Downloaded from YTS.MX
NETFLIX STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
EFSANEVİ O2 ARENA
Gösteri zamanı, canım?
-Bebeğim, gidiyorum. -Geliyorum.
-Tamam. -Görüşürüz.
Seni seviyorum.
Gösteri vakti bebeğim, hadi. Gösteri vakti kanka.
-Öteki tarafta görüşürüz bebeğim. -Hadi, hep yaptığını yap.
-İyi gösteriler Kev. -Teşekkürler.
Biz taksi tutarız.
-Güzel. -Hadi bebeğim.
Anne, izlediğini biliyorum. Seni gururlandıracağım.
Senin adına dua ediyoruz, amen.
Gösteri zamanı!
Son şakam viral oldu!
Kahretsin, Londra, daha iyisini yapabilirsiniz. Sesinizi duyayım.
Sizden bir kez daha isteyeceğim. Bir daha seslerinizi duyayım.
Hoş geldiniz, "Irresponsible" turuna hoş geldiniz.
İyi vakit geçirmek üzereyiz.
İsmin "Irresponsible" olmasının bir sürü sebebi var.
Tüm bu sebeplere gösteri devam ettikçe değineceğiz.
Vakit harcamak istemem.
Buradayken sadede gelmek isterim.
Yani... Direkt sadede gelelim. Tamam mı?
Bu seneki ilk sorumsuz hareketimden bahsedelim.
İlk...
İlk sorumsuz hareketime aslında çocuklarım dâhil.
Çocuklarım, karımla ikimizi sikişirken yakaladı. Buradan...
Buradan başlayalım.
Alıştırarak girmenin yolu yok. Yani direkt gireyim. Tamam mı?
İki çocuğum da. İkisi de yakaladı.
Biri yakalasaydı o kadar kötü olmazdı ama ikisi yakaladı.
Bizi önce oğlum gördü. Bizi gördüğü anı gördüm
çünkü kız kardeşini çağırdı. "Buraya gel! Çabuk! Gel!" dedi.
İşin saçma yanı onlara kızamamam.
Evde koyduğum bir kural yüzünden odama girdikleri için kızamadım.
Evimde kilitli kapı sevmem.
Kapınızı kilitlemeyin. Bence anne, babanın en kötü kâbusu
çocuğunun odasına istediği an girememektir.
Kapınızı kilitlemeyin!
Özellikle kızım. Ona "Kapıyı bir daha kilitlersen
yemin ederim, kapıyı indiririm. Kapıyı bir daha kilitleme."
Kızımın odasına gidiyorum, kapı kilitli.
"Ne dedim? Kapıyı indiririm, demedim mi?"
"Bekle, neredeyse bitirdim." dedi.
Aman tanrım.
Aman tanrım!
Kafamda... En kötüsünü düşündüm.
Kokain yaptığını düşündüm. Buna inandım.
Bunu yapıyor olmalı
Neden, biliyor musunuz? Neden en kötüsünü düşündüm?
Çocukken odamda kapıyı kilitlediğimde ne yaptığımı bildiğim için düşündüm.
Odamda kapıyı kilitlediğimde
kapının öteki tarafında her zaman olabilecek en kötü şeyi yapıyordum.
Annem odama her daldığında, yaşanmış hikâye millet,
sikim her seferinde elimdeydi. Yemin ederim, her seferinde.
Ne yapıyorsun oğlum?
Bir seferinde odama geldi ve bu elimde sikim,
bu elimde kibritler vardı.
Ne olacaktı, bilmiyorum
ama annem tam vaktinde geldi. Dedim ki bu banyoda az daha yanmış sik olacaktı.
Bu siki ateşe verecektim.
Çocuklarımın bizi sevişirken yakalamasının en kötü yanı
toparlamanın imkânsız olduğu pozisyonlarda sevişmemizdi.
Bazı seks pozisyonlarını toparlamak mümkündür.
Bu akşam burada birçok çift var. Seni kadınınla görüyorum. Siz sevişirken
kadının yanlamasına yatıyorsa ve çocuklarınız odaya dalarsa
toparlayabilirsiniz.
Yapmanız gereken tek şey kalkıp TV izliyor gibi yapmak. Hey!
Siktir git. TV izlemeyi bitirene kadar gelme.
Çok iyiyseniz
ve bel altınız kapalıysa
oturduğunda konuşurken sevişmeye devam edebilirsiniz.
Hey!
Odadan siktir git.
Odaya gelme.
Kadının konuşmaya çalışır.
"Buraya gelme.
Programın en sevdiğim kısmı bu."
Toparlayabilirsiniz.
Misyoner, bunu toparlayabilirsiniz.
Misyoner pozisyonda sevişiyorsunuz ve çocuğunuz odanızı basıyor.
Tek yapmanız gereken kadının üzerine yığılmak.
Uyuyor gibi davranın. Çocuklar aptaldır, inanır.
Köpek stili zordur ama. Bu zordur.
Yatağın ortasında çırılçıplak köpek stili zordur.
Bunu toparlamak zordur. Yakalanırsınız... Ne yaparsınız? Ne...
Ne yaparsınız?
Ha siktir!
Bir hamleniz vardır. Bir hamleniz vardır.
Amerikan futbolu oynuyor gibi yapmalısınız. Hut, hut!
Siktir git. Futbol oyuncularının üzerinden geçiyoruz. Defol.
Bu hafta sokağın karşısındaki çiftle maçımız var. Defol git.
En büyük korkum...
Çocuklarımın gördükleri şey hakkında konuşmalarını istemiyordum.
Lütfen tanrım.
Çocuklarımın gördükleri şeyler hakkında konuşmasına izin verme.
Bilginin unutulup gitmesini sıkı desteklerim.
Konuşmayı sevmem. Bırak, unutulup gitsin.
Alt kata, mutfağa indim ve oğlumu gördüm. Oğlum bana öyle bir baktı ki
gördüğü şey hakkında soru sormak istiyor gibiydi.
Ona "Gördüğün hiçbir şey hakkında sakın soru sorma, amına koyayım."
diyen bir bakış attım.
Sormaya çalışmayacağını biliyordum
çünkü hafta başı okulda başı derde girmişti.
Telefonunu almak zorunda kaldım, çocuğa yapılacak en kötü şeydir.
Çocuğun telefonunu almak o çocuğun yaşam tarzını paramparça eder.
Telefonunu alır almaz
aniden bir eroinmana döndü.
Aniden! "Telefonu ver. Kendine çeki düzen verene kadar telefon yok." dedim.
Telefonu aldım. Çocuk tırlattı. "Yapma ama baba, bu bana yapılmaz."
Kıpırdamaya başladı. "Bu bana yapılmaz baba."
"Onun yerine bacağımı al.
Bacağımı al." "Ne?
Oğlum, ver şu telefonu!
Kendine çeki düzen verene kadar telefon yok."
Telefonu aldığımda şöyle düşündüm, "Oğlumun telefonunu kurcalamalıyım.
Oğlum telefonunda neler konuşuyor, öğrenmeliyim."
Oğlumun telefonunda neler olduğunu bilmemek
bir baba olarak sorumsuzum demektir.
Telefonu kurcalamalıyım. Şifreyi bilmediğimi fark ettim.
Parmak izi, Face ID, hiçbir şey yok.
Oğlanın yanına gidip telefona şifreyi girmesini istedim.
"Şifreyi gir de neler konuştuğunu göreyim."
Oğlum tüm ciddiyetiyle "Yok dostum, giremem." dedi.
"Ne?
Şifreyi gir yoksa boğazına yumruğu yersin oğlum." dedim.
Böyle dedim.
Koşarak kaçtı.
O evde yaşamıyormuş gibi. Onu on dakikaya yemek masasında görmeyecekmişim gibi.
"Kimse seni kovalamıyor. Şifreyi söyle yoksa sırtına tekmeyi yersin." dedim.
Yemin ederim, alt kattan
şunu duydum. "Siktir git!"
Onu geberteceğim. Gebertmek üzereyim.
Alt kata koştum, oğlumu boynundan yakaladım.
Oğlumu gebertesiye boğmaya başladım.
Ne dedin, amına koyayım? Nefes alamadı. Şöyle bağırdı...
Dedi ki
"Şifre bu! Şifre, "Siktir git.'"
"Güzel bir şifreymiş oğlum. Güzelmiş.
G-i-t mi yoksa g-t mi? Nasıl yazılıyor?
Boynunu fena çizdim. Özür dilerim.
Okula öyle gitme diye
sana boğazlı kazak alacağım. Özür dilerim.
Çocuklarım büyüyor.
Kızım 13, oğlum on yaşında.
Büyüdükçe tartışmalar da büyüyor.
Geçen gün çocuklarımı küfürleşirken duydum.
Beni epey güldürdü.
Buradaki anne, babalar çocuklarınızın küfür etmediğini sanıyorsanız
aptalsınızdır. Aptal.
Evden adımınızı attığınız an çocuklarınız küfrü basar.
Sik, ananı, kaltak, bok, yarak, amcık, göt, kaltak.
Bir arada bile değillerdir. Aynı anda söylerler.
Kızımın, oğluma saydırdığını duydum, ağzına geleni söylüyordu.
Uyuyorum. Kanepeye uzanmışım.
Kızım saydırıyor.
"Senden bıktım Hendricks, amına koyayım.
Benimle uğraşıp durursan siki tutarsın." "Ha siktir. Bir dakika.
İçeride ne oluyor böyle?" dedim.
Oğlumun cevabını duymak istediğim için fark edilmek istemiyorum.
Oğlumun cevabını duymak istiyorum.
Oğlum tıpkı benim çocuk hâlim.
Tıpatıp aynıyız, birebir aynıyız.
Oğlum kaltağın teki.
Kaltağın ta kendisi.
Oğlum şöyle dedi. Şöyle dedi...
"Açıkçası, gerçekten, e yani, yok bir şey. O zaman neden konuşuyoruz? Tamam."
Ne?
Kazanmış gibi bir hışımla ayrıldı.
Tamam.
Oğlumu savunacak olursam, çok fena durumda.
Ablalar ve küçük erkek kardeşlerinin olayı ne, bilmiyorum.
Ablalar, erkek kardeşleri dövmeye bayılıyor.
Neden, bilmiyorum, bu gerçek bir şey.
Geçen oğlumu basamaklardan sürükledi. Görmedim, duydum.
Oğlumun sesini duydum. Şöyle dedi, "Tanrım, yine mi?"
Basamakları duydum.
Ama ablası sert bir kız.
Küçük hanım hanımcık kız değil.
Biraz erkek Fatma. Sert bir kız.
Kısa süre önce adet oldu. Ona hiç koymadı. Önemli değilmiş gibi omuz silkti.
Gergindim. Olacakları bildiğim için gergindim.
İşaretleri gördüm, dengesizleşmiş duygular, hisler.
Depreme hazırlanıyor gibi adetine hazırlanmaya çalıştım. Gittim...
Birkaç acil adet kiti aldım, ceket ceplerine, kitap çantaların koydum.
Kızımın okulda kıçı kanlı gezmesinden korktum.
Korkum buydu.
Kızınız kıçı kanlı gezerse taşınmak şart olur.
O çocuğu o okula gönderemezsiniz.
Yeni okula geçmeli, taşınmalısınız. Bu sorunla birlikte bir sürü masraf çıkar.
Alt kata indi, beni savunmasız yakaladı.
"Baba, sanırım adet oldum." dedi, panikledim. "Ha siktir!
Şu anda mı? Şu an mı oluyorsun?"
"Bilmem, bacağımdan bir şey akıyor." dedi.
Tüm çalışmalarım heba oldu.
Mutfağa git, bir şişe süt al, iç onu. Acele et.
Kanı yukarıda dondurur." dedim. Neremden uydurduysam. Götümden uydurdum.
El bombası atar gibi ped açtım, şöyle bağırdım...
Kaçırdım, amına koyayım! Suratına takıldı. Kötüydü.
Kötü bir durumdu.
Çocuklarımın en çok neyini seviyorum?
Çocuklarımın hayatıma stres katmamalarını seviyorum.
Hayatım şu hâliyle yeterince stresli.
İkinci evliliğimdeyim.
Bu kendi başına stresli.
Sebebi de bu evliliğin yürümek zorunda olması.
Yürümek zorunda!
Üçüncü, dördüncü, beşinci evliliğe istemezsiniz.
O raddeye ulaştığınızda amaç aşkı aramak değildir.
Ölüm arkadaşı arıyorsunuzdur.
Ölecek birini arıyorsunuzdur.
Birlikte ölelim mi? Evet, hayır? Seninle ölürüm, birlikte ölelim mi?
İlişkimin saçma tarafı gözler önünde olması.
Herkes görebilir, herkes yargılayabilir. Sikimde değil. Bana ne?
Bu seçimi ben yaptım, sonuçlarına katlanırım.
Beni güldüren nokta insanların hayatımı yaşıyor gibi davranması.
Benim yerimdelermiş gibi.
Evliliğim berbat bir hâl aldı. Herkesin bir fikri vardı.
Kevin Hart yine yaptı yapacağını. Kevin Hart yine batırdı.
Bu akşam bir şeye netlik kazandırayım. Ben yine batırmadım.
Tamam mı? İlk evliliğimde boşanma davasını ben açtım.
Yani bırakmayı ben seçtim. Yani kendim ve hayatım için
daha iyi bir karar verdim. Bu batırmak değildir.
Hayatıma devam etmektir. Tamam mı?
Şimdi bu sefer batırdım.
Bu batırmaktı, evet.
Ama insanların batırmayı planlamışsınız gibi davranmasını sevmiyorum.
Kimse batırmayı planlamaz.
Bu yüzden batırmak denir.
Dışarı çıkıp bugün tam batırmalık bir gün, demezsiniz.
Bugün...
Bugün gün boyu batırıyorum.
Tam batırmalık hava var, aynen öyle.
Böyle olmaz.
Önemli olan bundan ders çıkarmaktır.
Batırdığınız anlardan ders çıkarmalısınız. Çıkardığım ilk ders,
Vegas'ta ne olursa olsun
Vegas'ta kalmıyor.
Bu yalana inanmayın!
O reklam tam bir yalan. Televizyondan kaldırılmalı.
Hayatımda ilk kez aynaya bakmak zorunda kaldım.
Aynaya bakıp kendimle konuşmak zorunda kaldım.
Kahretsin Kevin.
Ne yapıyorsun?
Neredeyse 40'ındasın, hâlâ aynı aptallıkları yapıyorsun, büyü! Büyü!
Büyümek için karıma dönmem gerektiğini,
karıma güven verip aptalca şeyler yapmayı bırakmam gerektiğini fark ettim.
Bu da beni ağır bir kılıbık durumuna soktu.
Bu kötü bir durumdur dostlar.
Bu duruma geldiniz mi, bilmem ama berbattır.
Her gün aynı şeyi yaparsınız.
"Tabii, tabii, ne istersen." Tüm gün bunu yaparsınız.
"Tabii, tabii. Anladım, anladım.
Yaparım, yaparım." Her gün.
Bunu söyledikten sonra
şimdi kadınının güvende hissetmesi için savaşırsınız.
Kadınının güvende
hissetmesi için savaşmaya çalışınca öz güven yoksunu biri olursun.
Çünkü kendini sorgularsın.
Karım mutlu mu?
Tatmin oldu mu?
Seks hâlâ güzel mi?
Ona soracağım. Hayır, soramam.
Sorarsam zayıf görünürüm. Aramaya başlarsın. Yaşanmış hikâye.
Çıktım, ayna aldım,
yok yere tavana astım. Salı günüydü, yaşanmış hikâye.
Salı günü böyle bir şey yapmazsın. Bu, hafta sonu hareketidir. Salı değil.
Sevişirken kendimi aynada görene kadar her şey
yolundaydı. Size bir şey söyleyeyim.
Sevişirken nasıl göründüğünüzü düşünüyorsanız
emin olun, öyle görünmüyorsunuz.
Bundan emin olun.
Aynanın önünde poz vermekten bahsetmiyorum.
Beklenmedik anda kendinizi aynada görmekten bahsediyorum.
Ayak tabanımı gördüm.
Ayak tabanımı görene kadar
bir erkek olarak kendimden
bu kadar tiksinmemiştim.
Ayağım kapkaraydı. Neredeydim ben?
Bugün ayakkabı giymedim mi? Tanrım!
Ayağı böyle olan biriyle sevişmem! İğrenç bir şey bu.
Sırtım kavlamış, götümde şişlikler vardı.
Götüm ne zaman böyle oldu?
Götümde bir sürü kızamık çıkmış da haberim yokmuş.
Derhâl bir doktordan randevu aldım. Bunu düzeltmelisiniz.
Götümde braille alfabesiyle yazı var, iğrenç.
Ne zaman bir öz güvensizlik yaşasak, özellikle seks konusunda,
erkek olarak cevabı aynı yerde ararız.
Bu salondaki her erkek hayatında bir kez pornoya başvurmuştur.
Bir erkeğin yapabileceği en aptalca şey. Şu yüzden aptalca diyorum.
Porno oyuncularının hakkını yeterince veremiyoruz.
O insanlar profesyonel oyuncular.
Geçimlerini böyle sağlıyorlar.
Yaptıklarını izleyip, eve gidip deneyemezsiniz, bu iş böyle olmaz.
Karate filmi izleyip, dışarı çıkıp, kavgaya karışıp,
herkese geri çekilmesini söyleyip adamın kafasına uçar tekme atmak gibidir.
Uçar tekme atmayı bilmiyorsun. Porno da aynı mesele.
Farazi olarak konuşmuyorum.
Bunu yaşadım. Yaptım. Denedim.
Karımla porno izledim.
Gördüklerimi yapmaya çalıştım.
Gergindim.
Kendimle sohbet içindeydim. Yapsam mı?
Yapayım mı, amına koyayım? Deneyeyim mi?
Bu tarafımda İyi Kevin, bu tarafımda Kötü Kevin vardı.
İyi Kevin geldi. İyi Kevin haki pantolon ve V yaka kazak giyiyor.
"Sakın. Yapma. O iyi bir kadın. Önce konuş." dedi.
Kötü Kevin geldi.
Kötü Kevin deri pantolon ve fileli askılı giyiyor.
Ve şöyle yapıyordu Kötü Kevin.
Kötü Kevin, "Haki pantolonlu birini mi dinleyeceksin? Hayır." dedi.
"O zaman yap!" dedi.
Birden karıma tükürdüm.
Tam alnının çatına.
Alnına balgam attım.
Tuhaf bir sessizlik oluştu. Kimse bir şey demedi. Sessizdi.
Birden "Üzerime tükürdün!" dedi. Pornodaki kadının verdiği tepkinin tam tersi.
Pornodaki kadın tükürüldüğünde çıldırmıştı. Şöyleydi...
Bu tükürük beni çok azdırdı!
Bu tükürük beni boşaltacak!
Şöyle düşünüyorum, "Kadın böyle boşaltılır."
Kafalarına tükürmelisin. Başından beri yanlış yapıyormuşum.
Karıma bile söyledim, "Yanlış yapıyorsun. Dağıtmalısın. Böyle boşalırsın."
İnip bebek ıslak mendili aldım.
Kafasını temizledim. Utanç vericiydi.
Yatağa geri girdim. Bu konuyu konuşmak istedi.
Size ne dedim? Konuşmayı sevmem. Bırak, unutulup gitsin.
Bu konuda konuşmak istemiyorum. Yatağa girer girmez
"Gerçekten üzerime tükürdün mü?" dedi.
Neredeyse yalan atıyordum.
Tükürdüğümü bildiğimi bildiğini bilmeme rağmen neredeyse yalan atıyordum.
Bunun sebebi ise Kötü Kevin'in geri gelmesi.
Kötü Kevin şöyleydi...
"Tavan akıtıyordu, de.", "Defol git
buradan Kötü Kevin." dedim.
Evet.
Üzerine tükürdüm.
Neden? Bilmiyorum ki.
Porno izliyordum, bir şeyler gördüm, denedim.
"Kevin, sana bir şey söyleyeyim. Porno izlemen umurumda değil.
Gördüğün şeyleri evimize getirecek kadar aptal olma.
Ben hep porno izlerim. Gördüklerimi sana yapmaya çalışmıyorum." dedi.
Dedim ki "Ne dedin, amına koyayım?
Burası ne zaman kerhane oldu?
Ne demek porno izliyorsun?
Ne izliyorsun?"
"Bilmem, her şey." dedi.
Bana aniden koydu.
Koymasının sebebi
gururumu gerçeklikten ayıramamam, amına koyayım.
Bu sorun her erkekte vardır.
Gerçekte porno izlemek istiyorsa izleyebilir.
Porno izlemek istiyorsam izleyebilirim. Böyle olmalı.
Ama gururum... Gururum böyle olmasına izin vermiyor.
Gururum karımın ne izlediğini öğrenmek istiyor.
Görmek istiyorum.
Gözlerimle göreyim. Görmek istiyorum.
"Görmek mi istiyorsun?" dedi. "Göreyim."
Dizüstünü aldı, açtı.
"Porno aramalarım çerezlerimde.
Tek yapman gereken çerezlerimi aramak." dedi.
Dedim ki "Yanına bir bira getir
çünkü tüm bu çerezleri yemek üzereyim."
Gördüklerim kalbimi incitti. Bana koydu.
Bunun sebebi ise porno aramalarının benim tam zıddımın olmasıydı.
Gördüğüm her şey büyüktü.
Her şey büyüktü.
Tüm gücüyle vuran koca toplar, zencilerin koca sopaları,
koca yarak ve çoraplar. Ne oluyor, amına koyayım?
Sitelerden biri porno sitesi bile değildi. Birkaç uzun adam iş yapıyordu.
Ampul değiştiriyordu, raflara bir şeyler koyuyordu,
tablolar asıyor. Bu nasıl bir sapıklık? Bu ne böyle?
"Bunların hiçbirini yapamıyorsun. Ben bunu seviyorum." dedi.
Ondan sonra gidip uzanma çubuklarından aldım. Onları bilir misiniz?
Ucunda kıskaç vardır, bir şeyleri tutabilirsiniz.
Gidip bir tane aldım. Karıma söylemedim. Yatağın altına koydum,
bir sonraki sevişmemizi bekliyordum, "Hey,
yatağın yanındaki resim yamuk. dedim. O da
"Merak etme, birisini çağırıp düzelttiririz." dedi.
"Ya da çağırmayız." deyip böyle...
Çubuğu aldım.
Karım böyle oldu...
Hoşuna gitti mi? Gitti mi?
Uzanma çubuğu evliliğimi kurtardı, demeye çalışıyorum.
Hayatı kademe kademe yaşadığınızı anlamak önemlidir.
Birçok kademe var.
Kademelerden geçerken
ne olduklarını anlayabilseydim daha iyi olurdum.
Size bir büyük nasihat vereceğim.
Bu akşamki gösteriden aklınızda bir şey kalmazsa bu bilgi kalsın.
Bir sürü insan kusursuz bir hayat yaşama yolculuğuna çıkıyor.
Şahsen bu aptalca.
Aptalca bulmamın sebebi kusurluluğu yaşamadıkça kusursuzluğun
ne olduğunu bilememeniz.
Kusurlarınızı ve beceriksizliklerinizi benimsemelisiniz, diyorum
çünkü olduğunuz kişiyi olmanıza sağlıyorlar.
Saçmalıklarınızdan kaçmayın. Benimseyin ve daha iyi olun.
Mesajım bu.
Şimdi,
şu an...
Şu an aslında yeni bir aşamadayız.
Daha yeni bebeğimiz oldu.
Dokuz ay önce. Kenzo Kash Hart. Teşekkürler.
Üç çocuk babası. Artık üç çocuk babasıyım.
Olay şu, ilk bahsettiğimde şaka yapıyorum sanıldı ama aslında yapmıyordum,
bir bebek daha istediğimden emin değildim.
Başarmış hissediyordum, iki dünyanın en iyisi elimdeydi.
Bir oğlum, bir kızım var. Seninle evliyiz.
Benim çocuklarım senin çocukların. Çocuğun var.
Onlar senin çocukların.
"Biliyorum ama onlar büyük. Ben yeni istiyorum." dedi. Öncelikle
çocuklarıma ikinci el araba muamelesi yapma.
Bu çocukların bir sorunu yok. "Biliyorum, ben yenisini istiyorum." dedi.
İşin aslı, çocuklarla uğraşacak sabrımın olup olmadığını bilmiyordum.
İki yaşında bir çocukla uğraşmak için sabırlı olmalısınız.
Gün boyu yaptığınız tek şey kendinizi iki yaşındaki çocuğa tekrar etmektir.
Aynı şeyi defalarca söylersiniz.
"Hey, hey, buraya gel, bana bak. Hey.
Bana bak. Ne dedim? Hayır.
Buraya gel, bana bak, hey, bana bak.
Ben ne... Hayır. Buraya gel, bana bak.
Hey, hey, ben ne... Bana bak. Ne dedim?
Ne? Hayır, buraya gel. Bak...
Hey, hey.
Bak... Şey ister misin? İster misin... Hayır. Gel, bana bak."
Kimsenin bunu tüm gün yapmaya vakti yok.
Hanımlar, her erkeğin buna sabrı olduğunu varsaymayın çünkü yok.
Buna sabrımız yok.
Başka bir konu da
yaşlı heriflerden çocuk yapmayı bırakın.
Bir parktaydım. İki yaşında çocuğu olan 63 yaşında bir adam gördüm. Üzücüydü.
Çocuğa sahada kontrolden çıkmış top gibi davranıyordu.
"Hey, çocuğu tutun, kahretsin.
Siktiğimin beli. Sikeyim.
Birisi çocuğu tutup geri bana atsın."
Ama havalı bir yaşlıydı.
Bu çağda sıkışıp kalan
yaşlılar var ya? Bu çağda?
Acayip havalıydı.
Çocuk işlerinden hiç anlamıyordu.
Bu yüzden dikkatimi çekmeye çalıştı. Şöyle dedi, "Hey,
delikanlı.
Hey, delikanlı, seni hemen bir çağırayım.
Delikanlı.
Kal! Delikanlı, seni hemen çağırayım.
Seni çağırayım delikanlı. Bebek arabasını açtım ama kapatamıyorum.
Güzel gecelerde inmek bilmeyen sik gibi. Nasıldı? Çak bir beşlik. Hadi delikanlı.
Çak bir beşlik.
Anladın beni."
"Bak, basıp indireceksin.
Ortasına bas yeter, bebek arabası kapanır." dedim.
"Göstersene delikanlı." dedi.
Bastım, araba kapandı. Adam aklını kaybetti.
Şöyle dedi, "Yok artık!
Ha siktir!
Evet!
Delikanlı, arabama gelip çocuğu
çocuk koltuğuna düzgünce oturtmama yardım etsen?
Buraya gelirken düzgün yapamadım.
Şöyle, diyeyim, sola kırdım, çocuk sağa uçup
kafasını sol taraftaki cama vurdu.
Kafası kanıyordu falan. Annesine parkta oldu, diyeceğim
ama aramızda kalsın, parkta olmadı. Çak bakalım. Hadi ama, alo.
Sen beni anladın."
Hanımlar ama şunu söyleyebilirim. Konu sabır olunca siz sabırlısınız.
Size şapka çıkarıyorum.
Konu çocukla ilgilenmek olunca tüm övgüleri hak ediyorsunuz hanımlar.
Çocuğu beslemek, yıkamak, giydirmek,
okula bırakmak, okuldan almak, tuvalet eğitimi.
Bazılarınız çalışırken yapıyorsunuz, inanılmaz.
İnanılmaz.
Ancak
Kötü olduğunuz tek konu varsa hanımlar, o da eğlenceli olmak.
Eğlenceli değilsiniz.
Bazı kadınlar hemen karşı gelir, biliyorum,
"Ne? Saçmalık. Ben eğlenceliyim.
Sen ne anlarsın? Çok eğlenceliyim."
Hayır, değilsin. Değilsin.
Hiçbir çocuk "Eve dönüp annemle oynamayı iple çekiyorum." demez.
Bunu hiç duymazsınız.
Hiç demezler.
Sebebi de sınırları kaldırmaya çalışmanız.
Hepsini istiyorsunuz. Eğlenceli ve katı anne olmak istiyorsunuz.
İkisi olamazsınız. Birini seçmelisiniz.
Eğlenceli etiketi babanın sırtına yapıştırılır.
Bunu biz istemeyiz. Durum budur.
Biz katı da olmak istemeyiz
ama bizi siz katı yaparsınız.
Adam eve adımını atar atmaz saçmalıkları yağdırırsınız.
İçeri girip o çocuğun amına koy!
Ne?
Eve daha yeni geldim. Eve şimdi girdim.
Bize saygısızlık etmesine izin mi vereceksin?
Bize mi?
Bana bir bok diyen olmadı.
Şimdi kafanız karışmış şekilde çocuğa dayak atmanız gerekir.
Annen senin amına koymamı söyledi.
"Ben ne yaptım?" "Bilmiyorum. Ne yaptın, bilmiyorum.
Ya ben senin amına koyacağım ya da annen
benim amıma koyacak. Seni seçiyorum. Amına koyacağım."
Şu an bazı kadınlar şöyle düşünüyor, "Ne olmuş yani Kevin?
Mesele eğlenmekse git, eğlen." Bu o kadar kolay değil.
Eğlenmek zor bir iş.
Bunu söyleme sebebim
çocukların eğlenceyi nasıl bırakacağını bilmemesi.
Çocuklar eğlenceyi ebedi sanıyor.
Yorucu mesaiden sonra bir erkeğin göreceği en korkutucu şeyi göstereceğim.
Mesai yorucudur, eve gidersin, anahtarları sokarsın,
kapıyı çok yavaş açarsın. Bir erkeğin görebileceği en korkunç şey
kapının öteki tarafında tüm enerjisiyle bekleyen bir çocuktur.
Evet!
Baba eve geldi. Oyun oynama vakti!
Oyun oynamak istiyorum baba!
Annemle tüm gün kestirdik.
Sen gözlerini kapattıkça açmaya çalıştığım o oyunu oynamak istiyorum.
Evet!
Oyun oynama vakti baba.
Bahse girerim.
Bahse girerim, şu an burada, çocuğu olan her erkek
söyleyeceğim şeyi en az bir kez yapmıştır. En az bir kez.
Yorucu mesaiden sonra arabada eve gidersin.
Garajın önüne gelirsin.
Garaja girerken o bebek tüm o enerjisiyle
pencereye koşar, perdeleri açar.
Evet!
Baba eve geldi. Oyun oynama vakti.
Bebeği perdenin arkasından görürsün.
Bebek seni görür. Bebekle birbirinize bakarsınız.
Bebekle göz göze gelirsiniz.
Sen bebeğe dik dik bakarsın, bebek de sana bakar.
Ve garaj önünden geri çıkarsın.
Garaj önünden geri çıkarsın.
Bugün bu bebeği sikmişim.
Bugün bu bebekle uğraşmaktansa işe dönüp duvara kutu atmayı tercih ederim.
Nereye gidiyorsun baba?
Siktir git bebek.
Doğru olduğunu için gülüyorsunuz.
Bunun yanında sabrınızı anlamak çok önemlidir.
Sabır seviyelerinizi anlamalısınız. Siz yaşlandıkça sabrınız tükenir.
Benim sabrım kesinlikle tükeniyor.
Tükendiğini biliyorum. Nasıl mı biliyorum?
Çünkü köpeklerime eskisi gibi davranmıyorum.
Ben köpek severim millet. Köpeklere bayılırım, anladınız mı?
Bu akşam buradaki diğer köpek severlere selamlar.
Köpeklere bayılırım. İki köpeğim var.
Koca bir Dobermanım var. Adı Roxy. Biriciğim.
Roxy'yi ölümüne severim. Bir de Minyatür Pinscher var. Adı Riggs.
Açıkçası o köpek sikimde değil. O, karımın köpeği.
O köpek umurumda değil.
Ama benim köpeğim eğitimli,
son kademesine kadar eğitimli.
Ama fazla saldım.
Köpeğimi fazla saldım.
Saldığınızda işler değişir.
Yaşanmış hikâye, sabah 5.30'da uyandım, koridorda yürüdüm.
Köpeğim koridora işedi. Gördüm.
Bir karar vermeliyim.
Köpeğimi alıp disiplin edip bunu şimdi mi temizleyeceğim?
Yoksa yatağa dönüp uyandığımda mı halledeceğim? Saat 5.30.
Yatağa dönmeyi seçtim.
Uyandığımda hallederim.
Saat 7.15, karım uyandı, tek duyduğum şu, "Aman tanrım!
Köpek koridora işemiş." Hiçbir şey bilmiyor gibi kalktım.
"Şaka mı yapıyorsun, amına koyayım?"
"Halletmemi, temizlememi ister misin?" dedim.
"Hayır, ben kalktım. Hallederim." dedi.
Şöyle dedim, "Aynen öyle."
Aynen öyle. Temizleyeceğini biliyordum. Onu bu yüzden bıraktım.
Sana "aynen öyle" numarasını yaptım.
O an şöyle düşündüm, "Kahretsin Kevin.
Böyle bir adam mı olmak istiyorsun? Sırf eşi tamamlar diye
kendini tamamen
vermeyen bir adam mı olmak istiyorsun?
Hayır, istemiyorum. İstemiyorum.
Olmak üzereydim. O adam olmak üzereydim,
ta ki en yakın dostum Harry iki yaşındaki bebeğiyle evime gelene dek.
Harry'nin iki yaşında bebeği var. Müthiş bebek diyorum.
Müthiş bebekten ne kastettiğimi açıklayayım.
Müthiş bebek, bebek yaşında yetişkin tavırları gösteren bebektir.
Harry'nin bebeğiyle haber vermeden evime gelmesi
kaltakça bir hareketti. Hiç hoşlanmadım.
Ama karım kandı. Bebeği görür görmez şöyle demeye başladı, "Aman tanrım.
Aman tanrım.
Hayır.
Bu bebek doğduğundan beri çok yoğunsunuz.
Bebeği Kev'le bana bırakın. Bugün ona biz bakacağız."
"Kev, sana uyar mı?" dedi. Şöyle dedim, "Gördüğün gibi
evimde sözüm geçmiyor. Evim üzerinde hiç kontrolüm yok."
Bebeği bize bıraktılar.
Arabaya atlayıp gittiler. Onun müthiş bebek olduğunu şuradan anladım.
Anne, babası giderken müthiş bebek el salladı, kapı önü basamağında.
Dönüp bacağıma iki kez vurdu.
"Affedersin." dedi. "Sen ne dedin,
amına koyayım lan?" dedim.
Bu küçük, siyahi bir bebek.
Siyahi kimsenin "Affedersin." dediğini hiç duymadım. Asla!
Önünden çekildim. Müthiş bebek mutfağa girdi.
Karıma "Müthiş bebek belki açtır,
belki bir şey yemek ister." dedim. "Sandviç ister misin?"
Müthiş bebek "Evet." dedi. Sandviç yaptık, tabağa koyduk, tabağı tezgâha koydum.
Tabak, tezgâha değince ses çıkardı.
Müthiş bebek tezgâha vurup bana baktı.
Şöyle dedi, "Granit mi? Bu granit mi?" "N'oluyor lan?
Evet. Evet, müthiş bebek.
Bu, granit tezgâh." dedim.
Bu bebekle kim HGTV izledi?
Feleğimi şaşırdım.
O noktada bebeğin yanında olmama bile gerek yoktu.
Gördüklerim bana yetmişti. TV izlemek için salona gittim.
Müthiş bebek benimle geldi, kanepeye oturup benimle TV izlemeye başladı.
TV izlemeyi bıraktık, müthiş bebek koltuktan kalktı
ama sıradan bir bebek gibi değil.
Sıradan bebekler karınları üzerine dönüp ayakları bir şeye değene dek kayarlar.
Bazen zemine değer bazen başka şeye.
Bu, sıradan bir bebeğin oynamayı kabul ettiği bir kumardır.
Müthiş bebek böyle yapmadı. Koltuğun köşesine oturup atladı.
İndi, iki elini de havaya kaldırdı.
Bana bakıp şöyle dedi, "On? On puan mıydı?"
"Herhâlde on puandı müthiş bebek.
O inişin canını okudun!
O noktada gördüklerim bana yetti!
Gördüklerim yetti, kız feleğimi şaşırttı. O kendine bakabilir.
Müthiş bebek evin etrafında yürüyor. Tekrar ediyorum, bu yaşanmış bir hikâye.
On dakika geçti.
On dakika geçti. Burnuma bok kokusu geldi.
Kokusu geldi.
Döndüm, salonumun ortasında bir bok var.
Dobermanım bir tarafta, müthiş bebek bir tarafta.
Tepem attı. Köpeğim havlamadı. "Kapıyı tırmalamadın.
Başın belada." Köpeği tasmasından tuttum.
Disiplin verdim. "Bu sana yakışmıyor. Eve tuvaletini yapmazsın
ve daha önemlisi beni bu müthiş bebeğin önünde böyle utandıramazsın."
Köpeğimi kafese koydum.
Temizlemek için döndüm. Baktım.
Bu, köpeğimin boku değil.
Köpeğimin bokunu bilirim. Böyle değildir.
Müthiş bebeğe baktım, beyaz bezi var.
Bezin hiçbir yerinde bok yok.
Şimdi kafam karıştı.
Çünkü neye baktığımı biliyorum. Birisi yere sıçtı. Yerdeki boka bakıyorum.
Birisi yere sıçtı.
Kafam o kadar karıştı ki
gidip karımı uyandırdım. Karım kanepede uyuyor. "Bebeğim,
bebeğim, uyan.
Uyan."
"Ne var?" "Hey, uyan!" "Ne var?"
"Hey!
Bu kanepeye yatmadan önce yere sen mi sıçtın?"
"Ne?" "Bu kanepeye yatmadan önce
yere sen mi sıçtın?"
"Yere sıçan falan yok." "Birisi yere sıçtı."
Arkamı döndüm.
Müthiş bebekle göz göze geldik.
Müthiş bebeğin beni kandırmaya çalıştığını düşündüm.
Dedim ki "Müthiş bebek,
evime geldiğinden beri sana hep iyi davrandım.
Eve geldin, bir şey yemek istedin, sana sandviç yaptım.
TV izledik. Koltuktan atladın.
Sana on puan verdim. Yere sıçman büyük saygısızlık.
Yere sen mi sıçtın?"
Müthiş bebek şöyle dedi, "Affedersin?" "Kes... Kes sesini.
Kes sesini!
Yere sen mi sıçtın?"
Müthiş bebek "Kontrol et." der gibi
iki elini de havaya kaldırıp arkasını döndü.
İki parmağımı aldım.
İki parmağımı bezin arkasına koydum. Bezi çıkardım.
Bezin arkasında bok yok.
O noktada kafayı yiyecektim.
Şimdi kendimi sorgulamaya başladım.
Yere...
Yere ben mi sıçtım? Yere ben sıçmadım.
Yere sıçsaydım haberim olurdu. Yere sıçmadım.
Müthiş bebekten özür diledim. "Özür dilerim.
Seni öyle suçlamamalıydım. Evime geldiğinden beri çok iyisin.
Şöyle yapacağım. Güvenlik kamerasına bakacağım.
Evin her yerinde kameralar var.
Kameralara baktım.
Yere kim sıçtıysa bir dâhiymiş. Bu planlı bir saldırıydı.
Evimdeki tek kör noktaya sıçtıkları için böyle diyorum.
O noktada hiçbir şey görülmüyordu.
Bu yüzden elimi taşın altına koymalıydım.
Temizlik malzemelerini aldım. Döndüm, temizledim.
Boku halıdan çıkarmam 45 dakika sürdü.
Öfkeliyim!
Harry müthiş bebeği almaya geldi.
"Eğlendiniz mi? Bebeği sevdiniz mi?"
Karımın kafası iyi "Aman tanrım. Aman tanrım. Bebeğe bayıldık."
"Peki ya sen Kev?" "Bu, müthiş bir bebek. İyi iş çıkarmışsınız. Konuşalım mı?
Herkesten uzakta lütfen.
Müthiş bebeğe öfke patlaması yaşadığımı sana söylemek istedim.
Birisi yere sıçtığı için tepem atmıştı." dedim.
"Ne?" dedi.
Dedim ki "Birisi yere sıçmış."
Şöyle dedi, "Aman tanrım.
Kızım yaptı." "Pardon?" dedim.
"Kızım yaptı.
Bezini çıkarıp, yana sıyırıp olduğu yere sıçmayı biliyor.
Sonra bezi geri takıyor.
Onu bırakırken söylemeyi unuttum." dedi.
"Bunu söylemeyi nasıl unutuyorsun, amına koyayım?"
Götü boklu bebeği evime bırakırken söylemen gereken ilk şey
bu olmalıydı.
Köpeğim geldi. Şöyle diyordu,
"Bu kaltağı kafese kapatmalısın." "Hey. Hey!
Git yat, git yat." dedim.
"Dostum, tepem attı. Halıdan çıkarmak 45 dakikamı aldı." dedim.
Karım "Aynen." dedi. "Bebeğim, sırası değil. Bana bırak." dedim.
"Sadece 'aynen' diyorum." dedi.
"Aynen ne?" dedim.
"Bebeği sıçarken gördüm
ama temizlemek istemedim, bu yüzden uyuyor taklidi yaptım."
"Bak şu kaltağa.
Bak şu kaltağa." dedim.
O da bana "aynen numarası" yaptı.
Beni iyi kandırdı.
Size dürüst olacağım.
Evime misafir gelmesini sevmiyorum. Hayır.
Sebebi de
evimin soyulması.
Eviniz soyulduğunda akıl dengenizi bozar. Tüm mesele evimi korumak. Ben evim erkeğiyim.
Evimi koruyacağım.
Bu yüzden gidip dokuz silah aldım.
Evin belli yerlerindeki gizli bölmelere koydum.
Bir şeyi anlamalısınız. Silah koymanızı
mantıklı kılacak senaryoları
kafanızda canlandırmadan
evinizdeki gizli bölmelere silahlar koyamazsınız.
İşte burada saçmalarsınız.
Üç saat boyunca evde, tek başıma
hiç yaşanmamış şeyleri canlandırdım.
Ha siktir.
Bana bunu mu yapacaksın? Ha?
Beni ön kapıda mı soyacaksın?
Tamam.
Sana istediğini vereceğim.
Son kez posta kutusunu kontrol etmeme izin ver.
Silah bölmesi.
Ha siktir!
Bana bunu mu yapacaksın? Ha?
Beni misafir banyosunda mı soyacaksın?
Tamam.
Sana istediğini vereceğim. Sana istediğini vereceğim.
Son kez götümü silmeme izin ver.
Silah bölmesi.
Ha siktir!
Bana bunu mu yapacaksın? Ha?
Beni Şükran Günü'nde aileme yemek yaparken mi soyacaksın?
Tamam. Tamam.
Sana istediğini vereceğim.
Son kez fırını açıp hindiyi kontrol etmeme izin ver.
Silah bölmesi.
Ha siktir!
Bana bunu mu yapacaksın? Ha?
Beni salonda, şöminenin önünde
oturmuş mastürbasyon yaparken mi soyacaksın?
Tamam.
Sana istediğini vereceğim.
Son kez Porn Hub'tan çıkış yapmama izin ver.
Silah bölmesi.
Ha siktir!
Bana...
Bana bunu mu yapacaksın? Ha?
Beni...
Beni çamaşır odasında,
giysilerimi
çamaşır makinesinden çıkarıp kurutucuya koyarken mi soyacaksın?
Tamam.
Tamam, bir...
Hayır, bitirmem... Bitirmem lazım.
Bitirmeme izin verin.
Bu en sevdiğim şakam, tamam.
Beni... Beni...
Beni çamaşır odasında mı soyacaksın?
Giysilerimi çamaşır makinesinden çıkarıp kurutucuya koyarken mi soyacaksın?
Tamam.
Sana istediğini vereceğim.
Çamaşır...
Çamaşır yumuşatıcı atmama izin ver.
Silah bölmesi.
Evet, evde dokuz silah.
Sonra silah koymayı unuttuğum bir yerde yine soyuldum.
Ben de tüm vaktimi hırsızları
silahların olduğu yere götürmeye çalıştım.
Hadi ama dostum, sikeyim!
Bana bunu mu yapacaksın?
Misafir tuvaletini kullanacak yok mu?
Hadi ama kıçınızı silerim. Kıçınızı silerim, lütfen!
Lütfen!
Beni aç karnına mı soyacaksınız?
Dünden kalmış hindi isteyen yok mu? Fırında.
En azından son kez koltukta mastürbasyon yapmama izin verin. Hadi.
Eş cinsel değilim. İyi vakit geçirmeye çalışıyorum. Bana bunu yapmayın.
Giysilerimi çamaşır makinesinden çıkarıp kurutucuya atayım.
Giysilerimi mi küflendireceksin, bencil orospu çocuğu?
En yakın arkadaşlarımın evime ayda bir kez gelmesine hâlâ izin veriyorum.
Ayda bir kez.
Ayda bir kez evimde oyun gecesi düzenliyoruz.
Size dürüst olacağım millet.
Oyun gecelerini sevmiyorum. Oyun gecelerine dayanamıyorum.
Bence oyun geceleri çiftlerin en kötü hâllerini çıkarıyor.
Özellikle benim evimde çünkü aşırı rekabetçiyiz.
Monopoly oynuyoruz.
Ama Monopoly oynama şeklimizi sevmiyorum. Düzgün oynamıyoruz.
Pazarlıkların Monopoly oyununun dışına çıkmasına izin veriyoruz.
Mesela şöyle pazarlık ediyoruz. Oynuyoruz diyelim.
Şöyle pazarlık ediyoruz.
Şöyle diyorum "Tamam bakın. İki kez para vermeden mülküme gelebilirsiniz
ama gerçek hayatta dün aldığım park cezalarını ödemelisiniz.
Kabul diyorsanız..."
Anlaşmamız böyle. Anladınız mı?
Son oynadığımızda kadınlar sarhoş olduğu için tepem attı.
Kadınlar sarhoş olunca... Kadınlar, sarhoş olunca aptallaşıyorsunuz.
İki seviyeniz var hanımlar. "Sarhoş değil" ve "aptal" var.
Aradaki tüm yeri atlıyorsunuz, gerçekten. Arayı komple atlıyorsunuz.
Ya "Hayır, bu akşam böyle içmiyorum." diyorsunuz
ya da "Aman tanrım, kör kütük sarhoşum."
İkisinden biri.
Çok... "Aman tanrım!
Böyle kör kütük sarhoş olduğuma inanamıyorum.
Birisi götüme Monopoly parçaları soktu."
"Ne? Ne dedin?"
"Kör kütük sarhoşum."
Oyunu bozdular ve oyunda süperdim.
Oyunda yıkıp geçiyordum.
Kutu oyunları oynarken çok çocuksu olduğumu kabul ediyorum. Çok çocuksuyum.
Mülküme geldiğin an DJ sesleri çıkarıyorum.
Mülküme geldiğin her an.
Parasını vermelisin, amına koyayım.
Karım sarhoştu. Mülküme geldi, onu parçaladım.
Parasını vermelisin! Vermelisin!
Sarhoş olduğu barizken sarhoş değil gibi konuşmaya çalışan bir kadın gördünüz mü?
Şöyle diyordu, "Peki, peki.
Peki.
O kadar da ciddi değil ki...
Sana... Sana...
Sana...
Sana... Sana ne kadar borcum var?
Sana borcum ne?"
Aşağı baktım, hiç parası yok. "Hiç paran yok ki."
Vakit harcamayı bırak, parçanı al, kutuya koy. Bırak, kaybettin!
Siktir git buradan!"
"Bana bunu mu yapacaksın? Karına bunu mu yapacaksın?"
"Evet!"
Oyun oynuyoruz, tek istediğim kazanmak. Parçasını aldım.
Fırlattım, bam! Odanın öbür ucunda bir yere uçtu.
Siktir git buradan.
Ben sadece Monopoly oyunu içinde azarlıyorum.
Karım Monopoly dışına çıkarıyor.
"Tek istediğin kazanmak mı? Tek istediğin bu mu?
Benim tek istediğim de bazen boşalabilmek."
"Ne? Sen ne... Ne?
Ne?
Bunun ne alakası var? Bunun oyunla ne alakası var?"
Harry ve Wayne birden kalkıp şöyle yaptı...
"Karısını boşaltamıyor."
"Bak şu kaltağa." dedim. Oyunu dağıttım.
"Herkes defolsun, siktirin gidin, defolun. Gidin!"
Çıkmaya başladılar, Harry'yle Wayne "Bu evi, çakma bekçi köpeklerini sikeyim."
Bunu söylediğinde hayatımda ilk kez kafamda bir ampul yandı.
Aniden şöyle düşündüm...
Ben soyulurken köpeklerim neredeydi? Köpeklerim
neredeydi?
Koştum. Güvenlik kameralarına baktım.
Şakam yok, dolapta böyle yapan dört göz gördüm.
Tüm soygunu izlediler. Konuşmaları duyuluyordu.
"Kahretsin, her şeyi alıyorlar. Görüyor musun?
Saçmalık. Geride hiçbir şey bırakmıyorlar.
Bizim eşyalar iyi ki burada. Yatağın, kabın burada.
Bekçi köpeği almalı. Böyle yaşayamam.
Güvende değiliz."
Bekçi köpeği sensin, amına koyayım.
Benimkiler gibi arkadaşlarınız olmalı.
Muhteşem arkadaşlarım var.
Arkadaşlarımın
desteği olmasaydı bu konumda olacağımı sanmıyorum.
Başarılarımda arkadaşlarımın çok emeği var.
Bu yüzden onlara karşı sadığım, onlara karşı dürüstüm.
Yazın onları Japonya'ya götürdüm.
"Farklı bir şey yapalım. Başka bir kültürü benimseyelim.
'Hayır' kelimesi yasak." dedim.
"Tamamdır, gidelim." dediler. Japonya'ya gittik.
Japonya'da yapmak istedikleri ilk şey lunaparka gitmek.
Beni iyi tanıyorsanız, beni takip ediyorsanız lunaparkları
sevmediğimi bilirsiniz.
Ama "hayır" kelimesi yasak dedim, bunda ciddiydim. Japonya'da lunaparka gittik.
Oraya gittiğimizde, açık olacağım, nefesim kesildi. Park inanılmazdı.
Nefesim kesildi çünkü...
parktaki en uzun kişi bendim.
Bu gerçek bir hikâye. Gerçek bir hikâye.
Bana Godzilla diyorlardı.
İnsanlara hiç vermediğim tavsiyeler veriyor, süt için,
sebze yiyin, diyordum, söylemediğim şeyler.
Hız trenine bindik. Yine hız trenlerine binmem.
Ama "hayır" kelimesi yasak dedim ve bunda ciddiydim. Hız trenine bindik
ve bazılarımızın ne kadar şımarık olduğunu fark ettim.
Çok şımarıktık.
Mesela lunaparka gittik. Hız trenine bindik,
eskiden kafana geçirdikleri aletten klik sesi duyardınız.
Kilitlendiğini böyle anlarsın.
Evet!
Hadi başlayalım, alet kilitlendi, hazırım!
Japonya'da klik sesi yoktu.
Aleti kafamdan geçirdiler. Oynatabiliyordum. Şöyle dedim...
Klik sesi çıkmadı. Alet klik sesi çıkarmadı. Klik etmedi, hey.
Önümdeki sıradaki Japonlara baktım.
"Klik sesi gelmedi." dedim.
Kadın fotoğraf çekmeye başladı. "Kaltak, hayır. Bunun sırası değil.
Bunun sırası değil. Bu ciddi bir durum." dedim.
Japonlar sıra boyunca yürüyor.
Onlara el sallıyorum. "Hey, alet klik etmedi.
Alet klik sesi çıkarmadı. Kliklemedi." dedim. Hayatımın en korkunç anları.
Gözlerimin içine baktı. Göz göze geldik. Şöyle yaptı...
"Çok heyecanlı!
Çok heyecanlı!"
"Ne?
Ne dedin sen?" dedim. "Çok heyecanlı!"
Hareket etmeye başladı. Hız treni hareket etmeye başladı.
Çok yüksek olduğu için atlayamıyorum. Kolumu çubuğun altından geçirdim.
"Tanrım, böyle olmasın. Beni Japonya'ya böyle bitmesi için
getirmedin, değil mi? Bunu bana yapma." dedim. Tren kalktı.
Kalktığında karnım aniden
götüme düştü, aniden!
Göbek deliğimle göt deliğim birbirine değiyordu. Böyleydi.
Osurup geğirmeye başladım.
"Tanrım, öleceğim. Öleceğim, amına koyayım.
Biliyorum, şu an ölmek üzereyim."
Meğerse
tek durakmış. Tramvaymış.
Bu, hız trenine götüren araçmış. Bunu bana söyleyen olmadı.
Japonya'da iletişim kurmuyorlar.
Hız treninin adı "Çok Heyecanlı"ydı. Çok Heyecanlı!
Hız trenine bindik ve "Çok heyecanlı!" diyorlardı.
Şöyle dedim, "Değilim.
Sırtımdaki bokları görmüyor musun? Kendi üzerime sıçtım.
Beni buradan götürün."
Japonya benim için çok zordu, çok zor.
Japonya'nın benim için zor olmasını sebebi çevirmenimin olmamasıydı.
Çevirmene ihtiyacım olduğunu kimse söylemedi.
Gidip ihtiyacım olduğunu görünce
"Siktir et, çok geç, çaresini bulurum." dedim.
Şu yüzden çok zordu. Ben deniz ürünleri yemem.
Deniz ürünlerine alerjiğim. Japonya'da her yerde deniz ürünleri var.
Irkçı, göt herif olmak istemezsiniz,
anlaşmaya çalışırken yanlışlıkla ırkçı, göt herif gibi hareket ediyorsunuz.
Dili bilmediğiniz için konuşurken yaptıkları hareketleri tekrar ediyorsunuz.
Hayatımda yaptığım en ırkçı şey.
Tavuk. Sikeyim. Daha da çömelemem. Tavuk...
Tavuk.
Yansımamı gördüm.
Aniden hayal kırıklığı yaşadım. Tanrım, Kevin, şu hâline bak.
Geçen hafta dört gün, bir Snickers'la idare ettim.
Bir ısırık alıp cebime koydum.
Zayıftım. Acayip zayıftım.
"Açım, bir şeyler yemeliyim." diyordum.
Arkadaşlarım geçen gece çıkmak istedi, "Gelemem. Ölmek üzereyim.
Siz gidin. Yatmak, uyanıp uçağa binmek ve bir şey yemek istiyorum." dedim.
Bunu yapmak istiyorum. Onlar çıktı, ben evde kaldım.
Gecenin bir yarısı uyandım. Midem kazınıyor.
Resepsiyonu aradım.
Bir kadın açtı. "Merhaba, resepsiyon, nasıl yardımcı olabilirim?" dedi.
Arkadaşlarımın dışında Japonya'da ilk kez İngilizce duyuyordum.
Beni Yeni Hayat'taki Tom Hanks sanırdınız.
Aklımı kaçırdım.
Tavuk!
Lütfen, tavuk!
"Efendim, sakin olun.
Sakin olun.
Oda numaranız kaç?" dedi. "Bilmiyorum."
"Telefona bakın. Oda numaranız telefonda." dedi.
Şöyle dedim, "Tamam, şey...
Oda numaram...
çizgi, çizgi, tire, çarpı, ev. Nasıl okuyacağımı bilmiyorum.
Bambu çubuklarından yapılmış, penceresiz eve benziyor, bilmiyorum.
Çok heyecanlı... Bilmiyorum.
İmdat!"
Anladın mı? Şakayı anladın mı?
Rakamları öyle yazdıkları için. Anladın mı?
Daha büyük kahkaha atman gerektiğini düşündüm. Kahkahanı olması
gerekenden az buldum.
Bu mikrofonu az daha kafana atıyordum.
Seyahat edebilmeye bayılıyorum.
Gitmenin hayalini bile kuramadığım yerlere çocuklarımı götürmeye bayılıyorum.
Her sene Noel tatilinde çocuklarımı Aspen'e götürürüm.
Çocuklarımı kayak yapabildiğimiz için Aspen'e götürdüğümü düşünmeyin
çünkü yapamıyoruz.
Oraya giden tek siyahi olmamızı seviyorum. Harika görünüyor. Güzel görünüyor.
Son gittiğimizde
alıştırma yamacında kaza yaşadım. Kayak yapmayı öğrenmeye çalışıyorum.
Alıştırma yamacında
kayak batonu vermiyorlar, batonlarınızı alıyorlar.
Çünkü sağdan sola giderken ve düşerken rahat olmanızı istiyorlar.
Alıştırma yamacındayım. Beni yamaçtan ittiler.
Kayma duruşundayım.
İniyorum. Yan tarafta buraya gelen bir çocuk gözüme takıldı.
Matematikte iyi değilimdir. Matematikte hiç iyi değilimdir ama bu tarafa
gelmeye devam ederse ve ben de bu tarafa gidersem
buralarda bir yerde birbirimizi fena sikeceğiz.
Yaklaştıkça "Çocuğa çarpmak üzereyim." diyorum.
Eğitmen "Düş, düş!" diye bağırıyor.
Uğraşıyorum, düşemiyorum. Düşemiyorum, öğretmediler. Düşmüyorum.
Şimdi bir karar vermeliyim.
Bu çocuğu ezip devam mı edeceğim? Yoksa kahraman mı olacağım?
Kahramanlık yapmayı seçtim.
Çocuğa yaklaşınca çocuğu kavradım.
Çocuğu kavrayınca ağırlık beni durdurur diye düşünmüştüm.
Ama bunun yerine biraz zıpladık
ve başka bir yamaçtan kaymaya başladık ama bu...
Bu gerçek bir yamaçtı. Alıştırma yamacı değildi.
Gerçek olduğunu şöyle anladım,
biz kayarken bir kadın "Bebeğimi kaçırıyor!" diye bağırdı.
"Bu iyi değil. Hem de hiç iyi değil." dedim.
"Tanrım, bu bebek lütfen beyaz olmasın.
Bu bebek lütfen beyaz olmasın." dedim.
Çünkü bebeği göremedim, kar tulumu giyiyordu.
Vizörünü kaldırdım, şöyle bir Japon kafası çıktı.
Ve bebek "Çok heyecanlı!" dedi.
Aman tanrım.
Gerildim, bebeği orada bıraktım. Gitmeliydim.
Geçen gittiğimizde şarkıcı Seal
siyahi haftamda geldiği için
tepem attı.
Tepem attı. Benim siyahi haftamdı. Son dört, beş senedir bu hafta buraya geliyordum.
Siyahi haftamda çıkıp gelmen çok bencil ve düşüncesiz bir hareket Seal.
"Kev, ne diyorsun? Bu hafta sana ait değil." dedi.
"Ne demek değil, bana ait." dedim. "Kayak yaptığını bilmiyordum." dedi.
"Kayak yapmasam niye geleyim?" dedim.
"Hangi dağa gidiyorsun?" dedi. "Sen hangisine gidiyorsun?" dedim.
"Buttermilk, büyük olana." dedi. "O zaman orada görüşürüz." dedim.
Antrenörüme gidip "Hey, Seal gelmiş ve siyahi haftamda
bana zenci üstünlüğü kurmaya çalışıyor." dedim.
Ailemle beni Buttermilk Dağı'na götürmelisin.
Antrenörüm bizi Buttermilk Dağı'na götürdü.
Oraya çıkınca dürüst konuştu. "Bakın, burada olmamalısınız.
Burası sizin için fazla ileri seviye.
Manevra yapmayı bilmiyorsunuz. Düz giderseniz ölürsünüz.
Bu yüzden dağı bölmeliyiz, dağdan inerken büyük "S"ler çizmeliyiz." dedi.
"Harika. Şöyle diziliyoruz, önce sen,
sonra ben, sonra oğlum, sonra kızım, sonra karım.
Şöyle düşündüm, birisi düşerse benim üzerime düşer.
Ailemi böyle bir arada tutarım. Kafamda bunu düşünüyorum. Tamam?
Dağdan inmeye başladık.
Söyledikleri gerçek oluyor. Büyük S'ler çiziyoruz.
Birden bire suratımdan ani bir rüzgâr geçti.
Arkamı döndüm.
Oğlumu görmüyorum. Oğlumun
nerede olduğunu bilmiyorum.
Bu tarafa döndüm. Antrenör "Tanrım,
oğlun düz gidiyor. Onu alacağım!" dedi.
"Hayır, alma. Öyle bir şey yapmayacaksın.
Oğlum seçimini yaptı. Ölümü seçti. O bunu seçti." dedim.
Onu kurtarıp bizi yalnız bırakamazsın.
Sonra sağ kalmak için karımın götünü yalamak zorunda kalırım.
Karım şöyle dedi, "Yine boşalamam." "Sesini keser misin, amına koyayım!"
Kızım şöyle yaptı...
"Sesini... Herkes sesini kessin!" Birden bire Seal dağdan uçarak geldi.
Seal "Onu kurtarırım!" dedi.
Kalabalık tezahürat etmeye başladı.
Müziği çalmaya başladı, hoparlörler neredeydi, anlamadım bile.
Tepem attı! Antrenöre şöyle dedim,
"Beni dağın eteğine götür,
Seal siyahi haftamda bana siyahi üstünlüğü kurmaya çalışıyor."
Dağın eteğine ulaştık, Oğlum, Seal'ın omzunda.
Etrafında alkışlayan bir kalabalık var. Tepem attı!
"Seal!
Oğlumu hemen bana geri ver!"
"Oğlunun hayatını kurtardığım için bana teşekkür etmelisin." dedi.
"Kurtarmanı isteyen olmadı. Sonuçlarıyla yaşamaya razıydım.
Oğlumu hemen geri ver!" dedim.
"İnsanların önünde benimle böyle konuşamazsın." dedi
"Hepinizi sikeyim!" dedim.
Seal ellerini kullanmadan kayak takımlarını çıkardı.
Çat, çat. Dövüş pozisyonuna girdi. Aynısını yapmaya çalıştım ama yapamadım.
Michael Jackson'ın "Smooth Criminal" klibindeki gibi
oraya buraya eğilip durdum.
Kalabalık kasten yaptım sandı, şöyleydiler...
"Bir daha küfür edersen seni döverim." dedi.
"Seni sikeyim." dedim. "Ben seni sikeyim." dedi.
O dediğinde ağzından bir tükürük uçtu,
karımın alnına geldi. Karım şöyle inledi...
"Boşalıyorum!"
Müthişti, ismim Kevin Hart!
İlginiz için teşekkürler.
Çok teşekkürler.
Sizi acayip seviyorum.
Sizi seviyorum. Ve döneceğime kesinlikle inanın!"
Teşekkürler.