หลายเดือนหลังอาร์กาดิโอถูกประหาร
พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดียถูกจับกุม
ขณะกำลังเดินทางเกือบถึงชายแดนตะวันตก
ในบรรดาชายหนุ่ม 21 คนที่ติดตามเขา มาทำศึกสงคราม มีเพียงคนเดียวที่รอด
พันเอกเคริเนลโด มาร์เกซ
- มือไปโดนอะไรมา - ไม่มีอะไร แค่แผลไหม้
เอาเรเลียโน โฆเซลูกนายตัวโตมากเลย
เอาเรเลียโน
- แล้วลูกเราล่ะ - ลูกเราอยู่ไหน
- เอาเรเลียโน! - ถอยไป!
กลับบ้านไปซะแม่
ค่อยขออนุญาตเจ้าหน้าที่มาเยี่ยมผมในคุก
เอาเรเลียโน!
ผู้พันบวนเดียจงเจริญ!
เอาเรเลียโน!
หยุดก่อความวุ่นวายได้แล้ว!
ตรงนี้ไม่มีอะไรให้ดู ให้ตายเถอะ!
ทุกคนกลับบ้านไปซะ!
พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย จะถูกพิพากษาที่มาก็อนโด
เพื่อเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู
(หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว)
ฉันจะเข้าไปหาพันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย เขาเป็นลูกฉัน ให้ฉันเข้าไป
- ผู้กอง ให้ฉันเข้าไปเดี๋ยวนี้นะ! - ให้เข้ามา
ฉันมาเยี่ยมลูกชาย
พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย
ซินญอรา…
คงจะหมายถึง "ซินญอร์" บวนเดีย ใช่ไหม
ตามแต่คุณจะเรียก
ขอแค่ฉันได้เจอเขา
เรากำลังรอให้ทางรัฐบาลยืนยันโทษของเขาอยู่
โทษอะไร
โทษประหารชีวิต
ในระหว่างนี้ เราได้รับสั่งให้ขังเดี่ยว
ยังไงฉันก็จะเข้าไปหา
เพราะงั้นจะถ้าเขาสั่งให้ยิงฉันด้วยก็เชิญเลย
พาเข้าไป
แม่ยังไม่บอกลูกเลยว่าเราตั้งชื่อ ลูกสาวคนโตของอาร์กาดิโอว่าเรเมดิโอส
เขาขอให้ตั้งชื่อว่าอูร์ซูลา
แต่ชื่อนั้นนำพามาแต่ความทุกข์ใจแสนสาหัส
ถูก แม่ยังไม่บอกผม
แต่ผมรู้อยู่แล้วละ
ลูกเกิดมาพร้อมดวงตาเบิกกว้าง…
ที่สำรวจโลก…
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นไม่หวาดหวั่น
แม่ยังไม่ลืมหรอก
แล้วแม่ก็ไม่ลืมแววตาเศร้าหมองของลูก…
ตอนที่แม่พาพี่กลับมาไม่ได้…
หลังจากทิ้งลูกกับอมารันตาไป
แววตานั้นยังเจ็บปวดอยู่เลย
เหมือนผมเคยผ่านเรื่องราวเหล่านี้มาหมดแล้ว
แต่กลับมองไม่เห็นจุดจบของตัวเอง
เหมือนนิมิตได้ทอดทิ้งผมไปแล้ว
ผมมีอะไรมาให้แม่ด้วยนะ
นี่คือบทกลอนที่ผมแต่งให้เรเมดิโอส
สัญญากับผมนะ…
ว่าแม่จะเผามันซะ
ผมไม่อยากให้ใครอ่าน
ไปได้แล้วครับ ซินญอรา
ไม่ต้องบอกลา
ไม่ต้องเที่ยวอ้อนวอน หรือยอมลดศักดิ์ศรีให้ใครเพราะผม
นี่เป็นสงคราม
ให้ทำเหมือนผมโดนพวกนั้นยิงทิ้งไปนานแล้ว
คืนนี้เป็นยังไงบางครับผู้กอง
สวัสดีครับ
สวัสดี
นี่คุณ
เราไม่ได้มาตามล่าหาตัวใคร
ผมกับทหารในสังกัดแค่อยากจะมาดื่ม
แล้วมีความสุขกันสักคืน
ไม่มีใครอยากขึ้นเตียงกับผู้ชาย ที่เรารู้ดีว่าจะตายหรอก ร้อยเอกการ์นิเซโร
มันนำโชคร้าย
พวกกบฏจะต้องถูกลงโทษ
ก็ไม่แน่
ใครๆ ก็พูดกันว่า
ทหารที่ยิงเป้าพันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย
พร้อมกับทหารคนอื่นในสังกัดของมัน…
ทีละคน…
จะต้องชะตาขาด ไม่ว่ายังไง ไม่ช้าก็เร็ว
ต่อให้หนีไปไกลสุดหล้าฟ้าเขียว
ฟังนะ
ผมเองก็ไม่ได้เกลียดผู้พัน
ผมชื่นชมความกล้าหาญเขาด้วยซ้ำ
แต่ถ้าทางรัฐบาลสั่งมาแล้ว
เราก็ต้องสนอง
มันเป็นหน้าที่
ขอให้…
ไม่มีคำสั่งนั้นมาก็แล้วกัน ผู้กอง
ขออภัยครับ ผู้กอง
มาแล้วเหรอ
เคริเนลโด มาร์เกซ
คุณถูกตัดสินจำคุกเจ็ดปี
แต่คุณกับผมโชคไม่ดีเหมือนเขา
ทางนั้นตัดสินประหารชีวิตคุณข้อหากบฏ
โทรเลขนี้มีคำสั่งให้ทำการยิงเป้าทันที
เป็นข่าวดีเลย
เรามีโทรเลขที่มาก็อนโดเสียที
เขาไม่รู้สึกกลัวหรืออาลัยอาวรณ์
แต่กลับโกรธแค้นลำไส้บิดมวน ด้วยความตายที่มนุษย์ผู้อื่นยัดเยียดให้นี้
จะทำให้เขาไม่ได้ล่วงรู้ ตอนจบของสิ่งที่เขายังทำไม่สำเร็จลุล่วง
อยากสั่งเสียอะไรไหม ผู้พันบวนเดีย
ขณะประจันหน้ากับหมู่ทหารยิงเป้า
พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย
หวนรำลึกถึงยามบ่ายเมื่อครั้งกระโน้น
ตอนที่พ่อพาเขาไปรู้จักน้ำแข็ง
เขาเห็นตัวเองสมัยเป็นเด็กน้อยอีกครั้ง
นุ่งกางเกงขาสั้น ผูกเนกไทไว้ที่คอ
แล้วเขาก็นึกถึงโฆเซ อาร์กาดิโอ บวนเดีย
ผู้ซึ่งขณะนั้นก็กำลังคิดถึงเขาอยู่
ในบรรยากาศยามเช้าอันเศร้าสลดใต้ต้นเกาลัด
ทหาร
เตรียมพร้อม
เล็ง
อย่ายิง
ทหาร
ลดอาวุธซะ
พระผู้เป็นเจ้าคงส่งพวกคุณมาเป็นแน่
ปล่อยเขาไป
ปล่อยเขาสิ
ผมต้องรับคำสั่งของคุณแล้ว ผู้พันบวนเดียว
ขอต้อนรับสู่การปฏิวัติ การ์นิเซโร
นายนี่สวรรค์ส่งมาจริงๆ ด้วย
ก็มันต้องมีคนมาช่วยนายไงล่ะ
อย่าไปวอนหาที่ตายอีกล่ะ
ฉันไม่ตามไปช่วยแล้วนะ
ไม่มีใครรู้เรื่องการก้าวก่าย เพื่อขัดขวางการยิงเป้า
ร้อยเอกโรเก การ์นิเซโรพร้อมกองทหาร ติดตามพันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย
ไปเข้าร่วมกองกำลังปฏิวัติ ของพันเอกบิคตอริโอ เมดินา
หนึ่งปีหลังพันเอกเอาเรียโน บวนเดียหลบหนีไป
ในบ้านก็เต็มไปด้วยลูกเล็กเด็กแดง
อูร์ซูลาไปรับซานตา โซเฟีย เด ลา เปียดาด
กับลูกสาวคนโต เรเมดิโอส…
อย่าเล่นแบบนี้สิ
และคู่แฝดที่เพิ่งเกิด หลังอาร์กาดิโอถูกยิงเป้าไปได้ห้าเดือนมาอยู่ด้วย
ทั้งสองได้ชื่อว่าเอาเรเลียโน เซกุนโด กับโฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโด
"วันเสาร์"
- ไหนลองอ่านอีกที - "วัน…"
อมารันตารับหน้าที่ดูแลเด็กทุกคน
ฟังนี่นะ
"หลังจากปะทะกันมานานหลายปี
รัฐบาลจะยอมพูดคุยกับ นักการเมืองเสรีนิยมเป็นครั้งแรก
เพื่อหารือเงื่อนไขการสงบศึก"
เธอเห็นทะลุแต่แรกแล้ว โฆเซ อาร์กาดิโอ
ไม่ต้องมีญาณนิมิตอะไร ก็รู้ได้ว่าการเมืองมันเหมือนโรคระบาด
แล้วที่เหลือล่ะ
ลูกๆ ผมไปต่อสู้ในกองกำลังเสรีนิยมนะซินญอร์
ไปกับน้องคุณ ผู้พันบวนเดีย
แล้วไง
ก็แค่…
เรามีกันแค่สองคน เก็บเกี่ยวหมดนี่เองไม่ไหวหรอก
ขอเวลาอีกหน่อยนะครับ
บอกให้ลูกหยุดยิง
แล้วกลับมาทำงานสิ
เจ็บไหมครับ
จ้ะ
คุณอา
คืนนี้ผมขอนอนด้วยได้ไหม
เอาเรเลียโน โฆเซ เธอต้องหัดนอนคนเดียวให้เป็นนะ
ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้ว ผมสัญญา
งั้นก็ได้
ด้วยความที่เบื่อกับการอยู่ท่ามกลางคนตาย
โฆเซ อาร์กาดิโอกับเรเบกา จึงย้ายไปอยู่ในบ้านที่อาร์กาดิโอสร้าง
พวกเขาทำบ้านให้เป็นวิมาน
และรักกันโดยไม่ขออนุญาตใคร
อีกรอบจ้ะ สามคูณสามเท่ากับ
สามคูณสามเท่ากับ…
เก้าครับ
เรเบกาบอกว่าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น
เป็นข้ออ้างที่ยากจะเชื่อ
แต่ก็ไม่มีอะไรอื่นที่ฟังขึ้นมากไปกว่านั้น
และไม่มีผู้ใดหาแรงจูงใจมารองรับได้ว่า
เหตุใดเรเบกาจะฆ่า ชายที่ทำให้เธอมีความสุขได้ลงคอ
นั่นน่าจะเป็นเรื่องลึกลับเพียงเรื่องเดียว ที่ไม่เคยกระจ่างในมาก็อนโด
เรเบกาปิดประตูทุกบานในบ้าน แล้วฝังตนเองทั้งเป็น
พอกด้วยความจองหองเป็นเปลือกหนา
อันไม่มีสิ่งล่อใจใดๆ ในโลก จะสามารถกะเทาะออกได้อีก
ผู้พัน พวกเขารอเราอยู่
เป็นอะไรไหม
จู่ๆ ก็คิดถึงพี่ชายน่ะ
เมื่อสองคืนก่อนฝันถึง ตอนนี้รู้แล้วว่าทำไม
เราได้เรียกเหล่าผู้นำในภูมิภาคมา
เพื่อให้ความสนับสนุนพรรคเสรีนิยม ในวันสำคัญของประเทศชาติเรา
รัฐบาลอนุรักษนิยมได้เปิดทางให้มีการพูดคุย
และเราก็ต้องตอบรับ
เราน่าจะไปถวายลูกปืนให้มันมากกว่า
- ใช่! - เรารบกันต่อดีกว่า!
หนุ่มๆ
พวกคุณต้องเข้าใจสิว่า มีทางเดียวเท่านั้นที่จะยุติสงครามนี้ได้
- คือต้องบรรลุข้อตกลง - ข้อตกลงอะไรบ้างล่ะ
ข้อตกลงอะไรก็ได้ที่จำเป็น
ข้อแรกคือต้องไปที่เมืองหลวง…
ยกตัวอย่างเช่น ประการแรก
เราต้องมีตัวแทนฝ่ายเสรีนิยม ในรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐ
และตำแหน่งอื่นๆ ในรัฐบาล
นั่นมันสิ่งที่พวกคุณต้องการหรอก
เรามีอนาคตของโคลอมเบียเป็นเดิมพันนะครับ
แต่ถ้าจะเจรจากันให้รู้เรื่อง เราก็ต้องพักรบ
เราไม่เลิกสู้หรอกโว้ย ไอ้บ้านี่
มันไม่ใช่แบบนั้น
สิ่งที่เป็นเดิมพัน…
คือศักดิ์ศรีของคนของเรา
และข้อนั้นมันต่อรองไม่ได้
ถ้าคุณยอมลงนามสัญญาสงบศึก
เราจะขอตำแหน่งผู้แทนระดับภูมิภาค
ให้คุณนะ
ผู้พัน
ตรงนี้ ผู้พัน
เราจะลงนาม
ก็ต่อเมื่อพวกคุณมี ข้อเสนอมาให้ประชาชนมากกว่านี้
ในระหว่างนี้ เราจะสู้รบกันต่อไป
ใช่
ข้อหาสนับสนุนการก่อกบฏของพวกเสรีนิยม…
ถอยไปครับซินญอรา
รัฐบาลแห่งชาติได้ตัดสินประหารพวกคุณ!
เตรียมพร้อม!
เล็ง!
พรรคเสรีนิยมจงเจริญ!
นี่เป็นจุดเริ่มต้นของตำนาน พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย
พันเอกเอาเรียโน บวนเดียจงเจริญ!
(ศาลาว่าการเมืองฮุยกัน)
ในช่วงหลายปีถัดจากนั้น ผู้พันก็ได้ติดอาวุธพร้อมรบให้มวลชนกว่าพันคน
และประกาศทำสงครามเต็มรูปแบบกับรัฐบาล
การปฏิวัติจงเจริญ
ผู้พัน
นี่คือคำขอบคุณของมัน ที่เรายอมเสียสละในสนามรบ
ถ้าพวกเสรีนิยมจะยอมก้มหัว ให้กับไอ้พวกอนุรักษนิยมเวรตะไล…
งั้นเราจะตามไปจัดการมันด้วย
- ขอโทษครับผู้พัน - เข้ามา
อยากฆ่าฉันใช่ไหม ไอ้ชาติหมา
ณ ที่นั่น สงครามปะทุขึ้นอีกครา
นี่ครับ
บรรดาคนของพันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย ประกาศยกให้เขาเป็น
หัวหน้ากองกำลังปฏิวัติแห่งชายฝั่งแคริบเบียน
โดยมียศเป็นนายพล
เขารับตำแหน่ง แต่ปฏิเสธการเลื่อนยศ
และตั้งเงื่อนไขว่าจะไม่มีวันรับยศ
จนกว่าระบอบอนุรักษนิยมจะถูกล้มล้างสิ้นซาก
ผู้พันครับ
พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย
พลเอกโฆเซ ราเกล มงกาดา
พวกนักการเมืองมันก็แม่งเหมือนกันหมด มงกาดา
ต่างกันแค่พวกเสรีนิยม ไปร่วมพิธีมิสซาตอนห้าโมง
ส่วนพวกอนุรักษนิยมไปมิสซาตอนแปดโมง
ก็จริง
สงครามนี้ถึงได้ไร้สาระไง
พวกผู้นำฝ่ายเสรีนิยมคนอื่นๆ กำลังไปเจรจากับรัฐบาล
และพวกเขาจะลงนาม เอาเรเลียโน
เขาเหนื่อยกันแล้ว
เราสู้มาสิบกว่าปีแล้วนะ
เราจะสู้ต่ออีกสิบปี หรือจะอีกนานแค่ไหนก็ยอม
เพื่อให้ประชาชนมีสิทธิ์ตัดสินชะตาตัวเอง
เราเบื่อเต็มทีที่พวกนั้นมากำหนดชีวิตเรา
เราต่างรู้ดีว่านายสู้ เพื่อแก้แค้นที่พรรคของนายทำนายเอาไว้
นั่นก็ด้วย
ไม่ปฏิเสธหรอก
พวกผู้นำเสรีนิยมต้องยอมรับเรา ว่าเป็นกองทัพที่ถูกต้องตามกฎหมายอีกครั้ง
เราไม่ใช่พวกโจรห้าร้อย
งั้นก็เลิกทำร้ายคนบริสุทธิ์สิ เอาเรเลียโน
ศัตรูนายชักจะเยอะขึ้นแล้วนะ
มาทำไม มงกาดา
พวกนั้นส่งนายมาติดสินบนฉัน รึว่าข่มขู่
ไม่มีใครส่งฉันมาทำอะไรทั้งนั้น
ฉันมาบอกลา เพราะฉันจะออกจากแนวหน้าแล้ว
ฉันจะได้เป็นเจ้าพนักงาน ฝ่ายพลเรือนและทหารที่มาก็อนโด
ฉันจะดูแลชาวหมู่บ้านเป็นอย่างดี
ฉันสัญญา
นายเป็นหนึ่งในคนดี เพียงไม่กี่คนที่ฉันรู้จัก โฆเซ ราเกล
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
ยังไงนายก็เป็นพวกอนุรักษนิยม
มากินข้าวเช้ากันได้แล้ว!
เอาเรเลียโน เซกุนโด โฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโด!
ฝาแฝดคู่นั้นคล้ายคลึงกันและซุกซน
จนแม้แต่แม่ก็ไม่อาจแยกได้ว่าใครเป็นใคร
- สวัสดีครับคุณย่า - สวัสดีครับคุณย่า
สวัสดีจ้ะ นั่งตรงนี้ เอาเรเลียโน เซกุนโด
เอาเรเลียโน โฆเซ
เอาเรเลียโน โฆเซ!
เอาเรเลียโน โฆเซที่สูงเหมือนพ่อ บัดนี้โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ครับย่า
ไปตามเรเมดิโอสกับอาอมารันตาเร็ว
อาหารจะเย็นหมดแล้ว
เอาเรเลียโน โฆเซมีอาการสั่นสะท้านลึกลับ
เมื่อได้เห็นเต้านมงดงามมีหัวนมสีม่วงคล้ำ
เขาคอยมองสำรวจเธอ
จนค่อยๆ ค้นพบความมหัศจรรย์ในสิ่งสงวน
และรู้สึกว่าผิวกายของตนลุกซู่ ระหว่างที่เขาพินิจพิจารณา
สวัสดีครับ
ซินญอราอูร์ซูลา อิกวารัน เด บวนเดียใช่ไหม
- ค่ะ - ผมขอแนะนำตัว
ผมคือพลเอกโฆเซ ราเกล มงกาดา ยินดีรับใช้ครับ
มีอะไรให้ฉันช่วย
ผมได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าพนักงาน ฝ่ายพลเรือนและทหารของมาก็อนโด
และผมจะรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
ถ้าคุณจะพาผมไปเยี่ยมชมหมู่บ้านสักหน่อย
พวกทหารสร้างความเสียหาย ในมาก็อนโดไว้เยอะ นายพล
ทั้งฝั่งแดงและน้ำเงิน
ผมรู้ครับ
ผมตั้งใจจะดูแลทั้งหมู่บ้านนี้ ไม่ว่าใครจะสีไหนก็ตาม
ผมได้ให้สัญญากับผู้พันบวนเดียไว้
คุยกับลูกฉันเหรอคะ
ครับ
ผมไปหาเขาก่อนที่จะมาที่นี่
เขาถูกจับเหรอ
เปล่าครับ เขาอยู่กับทหารเขา นำทัพกบฏอยู่
เราเป็นศัตรูกัน
ศัตรูส่วนตัว
แต่เราก็มีศัตรูร่วมที่ร้ายกาจยิ่งกว่า
ความอยุติธรรม
ความอยุติธรรมมันเปลี่ยนโฉมหน้า ไปตามผลประโยชน์ นายพล
เดี๋ยวนี้ลมปากมันก็ไร้ค่า
พอๆ กับคำต่างๆ ในยุคที่มีโรคระบาดนอนไม่หลับ
ดอนญาอูร์ซูลาครับ
ผมเคารพลูกชายของคุณ
และผมก็จะให้เกียรติมาก็อนโดเช่นกัน
ผมขอสัญญา
ขอให้ทำได้จริงนะนายพล
มาก็อนโดจะไม่ยอมเสียใครให้สงครามนี้อีก
สวัสดีค่ะ
- ตกใจหมดเลย - ผมขอโทษ
อมารันตา
เทียน
มาแล้วค่ะ เดี๋ยวเอาไปให้
ง่ายจังเลย ย่าไม่เห็น
วันนี้อาจไม่
แต่ถ้าเราทำแบบนี้ต่อไป สักวันเห็นแน่
แม่คะ หยิบให้แล้วค่ะ
ขณะที่พันเอกเอาเรียโน บวนเดีย
หลบหนีไปตามช่องเขา จากการไล่ล่าโค่นล้มอย่างไม่หยุดยั้ง
นายพลมงกาดาได้แทนที่นายทหาร ด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ติดอาวุธ
และสร้างบรรยากาศความไว้เนื้อเชื่อใจ
จนทำให้ผู้คนคิดว่า สงครามเป็นเพียงฝันร้ายเหลวไหลในอดีต
ไม่ควรมีธงใดอยู่สูงเหนือศักดิ์ศรีมนุษย์
เพราะฉะนั้นชาวมาก็อนโดทุกคน จะต้องมีสิทธิเท่าเทียมกัน
มีโอกาสเท่าๆ กัน
นั่นคือสิ่งที่ผู้ก่อตั้งต้องการมาตลอด
และก้าวแรกที่จะทำให้บรรลุเป้าหมายนั้นได้
คือต้องมีระบบการศึกษารัฐที่เข้าถึงถ้วนหน้า
ดังนั้น นับจากวันนี้เป็นต้นไป
เราจะกลับไปใช้พื้นที่แห่งนี้ ตามจุดประสงค์ดั้งเดิมของมัน
ฉันต้องสารภาพก่อนเลยว่า ฉันไม่นึกจริงๆ ว่าคุณจะทำตามคำสัญญา
และไม่นึกว่าจะได้อยู่เห็นมาก็อนโด กลับไปเป็นเหมือนในสมัยของโฆเซ อาร์กาดิโอ
สมัยนั้นเป็นยังไงเหรอครับ
ไม่มีฝักฝ่าย
ไม่มีทหาร
พวกเราไม่รู้จักความกลัว
และผู้คนจะทาสีบ้านเป็นสีอะไรก็ได้ตามใจชอบ
งั้นผมดีใจนะที่ได้รู้ว่าเรามาถูกทางแล้ว
ค่ะ
ได้ข่าวจากเอาเรเลียโนบ้างไหมคะ
ไม่ครับ
ผมแค่หวังว่าเขาจะยอมวางอาวุธเสียที
ผู้ชายมักจะคุ้นเคยกับสงคราม
จนไม่สามารถค้นหาหนทางกลับออกมา
ฉันเป็นอาเธอนะ
สิ่งที่เราทำอยู่มันหยาบช้า
ไม่จริงนะ มันงดงามออก
ออกไป
ไม่เห็นรึไงว่าเราทำอะไรกันอยู่
นี่มันบาปนะ
อย่ามายุ่งกับฉัน ขอร้อง
ต้องการแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ถ้าไล่ผมอีก ผมสาบานเลยว่าไปแน่
ฉันอยากให้เธอไปให้ไกลที่สุด
ถ้างั้นก็ขอให้พวกนั้นฆ่าผมตายในสนามรบละกัน
ดีกว่าต้องมาเจอความเย็นชานี่
ปู่หายไปไหนล่ะ
อยู่ข้างหลังนู่น
ปู่เป็นแบบนั้นมาทั้งเช้าแล้ว
เราได้รับจดหมายฉบับใหม่
จากเอาเรเลียโน
ลูกเห็นนิมิตอีกแล้ว
เราล้วนมาจากน้ำ
(อูร์ซูลา แม่ครับ ดูแลพ่อให้ดี)
(เพราะพ่อกำลังจะตาย เอาเรเลียโน บ.)
ถึงจะมีพละกำลังสมบูรณ์ไม่เสื่อมลง
แต่โฆเซ อาร์กาดิโอ บวนเดีย ไม่อยู่ในสภาพที่จะขัดขืนได้
ชายแก่ร่างยักษ์ผู้ตากแดดกรำฝนจนผิวกร้าน
นิ่งเงียบไม่แยแสสิ่งใด
เจ้าจะเห็นว่าชะตาของพวกเขา
จะผูกพันธนาการกัน
นอนบ้างนะ
บ่ายวันนี้อากาศกำลังดี
เย็นสบาย
เดี๋ยวก่อนสิ ยอดรัก!
ฉันยังไม่ง่วงเลย
โฆเซ อาร์กาดิโอ บวนเดียปลอบประโลมตนเอง ด้วยจินตนาการเพ้อฝันถึงบรรดาห้องไม่มีที่สิ้นสุด
เขาฝันว่าตัวเองลุกจากเตียงนอน
เปิดประตูออก
และเดินไปอีกห้องหนึ่ง
ลูกพ่อ
เม็ลกีอาเดส
สหายเก่า
และผ่านเข้าไปอีกห้อง
ราวกับเป็นนิทรรศการห้องกระจกเงา
จนกระทั่งได้พบกับทายาทในห้องหนึ่ง
เอาเรเลียโน บาบิโลเนีย
ที่หลายปีต่อมาได้อ่าน
ต้นฉบับของเม็ลกีอาเดส
ในช่วงเวลาที่เขามีชีวิตอยู่
ปรูเด็นซิโอ
ดอกไม้สีเหลืองกระจิริดตกโปรยปราย
พรำลงมาดั่งพายุเงียบงันตลอดคืนทั่วทั้งหมู่บ้าน
ปกคลุมหลังคาและขวางทางประตูบ้าน
ดอกไม้เหลือคณานับร่วงหล่นลงมา จนต้องใช้พลั่วขจัดออกจากถนน
เพื่อให้ขบวนศพสามารถเคลื่อนผ่านไปได้
หลายปีหลังบิดาสิ้นบุญ
วันที่ 1 ตุลาคม
พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย
และทหารติดอาวุธหนึ่งพันนายกลับมาที่มาก็อนโด
และกองทหารรักษาการณ์ ได้รับคำสั่งให้ต้านทานไว้จนถึงที่สุด
ท่านทั้งหลาย กรุณากลับเข้าบ้านไปเสีย!
ปกป้องตัวเองซะ พวกนั้นกำลังมา กระตือรือร้นกันหน่อย
ไป ไปที่ด่านหน้า เอาปืนใหญ่ไปไว้ด้านหน้า!
ดีมาก
โฆเซ ราเกล
โฆเซ ราเกล เกิดอะไรขึ้น
เอาเรเลียโน
เขากับกองทัพมาถึงตอนรุ่งสาง
แล้วคุณจะทำยังไง
ถ้าพวกเขาโจมตีเรา
เราก็จะป้องกันตัว
เอาปืนกลไว้ตรงนี้ ไว้ด้านหน้าเหมือนกัน
- ทุกอย่างพร้อมรึยัง - ฉันไม่รู้แล้วว่าคุณกับเขา คนไหนโง่กว่ากัน
(โรงเรียนรัฐ)
อูร์ซูลารู้สึกราวกับว่าลูกชายเป็นคนแปลกหน้า
ใบหน้าของเขาแข็งกร้านราวโลหะ
และเขาแสดงอาการว่าจิตใจนั้นด้านชา
เอาเรเลียโน
แม่
จะบุกมาก็อนโดเหรอ
บ้าไปแล้ว
ไม่มีทางอื่นแล้ว
เราต้องโค่นรัฐบาล
เอาเรเลียโน พระเจ้าช่วย…
เราไม่ได้อยู่กันอย่างสงบสุขมานานมากแล้วนะ
ไม่มีใครกลับไปพูดคุย เรื่องพรรคการเมืองในหมู่บ้าน
อย่าทำแบบนี้เลยลูก
ผมจะให้โอกาสมาก็อนโดได้ยอมแพ้
แค่นั้นก็ดีเกินพอแล้ว
ลูกเป็นผู้นำกองทัพนอกกฎหมาย
และลูกก็เลือกได้ว่า จะไม่ก่อสงครามในมาก็อนโดอีก!
แม่รู้ไหมว่าผมรอเวลานี้มากี่ปี
เพื่อยึดครองมาก็อนโดกลับมาเป็นฝ่ายเรา
ไม่รู้หรอก
แต่แม่รู้ว่า
ลูกกลับมาทันเวลาที่จะทำสิ่งที่ถูกต้องพอดี
(เมื่อจับอาวุธเราจะมีชัย)
ที่ตายไปแล้ว
พระเจ้าผู้เป็นพระบุตร พระผู้ไถ่ของโลก
ขอทรงเมตตาวิญญาณของผู้ศรัทธาที่ตายไปแล้ว
(โฆเซ อาร์กาดิโอ บวนเดีย 11 เม.ย. 1832 - 23 พ.ย. 1902)
ขอทรงเมตตาวิญญาณของผู้ศรัทธาที่ตายไปแล้ว
พระองค์ผู้ทรงกุมกุญแจสู่ปรโลกและนรก
เราขอวิงวอนท่าน…
พระผู้ไถ่โลก
ของทรงเมตตาวิญญาณของผู้ศรัทธาที่ตายไปแล้ว
พระตรีเอกภาพ พระเจ้าพระองค์เดียว
พระเจ้า พระบิดาแห่งสวรรค์
ของทรงเมตตาวิญญาณของผู้ศรัทธาที่ตายไปแล้ว
พระองค์ผู้ทรงกุมกุญแจสู่ปรโลกและนรก
เราขอวิงวอนท่าน
เราไม่ได้หนีพ้นเลย โฆเซ อาร์กาดิโอ บวนเดีย
สุดท้ายเราก็ให้กำเนิดสัตว์ประหลาด
จู่โจม!
(สร้างจากนวนิยายของ กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ)
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล