MoviesMod.org || Visit & Support Us ||
Ik zag gisteravond een bliksemflits.
Vreemd, aangezien er geen wolk te zien was.
Weet jij daar toevallig iets van?
Je zult het moeten leren beheersen.
Dat zal niet makkelijk zijn.
Zoveel macht gebruiken kan verslavend zijn, als je het toelaat.
Waar heb ik het genoegen aan te danken?
Ik hoop op wat hulp.
Hoe kan ik het zwaard vinden dat Zeus voor me smeedde?
Hoezo?
Dat is alles wat ik nog van hem heb.
Is dat de enige reden?
Je hebt wat adamantium nodig...
...maar niet zomaar wat adamantium.
Het moet uit dezelfde ader komen als dat van het zwaard.
Doe het hierin...
...dan leidt ze je naar je zwaard.
Bedankt. - Als je besluit te gaan, wees voorzichtig.
Het laatste wat ik hoorde was dat het zwaard nog in Talos' hoofd zit.
De helft is gekomen om afscheid te nemen.
De andere helft is hier om de daverende ondergang te bevestigen.
Vader was gecompliceerd.
Dat is een vriendelijke term voor gebrekkig.
Niemand durfde hem tegen te spreken.
Behalve Hera.
Is hij echt weg?
Weg van hier.
Na de ceremonie van morgen reist hij naar de onderwereld.
Maar... hij is onsterfelijk.
Hoe kan hij sterven?
We sterven niet zoals stervelingen.
Maar we ontkomen niet aan het oordeel.
We kunnen troost putten uit het feit dat hij goed stierf.
Maar we kunnen in de afgrond verdwijnen als we vergeten worden.
Daarom vertellen we over de daden van onze vaders.
Anderen eraan herinneren te offeren in zijn naam.
Ik beloof dat mijn volgelingen veel tempels voor hem zullen bouwen.
Ik zorg dat vader niet wordt vergeten.
Terwijl we zijn nalatenschap op aarde beschermen...
...moeten we het ook hier beschermen.
De Liga van Olympus verenigde alle goden van Hellas.
Maar er zijn geen oneindige allianties.
Alleen de angst voor onze vader en ooms hield anderen op afstand.
Waar is de heerser van de onderwereld?
Loop met me mee.
Weet je waar we zijn?
Mijn hart treurt en mijn zintuigen verdoven...
...want in de Lethe ben ik weggezakt.
Elke keer als ik langskom, overweeg ik het water te drinken.
Want de Lethe wist alle herinneringen en pijn.
Ze bevrijdt je van het verleden en alles wat je mankeert.
Maar ik doe het niet.
Weet je waarom?
Wat zou er van m'n vrouw terechtkomen? Mijn kinderen?
Ze zouden nog steeds aan deze plek gebonden zijn. Net als ik.
Misschien zullen we er ooit van loskomen...
...in de wereld boven.
Daar hoop ik op.
Geluk. Echt geluk.
Dat kan jij ook hebben.
Wens gelukzaligheid...
...en de rivier zal je je mooiste herinnering tonen...
...zodat je weer vreugde kunt voelen.
Ik ken de pijn die je voelt.
Hoe groter de liefde...
...hoe groter het verdriet.
Ik heb het ook meegemaakt.
Ik heb dit rijk nooit gewild.
De dichters vertellen over mijn enorme schatten.
En alle rijken waarover ik hier de scepter zwaai.
Maar ze kennen de waarheid niet.
In de onderwereld leven vergiftigt je.
Er zijn grenzen aan wat je kan verdragen.
Ik had geen hemel of zee.
Mijn koninkrijk...
...was een gevangenis.
Een die zelfs ik niet kon verdragen.
Niemand wil de constante kreten van de doden.
Mijn tijd weg van de onderwereld is beperkt.
En een overweldigende pijn steekt op...
...als ik te lang weg ben.
Ik herinner me nog de eerste keer dat ik haar zag.
Geen enkele pijn kon me weghouden.
Zij was de schuilplaats die ik nodig had.
De tederheid die ik miste.
Wie is daar?
Ik wist dat haar moeder, Demeter, me nooit zou goedkeuren.
Dat geen enkele godin, en zeker geen lichtstraal als Persephone...
...in de onderwereld zou willen wonen.
Maar als je van de wereld bent afgesneden, is het een geschenk om zo iemand te zien.
Je hebt het niet alleen nodig...
...je voelt je genoodzaakt terug te keren.
Nee.
Rustig, mijn vriend.
Maar wat kon ik haar bieden?
Rustig maar.
Voor je paardenvriend.
Bedankt.
Jij bent het weer, hè?
Degene die me eerder bezocht?
Waarom laat je je niet zien?
Ik wilde wel...
...maar ik wist dat het alleen kon leiden tot hartzeer.
Dus besloot ik haar niet meer te bezoeken.
Ik weet ook hoe het voelt om een dierbare te verliezen.
Ik weet ook hoe het is om in afzondering en pijn te leven.
Mijn gevangenis was de onderwereld.
Het jouwe was dat bos...
...waar je je verstopte voor Acrisius en z'n zonen.
De priesteres was het licht in je duisternis.
En Persephone het mijne.
En net als jij, hoe ik ook mijn best deed, ik kon niet wegblijven.
Ik begon haar te bezoeken...
...en sprak met haar vanuit de schaduwen.
Als alles wat je kent duisternis is...
...zoek je licht.
We vonden beiden een veilige haven.
Een vrede die we nooit hadden verwacht.
Tuinieren heeft je geleerd om de wereld anders te zien.
Hoezo?
Nou, je ziet alle details.
De nerven in de bladeren, het vocht van de aarde.
Aandacht voor die details is essentieel voor het voortbestaan van je tuin...
...en daarom waardeer je zelfs de kleinste zegeningen.
Je geeft me te veel eer.
De waarheid is dat tuinieren een ontsnapping is.
Waarvan?
Mijn moeder.
Ze bedoelt het goed, maar ze is...
Ze is moeilijk.
Hoezo?
Ten eerste blijft ze me lastigvallen om te trouwen.
Dat kun je haar niet kwalijk nemen. Ze wil dat je gelukkig bent.
Daar heb ik geen man voor nodig.
Als ze me kende...
...zou ze nooit afspraakjes maken zonder mijn toestemming.
Zijn ze allemaal zo slecht?
Ze geeft alleen om koninklijke afkomst. Maar ze zijn zo vol van zichzelf.
Vooral Ares. Alleen al de gedachte aan hem maakt me misselijk.
Ze zijn niet zoals jij.
Jij waardeert zelfs de kleinste bloemen...
...of gewoon praten hier in dit veld.
Je luistert echt.
Het voelt alsof je me kent zoals zij dat nooit zullen doen.
Ik kijk uit naar de volgende keer.
Ik ook.
Ik was verliefd.
Maar ik had gezworen die grens niet te overschrijden.
Net als jij.
Het werd elke dag moeilijker.
Ik werd er gek van.
Mijn verlangen om haar te zien groeide en groeide.
Ik heb je gemist. Waar was je?
Het is dus waar.
Er is iemand anders.
Wat doe jij hier? - Wie is hij?
Ik wil weten wie mijn concurrent is.
Je concurreert met niemand.
Je hebt al verloren.
Wees niet zo zeker.
Ben je dronken?
Ik heb een cadeau voor je.
Het is gemaakt van chroomstaal...
...en het leer is van de beste vaarzen van Zeus.
Dat was niet nodig.
Probeer maar. - Raak me niet aan, alsjeblieft.
Hé, wat doe je nou? Blijf van me af.
Genoeg, Ares.
Ga, of ik vermoord je.
Gaat het?
Ja. - Hij is dus de ware.
Je zou je moeten schamen.
En jij moet uitkijken wie je bedreigt, ouwe.
Je bent een grotere dwaas dan ik dacht. Ga, of er zal bloed vloeien.
Ik kies voor bloed laten vloeien.
Nee.
Het is voorbij.
Nee.
Het is net begonnen.
Bedankt.
Ik dacht dat je jezelf nooit zou onthullen.
Ik heb dit voor je meegenomen.
Wat is het?
Een afscheidsgeschenk.
Wat? Waarom?
Ik kan het niet verdragen je te zien, wetende dat we niet samen kunnen zijn.
Ik wil bij je zijn. Echt, ik hou van je.
Maar ik wil m'n moeder ook geen pijn doen.
Hoe moeilijk ze ook is...
...ik hou ook van haar.
Ik begrijp het.
Maar ik weet nu eindelijk wat ik echt wil.
En je moeder?
Mijn moeder moet leren accepteren wat ik wil.
Als twee zielen bij elkaar horen...
...kan niets ze uit elkaar houden.
Nee, niet doen.
Als je het voedsel van de doden eet...
...zul je voor altijd gebonden zijn...
...aan de onderwereld.
Het is... je moeder.
Ik heb hemel en aarde naar je afgezocht.
Wat is er gebeurd?
Gaat het?
Hades heeft me gered.
Gered?
Ik weet niet wat ik zonder hem had moeten doen.
Moeder, ik moet je zoveel vertellen. - Vertel het me thuis maar.
Kom op.
Ik ga niet.
Ik blijf hier.
Moeder.
Ik heb mijn aanbidder gekozen.
Dat meen je niet.
Jawel.
Lieverd, je bent van streek.
Dit is niet het moment voor overhaaste beslissingen.
Nee, ik ben nog nooit ergens zo zeker van geweest.
Luister naar me.
Je bent een bloem, kind.
Zonder zonlicht zul je verdorren en sterven in dit vochtige hol.
Dat sta ik niet toe.
Laten we gaan.
Sorry, maar m'n besluit staat vast.
Wat doe je?
Ik knip de navelstreng door.
Nee.
Persephone at zes granaatappelzaden...
...en verbond zichzelf met de onderwereld.
Voor mij.
Alleen accepteerde Demeter dat niet.
Ze vertelde iedereen dat ik haar had ontvoerd en was zo woedend...
...dat ze de velden van de aarde verwoestte...
...en Persephone's terugkeer eiste.
Om haar te sussen besloot Zeus dat Persephone, die zes zaden had gegeten...
...zes manen hier zou doorbrengen en de andere zes bij Demeter.
Maar gedurende haar tijd hier...
...zorgt Demeter ervoor dat iedereen lijdt zoals zij.
Daarom slaapt de aarde elke winter onder de vorst.
Maar ik heb er genoeg van.
Ik wil niet dat m'n vrouw me keer op keer wordt ontnomen.
Mijn kinderen steeds zien huilen, elke lente weer.
Het is tijd om actie te ondernemen...
...en niemand begrijpt dat beter dan jij.
Kijk daar.
Het zijn schimmen, ze kunnen zich niet veroorloven over te steken.
Doelloos ronddolend in kwelling.
Je hebt nooit geweten wat er van haar is geworden.
Maar de dood onthult alles.
Ze zou afstand doen van haar geloften en alle eer die een priesteres toekomt.
Voor jou.
Jullie zouden samen weglopen. Maar twee dagen voor jullie vertrek...
...ontdekte je waar de man was die je dat litteken gaf.
De man die de vrouw vermoorde die jou had opgevoed.
Ze smeekte je om mee te gaan, om het verleden los te laten.
Weet je nog wat ze zei?
'Laat haat je niet veranderen in datgene dat je wilde vernietigen.'
Ja, maar je luisterde niet naar haar woorden.
Je brak je belofte en ging voor wraak.
We weten beiden wat er gebeurde.
Je ging niet naar het bos voor haar.
In plaats daarvan werd je die nacht herboren.
En toen je haar eindelijk kon zoeken...
...kon je haar niet vinden.
Omdat ze hier was.
Wat is er met haar gebeurd?
Vertel het me.
Waarom? Wat gebeurd is, is gebeurd.
Maar jij kunt haar helpen.
Ze herkent je niet.
Ze ziet alleen het monster dat je bent geworden.
Laat je woede los en help haar.
Geef haar de rust die ze verdient.
Maar dit is je laatste kans.
Ik bied het niet nog eens aan.
Kijk naar haar. Kijk hoe ze lijdt.
Help haar. Het is jouw schuld dat ze hier is.
Help me, dan kunnen we voorgoed een einde maken aan het lijden...
...van onze dierbaren.
Oké.
Maar je moet beloven dat ze hier kan komen en het water kan drinken.
Ik wil dat ze alle herinneringen aan mij en haar pijn verliest.
Help me.
Ondertiteld door: Linda van der Logt-Choufoer
MoviesMod.org || Visit & Support Us ||