Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎ได้เวลาแสดงแล้ว ที่รัก
‎- ที่รัก ผมไปแล้วนะ ‎- มาแล้ว
‎- เอาล่ะ ‎- ไว้เจอกัน
‎รักคุณ
‎ได้เวลาแสดง ที่รัก ไปกันเถอะ
‎ได้เวลาแสดง เพื่อน
‎ไว้เจอกันอีกฝั่งนะ ที่รัก
‎ไปเลย เพื่อน ไปทำสิ่งที่นายถนัด
‎- ขอให้สนุกกับโชว์ เคฟ ‎- ขอบคุณครับ
‎เราจะเรียกแท็กซี่
‎- ดี ‎- ไปกันเถอะ ที่รัก
‎แม่ ผมรู้ว่าแม่ดูผมอยู่ ผมจะทำให้แม่ภูมิใจ
‎เราภาวนาในนามพระองค์ท่าน เอเมน
‎ได้เวลาแสดง
‎มุกล่าสุดของผมเพิ่งเป็นไวรัล
‎ให้ตายสิ ลอนดอน ดังกว่านี้อีก
‎ขอเสียงดังๆ จัดมาเลย
‎ผมจะขออีกครั้งนะ
‎ขอเสียงดังๆ สักครั้ง
‎ขอต้อนรับสู่ทัวร์ "ไม่รับผิดชอบนะจ๊ะ"
‎เรากำลังจะสนุกกัน
‎ชื่อโชว์ "ไม่รับผิดชอบนะจ๊ะ" มันก็มีหลายเหตุผล
‎เราจะค่อยๆ เล่าเหตุผลแต่ละข้อระหว่างโชว์
‎ผมไม่ค่อยชอบเสียเวลาเท่าไหร่นะ
‎ผมรู้สึกว่าตอนออกมาบนนี้ ‎เราควรเข้าเรื่องเลยดีกว่า
‎เข้าเรื่องเลย อย่าเสียเวลา โอเคนะ
‎มาคุยเรื่องการกระทำไม่รับผิดชอบของผม ‎อย่างแรกในปีนี้กัน
‎การ...
‎การกระทำที่ไม่รับผิดชอบของผม ‎อย่าแรกเกี่ยวกับลูกๆ
‎ลูกๆ เห็นผมกับเมียเอากันอยู่ มาเริ่ม...
‎เริ่มจากตรงนี้แล้วกัน
‎มันไม่มีวิธีอธิบายง่ายๆ เลย ผมก็เลยจัดเต็มซะ
‎ลูกทั้งสองคนเห็นเราเอากัน
‎ถ้าคนเดียว มันคงไม่แย่มาก แต่นี่สองคน
‎ลูกชายเห็นก่อน
‎ผมมองเขาตอนที่เห็นเรา
‎เพราะเขาเรียกพี่สาวมาแบบ "มานี่ เร็วเข้า
‎มานี่ๆ"
‎ที่มันบ้าคือผมจะโกรธยังทำไม่ได้เลย
‎ผมโกรธลูกเพราะบุกห้องผมไม่ได้
‎เพราะกฎที่ผมตั้งขึ้นมาเอง
‎ผมไม่ชอบให้ในบ้านมีประตูล็อก
‎อย่าล็อกประตูเชียวนะ ‎สิ่งเลวร้ายที่สุดสำหรับพ่อแม่
‎คือการเข้าห้องลูกตอนที่ลูกต้องการไม่ได้
‎ห้ามล็อกประตูเด็ดขาด
‎โดยเฉพาะลูกสาว ผมบอกเธอว่า ‎"ถ้าลูกล็อกห้องอีก
‎พ่อสัญญาว่าจะถีบประตูให้พังเลย ‎อย่าล็อกประตูอีกเด็ดขาด
‎ผมไปห้องลูกสาว ประตูล็อกอยู่
‎ผมบอก "พ่อบอกว่าจะทำยังไง ‎บอกว่าจะถีบประตูใช่มั้ย"
‎เธอบอก "เดี๋ยว หนูจะเสร็จแล้ว"
‎พระเจ้าช่วย
‎ในใจผม ผมคิดเรื่องเลวร้ายที่สุด
‎ในใจผม เธอกำลังทำโคเคน ผมเชื่ออย่างนั้น
‎ต้องใช่แน่
‎รู้มั้ยทำไม รู้มั้ยทำไมผมคิดกรณีแย่ที่สุด
‎ผมคิดกรณีแย่ที่สุด ‎เพราะผมรู้ตัวว่าสมัยเด็กๆ ผมทำอะไร
‎ทุกครั้งที่อยู่ในห้องแล้วปิดประตูล็อก
‎เวลาผมล็อกประตูอยู่ในห้อง
‎ผมจะทำแต่เรื่องที่เลวร้ายที่สุดที่เป็นไปได้ ‎อยู่หลังประตูบานนั้นเสมอ
‎ทุกครั้งที่แม่ผมเปิดเข้ามา นี่เรื่องจริงนะ
‎เจี๊ยวผมอยู่ในมือตลอด ผมสาบานเลย ทุกครั้ง
‎"แกทำอะไรน่ะ..."
‎ครั้งนึง แม่เข้ามาตอนผมจับเจี๊ยวไว้มือนี้
‎แล้วมือนี้มีไม้ขีด
‎ผมไม่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น
‎แต่แม่เข้ามาทันเวลาพอดี
‎กำลังจะมีเจี๊ยวร้อนๆ อยู่ในห้องน้ำแล้ว
‎ผมกำลังจะจุดไฟเผาเจี๊ยว
‎เรื่องที่เลวร้ายที่สุดในการที่ลูกเห็นเราเอากัน
‎คือเราอยู่ในท่าที่ไม่สามารถเนียนเป็นอย่างอื่นได้
‎มันมีเซ็กซ์บางท่าที่เนียนเป็นอย่างอื่นได้
‎คืนนี้มีคู่รักมากันเพียบเลย
‎ผมเห็นคุณมากับแฟนนะ ‎ถ้าคุณกับแฟนมีเซ็กซ์กัน
‎แล้วแฟนนอนอยู่ข้างๆ แล้วลูกเปิดเข้ามา
‎คุณตีเนียนได้
‎แค่นั่งขึ้นมา ทำเหมือนดูทีวีอยู่ก็พอ
‎เฮ้ยๆ
‎ไปให้พ้นแล้วอย่าเข้ามา ‎จนกว่าพ่อกับแม่จะดูทีวีเสร็จ
‎ถ้าคุณจัดท่าได้ดี
‎แล้วมีผ้าห่มปิดท่อนล่างคุณอยู่
‎ตอนคุณนั่งขึ้นมา ‎คุณพูดโดยที่ไม่ต้องหยุดเอากันก็ได้
‎เฮ้ยๆ
‎ออกไปจากห้องเดี๋ยวนี้เลยนะ
‎ห้ามเข้ามาห้องนี้
‎แฟนคุณก็จะพยายามพูด
‎"อย่าเข้ามาลูก
‎แม่ชอบรายการช่วงนี้ที่สุดเลย"
‎คุณตีเนียนได้
‎ท่ามิชชันนารี คุณตีเนียนได้
‎คุณมีเซ็กซ์ท่ามิชชันนารีกัน ‎แล้วลูกเปิดเข้ามาในห้อง
‎คุณก็แค่นอนลงไป แล้วทับแฟนคุณ
‎ทำให้เหมือนหลับอยู่ เด็กน่ะโง่ เด็กจะเชื่อ
‎ท่าหมาเนี่ยยาก เนียนยากเลย
‎ท่าหมาที่ไม่มีอะไรคลุมตูด อยู่กลางเตียง
‎มันตีเนียนยาก คุณโดนจับได้แบบ...
‎คุณจะทำยังไง
‎ตายห่า
‎คุณทำได้อย่างเดียว
‎คุณต้องทำให้ดูเหมือนเล่นอเมริกันฟุตบอล "ฮัตๆ
‎ฮัตๆ ฮัต"
‎ออกไปให้พ้น เรากำลังซ้อมแผนฟุตบอล ออกไป
‎เราจะแข่งกับคู่รักแถวบ้านอาทิตย์นี้ ‎ออกไปให้พ้นเลย
‎สิ่งที่ผมกลัวที่สุดคือ...
‎ผมไม่อยากให้ลูกเอาเรื่องที่เห็นมาพูดกับผม
‎ขอร้อง พระเจ้า
‎อย่าให้ลูกมาคุยกับผมเรื่องที่เห็น
‎ผมเชื่อมั่นในการปล่อยข้อมูลให้หายไปเอง
‎ผมไม่ชอบพูดถึงมัน ปล่อยให้มันหายไปเอง
‎ผมลงไปข้างล่างแล้วเห็นลูกชายอยู่ในครัว
‎ลูกผมมองด้วยสายตา
‎ที่แปลได้ว่าเขาอยากถามผมว่าเห็นอะไรมา
‎ผมก็เลยมองเขาตอบแล้วบอกว่า ‎"อย่าถามเชียวนะ
‎เกี่ยวกับเรื่องที่แกเพิ่งเห็นน่ะ"
‎ผมรู้ว่าเขาไม่ถามผมจริงๆ หรอก
‎เพราะอาทิตย์นั้น เขามีปัญหาที่โรงเรียนพอดี
‎ผมต้องยึดโทรศัพท์ของลูกชาย ‎ซึ่งเป็นการทำร้ายเด็กมากที่สุด
‎การยึดโทรศัพท์เป็นผลเสียกับไลฟ์สไตล์ของเด็ก
‎ทันทีที่ผมยึดโทรศัพท์เขา
‎เขาก็กลายเป็นไอ้ขี้ยาลงแดงทันใดนั้นเลย
‎ทันใดนั้นเลย ผมบอกว่า "เอาโทรศัพท์มา
‎ลูกจะไม่ได้โทรศัพท์จนกว่าจะจัดระเบียบชีวิตได้"
‎ผมแย่งโทรศัพท์มา เขาบ้าไปเลย
‎เขาบอก "ไม่เอาน่า พ่อ อย่าทำกับผมแบบนี้"
‎เขาเริ่มเต้นเลย "อย่าทำแบบนี้กับผม พ่อ"
‎เขาบอก "เอาขาผมไปแทน
‎เอาขาผมไป" อะไรนะ
‎เอาโทรศัพท์ของแกมา
‎แกจะไม่ได้โทรศัพท์คืน ‎จนกว่าจะจัดระเบียบชีวิตได้
‎ตอนผมยึดโทรศัพท์มา ผมบอกตัวเอง "รู้อะไรมั้ย
‎ผมต้องค้นโทรศัพท์ลูก
‎ผมต้องดูว่าลูกคุยเรื่องอะไรในโทรศัพท์บ้าง"
‎มันไร้ความรับผิดชอบสำหรับผม ในฐานะพ่อแม่
‎การที่ไม่รู้ว่าโทรศัพท์ลูกมีอะไรบ้าง
‎ผมต้องค้นโทรศัพท์ แล้วผมก็นึกขึ้นได้ว่าไม่มีรหัส
‎ไม่มีรอยนิ้วมือ เฟซไอดี ไม่มีสักอย่าง
‎ผมต้องกลับไปหาไอ้มืดน้อยนั่น ‎แล้วให้เขากดรหัสโทรศัพท์ให้
‎กดรหัสซะ พ่อจะได้รู้ว่าแกคุยเรื่องอะไรบ้าง
‎ลูกผมทำหน้าจริงจังบอกว่า "ไม่ พ่อ ผมไม่ทำ"
‎อะไรนะ
‎"ใส่รหัสซะ ก่อนพ่อจะต่อยคอหอยให้" ผมพูดงั้น
‎ผมพูดงั้นเลย
‎เขาวิ่งหนีไป
‎เหมือนเขาไม่ได้อยู่บ้านนี้
‎ทำเหมือนผมจะไม่เจอเขา ‎ที่โต๊ะกินข้าวในอีกสิบนาที
‎"ไม่มีใครไล่ตามแกหรอก
‎เอารหัสโทรศัพท์มา ไม่งั้นพ่อเตะแกแน่"
‎สาบานเลยนะ จากข้างล่าง
‎ผมได้ยินแต่ "ไปตายซะ"
‎ผมจะฆ่าเขา ผมกำลังจะฆ่าเขาเลย
‎ผมวิ่งลงบันไดไป จับคอลูกชาย
‎ผมจับลูกบีบคอเลย
‎แกบอกว่าไงนะ
‎เขาหายใจไม่ออก เขาก็...
‎เขาบอกว่า
‎"นั่นไงรหัส รหัสคือ 'ไปตายซะ'"
‎รหัสใช้ได้นี่ ไอ้ลูกชาย ตั้งรหัสได้ดี
‎สะกดวายโอยู หรือตัวยู สะกดยังไง
‎พ่อข่วนคอแกเป็นรอยหมดเลย ขอโทษนะ
‎เดี๋ยวพ่อซื้อเสื้อคอเต่าให้
‎แกจะได้ไม่ต้องไปโรงเรียนสภาพนั้น ขอโทษที
‎ลูกผมเริ่มโตแล้ว
‎ลูกสาวอายุ 13 ลูกชายสิบขวบแล้ว
‎ยิ่งโต ก็ยิ่งเถียงแรง
‎วันก่อนผมจับได้ว่าลูกด่ากัน
‎ทำเอาผมฮาเลย
‎ถ้าคุณเป็นพ่อแม่ แล้วไม่คิดว่าลูกพูดคำหยาบ
‎คุณก็เป็นพ่อแม่ที่โง่ คุณโง่เง่า
‎ทันทีที่คุณออกจากบ้าน ลูกคุณก็พ่นออกมาทั่ว
‎สัตว์ อีดอกทอง ห่า ส้นตีน แม่ง อีดอก
‎มันไม่ได้เข้าบริบทกันด้วยนะ ‎แต่พูดออกมาพร้อมกัน
‎ผมได้ยินลูกสาวด่าน้อง ด่าซะยับเลย
‎ผมหลับอยู่ นอนอยู่บนโซฟา
‎ลูกสาวนี่พ่นไฟเลย
‎"กูเบื่อเรื่องห่ารากของมึงละ เฮนดริกส์
‎ถ้ามึงยังทำส้นตีนกับกูไม่เลิก กูจะใส่ให้ยับ"
‎ผมแบบ "ให้ตายสิ เดี๋ยวนะ
‎เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย"
‎ผมไม่อยากให้ลูกรู้ตัว ‎เพราะผมอยากฟังลูกชายด่ากลับ
‎ผมอยากฟังลูกชายด่าสวน
‎ลูกชายผมก็เหมือนผมตอนเด็กเป๊ะเลย
‎เราเหมือนกันเป๊ะทุกอย่าง
‎ลูกผมนี่โคตรตุ๊ดเลย
‎ตุ๊ดโคตรๆ
‎ลูกชายผมพูดแบบนี้ เขาว่า...
‎"เอาตรงๆ นะ แล้วไง ก็ไม่มีอะไรนี่ ‎แล้วจะมาพูดทำไม โอเค"
‎อะไรนะ
‎เขาเดินออกไปเหมือนเขาชนะ
‎โอเค
‎ปกป้องลูกชายผมหน่อยนะ เขาโดนมาหนัก
‎ผมก็ไม่รู้ว่าพี่สาวกับน้องชายนี่มันยังไงกัน
‎แต่พวกพี่สาวชอบเล่นงานน้องชาย
‎ผมก็ไม่รู้ทำไมถึงเป็นแบบนั้น
‎เธอจับน้องลากลงบันไดมาวันก่อน
‎ผมไม่เห็น แต่ผมได้ยิน
‎ผมได้ยินลูกชายบอกว่า "ให้ตายสิ เอาอีกแล้ว"
‎ได้ยินเสียงบันได
‎แต่ลูกสาวผมเป็นเด็กแกร่ง
‎ลูกสาวผมไม่ใช่ผู้หญิงชะนี
‎เธอออกทอมบอยนิดๆ เป็นสาวแกร่ง
‎เพิ่งมีประจำเดือนครั้งแรกเมื่อไม่นาน ‎อึดอย่างกับแชมป์
‎ยักไหล่ทำเหมือนไม่มีอะไร
‎ผมกังวลนะ เพราะผมรู้ว่ามันมาแน่
‎ผมเห็นวี่แวว อารมณ์ ความรู้สึกมาเต็ม
‎ผมพยายามเตรียมรับช่วงนี้ ‎เหมือนแผ่นดินไหว ผมออกไป...
‎ผมไปซื้อเครื่องมือประจำเดือนฉุกเฉิน ‎เก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อผม กระเป๋าหนังสือลูก
‎ผมกลัวว่าลูกจะไปเลือดออกที่โรงเรียน
‎นั่นคือสิ่งที่ผมกลัว
‎ถ้าลูกไปเลือดออกที่โรงเรียน เราต้องย้าย
‎คุณจะส่งลูกกลับไปโรงเรียนเดิมไม่ได้
‎คุณต้องหาโรงเรียนใหม่ ต้องย้ายเลย
‎มันมีค่าใช้จ่ายหลายอย่างในปัญหานั้น ‎ลูกผมลงบันไดมา ทำผมไม่ทันตั้งตัว
‎ลูกผมแบบ "พ่อ หนูว่าหนูมีประจำเดือน" ‎ผมแตกตื่นเลย
‎ฉิบหาย
‎ตอนนี้เหรอ เป็นอยู่ตอนนี้เลยเหรอ
‎ลูกบอก "อือฮึ มีอะไรไหลมาตามขาหนู"
‎ทุกอย่างที่ผมฝึกมา สูญเปล่าหมด
‎ผมบอก "เข้าครัวไป ‎ดื่มนมทั้งแกลลอนเลย เร็วเลย
‎มันช่วยให้เลือดแข็งตัว" ‎ผมก็ไม่รู้ไปเอาความคิดนั้นมาจากไหน
‎ผมใช้ตูดคิด
‎ผมเปิดผ้าอนามัยเหมือนกู้ระเบิด ‎ผมแบบ "อ๊าก"
‎ผมพลาด มันโดนหน้าลูกเต็มๆ มันแย่มาก
‎เป็นสถานการณ์ที่แย่มาก
‎รู้มั้ยว่าผมชอบลูกผมที่สุดตรงไหน
‎ผมชอบที่ลูกไม่หาความเครียดมาให้ชีวิตผม
‎ที่เป็นอยู่ผมก็เครียดมากพอแล้ว
‎ผมแต่งงานครั้งที่สองแล้ว
‎แค่เรื่องนั้นมันก็เครียดแล้ว
‎เหตุผลน่ะเหรอ ก็เพราะชีวิตคู่คราวนี้ต้องไปรอด
‎มันต้องรอด
‎คุณไม่อยากแต่งงานรอบที่สาม สี่ ห้า
‎ถ้าถึงจุดนั้น คุณจะไม่หาความรักแล้ว
‎คุณแค่หาคนที่จะตายด้วยกัน
‎คุณแค่หาคนที่จะตายไปพร้อมกัน
‎คุณจะพยายามตายด้วยกันมั้ย
‎ผมตาย คุณตายไปกับผม เรามาตายด้วยกันมั้ย
‎เรื่องเหลือเชื่อในความสัมพันธ์ของผม ‎คือมันแสดงออก
‎ทุกคนมองเห็น ทุกคนตัดสินได้
‎ผมไม่สน ผมไม่แคร์
‎ผมปูที่นอนเอง ผมก็นอนเอง
‎ที่ผมขำคือคนที่ทำเหมือนใช้ชีวิตแทนผม
‎เหมือนมาเป็นผมซะเอง
‎ผมกับชีวิตคู่เจอทางตัน ทุกคนก็มีความเห็น
‎เควิน ฮาร์ทเอาอีกแล้ว ‎เควิน ฮาร์ททำพังอีกแล้ว
‎ผมอยากบอกให้ชัดกับทุกคนที่นี่เลยนะ ‎ผมไม่ได้ทำพังรอบสอง
‎โอเคนะ แต่งงานรอบแรก ผมยื่นขอหย่าเอง
‎แปลว่าผมเลือกจากมา ‎แปลว่าผมตัดสินใจเลือกสิ่งที่ดีกว่า
‎ให้ตัวผมและชีวิต มันไม่ใช่การทำพัง
‎มันคือการที่ผมก้าวต่อ โอเคนะ
‎แต่ครั้งนี้ ผมทำพัง
‎นี่คือการทำพัง ใช่
‎แต่ผมไม่ชอบเวลาคนทำเหมือน ‎เราตั้งใจจะทำพัง
‎ไม่มีใครตั้งใจทำพังหรอก
‎มันถึงเรียกว่าทำพังไง
‎คุณจะไม่เดินไปเจออากาศแบบ ‎"วันนี้เหมาะจะทำพังจังเลย
‎ฉัน...
‎ฉันจะทำพังแม่งทั้งวันเลย วันนี้
‎นี่คืออากาศทำพัง มันคือสิ่งนี้แหละ"
‎มันไม่ได้เกิดขึ้นแบบนั้น
‎สิ่งสำคัญคือต้องเรียนรู้จากมัน
‎คุณต้องเรียนรู้จากความผิดพลาด
‎บทเรียนที่หนึ่งของผม
‎คือสิ่งที่เกิดที่เวกัส
‎มันไม่อยู่แค่ที่เวกัสโว้ย
‎อย่าไปเชื่อเรื่องแบบนั้น
‎โฆษณานั่นโคตรโกหก มันควรถูกห้ามฉาย
‎ครั้งแรกในชีวิตผมเลยที่ต้องส่องกระจก
‎ต้องไปส่องกระจกคุยกับตัวเองดู
‎ให้ตายสิ เควิน
‎ทำอะไรของนาย
‎นายอายุเกือบ 40 แล้ว ‎แต่ยังทำโง่ๆ แบบเดิมอยู่ได้ โตได้แล้ว
‎โตได้แล้ว
‎การที่ผมคิดได้ว่าต้องโตได้แล้ว ‎แปลว่าผมต้องกลับไปหาเมีย
‎ทำให้เมียรู้สึกมั่นใจ
‎และเข้าใจว่าผมเลิกทำเรื่องโง่ๆ แล้ว
‎มันทำให้ผมเข้าโหมด "บูชาเมีย" ขั้นหนัก
‎เราไม่ควรไปอยู่จุดนั้นนะ เพื่อนๆ
‎ผมไม่รู้คุณเคยไปอยู่จุดนั้นมั้ย ‎แต่มันเป็นจุดที่โคตรพัง
‎คุณจะทำเรื่องเดิมๆ ทุกวัน
‎"ครับๆ ได้ทุกอย่างครับ" คุณพูดอยู่แค่นี้
‎"ครับๆ ผมเองๆ"
‎"ผมทำเองๆ" ทุกวัน
‎เพราะฉะนั้น
‎คุณก็เลยสู้เพื่อความมั่นใจของเมียคุณ
‎เวลาคุณพยายามสู้
‎เพื่อให้เมียรู้สึกมั่นใจ ‎คุณจะรู้สึกไม่มั่นใจในฐานะผู้ชายซะเอง
‎เหตุผลก็เพราะว่าคุณตั้งคำถามกับตัวเอง
‎เมียมีความสุขมั้ย
‎เธอพอใจมั้ย
‎เซ็กซ์ยังฟินอยู่มั้ย
‎ผมจะไปถามเธอ ไม่ ไม่ได้
‎ถ้าไปถาม ผมก็ดูอ่อนแอ ผมต้องไปค้นหา
‎เรื่องจริง
‎ผมออกไปซื้อกระจกมา
‎เอามาขึ้นเพดานโดยไม่มีเหตุผล ‎วันนั้นวันอังคาร นี่เรื่องจริง
‎คุณห้ามทำแบบนั้นในวันอังคาร
‎มันมีไว้สำหรับสุดสัปดาห์ ไม่ใช่วันอังคาร
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดี ‎จนกระทั่งผมเห็นเงาตัวเองในกระจก
‎ตอนที่เราเอากัน ผมจะบอกอะไรให้นะ
‎คุณจะคิดว่าตัวเองตอนเอากันดูเป็นยังไงก็ช่าง
‎ผมรับรอง ความจริงไม่เป็นแบบนั้น
‎ผมรับรองได้เลย
‎ผมไม่ได้หมายถึงตอนโพสท่าหน้ากระจก
‎ผมพูดถึงตอนที่แอบเหลือบไปเห็น
‎ตัวเองอยู่ในกระจกนั่น
‎ผมเห็นฝ่าเท้าตัวเอง
‎ผมไม่เคยรังเกียจอะไร
‎กับตัวเองในฐานะผู้ชายขนาดนี้
‎จนผมได้เห็นฝ่าเท้าตัวเอง
‎เท้าผมดำสนิท ผมไปอยู่ไหนมา
‎วันนี้ผมไม่ได้ใส่รองเท้าเหรอ ให้ตายสิ
‎ผมคงไม่เอากับใครถ้าเท้าสภาพนี้ มันแหวะมาก
‎หลังผมก็ขี้ไคลเพียบ ตูดก็ตะปุ่มตะป่ำ
‎ตูดผมเป็นโรคระบาดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ผมเป็นหัดเต็มตูดโดยที่ผมไม่รู้เลย
‎ผมนัดหมอทันทีเลย
‎หมอต้องรักษานะ
‎ก้นผมเป็นอักษรเบรล มันแหวะมาก
‎เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณรู้สึกไม่มั่นใจ ‎โดยเฉพาะเรื่องเซ็กซ์
‎ในฐานะผู้ชาย เราหาคำตอบจากที่เดียว
‎ผู้ชายทุกคนในห้องนี้ต้องเคยดูหนังโป๊กันมาบ้าง
‎มันเป็นเรื่องโง่ที่สุดที่ผู้ชายจะทำได้
‎นี่คือเหตุผลที่ผมบอกว่ามันโง่
‎เราให้เครดิตกับความเคารพดาราหนังโป๊ไม่พอ
‎คนพวกนั้นเป็นนักแสดงชายหญิงมืออาชีพ
‎มันคืออาชีพของพวกเขา
‎คุณจะดูแล้วเอากลับไปทำที่บ้านไม่ได้ ‎มันไม่ได้เป็นแบบนั้น
‎มันเหมือนดูหนังคาราเต้ ‎แล้วออกไปหาเรื่องชกต่อย
‎บอกทุกคนให้ถอยไป ‎เพราะคุณเตะไอ้มืดนี่เข้าขมับได้
‎คุณเตะท่านั้นไม่เป็นหรอก ‎หนังโป๊ก็เช่นกัน
‎ผมไม่ได้พูดจากสมมติฐานนะ
‎ผมผ่านจุดนั้นมา ทำมาแล้ว ลองมาแล้ว
‎ผมดูหนังโป๊กับเมีย
‎แล้วก็พยายามทำอย่างที่เห็น
‎ผมกังวลกับมัน
‎ผมคุยกับตัวเองเลย ผมควรทำมั้ย
‎ผมควรทำมั้ย ลองดูดีมั้ย
‎ผมมีเควินดีอยู่ฝั่งนี้ เควินชั่วอยู่ฝั่งนี้
‎เควินดีโผล่ออกมา เควินดีใส่กางเกงกากี ‎แล้วก็เสื้อกันหนาวคอวี
‎เขาบอก "ไม่ได้เด็ดขาด อย่านะ
‎เธอเป็นผู้หญิงที่ดี ไปคุยกับเธอก่อน"
‎แล้วเควินชั่วก็โผล่มา
‎เควินชั่วใส่กางเกงหนัง กับเสื้อกล้ามตาข่าย
‎เขาพูดงี้ "ไม่ได้ เควิน"
‎เควินชั่วบอกว่า "นายจะฟัง ‎ผู้ชายใส่สีกากีเหรอ ไม่ๆ"
‎เขาบอกว่า "ทำไปเลย เอาเลย"
‎แล้วอยู่ดีๆ ผมก็ถุยน้ำลายใส่เมีย
‎เข้ากลางหน้าผากเลย
‎พ่นเข้ากลางหน้าผากเธอเลย
‎เกิดความเงียบกระอักกระอ่วนขึ้น ‎ไม่มีใครพูดอะไร มันเงียบไปเลย
‎แล้วอยู่ดีๆ เธอก็พูดว่า "คุณถุยน้ำลายใส่ฉัน" ‎เป็นปฏิกิริยาที่ตรงข้ามกับนางเอกหนังโป๊
‎นางเอกหนังโป๊เสียวสุดๆ ตอนนั้น เธอแบบ...
‎น้ำลายทำให้เร่าร้อนสุดๆ
‎น้ำลายจะทำฉันเสร็จ
‎ในใจผม ผมก็คิดนะว่า "นี่แหละวิธีทำให้เสร็จ"
‎ต้องถุยน้ำลายเข้าหัวผู้หญิง ‎ผมทำผิดมาตลอดชีวิต
‎ผมบอกเมียเลย "คุณทำผิดวิธี
‎คุณต้องถูเข้าไป นั่นคือวิธีถึงจุดสุดยอด"
‎ผมต้องลงไปข้างล่าง เอาทิชชู่ทารกมา
‎เช็ดหน้าผากให้เธอ มันน่าอายมาก
‎ผมกลับขึ้นเตียง เธออยากคุยเรื่องนั้น
‎ผมบอกคุณว่าไง ผมไม่ชอบคุย
‎ปล่อยให้มันหายไปเอง
‎ผมไม่อยากคุยทันทีที่ขึ้นเตียง
‎เธอแบบ "คุณถุยน้ำลายใส่ฉันจริงเหรอ"
‎ผมเกือบโกหกแล้ว
‎แม้ผมจะรู้ว่าเธอรู้ว่าผมรู้ว่าผมทำ ‎ผมก็เกือบจะโกหก
‎เหตุผลก็เพราะเควินชั่วโผล่มาอีกละ
‎เควินชั่วแบบ...
‎"บอกว่าเพดานรั่วสิ" ผมบอก "ไปให้...
‎พ้นจากที่นี่เลย ไอ้เควินชั่ว"
‎ใช่ๆ
‎ผมถุยน้ำลายใส่คุณ
‎ทำไม ผมก็ไม่รู้
‎ผมดูหนังโป๊ ผมเห็นแล้วก็ลองทำตาม
‎เธอบอก "เควิน ฉันจะบอกอะไรให้ ‎ฉันไม่สนว่าคุณจะดูหนังโป๊
‎แต่อย่าโง่พอจะเอาเรื่องบ้าๆ แบบนั้น ‎มาทำในบ้าน"
‎เธอบอก "ฉันก็ดูหนังโป๊ประจำ
‎ฉันไม่เห็นเอาอะไรมาลองกับคุณเลย"
‎ผมบอก "เดี๋ยวก่อนเลยนะ
‎บ้านนี้กลายเป็นซ่องตั้งแต่เมื่อไหร่
‎หมายความว่าไง คุณดูหนังโป๊
‎คุณดูอะไรกันแน่"
‎เธอก็แบบ "ทุกอย่างเลย"
‎ผมเจ็บขึ้นมาทันทีเลย
‎เหตุผลที่มันเจ็บ
‎คือผมแยกแยะศักดิ์ศรีกับความเป็นจริงไม่ออก
‎นี่เป็นปัญหาที่ผู้ชายทุกคนมี
‎ความเป็นจริงคือถ้าเธออยากดูหนังโป๊ เธอก็ดูได้
‎ถ้าผมอยากดู ผมก็ดูได้ มันควรเป็นแบบนั้น
‎แต่ศักดิ์ศรีผมไม่ยอมให้เป็น
‎ศักดิ์ศรีผมอยากรู้ว่าเธอดูอะไร
‎ผมอยากเห็น
‎ขอผมเห็นด้วยตาตัวเอง ผมขอดูหน่อย
‎เธอบอก "คุณอยากดูเหรอ"
‎ขอผมดูหน่อย
‎เธอหยิบโน้ตบุ๊กมาเปิด
‎เธอบอกว่า "คำค้นหาอยู่ในคุกกี้
‎คุณแค่ค้นจากคุกกี้ฉันก็พอ
‎ผมบอก "ผมขอนมแก้วนึงด้วย
‎เพราะผมจะกินคุกกี้ให้หมด"
‎สิ่งที่ผมเห็นทำให้ผมเจ็บหัวใจ ผมเจ็บเลย
‎เหตุผลก็เพราะหนังโป๊ที่เธอหาดู ‎มันตรงข้ามกับตัวผมโดยสิ้นเชิง
‎ทุกอย่างที่ผมเห็น มันใหญ่
‎ทุกอย่างมันใหญ่
‎ไข่ใหญ่ติดกำแพง ดุ้นยักษ์ของพ่อดำยักษ์
‎เจี๊ยวใหญ่ใส่ถุง นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
‎เว็บนึงไม่ใช่เว็บโป๊ด้วย ‎แต่เป็นแค่ผู้ชายสูงๆ ทำกิจกรรม
‎เช่นเปลี่ยนหลอดไฟ จัดของบนชั้น
‎แขวนภาพ นี่มันเว็บโรคจิตอะไรกันเนี่ย ‎นี่มันบ้าอะไรกัน
‎เธอบอก "คุณทำไม่ได้สักอย่าง ‎แต่ฉันชอบเรื่องพวกนี้"
‎ผมออกไปซื้อไม้จับของเลย ไม้แบบนั้นน่ะ
‎ที่มีกรงเล็บไว้เกี่ยวของ
‎ผมไปซื้อมาเลย ไม่ได้บอกเมียด้วย
‎ผมซุกมันไว้ใต้เตียง
‎รอคราวหน้าที่มีเซ็กซ์กัน ผมค่อย "โย่
‎ภาพบนผนังนี่มันเบี้ยวนะ" เธอก็แบบ...
‎"ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวจ้างช่างมาทำ"
‎ผมก็บอก "ไม่หรอก" แล้วผมก็จัด...
‎ผมเอาไม้มา
‎เธอก็แบบ...
‎คุณชอบแบบนั้นเหรอวะ คุณชอบเหรอ
‎ไม้จับกอบกู้ชีวิตคู่ของผมไว้ ‎นี่แหละที่ผมพยายามสื่อ
‎มันสำคัญที่เราต้องเข้าใจเลเวลต่างๆ ในชีวิต
‎มันมีหลายเลเวลมาก
‎ระหว่างที่คุณไต่เลเวลเหล่านี้
‎ถ้าเข้าใจว่าเลเวลต่างๆ มันคืออะไร มันจะดีขึ้น
‎ผมจะบอกเรื่องดีๆ ให้อย่างนึง
‎ถ้าคุณไม่ได้อะไรจากโชว์คืนนี้เลย
‎เอาข้อมูลนี้จำติดตัวไปก็แล้วกัน
‎คนจำนวนมากอยู่บนเส้นทางสู่ชีวิตที่เพอร์เฟกต์
‎ส่วนตัวผมคิดว่ามันโง่นะ
‎เหตุผลที่ผมบอกว่ามันโง่คือคุณไม่รู้
‎ว่าความเพอร์เฟกต์คืออะไร
‎ยกเว้นแต่ว่าคุณจะเคยผ่านความไม่เพอร์เฟกต์มา
‎ประเด็นที่ผมจะสื่อคือคุณควรอ้าแขน ‎รับข้อบกพร่องและข้อผิดพลาด
‎เพราะมันช่วยทำให้คุณเป็นคนที่คุณควรเป็น
‎อย่าหนีจากเรื่องงี่เง่า ‎ยอมรับมัน แล้วเป็นคนที่ดีขึ้น
‎นั่นคือสิ่งที่ผมจะสื่อ
‎ตอนนี้
‎ตอนนี้เลย
‎ตอนนี้ จริงๆ ผมกับเมียมาถึงจุดใหม่ในชีวิต
‎เราเพิ่งมีลูกด้วยกัน
‎เก้าเดือนก่อน เคนโซ แคช ฮาร์ท ‎ขอบคุณครับ
‎พ่อลูกสาม ผมเป็นพ่อลูกสามแล้ว
‎ประเด็นอยู่ตรงนี้ครับ
‎คนคิดว่าผมล้อเล่นตอนที่พูดถึงมันครั้งแรก ‎แต่ไม่ใช่เลย
‎ผมไม่รู้ว่าผมอยากมีลูกอีกคนจริงรึเปล่า
‎เพราะผมรู้สึกว่าเคยผ่านมาแล้ว
‎ผมได้สิ่งที่ดีที่สุดของโลกทั้งสองฝั่ง
‎มีทั้งลูกชาย ลูกสาว เราแต่งงานกัน
‎ลูกผมคือลูกคุณ คุณมีลูก
‎พวกเธอคือลูกๆ คุณ
‎เมียก็แบบ "ฉันรู้ แต่ลูกเก่าแล้ว ‎ฉันอยากได้ลูกใหม่" ก่อนอื่น ฟังนะ
‎อย่าพูดถึงลูกผมเหมือนเป็นรถมือสอง
‎เด็กพวกนั้นไม่มีอะไรผิดปกติเลย
‎เธอก็แบบ "ฉันรู้ ฉันแค่อยากได้ลูกใหม่"
‎ประเด็นคือผมไม่รู้ ‎ว่าผมจะอดทนพอจะรับมือเด็กอีกมั้ย
‎เด็กสองขวบ คุณต้องมีความอดทนในการรับมือ
‎คุณเอาแต่พูดซ้ำๆ ทั้งวันกับเด็กสองขวบ
‎คุณพูดเรื่องเดิมซ้ำๆ
‎นี่ มานี่ มองพ่อนะ นี่ๆ
‎มองพ่อ พ่อว่าไง ไม่
‎มานี่ มองพ่อสิ นี่ มองพ่อ
‎พ่อว่าไง ไม่ มานี่ มองพ่อ
‎นี่ พ่อว่าไง มองพ่อ พ่อว่าไง
‎อะไรนะ ไม่ มานี่ มอง...
‎นี่ๆ
‎ดูนี่ ลูกอยากได้
‎ลูกอยาก... ไม่ มานี่ มองพ่อ
‎ไม่มีใครมีเวลาทำแบบนั้นทั้งวันหรอก
‎สาวๆ เลิกมโนได้แล้วว่าผู้ชายทุกคนมีความอดทน ‎เพราะเราไม่มีครับ
‎เราไม่มีความอดทน
‎อีกอย่างนะ สาวๆ
‎เลิกให้ผู้ชายแก่ๆ มีลูกได้แล้ว
‎ผมไปสวนสาธารณะ
‎ผมเห็นผู้ชายอายุ 63 มีลูกอายุสองขวบ ‎มันน่าเศร้ามาก
‎เขาปฏิบัติกับเด็กเหมือนลูกบาสหลุดจากสนาม
‎"เฮ้ยๆ จับเด็กให้หน่อย เฮ้ย ให้ตายสิ
‎กลับมาโว้ย ให้ตายสิ
‎ใครก็ได้จับเด็กนั่นโยนกลับมาให้ผมที"
‎แต่เขาก็เป็นคนแก่ที่เจ๋ง
‎เป็นคนหัวเก่าที่ยังยึดติด
‎อยู่ในยุคนั้น แต่อยู่ในยุคนี้ตอนนี้
‎เขาเจ๋งมาก
‎เขาไม่รู้วิธีเลี้ยงเด็กเลยสักนิด
‎เขาก็เลยเรียกร้องความสนใจจากผม
‎เขาแบบ "นี่ๆ
‎พ่อหนุ่ม
‎นี่ พ่อหนุ่ม ขอฉันคุยด้วยแป๊บนะ
‎พ่อหนุ่ม
‎อยู่นี่ก่อน พ่อหนุ่ม ฉันขอคุยด้วยหน่อย
‎ขอคุยด้วยหน่อย พ่อหนุ่ม
‎ฉันกางรถเข็นไว้ แต่เก็บไม่เป็น
‎มันเหมือนเจี๊ยวแข็งในคืนคึก
‎ฮัลโหล ช่วยหน่อย มานี่ พ่อหนุ่ม
‎มาช่วยหน่อย
‎เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย"
‎ผมบอก "ดูนะ มันต้องตบแล้วปล่อย
‎คุณตบตรงกลางเบาๆ รถก็พับเก็บแล้ว"
‎เขาบอก "ทำให้ดูหน่อย พ่อหนุ่ม"
‎ผมก็ตบรถเข็น มันก็พับลง เขาบ้าไปเลย
‎เขาแบบ "ไม่จริง
‎ให้ตายสิ
‎ใช่ๆ
‎พ่อหนุ่ม ไปรถฉันทีได้มั้ย
‎ช่วยรัดเข็มขัดให้ลูกฉันหน่อย ‎ฉันว่าขามาฉันทำไม่ถูก
‎ฉันเลี้ยวซ้าย ลูกไหลไปขวา
‎แล้วก็หัวโขกกับกระจกซ้ายมือ
‎ลูกนี่เลือดออกเลย ฉันจะบอกแม่ว่าโดนที่สนาม
‎แต่รู้กันแค่เรานะ เปล่าเลย มาช่วยที
‎มาเร็ว ฮัลโหล
‎เข้าใจที่ฉันพูดนี่"
‎สาวๆ ผมขอบอกไว้เลยนะ
‎ผู้หญิงมีความอดทนกว่าผู้ชาย
‎ผมขอยอมรับเลย
‎พวกคุณควรได้รับรางวัลทุกอย่าง
‎ถ้าเป็นเรื่องรับมือกับเด็กนะ
‎ป้อนข้าว อาบน้ำ แต่งตัว
‎ไปส่งไปรับที่โรงเรียน ฝึกใช้กระโถน
‎บางคนทำงานไปด้วย มันโคตรเหลือเชื่อ
‎เหลือเชื่อเลย
‎แต่...
‎สิ่งเดียวที่คุณไม่มีนะ สาวๆ คือความสนุก
‎คุณไม่สนุก
‎ผมรู้ว่าผู้หญิงบางคนขึ้นเลย
‎"อะไร เหลวไหล ฉันโคตรสนุก
‎คุณไม่รู้หรอก
‎ฉันสนุกจะตาย"
‎ไม่ใช่เลย คุณเปล่าเลย
‎คุณไม่เคยได้ยินเด็กพูดว่า ‎"รอกลับไปเล่นกับแม่ไม่ไหวแล้ว"
‎ไม่เคยได้ยิน
‎มันไม่เคยเกิดขึ้น
‎เหตุผลก็เพราะคุณพยายาม ‎เบลอเส้นแบ่งไง สาวๆ
‎คุณอยากทำทุกอย่าง ‎คุณอยากเป็นแม่ที่สนุก แต่เข้มงวด
‎คุณเป็นสองอย่างไม่ได้ เลือกได้อย่างเดียว
‎ป้ายความสนุกมันถูกตบติดหลังพ่อ
‎เราไม่ได้ขอ แค่มันเป็นแบบนั้น
‎เราไม่อยากเข้มงวดเหมือนกัน
‎แต่คุณทำให้เราเป็นคนเข้มงวด
‎ทันทีที่ผู้ชายเดินเข้ามาในบ้าน
‎คุณเอาเรื่องเหลวไหลมาโยนใส่เขา
‎เข้าไปเล่นไอ้เด็กนั่นให้หนักเลย
‎อะไรนะ
‎อะไร
‎ผมเพิ่งถึงบ้าน เพิ่งเดินเข้าบ้านเลย
‎คุณจะให้ลูกลบหลู่เราเหรอ
‎เราเหรอ
‎ไม่มีใครว่าอะไรผมซะหน่อย
‎ทีนี้คุณก็ต้องไปตีก้นลูกแบบงงๆ
‎แม่ของลูกบอกว่าพ่อต้องเล่นลูกให้หนัก
‎"ผมทำอะไรผิด" พ่อไม่รู้ พ่อไม่รู้ว่าลูกทำอะไร
‎แม่บอกให้เล่นให้หนัก
‎ไม่งั้นพ่อโดนแน่ พ่อเลือกลูกนะ ‎พ่อจะเล่นลูกให้หนักเลย
‎ตอนนี้ ผมรู้ว่าผู้หญิงบางคนคิดกับตัวเอง ‎"แล้วไง เควิน
‎ถ้าเป็นเรื่องความสนุก ก็ไปสนุกสิ" ‎แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น
‎ความสนุกเป็นงานยากมาก
‎เหตุผลที่ผมพูดแบบนั้น
‎ก็เพราะเด็กไม่รู้วิธีปิดกั้นความสนุก
‎เด็กๆ คิดว่าความสนุกอยู่ตลอดกาล
‎ผมจะบอกให้ว่าอะไรน่ากลัวที่สุดในโลก ‎ที่ผู้ชายจะได้เห็น
‎หลังจากทำงานมาเหนื่อยๆ
‎ทำงานมาเหนื่อยๆ คุณเข้าบ้าน ไขกุญแจเข้ามา
‎คุณค่อยๆ เปิดประตูช้าๆ
‎สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกที่ผู้ชายจะได้เห็น
‎คือเด็กคนนั้นมีพลังเต็มเปี่ยมอยู่หลังประตู
‎โอ้เย่
‎พ่อมาแล้ว มาเล่นกัน
‎ผมอยากเล่นฮะ พ่อ
‎ผมงีบกับแม่มาทั้งวันแล้ว
‎ผมอยากเล่นเกมที่พ่อพยายามหลับตา
‎แล้วผมก็แยงตาพ่อให้ลืมขึ้นมาอีก
‎โอ้เย่
‎ได้เวลาเล่นแล้วฮะ พ่อ
‎ผมพนันเลย
‎ผมขอท้าพนันว่าผู้ชายทุกคนในนี้ที่มีลูก
‎เคยทำสิ่งที่ผมจะพูดอย่างน้อยหนึ่งครั้ง
‎อย่างน้อยหนึ่งครั้ง
‎ทำงานมาเหนื่อยๆ คุณขับรถกลับบ้าน
‎คุณจอดรถ
‎พอจอดรถ ลูกที่มีพลังเต็มเปี่ยม
‎ก็วิ่งมาที่หน้าต่าง แล้วเปิดบานเกล็ด
‎โอ้เย่
‎พ่อมาแล้ว ถึงเวลาเล่นแล้ว
‎คุณเห็นเด็กในบานเกล็ด
‎เด็กเห็นคุณ คุณกับเด็กจ้องกัน
‎คุณจ้องตากับไอ้เด็กเวรนั่น
‎คุณจ้องเด็ก เด็กก็จ้องคุณ
‎แล้วคุณก็ขับรถถอยออกไป
‎คุณขับรถถอยออกไป
‎วันนี้ช่างเด็กแม่งเถอะ
‎ขอกลับไปทำงาน โยนกล่องอัดกำแพง
‎ดีกว่ามารับมือกับเด็กนั่นวันนี้
‎พ่อจะไปไหนฮะ
‎ไปตายซะ ไอ้ลูกเวร
‎คุณขำก็เพราะมันเป็นเรื่องจริงไง
‎ดังนั้นแล้ว มันสำคัญมาก ‎ที่ต้องเข้าใจความอดทนของตัวเอง
‎คุณต้องรู้ว่าตัวเองทนได้แค่ไหน
‎ยิ่งแก่ลง คุณก็ยิ่งอดทนได้น้อย
‎ความอดทนผมเหลือน้อยลงมาก
‎ผมรู้ว่าใช่ รู้มั้ยว่ารู้ได้ยังไง
‎เพราะผมไม่ใช่คนเดิมกับน้องหมา
‎ผมเป็นคนรักหมานะ ทุกคน
‎ผมรักหมา ได้ยินมั้ย ผมรักหมา
‎ขอเสียงคนรักหมาหน่อยถ้าคุณอยู่ที่นี่คืนนี้
‎รักหมา ผมมีหมาสองตัว
‎มีโดเบอร์แมนตัวเบ้อเริ่ม ชื่อร็อกซี่ ‎รักดั่งดวงใจเลย
‎รักร็อกซี่มากๆ
‎แล้วก็มีหมาพินส์เชอร์ตัวเล็ก ชื่อริกส์
‎ผมบอกตรงๆ ผมไม่สนหมาตัวนั้น ‎มันหมาของเมีย
‎ผมไม่สน ไม่สนหมาตัวนั้นเลย
‎แต่หมาผมมันฝึกมา
‎ฝึกมาดีมาก
‎แต่ผมก็ประมาทไป
‎ผมประมาทหมาของผมไป
‎เวลาคุณประมาท สิ่งต่างๆ จะเปลี่ยน
‎เรื่องจริง ผมตื่นตีห้าครึ่ง เดินออกมานอกห้อง
‎หมาผมถ่ายกลางทางเดินเลย ผมเห็น
‎ผมต้องตัดสินใจ
‎ผมควรไปจับหมา สั่งสอนมัน ‎แล้วเก็บกวาดซะเลยมั้ย
‎หรือผมควรกลับไปนอน ‎แล้วค่อยตื่นมาจัดการทีหลังดี
‎ตีห้าครึ่ง
‎ผมเลือกกลับไปนอนต่อ
‎ไว้ตื่นมาจัดการทีหลัง
‎เจ็ดโมง 15 เมียผมตื่น ผมได้ยินแต่ "ตายแล้ว
‎หมาถ่ายไว้กลางทางเดิน
‎ผมลุกขึ้นนั่ง ทำเหมือนไม่รู้เรื่อง
‎"คุณต้องล้อผมเล่นแน่"
‎ผมบอก "ให้ผมจัดการมั้ย ให้ผมเก็บให้มั้ย"
‎เธอก็ "ไม่ ฉันลุกแล้ว ฉันเช็ดเอง"
‎ผมก็แบบ "นั่นแหละ"
‎นั่นแหละ ผมรู้ว่าคุณจะเช็ด ผมก็เลยทิ้งมันไว้
‎ผมอ่านทางคุณออก
‎ณ ตอนนั้น ผมคิดกับตัวเอง "ให้ตายสิ เควิน"
‎นี่เหรอผู้ชายที่นายอยากเป็น
‎นายอยากเป็นผู้ชายที่ไม่ทุ่มร้อยเปอร์เซ็นต์
‎เพราะนายรู้ว่าคู่ของนาย
‎จะช่วยเติมเปอร์เซ็นต์ที่นายไม่ทุ่มให้
‎ไม่เลย ผมไม่อยาก
‎ผมเกือบจะเป็นแล้ว ผมเกือบเป็นคนแบบนั้น
‎จนกระทั่งแฮร์รี่ เพื่อนซี้ผมมาหาที่บ้าน
‎พร้อมลูกวัยสองขวบของเขา
‎แฮร์รี่มีลูกอายุสองขวบ ‎ผมเรียกลูกเขาว่าแม่เด็กเจ๋ง
‎ผมจะบอกให้ว่าเจ๋งยังไง
‎เด็กเจ๋งคือเด็กที่ทำเรื่องผู้ใหญ่ตั้งแต่เป็นทารก
‎แฮร์รี่มาหาที่บ้านผมพร้อมลูก โดยที่ไม่ได้บอก
‎มันตุ๊ดมาก ผมไม่ชอบเลย มันตุ๊ดมาก
‎แต่เมียผมกลับหลงกล
‎ทันทีที่เธอเห็นเด็ก เธอก็ "ตายแล้ว
‎ตายแล้ว
‎ไม่
‎คุณยังไม่ได้พักเลยตั้งแต่ลูกคลอด
‎ฝากลูกไว้ให้ฉันกับเคฟ ฉันจะเลี้ยงลูกให้ทั้งวัน"
‎เขาบอก "เคฟ นายโอเคมั้ย" ‎ผมก็ "ก็อย่างที่เห็น
‎ฉันไม่ได้บริหารบ้านนี้ ฉันควบคุมอะไร...
‎ในบ้านฉันไม่ได้เลย"
‎เขาทิ้งลูกไว้กับเรา
‎แล้วก็ขึ้นรถขับออกไป
‎ผมรู้ว่าเป็นเด็กเจ๋งเพราะแบบนี้
‎ตอนเขาขับออกไป เด็กเจ๋งก็โบกมือบ๊ายบาย ‎เธอยืนอยู่หน้าบ้าน
‎แล้วก็หันมาตบขาผมสองที
‎บอกว่า "ขอโทษนะคะ" ‎ผมก็ "อะไรวะ
‎เธอพูดว่าไงนะ"
‎เธอเป็นเด็กดำตัวเล็กๆ
‎ผมไม่เคยได้ยินคนดำพูดว่า ‎"ขอโทษนะคะ" สักครั้ง ‎ผมถอยให้เลย เด็กเจ๋งก็เดินเข้าครัว
‎ผมบอกเมียว่าเด็กเจ๋งอาจจะหิว
‎ดูซิว่าเธออยากกินอะไรมั้ย ‎"อยากกินแซนด์วิชเหรอ"
‎เด็กเจ๋งบอกว่า "ค่ะ" เราก็ทำแซนด์วิช
‎ใส่จานให้ วางจานบนเคาน์เตอร์
‎จานเกิดเสียงตอนวางกระทบเคาน์เตอร์
‎เด็กเจ๋งเคาะเคาน์เตอร์แล้วมองผม
‎เธอบอกว่า "แกรนิตใช่มั้ยคะ"
‎ผมก็ "อะไรวะ
‎ใช่ๆ แม่เด็กเจ๋ง
‎นั่นเป็นเคาน์เตอร์แกรนิต"
‎ใครให้เด็กคนนี้ดูรายการแต่งบ้าน
‎ผมนี่ตะลึงเลย
‎ณ จุดนี้ ผมรู้สึกว่าผมไม่ต้องอยู่กับเด็กแล้ว
‎ผมเห็นพอแล้ว
‎ผมเข้าห้องนั่งเล่น ดูทีวีจนจบ
‎เด็กเจ๋งก็ตามมา ขึ้นโซฟา ดูทีวีกับผม
‎เราดูทีวีจนจบ เด็กเจ๋งก็ลงจากโซฟา
‎แต่ไม่ได้ลงเหมือนเด็กธรรมดานะ
‎เด็กธรรมดาจะนอนคว่ำ ‎แล้วสไลด์ลงมาจนกว่าเท้าจะเหยียบ
‎บางทีก็เหยียบพื้น บางทีก็ไม่ใช่
‎นั่นคือการเดิมพันที่เด็กธรรมดาพร้อมเสี่ยง
‎เด็กเจ๋งไม่ทำแบบนั้น ‎เธอเลื่อนมานั่งตรงขอบ แล้วกระโดดลง
‎เธอลงพื้น ยกมือขึ้นสองข้าง
‎เธอมองผมแล้วบอกว่า "สิบคะแนนมั้ยคะ"
‎แน่อยู่แล้ว สิบเต็มไปเลย แม่เด็กเจ๋ง
‎เธอลงพื้นได้สวยสุดๆ ไปเลย
‎ณ จุดนี้ ผมเห็นพอแล้ว
‎ผมเห็นพอแล้ว ผมตะลึงเพราะเธอ ‎เธอดูแลตัวเองได้
‎ตอนนี้เด็กเจ๋งเดินไปทั่วบ้าน
‎อีกครั้งนะ นี่เรื่องจริง
‎ผ่านไปสิบนาที
‎ผ่านไปสิบนาที ผมได้กลิ่นขี้
‎ผมได้กลิ่น
‎ผมหันไป มีกองขี้อยู่บนพื้นห้องนั่งเล่น
‎โดเบอร์แมนของผมอยู่ฝั่งนี้ เด็กเจ๋งอยู่ฝั่งนี้
‎ผมโกรธเลย หมาผมไม่เห่า "แกไม่มาข่วนประตู
‎แกซวยแน่" ผมจับปลอกคอหมาเลย
‎แล้วผมก็สั่งสอนหมา
‎"แกรู้ดีกว่านี้ แกไม่ถ่ายในบ้าน
‎และที่สำคัญ แกไม่ทำฉันขายหน้า ‎ต่อหน้าเด็กเจ๋งคนนี้"
‎ผมเอาหมาไปขังกรง
‎ผมกลับมาเช็ดขี้ ผมมองดูแล้ว
‎นั่นไม่ใช่ขี้ของหมาผม
‎ผมรู้ว่าขี้ของหมาผมเป็นยังไง มันไม่ใช่แบบนั้น
‎ผมมองเด็กเจ๋ง เธอใส่แพมเพิร์สสีขาวอยู่
‎มันไม่มีขี้บนแพมเพิร์สเลย
‎ผมงงไปหมดแล้ว
‎เพราะผมรู้ว่าผมมองอะไรอยู่ มีคนขี้บนพื้น
‎ผมมองขี้บนพื้นอยู่
‎มีคนขี้บนพื้น
‎ผมงงมาก
‎ผมไปปลุกเมีย เมียผมนอนโซฟาอยู่ "ที่รัก
‎ที่รัก ตื่นๆ
‎ตื่นๆ"
‎"อะไร" "นี่ ตื่นๆ" "อะไร"
‎"นี่
‎คุณได้ขี้บนพื้นก่อนมานอนบนโซฟามั้ย"
‎"อะไรนะ" "คุณได้ขี้บนพื้น
‎ก่อนมานอนโซฟานี่มั้ย"
‎"ไม่มีใครขี้บนพื้นซะหน่อย" ‎"มีคนขี้บนพื้น"
‎ผมหันกลับไป
‎ผมกับเด็กเจ๋งจ้องตากัน
‎ตอนนี้ผมรู้สึกแล้วว่าเด็กเจ๋ง ‎พยายามจะหลอกผม
‎ผมบอก "แม่เด็กเจ๋ง
‎ฉันดีกับเธอมาตลอดตั้งแต่เธอเข้าบ้านฉันมา
‎เธอเข้าบ้านฉัน เธออยากกินอะไร ‎ฉันก็ทำแซนด์วิชให้
‎เราดูทีวีกัน เธอกระโดดลงจากโซฟา
‎ฉันให้เธอสิบคะแนน ‎การที่เธอขี้บนพื้นบ้านฉันมันเสียมารยาทมาก
‎เธอขี้บนพื้นบ้านฉันรึเปล่า"
‎เด็กเจ๋งก็ "ขอโทษนะคะ" ‎"หุบ...
‎หุบปากไปเลย
‎หุบปาก
‎เธอขี้บนพื้นบ้านฉันรึเปล่า"
‎เด็กเจ๋งชูสองมือขึ้น
‎แล้วหันหลังเหมือนจะบอกว่า "ค้นดูสิ"
‎ผมชูสองนิ้ว
‎ผมสอดนิ้วเข้าไปหลังแพมเพิร์ส ถอดมันออกมา
‎ไม่มีขี้อยู่ที่ก้นแพมเพิร์ส
‎ณ จุดนี้ ผมมึนไปหมดแล้ว
‎ตอนนี้ ผมถามตัวเอง
‎นี่...
‎นี่ผมขี้บนพื้นเหรอ ผมไม่ได้ขี้บนพื้นแน่
‎ผมต้องรู้ตัวสิถ้าขี้บนพื้น ผมไม่ได้ขี้หรอก
‎ผมขอโทษเด็กเจ๋งเลย "แม่เด็กเจ๋ง ฉันขอโทษ
‎ฉันไม่ควรตวาดเธอแบบนี้ ‎เธอเป็นเด็กดีตั้งแต่มาถึงนี่
‎รู้มั้ยฉันจะทำยังไง ฉันจะดูกล้องวงจรปิด"
‎ผมมีกล้องอยู่ทั่วบ้าน
‎ผมไปดูกล้อง
‎คนที่ขี้บนพื้นบ้านผมต้องเป็นจอมวางแผน ‎มันเป็นการจู่โจมที่วางแผนมา
‎ผมพูดเลยเพราะคนร้ายขี้ ‎ในจุดบอดจุดเดียวในบ้านผม
‎ผมมองไม่เห็นอะไรจากตรงนี้เลย
‎ผมก็เลยต้องยอมโดนเพื่อทีม
‎ผมไปเอาของทำความสะอาดมาเก็บ
‎หมดไป 45 นาทีกว่าจะเก็บขี้ออกจากพรมได้
‎ผมโกรธมาก โกรธ
‎แฮร์รี่กลับมารับเด็กเจ๋ง
‎"สนุกมั้ย เด็กอยู่ด้วยสนุกมั้ย"
‎เมียผมฟินเลย "ตายจริง
‎ตายจริง เรารักเด็กคนนี้"
‎"นายล่ะ เคฟ" ผมก็ "เธอเป็นเด็กเจ๋งนะ
‎นายทำดีมาก ขอคุยหน่อย
‎ตามลำพังนะ"
‎"ฉันแค่อยากบอกว่าฉันโมโหใส่เด็กเจ๋ง
‎ฉันโมโหเพราะมีคนขี้บนพื้นบ้านฉัน"
‎เขาก็ "อะไรนะ"
‎ผมก็ "มีคนขี้บนพื้นบ้านฉัน"
‎เขาก็ "ให้ตายสิ
‎ลูกฉันเอง" ผมก็ "ว่าไงนะ"
‎เขาบอก "ลูกฉันเอง
‎ลูกฉันถอดแพมเพิร์สเป็น ‎ดึงไปข้างๆ แล้วก็ขี้ตรงนั้นเลย
‎แล้วก็ใส่กลับเข้าที่เดิม
‎ฉันลืมบอกตอนพาลูกมาส่ง"
‎"นายลืมบอกเรื่องนี้ได้ไงวะ"
‎นั่นควรเป็นเรื่องแรกที่นายบอก
‎ตอนที่นายเอาเด็กขี้ติดตูดนี่มาส่ง
‎ที่บ้านของฉัน
‎หมาฉันเดินมาแบบ...
‎"เจ้านายต้องเอาอีนี่เข้ากรงนะ" ฉันก็ "เฮ้ย
‎เฮ้ย
‎ไปนอนเลย นอนลงไป"
‎ผมบอก "เพื่อน ฉันโกรธมาก ‎ฉันทำความสะอาดพรมอยู่ 45 นาที"
‎เมียผมก็แบบ "นั่นแหละ" ผมก็ "ที่รัก ตอนนี้อย่า
‎ให้ผมจัดการเถอะ"
‎เมียผมก็ "ฉันแค่บอกว่านั่นแหละ"
‎ผมก็ "นั่นแหละอะไร"
‎เธอบอกว่า "ฉันเห็นเด็กขี้ตอนนั้นเลย
‎แต่ฉันไม่อยากเก็บ ฉันก็เลยแกล้งหลับ"
‎ผมก็ "นี่มันเข้าตัวเลยนี่
‎นี่มันเข้าตัวเลยนี่หว่า"
‎เธออ่านทางผมคืน ทุกคน
‎ผมโดนเต็มๆ เลย
‎ผมขอบอกตรงๆ เลยนะ
‎ผมไม่ค่อยชอบให้ใครเข้าบ้านผม ไม่เลย
‎เหตุผลก็...
‎เพราะบ้านผมเคยโดนปล้น
‎เวลาบ้านโดนปล้น มันมีผลกับจิตใจ
‎มันอยู่ที่การปกป้องบ้าน ผมเป็นหัวหน้าครอบครัว
‎ผมก็ต้องปกป้องบ้านผม
‎ผมเลยออกไปซื้อปืนมาเก้ากระบอก
‎เก็บไว้ในช่องลับทั่วบ้าน
‎เข้าใจไว้อย่างนะ คุณจะเก็บปืน
‎ไว้ในช่องลับที่บ้านไม่ได้
‎โดยที่ไม่คิดถึงเหตุการณ์จำลองในหัว
‎ที่ช่วยให้คุณคิดว่าเก็บปืนไว้ที่นั่นเหมาะแล้ว
‎ตรงนี้แหละที่คุณเป็นบ้า
‎ผมอยู่ในบ้านคนเดียวสามชั่วโมง
‎จำลองเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิด
‎ให้ตายสิ
‎แกจะเล่นฉันแบบนี้ใช่มั้ย
‎แกจะปล้นฉันที่ประตูหน้าบ้านใช่มั้ย
‎โอเค
‎แกอยากได้อะไรฉันจะให้ ‎แกอยากได้อะไรฉันจะให้
‎ขอฉันไปดูกล่องจดหมายก่อน
‎ที่ซ่อนปืน
‎ให้ตายสิ
‎แกจะเล่นฉันแบบนี้ใช่มั้ย
‎แกจะปล้นฉันในห้องน้ำแขกใช่มั้ย
‎โอเค
‎แกอยากได้อะไรฉันจะให้
‎ขอฉันเช็ดตูดอีกทีก่อน
‎ที่ซ่อนปืน
‎ให้ตายสิ
‎แกจะเล่นฉันแบบนี้ใช่มั้ย
‎แกจะปล้นฉันในครัว
‎ระหว่างที่ฉันทำกับข้าวให้ครอบครัว ‎ในวันขอบคุณพระเจ้าใช่มั้ย
‎โอเค ‎โอเค
‎แกอยากได้อะไรฉันจะให้
‎ขอฉันเปิดเตาอบดูไก่งวงอีกทีก่อน
‎ที่ซ่อนปืน
‎ให้ตายสิ
‎แกจะเล่นฉันแบบนี้ใช่มั้ย
‎แกจะปล้นฉันในห้องนั่งเล่น
‎ระหว่างที่ฉันนั่งโซฟาหน้าเตาผิง ‎ขัดจรวดอยู่ใช่มั้ย
‎โอเค
‎แกอยากได้อะไรฉันจะให้
‎ขอฉันปิดพอร์นฮับก่อนนะ
‎ที่ซ่อนปืน
‎ให้ตายสิ
‎นี่...
‎แกจะเล่นฉันแบบนี้ใช่มั้ย
‎แกจะ...
‎แกจะปล้นฉันในห้องซักผ้า
‎ระหว่าง...
‎ระหว่างที่ฉันเอาผ้าออกจากเครื่องซัก
‎เอาไปปั่นแห้งใช่มั้ย
‎โอเค
‎เอาล่ะ เรามี...
‎ไม่ ผมต้องเล่าให้จบ
‎ขอผมเล่าให้จบ
‎นี่คือมุกโปรดของผมเลย
‎แก... ‎แก...
‎แกจะปล้นฉันในห้องซักผ้า
‎ระหว่างที่ฉันเอาผ้าออกจากเครื่องซัก
‎เอาไปปั่นแห้งใช่มั้ย
‎โอเค
‎แกอยากได้อะไรฉันจะให้
‎ขอ...
‎ขอฉันใส่แผ่นปรับผ้านุ่มก่อน
‎ที่ซ่อนปืน
‎ใช่ ปืนเก้ากระบอกทั่วบ้าน
‎แล้วผมก็โดนปล้นอีกในจุดเดียวที่ผมลืมวางปืนไว้
‎ตลอดเวลาที่ผมโดนปล้น
‎ผมพยายามพาโจรไปที่ที่มีปืน
‎มานี่โว้ย แม่ง
‎แกจะปล้นฉันแบบนี้ใช่มั้ย
‎ไม่มีใครจะเข้าห้องน้ำแขกเลยเหรอ
‎มาเถอะน่า ฉันจะเช็ดก้นให้
‎ฉันจะเช็ดก้นให้ ขอร้องล่ะ
‎ขอร้อง
‎แกจะปล้นฉันตอนท้องว่างๆ เหรอ
‎ไม่มีใครอยากกินไก่งวงเหลือๆ ในเตาอบเหรอ
‎อย่างน้อยขอฉันขัดจรวดบนโซฟาอีกรอบก่อนนะ ‎ขอเถอะ เพื่อน
‎ฉันไม่ได้เป็นเกย์ ฉันแค่อยากสนุก อย่าทำฉันเลย
‎ขอฉันเอาผ้าออกจากเครื่องซักไปปั่นแห้งก่อน
‎แกจะยอมให้ผ้าขึ้นราเหรอ ไอ้เลวเห็นแก่ตัว
‎ผมยังให้เพื่อนสนิทเข้าบ้านเดือนละครั้ง
‎เดือนละครั้ง
‎เราจัดคืนเล่นเกมที่บ้านผมเดือนละครั้ง
‎ผมจะบอกตรงๆ เลย
‎ส่วนตัวผมไม่ชอบคืนเล่นเกม ‎ผมไม่ไหวกับคืนนั้นเลย
‎ผมว่าคืนเล่นเกมทำให้คู่รักร้ายใส่กัน
‎โดยเฉพาะในบ้านผม ‎เพราะเราแข่งกันมากเกินไป
‎เราเล่นเกมเศรษฐีกัน
‎แต่ผมไม่ชอบวิธีเล่นของเราเลย
‎เราไม่ได้เล่นถูกกฎ
‎เรายอมให้เกิดการเจรจานอกเกมเศรษฐี
‎ตัวอย่าง นี่คือการเจรจาของเรานะ ‎สมมติว่าเล่นอยู่
‎นี่คือการเจรจาของเรา
‎ผมบอก "ฟังนะ คุณจะมาตกช่องผมสองครั้ง ‎โดยไม่จ่ายเงินก็ได้
‎แต่คุณต้องจ่ายค่าที่จอดรถในชีวิตจริง ‎ของเมื่อวานให้ผม
‎ถ้าคุณตกลง
‎นั่นคือข้อตกลง เข้าใจที่ผมพูดมั้ย"
‎คราวก่อนที่เล่นกัน ผมโกรธเพราะพวกผู้หญิงเมา
‎เวลาผู้หญิงเมา
‎ผู้หญิงเวลาเมาทำเรื่องโง่ๆ ได้
‎คุณมีสองเลเวล สาวๆ
‎มีเลเวล "ไม่เมา" กับ "โง่"
‎ไม่มีระหว่างกลางเลยจริงๆ
‎คุณกระโดดข้ามเลเวลมาเลย
‎มีแค่ "ไม่ คืนนี้ฉันไม่เมาขนาดนั้น"
‎กับ "ตายแล้ว ฉันเมาฉิบหายเลย"
‎มีแค่หนึ่งในสองอย่าง
‎มันแบบ "ตายแล้ว
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะเมาขนาดนี้
‎ใครก็ได้เอาตัวเกมเศรษฐียัดก้นฉันที"
‎"อะไรนะ ว่าไงนะ"
‎"ฉันเมามากเลย"
‎พวกเธอทำลายเกม ผมกำลังเล่นดีเลย
‎ผมไล่ต้อนทุกคนหมดเลย
‎ผมยอมรับนะว่าผมเหมือนเด็กมาก ‎เวลาเล่นพวกเกมกระดาน
‎เด็กมาก
‎เวลาคุณมาตกช่องผม ผมทำเสียงดีเจ
‎ทุกครั้งที่คุณเดินตกช่องผม
‎คุณต้องจ่าย ต้องจ่ายเต็มๆ
‎เมียผมเมา เธอมาตกที่ผม ผมก็ใส่เต็มที่เลย
‎คุณต้องจ่ายนะ ต้องจ่าย
‎เคยเห็นผู้หญิงเมามั้ย
‎เธอพยายามพูดเหมือนไม่เมา แต่เมาเห็นๆ
‎เธอแบบ "ก็ได้ๆ
‎ก็ได้
‎มันไม่ได้แพงอะไร...
‎เท่า...
‎เท่าไหร่นะ ที่ฉันติดคุณ
‎ฉันติดคุณเท่าไหร่"
‎ผมมองลงไป เธอไม่มีเงิน "คุณไม่มีเงินซะหน่อย
‎เลิกเสียเวลา เก็บของเข้ากล่องไปเลย ‎ยอมแพ้ไป คุณแพ้แล้ว
‎ออกไปจากเกมเลย"
‎"จะเล่นฉันแบบนี้เหรอ จะทำกับเมียแบบนี้เหรอ"
‎"ใช่ๆ"
‎มันคือเกม ผมอยากชนะเท่านั้น ‎ผมหยิบตัวของเธอมา
‎แล้วดีดเปรี้ยง ปลิวไปไหนในห้องก็ไม่รู้
‎ออกไปให้พ้นเลย
‎ผมด่าแค่ในเกมเศรษฐีเท่านั้น
‎แต่เธอลามมานอกเกม
‎เธอบอก "คุณชอบเอาชนะ จะเอาแค่นั้นเหรอ
‎บางทีฉันก็อยากถึงจุดสุดยอดบ้าง"
‎"อะไรนะ ว่าไงนะ
‎อะไรนะ
‎มันเกี่ยวอะไรด้วยวะเนี่ย ‎มันเกี่ยวอะไรกับเกมนี้"
‎อยู่ๆ แฮร์รี่กับเวย์นก็ลุกขึ้นแบบ...
‎"หมอนี่ทำเมียไม่เสร็จเว้ย"
‎ผมก็ "อีนี่เนี่ยนะ" ผมโกรธ ผมล้มเกมเลย
‎"ทุกคนออกไป ไปให้พ้น ไปจากบ้านฉันซะ
‎ออกไป"
‎พวกนั้นเดินออกไป เวย์นก็ ‎"ให้ตายสิ ช่างหัวบ้านหลังนี้
‎กับหมาเฝ้ายามปลอมๆ ของมันด้วย"
‎ตอนเขาพูดนะ
‎ผมเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาในหัวเป็นครั้งแรกเลย
‎ผมคิดกับตัวเองทันทีเลย
‎หมาผมอยู่ไหนตอนผมโดนปล้นบ้าน
‎หมาผมอยู่ไหน
‎ผมวิ่งไปดูกล้องวงจรปิด
‎ผมนี่ช็อกไปเลยที่เห็นสี่ตามองอยู่ในตู้แบบนี้
‎หมาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง ‎คุณได้ยินพวกมันคุยกันเลย
‎"ให้ตายสิ พวกมันเอาไปหมดเลย นายเห็นมั้ย
‎เหลือเชื่อมาก พวกมันไม่เหลืออะไรไว้เลย
‎ดีนะที่ของเราอยู่ในนี้ ‎ที่นอนนายกับชามข้าวของนายน่ะ
‎เจ้านายต้องไปหาหมาเฝ้ายามแล้ว ‎ฉันไม่อยู่แบบนี้แน่
‎มันไม่ปลอดภัยสำหรับเรา"
‎แกนั่นแหละหมาเฝ้ายาม
‎คุณต้องมีเพื่อนเหมือนเพื่อนผม
‎ผมมีเพื่อนๆ ที่ดีมาก
‎ผมเชื่อจริงๆ
‎ว่าผมคงไม่ได้มาอยู่จุดนี้ถ้าไม่มีกลุ่มช่วยเหลือ
‎เพื่อนมีส่วนกับความสำเร็จของผมอย่างมาก
‎นั่นคือเหตุผลที่ผมซื่อสัตย์กับเพื่อน ‎เป็นเพื่อนแท้ให้เพื่อน
‎หน้าร้อน ผมพาเพื่อนไปญี่ปุ่น
‎ผมบอก "ทำอะไรที่แตกต่างบ้าง ‎ไปรับวัฒนธรรมอื่นกัน
‎ห้ามมีคำว่า 'ไม่' เด็ดขาด"
‎เพื่อนบอก "ได้สิ เอาเลย" เราจะไปญี่ปุ่น
‎สิ่งแรกที่เพื่อนผมอยากทำที่ญี่ปุ่น
‎คือไปสวนสนุก
‎ถ้าคุณรู้จักผมจริงๆ นะ
‎คุณจะรู้ว่าผมไม่ชอบสวนสนุก
‎แต่ผมบอกห้ามมีคำว่า "ไม่" และผมพูดจริง
‎เราไปสวนสนุกที่ญี่ปุ่นกัน
‎ตอนไปถึงนะ ผมบอกตรงๆ เลย
‎ผมนี่ตะลึงเลย มันน่าทึ่งมาก
‎เหตุผลที่ผมตะลึงก็เพราะผม...
‎ผมเป็นคนที่สูงที่สุดในสวน
‎นี่คือเรื่องจริง
‎เรื่องจริงนะ
‎เขาเรียกผมว่าก็อดซิลล่า
‎ผมให้คำแนะนำที่ผมไม่เคยให้ ‎ผมบอกให้คนดื่มนมเยอะๆ
‎กินผัก เรื่องที่ผมไม่เคยพูด
‎เราไปขึ้นรถไฟเหาะกัน ‎อีกครั้งนะ ผมไม่ชอบรถไฟเหาะ
‎แต่ผมบอกห้ามมีคำว่า "ไม่" และผมพูดจริง
‎เราไปขึ้นรถไฟเหาะกัน
‎มันทำให้ผมคิดได้ว่าเราบางคนนิสัยเสียแค่ไหน
‎เรานิสัยเสียมากๆ
‎ตัวอย่างนะ เราไปสวนสนุก ขึ้นรถไฟเหาะกัน
‎คุณจะชินกับเสียงกริ๊ก เวลาคุณยกสายข้ามหัวมา
‎มันบอกให้เรารู้ว่าล็อกปลอดภัยแล้ว
‎ฮ่าๆ เย่
‎ไปเลย ไอ้กาก ล็อกพร้อมแล้ว
‎ที่ญี่ปุ่นไม่มีเสียงกริ๊ก
‎เขาเอาสายข้ามหัวผม ผมยังขยับมันได้ ผมก็...
‎"มันไม่กริ๊ก ไม่มีเสียงเลย"
‎ผมก็มองแถวล่างเป็นคนญี่ปุ่น
‎แล้วบอก "นี่ ของผมไม่กริ๊ก"
‎ผู้หญิงคนนี้เอากล้องมาถ่ายรูปเลย
‎ผมแบบ "อีนี่ อย่าเพิ่งมาทำแบบนั้น
‎ไม่ใช่เวลาเลย นี่จริงจัง" ‎ผู้ชายญี่ปุ่นเดินกลับมาในแถว
‎ผมก็เรียกเขาเลย "โย่ๆ ของผมไม่กริ๊ก
‎มันไม่มีเสียงกริ๊ก มันล็อกไม่แน่น"
‎โมเมนต์ที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตผม
‎เขามองตาผม เรามองตากัน เขาบอก
‎"ตื่นเต้นจัง
‎ตื่นเต้นจัง"
‎ผมก็ "อะไรนะ ‎นายว่าไงนะ"
‎"ตื่นเต้นจังๆ"
‎มันเริ่มขยับ รถไฟเหาะออกตัวแล้ว
‎ผมโดดออกไม่ได้เพราะมันสูงเกินไป
‎ผมก็เลยเอาแขนเกี่ยวราวไว้
‎ผมบอก "พระเจ้า ไม่เอาแบบนี้ ‎ท่านไม่ได้พาผมมาญี่ปุ่น
‎เพื่อให้จบแบบนี้ใช่มั้ย อย่าทำแบบนี้"
‎รถไฟออกตัว
‎ตอนออกตัว กระเพาะผมนี่
‎ร่วงมาอยู่ตูดทันทีเลย
‎สะดือกับรูตูดผมติดกันแบบนี้เลย
‎ผมเริ่มตดแล้วก็เรอ
‎"พระเจ้า ฉันจะตายแล้ว ฉันตายแน่
‎กะแล้ว ฉันจะตายแล้ว"
‎แต่สุดท้าย
‎มันก็จอด มันเป็นรถราง
‎มันพาคุณขึ้นไปจุดปล่อยรถไฟเหาะ ‎ไม่มีใครบอกผมเลย
‎ที่ญี่ปุ่นเขาไม่สื่อสารกัน
‎ชื่อของรถไฟเหาะคือ "ตื่นเต้นจังๆ"
‎เราขึ้นรถไฟเหาะ แล้วเขาก็ "ตื่นเต้นจัง"
‎"ไม่ ผมไม่ตื่นเต้นด้วย
‎คุณไม่เห็นขี้ไหลเต็มหลังผม ผมขี้แตกเต็มเลย
‎พาผมออกไปที"
‎ญี่ปุ่นโหดร้ายสำหรับผมมาก
‎เหตุผลที่ญี่ปุ่นโหดร้ายก็เพราะผมไม่มีล่าม
‎ไม่มีใครบอกผมว่าต้องใช้ล่าม
‎ตอนเราไปถึง แล้วผมเห็นว่าต้องใช้
‎ผมก็ "ช่างแม่ง สายไปแล้ว ผมต้องแถเอาเอง"
‎นี่คือเหตุผลที่มันโหดร้าย ผมไม่กินอาหารทะเล
‎ผมแพ้อาหารทะเล
‎ไม่ว่าจะไปที่ไหนในญี่ปุ่น ก็มีแต่อาหารทะเล
‎คุณไม่อยากเหยียดเชื้อชาติ ‎ไม่อยากทำตัวทุเรศ
‎แต่คุณกลายเป็นไอ้ทุเรศเหยียดเชื้อชาติ ‎โดยไม่ตั้งใจเมื่อพยายามสื่อสาร
‎เพราะคุณพูดภาษาเขาไม่ได้
‎คุณก็เลยเลียนแบบท่าทางเขาเวลาพูด
‎มันคือเรื่องเหยียดเชื้อชาติที่สุดที่ผมเคยทำเลย
‎ไก่ ช่างแม่ง ผมย่อต่ำไม่ได้ ไก่
‎ไก่
‎ผมเห็นภาพสะท้อนตัวเอง
‎ผมผิดหวังทันทีเลย ให้ตายสิ เควิน ดูนายสิ
‎อาทิตย์ที่แล้วผมกินแต่สนิกเกอร์อยู่สี่วัน
‎ผมกัดคำนึง เก็บใส่กระเป๋า
‎ผมอ่อนแอ อ่อนแอโคตรๆ
‎ผมแบบ "ผมหิว ผมต้องกิน"
‎คืนสุดท้ายเพื่อนผมอยากเที่ยว ผมก็ "ไม่ไหวว่ะ
‎ฉันจะตายแล้ว
‎พวกนายไปเถอะ ฉันแค่อยากนอน ‎แล้วตื่นมาขึ้นเครื่องบิน กินข้าว"
‎ผมอยากทำแค่นั้น เพื่อนออกไปกัน ผมอยู่ที่พัก
‎ผมตื่นมากลางดึก ท้องผมนี่แสบจะตาย
‎ผมโทรหาแผนกต้อนรับ
‎ผู้หญิงรับสายแล้วบอกว่า ‎"สวัสดีค่ะ แผนกต้อนรับ มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ"
‎มันเป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินภาษาอังกฤษที่ญี่ปุ่น ‎นอกกลุ่มเพื่อน
‎คุณคงคิดว่าผมเป็นทอม แฮงกส์ใน "คนหลุดโลก"
‎ผมเป็นบ้าเลย
‎ไก่
‎ขอไก่หน่อย
‎เธอก็แบบ "คุณคะ ใจเย็น
‎ใจเย็น
‎คุณอยู่ห้องไหนคะ "ผมไม่รู้"
‎เธอบอก "ดูโทรศัพท์ค่ะ ‎เบอร์ห้องอยู่บนโทรศัพท์"
‎โอเค ผม... ‎ผมอยู่ห้อง...
‎เส้น เส้น ขีด กากบาท บ้าน ผมอ่านไม่ออก
‎มันดูเหมือนบ้านร้างไม่มีหน้าต่าง
‎ทำจากไม้ไผ่ ผมไม่รู้
‎ตื่นเต้นจัง ผมไม่รู้
‎ช่วยด้วย
‎เก็ตมุกมั้ย คุณเก็ตมั้ย เก็ตนะ
‎เพราะวิธีเขียนเลขที่ญี่ปุ่นน่ะ เก็ตนะ
‎ผมรู้สึกว่าคุณควรขำดังกว่านี้
‎ผมว่าคุณขำไม่...
‎ไม่ได้เท่าที่ควร
‎ผมเกือบปาไมค์ใส่หัวคุณละนะ
‎ผมชอบที่ผมเดินทางได้
‎ผมชอบที่ผมได้พาลูกไปที่ต่างๆ
‎ที่ผมไม่เคยคิดฝันว่าจะได้พาไป
‎ทุกปีช่วงวันหยุด ผมจะพาลูกไปแอสเปน
‎ผมไม่อยากให้คิดว่าผมพาลูกไปแอสเปน ‎เพราะเล่นสกีเป็นนะ
‎เพราะเราเล่นไม่เป็น
‎ผมแค่ชอบที่ไปทีไร เราก็เป็นคนดำกลุ่มเดียวที่นั่น
‎มันดูดีมาก มันดูดีจริงๆ
‎ครั้งก่อนที่ไป
‎ผมเกิดอุบัติเหตุบนเนินเล็ก
‎ผมพยายามหัดเล่นสกี
‎ทีนี้ เนินเล็ก
‎เขาจะไม่ให้ใช้ไม้ค้ำสกี เขาจะยึดไป
‎เขาจะให้เราทำตัวให้ชินกับการเลี้ยวซ้ายขวา
‎และการไถลลงมา
‎ผมก็เลยขึ้นเนินเล็ก เขาผลักผมลงเนินมา
‎ผมอยู่ในท่าสกีใช่มั้ย
‎ผมลงเนินไป ผมเหลือบมองไป ‎ผมเห็นเด็กมาทางนี้
‎ผมไม่เก่งเลข
‎ผมไม่เก่งเลขเลย แต่ผมรู้
‎ถ้าเขามาทางนี้ แล้วผมไปทางนี้ต่อ
‎เราจะชนกันสักแห่งแถวนี้แหละ
‎พอเข้าใกล้ ผมก็ "ฉันจะชนเด็กแล้ว"
‎ครูฝึกผมก็ตะโกนบอก "ล้มตัวลง
‎ล้มตัวลง" ‎ผมพยายาม แต่ทำไม่ได้
‎ผมทำไม่ได้ เขาไม่ได้สอน ผมล้มไม่ลง
‎ทีนี้ ผมต้องตัดสินใจ
‎จะให้ผมชนเด็กนี่แล้วไปต่อดีมั้ย
‎หรือผมควรเป็นฮีโร่
‎ผมเลือกที่จะทำตัวเป็นฮีโร่
‎พอเข้าใกล้ ผมก็อุ้มเด็กขึ้นมา
‎พออุ้มขึ้นมา ผมคิดว่าน้ำหนักจะถ่วงให้ผมหยุด
‎แต่กลายเป็นเรากระโดดแทน
‎แล้วเราก็ลงเนินไปอีกเนิน แต่นี่...
‎นี่คือของจริง นี่ไม่ใช่เนินเล็กเลย
‎ผมรู้ว่าของจริง
‎เพราะตอนเราลงไป ผู้หญิงคนนี้ก็ ‎"เขาเอาลูกฉันไป"
‎ผมก็ "มันไม่ดีแล้ว ไม่ดีเลยสักนิด"
‎ผมบอก "พระเจ้า อย่าให้เด็กนี่เป็นคนขาวนะ
‎อย่าให้เด็กนี่เป็นคนขาวนะ"
‎เพราะผมมองไม่เห็นเด็ก เขาใส่ชุดกันหิมะ
‎ผมยกแว่นตาเขาออก ‎มีหัวคนญี่ปุ่นโผล่มาแบบนี้
‎เด็กนั่นบอก "ตื่นเต้นจัง"
‎พระเจ้าช่วย
‎ผมประหม่า ทิ้งเด็กเลย ผมต้องไปต่อ
‎ไปครั้งก่อน ผมโกรธมาก
‎เพราะซีล นักร้อง
‎เขามาตอนสัปดาห์คนดำของผม
‎ผมโกรธมาก มันเป็นสัปดาห์คนดำของผม
‎ผมไปที่นั่นในสัปดาห์นั้นมา 4-5 ปีแล้ว
‎การที่นายโผล่มาในสัปดาห์คนดำของฉัน
‎มันเห็นแก่ตัวและไม่เห็นใจกันเลย ซีล
‎เขาบอก "เคฟ นายพูดอะไร ‎สัปดาห์นี้ไม่ใช่ของนายคนเดียว"
‎ผมบอก "ไม่ใช่บ้าอะไร ใช่สิ"
‎เขาบอก "ฉันไม่รู้นายเล่นสกี"
‎ผมก็ "ถ้าไม่เล่นสกีแล้วฉันจะมาทำไม"
‎เขาถาม "นายไปเล่นเขาลูกไหน" ‎ผมก็ "แล้วนายล่ะ ไปเขาลูกไหน"
‎เขาบอก "บัตเทอร์มิลก์ เขาใหญ่"
‎ผมก็ "งั้นคงได้เจอกันที่นั่น"
‎ผมไปหาครูฝึก บอก "นี่ ซีลมาแน่ะ
‎เขาพยายามดำกว่าผม ‎ในสัปดาห์คนดำของผม
‎คุณต้องพาผมกับครอบครัวไปเขาบัตเทอร์มิลก์
‎ครูฝึกผมก็พาไปเขาบัตเทอร์มิลก์
‎ตอนไปถึง เขาพูดตรงมาก
‎เขาบอก "พวกคุณไม่มีธุระที่นี่เลยนะ"
‎เขาว่า "เขาลูกนี้มันยากไปสำหรับพวกคุณ
‎คุณไม่รู้วิธีเลี้ยว ถ้าตรงอย่างเดียว ตายแน่
‎เราต้องแบ่งส่วนภูเขาเป็นตัวเอสใหญ่ๆ
‎ระหว่างลงเขา"
‎ผมก็ "เพอร์เฟกต์ คุณไปก่อนเลย
‎แล้วก็ผม แล้วก็ลูกชาย ลูกสาว เมีย"
‎ในใจผม ถ้าใครล้ม ก็ล้มทับผม
‎ผมจะได้ประคองครอบครัวไว้ด้วยกัน ‎นั่นคือสิ่งที่ผมคิด
‎เราเริ่มลงเขา
‎อย่างที่เขาพูดเป๊ะเลย
‎มันเป็นจริง เราโค้งเป็นตัวเอสใหญ่ๆ
‎อยู่ดีๆ ก็มีลมพัดเข้าหน้าผม
‎ผมหันไป
‎ผมไม่เห็นลูกชาย ผมไม่รู้...
‎ว่าลูกชายอยู่ไหน
‎ผมหันกลับมาทางนี้ ครูฝึกบอกว่า
‎"เวรแล้ว ลูกคุณตรงดิ่ง ผมจะไปจับให้"
‎ผมบอก "ไม่ต้อง คุณไม่ต้องทำแบบนั้น
‎เขาตัดสินใจแล้ว เขาเลือกความตาย
‎นั่นคือสิ่งที่เขาเลือก"
‎คุณจะไปช่วยเขาแล้วทิ้งเราไว้ไม่ได้
‎รู้ตัวอีกที ผมต้องกินตูดเมียเพื่อเอาชีวิตรอด
‎เมียผมก็ "ฉันก็ไม่ถึงจุดสุดยอดอยู่ดี"
‎"คุณช่วยหุบปากได้มั้ย หุบปาก"
‎ลูกสาวผมแบบ...
‎"หุบ... ทุกคนหุบปาก"
‎อยู่ดีๆ ซีลก็บินข้ามเขามา
‎ซีลบอก "ฉันช่วยเขาเอง"
‎ฝูงชนก็เริ่มเชียร์
‎เพลงเขาดังขึ้น ‎ผมไม่รู้ว่าลำโพงแม่งอยู่ไหนด้วย
‎ผมโกรธมาก ผมบอกครูฝึก
‎"นี่ พาผมลงไปตีนเขาที
‎ซีลพยายามดำกว่าผมในสัปดาห์คนดำของผม"
‎เราลงไปตีนเขา ซีลแบกลูกผมไว้บนบ่า
‎ฝูงชนรอบตัวเขาก็ร้องยินดี
‎ผมโกรธ โกรธมาก
‎ซีล
‎ส่งลูกชายฉันคืนมาเดี๋ยวนี้ คืนลูกฉันมา
‎เขาบอก "นายต้องขอบใจฉันที่ช่วยลูกนายไว้" ‎ผมก็ "ไม่มีใครขอให้ช่วย ‎ฉันพร้อมจะรับผลกรรมอยู่แล้ว
‎เอาลูกฉันคืนมาเดี๋ยวนี้"
‎เขาบอก "อย่ามาพูดกับฉันต่อหน้าฝูงชนแบบนี้"
‎ผมก็ "ช่างหัวนายกับฝูงชนสิ
‎ซีลถอดสกีโดยไม่ใช้มือ
‎ปั้กๆ ตั้งท่าพร้อมสู้
‎ผมพยายามทำแบบเดียวกัน แต่ทำไม่ได้
‎สุดท้ายผมก็เอนตัวเหมือนไมเคิล แจ็กสัน
‎ในมิวสิกวิดีโอ "สมูทคริมินอล"
‎ฝูงชนนึกว่าผมตั้งใจทำ เขาก็...
‎เขาบอก "ด่าฉันอีกทีสิ ฉันจะอัดให้"
‎ผมก็ "ไปตายซะ" เขาก็ "นายสิไปตาย"
‎ตอนเขาพูด น้ำลายเขากระเด็นมา
‎เข้าหน้าผากเมียผมพอดี เมียผมก็...
‎"ฉันเสร็จแล้ว"
‎สนุกจริงๆ ผมชื่อเควิน ฮาร์ท ให้ตายสิ
‎ขอบคุณสำหรับความรักนะครับ
‎ขอบคุณทุกคนมาก
‎ผมรักคุณโคตรๆ เลย
‎ผมรักคุณ
‎เชื่อเถอะว่าผมจะกลับมาแน่