‎(ซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎นี่คือทีมคูเปอร์
‎เรามาถึงตำแหน่งดีพี 590-550 แล้ว
‎ขอข้อมูลเส้นทางเพิ่มเติมด้วย
‎รับทราบ กำลังส่งข้อมูลแผนที่ไป
‎พิกัดต่อไปคือ 470-540
‎ปรับพิกัดจีพีเอสแซดไปที่ลบศูนย์สอง
‎ไปกันเถอะ
‎ทีมคูเปอร์
‎คุณกำลังออกนอกเส้นทาง
‎กลับไปที่ตำแหน่ง 590-550 เดี๋ยวนี้
‎เป็นไปได้ยังไง
‎เรายังอยู่บนเส้นทางอยู่นะ
‎ย้ำอีกครั้ง คุณกำลังออก…
‎ซีพี สัญญาณขาด ช่วยพูดซ้ำอีกครั้งด้วย
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎แฟรงค์ ท็อดด์ เป็นอะไรไหม
‎เคิร์กแมนถูกยิง
‎มีกิ่งไม้งอกออกมา…
‎หัวหน้า
‎มีแผ่นข้อความเหล็กแผ่นหนึ่ง
‎ตกทอดมาจากอารยธรรมโบราณ
‎ที่ล่มสลายจากความล้ำหน้าของพวกเขา
‎เพื่อส่งต่อคำเตือนให้กับคนรุ่นปัจจุบัน
‎ผ่านจารึกหมายเหตุแผ่นนี้
‎มันถูกเขียนเอาไว้ว่า
‎"ปกป้องมรดกของเราจากคนชั่ว"
‎มีองค์กรหนึ่งทำตามข้อความนี้อย่างจริงจัง
‎และพยายามอย่างมุ่งมั่น ‎ที่จะปิดผนึกอารยธรรมโบราณ
‎เจ้าหน้าที่พิเศษจากองค์กรนั้น…
‎ต่างถูกเรียกกันว่า "สปริกกัน"
‎(ตอนเหนือของไมซูรุ อินเดีย)
‎นี่เซียร์ร่า 19 ฉันมาถึงจุดบี 02 แล้ว
‎ยืนยันตำแหน่ง
‎เซียร์ร่า 19 ออกเดินทางได้
‎รับทราบ
‎เป็นกับดักที่ชัดเจนมาก
‎จะมีใครตกหลุมพรางแบบนี้ด้วยเหรอ
‎โซเมย์ โยชิโนะเหรอ
‎โอ๊ย เจ็บ…
‎เอ๊ะ
‎โยชิโนะ เธอมาทำอะไรที่นี่
‎ดูไม่ออกเหรอ ก็มาหายูจังไง
‎แล้วนั่นมันอะไร
‎ฉันบังเอิญเจอมันน่ะ
‎ยัยขี้จุ๊
‎ไอ้นั่นมันทำให้กับดักทำงาน
‎รีบเอากลับไปไว้ที่เดิมเลยนะ
‎สาวน้อยบอบบางแบบฉัน ‎อุตส่าห์เสี่ยงชีวิตเพื่อให้ได้มันมานะ
‎ใครจะยอมเอาไปคืนล่ะ
‎สาวน้อยบอบบางกับผีน่ะสิ
‎(ป่ามรณะ)
‎แล้วนายล่ะ วันนี้มาทำงานอะไรเหรอ
‎ฉันไม่บอกโจรปล้นสุสานอย่างเธอหรอก
‎อย่าบอกนะว่านายตามล่าของชิ้นนี้
‎ฉันไม่ให้หรอกนะ
‎ไม่ใช่สักหน่อย
‎แล้วนั่นก็ของศักดิ์สิทธิ์นะ
‎ของแบบนี้ขายได้ราคาสูงจนน่าตกใจเลยล่ะ
‎รูปปั้นราชินีผู้เลอโฉมของวีรกษัตริย์
‎โชคดีจังที่ชิงลงมือก่อนพวกนาย
‎ให้ตายสิ เธอนี่กล้าดีจริงๆ เลยนะ
‎นี่ แล้วเป้าหมายจริงๆ ของนายคืออะไรล่ะ
‎ไม่ใช่รูปปั้นของราชินีใช่ไหม
‎หุบปากน่า แล้วก็เลิกตามฉันได้แล้ว
‎ฟังนะ ฉันต้องไปที่ที่เรียกว่าป่ามรณะ
‎คนลือกันว่าเป็นป่าต้องสาปที่ไม่มีทางออก
‎ถ้ายังไม่อยากตายก็กลับบ้านไปซะ
‎ถ้ามันฟังดูอันตรายขนาดนั้น
‎แปลว่าสมบัติที่นั่นก็ต้องล้ำค่ามากน่ะสิ
‎ขนาดอาร์คัมยังต้องมาลุยเองเลยนี่นะ
‎เอาน่า ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎จะให้สาวน้อยบอบบางคนนี้ ‎กลับบ้านคนเดียวเหรอ
‎ร่วมมือกันน่าจะดีกว่านะ
‎เออ ก็ได้ อยากทำอะไรก็เชิญ
‎ไชโย ต้องอย่างนี้สิ ยูจัง
‎ฟังให้ดีนะ ยู
‎อย่าเข้าไปในป่ามรณะลึกเกินไปนะ
‎ฉันไม่ควรพูดแบบนี้ แต่คราวนี้น่ะ ‎นายไม่ต้องทำตามคำสั่งของสำนักงานใหญ่ก็ได้
‎แค่รายงานไปว่าโซมะไม่ได้อยู่ที่นั่นก็พอ
‎ทำไมจู่ๆ ถึงกังวลขึ้นมาล่ะ
‎สองวันก่อน
‎เราขาดการติดต่อกับทีมที่เราส่งไปป่ามรณะ
‎ทีมลาดตระเวนระดับเอ ทีมคูเปอร์
‎คูปน่ะเหรอ
‎สำนักงานใหญ่เคยส่งทีมอื่น ‎ไปที่ป่านั่นสามครั้งแล้ว
‎แต่ไม่เคยมีใครได้กลับมา
‎พวกเขาสืบเรื่องนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ตอนนี้พวกเขาก็ยังจะสั่งให้นายตามหาโซมะอีก ‎ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
‎เราไม่มีทางเลือกนี่นะ
‎จะให้ใครใช้ของอันตราย ‎อย่างยาที่กินแล้วเป็นอมตะไม่ได้หรอก
‎ช่วงหลังนี้มีหลายกลุ่ม ‎เริ่มให้ความสนใจกับพวกวัตถุโบราณ
‎แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า ‎เราต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับโซมะ
‎ปล่อยให้คนโง่ตามหายาอายุวัฒนะ ‎ที่อาจมีหรือไม่มีก็ได้ไปเถอะ
‎แต่พอเราเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแบบนี้แล้ว
‎เราเองก็คงโง่ไม่ต่างกัน
‎- แปลกจัง ‎- แปลกจัง
‎อะไรนะ…
‎เป็นอะไรไปล่ะ โยชิโนะ
‎แล้วนายล่ะเป็นอะไร
‎ว่าแล้วเชียว
‎เป็นอะไรไปน่ะ
‎อย่าพยายามขู่ฉันให้ยากเลย
‎จู่ๆ ฉันก็หลงทิศขึ้นมา
‎เธอก็ด้วยใช่ไหมล่ะ โยชิโนะ
‎นึกแล้วเชียว
‎หมอบลง
‎ตัวเสริมพลังรุ่นใหม่เหรอ
‎พวกนี้เป็นใครกันแน่
‎ไอ้สารเลว
‎แหวะ
‎พวกแกก็ไม่เท่าไรนี่นา
‎ไอ้พวกนี้มันอะไรกันเนี่ย
‎โยชิโนะ
‎ฉันล่ะเกลียดพวกป่าเถื่อนจริงๆ
‎พวกนี้รู้แค่วิธีแกว่งอาวุธไปมา
‎อย่างที่คิดเลย
‎พวกนี้คือหน่วยจู่โจมของไทรเดนต์
‎ทีมพัฒนาอาวุธที่คนลือกันน่ะเหรอ
‎ใช่ หน่วยไม่เป็นทางการน่ะ
‎อุตสาหกรรมหนักโกลฟเวอร์จากอเมริกา ‎แคมป์เบลคอมพานีจากยุโรป
‎ทาคาสึมิ ไซบัตสึจากญี่ปุ่น
‎ทีมนี้ถูกตั้งขึ้นอย่างลับๆ โดยสามบริษัทนี้
‎โอ้โฮ บริษัทระดับโลกทั้งนั้นเลย
‎ได้ยินว่าพวกเขาเริ่มสนใจโบราณวัตถุ
‎แปลว่าเขาเลียนแบบพวกนายสินะ
‎จะบ้าเหรอ อย่าเอามาเทียบกับพวกเราสิ
‎ว่าแต่สองคนนั้นมันยังไงกัน
‎หรือว่า…
‎อะไรเหรอ
‎ไม่มีอะไรหรอก ไปกันเถอะ
‎เดี๋ยวสิ
‎รอฉันด้วย
‎ค่ายหลักเหรอ
‎ต้องเป็นพวกไทรเดนต์แน่
‎เข้าไปข้างในกันเถอะ
‎นี่ มันอันตรายนะ
‎ให้ตายสิ
‎เหมือนจะไม่มีใครอยู่นะ
‎น่าจะเพิ่งไปได้ไม่กี่วัน ยังมีเสบียงเหลืออยู่ด้วย
‎อี๋
‎แตกคอกันเองเหรอ
‎ไม่มีแผลจากกระสุนหรือรอยขีดข่วน
‎ดูจากคนที่ทำร้ายเราเมื่อกี้ ‎ฉันก็ไม่แน่ใจว่านี่มันเรื่องอะไรกัน
‎แต่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
‎นี่คือราชากับราชินีเหรอ
‎ใช่ มันเป็นส่วนหนึ่งของมหากาพย์ ‎ชื่อว่า "บทพระรามเดินป่า"
‎นานมาแล้ว ราชาและราชินีผู้ยิ่งใหญ่ ‎ที่ถูกเนรเทศอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้
‎วันหนึ่งกลับถูกปีศาจชั่วร้ายพบเข้า
‎ราชินีเลยถูกลักพาตัวไปตอนที่ราชาไม่อยู่
‎พระราชาทรงโศกเศร้ามาก ‎และโทษวิญญาณป่าเขาที่ไม่เตือนพระองค์
‎ข้าขอสาปแช่งผืนป่าแห่งนี้
‎นี่ ลองไปดูทางนั้นหน่อยสิ
‎แค่ลมน่ะ ไม่มีอะไรหรอก
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉันล่ะ
‎ไปดูเดี๋ยวนี้เลย
‎ทำไมฉันต้องไปดูด้วยล่ะ
‎ให้ตายสิ
‎ที่นี่น่าขนลุกชะมัดเลย
‎โยชิโนะ
‎เดี๋ยวสิ นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‎ฉันมีเรื่องจะถามนายหน่อย
‎พวกนายกำลังสู้กับอะไรอยู่กันแน่
‎สัตว์ประหลาด
‎แกเรียกใครว่าสัตว์ประหลาดยะ
‎ไม่ใช่ สัตว์ประหลาดกำลังมา
‎สัตว์ประหลาดเหรอ
‎เจ้านี่มันตัวอะไรน่ะ
‎ไม่จริงน่า
‎โยชิโนะ หลบไป
‎เอานี่ไปกิน
‎เมื่อกี้มันอะไรกันเนี่ย ‎คงไม่ใช่แค่วิญญาณต้องสาปแล้วล่ะ
‎คงเป็นสิ่งที่สิงร่างคนของไทรเดนต์น่ะ
‎ถ้าปืนกับระเบิดไม่ได้ผล
‎ก็เหลือแต่ไซโคโบลว์ที่จะเล่นงานพวกนั้นได้
‎ไซโคโบลว์เหรอ
‎ชุดเกราะกล้ามเนื้อทำให้เราขยายคลื่นพลังจิต ‎และยิงออกมาจากกำปั้นได้
‎นี่ บอกฉันมาได้แล้ว
‎ในป่านี้มีอะไรอยู่กันแน่
‎ฉันก็ควรจะได้คำอธิบายไม่ใช่เหรอ
‎จะให้มาตายไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้หรอกนะ
‎โซมะที่ช่วยให้เป็นอมตะน่ะเหรอ
‎มันเป็นเครื่องดื่มของเทพเจ้าอินเดีย
‎มีตัวอักษรคำว่า "เทพเจ้า" ‎และ "ไวน์" ในภาษาญี่ปุ่น
‎ในตำนานกรีกมันถูกเรียกว่าเนกตาร์
‎ถึงฉันจะไม่รู้ว่าพวกเขาใช้มันทำอะไรก็เถอะ
‎กลิ่นเงินโชยมาเลย
‎พวกไทรเดนต์เองก็คงกำลังหาโซมะอยู่
‎นายก็เหมือนกันใช่ไหมล่ะ
‎ออกมาได้แล้วน่า ฉันรู้ว่านายไม่ใช่คนขี้อาย
‎สมแล้วที่เป็นสปริกกัน โอมินาเอะ ยู
‎ที่เขาพูดกันคงจริงสินะ
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎นายเป็นใครน่ะ
‎ฉันเป็นหัวหน้าทีมเฉพาะกิจของไทรเดนต์ ‎ชื่ออาคัตสึกิ อิวาโอะ
‎งั้นเหรอ นายคือบุรุษผู้หวนคืนสินะ
‎เคยได้ยินอยู่ ว่านายผ่านทุกภารกิจมาได้ ‎ไม่ว่ามันจะอันตรายแค่ไหน
‎นายก็เหมือนกัน
‎ที่จริง นอกจากฉันแล้ว ‎คนอื่นๆ ในหน่วยก็ตายกันหมด
‎ตอนนี้เลยกำลังลำบากอยู่พอดี
‎เรามาร่วมมือกันจนกว่าจะออกจากป่านี้ได้ดีไหม
‎- ไม่มีทาง ‎- ไม่เอา
‎อะไรนะ
‎ฉันไม่ออกจากที่นี่จนกว่าจะได้โซมะหรอก
‎นายปล่อยให้คนของตัวเองตาย ‎แล้วก็เอาแต่สะกดรอยตามเรา
‎ฉันไม่ร่วมทีมกับนายหรอก
‎นายอยากจะสู้กับฉันที่นี่เหรอ
‎ฉันก็ไม่คัดค้านหรอกนะ
‎เป็นอะไรไปล่ะ
‎ตกลงเราจะสู้กันไหม โอมินาเอะ ยู
‎นั่นไม่ใช่พละกำลังธรรมดา
‎มันดูเหมือนชุดเกราะของฉัน ‎อาจจะแข็งแรงกว่าด้วย
‎พึมพำอะไรของแก
‎อยู่ในที่แบบนี้แล้วยังจะมาสู้กันอีก ‎พวกนี้นี่บ้าจริงๆ เลยนะ
‎อย่างนี้นี่เอง
‎เข้าใจแล้ว
‎เข้าใจอะไรของนาย
‎โยชิโนะ ทำอะไรของเธอเนี่ย
‎อย่าโวยวายน่า ใส่ชุดนั้นอยู่ก็ไม่น่าเป็นอะไรนี่
‎พวกนายไม่สังเกตกันบ้างเหรอ
‎ไม่เอาน่า
‎อะไรของเจ้าพวกนี้ ‎ทำไมเราต้องเจอศพไล่ล่าอยู่เรื่อย
‎เราเรียกพวกมันว่าผีปอบ
‎วิญญาณไม่สงบที่สิงอยู่ในศพ
‎มิน่าล่ะ คงไม่มีมนุษย์คนไหน ‎ปล่อยพลังน่าขนลุกแบบนั้นออกมาจากตัวหรอก
‎ยิงไม่เข้าเลย
‎ใช้อันนี้สิ
‎ปืนยิงถั่วของเธอทำอะไรไม่ได้หรอก
‎แล้วนายล่ะ
‎ฉันใช้แค่นี้ก็พอแล้ว
‎เดี๋ยวสิ แบบนี้ได้สู้กันไม่จบแน่
‎บ้าเอ๊ย
‎คนพวกนี้ส่วนใหญ่มาจากอาร์คัม ‎กับไทรเดนต์ไม่ใช่หรือไง
‎คูป
‎คูป…
‎พวกสารเลวนั่นส่งคนมามากมาย ‎เพื่อโซมะงี่เง่านี่เนี่ยนะ
‎โยชิโนะ
‎เป็นอะไรหรือเปล่า สาวน้อย
‎แค่นี้ไม่ตายหรอก
‎แต่ก็ขอบคุณนะ
‎ไม่ต้องขอบคุณหรอก
‎เดิมทีพวกเขาก็เป็นคนของฉัน
‎การที่พวกเขาถูกบังคับให้สู้ ‎แม้จะตายไปแล้วนั้นเป็นสิ่งไม่ถูกต้อง
‎ฉันเลยขอส่งวิญญาณพวกเขาเอง
‎แต่ลุงก็ฝีมือน่าทึ่งเหมือนกันนะเนี่ย
‎จัดการพวกมันได้เร็วมาก
‎แหงอยู่แล้วสิ
‎เพราะเขาใส่ชุดเกราะกล้ามเนื้อเหมือนกัน
‎แต่ชุดเขาเป็นเครื่องจักรมากกว่าของฉัน
‎มันเน้นพลังมากกว่าความเร็ว
‎นายคงจะดูออกหมดแล้วสินะ
‎อย่างที่นายบอก นี่คือชุดโอริคัลคุม ‎ทำโดยทีมพัฒนาของไทรเดนต์
‎พวกเขาเก็บข้อมูลการต่อสู้จากอาร์คัม
‎และแมชชีนเนอส์พลาทูนเพื่อสร้างมันขึ้นมา
‎พวกนายเป็นคนแบ่งโอริคัลคุม ‎ให้กองทัพสหรัฐฯ สินะ
‎เพราะแบบนั้น เพื่อนของฉันหลายคน ‎ถึงต้องตายเพื่อปกป้องเรือโนอาห์
‎เราต่างเสียเพื่อนกันทั้งคู่นั่นแหละ
‎เป็นอะไรไปล่ะ
‎จะมาตัดสินกันต่อเลยก็ได้นะ
‎พอได้แล้ว พวกนายทั้งสองคน
‎คิดถึงสถานการณ์ตอนนี้ก่อนสิ
‎ฉันจะทำตัวดีๆ ถ้านายช่วยฉันหนี
‎ใช่ ฉันไม่ยอมกลายเป็นซอมบี้ในป่าบ้าๆ นี่หรอก
‎ถ้าคุณลุงยอมช่วยอีกแรงก็จะดีมากค่ะ
‎หา ก่อนหน้านี้ยังบอกว่า ‎ไม่อยากให้เขาช่วยอยู่เลย
‎พูดอะไรของนายน่ะ ‎ตอนนี้ช่วยได้ก็ต้องช่วยกันหมดแหละ
‎เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ ‎แล้วก็เลิกเรียกฉันว่า "ลุง" ได้แล้ว
‎ฉันยังอายุ 32 อยู่นะ
‎- งั้นก็ต้องเรียกลุงสิ ‎- ไม่ใช่
‎- แก่จะตาย ‎- ไม่แก่
‎- ลุงแก่แล้วนะ ‎- เดี๋ยวฆ่าซะเลยนี่
‎เอาจริงเหรอ
‎นี่อันสุดท้ายแล้ว
‎เด็กแปดขวบหรือไงเนี่ย
‎หรือนายจะไม่กินก็ได้นะ
‎ไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย จะกินเดี๋ยวนี้แหละ
‎พูดแบบนั้นก็ไม่ต้องกินแล้วกัน
‎- เอาคืนมาเลย เจ้าบ้า ‎- ว่าไงนะ
‎หุบปากแล้วกินไปเถอะน่า ‎เลิกทำตัวเป็นเด็กได้แล้ว
‎นี่ อาคัตสึกิ บอกฉันหน่อยสิ
‎อะไรล่ะ
‎พ่อค้าอาวุธอย่างไทรเดนต์ ‎จะเอาโซมะไปทำอะไร
‎สร้างกองทัพอมตะเหรอ
‎นายจะถามไปทำไม
‎พูดตามตรง ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันก็ขอผ่านล่ะนะ
‎ชีวิตที่ปราศจากความตาย ‎ไม่เห็นจะน่าสนุกตรงไหน
‎เอาจริงๆ ตั้งแต่เข้ามาในป่านี้ ‎ฉันก็รู้สึกตื่นเต้นตลอดเวลา
‎ความเป็นความตาย ‎ความตื่นเต้นของการเสี่ยงตาย
‎ฉันมาเป็นทหารรับจ้าง ‎เพราะชอบความตื่นเต้นแบบนี้
‎บ้าหรือเปล่า
‎ว่าไงนะ
‎ไม่ได้ยินเหรอ เจ้าโง่
‎ฉันแก่กว่านายนะ หัดเคารพกันบ้าง
‎- หา ก็แกโง่ ฉันเลยบอกว่าโง่ไง ‎- นายต่างหากที่โง่
‎นี่ จะไปไหนน่ะ โยชิโนะ
‎ฉันจะไปหาที่ที่ดีกว่านี้
‎ถ้าอยู่ที่นี่นานกว่านี้ ฉันต้องเป็นบ้าแน่
‎เธอนี่เข้าใจอะไรช้านะ
‎ยิ่งไปลึกเท่าไร ยิ่งมีปีศาจมากขึ้นเท่านั้น
‎ฉันไม่ได้หัวทึบเหมือนพวกนายนะ
‎ฉันพอรู้สึกได้ว่าตรงไหนพวกมันอยู่กันน้อย
‎ไปกันเลยไหม
‎ไม่มีทางเลือกนี่นะ
‎จริงด้วย อยู่ตรงนี้แล้วไม่รู้สึกถึงอะไรเลย
‎เหมือนที่นี่ถูกชำระล้างไปแล้ว
‎บอกแล้วไง
‎มัมมี่พระสงฆ์เหรอ
‎พวกที่อดอาหารจนตาย ‎เพื่อทดสอบตัวเองเป็นครั้งสุดท้ายน่ะเหรอ
‎แต่ทำไมมาอยู่ตรงนี้ล่ะ
‎โยชิโนะ
‎รู้แล้วน่า
‎ฉันจัดการเอง
‎เธอทำอะไรน่ะ
‎พิธีอัญเชิญ
‎เป็นเทคนิคลับที่มีแต่โยชิโนะที่ทำได้
‎ไม่รู้ว่าเธอใช้ท่านี้เอาชนะคู่ต่อสู้มากี่ครั้งแล้ว
‎ใครกัน
‎ใครเรียกอาตมามาที่นี่
‎นี่ มันพูดอะไรด้วย
‎พอดีพวกเราบังเอิญหลงเข้ามาในป่านี้ ‎แล้วหาทางออกไม่ได้ครับ
‎ช่วยเล่าทุกอย่างที่หลวงพ่อรู้เกี่ยวกับป่า ‎ให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ
‎พวกโยมคงเป็นขโมยอีกกลุ่ม ‎ที่มาเพื่อขโมยโซมะสินะ
‎เปล่าประโยชน์ เมื่อเข้ามาในป่านี้แล้ว ‎ก็ไม่มีทางหนีไปได้
‎พวกโยมจะกลายเป็นวิญญาณป่าเขาอีกดวง
‎นี่ ดูท่าจะไม่ได้ผลนะ
‎เราไม่สนใจโซมะหรอก
‎เราแค่อยากรู้ว่าจะออกไปจากที่นี่ยังไง
‎ขอร้องล่ะ
‎ยอมแพ้เสียเถอะ
‎ป่านี้คือคำสาปของมหาราชา ‎ไม่มีผู้ใดหนีรอดออกไปได้
‎นี่ หลวงพ่อ
‎ทำไมโซมะถึงอยู่ในป่านี้ล่ะ ‎ไม่เห็นเกี่ยวกับคำสาปของราชาเลย
‎หลวงพ่อมาถึงที่นี่โดยไม่ถูกสิงได้ยังไง
‎อาตมาไม่ได้มาที่นี่เพื่อขโมยโซมะ
‎อาตมาเข้ามาในป่านี้เพื่อผนึกโซมะ
‎นี่เป็นเรื่องราวตอนที่อาตมายังฝึกตนอยู่
‎อาตมาพบตำราโบราณหน้าหนึ่งในวัด
‎เป็นบันทึกลับที่ลงรายละเอียด ‎ถึงวิธีการทำโซมะเอาไว้
‎พอเหล่าคนมีอำนาจรู้เรื่องโซมะเข้า ‎พวกเขาก็ต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง
‎เพราะทนนิ่งดูดายไม่ได้ ‎ทุกคนจึงตัดสินใจซ่อนตำราลับนั่นเสีย
‎หลังจากหารือกันมาเนิ่นนาน ‎เราก็ตัดสินใจเอาไปซ่อนไว้ที่ป่ามรณะ
‎แต่ผู้คนก็ยังคงเข้ามาในป่าไม่หยุดหย่อน
‎พวกเขาไม่เคยหยุดไล่ล่าความเป็นอมตะ
‎สุดท้ายก็ตายด้วยความแค้น ‎และไม่อาจออกไปจากที่นี่ได้อีก
‎ความแค้นที่ถูกขังไว้ ‎จะยิ่งดึงดูดความแค้นมากขึ้น
‎จนกระทั่งป่ากลายเป็นอสูรร้าย ‎ที่มีเจตจำนงของมันเอง
‎จะบอกว่าเราอยู่ในท้อง ‎ของสัตว์ประหลาดยักษ์นั่นเหรอ
‎ทุกชีวิตต่างมีขีดจำกัดของตัวเอง
‎การใช้ชีวิตอยู่กับขีดจำกัดนั้นด้วยความมุ่งมั่น
‎จะแปรเปลี่ยนชีวิตให้กลายเป็นวิญญาณ
‎และทำให้ผู้คนเรียนรู้ที่จะเห็นคุณค่าของชีวิต
‎แต่ว่ามันก็เป็นเพียงความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง
‎ทั้งตัวอาตมาและพวกโยมไม่มีทางเลือกอื่น ‎นอกจากตายอยู่ที่นี่และถูกลืมเลือน
‎ฉันไม่ยอมให้ตัวเอง ‎ต้องตายอย่างน่าเบื่อแบบนั้นหรอก
‎หลวงพ่อ ขอบคุณสำหรับบทเรียนชีวิต
‎พลังของผมอาจไร้ประโยชน์ในป่านี้ ‎อย่างที่ท่านบอกก็จริง
‎แต่ถ้ายังไงผมก็ต้องตายอยู่ดี
‎งั้นผมขอเลือกตายอย่างสมศักดิ์ศรีแล้วกัน
‎ผมไม่อยากทำอะไรที่ต้องเสียใจภายหลัง
‎เพราะงั้นบอกเรามาเถอะครับ หลวงพ่อ
‎ว่าเราจะหนีออกจากป่านี้ได้ยังไง
‎ขอร้องล่ะ
‎แม้ว่าจะต้องฝ่านรกออกไปน่ะเหรอ
‎จัดมาเลยหลวงพ่อ
‎อย่างนั้นก็ดี
‎คงเป็นความผิดพลาดของเราเอง ‎ที่นำพาปีศาจร้ายเข้ามาสู่ป่านี้
‎หรือบางทีพวกเจ้าอาจจะทำสำเร็จก็ได้…
‎โอเค ไปกันเถอะ ทุกคน
‎อย่ากลับมากะทันหันแบบนี้สิ
‎จะให้ไปไหนล่ะ
‎เขายังไม่ได้บอกอะไรเราเลย
‎อย่าดูถูกการอัญเชิญของฉันนะ
‎มันก็แหงอยู่แล้ว
‎เราจะตรงไปที่ทางออกไงล่ะ
‎มีต้นไม้ใหญ่อยู่กลางป่า
‎ความพิโรธของพระราชา ‎กำลังดึงดูดความชั่วร้ายทั้งหมดของป่านี้ไว้
‎หลวงพ่อเรียกมันว่าต้นไม้ต้องสาป
‎เราน่าจะหนีออกจากป่านี้ได้ ‎ด้วยการปลดปล่อยวิญญาณต้นไม้นั่น
‎แปลว่าถ้าไปที่ที่ปีศาจชุกชุมที่สุด ‎ก็จะเจอต้นไม้ต้องสาปสินะ
‎การอัญเชิญของฉันสามารถดึงทุกอย่าง ‎ที่พวกเขารู้สึกออกมาได้
‎พวกเขาปิดบังอะไรฉันไม่ได้หรอก
‎อย่าเอามาใช้กับฉันเชียวล่ะ
‎เราเริ่มเข้าใกล้มากขึ้นแล้ว
‎อยู่นั่นไง
‎เดี๋ยวก่อน
‎ยัยเด็กนั่นหายไปไหน
‎ยัยนั่น…
‎ไม่จริงน่า
‎ขอโทษนะ ยูจัง ต้นไม้ต้องสาป ‎ไม่ใช่ข้อมูลเดียวที่ฉันได้จากเขา
‎เจอแล้ว
‎อาจจะดูไม่ได้มากมายอะไร
‎แต่ผู้คนจะต้องการสูตรยาเพื่อเป็นอมตะแน่ๆ
‎คุ้มค่าที่เหนื่อยแล้วล่ะ
‎ที่เหลือก็แค่รอให้สองคนนั้นทำลายต้นไม้นั่น
‎ดูเหมือนเธอกำลังถูกวิญญาณโจมตีอยู่นะ
‎สมน้ำหน้า
‎รู้สึกหรือเปล่า
‎เออ ไม่ต้องเป็นยัยหัวขโมยนั่น ‎ก็รู้สึกถึงพลังแบบนี้ได้
‎ฉันว่าถ้าป่านี้มีจิตใจจริงๆ ‎มันคงไม่ให้เราเข้าไปง่ายๆ หรอก
‎มาแล้ว
‎ระวัง
‎เอาล่ะ นี่แหละโอกาสของเรา ไปกันเถอะ
‎ไปก่อนเลย โอมินาเอะ
‎ฉันจะต้านพวกมันไว้เอง
‎เจ้าบ้า นายคนเดียวจะไปสู้ไหวได้ยังไง
‎หุบปาก ไปได้แล้ว
‎อยากตายที่นี่หรือไง
‎ทำลายต้นไม้ต้องสาปนั่นให้ได้ ‎ไม่งั้นฉันจะกลับมาหลอกหลอนนายแน่
‎อย่าตายล่ะ
‎ไม่ตายหรอกน่า เจ้าบ้า
‎ยูจัง
‎ทิ้งพวกเราไปเฉยเลยนะ
‎คงสำนึกผิดแล้วล่ะสิ
‎นี่มันอะไรเนี่ย
‎คนละเรื่องกับพวกนั้นเลย
‎เออ เจ้านี่สินะต้นไม้ต้องสาป
‎เดี๋ยวสิ นั่นวีรกษัตริย์เหรอ
‎หนีไป โยชิโนะ
‎บ้าเอ๊ย
‎เอายังไงดีล่ะเนี่ย
‎โยชิโนะ
‎ยูจัง
‎อย่านะ
‎ล้อเล่นใช่ไหม
‎เธอมีตำราลับที่ใช้ทำโซมะเหรอ
‎โยชิโนะ
‎ส่งนั่นมาให้ฉัน
‎วิญญาณพวกนี้ต้องการตำราลับ
‎ไม่มีทาง ฉันลำบากแทบตายกว่าจะได้มา
‎ยัยบ้า อยากตายหรือไง
‎แย่ที่สุดเลย
‎เอาล่ะ
‎ถ้าอยากได้กันขนาดนั้น
‎ก็เอาไปเลย
‎ด้วยพลังของชุดเกราะกล้ามเนื้อ
‎และไซโคโบลว์สุดกำลังของฉัน…
‎ยู
‎ฉันจะปลดปล่อยทุกคน…
‎จากคำสาปพันปีของแกเอง
‎อะไรเนี่ย
‎ความรู้สึกไม่ดีนั่นหายไปแล้ว
‎ใช่ พอต้นตอของคำสาปถูกทำลาย ‎พวกมันก็กลับคืนสู่ธรรมชาติ
‎พระราชาได้ตัวพระมเหสีกลับไป ‎คำสาปจึงถูกถอนไปด้วย
‎ว่าแต่นายน่ะ ทำลายตำราโซมะทำไม
‎แค่โยนไปไกลๆ ก็พอแล้วนี่
‎ขอโทษที
‎แต่มันหายไปก็ดีแล้ว
‎เอ๊ะ
‎มีอะไรเหรอ
‎ฉันใช้พลังทั้งหมดไปกับไซโคโบลว์
‎คงต้องพักสักหน่อย
‎งั้นก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ
‎ยัยบ้า…
‎วันนี้ทำได้ดีมาก
‎นอนพักสักหน่อยเถอะนะ ยูจัง
‎ให้ตายสิ น่าเสียดายจริงๆ
‎คิดดูสิว่าถ้าชิ้นส่วนอยู่ครบจะทำเงินได้เท่าไร
‎แต่ถ้าซ่อมเสร็จ ฉันก็คงได้สักแปดหลักอยู่ดี
‎ขอบใจนะ
‎ได้ยังไงเนี่ย
‎คิดว่าแผนนั้นจะได้ผลเหรอ
‎ฉันแค่แกล้งสลบต่างหาก
‎อย่าบอกนะว่านายหลอกใช้ฉัน
‎เลวมากนะที่มาหลอกฉันได้
‎ยังจะกล้าพูดอีกนะ
‎โอเค ส่งมาได้แล้ว
‎ไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก สาวน้อย
‎ขอบคุณที่จัดการปัญหาใหญ่ให้นะ
‎ฉันจะขอรับตำราโซมะไปเอง
‎นึกว่าคุณไม่อยากได้มันซะอีก
‎ฉันได้รับคำสั่งมานี่นะ
‎พวกเขาคงไม่ได้เรียกนายว่า ‎ชายผู้หวนคืนเล่นๆ สินะ
‎โทษที แต่ฉันคงยกให้นายไม่ได้
‎สิ่งนี้สร้างความเสียหายมามากพอแล้ว
‎น่าแปลกใจนะ
‎นายดูไร้เดียงสาเกินกว่าจะมาทำงานแบบนี้
‎อีกอย่าง นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอาร์คัม ‎ทำตามอุดมคติของนายหรือเปล่า
‎อะไรนะ
‎ดูสิ่งที่พวกเขายอมแลกเพื่อให้ได้โซมะมาสิ
‎ใครจะพูดได้เต็มปากว่า ‎พวกเขาจะไม่ใช้วัตถุโบราณที่หามา
‎เพื่อยึดครองโลกเข้าสักวันหนึ่ง
‎นายพูดได้เต็มปากไหมว่าอาร์คัมเป็นคนดี
‎อย่าเอาเราไปรวมกับพวกนายสิ
‎ถึงมันจะมีความเป็นไปได้
‎แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริงล่ะก็ ‎ฉันจะขยี้อาร์คัมด้วยมือของฉันเอง
‎นี่นายพูดจริงเหรอ
‎ใช่ จริงที่สุดเลยล่ะ
‎ช่างเถอะ
‎ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะสู้กับนายตอนนี้
‎คงไม่น่าคุ้มแรงเท่าไร
‎แต่คราวหน้าจะไม่เป็นแบบนี้แล้วนะ
‎คราวหน้าเราต้องตัดสินกันให้ได้
‎อย่าเพิ่งตายไปก่อนซะล่ะ
‎แปลกคนจริงๆ
‎สภาพฉันแย่กว่าเขาอีก
‎หมอนั่นคงรู้ว่าฉันไม่น่าไหวสินะ
‎นี่ โยชิโนะ
‎ว่าไง
‎ดีจังที่ยังมีชีวิตอยู่
‎เลือกคำพูดได้เห่ยมาก
‎มาเถอะ กลับบ้านกัน ลุกขึ้นได้แล้ว
‎ช่วยพยุงฉันหน่อยสิ
‎ทำไมฉันต้องช่วยล่ะ
‎พวกเธอไปไหนกันมาช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเหรอ
‎บ้านพักตากอากาศที่นีซเหมือนเดิมแหละ
‎ฉันไปล่องเรือแถวเมดิเตอร์เรเนียน
‎นี่ โยชิโนะ
‎ว่าไง
‎โชคดีนะ
‎นายมาทำอะไรที่นี่ เจ้าทึ่ม
‎อย่าทำความลับฉันแตกสิ ฉันควรจะดูอ่อนแอนะ
‎มันเป็นข้ออ้างที่ฉันใช้โดดเรียน
‎ไม่เห็นต้องพูดขนาดนี้เลย
‎ฉันแค่จะมาบอกข่าวดีให้เธอรู้
‎อย่างพวกวัตถุดิบที่ใช้ทำโซมะ
‎บอกฉันเถอะนะ
‎อะไรของเธอเนี่ย
‎ทั้งที่นายบอกว่าชีวิตจะดีขึ้นถ้าไม่มีมัน ‎แต่นายกลับส่งต่อให้อาร์คัมเนี่ยนะ
‎แหงสิ เพราะมันคือภารกิจของฉัน
‎ฉันต้องทำยังไงนะ
‎เร็วหน่อยสิ
‎เงียบน่า โอเค นี่ไง
‎โซมะทำจากพืชที่ชื่อว่าแอมโบรเซีย
‎แอมโบรเซียเหรอ
‎มันเป็นพืชเก่าแก่บนเทือกเขาแอลป์ ‎ที่มีอยู่เมื่อหลายพันปีก่อนใกล้เทือกเขาหิมาลัย
‎เพราะสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงกะทันหัน ‎พืชชนิดนี้จึงสูญพันธุ์ไปแล้ว
‎พูดอีกอย่างก็คือมันไม่สามารถทำขึ้นใหม่ได้
‎เพราะงั้นก็ไม่มีประโยชน์ที่จะศึกษา ‎รูปถ่ายตำราที่เธอถ่ายมาน่ะสิ
‎นายรู้ด้วยเหรอ
‎อย่าทำหน้าน่ากลัวแบบนั้นสิ ‎เดี๋ยวความแค้นก็ไม่หายไปหรอก
‎ไปก่อนนะ
‎เดี๋ยวสิ
‎เจ็บใจนัก
‎อุตส่าห์ทุ่มเทขนาดนั้นแล้วแท้ๆ
‎คอยดูเถอะ
‎ฉันจะตามหลอกหลอนนายไปตลอดเลย
‎(ลบภาพสำเร็จ)
‎คำบรรยายโดย: รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล