‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สบายใจได้ พี่ ‎ฉันจะพาลูกสาวพี่ที่หนีไปกลับมาเอง
‎แต่ต้องขอบอกว่า ‎พี่ไม่ได้ทำให้มันง่ายเลย
‎ลูกน้องพี่นี่มันยังไงกัน
‎รองผู้บังคับการเป็นคนจุกจิก
‎พวกเขาอยู่ที่นั่น ‎เพราะอยากทดสอบอาวุธใหม่ของเรา
‎ที่จริงเป้าหมายคือการสอดแนม
‎พวกเขาคงพยายาม ‎ขุดคุ้ยเรื่องแย่ๆ ของฉันโดยใช้โมโม่
‎- พี่ควรเลิกเล่นการเมือง ‎- เงียบน่า
‎ทำตามที่สั่งไปเถอะ
‎นายนี่ไม่เปลี่ยนสักนิด
‎ไม่รู้จักสถานการณ์เร่งด่วนบ้างรึไง
‎นายติดหนี้ชีวิตฉันนะ จำได้ไหม
‎เป็นไง
‎เราจะไม่สามารถตามพวกเขาต่อไป ‎ถึงที่นั่นได้โดยใช้รถม้า
‎งั้นเราจะทำยังไง
‎มาดูกันว่าเมืองใกล้ๆ จะช่วยเราไหม
‎นายคิดจะทำอะไรที่เมืองใกล้ๆ นี่
‎ใจเย็นน่า ไม่ต้องคิดมาก
‎เราคงไม่ต้องให้เจ้าหุ่นกระป๋องของนาย ‎มาจัดการเรื่องนี้หรอก
‎ช่างเหอะ มันคิดว่ามันเป็นใคร
‎มานั่งมา เธอควรกินก่อนจะเย็นนะ
‎นึกเหรอว่าจะตกหลุมพราง ยัยแวมไพร์ ‎แกพยายามขุนฉันให้อ้วนจะได้กินฉัน
‎อร่อยจัง
‎เธอชอบร้องเพลงเหรอ
‎ฉันเกลียดการร้องเพลง
‎- งั้นตอนนั้นร้องทำไม ‎- เอ่อ นั่น…
‎- แม่ฉัน… ‎- แม่เธอทำไม
‎ฉัน…
‎ดูท่าเธอจะไม่เข้าใจตัวเองเท่าไหร่นะ
‎พวกวอร์มก็เป็นแบบนี้
‎เพลงนี้…
‎จำได้ไหม เพลงที่เธอร้องน่ะ
‎ร้องตามไปด้วยได้ไหม
‎ถ้ามันสนุก เธอก็น่าจะทำตามความรู้สึกนั้นนะ
‎ฟังเสียงหัวใจตัวเองสิ ‎ปล่อยให้ร่างกายเคลื่อนไหวตามต้องการ
‎แบบนี้
‎เยี่ยมเลยไม่ใช่รึ
‎มาสิ มาเต้นทั้งคืนไปเลย
‎เราจะเต้นกันจนกัลปาวสาน
‎ทำอะไรน่ะ ปล่อยนะ
‎กลิ่นเหล้าคลุ้งเชียว เธอมันไร้ศีลธรรม
‎นึกว่าเธอจะเป็นคนดี ‎แต่เธอก็แค่แวมไพร์ทั่วไป
‎เธอตามฉันมาเองนะ
‎ฉันเอาอาหารดีๆ เพลงเพราะๆ มาให้เธอ
‎ยอมให้ตัวเองมีความสุขสักแป๊บไม่ได้เหรอ
‎พวกแวมไพร์อย่างเธอทำแบบนี้…
‎กับมิเรนะ
‎วันนี้พอได้แล้ว
‎เธอเอานี่ไป แล้วอยากไปไหนก็ไปสิ
‎อยากจะทำอะไรก็เชิญ
‎ไปไหนก็ได้ที่อยากไปเหรอ
‎ฉันควรจะไปไหนล่ะ
‎มิเรนะ
‎"ที่ที่แวมไพร์และมนุษย์สร้างสรรค์เพลงด้วยกัน"
‎"สรวงสวรรค์"
‎ฟิเน่ต้องครองบัลลังก์นี้
‎เป็นหน้าที่เธอที่ต้องสืบสายเลือดของเราต่อไป
‎ต้องสละเลือดเนื้อเธอ ‎เพื่อประโยชน์ของชาวแวมไพร์
‎อัลเลโกร เจ้าต้องทำให้ ‎ราชินีเลิกเสเพลซะที
‎นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเจ้าที่จะแก้ตัว
‎หลังจากเดินหน้ากับแผนที่สะเพร่า ‎และล้มเหลวไม่เป็นท่า
‎ครับ ผมสัญญาว่า ‎จะพาราชินีของเรากลับมา
‎ตื่นเถอะ โมโม่
‎ตื่นได้แล้ว โมโม่ ทำตามหน้าที่แกสิ
‎ภาพวาดนี้ ภาพเดียวกับที่อยู่บนกล่องดนตรีเลย
‎โมโม่ แกคิดจะไปไหนน่ะ
‎โมโม่
‎ช่วยด้วย
‎คนทรยศ หนีทำไม
‎ฉันขอโทษ ‎ฉันฟังกล่องดนตรีกับเธอไม่ได้แล้ว
‎ฉัน…
‎ทั้งหมดเป็นความผิดฉัน
‎ฉันขอโทษ มิเรนะ
‎ไม่เคยเจอใครอ้วกตอนเดินอยู่ได้ด้วย
‎กว่าจะเช็ดออกนี่ลำบากนะ
‎คงต้องรื้อพรมออกหมดแล้วเปลี่ยนใหม่
‎หา
‎พูดเล่นน่ะ อย่าจริงจังนักสิ
‎เธอคงเป็นไข้
‎ก็ควรหรอก เจออะไรมาเยอะ
‎ตอนฉันอุ้มเธอมานี่ ‎ดูเหมือนมีอะไรกำลังทรมานใจเธออยู่
‎แผ่นเสียงน่ะ ฉันรอจะเปิดให้เธอฟัง
‎นักร้องเป็นพวกวอร์ม
‎- ไม่ใช่แวมไพร์ ‎- ไม่จริง
‎- จริง ‎- ไม่อยากเชื่อ
‎หล่อนร้องเพลงถึงผู้คนที่หล่อนสูญเสียไป
‎ร้องเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดที่โดนทอดทิ้ง
‎เธอร้องถึงอะไร
‎รู้ไหมว่าเธอต้องการอะไรในชีวิต
‎อยากดูไหม
‎อ่านเนื้อร้องก็จะรู้ว่าหล่อนรู้สึกยังไง
‎โอเค
‎ฉันขอโทษ
‎เรื่องอะไร
‎ที่เธอต้องเก็บกวาดที่ฉันทำเลอะ
‎ไม่ต้องคิดมาก
‎รูปไม่ได้อยู่นี่ มันไม่น่า…
‎- เป็นไงบ้าง ‎- เราหามันเจอ
‎บ้านเดี่ยวบนเทือกเขา
‎เป็นกระท่อมที่ศิลปินชื่อดัง ‎สร้างไว้เมื่อ 100 ปีก่อน
‎พวกเขาพร้อมจะไปรึยัง ‎พวกแวมไพร์เริ่มหิวแล้ว
‎พร้อม ขอไปแจกพวกนี้ก่อน
‎นายเอาเลือดไปให้พวกแวมไพร์เรอะ ‎ทำไมไม่ฆ่าพวกมันล่ะ
‎ต้องแกล้งทำไปก่อน
‎พวกมันห้ามความกระหายเลือดไม่ได้
‎ให้สิ่งที่พวกมันต้องการ ‎พวกมันจะได้ยอมร่วมมือ
‎ดีกว่าให้พวกมันเสียสติแล้วเริ่มออกล่ามนุษย์
‎เธอใส่แล้วดูดีนะ
‎เธอออกมาเจอแสงแดดได้เหรอ
‎ไม่ได้น่ะสิ
‎ไม่ยักรู้ว่าแวมไพร์ชอบทำสวนด้วย
‎การได้เห็นมูนไลต์ อะซาเลีย ‎กลางแสงจันทร์มันดีสุดๆ
‎- เป็นอะไรไป ‎- เปล่านี่
‎ดูท่าฉันจะโดนแดดมากไปหน่อย
‎ช่วยทำนี่ให้เสร็จแทนฉันทีได้ไหม
‎หา ฉันทำไม่ได้
‎นี่บ้านเธอเหรอ มีใครอยู่กับเธอไหม
‎บ้านนี้มีแค่ฉันกับเธอ
‎ไม่มีคนอื่นอยู่ที่นี่
‎เธอน่าจะตามหาเพื่อนๆ เธอนะ
‎เธอบินได้อยู่แล้วนี่
‎ฉันอยู่คนเดียวสบายใจกว่า
‎ถ้าฉันอยู่คนเดียว ก็จะไม่มีใครบาดเจ็บ
‎ขอบใจที่พยายามปกป้องมิเรนะ
‎ขอโทษด้วยที่ฉันช้าไป
‎ฉันรู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันแก้ไขไม่ได้
‎แต่ฉันอยากร้องเพลงนั้น
‎เพื่อมิเรนะ
‎ช่วยฉันได้ไหม
‎คิดว่าหลานสาวคุณยังไม่ตายเหรอ
‎ป่านนี้พวกมันคงจับเธอไปแล้ว
‎ฟังนะ นายห้ามใช้ของเล่นนั่น ‎จนกว่าฉันจะสั่ง เข้าใจไหม
‎มันคิดว่ามันเป็นใคร
‎ทันทีที่เราไปถึงเปิดใช้งานหุ่นเลย
‎- รับทราบ ‎- รับทราบ
‎พวกวอร์มใกล้เข้ามาแล้ว
‎ไปเร็ว ได้เวลาพาราชินีเรากลับบ้าน
‎ใครขวางฆ่าให้หมด
‎เจอเป้าหมายแล้ว
‎- ได้ตัวเธอแล้ว ‎- ปล่อยฉันนะ
‎อย่า ทำไม
‎- ไม่นะ ปล่อยฉัน ‎- เลิกดิ้นเถอะน่า เฮ้ย
‎กลับบ้านได้แล้ว โมโม่ ‎น้าบุกมานี่เพื่อพาเธอกลับนะ
‎- แกเป็นใคร ‎- ปัดโธ่ โมโม่
‎ลืมน้าซะแล้วเหรอ
‎น้าเองไง จำได้ไหม ‎น้าเคยเปลี่ยนผ้าอ้อมให้หลานด้วยนะ
‎- ไม่จริง ฉันไม่รู้ว่าแกเป็นใคร ‎- หา
‎ปล่อยนะ ฉันไม่กลับบ้าน
‎เดี๋ยว โดนกัดแล้วเหรอ
‎พอที ฉันไม่ได้โดนกัด
‎โมโม่ หลานโดนหลอกแล้ว
‎พวกมันเปิดเพลง เปิดหนังให้ดูใช่ไหม
‎นั่นน่ะเป็นกลเม็ดเดิมๆ ที่พวกมันใช้
‎พอพวกมันเบื่อก็จะดูดเลือดหลานหมดตัว ‎และฆ่าหลาน
‎ไม่จริง
‎หัวหน้า
‎หยุดอยู่ตรงนั้น
‎- โมโม่ ‎- เจ็บนะ กล้าดียังไง
‎- หัวหน้า ‎- ไม่ต้องห่วงฉัน ไปเอาตัวโมโม่
‎เราต้องได้ตัวลูกสาวผู้บังคับการก่อนพวกมัน
‎รับทราบ
‎วอร์ม ฟิเน่อยู่ไหน
‎เป็นไปไม่ได้
‎แก…
‎เป็นอะไรไหม เอ้านี่ เอาไว้ป้องกันตัว
‎ปล่อยเธอไป ได้ยินเธอพูดแล้วนี่ ‎เธอไม่อยากกลับบ้าน
‎แกหลงรักเธอเหรอ
‎ฉันสงสารเธอก็แค่นั้น
‎ฉันคืนเธอให้แม่พรรค์นั้นไม่ได้
‎ต้องขอบอกว่าฉันเห็นด้วย
‎แต่ฉันปล่อยให้แกได้ตัวโมโม่ไม่ได้
‎ลงมานี่ โมโม่
‎ทำไมถึงดื้อนัก
‎- แก… ‎- ฟิเน่
‎- อัลเลโกร ‎- ท่านผู้เฒ่าอยากคุยกับเธอ
‎- มากับฉัน ‎- ขอไม่ไปละกัน
‎บอกพวกเขาว่าฉันตายแล้ว
‎สุดยอด
‎ยังไม่สายนะ กลับบ้านเถอะ
‎ฉันจะจัดการทุกอย่างเอง เหมือนคราวก่อน
‎อย่าบุ่มบ่ามสิ โมโม่
‎ฉันไม่ยอมให้เธอทรมานหรอก
‎ไอ้พวกแวมไพร์…
‎สิ่งที่เราเสียไปแล้วมันคืนมาไม่ได้ ‎อย่าให้มันฉุดเราไว้
‎ฟิเน่
‎วิ่งไปที่เพิงนั่น
‎อย่าลืมกล่องนี้ ฉันรู้ว่ามันสำคัญ
‎เธอจะทำอะไร
‎ฉันเป็นแวมไพร์ ฉันจะบินไปไหนก็ได้
‎ไปได้แล้ว
‎จะพยายามแค่ไหน แกก็ยังเป็นแวมไพร์
‎เผยตัวตนที่แท้จริงของแกออกมา
‎โทษทีที่ทำให้ผิดหวัง แต่นี่น่ะตัวจริงฉัน
‎แย่ละ นี่อาวุธโปรดของฉันซะด้วย
‎แกไม่มีเรื่องเครียดอย่างอื่นให้กังวลหรือไง
‎ขึ้นมา
‎ไปเร็ว โมโม่
‎หยุดนะ โมโม่
‎มีอะไร
‎- ถนนปิด ‎- ลงไปทางหน้าผา
‎- มีถนนอยู่ข้างล่าง เร็วเข้า ‎- หา
‎- พวกมันเล็งเป้าเราจากด้านหลัง ‎- หา
‎- ไว้ใจฉันสิ ‎- หยุดนะ โมโม่
‎เอาเลย
‎มีคนตามล่าเธอเหมือนกันเหรอ
‎มีคนอยากจำกัดเสรีภาพของฉัน
‎ฉันจะโดนบีบให้อยู่ตามกฎของพวกเขา
‎ฉันเลยไม่คิดจะกลับไป
‎เธอก็เหมือนฉัน
‎พอพูดแบบนั้น…
‎ฉันเพิ่งขับรถครั้งแรกน่ะ
‎ถามจริง ดูข้างหน้าสิ ข้างหน้าน่ะ
‎ใกล้รุ่งเช้าแล้ว
‎รอจนพระอาทิตย์ตกกันเถอะ
‎บ้านเธอ…
‎ขอโทษนะ
‎ไม่ใช่ความผิดเธอ
‎เธอมีที่อื่นให้ไปอีกไหม
‎ใครจะไปรู้
‎รูปวาดจากบ้านนั้นน่ะ
‎มันเป็นฉากเดียวกัน
‎สวรรค์ที่เหล่าแวมไพร์และมนุษย์จะอยู่ร่วมกันได้
‎ไม่มีที่ไหนเป็นแบบนั้น
‎แต่เธอเชื่อว่ามันอาจเป็นได้
‎เธอถึงได้รักษาของพวกนั้นอย่างดี
‎ก็อย่างที่เธอว่า ‎ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองเลย
‎แต่ฉันรู้ว่าฉันอยากเห็นที่ที่ฉันไม่เคยไป
‎นี่ ถ้าเธอไม่มีที่ไป ‎เราไปหาที่ของเราเองดีไหม
‎ฉันจะเป็นคนขับรถให้
‎ได้เลย
‎- หา จริงเหรอ ‎- จริงสิ
‎ดีจัง ไปกันเลย
‎เดี๋ยว ไปนั่งด้านโน้นเลย
‎ไม่สนุกเลย
‎เลิกเรียกฉันว่า "เธอ" ซะทีได้ไหม
‎เรียกฉันว่าโมโม่ แล้วเธอชื่ออะไร
‎ฉันชื่อฟิเน่
‎- ฟิเน่ ชื่อเพราะดี ‎- ขอบใจ
‎- โอเค ไปกันเถอะ ‎- ได้ ไปกันเลย
‎คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน