Wrzuć piasek, wapno i sodę do pieca o temperaturze 1100 stopni Celsjusza,
a otrzymasz płynne szkło.
Uzdolnieni dmuchacze zbierają wytop za pomocą dmuchawki,
a podczas dmuchania szkło tworzy bańkę, którą można formować i rzeźbić.
Narzędzia i techniki znane z czasów rzymskich.
Zaraz zrobi się gorąco.
Wracamy do największej huty szkła Ameryki Północnej,
w której dziesięcioro wybitnych artystów
rozgrzeje atmosferę.
Zaczyna się zabawa.
Idziemy na całość.
Wielkie ryzyko…
Boże.
- Oprzyj to. - Zawsze ostro reaguję.
…bardzo się tu opłaca.
Tak, skarbie.
Jeśli przetrwają nasz piekielny konkurs, wygrają nagrody, które odmienią ich życie
i zdobędą światową renomę najlepszego dmuchacza.
Jestem Nick Uhas. Przygotujcie się na Dmuchaczy szkła.
Dmuchacze, witajcie z powrotem w hucie.
W następnym zadaniu chcę dać z siebie wszystko.
Obym nie był najgorszą osobą. Nie będzie łatwo.
Jest nas pięcioro, więc zbliżamy się do końca.
Zawody mają się ku końcowi i tylko jedna osoba może je wygrać.
Przez wieki artyści tacy jak Degas, Renoir, Matisse,
inspirowali się cyrkiem, jego żywymi kolorami,
odważnymi wzorami i wielkimi osobowościami.
Jednym z nich jest, jak pewnie wiecie, wenecki mistrz Pino Signoretto
i jego zachwycające szklane klauny.
Pino Signoretto jest jednym z ojców chrzestnych rzeźby w szkle.
Jego serie klaunów są pełne ruchu i emocji. Są niesamowicie wyrzeźbione.
Nie zrobię klauna. Nie lubię ich.
Chcemy, żebyście wykorzystali energię znalezioną pod wielkim dachem
i stworzyli prace w stylu cyrkowym.
W ocenie prac pomoże akrobatka powietrzna
i właścicielka firmy cyrkowej, Miranda Tempest.
Gościnna jurorka wygląda na pełną życia.
Uwielbiam to, co robi.
W cyrku i w hucie chodzi o podejmowanie ryzyka i tworzenie spektaklu.
No i wszyscy igramy z ogniem.
Chcesz igrać z ogniem? My też.
Tańcząc z ogniem, mimo że jest półtora metra od nas,
wciąż czuć ciepło. To sprawia, że czuliśmy się jak w domu.
Myślę tylko, że jej włosy zaraz staną w płomieniach.
Ocenimy prace pod kątem projektu, pomysłu i umiejętności technicznych.
Zwycięzca otrzyma tytuł Najlepszego dmuchacza
i otrzyma ostatnią przewagę w konkursie.
- Nieźle. - Dobra.
Chcę mieć przewagę, ale teraz chcę wygrać. Potrzebuję zwycięstwa.
Artysta, który nas nie zachwyci, będzie ronił łzy klauna
i opuści hutę.
Na to zadanie macie 4,5 godziny.
Wasz czas zaczyna się teraz.
PROJEKT
Uwielbiam to zadanie.
Robię brodatego smoka, który jest też kobietą z brodą.
To hołd dla Annie Jones,
jednej z najsłynniejszych kobiet z brodą w historii.
Opowiadała się za zmianą norm dotyczących dziwactwa.
Robię fokę. Jest na piedestale i skacze przez krąg ognia.
Krąg ognia symbolizuje obręcze, przez które wszyscy musimy skakać.
Wszyscy uczestnicy musieli przeskoczyć ich wiele.
Wiele dla tego poświęciliśmy.
Zostawiłem dziewczynę w domu. To nie jest łatwe.
Bardzo mnie wspiera i chce, żebym wygrał.
Próbuję przejść do następnego zadania.
Robię morsa o imieniu Walter.
Chce się dostać do cyrku, ale nie idzie mu dobrze.
Ciągle przebija piłki, które ma trzymać na głowie.
Będzie uroczy.
To cyrk, powinno być fajnie. Tak jakby. Będzie dobrze.
Robię swego rodzaju klauna, ale w formie niedźwiedzia.
Mam w sobie misia.
Jak rosyjski tańczący niedźwiedź z fezem na czubku głowy. Wieczny artysta.
Jako artyści wiele ryzykujemy, obnażamy się publicznie,
przekazujemy trochę siebie widowni.
Pomyślałem o cyrku politycznym.
Zrobię słonia inspirowanego klaunem.
Słoń ma pomarańczowy tupecik i pomarańczową twarz.
Rozumcie to, jak chcecie.
TWORZENIE
Tematem przewodnim jest „cyrk”.
- Jazda. - Raz kozie śmierć.
Będzie dużo grudek, dużo podgrzewania.
- Zrobimy morsa o imieniu Walter. - Super.
Najpiękniejsza wytop, jaki wzięłam
WYTOP – STOPIONE SZKŁO Z PIECA
Teraz się spocimy.
Gdybym był artystą cyrkowym, chciałbym być ludzką kulą armatnią.
Byłoby super latać w powietrzu.
Jest za mały na kulę armatnią.
Chciałabym pracować z egzotycznym zwierzęciem, tygrysem albo lwem.
Wracaj tam.
Tylko Minhi mogła zaliczyć trapez.
Dobrze wyglądasz, Minhi!
Słucham?
Nie, moja dziewczyna to ogląda.
Bywa, że w hucie jest jak w cyrku.
Musimy być szybcy, szybko myśleć i igrać z ogniem.
Mirando, co ci się podoba w pracy z ogniem?
Praca sama w sobie jest ekscytująca, ale mimo że jest wybuchowa,
jej zachowanie jest przewidywalne.
To jak dmuchanie szkła. Wykorzystanie gorąca do czynienia magii z materiałem.
Dmuchacze robią to cały czas.
Takiego kształtu chcę.
Igramy z ogniem i żonglujemy stopionym materiałem.
Mamy tu istny gabinet osobliwości.
Zaczynamy od niedźwiedzia. Tańczący niedźwiedź.
Robię płaczącego misia cyrkowego w fezie, który tańczy na balu,
Mirando, chyba każdy dzieciak fantazjuje o ucieczce z domu
i dołączeniu do cyrku. Jak to jest?
Trasa bywa czasem samotna.
Zaletą cyrku jest to, że społeczność cię wspiera.
O rety, to kolejne podobieństwo. Artyści wspierają się nawzajem.
Nawet przy takiej rywalizacji chcą, by inni odnieśli sukces.
Wszyscy chcemy wygrać, ale nie chcemy wzajemnie się pokonywać.
- Dobrze wygląda. - Dzięki.
Dmuchacze szkła wspierają się, bo to sport zespołowy.
Robię teraz głowę słonia. Później dodam trąbę.
Zrobimy muszkę.
Zakładam wielką muszkę na piersi Waltera.
Czy muszka ma coś pośrodku?
Miałem tylko przypinane.
Katherine, zapytałbym, co ty byś zrobiła w tym zadaniu,
ale, jak rozumiem, już to robiłaś.
Trochę. Razem z kolegą pracowaliśmy nad pracą opartą na klaunach.
Jak ożywiasz cyrk w swojej pracy?
Kolor jest niezwykle ważny. Chcę go zobaczyć u nich bardzo dużo.
Sklep Olympic Color Rod zaopatrzył hutę we frytę, proszek i sztabki.
- Żadnego błaznowania. - Zdecydowanie nie.
Super.
POZOSTAŁY CZAS: 3,5 GODZINY
Nie jest źle.
Pomyślałem, że zacznę od kręgu. Nigdy wcześniej go nie robiłem.
Mój asystent przyniósł pomarańczowe szkło.
Owijam je na obręczy, by stworzyć płomienie.
Trzeba uważać.
Jest delikatna. Zbyt długie wietrzenie może wywołać pęknięcia naprężeniowe.
Nie ma czasu na nową.
Będziemy ścigać się z czasem.
Niedźwiedź Dana zaczyna go przypominać.
Dan używał tego motywu, by przedstawić swoją rdzenną kulturę.
Może mieć przewagę, jeśli chodzi o szybkie stworzenie niedźwiedzia.
Zabawia publiczność, jak ja.
Czy to ja? Nie. Nie jestem niedźwiedziem. Ale mam cechy niedźwiedzia.
Moja rodzina, Dzieci Zachodzącego Słońca,
potomkowie Heiltsuk, to rodzina niedźwiedzi.
Cały czas noszę naszyjnik z misiem,
który jest herbem naszej rodziny. Zawsze pamiętaj, skąd pochodzisz.
Te oczy wyglądają dobrze.
Robię smoczą kobietę z brodą.
Nieźle. Można robić powieki.
Dużo myślę o tym, że jestem ostatnią kobietą w konkursie.
Ta praca podważa role płciowe.
Kobieta może mieć brodę, kobieta może pracować w hucie.
To nie umniejsza jej kobiecości.
Będę strzelać do gwiazd. Raczej nie trafię, ale czasem trafiam.
Pracuję nad płetwami morsa. Podgrzej.
Nie jestem artystą, mam pracę. Ale mam też drugą stronę. Tworzę dzieła sztuki.
Szansa bycia artystą na pełny etat,
zwłaszcza jeśli wygram, może odmienić moje życie.
- Bardzo się cieszę. - Super.
Robię słonika, który zawiera jakby polityczną karykaturę.
Teraz robię gałki oczne i nadaję oczom nieco tekstury.
W tym zadaniu chodzi o rzeźbienie i dbanie, by miał osobowość.
Inaczej ta praca nie ma wiele do powiedzenia.
To będą włosy.
Nakładam warstwy pomarańczy i żółci, żeby uzyskać pasemka.
Podgrzeję i użyję szczotki drucianej, by nanieść na nią teksturę dla głębi.
Tak. To mi się podoba.
Zostały nam dwie godziny! Dwie godziny.
Autobus problemów. Podwieźć kogoś? Dla każdego znajdzie się miejsce.
Muszę się chyba trochę pospieszyć.
Ciekawe. John Sharvin robi morsa, a Trenton robi fokę.
Patrzyli na swoje notatki? Co tu się stało?
Istnieje obawa, że prace Johna i moja są podobne.
Dodamy gościowi trochę tłuszczyku.
Ja i Trenton jeszcze nie wygraliśmy.
Jesteśmy na szarym końcu.
Ostatecznie walczysz tu przeciwko sobie i z tym, co możesz stworzyć.
Najlepsza płetwa do przodu.
Obróć. Stop.
Pracuję nad spodniami. Czerwono-białe spodnie w paski.
Trochę jak u Wujka Sama.
Rysuję paski na spodniach czerwoną laską,
bo to da mu to cyrkowe odczucie.
Gdy pomyślałem o Wujku Samie, od razu zobaczyłem kostium klauna,
idealny dla słonia.
Dobra, podgrzanie.
Cześć, Dan. Nad czym pracujesz?
Nad tańczącym niedźwiedziem.
Obnażającym duszę dla mas.
- Tak właśnie się czujesz? - Trochę.
Przy zadaniach trzeba się napocić.
W każdym z tych zadań trzeba się mocno starać.
Czasu jest mało. To obciąża twoją kreatywność.
Czy czujesz, że dzięki tym zadaniom stajesz się lepszym artystą?
Każde zadanie odrywa kolejną warstwę z cebuli,
- odkrywając coraz więcej. - Tak.
Nie wygrałem od czasu pierwszego wyzwania.
Nie będę kłamał, przydałaby mi się wygrana.
Ale trzeba trochę stracić, żeby naprawdę tego chcieć.
Wiedziałem, że będzie ciasno.
Teraz robię kły dla Waltera.
Zaraz przyczepimy brodę.
Denerwuję się. Zawsze, gdy robisz wystające grudki, są one kruche.
O rany. To będzie problem.
Szkło może pęknąć w każdej chwili,
a jeśli nie będę uważać, to będzie mój koniec.
Tego się boję. Muszę to podgrzać.
Obróć.
To płetwa, rozumiesz? Tak. Dobra, podgrzej.
Pozostała wam godzina. Godzina!
Tik-tak.
Podgrzej.
Ten konkurs naprawdę odbija się na wszystkim. Emocjonalnie, na moim ciele.
Muszę wytrwać!
Wygrywasz i czeka cię kolejne zadanie. Zawsze czujesz tę emocjonalną presję.
To bardzo trudne. Oglądając to w domu, myślisz, że też tak możesz.
Będąc tutaj, myślisz: „Muszę to zrobić”.
Załatwmy to.
Szczerze mówiąc, część mnie chce czasem wrócić do domu.
Pocę się.
Trudna szkoła życia.
- Unieś. Trzymasz? - Tak.
Podgrzej.
Dobrze. W porządku.
Obróć.
Nieźle.
Artyści, czas ucieka Zostało tylko 20 minut!
Czas się spieszyć.
Robię nakrycie głowy.
Mam tylko 20 minut na zrobienie garderoby.
Czas się ruszyć. Nie wiem, czy mi się uda.
Wrogiem jest czas.
Muszę dodać trąbę, ostatni element, który ożywi słonia,
bo bez niej wygląda bardzo dziwnie. Kończy mi się czas.
Musisz to podgrzać.
Ostatnie podgrzanie. Spotkamy się na miejscu.
Cholera.
To musi wystarczyć.
Artyści, zostało ostatnie pięć minut!
Gotów?
Powoli i spokojnie.
Wejdź pod nią.
Dasz radę. Weź to.
Raz, dwa, trzy, start. Pięknie.
Weź go.
Idziemy.
Po lewej.
Weź głęboki wdech.
Delikatnie.
O tak.
- Piątka. - Nieźle.
- Coś zrobiliśmy. - Tak, stary.
PREZENTACJA
„SMOCZA KOBIETA Z BRODĄ”
Musieliśmy stworzyć pracę inspirowaną cyrkiem.
Jestem zachwycona tym, jak wyszła moja praca,
ale nie mam wpływu na opinie oceniających.
„DAN-MIŚ”
Wykorzystujemy nasze prace, by pokazać, przez co przechodzimy lub co myślimy,
dzieląc się częścią siebie z ludźmi, na dobre i na złe.
„NUMER NIEMOŻLIWY”
Każdy przechodzi wyzwania i skacze przez obręcze.
Musisz iść dalej i mieć nadzieję, że przejdziesz na drugą stronę.
Mam nadzieję, że oceniający zrozumieją odniesienie i się uśmieją.
To nie jest deklaracja polityczna. To punkt ogólny widzenia na politykę.
„PRZESŁUCHANIE WALTERA”
Mam nadzieję, że jurorzy się uśmiechną i zobaczą w tym siebie.
Sztuka nie zawsze musi być poważna. Mam nadzieję, że uszczęśliwia ludzi.
Witamy w wesołym miasteczku.
To praca Johna Sharvina.
- Jest świetna! Zobacz, jak wygląda skóra. - Jest super.
Świetnie poradził sobie z morsem.
Te piłki bez powietrza też wyglądają świetnie.
Kiedy myślę o cyrku, niekoniecznie myślę o miejscu, w którym są morsy.
Myślisz, że może właśnie o to chodzi?
Że to zwierzę nie do końca pasuje do cyrku?
To symbolizuje opowieść Johna o jego dążeniu do stania się dmuchaczem szkła.
Jest inżynierem, a odnosi sukcesy jako artysta w szkle.
Uważam, że jest w tym coś bardzo ujmującego.
To foka Trentona.
„Krąg reprezentuje opozycję między nami a tym, gdzie chcemy być”.
Podoba mi się jego narracja,
wyzwania i przeszkody, które trzeba pokonać, by osiągnąć cel.
Podoba mi się kolorystyka. Przejście kolorów na foce.
Szkoda, że nie poświęcił więcej czasu na projekt kręgu i podstawy.
Świetnie się spisał z płomieniami.
Reszta konstrukcji wydaje się nieco zrobiona w pośpiechu i mniej uważna.
Nie wiem, czemu pod kręgiem jest łyżka.
Ja też.
Czy ta foka ma u ciebie plusa?
- Trafiłaś z tym jak piłką w płot. - Proszę bardzo.
To praca Dana.
Mnie wygląda to na jeden kawałek szkła.
Ciało jest z jednego kawałka.
Piłki i fez to osobne elementy.
Ale chyba połączone na gorąco. Wszystko zrobione na raz w hucie.
Technicznie to sporo.
- Mógłbym obejść się bez łez. - Łzy?
Nawet ich nie widziałam.
U niedźwiedzia w czapce, który musi śpiewać i tańczyć, by coś dostać,
już widać ten smutek i żałość.
Może łzy są trochę nietaktowne?
Pora porozmawiać o słoniu w pokoju. To praca Johna Morana.
Chyba mam przeczucie, do kogo się tu odnosi.
Co ty nie powiesz.
Tekstura jest świetna.
Fałdy na skórze słonia, włosy,
materiał jego wymiętego stroju w stylu Americana,
wszystko wiele dodaje do ogólnej aury politycznego klauna.
Przeszedł samego siebie.
Jest to zgodne z pracą Johna Morana.
Zawsze ma polityczne przesłanie.
Pomijając politykę, to naprawdę dobrze zrobiona praca.
Zgadzam się. Tak.
To smocza kobieta z brodą Minhi.
Brodate smoki to jedne z moich ulubionych jaszczurek. Są urocze.
Tekstura jest świetna. Z czystej estetyki nie wiem,
czy jestem fanem kształtów użytych w brodzie.
Uwielbiam te oczy.
Twarz jest pięknie wyrzeźbiona.
Nie porywa mnie wygląd spódnicy.
To trochę rozpraszające, może nawet dominujące.
Odciąga uwagę od wyrzeźbionej głowy.
- Nie zgadzam się ze wszystkimi. - O nie. Dobra.
Jest super. Połączenie tekstury i koloru…
Ta spódnica przypomina mi kołnierzyk klauna.
Dla mnie to bardzo zabawne, jak w cyrku.
Prawda.
Co wy na to? Przyprowadzić dmuchaczy?
Dobrze, że nie powiedziałeś: „Wezwać klaunów”.
Denerwuję się.
Zawsze się denerwuję. Jako artysta narażam się na ryzyko.
Kiedy próbuję stworzyć coś, co przekaże pewną wiadomość,
może to być strzałem w dziesiątkę albo totalną klapą.
Nie chciałbym wracać do domu. Zrobiłem, co mogłem. O więcej nie proszę.
Artyści, ożywiliście cyrk swoimi dziełami w galerii.
Byłam pod wrażeniem żywych, jasnych kolorów
i rozpoznałam klasyczne, tradycyjne motywy cyrkowe. Świetna robota.
Dan, jak podszedłeś do tego zadania?
Postanowiłem wykorzystać moje osobiste doświadczenia.
Zwłaszcza w tej atmosferze to bardziej widowisko, niż zwykle.
Myślałeś o umieszczeniu pasków większej kuli pod kątem,
by nadać jej wrażenie ruchu?
Chciałem umieścić niedźwiedzia w środku tak zwanego zakończenia lasek,
żeby połączyć cały projekt.
Świetna robota z misiem i wszystkimi akcesoriami.
Byłam ciekawa tych łez.
To tak jakby łzy klauna.
Miś uwielbia tańczyć, ale jest rozczarowany, że musi nosić fez.
Dzięki, Dan.
Trenton.
Ogień był naprawdę piękny. Bardzo mi się podobał.
Na górze kręgu jest łączenie.
Co sądzisz o samym połączeniu?
Mogłoby być czystsze.
Zdaje się, że podstawa pod krąg ognia to łyżka. Powiesz coś o tym?
Chodzi o mnie i o to, gdzie zacząłem.
Nie pochodzę ze środowiska, które…
- Wszystko podane na tacy. - Tak.
To symbolizuje to.
To czyni nas wspaniałą społecznością, bo pochodzimy z różnych środowisk,
ale mówimy tym samym językiem szkła.
- Dzięki, Trenton. - Dziękuję.
Minhi.
Podoba mi się tekstura.
Zastanawiam się, dlaczego użyłaś szpiczastych wypustek.
Myślałam o tym, żeby bronić tego, co cię wyróżnia,
a szczególnie brodaty smok nadyma się, gdy poczuje się zagrożony.
- Dzięki, Minhi. - Dziękuję.
John Moran.
Chciałem stworzyć karykaturę polityka,
ale też dołączyć motywy widoczne w cyrku
i dodać komentarz o politycznym cyrku.
Kiedy tworzysz taką pracę, boisz się, że zrazisz do siebie ludzi?
Zawsze, gdy pracuję nad polityką, chodzi o zapoczątkowanie rozmowy.
Nie wierzę, że to zraża ludzi. Ale to nie ja o tym decyduję.
- Dziękuję, John. - Dziękuję.
Chętnie posłuchamy Johna Sharvina, znanego jako Mors Walter.
Chciałem przedstawić Waltera jako gościa, który naprawdę chce odnieść sukces,
ale ciągle mu się nie udaje.
Bierze to sobie do serca, nie poddaje się, trwa w swoich upadkach.
Pewnie w twoim przemyśle, szkle, a także w moim, w cyrku,
porażki są bardzo częste.
Ludzie mówią, że nie możesz nic zrobić albo że jesteś za stary.
Twój mors do mnie pasuje.
Dzięki, cieszę się.
Uważam, że twoje wykonanie tego dzieła jest jak do tej pory najlepsze.
- Jesteś zadowolony z tego, jak wyszło? - Doceniam komplement.
Jestem bardzo zadowolony z tego, jak to wyszło.
Dziękuję, artyści. Teraz się naradzimy.
Mieliśmy morsa i fokę. Trudno ich nie porównywać.
Chcę wygrać zadanie jako artysta, ale chcę tylko przejść dalej.
Zrobiłem, co mogłem. Oby oceniający też tak uważali.
Dobre intencje. Może nie wylądował tam, gdzie trzeba.
Jeśli ta praca odeśle mnie do domu, pociesza mnie to, że broniłam swojego.
Dziękuję za czekanie. Podjęliśmy decyzję. Dziś Najlepszym dmuchaczem zostaje…
John.
Sharvin.
Dziękuję. Wspaniale.
Trochę to zajęło.
Ale fajnie jest przedstawić moje najlepsze prace
i być docenianym. Dobrze się czuję.
Czekaliśmy na to.
Johnie Sharvinie, zdobyłeś ostatnią przewagę w konkursie,
a to…
zostanie ujawnione w następnym zadaniu. Jak zwykle.
A teraz, artystą, który nas nie zachwycił
i musi opuścić warsztat, jest…
Trenton.
Dziękuję. Zgadzam się z tą decyzją.
Pożegnaj się i opuść hutę szkła.
Ten konkurs nie jest dla osób o słabym sercu.
Przyszedłem tu i szybko nauczono mnie pokory.
Trzymaj, bracie.
Dan dał mi swój wisior. Wielkie hychka dla niego.
To wiele dla mnie znaczy.
Otrzymanie czegoś, co ktoś zrobił własnymi rękami, jest warte więcej niż pieniądze.
Napisy: Grzegorz Marczyk