓето размислуваат за такви работи. Тестамент.
За тоа што ќе зборуваат луѓето за тебе кога ќе те нема.
Токму така вели Ебенезер. -Ебенезер?
Да, Ебенезер Скруџ.
Имал визија дека никој не му дошол на погребот.
Бил богат, успешен. Никому не му било гајле.
Луѓето дошле само да јадат.
Не очекував толку соодветна аналогија.
Да, другар. Напишав песна за тоа. Слушај.
Ебенезер Скруџ, Ебенезер Скруџ,
на тој сват парите не му биле туѓи.
Свињите дошле само да лапаат на погребот. Пајакот...
Пајакот, пајакот и стаорецот, му ги зеле завесите и сето тоа.
Стаорци, свињи, пајаци. Мошне прецизна аналогија
за општественото ѓубре за кое што се зборува во романот. -Роман?
Сакаш да кажеш дека не си ја гледал "Мапетовата божиќна приказна"?
Ебенезер Скруџ, батлерот од "Бетмен".
Стаорецот Ризо, жабата Кермит. Знаеш, свињите и пајаците.
Дикенс би бил многу горд.
Типот од Бетмен не сакал да им даде на стаорците јаглен за оган.
Нешто ме распорува однатре кога ќе се сетам.
Знаеш што сторил Ебенезер Скруџ.
Открил дека е подобро да ги правиш луѓето среќни
одошто самиот да бидеш среќен.
Живеев на автопилот.
Не обрнував внимание на нешта како...
Да испиеш многу лошо пиво или...
Да запознаеш некого што инаку не би имал шанса да го запознаеш.
Мислиш на мене?
Но јасно ти е дека Мапетите не ја напишале "Божиќната приказна"?
Сереш! -Не.
Учиш додека си жив.
Ако сакаш, во фрижидерот има уште пиво.
Може.
Изгледаше многу реално. Ме разбираш?
Не можеш да негираш дека постои однос
меѓу типот што го глуми големиот Дикенс и стаорецот Риза.
Навистина, сето ова е фасцинантно.
Другар! -Факти.
Можеше да кажеш нешто како одговор.
Да ми дадеш на знаење дека си ја примила пораката.
Велиш дека ти е жал, а потоа додаваш се друго што не е важно.
Зошто воопшто се извини? -Не сакав. Жалам!
Но не требаше да го гледаш така.
Само тој забележа дека седам сама.
Стопати ти реков да не го гледаш така! Мора да ме почитуваш!
Правам се за тебе! Зошто ми го правиш тоа?
Што сакаш? -Се извинувам. Пиев внатре, а прекрасната жена
на шанкот ме замоли да ја потсетам Руби дека завршила паузата.
Има многу работа со мошне ентузијастички џентлмени
што се на шестата, седмата рунда текила.
Само ја пренесувам пораката.
Подоцна ќе завршиме со ова.
Што правите? -Дојдов на пијачка.
Зар немате важни обврски? -Ги откажав.
Не е моја работа, но... -Точно, не е твоја работа.
Сепак, фала.
До кога ќе останете?
Можеби уште неколку дена. Да го доживеам остатокот од крајот.
Зошто го сакате тоа?
Цигара? -Може.
Руби, дали се уште важи поканата за вечера со вашата баба?
Ако не го кажам тоа сега, веќе никогаш нема да имам шанса.
Сакате ли да танцувате со мене, г. Робинс?
Би ми било задоволство, Алиса.
Доаѓам овде секоја вечер, само да ја впијам атмосферата.
Навистина е многу убаво. Иако е студено.
Повеќето луѓе брзаат толку, што не ни забележуваат дека има ѕвезди.
Со години не сум забавил.
Се повеќе мислам дека не сум пропуштил само ѕвезди.
Секогаш мислам... На сите тие дребулии.
Најпосле се сведуваат на нешто многу. -Можеби на целиот живот.
Имате ли деца? -Син.
Нашиот однос е спорадичен.
Не ми се јавил цела вечност,
што е добар показател дека сум потфрлил како татко.
25 години не разговарам со ќерка ми.
Ми ја остави Руби и замина од градот со момче никаквец.
Не се врати. Не ми испрати ни писмо.
25 години?
Ја изневерив ќерка ми. Знам дека ја изневерив.
Затоа повеќе се трудам со Руби.
Се молам да не заврши како мајка и,
но тешко е да се избегне, кога живееш овде.
Може да оди да се школува.
Остана заради мене. Има добро срце.
Но овде пропаѓа.
Алиса...
Лажев кога реков дека сум овде само на поминување.
Всушност, дојдов заради вашето писмо.
Но мислев дека го напишало некое дете.
Да бидам искрен...
Почина еден мој добар пријател.
Не отидов на погребот.
Си бев премногу важен себеси за да воопшто се јавам
или да одговорам на говорната пошта.
Почнав да размислувам за својот живот и тоа ме исплаши.
Всушност, со што сум сменил нешто во светов?
Сум спасувал животи? Сум излекувал рак?
Се борев ли за мир во светот?
Повеќето луѓе не можат.
Се грижев за детето оставено на прагот?
Но нешто од вашето писмо ме трогна.
Напишавте дека сум ве инспирирал.
Ме интересираше со што... Зошто ве инспирирам?
Џонатан, луѓето ме напуштаа, ми умираа.
Израснав дете, а немав многу.
Но секој ден вие ми се смеевте од телевизорот.
Ми бевте како член од семејството.
Си променил еден живот, Џонатан.
Се исплаќа ако промениш само еден живот.
Никогаш нема да заборавам дека дојдовте овде.
Ниту јас.
Би требало да одам. Ќе се поздравам со Руби.
Секако.
Руби, сакав само да ви се заблагодарам за вечерата.
Добро сте?
Да.
Глупаво. Паднав на шанкот сакајќи да дофатам нешто на највисоката полица.
Разбирам. Тогаш, ќе ви посакам добра ноќ.
Ви благодарам уште еднаш.
Благодарам.
Ја направивте многу среќна. Долго не била ваква.
Ми беше задоволство.
Добра ноќ!
Треба да го најдеме типот и да го претепаме.
Моите денови на тепачки по кафулиња се далечно минато.
Изгледаш стегнато. Колку имаш? 45? 50?
Имам 70 години.
Сеедно. Тоа не е во ред. -Што требаше да кажам?
Некој ако не сака помош, не може да му помогнеш насила.
Од тебе излегува мудрост на 70-годишен гуру.
Од каде ти е тоа? -Навистина. Ако некој не сака да му помогнеш,
јас не можам да му помогнам. -Ти рече така.
Веќе ништо не можам да сторам.
Барем старата госпоѓа е прекрасна. Мислиш да ја уловиш?
Што пушеше пред малку? -Сакаш малку?
Не, благодарам. -Добро.
Мислам дека треба да глумам во театар. Мислам дека морам.
Заради себе. -Во каков театар?
Претстава од Шекспир со еден актер.
Како Мек Келен, Пенингтон, Сајмон Калоу, Роџер Рис.
Го гледав Гилгуд како ја изведува во живо
претставата "Седум човечки возрасти" од Шекспир. Зошто не јас? Еднаш?
Мојата втора работа во Чичестер...
Сер Џон Гилгуд беше во трупата. Режисерот Робин Филипс
беше толку љубезен и објави дека новиот Гилгуд е во трупата.
Тоа требаше да биде моја судбина.
Имаш 70 години. Можеби набргу ќе умреш.
Ми се чини дека не треба да се одложува такво нешто.
Тоа е мојата гуруовска мудрост. -Благодарам.
70-годишен маж во форма. И се уште здрав!
Изгледаш како да имаш цврсти коски.
Добро, Бонд! Добро.
Кога имаш сон, не смееш да дозволиш да те попречи сенешто.
Еднаш во Индија видов човек
што ги користеше своите тестиси како бонгоси.
Со нив произведуваше прекрасни звуци.
Тоа ме инспирираше. Тоа е вистинска посветеност на уметноста.
Мислам дека различно го дефинираме зборот "уметност".
Голи тестиси, другар. Јас имам се.
А тој човек имаше само тестиси.
Поентата е во тоа дека не смееш да се откажеш од сонот, Бонд.
Примени го тоа. Тоа е инспирација.
Благодарам уште еднаш, Денис. -Молам.
Се восхитувам што си го постигнал саканото во животот.
Благодарам. На здравје!
Добро пиво. Сакаш сос? -Може.
Имаме пикантен сенф, кечап, "срирача", "барбикју".
"Барбикју". -Во ред, "Казино Ројал".
Спенсер, се надевам дека е важно.
Важна ти е сметката во банка? -Во овој момент, не.
Треба да ти биде. Ми се јавија од мрежата.
Гледаноста паѓа. Ги фаќа паника.
Мора да се вратиш што побрзо.
Нема да се вратам додека не го најдам одговорот.
За значењето на животот? Слушај ме за момент.
Сите умираат. -Мора да одам, Спенсер.
Ми беше пријатно. -Чекај, Џонатан...
Ебаго!
Се надевам дека купувате за некој друг.
Не споменав ли синоќа дека сакам да облечам некаков партал
и да танцувам на потпетици?
Партал? Тој збор не постои.
Постои. Голем "фенси" партал.
Она синоќа...
Нема да зборуваме за тоа.
Се прашував дали денеска би ми го покажале градот.
Вистинските локални атракции.
Или дури и вон градот, ако мислите дека треба да видам нешто.
Што имам јас од тоа? -Моето друштво.
Добро. Купите ми го овој партал и договорено.
Џемпер.
Ќе ви го купам.
Кога се запознавме на шанкот,
не изгледавте како некој што знае да се забавува.
Туку дека попрво ќе ми ја скршите вилицата.
Тоа оди со таквата работа.
Овдешните клиенти повеќе сакаат да фаќаат за задник и да свиркаат,
особено кога ќе се напијат. -Мора рано да ја повлечете линијата.
Тоа нема да ги спречи.
Баш сте нашле културен угостителски објект.
Мислите дека сакам да сум овде? -Не ми одговоривте.
Тоа е работа. -Работа? Можам да го разберам тоа.
Види, види! Книжарница.
Ќе влеземе ли? -Мошне возбудливо.
Ако немате да кажете нешто убаво, не кажувајте ништо.
Види го ова! Во градов воопшто не сте лишени од културата.
"Шкотска дама". -За што се зборува?
Не сте ја читале? -Не. Зошто би ја читала?
Боже! Младите залудно си ја трошат младоста.
"Оркански висови"? -Не.
"Теса од Д'урбервилови? Томас Харди.
Да претпоставиме дека одговорот на сите прашања е "не".
Добро, земете кошница. Ајде!
Има уште. Џојс. -Може да добијам кошница?
Конрад. Луис. Да, Луис.
Толкин. Честертон!
Такереј, Раскин, Хаксли.
За 50 долари ќе го добиете цело класично образование.
Добро, чудак. Но знам што ќе правиме подоцна.
Нешто навистина стилски.
Сите други. Требаше да му го видиш лицето.
Најдобрата маса. Напред во средината.
Знаеш дека не си нормален? -Каков саркастичен комплимент!
Мислам... Нема повеќе такви како тебе.
Веројатно нема. Јас сум еден вид реликвија.
Полн си со приказни, патувања, доживувања.
За да се имаат приказни, патувања и доживувања,
треба само да станеш и да го сториш тоа.
Не е баш толку лесно. -Зошто не е?
Како прво, ти требаат пари. -Не баш многу. -Доволно.
Добро. Ајде да играме "Што кога...".
Да имаш пари, што би сторила? -Немам пари!
Затоа и играме "Што кога...".
Што би сторила кога би имала пари? -Колку?
Не знам. 20 илјади долари.
Тоа се многу пари. -Да. И? Што би сторила?
Ова е глупаво. -Не е. Ајде!
Ме интересира.
Би се запишала на училиште.
Да не бидам шанкерка во посраната меана.
Можеби би се преселила. Можеби, во голем град.
Каде? -Не знам. Њујорк, Лос Анџелес.
Би патувала ли? -Секако.
Во какво училиште? -Не знам. Ова е глупаво.
Зошто? -Зашто нема ништо од тоа. -Можеби ќе има.
Не е глупаво да сонуваш. Еден чуден младич ме учи на мудрости.
Знам што правиш, но не треба да ме спасуваш.
Добро, не ни планирам нешто такво.
Добро.
Зошто навистина си овде? Знам дека турнејата низ Америка е лага.
Не го негирам тоа, но навистина добив писмо од баба ти.
И навистина верував дека го напишало некое дете.
Си поминал толкав пат заради некое дете?
Не е толку едноставно.
На мои години, човек сака да знае одредени работи.
Кога ќе умрам, ќе се сеќаваат ли на мене?
Дали сум можел да сторам нешто подобро во животот? Поинаку?
А немаш одговори?
Јас сум водител на квиз.
Разведен. Одвај ги гледам син ми и внуците.
Не бев на погребот на добар пријател.
Кретенски потези.
Бестрага, Дениз!
Мојот цимер. Ми го сменил звукот на ѕвонење.
Мора да се јавам.
Брајан!
Сметам дека е глупаво да се носи превез за шолја кафе.
Изненадување. Чекај.
Застани овде. Не мрдај.
Извади го превезот.
Што велиш?
Што мислиш?
Ова е театар. -Да, другар.
Кога рече дека сакаш да глумиш, ми падна на ум луда идеја,
да ја купам старата сала во градот, па прави што сакаш.
Знам дека овде е како да живее семејство од ракуни
и има премногу деца, но... Ќе ангажираме луѓе да расчистат.
Ќе ставиме повеќе неонски светла. Се што треба за претставата.
Подобро е да се стават рефлектори. -Секако. Само кажи.
Трогнат сум, Денис. Навистина.
Вчера ми се јави мојот работодавач.
Сакаат да се вратам.
Од британската влада? -Сигурно не мислиш дека сум Џемс Бонд?
Не, само се шегувам со тебе. -Во ред е.
Знаеш дека не можеш да заминеш. -Мислам дека ќе морам.
Затоа те поканив на кафе. Но не го очекував ова.
Тогаш, што е со сето она за смислата на животот?
Со тоа што ја сонуваш претставата во ваков преубав простор?
Имаш право.
Жалам, Денис. Те изневерив.
Веројатно сум престар за да го променам патот...
Кога навистина ќе дојде до тоа.
Барем си искрен.
Прости што не можам да го прифатам твојот одарок.
Што ќе правиш со салата? -Не знам. Можеби стриптиз-клуб?
Да. Онаму веќе има шипка. Една онаму...
Твојот ум ме восхитува.
Тогаш, тоа е тоа.
Уживав, Бонд.
Среќно! -И тебе. Се надевам дека "Малото чоканче" ќе го освои светот.
"Малото чеканче". -Знам.
Имам идеја. Чекај овде.
Добро? -Добро. -Не мрдај!
Да!
Можеби, ти овде... Вие, овде...
Само влезете. Добро, добро.
Што е тоа? -Публика. Сакаат да го видат настапот.
Искрено, не знам дали навистина сакаат,
но на сите им дадов по 50 долари да присуствуваат половина час.
Каков настап? -Го одложуваш твојот Шекспир пред публика.
Имаш театар и публика. Што друго би сакал?
Проба. -Чуму? Ќе успееш. Знаеш што велат.
Сега или никогаш.
Благодарам што дојдовте.
Не очекува вистинско уживање.
Денеска ќе гледаме како работи еден генијалец.
Оригиналната Лиза Моне во процесот на творење.
Да не должам, ве молам за еден срдечен аплауз
за неповторливиот, за митот и легендата
Џонатан Робинс!
Ве познавам сите и извесно време ќе ги поддржувам
нескротливите склоности на вашето безделничење.
Но притоа ќе го имитирам сонцето
што дозволува ниски облаци што носат зарази
за да ја задушат неговата убавина во светот.
Но кога повторно ќе посака да биде тоа што е,
а тие зашто копнеат по него, ќе му се восхитуваат уште повеќе,
додека избива низ нечистите и грди магливи испарувања
што изгледаа како да ќе го згаснат.
Дојде да ме поткупиш да се дружам со тебе? -Барем да е така.
Не, дојдов да ти кажам дека заминувам. -Добро.
Сакаат да се вратам. Се покажа дека многу страдаат без мене.
Важна личност си. -Можеби.
Го имаш мојот број. Јави се некогаш.
Да знам како сте.
Дали ова е гласот на ангелот пред мојата куќа? -Здраво, мила.
Мора да се вратам во Лондон. -Беше прекрасно. Благодарам.
Молам.
Гледајте го и понатаму квизот. -Знаете дека ќе го гледам.
Добро. Заминувам.
Збогум, г. Робинс.
Светлана, ми беше вистинско задоволство.
Ќе ми недостигаш.
Грижи се за неа. -Секако.
Многу среќа со фитнесот, со работата на шанк и лекарската професија...
Со се што е твоја професија. -Ќе продолжам да го движам светот.
Денис.
Ми беше неочекувано задоволство. -Ќе ми недостигаш, брат.
Кога си во Лондон, јави се. -Знаеш дека ќе те побарам.
Да, ако некогаш го играм Шекспир таму,
дали обајцата ќе ми бидете специјални гости?
Прв ред! -Договорено.
Чао!
По некое чудо, твојот гроб се уште ме осудува.
Но немам со кого да разговарам.
Малку го играв Шекспир во едно смешно гратче.
"Хенри Четврти, прв дел".
Ќе ме исмеваше или ќе ме вразумеше.
Имав чудно чувство
дека можеби сум им важен на луѓето.
Не заради тоа што го сторив, туку можеби поради мене самиот.
Тебе не ти беше гајле дали сум станал некој.
Тоа ти беше важно зашто јас ти бев важен. Едноставно.
Знам дека не ти беше омилено, но...
Ќе ми недостигаш, пријателе.
Ало?
Полека, полека!
Не, само слушај ме. Ќе дојдам најбрзо што можам. Добро?
Тргнувам.
Руби, може да сторам нешто? -Не знам.
Ништо не сакаат да ми кажат.
Само трчаат наоколу и ставаат разни нешта во неа.
Не знаев кому да се јавам.
Се ќе биде во ред.
Момчето што го видов со тебе...
Тој ли те повреди?
Да.
Знаеш дека тоа не е во ред?
Знам.
Заслужуваш нешто подобро од таква гнаса.
Знам.
Фала што дојде.
Ало? -Дејвид, Џонатан е.
Имаш право, Дејвид. Бев лош пријател.
Дали сум во рајот, г. Робинс? -Алиса, жива сте.
Во моментов.
Поминавте толкав пат заради мене?
Ми се јави Руби. -Гледам дека ви е важна.
Можеби ќе мора да внимавате на неа кога ќе ме нема.
Ќе бидете добро. Одам по лекар.
Џонатан, нема да бидам добро. Сфаќате?
Но подготвена сум. Господи, подготвена сум!
И знам каде одам.
А вие, Џонатан? Знаете ли вие каде одите?
Не, веќе не знам.
Најважно е човекот да си го признае тоа.
Џонатан, се сеќавате ли што ми рековте во мојот двор?
Рековте дека сте ги заборавиле сите тие дребулии во животот.
Што и да правите во иднина, запомнете само едно.
Фокусирајте се на сите тие дребулии
и гарантирам дека на крај ќе промените нечиј живот на подобро.
Некој ти остави нешто.
"Донеси ја вистинската одлука."
ТЕАТАР ХЕНРИ О'КОНОР
Добро е. Браво, Пол.
Добро изгледа!
Руби! Овде си!
Ми рече да носам одлуки дури и да не испадне ништо.
Многу ми е мило.
Се запишав на неколку онлајн курсеви.
Размислувам за училиште за медицински сестри.
Но прво можеби ќе патувам малку.
Можеби ќе најдам нов почеток.
Звучи како многу добра одлука.
Значи, ова е Англија? -Да. Убаво, нели?
Прекрасно.
А театарот Хенри О'Конор? -Да му оддадам почит на великанот.
Сигурно ќе ми се смеат. Старец како мене да скока сам.
Кому му е гајле?
А квизот? -Ме отпуштија. Да, да.
Го скинав новиот договор.
Отказот е дефиниран како спогодбен,
по многу години верно работење.
Мрежата ми испрати убава бонбониера. -Жал ми е.
Не, не. Тоа е најдоброто што ми се случило.
Може да разговараме за парите? -Ако мора.
Не мораше да го сториш тоа.
Ако пријател што има не може да помогне на пријател што нема,
тогаш не знам на што спаднал светов.
Звучиш како доктор Сус.
Конечно! Генијалецот што си го читала.
Благодарам. -Ако мислиш дека јас сум ти помогнал тебе,
сосема си ја промашила поентата.
Ќе ви бидам вечно благодарен тебе и на баба ти.
А сега, се извинувам
зашто имам одамна договорен ручек за петнаесет минути, па...
Во ред е. Ќе најдам нешто друго...
Сакав да те замолам да ни се придружиш.
Да, со задоволство. -Одлично!
Само тебе те познавам во Англија. -Добар почеток. Одиме? -Да.
СИТЕ ТИЕ ДРЕБУЛИИ
Меурот на славата барај го пред самата челуст на топот,
па како надуен судија, со стомак полн со масни петли,
што е можно поостри очи и соодветна брада,
полн со излитени примери и реченици,
улогата своја ја игра.
Во шестата возраст, куклата со влечки е опседната,
со очила на носот и ќеса крај себе.
На ослабените листови му се виорат
проклето широки чакшири,
а гласот, некогаш машки, а сега детски писок,
писка и свири.
А последниот чин,
како крај на таа чудна и бурна историја,
тоа е второто детство, чист заборав.
Без заби, без вид,
без вкус, без се.
Браво!
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС