‎ในซีซั่นนี้ของเป่าแก้วสร้างศิลป์
‎นักเป่าแก้วผู้เก่งกาจสิบคนจากทั่วโลก
‎มายังโรงเป่าแก้วที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกาเหนือ
‎มาเป่าแก้วกัน
‎ด้วยท่อเป่าแก้ว ท่อนเหล็ก และไม้พาย
‎พวกเขาต่อสู้กันเพื่อชื่อเสียงและเงินทอง
‎- ไว้บนโต๊ะ ‎- ตายแล้ว
‎วุ่นวายสุดๆ
‎แก้วเอาชนะแคลร์ ร็อบ แมดดี้ เบรนน่า เกรซ
‎เทรนตัน แดน และจอห์น ‎พวกเขาล้วนถูกเชิญออกจากโรงเป่าแก้ว
‎ในโจทย์ข้อสุดท้าย เหลือแค่มินฮีกับจอห์น โมแรน
‎การเป็นสุดยอดนักเป่าแก้วคงเปลี่ยนชีวิตฉันไป
‎นี่เป็นการเดินทาง ‎ที่เปี่ยมด้วยอารมณ์ มันเหนือจริง
‎ใครจะเป็นแชมป์เป่าแก้วสร้างศิลป์ ‎และครองตำแหน่งสุดยอดนักเป่าแก้ว
‎ผมนิค ยูฮาส และนี่คือตอนสุดท้าย ‎ของซีซั่นนี้ของเป่าแก้วสร้างศิลป์
‎นักเป่าแก้ว ขอต้อนรับสู่ช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอย
‎รอบชิงชนะเลิศ
‎ฉันทำได้
‎เมื่อเช้าผมพูดว่า "ฉันมีโอกาสชนะ ‎การแข่งขัน 50 เปอร์เซ็นต์"
‎ผมยังไม่อยากเชื่อเลย
‎จอห์น มินฮี พวกคุณเอาชนะ ‎นักเป่าแก้วที่ยอดเยี่ยมอีกแปดคน
‎และผ่านโจทย์เก้าข้อจนมาถึงจุดนี้ ในตอนนี้
‎มันเป็นเรื่องที่ผมยังไม่เข้าใจ
‎ฉันทุ่มสุดตัวกับการแข่งขันครั้งนี้
‎และตอนนี้ สำหรับโจทย์ข้อสุดท้าย
‎เปิดประตูแกลเลอรีด้วยครับ
‎การเห็นแกลเลอรีที่ว่างเปล่า ‎ก็เหมือนกับเห็นผืนผ้าใบโล่งกว้าง
‎ผมไม่รู้ว่าผมชอบหรือกลัวกันแน่
‎พวกคุณมีเวลาแปดชั่วโมง ‎ในการเติมเต็มครึ่งหนึ่งของแกลเลอรี
‎โจทย์คือให้สร้างศิลปะจัดวางจากแก้ว ‎ที่เป็นอันหนึ่งอันเดียว ไม่ซ้ำใคร และน่าดื่มด่ำ
‎ที่จะทำให้ทุกคนทึ่ง
‎ธีมของการจัดแสดงขึ้นอยู่กับคุณ
‎แต่เราหวังว่าคุณจะสร้าง ‎ผลงานชิ้นเอกทางด้านเทคนิค
‎ที่มีข้อความที่ทรงพลังและเป็นตัวคุณเอง
‎ครับ
‎ไม่กดดันเลย ไม่เป็นไรหรอก
‎นอกจากพวกคุณจะแข่งกัน ‎เพื่อแพ็กเกจรางวัลมูลค่า 60,000 ดอลลาร์
‎ซึ่งรวมถึงการเป็นศิลปินในพำนักที่ ‎พิพิธภัณฑ์แก้วคอร์นนิงซึ่งมีชื่อเสียงระดับโลก
‎ผลงานที่ชนะการแข่งขัน ‎จะถูกจัดแสดงที่คอร์นนิงอีกด้วย
‎การแสดงผลงานที่คอร์นนิงเป็น ‎เป้าหมายในชีวิต เป็นสิ่งที่ต้องทำก่อนตาย
‎วันนี้คุณสองคนมีโอกาสทำความฝันนั้นให้เป็นจริง
‎ผมอยากชนะมาก มันเป็นอย่างเดียว ‎ที่ผมคิดถึงตั้งแต่สมัครเข้าแข่งขัน
‎ผู้ที่จะมาช่วยประเมินผลงานคือภัณฑารักษ์ ‎แผนกงานแก้วยุคหลังสงครามและร่วมสมัย
‎ที่พิพิธภัณฑ์คอร์นนิง ซูซี่ ซิลเบิร์ต
‎ซูซี่ ซิลเบิร์ตเป็นคนดัง
‎ฉันชื่นชมเธอมาก นี่ทำให้ฉันปลื้มนิดหน่อย
‎ฉันรู้ว่าช่วงเวลานี้ตึงเครียดมากสำหรับพวกคุณ
‎ฉันเลยพาคนงานเป่าแก้วหกคน ‎จากพิพิธภัณฑ์แก้วคอร์นนิงของเรา…
‎- เยี่ยม ‎- มาช่วยพวกคุณสร้างผลงาน
‎และทำให้ภาพที่คุณคิดไว้กลายเป็นจริง
‎เราจะประเมินผลงานจากการออกแบบ ‎แนวคิด และการนำเสนอโดยรวมของงานจัดวาง
‎รวมถึงงานทุกชิ้นของพวกคุณในเป่าแก้วสร้างศิลป์
‎- พร้อมจะเริ่มกันหรือยัง ‎- พร้อม
‎ลุยเลย
‎เวลาเริ่ม…
‎ณ บัดนี้
‎(ออกแบบ)
‎โจทย์นี้มีความหมายกับผมมาก ‎ผมเลยรู้สึกกดดันมากกว่า
‎ฉันตื่นเต้นมากที่ได้ร่วมงานกับพวกคุณ
‎สิ่งที่พวกเขาขอไม่ง่ายเลย
‎แบบ "สร้างงานที่ดีที่สุดที่เคยสร้างมา ‎แต่มีเวลาแค่แปดชั่วโมง"
‎โชคดีนะ
‎นี่คือภาพผลงานชิ้นก่อนๆ ‎ของจอห์นกับมินฮีในโจทย์เก้าข้อที่ผ่านมา
‎จอห์นยึดติดกับสิ่งที่รู้อยู่แล้ว
‎เขาไม่ได้ผลักดันตัวเองออกจากกรอบเท่ามินฮี
‎วิธีที่เธอใช้แก้วในโจทย์แต่ละข้อมันพัฒนาขึ้น
‎คุณคิดว่าใครเป็นฝ่ายได้เปรียบ
‎บอกตามตรงนะ ในรอบชิงชนะเลิศ ‎มันขึ้นอยู่กับแนวคิด การออกแบบ เทคนิค
‎ทุกอย่าง และทั้งสองคนทำได้ดีในทุกด้าน
‎ทั้งสองคนมีโอกาสชนะ
‎ฉันเห็นด้วยค่ะ
‎จอห์นมีความเสมอต้นเสมอปลาย ‎ด้านการขึ้นรูป แสงเงา และด้านอื่นๆ
‎แต่งานหลายชิ้นของมินฮีก็ใช้ทักษะขั้นสูง
‎และน่าสนใจ เธอมีชีวิตชีวา
‎ฉันคิดว่าน่าสนใจมากที่ได้เห็นว่า ‎ศิลปินทั้งสองคนต่างกันแค่ไหน
‎ตรงพื้น ผมอยากทำเป็นหินปูพื้นที่ติดอยู่ด้วยกัน
‎จะมีพุ่มไม้หรือหญ้าผุดขึ้นมาเหมือนงอกจากดิน
‎ผมอยากให้คนได้สัมผัสช่วงเวลาที่พื้นสีขาวปริแตก
‎และเผยให้เห็นชีวิตที่อยู่ข้างใต้
‎เราจะทำงานชิ้นใหญ่
‎เราจะทำให้ใหญ่ที่สุดเท่าที่ทำได้ ‎มันจะได้มีตัวตนที่เด่นชัด
‎มีสีสันหลากหลาย
‎และเราจะลงสีด้วยเมอร์รีนี
‎งานของฉันจะเป็นทรงกลม
‎ที่เป็นสัญลักษณ์ของไฟ ‎ในจิตวิญญาณที่กำลังพุ่งทะยาน
‎เหมือนมันกำลังดึงตัวออกจากน้ำมันดิน ‎และโคลนในหลายๆ จุด
‎มันคือการผงาดขึ้นจากเถ้าถ่าน
‎ตรงนี้จะมีตุ๊กตากระต่าย
‎มันถูกทิ้งไว้
‎กระต่ายควรจะเป็นของเล่นเด็กที่ถูกทิ้งไว้
‎แต่มีดอกไม้งอกจากมัน สื่อถึงการเกิดและเติบโต
‎จะมีอะไรอยู่บนแท่นหรือห้อยจากเพดานไหม
‎ไม่ งานชิ้นนี้เกี่ยวข้องพื้นล้วนๆ
‎ทุกอย่างจะอยู่บนพื้น
‎ผมรู้สึกว่ามันเสี่ยงที่ไม่ใส่ของให้เต็มพื้นที่จัดแสดง
‎แต่มันเป็นความเสี่ยงที่พิจารณาแล้ว
‎พอใกล้หมดเวลา ฉันจะให้ทุกคนมาช่วยกัน
‎สร้างความมืดที่ปกคลุมพื้นให้มากที่สุด
‎- ดูเหมือนเราจะเจองานหิน ‎- ฉันคิดว่าอย่างนั้น
‎- มาเริ่มกันเลย ‎- ลุยเลย
‎(สร้างสรรค์)
‎- นี่คือส่วนที่สนุก ‎- ใช่
‎ลุยเลย
‎ตอนนี้ผมตื่นเต้นมาก
‎- ใช่ คู่หู ‎- ใช่ เรากำลังทำงาน
‎ผมกำลังจัดการทีมคอร์นนิง
‎ผมจะให้ทอมกับเอริคดูวิธีทำอิฐ ‎แล้วปล่อยให้ทำเอง
‎ผมอยากให้มีเนื้อสัมผัสมากกว่านี้ ‎แตะๆ ตรงผิวหน้า
‎ครับ
‎ผมกับเฮเลนจะทำชิ้นส่วนกระต่าย
‎ไส้จะออกมาจากตรงกลางลำตัวหรือตรงมือ
‎ใช่ ตรงกลางลำตัว
‎ผมทำแก้วมงกุฎไม่ค่อยเก่ง เอริคจะเป็นคนทำ
‎รู้สึกดีจัง
‎เป็นช่วงที่สนุกดี
‎โจทย์นี้สำคัญมาก ทุกอย่างที่ฉันทำ ‎ก็เพื่อมาอยู่ที่นี่ในตอนนี้
‎ฉันรู้สึกดีมากที่มาถึงจุดนี้ในการแข่งขัน
‎สามีสนับสนุนให้ฉันสมัคร
‎เขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง
‎ฉันเลยคิดว่า "โอเค ฉันจะมาแข่ง" ‎แล้วฉันก็มาอยู่ที่นี่
‎อย่าให้มีส่วนที่เย็นนะ
‎ฉันไม่รับปากอะไรทั้งนั้น
‎ซูซี่ คุณเดาได้ไหมว่าใครจะชนะ
‎ไม่ อย่างหนึ่งที่แปลกเกี่ยวกับการที่ฉันมาที่นี่
‎คือฉันไม่คิดว่าศิลปะมีผู้ชนะ
‎การชนะด้านศิลปะคือการสร้างผลงานทุกวัน
‎ตอนแรกที่อยากเป็นศิลปิน ฉันอยากเป็นจิตรกร
‎ทันทีที่ฉันเข้าไปในโรงเป่าแก้ว ‎ฉันก็ทิ้งทุกอย่างและไม่วาดภาพอีกเลย
‎ตั้งแต่นั้นมาฉันก็สนใจแต่แก้ว
‎เราบอกว่ารางวัลนี้เปลี่ยนชีวิต ‎มันจริงแค่ไหนครับ
‎ฉันคิดว่ามันจริงสุดๆ
‎รางวัลในตอนท้ายคงเป็นอะไรที่น่าทึ่งมาก
‎ผมทำงานนี้มา 20 ปีแล้ว ไม่มีเงินเก็บ ‎ไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง ไม่มีเงิน
‎การมีเงินในธนาคาร
‎และเป็นศิลปินในพำนักที่พิพิธภัณฑ์ ‎อย่างคอร์นนิงคงเหมือนฝันเป็นจริง
‎มันเป็นจุดพลิกผันใหญ่ของศิลปินหลายคน
‎เร่งมือเข้า
‎(แจ็กไลน์ - จุดที่แคบที่สุดที่แก้วแยกจากท่อเป่า)
‎ผลงานนี้เล่าถึงการเดินทางของฉัน ‎ความมุ่งมั่นของฉันที่จะสู้ต่อไป
‎ทรงกลมนี้ต้องมีสีสันสดใส ‎มันเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง
‎ฉันเลยใช้สีโทนร้อน
‎สีแดงและเหลือง แสดงถึงจิตวิญญาณอันเร่าร้อน
‎ฉันตัดสินใจใช้เทคนิคเมอร์รีนี
‎ฉันจะใช้เมอร์รีนีสร้างลวดลาย ‎ที่มีลักษณะค่อนข้างเหมือนกันและกลม
‎เห็นปล้องแก้วหักๆ เยอะเลย
‎มันเอาแต่หัก แท่งนั้นก็เหมือนกัน
‎มันไม่ควรเป็นแบบนั้น
‎เกิดปฏิกิริยากับแก้วใส
‎ที่ทำให้ทุกอย่างแตกละเอียด
‎ใช่ โชคร้ายที่บางครั้งมันก็เกิดขึ้นได้
‎ฉันต้องตัดสินใจปรับแผน ‎ฉันเสียเวลาไปสองชั่วโมงแล้ว
‎ฉันจะทำตามแผนเดิม ‎แค่สีต่างกันนิดหน่อยและหวังว่าจะมีเวลาพอ
‎(เหลือเวลาหกชั่วโมง)
‎ผมกำลังทำเนื้อสัมผัสของกระต่าย
‎เราอยากให้มันดูเหมือนตุ๊กตา
‎- นี่จะทำให้มันดูนุ่มฟู ‎- ใช่
‎กระต่ายเป็นของเล่นเด็กที่ถูกทิ้งไว้
‎มันคือความไร้เดียงสาที่หายไป
‎พ่อผมตายตอนผมอายุสิบขวบ
‎มันไม่ใช่เรื่องที่ผมพูดถึงมากนัก ‎แต่มันส่งผลต่อชีวิตผม
‎สำหรับผม ขั้นตอนนี้เป็นการปลดปล่อย ‎มันคือวิธีที่ผมทำความเข้าใจทุกอย่าง
‎ผมคิดว่านั่นคือสาเหตุที่ผมทำมัน
‎ออกมาเหมือนที่คิดไว้เลย
‎ซีซั่นนี้เป็นครั้งแรก
‎ที่ผลงานที่ชนะการแข่งขัน ‎จะถูกจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์แก้วคอร์นนิง
‎มันส่งผลกระทบต่อศิลปินแค่ไหนครับ
‎ฉันหวังว่ามันจะส่งผลกระทบอย่างมาก
‎พิพิธภัณฑ์แก้วคอร์นนิง ‎เป็นพิพิธภัณฑ์แก้วชั้นนำของโลก
‎ดีมาก
‎มันเป็นเวทีอันยอดเยี่ยมที่ศิลปินหลายคนฝันถึง
‎ทุกอย่างนำมาสู่สิ่งนี้ ‎มันคือสิ่งที่เราคิดถึงตลอดเวลา
‎ฉันยังไม่คิดเรื่องแสดงผลงานที่คอร์นนิง ‎เพราะไม่อยากให้เป็นลางร้าย
‎ทีมของจอห์นใช้เวลาเยอะมาก ‎กับการทำเนื้อสัมผัสของชิ้นส่วนต่างๆ
‎ใช้เวลาเยอะมาก ฉันหวังว่ามันจะคุ้ม
‎ถึงตอนนี้ ผมทำหัวกระต่ายเสร็จแล้ว
‎เราสร้างอิฐกองหนึ่ง และนี่คือตัวของกระต่าย
‎เหลืออีกแค่นิดเดียว
‎มันใช้เวลาเยอะ
‎ผมพิถีพิถันเรื่องสีมาก อยากให้มันดูดี
‎เดี๋ยวนะ นี่ผมทำผิดด้านเหรอ
‎มันหันไปอีกด้าน
‎ผมทำให้หัวห้อยไปด้านหนึ่ง
‎แต่ตอนขึ้นรูปตัวดันทำไปอีกด้าน
‎ผมทำพลาด จะแก้เดี๋ยวนี้แหละ
‎นั่นแหละ
‎โชคดีที่ผมอุ่นชิ้นงานไว้แล้ว เราเลยแค่พลิกมัน
‎เราพูดกันว่า "สิ่งที่ทำให้คนเป็นนักเป่าแก้ว ‎ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาสร้างได้
‎แต่เป็นสิ่งที่พวกเขาซ่อมได้" ดังนั้น…
‎เรามีปัญหาด้านความเข้ากันได้นิดหน่อย
‎แก้วที่เป็นสีโทนร้อนแตกกระจุย
‎เราเลยต้องใช้สีอื่นแทน
‎ฉันเปลี่ยนไปใช้สีโทนเย็นอย่างสีฟ้า เขียว ม่วง
‎มันก็แตกเหมือนกัน
‎- แบบนี้ไม่ดีแน่ ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎เป็นเหมือนกันเลย
‎- มันแตกละเอียดจากภายนอก ‎- ใช่
‎นี่มันบ้าชัดๆ
‎ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี
‎บางทีแก้วก็มีความไม่เข้ากัน ‎แต่เราใช้แก้วแบบเดิมมาตลอด
‎ผมคิดว่าเธอใช้มันในแบบที่เราไม่เคยทำมาก่อน
‎เป็นยังไงบ้าง มินฮี
‎ไม่ดีเท่าไร
‎ผมไม่อยากชนะเพราะ ‎มินฮีสร้างผลงานที่ตั้งใจไว้ไม่ได้
‎ผมอยากให้เธอสร้างอะไรเจ๋งๆ
‎เราเสียเวลาไปเยอะมาก
‎ฉันรู้สึกหนักใจสุดๆ
‎สมองหยุดทำงาน ‎ฉันคิดไม่ออกและไม่รู้ว่าจะทำยังไง
‎ยังสู้อยู่ใช่ไหม
‎คุณทำได้
‎แค่อย่า… อย่าคิดมากเกินไป ‎ไม่เป็นไรหรอก โอเคไหม
‎คุณทำได้
‎การที่แคทเธอรีนบอกว่าฉันทำได้ ‎เป็นสิ่งที่ฉันต้องการอยู่พอดี
‎เอาล่ะ โชคดีค่ะ
‎ถึงตอนนี้ ฉันรู้ว่าฉันต้องเดินหน้าต่อ
‎แทนที่จะใช้แท่งสีซึ่งใช้ไม่ได้ผล ฉันต้องใช้ฟริต
‎ฉันเปลี่ยนจากเมอร์รีนีเป็นปล้องแก้ว
‎อย่างน้อยวิธีนี้ก็ทำให้ใช้สีโทนร้อนได้
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ผ่านไปแล้วสี่ชั่วโมง ‎เหลือเวลาอีกสี่ชั่วโมง ครึ่งทางแล้ว
‎โอเค อุ่นซ้ำ
‎- ปล่อยให้หย่อน ‎- ได้
‎- ไง แคทเธอรีน ‎- ไง จอห์น
‎คุณคาดหวังอะไรจากงานชิ้นนี้บ้าง
‎ผมอยากให้มันมีความดื่มด่ำในแบบที่ต่างออกไป
‎มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับแก้ว ‎ในที่ว่างอย่างเดียว มันขึ้นอยู่กับที่ว่างด้วย
‎คุณคิดว่ามันจะเสี่ยงไหม
‎ผมกลัวนิดหน่อย แต่ผมทำตามสัญชาตญาณมาตลอด
‎โจทย์ข้อสุดท้ายมีความหมายมาก
‎ผมเลยตัดสินใจสร้างงานชิ้นเล็กที่สุด ‎เท่าที่เคยสร้างในการแข่งขัน
‎- ฉันจะปล่อยให้คุณทำงาน โชคดีค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎(ไม้พายไม้ก๊อก - ใช้ขึ้นรูปและทำให้แบน ‎โดยไม่ดูดความร้อนจากแก้ว)
‎นั่นแหละ เหมือนไฟเลย
‎ระหว่างที่สร้างผลงานเกี่ยวกับ ‎การเอาชนะอุปสรรคและความลำบากในชีวิต
‎ฉันก็ทำแบบนั้นอยู่จริงๆ
‎นี่คือช่วงเวลาแก้ตัว
‎นี่คือตอนที่ฉันจะจัดเต็มและลุยให้สุด
‎อีกทางเลือกคือขดตัวแล้วยอมแพ้ ‎และฉันจะไม่ทำแบบนั้น
‎ฉันกำลังพุ่งทะยาน
‎ผมจะประกอบกระต่ายตอนร้อน
‎ติดแล้ว
‎ผมใช้วิธีนี้เพราะมันดูเป็นธรรมชาติที่สุด
‎สิ่งสำคัญคือตุ๊กตาสัตว์ตัวนี้ต้องดูเป็นธรรมชาติ
‎ผมชอบนะ
‎มันนอนถูกทางแล้ว
‎สีดูดีนะ เจ๋งมาก
‎เราทำทรงกลมใหญ่
‎ไม่ได้ใช้เมอร์รีนี แต่เป็นโทนสีที่ฉันต้องการ
‎มันใหญ่ มันเตะตา
‎และในหลายๆ แง่ ‎ก้อนแก้วที่มีลายหมุนวนก็เหมาะกว่า
‎ฉันเลยรู้สึกดี
‎โอเค ทุกคน ยกและดึง
‎สวยมาก
‎ไปแล้ว
‎นั่นคืออย่างเดียวในตู้อบอ่อนของฉัน
‎ฉันต้องทำทุกอย่างที่เหลือ
‎(เหลือเวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่ง)
‎ผมอยากทำดอกไม้ดอกเล็กๆ
‎มันจะงอกออกมาจากกระต่าย
‎ตอนมาถึงใหม่ๆ ทุกคนที่นี่ทำให้ผมหวั่นใจ
‎ผมอยากพิสูจน์ให้ตัวเองและโลกเห็นว่า
‎ถ้าผมซื่อสัตย์ต่อตัวเอง ‎และสร้างสิ่งที่มีความหมายต่อผม
‎ผมจะชนะ
‎ผมชอบมันมาก
‎เราทุกคนกำลังสร้างความมืด
‎ด้วยกัน
‎นี่คือวัตถุคล้ายน้ำมันดิน
‎ที่พยายามปกคลุม ‎ลูกแก้วหลักของฉันที่กำลังลอยตัวขึ้น
‎- ไหวไหม ‎- ไหว
‎ฉันเพิ่งเก็บหยดสีดำที่ใหญ่ที่สุด ‎ในงานจัดวางในตู้อบอ่อน
‎นักเป่าแก้ว เหลือเวลาอีก 45 นาที
‎สิ่งสำคัญที่สุดคือการทำชิ้นส่วนเล็กๆ พวกนี้
‎มีหลายอย่างต้องทำและมีเวลาไม่มาก
‎ผมเลยกังวลจริงๆ
‎พลิก
‎โอเค เอาไปอุ่นให้หน่อย
‎ใช่
‎ศิลปะจัดวางที่ยอดเยี่ยมเป็นยังไงครับ ‎เทียบกับชิ้นงานทั่วไป
‎นอกจากจะคิดถึงส่วนประกอบ ‎เราต้องคิดด้วยว่าจะใช้พื้นที่ยังไง
‎การทำงานจัดวางเป็นเรื่องยาก ‎สำหรับศิลปินส่วนใหญ่
‎เราต้องคิดถึงองค์ประกอบหรืองานหลายชิ้น
‎ถึงจะสร้างตัวตนในพื้นที่ได้
‎ในหลายๆ แง่ การจัดวาง
‎อาจยากกว่าการสร้างชิ้นงานซะอีก
‎การวางของบนแท่นก็เรื่องหนึ่ง
‎แต่การทำให้ผู้ชมรู้สึกเหมือน ‎เดินเข้าไปในโลกอีกใบมันคนละเรื่องกันเลย
‎เอาเลย กดลงไปตรงๆ
‎นั่นแหละ
‎นี่คือสิ่งที่งอกระหว่างก้อนอิฐบนพื้น
‎จะต้องเจ๋งแน่
‎รู้สึกถึงความเหนียวหนึบสีดำ
‎เหลือเวลา 15 นาที ‎เอางานชิ้นสุดท้ายเข้าตู้อบอ่อนได้
‎- ร้อนและเหลวใช่ไหม ‎- ใช่
‎พอเวลาใกล้หมด ฉันก็รู้สึกว่า ‎มีชิ้นงานมากพอจะสร้างภาพที่คิดไว้
‎ถ้ามันออกมาอย่างที่คิด ‎มันจะเป็นงานชิ้นโปรดของผม
‎แต่ผมไม่รู้ว่ามันจะได้ผลไหมจนกว่าจะจัดวาง
‎มินฮี เหลือเวลาแค่ห้านาทีนะ
‎สวยงาม
‎- วางตะแคงก็ได้ ‎- ทำได้ดีมาก
‎- ดีมาก ‎- ขอบคุณ เพื่อน
‎ผ่านโจทย์มาสิบข้อ ผมคงคิดถึงที่นี่
‎เอาเลย ทีม พวกคุณยอดมาก
‎พอจัดวางชิ้นงานเรียบร้อย ‎ก็ถือว่าสำเร็จ ฉันมาสุดทางแล้ว
‎- ยินดีด้วยนะ ‎- ขอบคุณ
‎เราจะเริ่มจากเรียงอิฐ ‎แล้วเราจะทุบแก้วแล้ววางเศษแก้วรอบๆ
‎ผมเคยทำงานจัดวางมาก่อน ‎แต่ปกติต้องใช้เวลาสร้างเป็นเดือนหรือปี
‎เราสร้างความลึกด้วยก็ได้
‎ผมอยากให้ผู้ชมเข้าไปและเห็นพื้นที่แสนสงบ
‎ก่อนจะพบองค์ประกอบที่อยู่ผิดที่ผิดทาง
‎กระต่ายจะอยู่ตรงนี้ ใช่ ตรงมุมนี้
‎อันไหนห้อยต่ำกว่า
‎- ด้านล่างนี่เหรอ ‎- ชิ้นสีดำ
‎ถ้าไม่มีทรงกลม ไม่มีเสาหลัก ก็ไม่มีผลงาน
‎เอาล่ะ เริ่มเลย
‎นั่นคือจุดสนใจของฉันตอนที่เริ่มจัดวาง
‎- ฉันชอบนะ ฉันจะติดไว้ตรงนี้ ‎- เอาเลย
‎ที่ผมกังวลคือเศษแก้วมงกุฎ ‎ต้องเข้ากันและต่อกันได้สนิท
‎และดูเหมือนพื้นที่แตก
‎ดูดีมากเลย
‎- ใช่ และต่อตรงนี้ ‎- คุณอยากทำไหม
‎ฉันต้องคิดว่าชิ้นส่วนจะมารวมกันยังไง
‎และฉันอยากเติมแกลเลอรีฝั่งของฉันให้เต็มที่สุด
‎ผมจะไม่ขยับมัน ผมจะติดกาว
‎มันเริ่มดูหมิ่นเหม่
‎เพราะทุกอย่างต่อกัน ‎ถ้ามีอะไรขยับ ทุกอย่างอาจร่วงลงมาได้
‎ระวังด้านหลัง
‎- ระวังนะ ‎- ระวังอยู่
‎ใช้ชีวิตบนความเสี่ยง
‎ผมว่านี่เป็นงานชิ้นโปรดของผมในการแข่งขันนี้
‎ฉันรู้สึกว่านี่เป็นงานส่งท้ายที่ดีมาก
‎เพราะมันเกี่ยวกับความหวัง ‎และการมองไปข้างหน้า
‎ทุกคน สำเร็จแล้ว
‎- ขอบคุณนะ ทุกคน ทำได้ดีมาก ‎- ใช่
‎พวกคุณทำได้ดีมาก
‎กอดกันหน่อย
‎ได้เลย
‎(นำเสนอ)
‎ฉันหวังว่าผู้ประเมินจะรู้สึกถึง ‎ทุกอย่างที่ฉันใส่ลงไปในงานชิ้นนี้
‎ความลำบากและความสำเร็จ ‎จากการเอาชนะความยากลำบากนั้น
‎ฉันผ่านช่วงเวลาที่มืดมนมาได้
‎และอนาคตข้างหน้าก็สดใส
‎ผมได้แนวคิดจากพื้นที่สีขาว
‎ผมอยากให้คนเข้าไปในที่ว่างนี้
‎แต่ข้างใต้มีชีวิตที่งอกขึ้นมา หาทางส่องแสง
‎ขอต้อนรับสู่แกลเลอรีสุดท้าย
‎นี่คือแกลเลอรีด้านของมินฮี
‎ฉันดีใจมากที่เห็นมินฮีทำงานนี้สำเร็จ
‎น่าประทับใจมากที่เธอสามารถกู้สถานการณ์
‎ที่ดูเหมือนจะคุมไม่อยู่ ‎และสร้างงานที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
‎ฉันคิดว่ามันคือความหมายของงานนี้
‎ดึงตัวเองขึ้นจากช่วงเวลาที่ยากลำบาก ‎และสร้างบางอย่างที่ทรงพลัง
‎ฉันชอบจุดที่ใยหรือแอ่งน้ำมันดิน
‎สัมผัสกับพื้นผิว
‎การที่ชิ้นนี้ย้อยลงมา ความเคลื่อนไหวนี้ ‎ช่วยผลักดันงานของเธอ
‎ใช่ เธอใช้พื้นที่และวัตถุในพื้นที่ ‎ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
‎ใช่ ถูกต้อง
‎อย่างหนึ่งที่ฉันชอบมากคือการตัดกัน ‎ระหว่างชิ้นงานที่สว่างสดใส
‎กับสีดำสนิทของชิ้นอื่นๆ
‎ฉันไม่แน่ใจว่าแถบสีตรงกับภาพที่เธอคิดไว้แต่แรก
‎แต่รูปทรงและสีพวกนั้นถ่ายทอดความรู้สึก
‎ของบอลลูนอากาศร้อนที่ลอยขึ้น
‎ในแง่นั้น ฉันคิดว่าเธอนำเสนอแนวคิด
‎ในแบบที่น่ามองและน่าสนใจ
‎แต่ฉันพยายามทำเป็นไม่เห็น
‎ซิลิโคนตามจุดต่างๆ
‎ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะ ‎ขาดประสบการณ์หรือมีเวลาไม่พอ
‎อาจมีเหตุผลหลายอย่าง แต่…
‎ฉันหวังว่าจุดนั้นจะทำออกมาประณีตกว่านี้
‎การนำชิ้นส่วนหลายชิ้น ‎มาสร้างเป็นงานจัดวางยากแค่ไหนครับ
‎ยากมาก
‎ปกติต้องใช้เวลาหลายเดือนในการเตรียมการ ‎วางแผน สร้างชิ้นส่วน ตรวจสอบว่าใช้การได้
‎การทำทั้งหมดนี้ในเวลาจำกัดมันยากจริงๆ
‎น่าประทับใจมาก
‎นี่คือแกลเลอรีฝั่งของจอห์น โมแรน
‎"ตุ๊กตากระต่ายที่ถูกทิ้งไว้
‎แม้จะขาดวิ่นและเสียหาย ‎ก็เป็นจุดกำเนิดของชีวิตใหม่"
‎เขาทำสิ่งที่น่าสนใจกับพื้นที่นี้
‎กระเบื้องสีขาวที่แตกน่าสนใจมาก
‎เหมือนมันระเบิดออกมา ‎และฉันชอบส่วนสีเขียวพวกนั้น
‎คงต้องพ่นไฟหลอมฟริตนานทีเดียว แต่ฉันไม่…
‎ฉันมีความรู้สึกหลายอย่าง อาจเป็นเรื่องดีก็ได้
‎ที่ฉันไม่คาดคิดมาก่อน
‎ฉันไม่แน่ใจว่าฉันได้ข้อสรุปแน่ชัดว่ามันดีไหม
‎คุณว่าจอห์นพยายามทำแบบน้อยแต่มากหรือเปล่า
‎ฉันไม่คิดว่ามันน้อยแต่มากนะ
‎เพราะงานที่เขาทำค่อนข้างเข้มข้น
‎มีรายละเอียดเยอะ สีและเนื้อสัมผัส ‎หลากหลาย มีความสมจริง
‎กระต่ายตัวนั้นดูนุ่มนิ่ม ‎เหมือนมันเคยเป็นที่รักและตกจากรถเข็น
‎- อาจจะโดนรถทับ ‎- โถ
‎มันมีอะไรหลายอย่าง
‎ไม่ใช่แค่เสนอไอเดีย ‎แต่สร้างออกมาเป็นตัวเป็นตน
‎ฉันเลยคิดว่าเขาทำแบบจัดเต็ม ถ้าดูจากผลงาน
‎ฉันว่ามันน่าสนใจที่เขาใช้งานพื้น
‎- มันแปลกใหม่ ‎- ใช่
‎ฉันยังตัดสินใจไม่ได้ว่ามันคุ้มไหม
‎คุณคิดยังไงกับชิ้นงานเล็กๆ ตรงนี้ ‎ที่มีหญ้าโผล่ขึ้นมา
‎ฉันชอบนะ
‎ฉันรู้สึกว่ามันแสดงแก่นแท้ ‎ของทุกอย่างที่เขาพยายามทำ
‎มันไม่ใหญ่โตเท่างานตรงนั้น
‎ฉันมั่นใจว่าเขาคงไม่สบายใจ ‎ถ้าต้องนำเสนองานแค่นี้
‎ทั้งที่เดิมพันสูงขนาดนี้ ‎แต่ฉันคิดว่ามันประสบความสำเร็จ
‎ศิลปินสองคนที่แตกต่างกันมาก ‎ศิลปะจัดวางสองชิ้นที่แตกต่างกันมาก
‎ได้เวลาตัดสินแล้ว
‎ใครทำงานแก้วได้ดีกว่ากัน จอห์นหรือมินฮี
‎งานของจอห์น โมแรนมีปัญหาทางเทคนิคน้อยกว่า
‎แนวคิดของมินฮีชัดเจนกว่า ‎และแสดงออกอย่างชัดเจนในงานของเธอ
‎งานของจอห์นมีหลายอย่างที่ทำให้มันคลุมเครือ
‎แต่ในขณะเดียวกันก็เปิดโอกาสให้ตีความแบบอื่น
‎ตลอดการแข่งขัน ศิลปินคนไหนเติบโตมากกว่ากัน
‎ตอนเข้าแข่งขัน จอห์นก็มีทักษะขั้นสูงอยู่แล้ว
‎เขาแสดงให้เห็นว่ามันเป็นของจริง ‎และเขาจะทำซ้ำกี่ครั้งก็ได้
‎ขณะที่มินฮีเริ่มจากของที่ดูคล้ายกระจกเวนิส
‎จนมาถึงจุดที่เธออยู่ตอนนี้ ‎มันแสดงพัฒนาการและการลองอะไรใหม่ๆ
‎มันน่าทึ่งมาก
‎- พวกคุณตัดสินใจแล้วใช่ไหม ‎- ใช่
‎นี่เป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่ดีที่สุดของผม
‎ไม่ว่าจะเป็นยังไง ผมก็ได้ทำสิ่งที่ตั้งใจมาทำแล้ว
‎ผมจะออกจากการแข่งขันนี้ ‎ในฐานะศิลปินที่เก่งขึ้นและคนที่เข้มแข็งขึ้น
‎ตอนมาถึงที่นี่ใหม่ๆ ‎ฉันคิดว่าฉันทำเพื่อเจสซี่ สามีของฉัน
‎แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันทำเพื่อตัวเอง
‎ฉันไม่ต้องการอะไรมากกว่านั้น
‎มินฮี จอห์น คุณสองคนเป็นนักเป่าแก้ว ‎ที่มีความคิดสร้างสรรค์และมุ่งมั่น
‎ฉันประทับใจและภูมิใจกับงานจัดวางของพวกคุณ
‎แกลเลอรีของพวกคุณทั้งสองคน ‎แสดงถึงความทะเยอทะยาน น่าทึ่งมาก
‎ขอบคุณค่ะ
‎จอห์น คุณเป็นหนึ่งใน "ตัวเต็ง" ของซีซั่น ‎แต่คุณไม่เคยตายใจ
‎คุณทำเต็มที่ครั้งแล้วครั้งเล่า
‎คุณไม่เคยนิ่งนอนใจเพราะความสำเร็จ
‎คุณหาวิธีที่ตอบโจทย์แต่ก็ยังเป็นตัวของตัวเอง
‎นั่นคือเหตุผลที่คุณมาถึงรอบสุดท้าย
‎ขอบคุณครับ
‎มินฮีผู้คาดเดาไม่ได้ ตอนมาถึงคุณทำได้ไม่ดีนัก
‎คุณกำลังโศกเศร้าและดูไม่มั่นใจในตัวเอง
‎แต่ตลอดการแข่งขัน ‎เราเห็นคุณใช้โรงเป่าแก้วเป็นที่เยียวยา
‎มินฮี เราเชื่อในตัวคุณ และผมหวังว่า ‎ตอนนี้คุณจะเชื่อในตัวเองเหมือนกัน
‎ฉันเชื่อค่ะ
‎เราตัดสินใจแล้ว
‎แชมป์เป่าแก้วสร้างศิลป์ของซีซั่นนี้คือ…
‎จอห์น
‎คุณเจ๋งมาก มินฮี
‎- ผมดีใจที่อยู่ที่นี่กับคุณ ‎- ยินดีด้วย คุณคือสุดยอดนักเป่าแก้ว
‎ขอบคุณมากครับ
‎- ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ‎- ยินดีด้วยค่ะ
‎ผมภูมิใจสุดๆ ผมว่าผมไม่เคยภูมิใจเท่านี้มาก่อน
‎ตอนที่มาถึง ผมตื่นเต้นและมีความหวัง
‎และตอนนี้ผมเป็นสุดยอดนักเป่าแก้ว ‎ผมยังไม่อยากเชื่อเลย
‎ทำได้ดีมาก มินฮี
‎ฉันได้เรียนรู้ว่าชีวิตนั้นยากลำบาก
‎แต่ถ้าเราลืมตาแล้วมองรอบตัว
‎ฉันสัญญาว่าจะมีอะไรให้ยิ้มได้
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่างจริงๆ ‎ผมไม่รู้จะพูดอะไรเลย
‎คุณเจ๋งมาก
‎ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‎ผมจะสร้างผลงานใหม่ๆ ต่อไป
‎ผมมีไอเดียใหม่ๆ ก็เลยตื่นเต้นที่จะได้กลับสตูดิโอ
‎คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม