Maanden na Arcadio's executie werd kolonel Aureliano Buendía opgepakt…
…net toen hij bijna de westelijke grens had bereikt.
Van de 21 die hem de oorlog in volgden, overleefde slechts één man het.
Kolonel Gerineldo Márquez.
Wat is er met je hand? -Ach, een brandwond.
Je zoon Aureliano José is groot.
Aureliano.
Waar is onze zoon? -Waar is hij?
Aureliano. -Achteruit.
Ga naar huis, mam.
Vraag toestemming aan de autoriteiten om me te bezoeken in de gevangenis.
Aureliano.
Lang leve kolonel Buendía.
Aureliano.
Zo is het wel genoeg.
Er is hier niets te zien.
Ga naar huis.
Kolonel Aureliano Buendía zou worden veroordeeld in Macondo…
…als een les voor de inwoners.
HONDERD JAAR EENZAAMHEID
Ik moet kolonel Aureliano Buendía spreken. Laat me erin.
Kapitein, laat me binnen. -Toe maar.
Ik kom voor m'n zoon.
Kolonel Aureliano Buendía.
Mevrouw…
…bedoelt u meneer Buendía?
Wat je maar wilt. Zolang ik hem kan zien.
We wachten tot de regering het vonnis tegen hem bekrachtigt.
Welk vonnis?
Een doodvonnis.
Ondertussen is het bevel eenzame opsluiting.
Toch ga ik naar binnen.
Schiet me maar neer, als dat het bevel is.
Breng haar naar binnen.
Ik heb je nooit gezegd dat Arcadio's oudste Remedios heet.
Hij vroeg om de naam Úrsula…
…maar die naam brengt je alleen maar leed.
Dat heb je nooit gezegd.
Maar ik wist het al.
Je werd geboren met je ogen wijd open…
…alles onderzoekend…
…met een onbevreesde nieuwsgierigheid.
Ik ben het niet vergeten.
Ik ben je droevige blik ook niet vergeten…
…toen ik terugkwam zonder je broer…
…nadat ik jou en Amaranta achterliet.
Die blik doet nog steeds pijn.
Het voelt alsof ik dit al heb meegemaakt.
Maar ik kan m'n dood niet zien.
M'n voorgevoelens laten me in de steek.
Ik heb ook iets voor jou.
De gedichten die ik voor Remedios schreef. Beloof me…
…dat je ze verbrandt.
Ik wil niet dat iemand ze leest.
U moet gaan.
Zeg geen vaarwel.
Smeek niemand en verneder jezelf niet vanwege mij.
Dit is oorlog.
Doe alsof ze me al hebben geëxecuteerd.
Hoe gaat het, kapitein?
Goedenavond.
Meneer, we zoeken niemand.
Wij willen gewoon wat drinken…
…en wat lol hebben.
Niemand wil naar bed met iemand die ten dode is opgeschreven.
Dat brengt ongeluk.
De rebellen worden veroordeeld.
Misschien wel.
Maar iedereen zegt dat de soldaat die kolonel Aureliano Buendía executeert…
…en de andere soldaten in zijn peloton, een voor een…
…vermoord zullen worden. Wat er ook gebeurt, vroeg of laat…
…waar ze ook heen vluchten.
Hoor eens.
Ik heb niets tegen de kolonel.
Ik bewonder zijn moed.
Maar als de regering het bevel geeft, moeten we het uitvoeren.
Het is onze plicht.
Bid dan…
…dat dat bevel nooit komt, kapitein.
Pardon, kapitein.
Nu al?
Gerineldo Márquez…
…je bent veroordeeld tot zeven jaar cel.
Jij en ik hebben niet zoveel geluk. Ze hebben je ter dood veroordeeld.
Het telegram beveelt dat de executie onmiddellijk voltrokken wordt.
Wat een goed nieuws.
Eindelijk een telegraaf in Macondo.
Hij voelde geen angst of nostalgie…
…maar razernij bij het idee dat hij door deze kunstmatige dood…
…niet zou weten hoe het zou aflopen met wat onvoltooid was.
Nog laatste woorden, kolonel Buendía?
Toen hij voor het vuurpeloton stond…
…moest kolonel Aureliano Buendía…
…vast aan die verre middag denken…
…waarop zijn vader hem het ijs had leren kennen.
Hij zag zichzelf weer als klein kind…
…in korte broek, met een stropdas om z'n nek.
En hij dacht aan José Arcadio Buendía…
…die op dat moment aan hem dacht…
…onder de sombere dageraad van de kastanjeboom.
Soldaten.
Gereedmaken.
Richten.
Niet vuren.
Soldaten, laat je wapens zakken.
Je bent de Goddelijke Voorzienigheid.
Maak hem los.
Ik sta onder uw bevel, kolonel Buendía.
Welkom bij de revolutie, Carnicero.
Nu ben je ook al de Goddelijke Voorzienigheid.
Iemand moest je redden.
Blijf nu in leven.
Ik zoek je niet op.
Niemand wist dat hij de executie gestopt had.
Kapitein Roque Carnicero en z'n mannen voegden zich met de kolonel…
…bij Victoriano Medina's revolutionaire troepen.
Een jaar na de ontsnapping van kolonel Aureliano Buendía…
…was het huis vol met kinderen.
Úrsula had Santa Sofia de la Piedad in huis genomen…
…en haar oudste dochter, Remedios…
Niet doen.
…en 'n tweeling die vijf maanden na Arcadio's executie werd geboren.
Ze heetten Aureliano Segundo en José Arcadio Segundo.
Za-ter-dag.
Za-tér-dag.
Probeer het nog eens. -Za…
Amaranta zorgde voor ze.
Moet je horen.
'Na jaren van confrontaties…
…zal de regering voor het eerst met liberale politici praten…
…over de voorwaarden voor een wapenstilstand.'
Je zag alles aankomen, José Arcadio.
Je had geen voorgevoel nodig om te weten dat politiek een plaag is.
En de rest?
M'n zoons vechten met de liberalen.
Met je broer, kolonel Buendía.
Ja, en?
Nou…
We zijn alleen en kunnen niet alles oogsten.
Geef ons meer tijd.
Laat ze stoppen met schieten en weer aan het werk gaan.
Doet het pijn?
Ja.
Tante, mag ik bij jou slapen?
Aureliano José, leer toch om alleen te slapen.
Het is echt de laatste keer.
Goed dan.
Het beu om te leven tussen de doden…
…betrokken José Arcadio en Rebeca het huis dat Arcadio had gebouwd.
Ze maakten er hun thuis van…
…waar ze vrijuit in liefde leefden.
Nogmaals, drie keer drie?
Drie keer drie is…
…negen.
Rebeca zei dat ze geen idee had.
Dat was moeilijk te geloven, maar er was geen andere plausibele verklaring…
…en niemand kon een motief bedenken waarom Rebeca hem zou vermoorden.
Dat was het enige mysterie dat nooit werd opgehelderd in Macondo.
Rebeca sloot de deuren van haar huis en begroef zichzelf levend…
…onder een dikke korst van minachting…
…waar geen aardse verleiding nog doorheen kon breken.
Kolonel, ze wachten op ons.
Gaat het?
Ik dacht aan m'n broer.
Ik heb over hem gedroomd en nu weet ik waarom.
We doen een beroep op de leiders in de regio's…
…om de Liberale Partij te steunen op een cruciale dag voor ons land.
De conservatieve regering heeft de deuren geopend voor een dialoog…
…en dat verdient een antwoord. -Ze verdienen de dood.
Dat klopt. -We vechten door.
Heren.
Er is maar één manier om een einde te maken aan deze oorlog.
Door afspraken te maken. -Welke dan?
Wat er maar nodig is. We gaan naar de hoofdstad…
Allereerst liberale vertegenwoordiging in het congres…
…en andere regeringsfuncties. -Dat is wat jij wilt.
De toekomst van Colombia staat op het spel, heren.
Om tot onderhandelingen te komen, moeten we stoppen met vechten.
We stoppen niet, verdomme.
Dat niet.
Wat er op het spel staat…
…is de waardigheid van ons volk…
…en daar valt niet over te onderhandelen.
Als je een wapenstilstand tekent…
…kunnen we ook vragen om regionale vertegenwoordiging…
…voor jou.
Kolonel.
Hier, kolonel.
We tekenen…
…als je het volk meer te bieden hebt.
Ondertussen gaan we door met vechten.
Inderdaad.
Voor het steunen van de liberale opstand…
Achteruit, mevrouw.
…veroordeelt de nationale regering je ter dood.
Gereedmaken.
Richten.
Leve de Liberale Partij.
Zo begon de legende van kolonel Aureliano Buendía.
Lang leve kolonel Buendía.
In de jaren die volgden bewapende de kolonel duizend man…
…en verklaarde hij de regering de totale oorlog.
Lang leve de revolutie.
Kolonel.
Zo bedanken ze ons voor onze offers op het slagveld.
Als de liberalen buigen voor die conservatieve klootzakken…
…pakken we hen ook.
Pardon, kolonel. -Kom binnen.
Wou je me vermoorden, klootzak?
Toen begon een nieuwe oorlog.
Alsjeblieft.
Kolonel Aureliano Buendía's mannen riepen hem uit…
…tot hoofd van de revolutionaire troepen met de rang van generaal.
Hij weigerde de promotie…
…zolang het conservatieve regime aan de macht was.
Kolonel.
Kolonel Aureliano Buendía.
Generaal José Raquel Moncada.
Alle politici zijn hetzelfde, Moncada.
Het enige verschil is dat de liberalen om vijf uur naar de mis gaan…
…en de conservatieven om acht uur.
Dat klopt.
Daarom heeft deze oorlog geen zin.
De andere liberale leiders onderhandelen met de overheid.
En ze gaan tekenen, Aureliano.
Iedereen is moe.
Het duurt nu al tien jaar.
We vechten nog tien jaar of hoelang ook, opdat mensen hun lot mogen bepalen.
We zijn het zat dat ze voor ons beslissen.
We weten allebei dat je vecht voor wraak na wat je partij je aandeed.
Ook.
Dat ontken ik niet.
De liberale leiders moeten ons opnieuw erkennen als een legitiem leger.
We zijn geen bandieten.
Val dan geen onschuldige mensen meer aan, Aureliano.
Je begint vijanden te maken.
Wat doe je hier, Moncada?
Ben je gestuurd om me om te kopen of om me te bedreigen?
Niemand heeft me gestuurd.
Ik kom afscheid nemen omdat ik het front verlaat.
Ik krijg de civiele en militaire leiding over Macondo.
Ik ga voor je mensen zorgen. Dat beloof ik.
Je bent een van de meest fatsoenlijke mannen die ik ken.
Maar ondanks dat…
…ben je nog steeds conservatief.
Het ontbijt is klaar.
Aureliano Segundo, José Arcadio Segundo.
De ondeugende tweeling leek zo op elkaar…
…dat zelfs hun moeder of oma ze niet uit elkaar kon houden.
Goedemorgen, oma. -Goedemorgen, oma.
Goedemorgen. Ga daar zitten, Aureliano Segundo.
Aureliano José.
Aureliano José, lang als zijn vader, was al een volwassen man.
Ja, oma?
Haal Remedios en je tante Amaranta. Het ontbijt wordt koud.
Aureliano José beleefde een vreemde sensatie…
…bij het zien van die prachtige borsten met hun bruine tepels.
Hij bleef haar onderzoeken…
…het wonder van haar intimiteit stukje bij beetje ontdekkend…
…terwijl hij zijn huid voelde tintelen.
Goedenavond.
Úrsula Iguarán de Buendía?
Ja? -Mag ik me voorstellen?
Ik ben generaal José Raquel Moncada.
Wat wil je?
Ik ben benoemd tot de civiele en militaire leider van Macondo…
…en het zou me een grote eer zijn als je me hier rond zou willen leiden.
De soldaten hebben veel schade aangericht in Macondo.
Zowel de rode als de blauwe. -Dat weet ik.
Ik wil voor Macondo zorgen. Ongeacht de politieke voorkeur.
Dat heb ik kolonel Buendía beloofd.
Heb je m'n zoon gesproken?
Ja. Ik sprak hem net voordat ik hierheen kwam.
Is hij gevangen?
Nee, hij leidt het rebellenleger.
We zijn vijanden.
Persoonlijke.
We hebben een nog grotere gemeenschappelijke vijand…
…onrecht.
Onrecht verandert van gezicht al naar gelang de belangen.
Woorden zijn nu net zo leeg als ten tijde van de slapeloosheid.
Úrsula…
…ik respecteer je zoon…
…en ik geef je mijn woord dat ik Macondo met net zoveel respect zal behandelen.
Ik hoop het, generaal.
Macondo kan deze oorlog niet nog meer doden bieden.
Fijne avond nog.
Je liet me schrikken. -Sorry.
Amaranta?
De kaarsen. -Ik kom eraan. Ik breng ze je wel.
Rustig. Ze heeft niets gemerkt.
Deze keer niet.
Maar we blijven niet onopgemerkt.
Mam, hier zijn ze.
Terwijl kolonel Buendía over de smalle paden van permanent verval sloop…
…verving generaal Moncada de soldaten door ongewapende agenten.
Er kwam een sfeer van vertrouwen…
…die de oorlog een bizarre nachtmerrie uit het verleden deed lijken.
Geen enkele banier mag boven menselijke waardigheid uitstijgen.
Daarom moet iedereen in Macondo dezelfde rechten hebben.
Dezelfde kansen.
Dat is wat de oprichters altijd wilden.
En de eerste stap om dat waar te maken…
…is het garanderen van openbaar onderwijs.
Daarom zal vanaf vandaag…
…deze ruimte weer haar oorspronkelijke doel dienen.
Ik moet bekennen dat ik niet dacht dat je je belofte zou houden…
…of dat ik Macondo nog zou zien zoals het was in de tijd van José Arcadio.
Hoe was dat?
Er waren geen kanten…
…of soldaten.
We wisten niet wat angst was.
En mensen schilderden hun huizen de kleur die ze wilden.
Ik ben blij om te horen dat we op de goede weg zijn.
Ja.
Is er nieuws over Aureliano?
Nee.
Ik hoop dat hij zijn wapens neer wil leggen.
Mannen wennen aan oorlog.
Dan vinden ze geen uitweg meer.
Ik ben je tante.
Wat we doen is vreselijk.
Nee, het is prachtig.
Ga weg.
Zie je niet wat we doen? Het is een zonde.
Laat me nou met rust.
Is dat echt wat je wilt?
Zeg nog eens dat ik moet gaan en dan doe ik het.
Ga zo ver mogelijk weg.
Dan mogen ze me doden in de loopgraven.
Dat heb ik liever dan jouw kilte.
Waar is je opa?
Hij is daar. Hij is al de hele ochtend zo.
Er is een brief.
Van Aureliano.
Hij krijgt weer voorgevoelens.
We komen van water.
ÚRSULA, MAM, ZORG GOED VOOR PAP
WANT HIJ GAAT DOOD. AURELIANO B.
Ondanks zijn onverminderde kracht…
…kon José Arcadio Buendía geen weerstand meer bieden.
De kolossale oude man, verweerd door zon en regen…
…was onverschillig voor alles.
Je zult zien dat hun lot…
…ook verstrengeld zal zijn.
Probeer wat te slapen.
Deze middag is zo mooi.
Koel.
Wacht, lieverd.
Ik ben nog niet moe.
José Arcadio Buendía troostte zichzelf met de droom van de oneindige kamers.
Hij droomde dat hij uit bed kwam…
…de deur opendeed, en een andere kamer in liep.
Lieve jongen.
Melquíades.
M'n oude vriend.
En dan weer een andere in…
…als in een galerij met spiegels…
…tot hij een afstammeling vond.
Aureliano Babilonia…
…die vele jaren later in Melquíades' manuscripten las…
…over de tijd waarin hij leefde.
Prudencio.
Een lichte regen van kleine gele bloemen…
…viel de hele nacht in de stad als een stille storm.
Ze bedekten de daken en barricadeerden de deuren.
Er vielen zoveel bloemen dat ze de straten schoon moesten vegen…
…opdat de begrafenisstoet kon passeren.
Jaren na de dood van z'n vader…
…op 1 oktober…
…keerde kolonel Aureliano Buendía terug met duizend goed bewapende mannen…
…en het garnizoen moest tot het einde weerstand bieden.
Dames en heren. Ga terug naar jullie huizen.
Verdedig jezelf. Ze zijn er al.
Naar het front. Breng dat kanon naar het front.
Heel goed.
José Raquel.
Wat is er aan de hand?
Aureliano, ze arriveerden bij zonsopgang.
Wat ga je doen?
Als ze ons aanvallen, vechten we terug.
Breng het machinegeweer hierheen. Ook naar het front.
Is alles klaar? -Wie van jullie is er nou dommer?
Voor Úrsula leek haar zoon een vreemde.
Zijn gezicht was hard geworden.
En hij vertoonde de eerste symptomen van verzet tegen de nostalgie.
Aureliano.
Moeder.
Ga je Macondo aanvallen?
Dat is absurd.
Het kan niet anders. We moeten de regering omverwerpen.
Aureliano, lieve God…
We hebben nog nooit zo lang vrede gekend.
Niemand heeft het nog over partijen.
Doe dit niet, zoon.
Ik geef Moncada de kans om zich over te geven.
Dat is meer dan genoeg.
Jij bent de leider van deze bandieten.
Jij kunt kiezen om Macondo niet weer in oorlog te storten.
Weet je hoelang ik op het moment heb gewacht…
…dat ik Macondo kon terugwinnen voor ons?
Nee.
Maar ik weet wel…
…dat er tijd is om het juiste te doen.
GEWAPEND ZULLEN WIJ DE OVERWINNING BEHALEN
…overledenen.
God de Zoon, Verlosser, heb meelij met de zielen van de overleden gelovigen.
Gij die de sleutels van de dood en de hel bewaart…
…we smeken U…
…Verlosser…
…heb meelij met de zielen van de overleden gelovigen.
Heilige Drie-eenheid, één God, God, de Vader des hemels…
…heb meelij met de zielen van de overleden gelovigen.
Gij die de sleutels van de dood en de hel bewaart…
…we smeken U.
We zijn er niet aan ontsnapt, José Arcadio Buendía.
We hebben toch een monster gemaakt.
Aanvallen.
Vertaling: Wietske de Vries