1
00:01:24,750 --> 00:01:25,916
เป็นเวลากว่า 15 ปี

2
00:01:26,000 --> 00:01:27,250
ที่เอาเรเลียโน บาบิโลเนีย

3
00:01:27,333 --> 00:01:30,291
ผู้อยู่ภายใต้อำนาจเผด็จการ
ของเฟร์นันดา เดล การ์ปิโอ…

4
00:01:34,916 --> 00:01:39,875
ขลุกอยู่แต่ในห้องทำงานของเม็ลกีอาเดส
และจะออกไปก็ต่อเมื่อหิวเท่านั้น

5
00:01:40,416 --> 00:01:44,458
เขาท่องจำตำนานมหัศจรรย์
ในหนังสือที่ไม่เคยได้เข้าเล่ม

6
00:01:53,916 --> 00:01:56,333
ขอเสียงปรบมือให้เฟร์นันดา เดล การ์ปิโอครับ

7
00:02:03,333 --> 00:02:06,958
เขาจดจำสาระสำคัญทางศาสตร์
ของพระแฮร์มันน์ผู้พิการ

8
00:02:08,000 --> 00:02:10,250
กุญแจไขศิลาแห่งนักปราชญ์

9
00:02:10,875 --> 00:02:14,375
คำทำนายของนอสตราดามุสหลายศตวรรษ
กับงานวิจัยของเขาเกี่ยวกับโรคระบาด

10
00:02:19,250 --> 00:02:22,458
สักวันลูกจะได้เป็นราชินี

11
00:02:30,250 --> 00:02:33,500
เขาเติบใหญ่เป็นวัยรุ่น
โดยไม่เคยรู้เรื่องราวเกี่ยวกับยุคตัวเอง

12
00:02:34,375 --> 00:02:37,250
แต่กลับมีความรู้พื้นฐานของคนยุคกลาง

13
00:02:38,583 --> 00:02:40,916
คำนี้ "ธรรมะ"

14
00:02:42,083 --> 00:02:44,666
ปรากฏในรามจริตมานัสด้วย ซึ่งเป็นภาษาฮินดี

15
00:02:46,666 --> 00:02:48,458
เขาดูเหมือนพูดคนเดียว

16
00:02:49,750 --> 00:02:50,875
แต่แท้จริงแล้ว

17
00:02:51,583 --> 00:02:53,291
เขาคุยกับเม็ลกีอาเดส

18
00:02:54,416 --> 00:02:56,458
ใช่แล้ว พ่อหนุ่มเอาเรเลียโน

19
00:02:59,416 --> 00:03:00,791
ไหนตอบมาซิพ่อหนุ่ม

20
00:03:02,416 --> 00:03:04,041
มันเขียนด้วยภาษาอะไร

21
00:03:09,250 --> 00:03:11,000
ภาษาสันสกฤตครับเม็ลกีอาเดส

22
00:03:15,166 --> 00:03:17,000
เธอยังพอมีเวลาเรียนภาษานั้นนะ

23
00:03:17,875 --> 00:03:19,166
แต่ก็ไม่มากนัก

24
00:03:20,166 --> 00:03:22,583
เสร็จแล้วเธอจะถอดความต้นฉบับ

25
00:03:23,875 --> 00:03:25,708
และรู้ถึงที่มาของตัวเองได้ในที่สุด

26
00:03:35,500 --> 00:03:36,708
ในตรอก

27
00:03:37,208 --> 00:03:39,666
ในสมัยที่ยังมีบริษัทกล้วย

28
00:03:40,416 --> 00:03:41,916
เคยเป็นที่ดูดวงทำนายอนาคต

29
00:03:42,416 --> 00:03:44,041
มีชาวกาตาลันผู้ปราดเปรื่องอยู่คนหนึ่ง

30
00:03:45,208 --> 00:03:46,916
เขามีร้านหนังสือ

31
00:03:47,583 --> 00:03:51,791
- ตรอกทำนายอนาคต
- ที่นั่นมีตำราสันสกฤตเบื้องต้น

32
00:03:51,875 --> 00:03:55,916
สอดอยู่ระหว่างหนังสือการปลดปล่อยเยรูซาเลม
และหนังสือรวมบทกวีของมิลตัน

33
00:03:56,791 --> 00:03:58,291
ตรงริมขวาสุด

34
00:04:00,666 --> 00:04:03,041
บนตู้หนังสือชั้นที่สอง

35
00:04:04,666 --> 00:04:06,541
ชั้นที่สอง

36
00:04:17,500 --> 00:04:18,750
เม็ลกีอาเดส

37
00:04:33,041 --> 00:04:34,375
เม็ลกีอาเดส

38
00:05:22,250 --> 00:05:23,791
ผมจะล้างแผลให้นะครับ

39
00:05:26,791 --> 00:05:27,875
ไม่ต้องกลัวครับ

40
00:05:41,625 --> 00:05:42,833
ไม่เป็นไร

41
00:05:57,125 --> 00:05:59,291
โดนหนามกุหลาบในพวงหรีดทิ่มน่ะ

42
00:06:02,541 --> 00:06:05,541
บางทีก็ลืมรูดออก

43
00:06:11,958 --> 00:06:13,291
ยายทวดของฉัน

44
00:06:14,125 --> 00:06:15,458
เรนาตา

45
00:06:17,833 --> 00:06:19,125
เคยเป็นราชินี

46
00:06:22,291 --> 00:06:23,625
แล้วตอนนี้

47
00:06:24,375 --> 00:06:25,708
เพราะเธอ

48
00:06:28,000 --> 00:06:30,208
ฉันจะได้เป็นราชินีแห่งมาดากัสการ์

49
00:06:34,000 --> 00:06:35,583
และลูกของเรา…

50
00:06:36,666 --> 00:06:38,250
เราจะมีลูกสองคน

51
00:06:39,916 --> 00:06:42,291
ลูกสาวเราจะได้เป็นราชินีแห่งเบลเยียม

52
00:06:45,500 --> 00:06:46,500
ส่วนลูกชาย…

53
00:06:48,958 --> 00:06:50,375
เขาจะได้เป็นราชา

54
00:06:50,958 --> 00:06:52,458
ผู้ปกครองศาสนจักร

55
00:06:55,541 --> 00:06:59,541
เฟร์นันดา ผมจะอุ้มนะครับ ไม่ต้องกลัวนะ

56
00:07:21,041 --> 00:07:26,458
(หนึ่ง
เอาเรเลียโนกับเฟร์นันดา)

57
00:07:57,750 --> 00:07:59,500
เอาเรเลียโน บาบิโลเนีย

58
00:08:00,000 --> 00:08:04,000
ผู้ที่ชีวิตนี้เคยได้เข้าไป
ในห้องของเฟร์นันดาเพียงไม่กี่ครั้ง

59
00:08:04,083 --> 00:08:07,166
จู่ๆ ก็เกิดมีความกล้าบ้าบิ่นขึ้นมา

60
00:08:08,000 --> 00:08:10,625
ทำให้เขาได้เจออมารันตา อูร์ซูลาอีกครั้ง

61
00:08:16,833 --> 00:08:17,875
คุณแม่ที่รัก

62
00:08:17,958 --> 00:08:20,333
หนูดีใจมากที่จะได้บอกแม่ว่า

63
00:08:20,416 --> 00:08:22,833
หนูจะเรียนต่อที่เบลเยียมอีกสักพัก

64
00:08:23,541 --> 00:08:25,375
แต่ถึงหนูจะดีใจแค่ไหน

65
00:08:25,458 --> 00:08:28,625
หนูก็เสียใจที่จะต้องอยู่ต่อ

66
00:08:28,708 --> 00:08:29,583
และมาก็อนโด…

67
00:08:29,666 --> 00:08:30,875
คิดว่าตัวเองเป็นใคร

68
00:08:31,625 --> 00:08:34,291
ก็รู้นี่ว่าห้ามเข้ามาในห้องของฉัน

69
00:08:34,875 --> 00:08:35,916
ออกไป!

70
00:08:37,458 --> 00:08:38,583
ไอ้ลูกไม่มีพ่อ

71
00:08:39,125 --> 00:08:40,958
ไม่น่ามาเกิดเลย

72
00:09:24,166 --> 00:09:26,291
บ้านหลังนี้ไม่เคยขาดแคลนอาหาร

73
00:09:28,500 --> 00:09:31,625
ทุกวันพุธจะมีตะกร้าใส่เสบียงมาส่ง

74
00:09:34,166 --> 00:09:35,291
เฟร์นันดาไม่เคยรู้

75
00:09:35,375 --> 00:09:37,833
ว่าเปตรา โกเตสเป็นผู้ส่งมาให้

76
00:09:38,375 --> 00:09:40,791
เพราะคิดว่าหากทำบุญทำทานให้ต่อไป

77
00:09:41,500 --> 00:09:44,083
ก็จะนับเป็นการหักหน้า
คนที่ทำให้เธอต้องอับอายมาก่อน

78
00:09:48,208 --> 00:09:50,916
เอาเรเลียโนรับหน้าที่ทำครัว

79
00:09:51,916 --> 00:09:54,000
แม้ในสถานการณ์แบบนี้

80
00:09:54,500 --> 00:09:56,458
พวกเขาก็ไม่เคยโดดเดี่ยวร่วมกัน

81
00:09:56,958 --> 00:09:59,875
ฉันให้มันหมดทุกอย่าง แล้วมันกลับมาปล้นฉัน

82
00:10:05,500 --> 00:10:08,000
ฉันน่าจะปิดประตูใส่หน้ายัยแม่ชีนั่นซะแต่แรก

83
00:10:10,333 --> 00:10:12,541
พลาดที่สุดในชีวิต

84
00:10:13,541 --> 00:10:16,000
พลาดยิ่งกว่าตอนแต่งงานกับคนบัดซบอีก

85
00:10:24,416 --> 00:10:25,875
ชาวกาตาลันผู้ปราดเปรื่อง

86
00:10:25,958 --> 00:10:29,666
เอาเรเลียโนยังขาดสิ่งที่ต้องใช้
ในการถอดความต้นฉบับ

87
00:10:30,791 --> 00:10:33,208
เขาจึงตัดสินใจไปขอเฟร์นันดา

88
00:10:33,291 --> 00:10:36,958
ให้เธอยอมให้เขาไปหาตำราที่เม็ลกีอาเดสพูดถึง

89
00:10:38,291 --> 00:10:41,958
เขาตื่นเต้นมากว่าเธออาจไม่ปฏิเสธคำขอ

90
00:10:42,791 --> 00:10:44,250
จนตัดเผ้าผม

91
00:10:44,791 --> 00:10:46,791
โกนหนวดเคราที่พันกันรุงรัง

92
00:10:47,583 --> 00:10:51,500
และนุ่งกางเกงเข้ารูปที่ไม่รู้ว่าตกทอดมาจากใคร

93
00:11:17,625 --> 00:11:20,666
ไอ้คนเขลานี่มันไม่ยอมเข้าใจจริงๆ

94
00:11:20,750 --> 00:11:23,916
ว่าส้อมสลัดมันจะวางคู่กับมีดไม่ได้

95
00:11:26,583 --> 00:11:29,333
แล้วไวน์แดงเขาไม่กินคู่กับไก่

96
00:11:32,458 --> 00:11:33,458
ซินญอรา…

97
00:11:35,500 --> 00:11:36,416
ขอโทษครับ

98
00:11:36,916 --> 00:11:38,500
- ผมไม่ได้ตั้งใจให้สะดุ้ง
- ฉัน…

99
00:11:39,125 --> 00:11:41,500
ฉันไม่ใช่สายลับของพรรคอนุรักษนิยมนะ

100
00:11:43,375 --> 00:11:44,208
ขอร้องละครับ

101
00:11:45,000 --> 00:11:45,958
ใจเย็นๆ ก่อน

102
00:11:47,125 --> 00:11:51,750
ฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง
กับการลอบสังหารคุณนะ คุณผู้พัน ไม่มีจริงๆ!

103
00:11:51,833 --> 00:11:53,625
- ใจเย็นๆ
- อย่าเข้ามานะ!

104
00:11:53,708 --> 00:11:55,000
ใจเย็นๆ สิเฟร์นันดา

105
00:11:55,083 --> 00:11:57,458
- บอกว่าอย่าเข้ามาไง!
- ทิ้งมีดครับ

106
00:11:57,541 --> 00:12:00,333
- ฉันสั่งว่าอย่าเข้ามา!
- เฟร์นันดา นี่ผมเอง

107
00:12:20,291 --> 00:12:22,125
ไปเอาชุดนั้นมาจากไหน

108
00:12:30,625 --> 00:12:31,875
ต้องการอะไร

109
00:12:35,166 --> 00:12:38,916
ผมอยากจะมาขออนุญาต
ออกไปซื้อหนังสือในหมู่บ้านครับ

110
00:12:53,416 --> 00:12:54,916
ฉันยอมตาย

111
00:12:56,250 --> 00:13:00,583
ดีกว่ายอมให้ชาวมาก็อนโดรู้
ว่าบ้านบวนเดียมีลูกไม่มีพ่อ

112
00:13:02,875 --> 00:13:04,666
ผมไม่บอกใครหรอกว่าผมเป็นใคร

113
00:13:09,291 --> 00:13:10,375
สาบานเลย

114
00:13:29,916 --> 00:13:31,333
อวดดีนักนะ

115
00:13:33,291 --> 00:13:35,875
ฉันเสียสละอะไรให้ตั้งมาก ไอ้เนรคุณ

116
00:13:48,750 --> 00:13:49,958
ลูกชายที่รัก

117
00:13:51,833 --> 00:13:53,875
แม่เฝ้ารอวันที่ลูกจะกลับมา

118
00:13:57,958 --> 00:14:01,791
แม่เตรียมบ้านไว้ต้อนรับลูกอย่างสมเกียรติที่สุด

119
00:14:03,750 --> 00:14:05,375
ลูกจะกลับมาในอีกไม่ช้า

120
00:14:06,750 --> 00:14:09,250
และเราจะกลับมาเป็นครอบครัวแสนสุขอีกครั้ง

121
00:14:10,666 --> 00:14:14,250
ลูกจะได้มาร่วมใช้สมบัติในราชอาณาจักรของเรา

122
00:14:18,208 --> 00:14:21,666
(โฆเซ อาร์กาดิโอ บวนเดีย)

123
00:14:41,791 --> 00:14:44,625
ด้วยความหลงใหล
ในท่วงท่าสง่างามดุจคนในวังของตน

124
00:14:45,125 --> 00:14:49,041
เธอเปลี่ยนเครื่องอาภรณ์ของตัวเอง
ให้กลายเป็นเครื่องเตือนความทรงจำ

125
00:14:49,875 --> 00:14:53,333
เธอรู้สึกแก่ชราและเหนื่อยล้า

126
00:14:53,916 --> 00:14:56,541
ห่างไกลจากช่วงวันเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต

127
00:14:57,041 --> 00:15:00,458
จนโหยหาแม้แต่ช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดที่จดจำได้

128
00:15:10,041 --> 00:15:12,166
ความต้องการที่จะรู้สึกเศร้าสลด

129
00:15:12,666 --> 00:15:16,541
แปรผันเป็นนิสัยเสพติดเมื่อวันปีผ่านไป

130
00:15:40,541 --> 00:15:44,583
เมื่อเฟร์นันดาไม่อนุญาต
เอาเรเลียโนจึงแอบออกไปเอง

131
00:15:44,666 --> 00:15:46,916
เขาออกจากบ้านเป็นครั้งแรก

132
00:15:47,750 --> 00:15:51,541
อันที่จริงแล้วตลอดหลายปีมานี้
เขามีโอกาสหนีออกจากบ้านนับพันครั้ง

133
00:15:52,083 --> 00:15:56,166
แต่เพราะถูกกักขังไว้นาน
อีกทั้งเขายังไม่แน่ใจในโลกภายนอก

134
00:15:56,250 --> 00:15:59,583
เมล็ดพันธุ์กบฏในใจเขาจึงเหี่ยวแห้งฝ่อไป

135
00:16:28,291 --> 00:16:30,416
ตรอกทำนายอนาคต ชาวกาตาลันผู้ปราดเปรื่อง

136
00:16:30,916 --> 00:16:32,750
ข้างหนังสือบทกวีของมิลตัน

137
00:16:34,458 --> 00:16:38,625
เขาเดินไป 11 ช่วงตึก
ที่คั่นระหว่างบ้านกับตรอกนั้นโดยไม่หยุดพัก

138
00:16:41,000 --> 00:16:43,083
ไม่มีสิ่งใดมาดึงความสนใจเขาได้

139
00:16:43,708 --> 00:16:46,750
อาจเป็นเพราะเขาไม่มี
ความทรงจำใดจะมาเปรียบเทียบ

140
00:17:28,583 --> 00:17:30,500
วงจรหายนะของอีดิปัสมันผิด

141
00:17:30,583 --> 00:17:31,541
จริงเว้ย!

142
00:17:33,166 --> 00:17:34,166
จริง

143
00:17:34,875 --> 00:17:35,916
ดูมัน

144
00:17:36,000 --> 00:17:38,916
หมอนี่เมาแล้วนึกว่า
ร้านหนังสือเป็นซ่องเด็กน้อยทองคำว่ะ

145
00:17:40,500 --> 00:17:41,791
ทำไมแต่งตัวงั้นวะ

146
00:17:41,875 --> 00:17:45,625
เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายของงานคาร์นิวัล
แล้วมันมีประเพณีฝังผู้พันไง

147
00:17:46,208 --> 00:17:47,041
เออว่ะ

148
00:17:47,125 --> 00:17:48,625
ฟังฉันนะทุกคน

149
00:17:48,708 --> 00:17:50,333
โลกนี้คงต้องเป็นห่าระยำกันหมดแน่

150
00:17:50,416 --> 00:17:52,833
ถ้ามีวันที่คนเดินทางในตู้โดยสารชั้นหนึ่ง

151
00:17:52,916 --> 00:17:55,125
ส่วนวรรณกรรมไปอยู่ในตู้สัมภาระ

152
00:17:56,583 --> 00:17:58,916
ไม่ๆ ฟังกูก่อน

153
00:17:59,000 --> 00:18:01,666
อย่างที่บอก วงจรหายนะของอีดิปัสมันผิด

154
00:18:01,750 --> 00:18:05,250
ไอ้นั่นมันรู้ดีว่าตัวเองทำอะไรอยู่ตอนที่นอนกับแม่

155
00:18:05,333 --> 00:18:06,166
เออว่ะ

156
00:18:06,750 --> 00:18:07,916
แต่ทุกสิ่งที่มนุษย์เราทำ

157
00:18:08,000 --> 00:18:11,500
ไม่ว่าจะประเสริฐหรือต่ำตมเพียงไร
ก็มีความสุนทรีดุจกวีในตัว

158
00:18:12,000 --> 00:18:13,583
เออๆ

159
00:18:13,666 --> 00:18:15,791
แต่ราเบอแลล่ะ

160
00:18:15,875 --> 00:18:17,208
มันโคตรจะโง่เลยว่ะ

161
00:18:17,291 --> 00:18:21,083
คนเรามันจะมีวิธีจับตูดตัวเอง
ถึง 840 วิธีเลยเหรอวะ

162
00:18:21,833 --> 00:18:23,083
บ้าไปแล้ว

163
00:18:23,666 --> 00:18:26,375
คนสุดท้ายที่อ่านหนังสือพวกนี้
น่าจะเป็นไอแซคผู้ตาบอด

164
00:18:26,958 --> 00:18:28,708
คิดให้ดีๆ นะว่าจะทำอะไร

165
00:18:29,333 --> 00:18:30,291
เอ้า เอาไปสิ

166
00:18:30,375 --> 00:18:32,708
นี่เป็นถนนในปารีสที่มันเคยอยู่เลยนะเว้ย…

167
00:18:32,791 --> 00:18:33,666
อะไร

168
00:18:33,750 --> 00:18:36,166
เราต้องไปถามผีมันดูว่ามันคิดอะไร…

169
00:18:36,250 --> 00:18:39,250
มาดื่มกันดีกว่า ไอ้ราเบอแลมันตายห่าไปแล้ว

170
00:18:39,333 --> 00:18:40,708
มึงสิไอ้ห่า

171
00:19:27,416 --> 00:19:28,666
- ไปไหนเหรอ
- กลัวอ่ะดิ

172
00:19:28,750 --> 00:19:30,625
ผมหาบ้านผมอยู่ บ้านบวนเดีย

173
00:19:30,708 --> 00:19:32,166
ไปกินข้าวกัน ผู้พัน

174
00:19:32,250 --> 00:19:34,583
- ไม่ อย่าเอาหนังสือไป
- กลัวเหรอ

175
00:19:34,666 --> 00:19:38,750
- มันเป็นบวนเดียนี่ ไหนมีอะไร
- มีของอย่างอื่นอีกไหมผู้พัน

176
00:19:38,833 --> 00:19:40,375
ทำไมขี้ตื่นจังล่ะ

177
00:19:41,041 --> 00:19:43,083
หยุดนะ นั่นของผมนะ อย่า!

178
00:19:44,208 --> 00:19:45,250
หยุดนะ ขอร้อง

179
00:19:45,333 --> 00:19:46,291
ขอร้อง

180
00:19:47,833 --> 00:19:50,875
ขอร้อง ผมไม่มีอะไรเลยจริงๆ

181
00:19:51,666 --> 00:19:52,666
ผมไม่มีอะไรเลย

182
00:19:57,416 --> 00:20:00,125
- ไม่มีอะไรเลยงั้นเหรอผู้พัน
- ผู้พันน่าตี

183
00:20:00,208 --> 00:20:02,916
- บอกว่าไม่มีอะไรงั้นเหรอ
- ไอ้ขี้โกหก

184
00:20:05,083 --> 00:20:06,000
นี่ทองเหรอ

185
00:20:06,500 --> 00:20:07,333
เอาคืนมานะ

186
00:20:07,416 --> 00:20:10,500
จริงดิ ไปเที่ยวซ่องดีกว่า เผื่อใช้แทนเงินได้

187
00:20:10,583 --> 00:20:11,791
- ไปกันเถอะ
- ขอร้องละ

188
00:20:19,333 --> 00:20:20,625
ข้อหาโกหกโว้ย

189
00:20:21,666 --> 00:20:22,875
ไปเร็ว!

190
00:20:23,375 --> 00:20:25,250
ไอ้ผู้พันห่าราก!

191
00:21:06,375 --> 00:21:08,250
หลับฝันดีนะจ๊ะ

192
00:21:09,333 --> 00:21:11,000
อยู่ที่นี่ปลอดภัยนะ

193
00:21:29,625 --> 00:21:31,583
ขอบคุณครับที่ให้ผมพักที่นี่

194
00:21:32,083 --> 00:21:33,875
ไปขอบใจหลานสาวฉันเถอะ

195
00:21:34,541 --> 00:21:37,041
เธอไปเจอนายข้างทาง

196
00:21:38,500 --> 00:21:42,583
สลบไปตั้ง 18 ชั่วโมงเลยนะพ่อหนุ่ม
คงหิวแย่แล้วสิ

197
00:21:45,875 --> 00:21:47,250
ผมต้องกลับบ้านแล้วครับ

198
00:21:52,791 --> 00:21:53,625
นี่ครับ

199
00:21:54,583 --> 00:21:55,541
ขอบคุณครับ

200
00:22:00,375 --> 00:22:04,041
ปลานี่เป็นงานฝีมือ
ของผู้พันเอาเรเลียโน บวนเดียนี่นา

201
00:24:23,458 --> 00:24:25,875
"ด้วยรัก จากแดนไกล
ลูกสาวของแม่ อมารันตา อูร์ซูลา"

202
00:24:25,958 --> 00:24:28,250
- ถ้าแม่มาเห็นคงตกใจ
- "ถ้าแม่มาเห็นคงตกใจ"

203
00:24:28,333 --> 00:24:30,625
"คนยุโรปไม่เหมือนชาวมาก็อนโด"

204
00:24:38,166 --> 00:24:43,125
"หนูเข้าใจว่าการตัดสินใจครั้งนี้
อาจทำให้แม่เป็นห่วง แต่หนูสบายดี"

205
00:24:43,208 --> 00:24:45,833
ทำไมมนุษย์กินคนไม่เขียนจดหมายหาหนูบ้างเลย

206
00:24:46,958 --> 00:24:49,750
- หนูคิดถึงมาก็อนโด…
- "หนูคิดถึงมาก็อนโด"

207
00:24:49,833 --> 00:24:51,708
"แต่บรัสเซลส์ทำให้หนูมีชีวิตชีวา

208
00:24:51,791 --> 00:24:55,541
ฝากบอกมนุษย์กินคนด้วยนะคะ
ว่าหนูยังคงนึกถึงสมัยที่เราล่าแมงป่องกัน"

209
00:25:01,750 --> 00:25:05,125
เล่าเรื่องที่บ้านให้หนูฟังหน่อยสิ
ที่มาก็อนโด กับเอาเรเลียโน

210
00:25:05,208 --> 00:25:06,666
เขาไม่เห็นเคยติดต่อมาเลย

211
00:25:09,125 --> 00:25:11,500
ในช่วงฤดูหนาวที่ยาวนานของเบลเยียม

212
00:25:11,583 --> 00:25:15,041
หนูอดคิดถึงช่วงหลายปีที่ฝนฟ้ารั่ว

213
00:25:15,583 --> 00:25:18,750
ที่เราวิ่งตามแอ่งน้ำและหนองน้ำไม่ได้

214
00:25:23,416 --> 00:25:25,083
คิดถึงยิ่งกว่าที่เคย

215
00:25:25,166 --> 00:25:26,375
"ลูกของแม่ อมารันตา"

216
00:25:39,083 --> 00:25:42,875
เป็นไปไม่ได้ที่จะมีผู้ชายคนไหน
เหมือนแม่มากไปกว่าเขาผู้นี้อีกแล้ว

217
00:25:48,791 --> 00:25:49,958
ยกเข้ามา

218
00:26:17,500 --> 00:26:22,375
(สอง
เอาเรเลียโนกับโฆเซ อาร์กาดิโอ)

219
00:26:29,291 --> 00:26:31,166
เอาเรเลียโนได้เผาปรอท

220
00:26:31,250 --> 00:26:34,708
เพื่อถนอมศพตามสูตรของเม็ลกีอาเดส

221
00:26:38,958 --> 00:26:40,625
สี่เดือนต่อมา

222
00:26:41,125 --> 00:26:42,958
เมื่อโฆเซ อาร์กาดิโอกลับถึงบ้าน

223
00:26:43,583 --> 00:26:45,125
ร่างก็ยังไม่บุบสลาย

224
00:27:09,541 --> 00:27:11,000
แม่ตายนานแค่ไหนแล้ว

225
00:27:12,625 --> 00:27:14,083
หลายเดือนแล้ว

226
00:27:18,375 --> 00:27:20,000
แม่ฉันเล่าเรื่องแกไว้นะ

227
00:27:22,833 --> 00:27:24,375
ฉันขออยู่กับแม่ตามลำพัง

228
00:28:35,250 --> 00:28:36,291
อาเมน

229
00:28:46,375 --> 00:28:48,250
ไอ้ลูกไม่มีพ่อ มานี่

230
00:29:03,791 --> 00:29:05,083
ฉันตื่นตีห้า 15 นาที

231
00:29:05,166 --> 00:29:09,083
เตรียมอาหารเช้าไว้ที่โต๊ะหกโมงตรงนะ
หลังฉันสวดมนต์เสร็จแล้ว

232
00:29:31,791 --> 00:29:33,083
ไอ้ลูกไม่มีพ่อ

233
00:29:40,833 --> 00:29:42,916
ฉันชอบกินตอนยังอุ่น แล้วเอาแบบต้ม

234
00:29:43,000 --> 00:29:45,958
แล้วน้ำน่าขยะแขยงนี่มันอะไรก็ไม่รู้

235
00:29:46,041 --> 00:29:48,375
ฉันอยากกินน้ำส้มคั้นสด

236
00:29:51,041 --> 00:29:53,583
ถ้าอยากกินไข่ต้มอุ่นๆ ก็ไปทำเองสิ

237
00:29:54,083 --> 00:29:58,208
แล้วเราก็ไม่มีส้ม
เพราะงั้นหัดกินน้ำฝรั่งซะ มีให้แค่นี้

238
00:29:58,291 --> 00:30:01,750
ไอ้ลูกไม่มีพ่อห่าราก
แม่ฉันก็บอกไว้แล้วว่าแกมันเกินเยียวยา

239
00:30:02,333 --> 00:30:06,916
นายนั่นแหละที่เกินเยียวยา
แค่เช็ดตูดตัวเองยังทำไม่ได้

240
00:30:09,375 --> 00:30:12,666
แล้วฉันก็รู้ภาษาเยอรมันกับฝรั่งเศสด้วย
ภาษาละตินฉันก็เก่งกว่านาย

241
00:30:12,750 --> 00:30:15,291
ตอนที่ฝังศพแม่นายพูดอะไรก็ไม่รู้ มั่วชิบเป๋ง

242
00:30:16,625 --> 00:30:18,791
ที่แน่ๆ ไม่ใช่พิธีปลงศพ

243
00:30:55,958 --> 00:30:57,416
เอาทองไปซ่อนไว้ที่ไหน

244
00:30:57,500 --> 00:30:58,458
- ทองอะไร
- อยู่ไหน

245
00:30:58,541 --> 00:31:00,125
- แม่ฉันเล่ามาหมดแล้ว!
- อะไร

246
00:31:00,208 --> 00:31:02,375
"อีกไม่นานเราจะเป็นครอบครัวแสนสุข"

247
00:31:02,458 --> 00:31:05,916
"ลูกจะได้มาร่วมใช้สมบัติ
ในอาณาจักรเรา" ไหนล่ะ!

248
00:31:06,000 --> 00:31:07,750
แม่นายเพี้ยน บ้านนี้ไม่มีทอง

249
00:31:07,833 --> 00:31:11,416
ว่ากันว่าแม่อูร์ซูลาแอบซ่อนสมบัติไว้
แต่ไม่เคยมีใครหาเจอ

250
00:31:11,500 --> 00:31:13,500
ตอนนี้เหลือแค่ปลาทองคำของผู้พัน

251
00:31:13,583 --> 00:31:15,416
- อยู่ไหน
- ในห้องทำงาน

252
00:31:46,750 --> 00:31:49,750
โฆเซ อาร์กาดิโอได้โกหกแม่มาตลอดหลายปี

253
00:31:49,833 --> 00:31:53,166
ว่าเขาใฝ่ใจในศาสนกิจ

254
00:32:04,416 --> 00:32:07,416
เขาหนีโรงเรียนสอนศาสนาทันทีที่ไปถึงโรม

255
00:32:08,041 --> 00:32:11,833
แต่ยังคงปั้นเรื่องตำนานทางเทววิทยา
และกฎหมายพระศาสนจักรเรื่อยมา

256
00:32:12,333 --> 00:32:14,666
เพื่อไม่ให้เสี่ยงเสียมรดกตกทอดอันวิลิศมาหรา

257
00:32:14,750 --> 00:32:17,583
ซึ่งบรรดาจดหมายเพ้อพกของแม่พูดถึง

258
00:33:10,125 --> 00:33:12,250
สมัยเป็นเด็ก ตอนกลางคืน

259
00:33:12,333 --> 00:33:14,000
โฆเซ อาร์กาดิโอจะกลัวจนเหงื่อแตก

260
00:33:14,083 --> 00:33:17,083
เมื่ออยู่ท่ามกลางสายตาจับจ้องที่เย็นชา
ของเหล่านักบุญปากสว่าง

261
00:33:18,208 --> 00:33:19,791
ซึ่งเป็นการทัณฑ์ทรมานที่ไร้ประโยชน์

262
00:33:20,375 --> 00:33:24,041
เพราะในตอนนั้นเขากลัวทุกอย่างรอบตัวอยู่แล้ว

263
00:33:25,250 --> 00:33:28,750
เหล่าผู้หญิงในบ้านที่คลอดลูกออกมามีหางเป็นหมู

264
00:33:29,583 --> 00:33:32,041
ไก่ชนที่ทำให้คนต้องล้มตาย

265
00:33:32,125 --> 00:33:34,250
และแบกรับความรู้สึกผิด

266
00:33:35,416 --> 00:33:38,833
การผจญภัยอันโง่เขลา
ที่จะทำให้ฝันสลายและสติวิปลาส

267
00:33:40,041 --> 00:33:41,291
และทุกสิ่ง

268
00:33:42,000 --> 00:33:43,625
ทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างขึ้นมา

269
00:33:43,708 --> 00:33:46,625
ให้ดีงามเหลือล้น
แต่ทว่ากลับถูกมารปนเปื้อนให้เสื่อมทราม

270
00:33:46,708 --> 00:33:47,625
นี่

271
00:33:48,291 --> 00:33:51,291
เราจะอยู่กันยังไง มีแต่ขนมกับเหล้าไว้กินเนี่ย

272
00:33:53,166 --> 00:33:54,875
จะกินอาหารไปทำไม

273
00:33:54,958 --> 00:33:58,291
โลหิตของพระเจ้าจะดับความหิวกระหายของเรา

274
00:33:59,083 --> 00:34:01,791
นายต้องไปซื้ออาหารที่กินได้จริง

275
00:34:02,375 --> 00:34:05,291
แม่ฉันบอกไว้ว่าไม่ให้แกออกจากบ้าน

276
00:34:05,375 --> 00:34:09,041
ชาวมาก็อนโดจะได้ไม่รู้ว่า
บ้านบวนเดียมีลูกไม่มีพ่อ

277
00:34:09,125 --> 00:34:15,458
แต่ตอนนี้ฉันเป็นราชาของบ้าน
และฉันอนุญาตให้แกออกไปได้

278
00:34:15,541 --> 00:34:16,875
ไอ้ลูกเอ๋ย!

279
00:34:37,500 --> 00:34:40,333
ไปซะ ไปซื้อของกินกับไวน์มาอีก

280
00:34:41,208 --> 00:34:43,083
ไม่ ฉันไม่ไปไม่ได้ ออกไปเองสิ

281
00:34:47,000 --> 00:34:48,125
งั้น

282
00:34:48,791 --> 00:34:50,666
ถ้าไม่อยากออกไป

283
00:34:50,750 --> 00:34:54,666
ฉันขอเชิญชวนให้มาช่วยกัน
ทำลายของโบราณพวกนี้ซะ

284
00:34:55,166 --> 00:34:56,416
เอ้า กินสิ

285
00:34:57,000 --> 00:34:57,916
ซดเลย

286
00:35:03,916 --> 00:35:08,125
อย่าบอกนะว่าชอบที่ไอ้พวกเสื่อมทรามนี่

287
00:35:08,208 --> 00:35:11,625
จ้องมองเราด้วยสายตาดูแคลนน่ะ

288
00:35:20,750 --> 00:35:23,541
เอาเลย ไอ้ลูกไม่มีพ่อ อันนี้ มาสิ!

289
00:35:27,208 --> 00:35:30,791
เอาเลย ทุ่มกับพื้นเลย!
ทุ่มลงพื้นเลยไอ้ลูกไม่มีพ่อ!

290
00:35:33,833 --> 00:35:37,708
หนึ่ง สอง สาม!

291
00:35:37,791 --> 00:35:41,166
เราต้องเผามันให้หมด ไอ้ลูกไม่มีพ่อ!

292
00:36:48,166 --> 00:36:51,083
หลายครั้งในเดือนสิงหาคมชวนเคลิ้มที่กรุงโรม

293
00:36:51,583 --> 00:36:53,958
เขาจะลืมตาตื่นขึ้นกลางดึก

294
00:36:54,041 --> 00:36:58,000
แล้วเห็นอมารันตาขึ้นจากสระหินอ่อน

295
00:36:58,750 --> 00:37:00,333
มีผ้าพันแผลที่มือ

296
00:37:00,875 --> 00:37:03,416
เป็นภาพเพ้อในอุดมคติ
จากความกระวนกระวายของผู้พลัดถิ่น

297
00:37:04,625 --> 00:37:06,291
เธอชื่ออมารันตา

298
00:37:08,166 --> 00:37:10,125
ฉันรักเธอยิ่งกว่าแม่ซะอีก

299
00:37:13,333 --> 00:37:16,166
เธอนับไฝทั้งตัวฉันอยู่หลายชั่วโมง

300
00:37:16,250 --> 00:37:18,208
ตั้งชื่อให้ไฝทุกเม็ด

301
00:37:20,166 --> 00:37:24,166
อมารันตา อูร์ซูลา ฉันรักเธอยิ่งชีวิต

302
00:37:25,458 --> 00:37:28,916
เธอมาหาฉันในฝัน ทุกคืนเลยนะ

303
00:37:36,000 --> 00:37:38,000
ไวน์จะหมดแล้ว ไอ้ลูกไม่มีพ่อ

304
00:37:38,083 --> 00:37:41,333
ปัญหาคอขาดบาดตาย เรื่องใหญ่มาก

305
00:37:45,541 --> 00:37:47,208
แต่เรายังมีนี่

306
00:37:47,708 --> 00:37:51,416
แต่นายต้องเข้าไปซื้อไวน์กับฉันในหมู่บ้านนะ ไป

307
00:37:52,375 --> 00:37:53,791
เอาเรเลียโนประหลาดใจ

308
00:37:53,875 --> 00:37:58,000
ที่โฆเซ อาร์กาดิโอไม่เหมือนกับ
ภาพในหัวของเขาเลย

309
00:37:59,166 --> 00:38:01,916
ความสนิทสนมระหว่างคนร่วมสายเลือด
ผู้เปล่าเปลี่ยวทั้งสองคนนี้

310
00:38:02,000 --> 00:38:04,125
ยังห่างไกลจากคำว่ามิตรภาพ…

311
00:38:04,208 --> 00:38:05,041
เอาละ

312
00:38:05,125 --> 00:38:07,916
แต่มันก็ช่วยให้ทั้งคู่ฝืนทน
ความโดดเดี่ยวล้ำลึกสุดหยั่งถึง

313
00:38:08,916 --> 00:38:12,208
ซึ่งทั้งแบ่งแยกและผูกพันพวกเขาทั้งสองได้ดีขึ้น

314
00:38:15,541 --> 00:38:17,833
ไม่มีใครรู้จักเราหรอกไอ้ลูกไม่มีพ่อ มา

315
00:38:17,916 --> 00:38:19,416
- ดูนะ ซินญอรา!
- คนเยอะไป

316
00:38:19,500 --> 00:38:21,208
ซินญอรา ยินดีที่ได้รู้จัก

317
00:38:21,291 --> 00:38:23,916
เราคือโฆเซ อาร์กาดิโอ
กับเอาเรเลียโน บวนเดีย

318
00:38:24,000 --> 00:38:25,250
รู้จักเราไหมครับ

319
00:38:25,333 --> 00:38:28,916
ไม่รู้จัก พระคุ้มครอง
ทั้งพระบิดา พระบุตร พระจิต

320
00:38:29,000 --> 00:38:33,625
ไม่มีใครจำตระกูลบวนเดียได้เลย ไอ้ลูกไม่มีพ่อ
จำได้ไหมครับ ทุกคนครับ

321
00:38:33,708 --> 00:38:37,291
ผู้ก่อตั้งมาก็อนโดคือโฆเซ อาร์กาดิโอ บวนเดีย

322
00:38:37,375 --> 00:38:38,958
เขามีลูกชายสองคน

323
00:38:39,041 --> 00:38:41,166
เอาเรเลียโน ทหารผู้น่ายกย่อง

324
00:38:41,250 --> 00:38:44,750
และโฆเซ อาร์กาดิโอ นักผจญภัยแห่งท้องทะเล

325
00:38:44,833 --> 00:38:45,916
ชนแก้ว!

326
00:38:46,416 --> 00:38:48,541
เพราะไม่มีใครจำพวกเขาได้เลย

327
00:38:49,500 --> 00:38:51,791
จำพวกเขาได้ไหม สุภาพบุรุษ

328
00:38:52,291 --> 00:38:56,750
สุภาพสตรี ท่านเจ้าคุณโฆเซ อาร์กาดิโอ
กำลังพูดกับพวกท่าน

329
00:38:56,833 --> 00:39:03,833
และข้าพเจ้าขอแนะนำ
ให้รู้จักกับเอาเรเลียโน บุตรผู้เกิดจากบาป

330
00:39:05,208 --> 00:39:07,666
ตกสวรรค์มาเจอความลำเค็ญ

331
00:39:08,666 --> 00:39:13,166
เอาเรเลียโน เซกุนโดพ่อผมมีพี่ชายฝาแฝด

332
00:39:13,666 --> 00:39:17,125
โฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโด
สองคนนั้นเอารถไฟเข้ามา จำได้ไหม

333
00:39:17,625 --> 00:39:20,250
ไม่มีใครจำเราได้หรอกไอ้ลูกไม่มีพ่อ

334
00:39:20,750 --> 00:39:22,375
ไม่มีใครรู้จักเรา

335
00:39:29,250 --> 00:39:30,458
เด็กน้อยทองคำ

336
00:39:31,541 --> 00:39:32,416
ไป

337
00:39:40,833 --> 00:39:43,000
(เด็กน้อยทองคำ)

338
00:39:55,291 --> 00:39:57,625
(ชาย)

339
00:40:06,166 --> 00:40:11,041
"เด็กน้อยทองคำ" เป็นซ่องธีมสวนสัตว์
ที่มีบรรยากาศความไร้เดียงสา

340
00:40:12,375 --> 00:40:14,291
ราวกับว่าเพิ่งถูกรังสรรค์ขึ้นมา

341
00:40:15,083 --> 00:40:19,083
เหล่าหญิงงามมูแลตโตที่รอคอยอย่างสิ้นหวัง
ท่ามกลางกลีบดอกไม้สีเลือด

342
00:40:19,583 --> 00:40:24,208
รู้จักท่วงท่าแห่งความรัก
ที่มนุษย์ลืมไปแล้วในสวรรค์บนดิน

343
00:40:26,583 --> 00:40:28,791
ฉันรู้นะว่าเธอสองคนเป็นใคร

344
00:40:32,208 --> 00:40:35,000
เธอคือโฆเซ อาร์กาดิโอ

345
00:40:38,250 --> 00:40:42,041
ส่วนเธอหน้าเหมือนเอาเรเลียโน

346
00:40:42,125 --> 00:40:44,083
แววตาเหมือนกันเลย

347
00:40:44,583 --> 00:40:46,000
เหมือนกัน ยินดีที่ได้รู้จัก

348
00:40:46,083 --> 00:40:48,625
ในเรือนกระจกแห่งภาพลวงตานั้น

349
00:40:48,708 --> 00:40:51,500
ปิลาร์ เตร์เนราเป็นหญิงชราผู้เงียบขรึม

350
00:40:51,583 --> 00:40:53,166
ที่คอยเฝ้าดูทางเข้า

351
00:40:53,250 --> 00:40:57,291
ในที่สุดก็มีคนรู้จักเราแล้ว ไอ้ลูกไม่มีพ่อ ดื่ม!

352
00:40:59,583 --> 00:41:01,750
และฉันก็รู้นะว่ามาที่นี่กันทำไม

353
00:41:03,291 --> 00:41:05,625
พวกเธอกำลังมีความรัก

354
00:41:06,500 --> 00:41:08,250
แล้วอยากลืมล่ะสิ

355
00:41:10,458 --> 00:41:12,333
นิโกรมันตา!

356
00:41:13,208 --> 00:41:15,875
นิโกรมันตา มานี่ซิลูก!

357
00:41:27,333 --> 00:41:29,875
ดูแลสองหนุ่มนี่ให้ดีได้ไหมจ๊ะ

358
00:41:30,375 --> 00:41:31,541
ได้ค่ะแม่

359
00:41:32,708 --> 00:41:34,750
ครับผม ขอบคุณ

360
00:41:36,458 --> 00:41:37,541
ขอบคุณ

361
00:41:37,625 --> 00:41:39,083
ไปสิ

362
00:41:45,916 --> 00:41:48,208
- อ่านหนังสือจบรึยัง
- อะไรนะ

363
00:41:48,708 --> 00:41:51,458
- นึกว่านายออกจากเมืองนี้ไปซะแล้ว
- โฆเซ อาร์กาดิโอ

364
00:41:52,666 --> 00:41:53,916
กาเบรียล การ์เซีย

365
00:41:55,000 --> 00:41:56,333
เอาเรเลียโน

366
00:41:56,416 --> 00:42:01,000
ถ้าหมอนี่รู้จักนาย
แปลว่าเคยแอบออกมานี่หว่า ไอ้ขี้โกหก

367
00:42:01,625 --> 00:42:03,958
แค่ครั้งเดียว เป็นประสบการณ์ที่แย่ที่สุดในชีวิต

368
00:42:04,041 --> 00:42:05,875
แล้วนี่นายซุกความลับอะไรไว้อีกล่ะ

369
00:42:05,958 --> 00:42:08,708
- ไม่มีความลับอย่างอื่นแล้วครับพระคุณเจ้า
- ฉันรู้จักเธอนะ

370
00:42:12,833 --> 00:42:15,958
ครั้งที่ไปเก็บมา สภาพอย่างกับหมาโดนดุ

371
00:42:17,333 --> 00:42:18,458
ดื่ม!

372
00:42:18,541 --> 00:42:20,291
แด่หมาที่โดนดุ

373
00:42:20,833 --> 00:42:21,958
ดื่ม

374
00:42:24,250 --> 00:42:26,291
แด่ความสุขใจที่ได้เจอเธออีก

375
00:43:37,166 --> 00:43:38,875
ระวัง อย่าเหยียบน้องนะ

376
00:43:39,416 --> 00:43:43,416
ไม่เห็นเหรอว่าแมลงสาบเป็น
แมลงมีปีกที่เก่าแก่ที่สุดในโลกใบนี้

377
00:43:43,500 --> 00:43:44,416
จริงนะ พวกมัน…

378
00:43:44,500 --> 00:43:49,041
เอาเรเลียโนไม่ได้กลับบ้าน
ทั้งในบ่ายวันนั้นหรือวันต่อมา

379
00:43:49,125 --> 00:43:50,333
เห็นไหม แบบนี้!

380
00:43:57,958 --> 00:44:02,083
ในขณะเดียวกัน โฆเซ อาร์กาดิโอ
ก็พาเด็กๆ ไปเล่นที่บ้าน

381
00:44:02,833 --> 00:44:06,083
จัดงานเลี้ยงสังสรรค์กันจนถึงเช้า

382
00:44:08,250 --> 00:44:11,666
แต่หนุ่มๆ อย่าลืมเชียวนะ
ว่าเซร์บันเตสมันเป็นไอ้หอกหัก!

383
00:44:11,750 --> 00:44:13,875
และเชคสเปียร์ก็เป็นไอ้เวร!

384
00:44:15,458 --> 00:44:19,166
- วรรณกรรมจงเจริญ!
- จงเจริญ!

385
00:44:28,375 --> 00:44:32,375
ขอต้อนรับสู่โรงหนังมาก็อนโด
อันแสนงดงาม สภาพที่เหลือน่ะนะ

386
00:44:32,458 --> 00:44:36,125
โรงหนังเป็นศิลปะแขนงย่อยของโรงละคร

387
00:44:36,208 --> 00:44:37,500
- แขนงย่อย
- ของโรงละคร

388
00:44:37,583 --> 00:44:42,083
เอาเรเลียโนไปหานักโต้วาทีทั้งสี่คนทุกบ่าย

389
00:44:42,583 --> 00:44:43,791
กาเบรียล

390
00:44:43,875 --> 00:44:47,208
อัลบาโร เคร์มัน และอัลฟอนโซ

391
00:44:47,875 --> 00:44:51,083
เพื่อนกลุ่มแรกและกลุ่มสุดท้ายในชีวิตของเขา

392
00:44:58,125 --> 00:45:01,666
โฆเซ อาร์กาดิโอเปลี่ยนบ้าน
ให้เป็นสวรรค์อันเสื่อมทราม

393
00:45:02,166 --> 00:45:06,333
แม้ในยามดึกก็จะได้ยิน
เสียงพวกเขาพูดคุย ร้องเพลง เต้นรำ

394
00:45:06,416 --> 00:45:10,916
และแหวกว่ายเหมือนนกที่โบยบิน
ในนภากาศสีทองฟองฟอดกลิ่นหอมหวาน

395
00:45:11,000 --> 00:45:13,666
บรรยากาศในบ้านเหมือน
โรงเรียนชายล้วนไร้กฎระเบียบ

396
00:45:25,750 --> 00:45:30,166
ถึงแม้เอาเรเลียโนจะรู้สึกผูกพัน
กับสหายทั้งสี่เท่าๆ กัน

397
00:45:30,250 --> 00:45:32,375
แต่เขาสนิทสนมกับกาเบรียลมากที่สุด

398
00:45:32,458 --> 00:45:37,791
ว่ากันว่าผู้พันเอาเรเลียโน บวนเดีย
วาดวงกลมชอล์กแล้วห้ามใครเข้าไป

399
00:45:38,291 --> 00:45:42,875
สายสัมพันธ์นั้นเกิดขึ้นตอนที่เขาพูดถึง
พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย

400
00:45:43,958 --> 00:45:46,458
กาเบรียลไม่เคยสงสัยว่าผู้พันมีตัวตนจริง

401
00:45:46,958 --> 00:45:48,791
เขาเคยเป็นพี่น้องร่วมรบ

402
00:45:48,875 --> 00:45:51,125
และเพื่อนตายของปู่ทวดของเขา

403
00:45:51,791 --> 00:45:53,875
พันเอกเคริเนลโด มาร์เกซ

404
00:46:10,416 --> 00:46:11,750
แสดงว่าจำได้สิ

405
00:46:12,333 --> 00:46:14,625
มีคนถูกจับโยนลงทะเล 3,000 คน

406
00:46:14,708 --> 00:46:16,916
จำได้สิพ่อหนุ่ม

407
00:47:35,583 --> 00:47:36,833
โฆเซ อาร์กาดิโอ

408
00:47:37,333 --> 00:47:38,583
ในนี้!

409
00:47:39,958 --> 00:47:41,333
ไอ้ลูกไม่มีพ่อ!

410
00:47:55,208 --> 00:47:57,625
สมบัติมีอยู่จริง ไอ้ลูกไม่มีพ่อ

411
00:48:01,333 --> 00:48:06,041
ที่เดียวที่ฉันไม่เคยคิดจะหา
คือใต้เตียงแม่อูร์ซูลา

412
00:48:08,000 --> 00:48:10,750
แล้วเด็กๆ ฉันก็ไปเจอมันตรงนั้นละ

413
00:48:13,250 --> 00:48:15,125
เด็กพวกนั้นอันตรายนะ

414
00:48:15,958 --> 00:48:18,375
ไม่หรอก ไอ้ลูกไม่มีพ่อ

415
00:48:19,416 --> 00:48:21,500
พวกเรารวยได้ก็เพราะพวกนั้น

416
00:48:21,583 --> 00:48:25,583
แล้วตอนนี้เราก็ปรับปรุงบ้าน
ตามรสนิยมเราได้ซะที

417
00:48:26,500 --> 00:48:30,333
ชีวิตเราจะอู้ฟู่เหมือนพระราชา
ไป ฉันจะเลี้ยงมื้อใหญ่

418
00:48:30,416 --> 00:48:32,625
กินแชมเปญหน่อย

419
00:48:33,875 --> 00:48:34,958
ดื่ม!

420
00:48:35,458 --> 00:48:40,041
ดื่มฉลองสมบัติของตระกูลบวนเดีย!

421
00:48:40,125 --> 00:48:42,791
- เอ้า
- ไว้ก่อน เพลียแล้ว

422
00:49:40,958 --> 00:49:41,791
เหี้ยอะไรวะ

423
00:49:42,291 --> 00:49:44,500
- เมื่อกี้มันอะไร
- กูจะไปรู้เหรอ

424
00:49:47,208 --> 00:49:48,250
เผ่นเหอะ

425
00:50:11,250 --> 00:50:13,625
ด้วยความอ่อนเพลียเพราะนอนไม่หลับ

426
00:50:13,708 --> 00:50:16,750
เขาก็ได้ประเมินว่าตัวเอง
ช่างอับโชคอย่างสาหัสเพียงไร

427
00:50:20,541 --> 00:50:22,500
ขณะเดินในบ้านที่มืดมิดมัวหมอง

428
00:50:22,583 --> 00:50:25,291
ที่ซึ่งคนตายจะเดินเร่ร่อนตั้งแต่พลบค่ำ

429
00:50:48,875 --> 00:50:50,125
ทำบ้าอะไร

430
00:50:50,208 --> 00:50:53,708
ออกไป ไอ้พวกแต๋ว! ไป!

431
00:50:54,208 --> 00:50:56,333
ออกไป ไอ้แต๋ว ไป!

432
00:50:56,833 --> 00:50:58,958
ออกไปสิวะ ไปซะ!

433
00:51:03,041 --> 00:51:04,708
พวกกูกลับมาแน่!

434
00:51:08,375 --> 00:51:10,541
เขาไม่ได้เดือดดาลเพราะความเสียหาย

435
00:51:10,625 --> 00:51:13,666
แต่เพราะเขาขยะแขยงและสมเพชตัวเอง

436
00:51:14,875 --> 00:51:16,875
เขาไล่ตะเพิดเด็กออกจากบ้าน

437
00:51:17,791 --> 00:51:20,666
อย่างที่เขาคงไม่แม้แต่จะทำกับฝูงหมาป่า

438
00:51:39,916 --> 00:51:41,125
พวกเด็กไปไหนกันแล้ว

439
00:51:42,916 --> 00:51:45,958
ฉันไล่ไปหมดแล้ว เบื่อพวกมันแล้ว

440
00:51:50,500 --> 00:51:52,333
ฉันจะไปจ่ายตลาดที่จัตุรัสนะ

441
00:51:58,541 --> 00:52:01,125
แวะซื้อเกลือแก้หอบหืดที่ร้านขายยาให้ด้วย

442
00:52:02,541 --> 00:52:03,875
ฉันจะไปอาบน้ำ

443
00:52:06,083 --> 00:52:07,000
เออนี่

444
00:52:08,583 --> 00:52:09,791
ซื้อเหล้ารัมมาด้วย

445
00:52:15,875 --> 00:52:17,166
เขาคงอยู่ในสภาพนั้น

446
00:52:17,666 --> 00:52:22,875
เหม่อลอย ครุ่นคิดถึงความขมขื่น
ของความสุขแบบหลงผิด

447
00:53:12,000 --> 00:53:13,250
โฆเซ อาร์กาดิโอ

448
00:53:36,000 --> 00:53:37,083
โฆเซ อาร์กาดิโอ

449
00:53:53,791 --> 00:53:57,166
เด็กชายทั้งสี่บุกเข้ามาทางหลังคา

450
00:54:00,750 --> 00:54:03,458
และกระทำการอย่างรวดเร็ว
มีแบบแผน และป่าเถื่อน

451
00:54:04,000 --> 00:54:06,250
จนดูเหมือนเป็นการจู่โจมทางทหาร

452
00:54:29,458 --> 00:54:35,166
ตอนนั้นเองที่เอาเรเลียโนเข้าใจว่า
เขาได้เริ่มที่จะรักเขามากแค่ไหน

453
00:55:51,000 --> 00:55:52,708
สายัณห์สวัสดิ์ มนุษย์กินคน

454
00:55:57,208 --> 00:55:58,916
นอนกรนตั้งแต่ฉันมาถึงเลยนะ

455
00:56:08,916 --> 00:56:10,875
ปาร์ตี้ที่มาก็อนโดนี่มันยังไงเหรอ

456
00:56:11,375 --> 00:56:13,916
ถ้าใครทำบ้านพังเละจะได้เหล้ารัมคนเดียวรึไง

457
00:56:20,333 --> 00:56:22,208
โดนตัดลิ้นเหรอจ๊ะ

458
00:56:29,541 --> 00:56:30,958
ไม่เจอกันนานเลยนะ

459
00:56:41,666 --> 00:56:43,875
ไปอาบน้ำไป เหม็นฉุนอย่างกับลิง

460
00:56:52,500 --> 00:56:53,333
ไปสิ

461
00:56:53,833 --> 00:56:55,166
ฉันจะทำข้าวเที่ยง

462
00:56:58,708 --> 00:57:04,291
(สาม
เอาเรเลียโนกับอมารันตา อูร์ซูลา)

463
00:57:13,041 --> 00:57:14,333
ไวน์หรือน้ำผลไม้

464
00:57:17,750 --> 00:57:19,541
น้ำผลไม้ ขอบใจ

465
00:57:20,375 --> 00:57:21,375
พูดได้ด้วยเหรอ

466
00:57:22,083 --> 00:57:23,875
นึกว่าลิ้นด้วนแล้วซะอีก

467
00:57:36,333 --> 00:57:37,583
พี่ชายฉันเป็นคนยังไงเหรอ

468
00:57:39,291 --> 00:57:42,000
แม่เล่าแต่เรื่องดีๆ แต่ฉันไม่เคยรู้จักพี่

469
00:57:46,458 --> 00:57:47,833
เขาเป็น…

470
00:57:49,791 --> 00:57:51,166
เขาเป็นคนเศร้าๆ

471
00:57:52,416 --> 00:57:53,791
จมปลักกับอดีต

472
00:57:56,458 --> 00:57:58,791
แต่เขาเป็นคนดี ใจกว้าง

473
00:58:01,208 --> 00:58:04,458
บางมุมก็ทำให้นึกถึงเอาเรเลียโน พ่อของเธอ

474
00:58:08,916 --> 00:58:12,000
- นึกว่าอยู่ที่เบลเยียมแล้วมีความสุขซะอีก
- ก็ใช่

475
00:58:15,041 --> 00:58:17,833
แต่ทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมาฉันฝันว่าอยู่ที่นี่

476
00:58:20,875 --> 00:58:22,291
จะมาอยู่มาก็อนโดเลยไหม

477
00:58:22,958 --> 00:58:23,875
ยอดรัก!

478
00:58:26,083 --> 00:58:27,125
เรียบร้อยแล้ว

479
00:58:28,541 --> 00:58:31,750
นี่มนุษย์กินคน ฉันรักเหมือนน้อง
นี่สามีฉันเอง

480
00:58:31,833 --> 00:58:34,750
เขาบอกว่าจะเปิดบริษัทไปรษณีย์ทางอากาศ

481
00:58:34,833 --> 00:58:36,708
นึกภาพสิ เครื่องบินในมาก็อนโด

482
00:58:38,958 --> 00:58:40,625
กัสตง ยินดีที่ได้รู้จัก

483
00:59:05,458 --> 00:59:07,083
ยอดรัก ทำอะไรของเธอ

484
00:59:07,166 --> 00:59:09,375
มันเป็นไปไม่ได้ เธอฆ่ามดไม่ได้หรอก

485
00:59:09,458 --> 00:59:13,666
คำว่าเป็นไปไม่ได้ไม่มีในภาษาฝรั่งเศส
นี่วาดรูปด้วงอีกแล้วเหรอ

486
00:59:14,500 --> 00:59:16,750
รู้ไหมว่าฉันจะทำอะไร

487
00:59:16,833 --> 00:59:18,916
รู้ไหมว่าฉันจะทำอะไร

488
00:59:19,000 --> 00:59:21,750
ไม่วงไม่วาดแล้ว ด้วงน่ะ

489
00:59:21,833 --> 00:59:24,916
แม้เขาจะแก่กว่าภรรยาอย่างน้อย 15 ปี

490
00:59:25,458 --> 00:59:26,958
แต่ความรักสนุกเหมือนเด็กหนุ่ม

491
00:59:27,583 --> 00:59:30,125
ความมุ่งมั่นอยากทำให้เธอสุขสม

492
00:59:31,041 --> 00:59:35,000
และคุณสมบัติของคนรักที่ดี
ก็ชดเชยระยะห่างนั้นได้

493
00:59:51,666 --> 00:59:54,416
ถอนหญ้าตรงนั้นให้หมดเลยนะ ตรงนู้นด้วย

494
00:59:54,916 --> 00:59:57,833
ขยันทำงานกันหน่อย
เพราะตอนนี้ยังไม่คุ้มค่าน้ำโคโรโซเลย

495
00:59:58,750 --> 01:00:01,250
- ถุงนั้นต้อง…
- คุณผู้หญิง

496
01:00:01,958 --> 01:00:06,625
ขอความกรุณาไปเดินเล่นในเมืองมาก็อนโด

497
01:00:06,708 --> 01:00:09,291
เป็นเพื่อนหน่อยสิจ๊ะ

498
01:00:09,375 --> 01:00:14,166
คาดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงที่มีชีวิตชีวาแบบนั้น
จะกลับมายังเมืองที่ซบเซา…

499
01:00:14,250 --> 01:00:15,250
สวยเนอะ

500
01:00:15,333 --> 01:00:17,208
ฝุ่นเยอะและร้อนจนหดหู่นี้ได้

501
01:00:17,291 --> 01:00:20,000
นี่ถนนชาวตุรกีที่เคยเล่าให้ฟังไง

502
01:00:20,083 --> 01:00:22,541
มีพรมวิเศษบินได้เต็มไปหมด

503
01:00:22,625 --> 01:00:24,291
จ้ะ จำได้

504
01:00:26,500 --> 01:00:29,166
อ้อ แล้วตรงนั้นก็เป็นร้านขายน้ำแข็ง
ของเอาเรเลียโน ตริสเต

505
01:00:29,250 --> 01:00:30,250
ร้านนั้นเหรอ

506
01:00:31,291 --> 01:00:35,916
เธอบอกกัสตงว่ามาก็อนโดเป็น
เมืองที่เจิดจรัสและสงบสุขที่สุดในโลก

507
01:00:36,416 --> 01:00:39,208
และมีบ้านหลังใหญ่ หอมกลิ่นออริกาโน

508
01:00:39,708 --> 01:00:42,208
ที่ที่เธออยากแก่เฒ่าไปกับสามีผู้ซื่อสัตย์

509
01:00:42,291 --> 01:00:45,750
และลูกชายซุกซนสองคน
ชื่อโรดริโกกับกอนซาโล

510
01:00:46,333 --> 01:00:48,833
ไม่ชื่อเอาเรเลียโนกับโฆเซ อาร์กาดิโอเด็ดขาด

511
01:00:49,625 --> 01:00:53,916
และลูกสาวหนึ่งคนชื่อเวอร์จิเนีย
ไม่ชื่อเรเมดิโอสเด็ดขาด

512
01:01:08,250 --> 01:01:12,875
เอาเรเลียโนยังไม่เคยเสียตัว
ตอนที่อมารันตา อูร์ซูลากลับมาอยู่มาก็อนโด

513
01:01:32,666 --> 01:01:34,833
นิโกรมันตาจูงเขาไปที่เตียงของเธอ

514
01:01:35,458 --> 01:01:40,708
และเรือนร่างโสเภณีที่ดุร้าย
เลือดเย็น และไร้หัวใจของเธอ

515
01:01:40,791 --> 01:01:44,375
ก็เตรียมพร้อมจะเขมือบเขา
ราวกับเขาเป็นเด็กน้อยหวาดกลัว

516
01:01:47,833 --> 01:01:51,416
แต่ทันใดนั้นเธอก็ได้พบกับชายฉกรรจ์ผู้ทรงพลัง

517
01:01:51,916 --> 01:01:56,333
ที่ทำให้เครื่องในของเธอ
ต้องเคลื่อนตัวหลบหลีกรับแรงสะเทือน

518
01:02:08,875 --> 01:02:11,375
นึกว่าตายแล้วซะอีก
หมกตัวอยู่แต่ในนี้หลายวันแล้วนะ

519
01:02:12,875 --> 01:02:15,875
- ก็นึกว่าข้างนอกฟ้าถล่ม
- เอ้า

520
01:02:17,250 --> 01:02:20,333
รำคาญเสียงดังไหม ฉันจะไล่คนงานให้

521
01:02:21,500 --> 01:02:23,166
เสียงอื่นน่ารำคาญกว่า

522
01:02:31,375 --> 01:02:33,125
อมารันตา ฉันอ่านหนังสืออยู่

523
01:02:33,208 --> 01:02:34,500
มาทำไม

524
01:02:42,583 --> 01:02:44,791
ทำไมไม่เคยตอบจดหมายฉันเลยล่ะ

525
01:02:46,500 --> 01:02:50,958
ฉันเขียนจดหมายมาหานะ
แต่แม่บอกว่าเธอไม่อยากรับรู้ ก็เลยหยุดไป

526
01:02:54,250 --> 01:02:56,958
เธอเกลียดฉันเพราะฉันทิ้งเธอไว้กับแม่ใช่ไหม

527
01:03:00,041 --> 01:03:01,208
ฉันไม่ได้เกลียดเธอเลย

528
01:03:02,708 --> 01:03:04,375
แล้วทำไมไม่ยอมคุยกัน

529
01:03:08,000 --> 01:03:11,375
- เพราะฉันอ่านหนังสืออยู่
- อ่านอะไรจนหน้าดำคร่ำเครียดล่ะ ขอดูซิ

530
01:03:14,250 --> 01:03:15,916
หนังสือเล่มยักษ์นี่มันเกี่ยวกับอะไร

531
01:03:18,125 --> 01:03:20,708
ไม่รู้สิ ฉันก็พยายามทำความเข้าใจอยู่

532
01:03:20,791 --> 01:03:23,083
ทำไม ไม่มีหนังสือเล่มอื่นให้อ่านแล้วเหรอ

533
01:03:24,583 --> 01:03:26,000
อ่านหมดแล้วน่ะสิ

534
01:03:28,333 --> 01:03:30,708
นี่อ่านหนังสือหมดโลกแล้วเหรอ

535
01:03:33,333 --> 01:03:34,750
เฉพาะเล่มที่น่าอ่าน

536
01:03:50,583 --> 01:03:53,500
อมารันตา อูร์ซูลาจะเข้ามาในห้องเป็นครั้งคราว

537
01:03:54,916 --> 01:03:57,250
แล้วก็จะอยู่ในนั้นสองสามนาที

538
01:04:00,833 --> 01:04:03,166
ระหว่างที่สามีของเธอเฝ้าดูท้องฟ้า

539
01:04:03,250 --> 01:04:06,750
รอคอยเครื่องบินที่เขาอยากจะพามาที่มาก็อนโด

540
01:04:08,916 --> 01:04:12,958
ถึงตอนนั้น กัสตงได้จับแมลง
ในภูมิภาคนั้นมาผ่าดูจนหมดแล้ว

541
01:04:13,041 --> 01:04:16,208
ออกไป ไปมองหาเครื่องบินห่วยแตกเลยไป
เอาแมลงออกไปด้วย

542
01:04:16,291 --> 01:04:18,750
แค่มดบุกบ้านก็แย่อยู่แล้วนะ

543
01:04:18,833 --> 01:04:20,708
ก็แค่ฤดูกาลเดียวเอง

544
01:04:20,791 --> 01:04:23,666
ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นในเมืองนี้
หรือบ้านบัดซบหลังนี้เลย…

545
01:04:23,750 --> 01:04:24,791
ว่าไงนะ

546
01:04:24,875 --> 01:04:30,416
บ้านบัดซบเหรอ พูดว่า "บ้านบัดซบ" เหรอ
บ้านบัดซบ! ใช่! พูดคำนั้นใช่ไหม!

547
01:04:30,500 --> 01:04:31,916
อมารันตา หยุด!

548
01:04:32,625 --> 01:04:35,041
ขอร้อง

549
01:04:36,125 --> 01:04:39,083
ทำไมถึงต้องผูกพันกับมาก็อนโดขนาดนี้ด้วย
ฉันไม่เข้าใจเลย

550
01:04:40,208 --> 01:04:41,583
แล้วก็จะไม่มีวันเข้าใจ

551
01:04:42,125 --> 01:04:43,291
อมารันตา

552
01:04:45,708 --> 01:04:46,750
ยอดรัก

553
01:04:49,708 --> 01:04:50,708
ยอดรัก

554
01:04:59,583 --> 01:05:00,458
ใจเย็นๆ

555
01:05:47,541 --> 01:05:49,208
เธอตายบนเก้าอี้โยกหวาย

556
01:05:49,833 --> 01:05:51,625
ในงานเลี้ยงค่ำคืนหนึ่ง

557
01:05:51,708 --> 01:05:53,500
ขณะเฝ้าดูทางเข้าสู่สรวงสวรรค์ของเธอ

558
01:05:53,583 --> 01:05:55,625
โอ้แม่จ๋า

559
01:05:55,708 --> 01:05:57,708
โอ้แม่จ๋า

560
01:05:57,791 --> 01:06:01,208
แม่จ๋าลาแล้วลาลับไม่กลับมา

561
01:06:01,291 --> 01:06:03,291
โอ้แม่จ๋า

562
01:06:03,375 --> 01:06:04,875
โอ้แม่จ๋า

563
01:06:04,958 --> 01:06:08,750
สันตะมารีย์ พระมารดาพระเจ้า

564
01:06:08,833 --> 01:06:12,416
โปรดภาวนาเพื่อลูกทั้งหลายผู้เป็นคนบาป

565
01:06:12,500 --> 01:06:18,000
บัดนี้และเมื่อจะตาย อาเมน

566
01:06:18,083 --> 01:06:19,166
พระเยซู…

567
01:06:19,250 --> 01:06:23,416
วันทามารีอา มารดาของพระเจ้า โปรดภาวนา…

568
01:06:23,500 --> 01:06:24,708
นี่คือจุดจบ

569
01:06:25,333 --> 01:06:27,041
ในหลุมศพของปิลาร์ เตร์เนรา

570
01:06:27,958 --> 01:06:30,333
ท่ามกลางเพลงสวด
และลูกประคำของเหล่าโสเภณี

571
01:06:31,000 --> 01:06:33,208
เศษซากของอดีตก็เน่าเฟะย่อยสลายไป

572
01:06:41,291 --> 01:06:42,833
พักนี้ทำอะไรบ้าง

573
01:06:48,750 --> 01:06:50,875
อ่านหนังสือเล่มเดิมจนกว่าจะถอดความได้น่ะ

574
01:06:53,916 --> 01:06:56,083
ที่นี่ไม่มีอะไรเหลือให้ใครแล้ว

575
01:06:59,750 --> 01:07:00,958
ฉันจะไปปารีส

576
01:07:02,583 --> 01:07:04,000
เมร์เซเดสไปรอที่นั่นแล้ว

577
01:07:06,125 --> 01:07:07,125
ดีเลย

578
01:07:08,458 --> 01:07:10,000
พอไปถึงแล้ว

579
01:07:10,083 --> 01:07:13,375
ไปร้านหนังสือของอ็องรี ช็องปียงในย่านละติน

580
01:07:13,875 --> 01:07:19,041
และส่ง "เรย์นาร์ด จิ้งจอกจอมกวน"
กับ "ลำนำแห่งโรลองต์" มาให้ด้วย

581
01:07:20,666 --> 01:07:22,125
ขอรัมครับ

582
01:07:22,625 --> 01:07:26,083
- ฉันรู้แค่นั้นก็พอแล้วเพื่อน
- รู้แค่นั้นก็พอแล้ว

583
01:07:30,666 --> 01:07:32,083
ทุกคนฟังนะ

584
01:07:34,250 --> 01:07:35,791
ร้านเด็กทองคำปิดแล้ว

585
01:07:38,125 --> 01:07:40,541
งานเลี้ยงเลิกแล้ว

586
01:07:48,000 --> 01:07:49,750
แล้วเจอกันเพื่อน

587
01:08:08,291 --> 01:08:11,541
ลาก่อน เอาเรเลียโน บวนเดีย

588
01:08:12,833 --> 01:08:14,458
ลาก่อน กาเบรียล การ์เซีย

589
01:08:27,291 --> 01:08:29,250
มีเพื่อนนี่มันบัดซบจริงๆ

590
01:08:45,708 --> 01:08:46,791
เกิดอะไรขึ้น

591
01:08:47,666 --> 01:08:49,166
ไม่มีอะไร แค่โดนบาด

592
01:08:56,083 --> 01:08:58,833
นายมันร้ายเกินกว่าจะเป็นค้างคาวแสนดีได้

593
01:09:12,708 --> 01:09:13,791
ไปไหนมาเหรอ

594
01:09:19,166 --> 01:09:21,083
ทุกคนจะออกจากมาก็อนโดกันหมดแล้ว

595
01:09:21,666 --> 01:09:23,291
ไม่ใช่ทุกคนนะเจ้ามนุษย์กินคน

596
01:09:28,916 --> 01:09:30,041
เรียบร้อย

597
01:09:39,125 --> 01:09:41,208
อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ อมารันตา

598
01:09:41,291 --> 01:09:44,416
- เอาเรเลียโน หยุด
- อย่าทิ้งฉันไปนะ

599
01:09:47,458 --> 01:09:49,708
ทุกคืนฉันฝันว่าเธอกระซิบชื่อ "กัสตง" ข้างหูฉัน

600
01:09:49,791 --> 01:09:50,958
ตาบ้า

601
01:09:58,333 --> 01:10:00,125
ฉันจะขึ้นเรือลำแรกกลับเบลเยียม

602
01:10:31,666 --> 01:10:32,583
ยอดรัก

603
01:10:33,500 --> 01:10:34,583
ฟังนี่สิ

604
01:10:35,791 --> 01:10:40,750
"เราอายเหลือเกินที่ต้องยืนยันว่า
เราส่งเครื่องบินไปแทนกันยีกา

605
01:10:40,833 --> 01:10:44,458
และส่งมอบให้กับเผ่ามาก็อนโด" บลาๆ

606
01:10:44,541 --> 01:10:49,416
"แต่ตอนนี้เรากำลังจัดเตรียมเส้นทาง
ไปรับคุณที่มาก็อนโด ลาตินอเมริกา"

607
01:10:50,458 --> 01:10:51,833
ขำทำไม

608
01:10:52,625 --> 01:10:53,625
ไม่อยากจะเชื่อ!

609
01:10:57,416 --> 01:11:02,541
อมารันตา อูร์ซูลาอาบน้ำเสร็จเวลาสี่โมงครึ่ง

610
01:11:02,625 --> 01:11:03,750
ไปทำอะไรตรงนั้น

611
01:11:07,958 --> 01:11:09,791
มานั่งรอเธอกลับเบลเยียมไง

612
01:11:50,333 --> 01:11:51,208
ออกไป

613
01:12:59,333 --> 01:13:02,541
ที่นี่กลายเป็นเมืองที่เงียบเหงา

614
01:13:03,041 --> 01:13:07,166
จนในตู้กระจกขุ่นมัวตามร้านรวง
เหลือแต่หุ่นหัวขาด

615
01:13:18,875 --> 01:13:20,250
จอด!

616
01:13:20,791 --> 01:13:22,375
จอดสิ!

617
01:13:22,458 --> 01:13:24,291
นี่มันอะไร

618
01:13:27,750 --> 01:13:28,833
ไม่อยากจะเชื่อ!

619
01:13:46,583 --> 01:13:48,250
วิ่งสิ มนุษย์กินคน!

620
01:14:23,166 --> 01:14:26,083
ที่มาก็อนโดแห่งนั้น ที่ที่แม้แต่ฝูงนกยังลืมเลือน

621
01:14:26,583 --> 01:14:31,291
ที่ซึ่งอากาศร้อนระอุ
และฝุ่นหนาทึบจนหายใจลำบาก

622
01:14:33,666 --> 01:14:38,125
ด้วยความโดดเดี่ยวและความรัก
ในบ้านที่แทบจะนอนหลับไม่ลง

623
01:14:38,208 --> 01:14:40,708
เพราะเสียงอึกทึกของฝูงมดแดง

624
01:14:41,208 --> 01:14:44,833
มีเพียงเอาเรเลียโน
และอมารันตา อูร์ซูลาที่มีความสุข

625
01:14:47,208 --> 01:14:49,333
และพวกเขามีความสุขที่สุดในโลก

626
01:14:55,041 --> 01:14:57,583
ในสวรรค์แห่งหายนะนั้น

627
01:14:58,083 --> 01:15:00,333
ทั้งสองลืมโลกความเป็นจริง

628
01:15:00,833 --> 01:15:03,875
และปล่อยใจไปกับการบูชา
เรือนร่างของกันและกัน

629
01:15:30,958 --> 01:15:32,666
อรุณสวัสดิ์ มนุษย์กินคน

630
01:15:36,083 --> 01:15:37,458
หลับสบายไหม

631
01:15:40,791 --> 01:15:42,416
เราจะมีลูก

632
01:15:46,958 --> 01:15:47,791
อะไรนะ

633
01:15:51,125 --> 01:15:52,500
เมื่อไร ยังไง

634
01:15:54,333 --> 01:15:55,916
ไม่ได้คิดไว้เลยหรือไง

635
01:16:12,416 --> 01:16:13,458
เป็นอะไรไป

636
01:16:16,791 --> 01:16:21,208
"อย่าให้คนตระกูลบวนเดียแต่งงานกันเอง
เพราะลูกจะเกิดมามีหางเหมือนหมู"

637
01:16:22,458 --> 01:16:24,041
แม่อูร์ซูลาบอกไว้

638
01:16:26,416 --> 01:16:29,208
แต่เราไม่ใช่พี่น้องกันซะหน่อยนี่

639
01:16:30,000 --> 01:16:31,708
แม่เรียกเธอว่า "ไอ้ลูกไม่มีพ่อ"

640
01:16:32,916 --> 01:16:35,708
เขาบอกว่าไปเจอฉันในตะกร้าลอยน้ำ

641
01:16:36,833 --> 01:16:38,458
เด็กคนนี้จะเกิดมาไม่ได้

642
01:16:50,416 --> 01:16:51,416
ทหาร!

643
01:16:52,291 --> 01:16:53,375
เตรียมพร้อม!

644
01:16:54,000 --> 01:16:54,833
เล็ง!

645
01:16:55,375 --> 01:16:57,333
ปล่อยมงกาดาออกมา!

646
01:16:57,416 --> 01:16:58,916
ปล่อยเขา!

647
01:16:59,000 --> 01:17:04,125
แปด-แปด-แปด!

648
01:17:04,208 --> 01:17:09,333
นี่บวนเดีย ไหนดูซิว่าเจ้าไก่ตัวนั้น
จะทำให้เมียแกสุขสมได้รึเปล่า

649
01:17:11,250 --> 01:17:12,625
ไอ้พวกสารเลว!

650
01:17:12,708 --> 01:17:15,625
เอาหนึ่งนาทีของมึงคืนไปเลย!

651
01:17:38,125 --> 01:17:39,708
โบสถ์ปิดแล้ว

652
01:17:39,791 --> 01:17:41,125
ผมไม่ได้มาสวดมนต์

653
01:17:41,208 --> 01:17:42,500
งั้นก็ดีแล้ว

654
01:17:43,041 --> 01:17:44,875
พระเจ้าทอดทิ้งเมืองนี้ไปแล้ว

655
01:17:44,958 --> 01:17:47,083
ผมอยากดูบันทึกรับพิธีศีลจุ่ม

656
01:17:50,375 --> 01:17:52,250
หนูกินบันทึกไปหมดแล้ว

657
01:17:52,750 --> 01:17:56,125
ขอร้องละ ผมอยากรู้ว่าพ่อแม่ผมเป็นใคร
นี่เรื่องด่วนมาก

658
01:17:57,458 --> 01:17:58,916
ชื่ออะไรเหรอลูก

659
01:18:00,208 --> 01:18:01,541
เอาเรเลียโน บวนเดีย

660
01:18:03,083 --> 01:18:04,708
อย่าเครียดไปเลย

661
01:18:05,333 --> 01:18:08,750
เมื่อหลายปีก่อนเคยมีถนนชื่อนั้น

662
01:18:10,083 --> 01:18:11,750
สมัยนั้นน่ะ

663
01:18:12,250 --> 01:18:17,375
ผู้คนชอบตั้งชื่อลูกตามชื่อถนนกัน

664
01:18:19,125 --> 01:18:20,875
นี่ก็ไม่เชื่อเหมือนกันเหรอ

665
01:18:23,458 --> 01:18:24,708
เชื่ออะไร

666
01:18:25,541 --> 01:18:29,750
ว่าผู้พันเอาเรเลียโน บวนเดีย
สู้ในสงครามกลางเมือง 32 ครั้งและแพ้ทุกครั้ง

667
01:18:30,250 --> 01:18:32,958
ว่ากองทัพยิงสังหารคนงาน 3,000 คน

668
01:18:33,041 --> 01:18:36,791
แล้วขนศพขึ้นรถไฟยาว 200 ตู้ไปทิ้งลงทะเล

669
01:18:37,416 --> 01:18:38,458
ลูกเอ๋ย

670
01:18:38,958 --> 01:18:44,875
แค่มั่นใจได้ว่าเราสองคนอยู่ตรงนี้จริงๆ
ก็เพียงพอแล้วสำหรับพ่อ

671
01:19:11,000 --> 01:19:15,166
เอาเรเลียโนกับอมารันตา อูร์ซูลา
ยอมรับเรื่องลอยมาในตะกร้า

672
01:19:15,958 --> 01:19:17,500
ไม่ใช่เพราะเชื่อว่าจริง

673
01:19:18,416 --> 01:19:21,208
แต่เพราะมันปลอบโยนให้หายหวาดกลัว

674
01:19:21,291 --> 01:19:24,750
ใครจะไปคิดว่า
สุดท้ายเราจะมาอยู่แบบมนุษย์กินคน

675
01:21:40,208 --> 01:21:41,208
ใช่แล้ว

676
01:21:50,333 --> 01:21:52,083
หน้าเหมือนมนุษย์กินคนเลย

677
01:21:53,500 --> 01:21:55,291
ตั้งชื่อว่าโรดริโกกันเถอะ

678
01:21:57,333 --> 01:22:01,583
ไม่ เราจะตั้งชื่อแกว่าเอาเรเลียโน
และแกจะชนะสงครามทั้ง 32 ครั้ง

679
01:22:04,500 --> 01:22:05,625
ก็ได้

680
01:22:06,708 --> 01:22:08,250
ให้ชื่อเอาเรเลียโนนะ

681
01:22:12,875 --> 01:22:13,916
พักผ่อนนะ

682
01:22:14,541 --> 01:22:15,541
ไม่ต้องกังวล

683
01:22:34,500 --> 01:22:35,708
ไม่เป็นไร

684
01:22:36,250 --> 01:22:39,833
- ไว้เราตัดหางแกตอนโตขึ้นนะ
- ถ้าแกพูดได้น่ะนะ

685
01:23:14,791 --> 01:23:17,291
อมารันตา เป็นอะไรไป

686
01:23:19,583 --> 01:23:20,541
ไม่ต้องกลัว

687
01:23:22,916 --> 01:23:26,375
คนอย่างฉันไม่ได้เกิดมา
เพื่อตายอย่างไม่เต็มใจหรอก

688
01:23:37,833 --> 01:23:39,250
รอตรงนี้นะลูก

689
01:23:40,083 --> 01:23:41,791
ตรงนี้นะ ใช่

690
01:24:13,166 --> 01:24:15,583
อมารันตา

691
01:28:26,333 --> 01:28:28,416
ในช่วงเวลาอันน่าอัศจรรย์นั้น

692
01:28:29,416 --> 01:28:32,791
กุญแจดอกสุดท้ายของเม็ลกีอาเดส
ก็ปรากฏชัดแก่เขา

693
01:28:36,041 --> 01:28:39,208
และเขาเห็นบทสรุปของคำจารึก
บนแผ่นหนัง ที่เรียบเรียงช่วงเวลา

694
01:28:39,291 --> 01:28:41,708
และตำแหน่งแห่งที่ของคนอย่างสมบูรณ์แบบ

695
01:28:44,666 --> 01:28:47,375
บุคคลต้นตระกูลถูกมัดไว้กับต้นไม้

696
01:28:52,625 --> 01:28:53,833
และบุคคลปลายสายตระกูล

697
01:28:55,333 --> 01:28:57,708
ถูกฝูงมดกัดกิน

698
01:29:26,458 --> 01:29:29,541
เอาเรเลียโนไม่เคยรู้สึกแจ่มแจ้งกระจ่างชัด

699
01:29:29,625 --> 01:29:31,833
เท่าตอนที่เขาลืมเลือนเหล่าคนที่ตายจากไป

700
01:29:32,333 --> 01:29:34,333
และความเจ็บปวดทุกข์ทรมานของพวกเขา

701
01:29:35,875 --> 01:29:40,333
เม็ลกีอาเดสไม่ได้จัดเรียงเหตุการณ์
ตามลำดับเวลาของมนุษย์

702
01:29:40,833 --> 01:29:43,000
แต่รวบรวมหนึ่งศตวรรษแห่งฉากชีวิต

703
01:29:43,083 --> 01:29:46,000
ให้ทุกสรรพสิ่งดำรงอยู่ร่วมกันในชั่วขณะเดียว

704
01:29:50,625 --> 01:29:52,583
เขาอ่านอย่างง่ายดาย

705
01:29:53,416 --> 01:29:56,000
ราวกับตัวหนังสือเขียนขึ้นในภาษาสเปน

706
01:29:57,208 --> 01:29:59,291
เขาเจอจุดปฏิสนธิของตัวเอง

707
01:29:59,375 --> 01:30:02,375
ท่ามกลางแมงป่องและฝูงผีเสื้อสีเหลือง

708
01:30:04,541 --> 01:30:07,333
และได้ค้นพบว่าอมารันตา อูร์ซูลา
ไม่ใช่พี่สาวของเขา

709
01:30:08,583 --> 01:30:09,958
แต่เป็นน้าสาว

710
01:30:24,833 --> 01:30:27,041
และแล้วสายลมอุ่นก็กระซิบบอก

711
01:30:28,166 --> 01:30:29,666
ด้วยเสียงจากอดีต

712
01:30:31,333 --> 01:30:35,333
เสียงถอนหายใจอย่างผิดหวัง
ก่อนจะกลายเป็นความอาลัยอาวรณ์อันฝังแน่น

713
01:32:32,333 --> 01:32:36,500
เอาเรเลียโนเริ่มถอดความ
ช่วงเวลาที่เขากำลังใช้ชีวิตอยู่

714
01:32:38,916 --> 01:32:40,916
พยากรณ์ตัวเอง

715
01:32:45,416 --> 01:32:46,833
ก่อนจะถึงวรรคสุดท้าย

716
01:32:46,916 --> 01:32:50,000
เขาก็เข้าใจแล้วว่า
เขาจะไม่ได้ออกจากห้องนั้นอีก

717
01:32:51,208 --> 01:32:54,125
เนื่องจากคำทำนายบอกไว้ว่า
เมืองแห่งกระจกเงา

718
01:32:54,666 --> 01:32:56,250
หรือภาพลวงตา

719
01:32:57,000 --> 01:32:59,166
จะถูกกระแสลมพัดทำลาย

720
01:33:02,791 --> 01:33:04,750
และถูกลบทิ้งจากความทรงจำมนุษยชาติ

721
01:33:04,833 --> 01:33:08,000
ทันทีที่เขาถอดความบนแผ่นหนังเสร็จสิ้น

722
01:33:08,875 --> 01:33:10,458
และทุกสิ่งที่จารึกไว้

723
01:33:10,541 --> 01:33:13,500
ไม่อาจเกิดซ้ำได้
ไม่ว่าจะในกาลก่อนหรือภายภาคหน้า

724
01:33:16,375 --> 01:33:19,500
เพราะตระกูลที่ถูกจองจำ
ให้ประสบหนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยวนั้น

725
01:33:20,416 --> 01:33:23,458
จะไม่มีโอกาสครั้งที่สองบนผืนปฐพีนี้

726
01:33:37,333 --> 01:33:44,333
(หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว)

727
01:42:31,916 --> 01:42:35,458
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล