Wrzuć piasek, wapno i sodę do pieca o temperaturze 1100 stopni Celsjusza
i otrzymuje się płynne szkło.
Uzdolnieni dmuchacze zbierają wytop za pomocą dmuchawki
i podczas dmuchania szkło tworzy bańkę, którą można formować i rzeźbić.
Narzędzia i techniki znane z czasów rzymskich.
Zaraz zrobi się gorąco.
Wracamy do największej huty szkła Ameryki Północnej, w której dziesięcioro artystów
rozgrzeje atmosferę.
Zaczyna się zabawa.
Idź na całość.
Wielkie ryzyko…
Boże.
- Oprzyj to. - Zawsze ostro reaguję.
…bardzo się tu opłaca.
Tak, skarbie.
Jeśli przetrwają nasz piekielny konkurs, wygrają nagrody, które odmienią ich życie
i dadzą światową renomę najlepszego dmuchacza.
Nazywam się Nick Uhas. Witajcie w kolejnym odcinku Dmuchaczy szkła.
Dzień dobry, dmuchacze. Witajcie z powrotem w hucie.
Przed nowym zadaniem jestem zdenerwowana i podekscytowana.
Mam ściśnięty żołądek.
Wciąż nie mogę uwierzyć, że tu jestem.
Kolejne wyzwanie dotyczy naczyń do picia.
Wypijmy za to.
O Boże.
Pierwsze kieliszki pochodzą z XVI wieku p.n.e.
Były grube i matowe, niezbyt ładne, ale spełniały swoje zadanie.
Szklanki przeszły długą drogę.
W tym zadaniu chcemy, byście poszli jeszcze dalej.
Brzmi łatwo, ale na pewno takie nie będzie.
Mamy dla was wszystkich miksturę.
Podejdźcie, żeby sprawdzić, co was czeka.
Mam doświadczenie w robieniu kubków. Cieszę się. Chyba mam szansę.
Dan, powiedz, co masz.
Bezalkoholowe malinowe mojito.
Super.
Lubię maliny.
Mam martini z espresso.
To będzie trudne.
Kawa po irlandzku. Uwielbiam ją.
Szampan.
Mam Hot 'n' Sassy.
Nie wiem, co to jest, ale do mnie pasuje. Jestem trochę bezczelny.
Moje pierwsze bananowe daiquiri.
Jest całkiem dobre.
Oczekujemy, że stworzycie oryginalny zestaw kieliszków
specjalnie zaprojektowanych do waszego drinka.
Nie tylko Katherine musicie zaimponować, bo naszym gościnnym sędzią
jest Veronica Saye.
Jak się macie, dmuchacze?
Jest barmanką, która zdobyła koktajlowe mistrzostwa świata.
Szkło ma duży wpływ na smak napoju.
Nawet najprostszy napój można zamienić w coś pięknego
dzięki odpowiedniemu naczyniu.
Ale trzeba też pamiętać o funkcjonalności,
bo kształt, styl i waga szkła też się liczą.
Dan. Jako zwycięzca ostatniego zadania obiecałem ci przewagę w tym.
Możesz zamienić swoje bezalkoholowe malinowe mojito na czyjś napój.
Nieźle.
Zdobycie przewagi podnosi poprzeczkę.
Stawka jest wysoka.
Nie chcę, żeby Dan zabrał Rusty Nail.
- Co ty na to? - Cóż…
Zostanę przy moim bezalkoholowym malinowym mojito.
Dwa tygodnie temu minęło 12 lat w trzeźwości.
Zostanę na kursie.
- Miło to słyszeć. - Gratulacje.
- Tak. - W porządku.
Trzeźwość to jedna z najlepszych rzeczy, jakie zrobiłem.
Wspaniale jest być obecnym dla moich dzieci.
Staram się iść naprzód z dobrymi intencjami i czystym sercem.
Macie cztery godziny na projekt, wykonanie i prezentację sześciu kieliszków.
Ocenimy projekt,
oryginalność, funkcjonalność i umiejętności techniczne.
W tym, jak dobrze pasują wasze kieliszki.
Zwycięzca zadania otrzyma tytuł Mistrza dmuchaczy.
Artysta, który nas nie zachwyci, zostanie wyeliminowany
i będzie mógł utopić swoje smutki.
Dmuchacze, wasze cztery godziny zaczynają się…
Czekajcie.
Teraz.
PROJEKT
Trudno znaleźć odpowiednie kolory.
Mam ciemne piwo belgijskie, które warzone jest przez mnichów.
Naprawdę ciemne.
Zrobię kielich z trzema złotymi nogami
symbolizującymi Świętą Trójcę, jako odę dla mnichów, którzy warzyli to piwo.
Do dna, suki. Żartuję.
Myślałem o nowej odsłonie tradycyjnego irlandzkiego kieliszka do kawy.
Myślę o kubku do kawy na wynos
z pokrywką, pod którą zmieści się bita śmietana.
Patrząc na niego, pomyślisz o bananie. Będzie żółty
i może dodam brązowe plamy.
Mój ojciec wypijał może kilka za dużo,
więc zrobię kieliszek z ośmioma bokami.
To reprezentuje znak stopu. Ostrzeżenie, kiedy przestać pić.
Do produkcji szkła zwykle używam foremek.
Nie czuję się tak komfortowo, wykonując same dmuchanie.
To będzie wyzwanie.
Mojito.
Zrobię szklankę, która będzie funkcjonalna i z polotem.
Będzie piękna.
Kiedy myślę o piciu szampana, zwykle kieliszek powinien być cienki,
lekki i wysoki, żeby było widać bąbelki w szampanie.
Ale bąbelkowy.
To espresso martini, więc postanowiłam zrobić filiżankę do espresso i spodek,
ale z nóżką, która zachowuje elegancję kieliszka do martini.
To nie jest mój ulubiony drink.
Projektuję coś, co poprawi wrażenia
z picia waniliowego koktajlu mlecznego.
Moje szklanki są jak wymiona krowy, a stopy będą jak sutki.
TWORZENIE
Jest ten kolor, więc będzie zabawa!
Dobra.
Podmuchajmy szkło.
Dalej, szkło, rozgrzej się!
Dobra, do dzieła.
Już się gotuję. Ale tego się spodziewałam.
Teraz robię stopy, które będą pokryte płatkami złota.
Staram się ich nie spalić, ale na razie jest dobrze.
Uwielbiam to.
Wiem, że mamy wielu rzeźbiarzy.
Czy robienie szklanek będzie dla nich wyzwaniem?
Możliwe. Może nie spędzili dużo czasu
na rozwijaniu tego repertuaru i umiejętności. Mogą mieć problemy.
Ręce czy czaszki, nie ma problemu. Filiżanki są trudniejsze.
To nie moja specjalność. Nie czuję się z tym pewnie.
Skupiam się bardziej na rzeźbiarstwie,
ale zostałem do tego przeszkolony.
Muszę odświeżyć te umiejętności, by mi pomogły w tym zadaniu.
Lekko dmuchnij, proszę.
Robiłem już bańki.
Zwolnij, wielkoludzie.
Zrobiłem tysiące szklanek.
Produkcyjne dmuchanie szkła to dmuchanie dla pieniędzy w fabryce.
Tak zaczynałem.
Podłóż łopatkę.
Zabierz.
Żeby pracować w fabryce, trzeba mieć zdolności, albo się wylatuje.
Może być.
W mojej karierze zrobiłam do tej pory około 20 kieliszków.
Niedługo będzie ich 26.
Chcę udowodnić, że nie jestem tylko asystentką i pokazać swoją pracę.
Pięknie, dziękuję.
Raz, dwa…
Jak tylko skończę, zamówię w barze Hot ’n’ Sassy.
John dość dobrze przypomina swój drink. Na swój dziwny sposób.
Jestem trochę nerdem. W połączeniu z tym nadmuchiwanym gościem.
Takim przed salonami, nadmuchiwanymi, co robią…
Uwielbiam je.
Umieram z ciekawości, jaki jest twój ulubiony koktajl?
Moim ulubionym jest Dark ’n’ Stormy. Jak moja osobowość.
Chciałem to powiedzieć.
Zwykle piję ciemny rum z colą. Trochę jestem piratem.
Moim ulubionym napojem jest woda. Tyle zabawy!
Dobre.
Funkcjonalność jest ważna,
ale ocenia się ich pod kątem oryginalności i estetyki.
To najtrudniejsze. To musi być funkcjonalne, ale też dzieło sztuki.
Artyści muszą być ostrożni z kolorami.
Nie chcesz zakamuflować samego napoju.
Wylosowałem bananowe daiquiri.
Wszyscy wokół mnie robią coś przezroczystego.
Chciałem spróbować czegoś innego.
Jestem dumna z tego, że jestem spójna z moimi kubkami.
To znaczy… Bądźmy szczerzy. Jestem perfekcjonistką.
Spróbuję jeszcze raz.
Poprosiliśmy o sześć identycznych kieliszków. Dlaczego?
To kolejna rzecz, która sprawdzi ich umiejętności.
Zrobienie czegoś identycznego, nawet dwa razy, jest trudne.
Widzę wiele suwmiarek na ławkach,
żeby mogli uzyskać dokładne wymiary i dopasować je do siebie.
Nieźle. To było dobre.
Czuję się pewnie.
Podoba mi się wzór, faktura i wyjątkowa jakość.
Wszyscy znają Roba.
To jedna z najbardziej kreatywnych osób, jakie znam.
Nikogo się nie boję.
Perfecto.
Co jest ważniejsze, smak drinka czy szklanka, w której jest?
Liczy się praktyczność i funkcje.
Na przykład do zimnych drinków, takich jak daiquiri czy nawet mojito,
trzeba mieć nóżkę, żeby nie było za zimno, trzymając go.
To dla mnie wielka sprawa.
Może oni są starsi, ale to nieważne.
- To się nada. - Pewnie.
Bardzo się cieszę. Mój projekt wyszedł dokładnie tak, jak powinien.
Cholera.
Po prostu spadł na podłogę.
Minęło jakieś 45 minut, a ja nie mam ani jednej sztuki.
Widzę, jak długo się je robi.
Zastanawiam się, czy powinniśmy to zmienić.
Zamiast długich nóg mam małe złote kulki.
Wciąż pasuje to do mojego pomysłu i wiem, że zdążę zrobić ich sześć.
Minęła godzina, zostały trzy.
POZOSTAŁY CZAS: 3 GODZINY
Wracaj.
Tak, skarbie.
Co robi Rob?
Z kawałków grafitu tworzy formę.
Przepraszam.
Nie chcemy, żeby się ruszyły.
Staramy się trzymać części razem, gdy bańka rośnie,
więc trudno mi odtworzyć szklanki.
Wiem, że nie wyglądają tak samo.
Musimy ją zmniejszyć.
Żartujesz?
Znam ten dźwięk. Znam to uczucie. To nie jest przyjemne.
Gdyby szkło nie pękało, nie byłoby wartościowe.
- Po wszystkim. - Naprawiasz?
- Nie. - Dobra.
Kieliszek nie jest szczęśliwy.
Potrzebuję przerwy.
To miesza ci w głowie.
Mam koktajl waniliowy.
Tu są sutki do wymion.
Żeby zrobić wymiona, dodam do szkła gorące grudki.
GRUDKI MASY STOPIONEGO SZKŁA
Nieźle.
Cieszę się, że mam koktajl waniliowy.
Moje szklanki są inspirowane moimi dziećmi.
Moja dwuletnia córka to Arabelle, a mój roczny syn nazywa się Baker.
Każdego ranka robię im bogate w składniki koktajle,
które są jak waniliowe koktajle mleczne.
Urocze!
POZOSTAŁY CZAS: 2 GODZINY
Robienie kubków!
Jestem spokojny. Czuję się dobrze.
Ta energia jest super. Przypomina mi czasy,
gdy zaczęłam pracować w klubach w sobotnie wieczory.
To dobry klimat.
Ruchy ninja.
I poleciała.
Od razu wiem, że muszę je przerobić.
Dmuchanie szkła to taka gra umysłowa.
Trzeba zachować równowagę. Uczysz się odpuszczać.
Przechodzisz do następnego.
LINIA
Ojej. Ta nie jest dobra.
Lubię rywalizację. Byłam tancerką baletową przez 17 lat.
Zamieniam nerwy w adrenalinę.
Przez to ciężko pracuję w hucie.
Idealnie. Dziękuję.
Dmuchacze! Została wam godzina!
Ale ten czas leci.
Żółty jest taki sztywny!
Żółty. Niełatwy kolor.
Jest ciężko.
Różne kolory różnie reagują na ciepło.
Żółty to sztywny kolor. Nagrzewa się powoli i szybko stygnie.
Przyglądam się Danowi, a obok mnie jest Brenna.
Zdaję sobie sprawę, że moje kubki robi się dłużej niż ich.
Oni mają dwa na każdy mój jeden.
Nie myślałem, że kolor tak wpłynie na tę pracę.
Zainwestowałem w mój plan. Nie ma odwrotu.
Nie bierz żółtego.
Jak leci, Rob?
Nieźle.
- Myślisz, że walczysz o zwycięstwo? - Mam nadzieję, że tak.
Przypomnij mi swój drink.
To Rusty Nail.
Wpadłem na dość wyjątkowy pomysł.
Mimo że musisz zrobić sześć identycznych?
W zasadzie są identyczne.
To ryzyko. Lubię ryzykować.
No dobrze. Powodzenia.
Szybko zdałem sobie sprawę, że muszę zmienić plan.
- Cześć, Grace. - Cześć, Kathy.
Jak leci?
Nie za dobrze. Próbuję tylko zrobić sześć sztuk.
Mamy takie dni w hucie. Nie wszystko idzie po twojej myśli.
Gdy klient nadal potrzebuje towaru, ty chcesz to jakoś dopiąć do końca.
Szklanki idą w dużych liczbach. To podstępna suka, ale…
- Powodzenia. - Dziękuję.
Jestem teraz w trybie przetrwania.
W dzisiejszych czasach każdy ma dni, gdy prawie
traci się kontrolę nad materiałem.
Dobra, do roboty.
Myślę, że wszyscy modlimy się wtedy do szklanych bogów.
Wygląda nieźle.
- Złap. Ciągnij. - Rozumiem.
- Tak? - Jestem w tym dobry.
Dmuchacze, zostało nam 45 minut!
Proszę bardzo.
Katherine mnie zdenerwowała, więc wdrażam plan awaryjny.
Uproszczę pracę i postaram się zrobić sześć dokładnie takich samych.
Zdecydowałem, że nałożę teksturę na dno szklanki,
a nie na całą szklankę.
To numer jeden. Mam jedną szklankę i jeszcze pięć do zrobienia.
Muszę włożyć kilka kubków do odprężarki, więc skończę na ostatnią chwilę.
Są ogromne. Nie wiem, czy chciałem, żeby były takie duże.
Ciągnij. Szybko. Ciągnij. Wolniej. Ciągnij.
Czuję się nieźle. Prawie koniec.
Zostało wam 30 minut! To nie czas na relaks.
Robimy słomkę z krętej laski.
Moja córka pije tylko przez szklaną słomkę.
Nie przez papierową, tylko szklaną.
Mam tu jasnoniebieski i biały. Rozciągniemy to.
Nigdy wcześniej nie robiłam skręconej laski, ale idę na całość.
Dobra, zacznij powoli kręcić.
Trochę szybciej.
Dobra, zacznijmy ciągnąć.
Uwielbiam tę słomkę! Moja córka będzie zachwycona!
Jest już lepiej.
Zrobiłam sześć kubków.
Spróbuję z jeszcze jednym akcentem.
Robię mały półmisek serowy,
bo to piwo pasuje do sera i słonawych potraw.
- Wracaj tam. Otwieraj. - Po lewej.
Zostało pięć minut!
Boże.
Próbuję podnieść poprzeczkę i stanąć na wysokości zadania.
Zgodnie z nazwą muszę zrobić gwóźdź.
Mam mało czasu. Śpieszę się.
Zostały trzy minuty! Włóżcie szklanki do odprężarek!
Śmiało.
Piękne.
Otwieram jedną stronę.
Dobra.
Dobra robota.
Tak.
Na ostatnią chwilę.
PREZENTACJA
Mieliśmy zrobić sześć identycznych kieliszków do konkretnego drinka.
Cieszę się, że udało mi się zrobić sześć.
To delikatne szkło z bardzo delikatnymi dodatkami.
Chyba mam szansę.
Jestem podekscytowany. Zdecydowałem, że pierwsze elementy
będą odwrócone i będą podstawą dla tych szklanek.
Zabiję im tym ćwieka.
Mój projekt i jego tytuł to „Wymię-kniecie”.
Rozumiesz? Przez wymię i krowę?
„NA WYNOS!”
Mam nadzieję, że pokażą moje umiejętności.
Nie robiąc ich na co dzień, jestem zadowolony z efektu.
Dałem z siebie wszystko. Mam nadzieję, że kolor i forma dadzą mi wygraną.
Martwię się, że nie są identyczne.
„WARTO TAK ŻYĆ”
Chcę, by moje kieliszki były wyrazem szacunku dla tradycji, ale z moim polotem.
„KIELICH TRÓJCY”
Biorąc pod uwagę wszystko, co się stało, mój skromny projekt
nadal reprezentuje mnie jako artystę. Ale zobaczymy.
Nazwij mnie staromodnym, ale ta galeria wygląda świetnie.
- My o tym zadecydujemy. - Tak.
W porządku.
Zaczniemy od kieliszków Maddy do espresso martini.
Moim pierwszym wrażeniem jest to, że to trochę tandetne, może zbyt dosłowne.
Podoba mi się projekt. Wykonanie już mniej.
Jeśli chodzi o funkcjonalność, trzeba pamiętać,
że espresso robi się w barze.
Te aromaty muszą być wyczuwalne.
Z małym kieliszkiem trochę cię ominie.
To praca Johna Sharvina. Miał Hot 'n' Sassy.
Dla mnie to naprawdę fajna szklanka.
Nie jest nieprzejrzysta, więc można zobaczyć drinka.
Widzę, że są różne wysokości i szerokości.
John miał z tym lekki problem.
To Dana. Miał bezalkoholowe malinowe mojito.
Pasują do siebie. Są pewne różnice,
ale na razie są najbardziej podobne.
Są naprawdę ładne.
Jeśli chwycisz ją tutaj,
- szklanka wejdzie w twoje palce. - Słuszna uwaga.
Tak. Wygląda fajnie. Funkcjonalna…
To szklanki Grace.
Ich drink to Belgijskie Ciemne Ale. Co sądzisz o spójności?
Przy tak zaokrąglonym kształcie trudno o spójność.
Jest za gruba.
- Tak. - Mogła być cieńsza.
Spójrzcie na ten półmisek do sera.
To naprawdę dobra grubość.
Byłoby świetnie, gdyby była zachowana w szklankach.
Dziękuję. Tego właśnie chciałem.
- Tak. - Tego!
To szklanki Brenny. Myślę, że to funkcjonalna słomka.
I tak jest. Fajna. Wielokrotnego użytku.
Uważam, że są takie urocze. Waniliowy koktajl jest pełen fantazji.
Większość kieliszków, które oglądamy, bazuje na koktajlach alkoholowych,
a to miało szansę bycia dziecinnym. Udało jej się to.
Świetnie też do siebie pasują. Na każdej szklance jest dużo elementów.
Muu-żemy iść dalej?
„To kieliszki do szampana Minhi.
Zestaw Minhi z założenia zachęca do więzi.
Uczestnicy zbierają się za każdym razem, gdy chcą odstawić kieliszek”.
Sposób, w jaki się je tam wkłada, mógł być bardziej wyrafinowany.
Ale podoba mi się ten pomysł.
Srebrna podstawa to moja ulubiona część.
To szklanki Roba do drinka Rusty Nail.
Zaczął od ośmiokątnej szklanki,,
która raczej nie wyszła, więc powstały z tego podstawki.
Dosłowne znaczenie zardzewiałego gwoździa do mieszania jest nawet fajne,
ale to przedstawienie ozdoby, jakiejś obierki,
nie jest czymś, czego potrzebujesz w koktajlu,
bo dodawałoby się ozdobę do koktajlu.
Gdyby zachował prostszy pomysł, ale dopracował go i lepiej wykonał,
oglądalibyśmy inny układ niż teraz.
To kieliszki Trentona do bananowego daiquiri.
Muszę przyznać, że jestem trochę rozdarta.
Wariactwo.
Myślę, że są cudaczne,
ale wolałabym, żeby zrobił coś bardziej w stylu Hot 'n’ Sassy,
żeby były bardziej przeźroczyste. Wtedy zobaczyliśmy płyn.
Podstawy się różnią.
Różni się kolor oraz średnice.
Nawet sam profil niektórych szklanek się różni.
Jedyne, co je łączy, to kolor misy.
Tak.
To kawa po irlandzku Johna Morana. Z przodu jest napis „Joe S”.
To odniesienie do wynalazcy kawy po irlandzku, Joego Sheridana.
Kiedy myślę o kawie po irlandzku, myślę o sączeniu jej przy ogniu
i delektowaniu się nią. Nie wiem, czy kubek na wynos ma sens.
Nie zgadzam się z tobą.
Jest bar w Nowym Orleanie o nazwie Erin Rose,
a ich mrożona kawa po irlandzku jest bardzo sławna.
- Sprowadzimy dmuchaczy? - Warto spróbować.
Miałam świetny dzień w hucie. Zrobiłam to, co kocham i czuję, że pozamiatałam.
Nie jestem bezpieczny. Jest tu mnóstwo talentów.
Zawsze myślisz o powrocie do domu.
Możesz podjąć tylko jedno zadanie na raz.
Powiem, że dziś galeria z pewnością podniosła nas na duchu.
Dan.
Po wszystkim nadal jesteś zadowolony, że nie ukradłeś nikomu drinka?
Tak. Oczywiście. Nie piję.
Pozwoliło mi to zastanowić się nad tym.
Kiedy przestałem pić, myślałem, że to koniec zabawy.
To nieprawda. Podjąłem słuszną decyzję by przestać pić
- i nie zabierać nikomu drinka. - Dziękuję.
Pan Hot ’n’ Sassy.
John Sharvin.
Wygląda na to, że miałeś problem z utrzymaniem jednolitego kształtu.
Zgadzam się. Ciężko dopasować wszystkie rozmiary na dole i na górze.
Dzięki, John.
Rob, opowiedz o swoich szklankach.
Chciałem wynieść ten drink na piedestał, by był gwiazdą programu.
Podstawa, szklanka, słomka do mieszania i obierka,
gdybyś usunął jedną czy dwie rzeczy, idea byłaby jaśniejsza.
Racja. Tak.
Dziękuję.
Minhi.
Uwielbiam je. Są naprawdę super.
Ciekawe zagranie z tym byciem razem.
Mogły być delikatniejsze. Szampan zasługuje na cienką krawędź.
- Ogólnie to był świetny projekt. - Dziękuję.
Dziękuję, artyści. Musimy teraz przez chwilę porozmawiać.
Ten konkurs to nie tylko wytwarzanie szkła.
Twoje zwątpienie, lęki. To umysłowa gra.
Od początku podobały mi się te szklanki.
Teraz, gdy na nie patrzę, podobają mi się bardziej.
Chyba wrócę do domu.
Chcesz poznać prawdę? Nie zniesiesz prawdy.
- Jak wybrać najlepsze z dwóch? - Idziemy do baru i pijemy po kielichu?
To był ciężki dzień i myślę, że mogę wrócić do domu.
Dziękuję za cierpliwość.
Artystą, który miał najlepszą kolekcję szklanek
i wciąż walczy o główną nagrodę, jest…
- Minhi. - Tak.
Nieźle.
Zwycięstwo sprawia, że czuję się, jakbym powinna tu być.
Dobra robota.
Gdzie szampan?
Niestety dla jednego z was to czas na ostatniego drinka.
Artystą, którego szklanki sprawiły, że poczuliśmy się puści, jest…
Rob.
Pożegnaj się i opuść hutę szkła.
Nie zaszedłem tak daleko, jak chciałem. Ale to było niesamowite doświadczenie.
Poziom talentu jest ogromny.
Rob Stern wraca do domu. To było trudne. Nie spodziewałem się tego.
Dla mnie dobrze, dla niego gorzej.
Napisy: Grzegorz Marczyk