‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไม่ได้… ยังไม่ถึงเวลาที่ฉันจะตาย
‎เราจะไม่เป็นไรน่า
‎มันต้องมีสวรรค์รอเราอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‎ไม่…
‎อาเรีย เธอตายไม่ได้นะ
‎ทีมบี เริ่มบุกได้ ‎ทีมเอ เส้นทางโล่งแล้ว
‎เร็วเข้า นี่ไม่ใช่การซ้อมนะ โมโม่
‎ขอโทษค่ะ
‎เอาละ ไปได้
‎ทำให้ไอ้พวกแวมไพร์ ‎ที่ซ่อนอยู่ในเงามืดออกมา
‎ทำไมไม่เลิกยุ่งกับเราซะที
‎ยิง
‎มิเรนะ
‎ทำดีมาก ต้องมีคนอื่นเหมือนมันอีกแน่
‎หาให้เจอและกำจัดพวกมัน
‎ขอบใจ
‎ได้โปรด ขอร้องเถอะ
‎ผมไม่ได้โดนกัด
‎ยอมรับชะตาของแกซะเดี๋ยวนี้ ‎ดีกว่าให้แกไปตะลอนตอนกลางคืน
‎เป็นแวมไพร์ดูดเลือด
‎โมโม่…
‎- ไปกันเถอะ ‎- อืม
‎เคลียร์
‎แวมไพร์เหรอ
‎อย่าขยับ วางมันลง
‎เดี๋ยวมีคนได้ยินนะ
‎หยุดนะ
‎โมโม่
‎ทำไมถึงไม่ยิง
‎- เธอยังเป็นเด็ก ‎- อย่ามาพูดอะไรงี่เง่าแบบนั้น
‎พอยามันออกฤทธิ์เต็มที่ ‎เราจะแทบไม่มีโอกาสได้สู้
‎- รายงาน พื้นที่ได้… ‎- ขอโทษนะ
‎ดี เก็บของมาและกลับได้
‎โธ่โว้ย พอทีกับไอ้เสียงกรุ๊งกริ๊งน่ารำคาญนี่
‎เหมือนเสียงกรีดร้องของพวกแวมไพร์
‎เมื่อฤดูหนาวหนึ่งนานมาแล้ว…
‎จู่ๆ เหล่าแวมไพร์ก็ปรากฏตัว ‎นำเอาโรคระบาดมากับพวกมัน
‎เพราะมีเลือดมากมาย
‎พวกมันจึงเพิ่มจำนวนได้เร็วจนน่ากลัว
‎มวลมนุษย์ไม่อาจต่อกรกับ ‎พลังที่แทบจะอมตะของพวกมันได้
‎ไม่นานเราก็สูญเสียดินแดนส่วนใหญ่ของเรา
‎เราจึงรวมตัวกันในเมืองเล็กแห่งหนึ่ง ‎และสร้างกำแพงแห่งแสง
‎ที่นั่นเราปกป้องกันและกัน ‎ด้วยหวังว่าจะเพิ่มโอกาสการอยู่รอด
‎แวมไพร์ซ่อนอยู่ในทุกเงามืด
‎เพราะกลัวว่าประสาทสัมผัสที่ไวของมันจะได้ยิน
‎ดนตรีและวัฒนธรรมอื่นใดที่คล้ายกัน ‎ที่เรารู้จัก
‎จึงถูกห้ามโดยเด็ดขาด
‎ชีวิตพวกเราดำเนินไปเช่นนี้ ‎โดยไม่มีทางเลือกอื่น
‎อีกไม่นานปฏิบัติการสนธยาจะเริ่ม
‎สมาชิกในทีมควรกลับไป ‎ประจำที่ของตนทันที
‎แผลเป็นที่หูเป็นไงบ้าง
‎ไม่เป็นไร
‎อย่าลืมล้างแผลตอนกลับบ้านนะ
‎ได้ ขอบใจ
‎ฉันน่าจะทำงานให้หนักขึ้น ‎เพื่อทำตามหน้าที่ฉันให้เต็มที่
‎เธอเก่งเรื่องทำงานด้วยมือนะ
‎ขโมยอะไรมา เอามาดูซิ
‎ฉันขอโทษ
‎โมโม่
‎นี่
‎ไปเอามาจากไหน
‎ฉันเอากลับมา นี่ความลับเล็กๆ ของฉัน
‎- เธอเก็บเอาไว้ได้นะ โมโม่ ‎- จริงเหรอ
‎จริง ซ่อมมันทีนะ เพราะฉันอยากฟัง
‎ได้เลย
‎- 10687 ‎- ค่ะ
‎ผู้บังคับการอยากเจอเธอ
‎รับทราบค่ะ
‎10687 มาแล้วค่ะ
‎มารายงานตัวตามคำสั่ง
‎นี่คือคำสั่ง
‎ลูกได้รับการย้าย ‎ให้มาทำงานที่ออฟฟิศฝ่ายบริหาร
‎เริ่มพรุ่งนี้ ไปรายงานตัวที่นั่น
‎หนูเริ่มชินกับงานตอนนี้แล้ว ‎หนูน่าจะอยู่ที่นั่นนะคะ
‎งานจัดการขยะน่ะ ‎ไม่ใช่งานสำหรับคนจบวิทยาลัยทหาร
‎แม่ให้ลูกไปเป็นแรงงานชั้นต่ำก่อน
‎เพราะถ้าให้เด็กฝึกทำงานในออฟฟิศ ‎อาจจะมีคนไม่เห็นด้วย
‎เข้าใจไหม
‎ค่ะ หนูจะรายงานตัวตามคำสั่ง ‎เริ่มต้นพรุ่งนี้ค่ะ ผู้บังคับการ
‎- ถ้างั้น… ‎- แม่ได้ยินมาว่า
‎ลูกสาวผู้บังคับการลังเลไม่ยิงแวมไพร์
‎แต่เด็กผู้หญิงคนนั้นยังเด็กอยู่เลย
‎แล้วมันคุ้มกับการเสี่ยงชีวิตเพื่อนๆ ลูกเหรอ
‎ดูนี่
‎สงครามนี้เกิดขึ้นยาวนาน ‎ด้วยน้ำมือเหล่าแวมไพร์
‎เมืองเราใกล้จะล่มสลาย
‎อายุขัยเฉลี่ยมนุษย์สั้นลง ‎เพราะทรัพยากรเรามีจำกัด
‎ถ้าเราไม่ฆ่า พวกมันก็ฆ่าเรา ‎สงครามคือหนทางเดียว
‎เข้าใจไหม
‎พอแล้ว ฟิเน่
‎- เต้นต่อไม่ไหวแล้ว ‎- ไร้สาระ
‎เราเพิ่งเริ่มเอง
‎นั่นคงเป็นคนโปรดคนล่าสุดของคุณฟิเน่ละสิ
‎เธอหลายใจจะตาย เดี๋ยวก็คงเบื่อ
‎ดูสิ เธอไม่สนหน้าที่ราชินี ‎เอาแต่เต้นรำทั้งวัน
‎แย่จริงๆ
‎ฟิเน่
‎ไม่นะ โอ๊ยตาย
‎รอเดี๋ยว ฉันขอออกไปสูดอากาศ
‎ไร้ที่ติ
‎คุณฟิเน่
‎เอาน่า รอตาเธอสิ
‎ได้ข่าวว่าพวกวอร์มกำลังวางแผน ‎จะบุกครั้งใหญ่เร็วๆ นี้
‎เรากำลังรวมกองกำลังและวางแผนตอบโต้
‎แต่กองทัพเราขาดคน ‎เราอยากให้เธอร่วมสู้กับเรา
‎ไม่เจอนายมาสักพัก ‎มาถึงนายก็อยากคุยเรื่องนั้นเหรอ
‎วันนี้เราเสียพรรคพวกแถวนอกเมือง
‎เราต้องเอาชนะพวกทหารวอร์ม ‎ให้มากสุดเท่าที่ทำได้
‎ไม่ว่าด้วยวิธีไหนก็ตาม
‎บอกแล้วไงว่าฉันไม่สน
‎นายคิดว่าจะเหลืออะไร
‎ถ้าทำลายทุกสิ่งที่สวยงามในโลกนี้ไปหมด
‎เราไม่ได้เริ่มสงครามนี้ พวกวอร์มเริ่ม
‎ก็เหมือนๆ กันแหละ
‎อย่ามาสำรวจข้าวของฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต
‎นายนี่ไม่มีความละเอียดอ่อนซะเลย
‎ฉันว่าเธอคงยังไม่ได้ดื่มเลือดล่ะสิ
‎นี่เธอจะเลี่ยงปัญหาไปถึงเมื่อไหร่
‎- ไม่ใช่กงการของนาย ‎- ใช่เต็มๆ เลย
‎- เธออยู่ในการดูแลของฉัน… ‎- ฟิเน่ พักพอหรือยัง
‎ดื่มนี่ซะ
‎ถ้าไม่ได้ดื่มเลือด ‎แม้แต่เธอก็ครองสติอยู่ตลอดไม่ได้
‎ที่ฉันต้องการนะ ฟิเน่
‎คือให้เธอกลับมาเป็นตัวเองอีกหน
‎เป็นตัวเธอที่แท้จริง
‎พอก่อนดีกว่า
‎เพราะจัง
‎นั่นสิ
‎เราพบรังแวมไพร์ ‎อยู่ทางเทือกเขาตอนเหนือ
‎ส่งทีมอีออกไปแถบนั้นแล้ว
‎ดูจะรีบไปหน่อยไหม
‎ฉันไม่คิดว่ามันจะสำเร็จ
‎ฟังทางนี้
‎นี่คือยาที่นิยมมากในหมู่พวกมัน
‎มันทำให้กำลังกายเพิ่มขึ้น ‎แต่ต้องแลกด้วยชีวิต
‎มันเป็นวิธีเปิดฉากโจมตีแบบพลีชีพ
‎การใช้วิธีนี้ พวกมันเกือบ 100 ตัว ‎ต้องยอมพลีชีพ
‎นี่แสดงว่าพวกมันหมดท่ามากพอ ‎ถึงต้องใช้กลยุทธ์สุดโต่งแบบนี้
‎เราน่าจะบุกรังพวกมันให้ไว ‎แล้วจัดการพวกมันให้สิ้นซาก
‎ได้ข่าวว่าคุณเลื่อนตำแหน่งลูกสาวคุณ ‎เป็นฝ่ายบริหาร
‎แน่นอนว่าเธอจบเตรียมทหารมาได้อย่างสวยงาม
‎คุณคงภูมิใจที่มีลูกเก่งแบบนั้น ‎ผมละอิจฉาคุณจริงๆ
‎ไม่ต้องชมหรอก รองผู้บังคับการ
‎ที่สำคัญกว่าคือได้ข่าวว่าคุณกำลังวางแผน
‎เพื่อกำจัดพวกแวมไพร์ด้วยอาวุธที่ออกแบบใหม่
‎ฉันชื่นชมความพยายามที่คุณทำเพื่อเอาใจนะ
‎แต่ยังไงก็เป็นหน้าที่ฉันที่ต้องกำจัดพวกมัน
‎อย่ามาล้ำเส้นและทำตามคำสั่งฉัน
‎ขอบคุณสำหรับความทุ่มเทของคุณ
‎ตามสบาย
‎ทำงานของเธอให้เสร็จแล้วกลับบ้านซะ
‎ได้ข่าวว่าเธอเจองานหนักเมื่อวาน
‎เผอิญไปเจอกับ ‎หน่วยป้องกันของฝ่ายศัตรูที่พื้นที่บีน่ะ
‎- เราเสียคนไปสี่คน ‎- เหรอ
‎งานใหม่เธอเป็นไง
‎อืม…
‎งานก็น่าสนใจดี
‎ฉันรู้ว่าตัวเองโชคดี
‎ฟังดูดีนะ ‎ฉันอยากไปนั่งประทับตรากระดาษทั้งวันจัง
‎ขอโทษ ได้โปรดหยุดที เถอะน่า ฉันขอโทษนะ
‎ไม่ปาหิมะใส่เธอแล้วก็ได้
‎โมโม่ โมโม่ เป็นอะไรไหม
‎ฉันว่ากล่องดนตรีน่ะซ่อมได้แล้ว ‎ไว้พรุ่งนี้จะเอามา
‎ฉันอยากฟังพร้อมเธอ
‎- ดี สัญญานะว่าจะฟังพร้อมกัน ‎- จ้ะ
‎ฉันรอตั้งนานนะ ฟิเน่
‎ฉันไม่ได้มานี่เพื่อช่วยนาย
‎งั้นมาทำไม
‎มาหาที่ที่จะตาย
‎- ราชินีกลับมาแล้ว ‎- เหลือเชื่อ ฟิเน่อยู่ที่นี่กับเรา
‎พระองค์เข้าใจความลำบากของเรา ‎และยืนหยัดต่อสู้กับศัตรู
‎เธอคือความหวังยิ่งใหญ่สุดของพวกเขา
‎นี่มันช้าไป เราควรไปถึงที่นั่นตอนเที่ยง
‎ขออภัยด้วยครับ ‎ตอนนี้ทุกทีมและวิศวกรประจำที่แล้ว
‎- โจมตีเดี๋ยวนี้ ‎- รับทราบ
‎เอาละ เปิดไฟเดี๋ยวนี้
‎ทีมบีและซี ออกไป
‎ไปๆ
‎ทำลายสิ่งกีดขวางพวกมันให้หมด
‎- หยุดร้องเพลงซะ ‎- แม่คะ ทำไมล่ะ
‎คิดว่าแม่ไม่รู้เรอะ
‎นี่มันวัฒนธรรมของพวกมัน
‎แกน่ะควรจะเข้าใจดีว่า ‎สถานการณ์ของเราเลวร้ายแค่ไหน
‎นั่นเป็นเพราะพวกมัน
‎หนูขอโทษ
‎แกไม่พอใจมากจนกล้าท้าทายฉันเหรอ
‎- หนูขอโทษ ‎- ฉันให้แกทุกอย่าง
‎หางานดีๆ ให้แกทำ
‎แกยังอยากจะได้อะไรมากกว่านั้นอีก
‎คิดว่าฉันอยากใช้ชีวิตอยู่แบบนี้เหรอ
‎ฉันทำทุกอย่างก็เพื่อแก
‎เลิกร้องไห้ทีเถอะ
‎โมโม่
‎มานี่มา มาหาแม่
‎มานี่ โมโม่
‎แม่ทนเห็นลูกร้องไห้ไม่ได้
‎จะไปไหน โมโม่
‎แกมันอ่อนแอ
‎แกคิดว่าจะเอาตัวรอดได้
‎ถ้าไม่ทำตามกฎของสังคมนี้เหรอ
‎เราถูกหลอกแล้ว หารังพวกมันไม่เจอ
‎พื้นที่บีโดนโจมตีด้วยระเบิด ‎เราโดนลูกหลง ผู้บังคับการ
‎เดี๋ยวฉันไป
‎ได้เวลาแล้ว ‎คืนนี้เราก็จะได้ล้างแค้นให้ครอบครัว
‎เราจะทำลายไอ้หอคอยแห่งแสงชั่วร้ายนั่น
‎และฆ่าล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์
‎จัดการพวกมัน ฆ่าพวกแวมไพร์
‎ให้มันได้เห็นฝีมือกองทัพเรา
‎ฉันเกลียดการทำแบบนี้ มิเรนะ
‎ฉันแค่อยากไปจากที่นี่
‎โมโม่
‎นี่เป็นบ้านเดียวที่เรามี
‎อยู่นี่กับฉันนะ อยู่จนแก่เฒ่าไปด้วยกัน
‎โมโม่ ได้ยินฉันไหม
‎โมโม่ โมโม่
‎- สถานการณ์เป็นไง ‎- แนวป้องกันเราโดนโจมตี
‎ไม่ทราบชัดว่ามีแวมไพร์มามากแค่ไหน
‎ตราบใดที่มีแสงไฟอยู่ที่อาณาเขตของเรา ‎เราก็จัดการพวกมันได้ง่ายๆ
‎ระวังตัวไว้ การโจมตีนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ
‎เราไม่แน่ใจว่าพวกมันจะใช้กลยุทธ์อะไร
‎อีกนิดเดียว ไม่นานหอคอยก็จะถล่ม
‎ฟิเน่ เป็นอะไรไหม
‎มันจ้าไปหน่อยสำหรับฉัน
‎อยู่ข้างๆ ฉัน ฉันห่วงเธอนะ
‎ไม่ละ ขอบใจ
‎พวกมันจะพยายามบุกผ่านพื้นที่บี ‎เพื่อหลบหลีกแสง
‎รวมพลของเราไปที่ทางเข้าป่า
‎เราจะเผาพวกมันให้เป็นจุณโดยใช้แสงไฟ
‎- จะไปไหน ‎- ฉันอยู่นี่ไปก็ไม่มีประโยชน์
‎ฉันจะไปสั่งการข้างล่าง
‎ไฟพวกมันยังไม่ปิดอีกเหรอ
‎ช่วยด้วย
‎แกฆ่าทหารเราแล้วยังกล้าขอความเมตตาเหรอ
‎เอามานี่ ฉันทำเอง
‎หยุด
‎ให้ตายสิ
‎แกไม่คู่ควรจะได้เห็นฉันตาย
‎ชะตาแกขาดตรงนี้แล้ว
‎เป็นไปไม่ได้
‎ไม่ ฉันตายไม่ได้
‎ฉันต้องอยู่ที่นี่
‎ได้โปรด
‎ปิดเพลงนี้เถอะ
‎ฉันไม่อยากทำแบบนี้แล้ว
‎โลกนี้มัน…
‎พาฉันไปจากที่นี่
‎ไปยังที่ที่ฉันจะได้อยู่ตามลำพัง
‎ทุกอย่างมันเกินรับไหวแล้ว
‎แวมไพร์ อย่าเข้ามาใกล้นะ
‎เธอเป็นใคร
‎- อย่ามาแตะฉัน ปล่อยนะ ‎- รู้จักเพลงนั้นได้ยังไง
‎ฉันไม่คุยกับแวมไพร์
‎ได้โปรด ให้ฉันได้ฟังเธอร้องเพลงเถอะ
‎แค่อีกครั้งเดียว
‎โมโม่
‎หลบ
‎มิเรนะ
‎เธออยู่ไหน
‎มิเรนะ
‎โมโม่
‎แย่แล้ว
‎ไม่นะ… มิเรนะ
‎ฉันขอโทษ
‎อดทนไว้นะ มิเรนะ
‎ฉันฟังกล่องดนตรีกับเธอไม่ได้แล้ว
‎ไม่นะ อย่าพูดแบบนั้น มิเรนะ
‎ไม่จริง มิเรนะ
‎- พอเถอะ เดี๋ยวเธอก็ตายหรอก ‎- หุบปาก ปล่อย
‎มิเรนะ
‎นี่ มากับฉัน
‎ไม่ไป ทำไมฉันต้องเชื่อเธอด้วย
‎ฟังให้ดี ถ้าเธออยู่นี่ เธอตายแน่
‎อสุรกายนั่นจะกลืนกินเธอ
‎เราหยุดมันด้วยกระสุน ‎หรือแสงไฟธรรมดาไม่ได้
‎เรียกกองหนุน ทำลายมันซะก่อนที่มันจะฟื้นตัว
‎โมโม่ มาทำอะไรที่นี่
‎แม่
‎จากระยะนี้ ลูกคุณอยู่ในวิถีกระสุน
‎จะดำเนินการยังไงครับ
‎การกำจัดถือเป็นสิ่งสำคัญสุดของเรา ‎ถ้ามันขยับ ยิงเลย
‎ฉันได้ยินเธอพูดในป่า
‎เธอบอกว่าอยากหนีไปจากที่นี่
‎สงครามนี้ไม่มีทางสิ้นสุด
‎เหตุผลทั้งหมดจะสูญสิ้น ‎และทุกคนกลายเป็นอสุรกายไปหมด
‎เธอยังอยากอยู่นี่ ‎และใช้ชีวิตเหมือนตายไปแล้วไหม
‎ถ้าไม่ ก็มากับฉัน
‎เดี๋ยว
‎เดี๋ยวสิ
‎ไฟเราดับ
‎เราต้องการกองหนุน
‎ฉันทำได้
‎ในที่สุดฉันก็จะได้เป็นแวมไพร์
‎ดี พวกไส้ศึกวอร์มทำหน้าที่ของมันสำเร็จแล้ว
‎ได้เวลาแล้ว โคกิ ไปกันเลย ทำลายหอคอย
‎ให้ตาย พวกมันยิงไม่ยั้ง
‎แม่คะ
‎แสงไฟ แย่แล้ว
‎อัลเลโกร พอแล้ว ตอนนี้เราควรถอยได้แล้ว
‎อัลเลโกร
‎ถอย
‎เป็นไงบ้าง
‎เป็นอะไรไหม
‎คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน