‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เราจะไม่เป็นไร
‎มันต้องมีสวรรค์รอเราอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‎เลิกคิดได้แล้ว
‎มันไม่มีที่ที่เธอจะอยู่ด้วยกันได้ ‎มันไม่มีหรอก
‎ไม่ๆ
‎- อาริอะ ‎- พอได้แล้ว เธออยู่กับมนุษย์ไม่ได้
‎เธอเป็นแวมไพร์
‎ฉันขอโทษ
‎- นี่มันเป็นไปไม่ได้… ‎- สำหรับเรา
‎ช่วยด้วย
‎ไม่ เธอตายไม่ได้นะ อาริอะ
‎สวรรค์ที่เราตามหาอยู่ไม่ไกลแล้ว
‎- ไม่มีที่ไหนเหมือน… ‎- มันมีจริง
‎ฉันต้องไปแล้ว
‎โมโม่
‎นั่นเธอนี่
‎โมโม่ เป็นอะไรไหม
‎เธอมาช่วยฉัน
‎ของที่เธอให้ไว้นี่น่ะมีประโยชน์จริงๆ
‎ขอโทษนะ โมโม่ ฉันดีใจที่เธอไม่เป็นไร ‎ฉันนี่โง่จริงๆ
‎ไม่เป็นไร
‎อัลเลโกร
‎โมโม่ ถอยออกมาจากแวมไพร์นั่น
‎- แม่คะ… ‎- เกาะไว้
‎ไปกันได้แล้ว
‎ฟิเน่ เลิกบุ่มบ่ามซะทีน่า
‎แย่ละ
‎จับราชินี
‎พาเธอไปที่ปลอดภัย
‎สุดยอดเลย
‎เลิกปล่อยให้พวกมันทำอะไรตามใจ
‎เห็นไหม บอกพี่แล้วว่า ‎พวกนี้น่ะขวางทางเรา
‎แกขวางทางฉัน
‎แย่ละ
‎ฟังให้ดีนะ โมโม่ เกาะให้แน่นๆ
‎ไป อ้อมไปแล้วตัดหน้ามัน
‎ฟิเน่
‎ฉันขอละ เลิกทำอะไรเกินตัวซะที
‎ฉันไม่อยากเห็นเธอบาดเจ็บอีก
‎ขอบใจนะ โมโม่
‎ฉันไม่เป็นไร
‎ก่อนอื่นเราต้องทิ้งระยะห่างแล้วหาที่พัก
‎ฟิเน่
‎อย่าเข้ามาใกล้ฟิเน่
‎โมโม่ อย่า
‎ปล่อยฉันนะ
‎เวร
‎ระวังอย่ายิงโดนเด็ก
‎เวร
‎ดี เราต้อนมันจนมุมได้แล้ว
‎ส่งข่าวไปบอกหัวหน้า ‎เราเกือบได้ตัวเธอแล้ว
‎เราต้องไปแล้ว โมโม่
‎พวกนั้นตามมาทันแล้ว
‎เดี๋ยว เธอคิดจะทำอะไร
‎ไม่ อย่า
‎ฟิเน่
‎ตามสายน้ำไปแล้วออกไปข้างนอก
‎ออกไปนอกโรงงานนี่ เดี๋ยวฉันตามไป
‎ฉันจะอยู่นี่จนกว่าเธอจะออกไป
‎ฉันจะคอยดูว่าพวกนั้นยังอยู่ที่นี่
‎เธอจะทิ้งฉันไปอีกแล้วเหรอ
‎ฉันไม่อยากจากเธอไปนี่
‎ฉันจะสู้ด้วย
‎ถ้ามันถึงที่สุดแล้ว เราก็มาตายด้วยกัน
‎มาสัญญากันนะ
‎เราจะออกไปจากที่นี่ ‎ไปสร้างสวรรค์ของเราเอง
‎ที่ที่ไม่มีใครรู้
‎ตอนนี้เธอต้องไปคนเดียวก่อน
‎ไม่นะ เธอเลือดไหลไม่หยุด
‎ฟิเน่ ไม่
‎ฟิเน่ ฟิเน่
‎ฟิเน่
‎ฉันต้องเข้าไปในนั้น
‎เจอตัวแล้ว
‎แกเป็นเทวทูตแห่งความตาย ฟิเน่อยู่ไหน
‎ฟิเน่ใช้ยานั่น
‎เพื่อแปลงร่างเป็นอสูร
‎ทำไม
‎ลูกสาวผู้บังคับการ จับได้แล้ว
‎โมโม่
‎ปล่อยเธอนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้
‎ไม่ได้ ฉันจะพาเธอกลับไป
‎พอเอาไปส่ง ฉันจะได้…
‎อย่ามาขวางทางฉัน
‎- จับเขา ‎- ครับ
‎คงไม่ว่ากันนะ
‎ทุกอย่างนี่น่ะเพื่อความก้าวหน้าของ ‎วิทยาศาสตร์และมนุษยชาติ
‎โธ่เอ๊ย
‎ฉันน่าจะหยุดแกนานแล้ว
‎น่าจะฆ่าแกซะ…
‎ตอนที่ฉันมีโอกาส
‎ไปตามหาฟิเน่ให้เจอ
‎ช่วยฟิเน่ที
‎กลับบ้านกันเถอะ โมโม่
‎ยังไม่สายไปหรอก แม่ช่วย…
‎- ปล่อยหนู ‎- อย่าหนี โมโม่
‎ฉันขอโทษ
‎ตอนนั้น…
‎ฉันสัญญาว่า
‎จะปกป้องเธอ
‎ถ้าฉันแข็งแกร่งกว่านั้น
‎ฉันไม่น่าปล่อยเธอไว้ตามลำพังเลย
‎หัวหน้า ระวังด้วย
‎หัวหน้าต้องรับช่วงต่อจากนี้
‎ฉันดีใจที่ได้เห็นตัวตนจริงๆ ของแกนะ
‎ไอ้อสุรกาย
‎เข้ามาสิ อยากได้เลือดไม่ใช่เหรอ
‎ฟิเน่
‎ฟิเน่ อย่ายอมแพ้นะ
‎จำได้ไหม นี่ฉันไง
‎โมโม่ ถอยออกมา
‎ไอ้อสูรนั่นมันจำหลานไม่ได้แล้ว
‎ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับแวมไพร์ ‎มันก็ต้องจบแบบนี้แหละ
‎- หุบปาก ‎- หลานเห็นกับตาตัวเองแล้วนี่
‎แดนสวรรค์นี่มันหลอกลวงทั้งเพ
‎ทำไมถึงไม่เลิกยุ่งกับเราซะที
‎เพราะน้าห่วงหลานไงเล่า ปล่อยมันไป
‎ไม่มีสวรรค์ให้มันกับหลานได้อยู่ด้วยกันหรอก
‎- ไม่ๆ ‎- อาริอะ
‎ฉันขอโทษ แผนนี้มันเป็นไปไม่ได้
‎แดนสวรรค์นี้มันไม่มีจริง
‎อย่ามาบอกฉันว่า ‎อะไรเป็นไปได้หรือไม่ได้
‎ฉันไม่หวังให้แกเข้าใจหรอก
‎เรื่องฟิเน่หรือเรื่องเรา
‎แกคิดว่ารู้อะไรบ้างล่ะ
‎แค่อยู่ด้วยกันไม่กี่วัน แกจะไปรู้อะไร
‎บอกมา บอกว่าแกจะกลับไปที่เซ็นทรัล
‎ฉันจะอยากกลับไปที่นั่นทำไม
‎พูดมา ถ้าแกพูด ฉันจะไว้ชีวิตแก
‎ฉันเลือกอยู่กับฟิเน่
‎เอาสิ ฆ่าฉันเลย ไอ้อสุรกาย
‎ฆ่าฉันแล้วพิสูจน์ให้เห็นสิ
‎ให้เห็นไปเลยว่าพวกแวมไพร์อย่างแก ‎เป็นไอ้อสูรป่าเถื่อน
‎เอาสิ ฆ่าเลย
‎ทำไมกัน
‎ทีนี้เข้าใจหรือยัง
‎ได้เวลากลับไปที่เมืองแล้ว
‎โมโม่ ฉันดีใจ
‎เราทำได้ เราหนีมาได้
‎ใช่ เราทำได้
‎ฟิเน่ ดูดเลือดฉันสิ
‎เสียใจด้วยนะ โมโม่
‎มาถึงจุดนี้ มันช่วยอะไรไม่ได้แล้ว
‎กลิ่นนี้ทำให้ฉันคิดถึงความหลัง
‎มูนไลต์ อาซาเลีย
‎ฉันเคยรักคนคนหนึ่ง
‎คนคนนั้น
‎ยอมรับฉัน ไม่รังเกียจฉัน
‎ฉันที่เป็นแวมไพร์
‎แวมไพร์กับมนุษย์อยู่ด้วยกันเหรอ ‎เป็นไปไม่ได้
‎หมายความว่าไง ก็เราอยู่ด้วยกันอยู่นี่ไง
‎เร็วเข้า หยิบแปรงนั่นแล้วมาช่วยฉันเร็ว
‎เธอทาสีและเต้นรำ
‎สอนฉันเล่นดนตรี
‎เธอสอนให้ฉันรู้จักชื่อดอกไม้ต่างๆ
‎ความสัมพันธ์ของเรามันต้องห้าม ‎คนก็เลยตามล่าเรา
‎ไม่ว่าเราจะไปที่ไหน
‎เราโดนล่าจากทั้งแวมไพร์และมนุษย์
‎ท้ายที่สุดฉันปกป้องเธอไว้ไม่ได้
‎ทั้งหมดเป็นความผิดฉัน
‎นับจากวันนั้นมา
‎ฉันใช้ชีวิตเหมือนว่าฉันตายไปแล้ว
‎โมโม่…
‎แล้วฉันก็มาพบเธอ
‎ฉันรู้ว่าฉันเห็นแก่ตัว
‎ทีแรกเธอเป็นตัวแทนของอายะ
‎ทั้งหน้าตา ทั้งน้ำเสียง
‎ฉันคิดว่าฉันจะไม่เข้าไปยุ่งกับเธอ
‎แต่…
‎เธอน่ะดุดัน
‎เธอแข็งแกร่งกว่าที่เธอคิด
‎แข็งแกร่งกว่าฉัน
‎มากเลย
‎แล้วเธอยังมีพรสวรรค์ด้านร้องเพลง
‎ถ้าฉันไม่ได้เจอเธอ ฉันก็คงยังอยู่เมืองนั้น
‎คงไม่เคยได้ยินเสียงเพลง
‎เธอสอนฉันทุกอย่างนะ ฟิเน่
‎เรื่องนั้นฉันไม่แน่ใจ
‎อีกอย่างฉันน่ะแยกเสียงสูงต่ำไม่ออก
‎โมโม่…
‎ร้องเพลงให้ฉันฟังทีนะ
‎ฉันทำไม่ได้ ฟิเน่
‎ฉันร้องไม่ได้
‎เธอช่วยฉันไว้
‎อย่าปล่อยให้ฉันอยู่ในความมืดมิดต่อไปนะ
‎ฟิเน่… ไม่…
‎ได้โปรด
‎ให้ฉันได้อยู่
‎ในความทรงจำแสนสุขของเธอ
‎โมโม่ แม่ขอโทษ
‎ที่ทำให้ลูกต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
‎- แต่… ‎- ก็อย่างที่แม่บอกนั่นละ
‎หนูเป็นเด็กผู้หญิงที่ไม่รู้ประสีประสา
‎แม่ช่วยให้หนูผ่านพ้นทุกอย่างมาได้ ‎แต่หนูเห็นแก่ตัว
‎เดี๋ยว โมโม่
‎บอกแม่สิ ‎ลูกอยากให้มันลงเอยแบบนี้เหรอ
‎ดินแดนรกร้างนี่เหรอที่ลูกตามหา
‎โมโม่
‎กลับมานี่นะ โมโม่
‎แม่ขอห้ามแก ทำไมถึงคิดว่าแกจะหนีไปได้
‎แม่ไม่ยอม
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ
‎นับจากนี้เราจะไปใช้ชีวิตของเราเอง
‎แม่ก็ใช้ชีวิตของแม่ หนูก็ใช้ชีวิตของหนู
‎ขอให้โชคดีค่ะ
‎โมโม่
‎เดี๋ยว โมโม่
‎เธอนั่นเอง
‎เธอฝันอยากเป็นอิสระจากเมืองนั่นในวันนั้น
‎เธอเลือกจะใช้ชีวิตและเลือกจะจับมือฉันไว้
‎คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน