Fairfield şubesinden arkadaşlar yardıma geldiği için biraz tıkış tıkışız
ama yıl sonu muhasebe dökümünü bitirmemiz şart.
Bordro ve gider raporları önünüzde.
Bir şeye ihtiyacınız olursa yardımcı olurum.
O neydi?
Klima çalıştırıldığında böyle ses çıkıyor.
Ödüm patladı.
Ne oluyor, dedim. Gök gürledi sandım.
Kamyonun biri binaya daldı sandım ben.
Ben yanardağ patlaması sandım.
O ne lan, dedim.
- Yanardağ mı sandın? - Evet.
Yanardağ sandın. Southfield'de. Bundaki kafa bende de olsaydı keşke.
Neyse, işimize dönelim arkadaşlar.
Süper gerçekten.
Harika.
Bunu küçük bir bıçak sandım.
- Ne? - Kalemi bıçak sandım.
Küçük bir hançer gibi.
İlginç.
Cidden öyle sandım.
Bunu da küçük bir pezevenk sandım.
Fosforlu kalemi mi?
Ortalıkta dolanan küçük bir pezevenge benzettim.
Yok artık.
- Yandı mı bu? - Etrafa bakınıp durma!
Ceset torbası geçti sandım.
Randall, niye etrafta ceset torbası dolaştırsınlar?
- Kamyon niye binaya dalsın? - Gerçekten öyle sandım.
Ben de ceset torbası sandım!
Bir adamın, içinde ceset olan bir torbayı odadan odaya dolaştırdığını mı düşündün?
Dolaştırdığını ne bileyim?
Ne gördüğümü bilmiyorsun. Dünyayı çılgınca ve vahşice görüyorum.
Buna baktığımda bunu görmüyorum. Benim gördüğüm...
- Daha çok şey gibi... - Bir şey bulamadı.
- Buldum ama söyleyemem, ayıp! - Söyle.
- Zorlama, boş ver. - Hayır, neymiş söyle.
Kimse bir şey demez. Ne görüyorsan söyle.
- Kanlı bir sik. - Ne oluyor burada?
Amanda, Randall'a yaratıcı olduğunu söyledi.
Bir bu eksikti.
Biraz konuşalım mı?
Söylediği hiçbir şey için "İlginçmiş" veya "İyiymiş" deme.
Yoksa onu bunu bir şeylere benzetmeye devam eder.
- Tamam. Bir daha olmaz. Affedersiniz. - Amanda.
Onu ilginç bulduğunu söyleme.
Süper! Bence siz mankenlik yapmışsınız.
Bir tane de gelinle alalım. Gelinimiz gelsin.
- Tamam. - Siz de gelin. Kalabalık iyidir.
Herkes günün yıldızıyla fotoğrafı olsun ister.
- Sen de gel baba. - Siz keyfinize bakın.
Siz de gelin hadi. Kırmayın kızınızı.
Peki.
Ekrana bakın lütfen.
Geri sayım yapacak. Sonra kameraya bakıp kocaman gülümseyin.
Neyin içine soktum ben kendimi?
- Merak etmeyin, halledersiniz. - Teşekkür ederim.
Kocaman gülümseyin. Üç, iki, bir.
Güzel! Profesyonel mankenler var aramızda.
- Ne demezsin. - Bir tane de komik çekelim.
Kapın bir aksesuar.
Komik poz verin.
Aksesuarınızı alın.
Hazırsak yerleşelim.
Kocaman gülüyoruz. Üç, iki, bir.
Aman be, süre hiç yeterli değil ki!
Üç saniyede nasıl komik poz bulayım? Saçmalık! Süre yetmedi!
İnanamıyorum baba.
Ne yapacağımı şaşırdım. Bu mor tüyü boğazıma tıktım.
Mor bir tüyle ne yapacaktım ki?
Flapper taklidi yapsaydın.
- Ne? - 1920'lerin dansçıları gibi yapabilirdin.
- Tüh! Dinozor Barney olabilirdim. - Nasıl?
Bu saçı olurdu.
"Bakın, ben Barney'nin saçıyım."
- Barney'nin saçı yok ki. - Susar mısın?
Kostümü kumaştan. Kumaş dediğin minik saç, kıl tüy işte.
Ağzında bile minik kıllar var.
Kumaş giymiş! Kumaş dediğin kıl tüydür.
Komik poz olayına girmemeliydim. İşim gücüm var.
Ne diyorsun ya?
Saçı var! Şu oyuncak gözlüğü ver bana. Bir poz daha çekecek.
Hop, nereye?
Oturmaya! Gecenin yıldızıyla fotoğrafım oldu nasılsa.
-Çok da güzel oldu. -İşini düşünmen gerekmiyor tabii.
Gerekiyor! Şaşartop için 15 yatırımcıyla görüşüyorum.
Şaşartop ne be?
- Oyun. - Eğlenceli durmuyor.
Eğlenceli olmadığı için mi Bart Lee'yle altı kez yemeğe gittim?
- O kim? - John Richter'ı duydun mu?
- Hayır. - Oyundan anladığın yok.
Anlamak matah bir şey değil.
Yapma şunu!
Yapma, dedim!
Dursana!
- Yapma! -Şunu yapma!
- Bırak şu dansı! - Yapma!
Tamam.
Değil mi ama?
Evine çok yakın, ne güzel.
Evet. Konferansı Cleveland'da yapmaya karar vermeleri süper oldu.
Uzun yol gitmeme gerek kalmadı, yürüyorum.
Böylece ev partisi de yapmış olduk.
İlk defa bir cumartesi sabahın köründe çocukları futbola götürmüyorum.
Epey iyi oynamaya başladılar. Kızım...
Yine çocuklarımdan konuşuyorum.
- Evet. - Rica ediyorum.
Lütfen beni durdurun.
- Doğru. - Sağ olun.
- Durdururuz. - Tabii.
Tamam.
Aranızda hiç...
Bende o iş.
- Tamam. - En gitmek istediğim hani.
Merak etme.
Çocuklarından şu kadarcık bile bahsetmeyeceksin.
Beraber gidelim.
- Okumak isterim. - Ben de.
- Batı kıyılarında kar kalitesi daha iyi. - Ben yaşlandım.
Çapraz bağımı yırtmaktan korkuyorum. Ama çocuklar kara bayılıyor.
Kızım kayak tulumuyla bir kayıyor!
Herkes buraya baksın! Köpeğe biniyorum!
- Ne yapıp edip yine yapıyorsun yapacağını. - Neymiş o?
Çocuklarını anlatıyorsun. Güzelim köpeğe biner gibi yaparak durdurdum seni.
Evet. Sorun yok.
Yalnız bir daha sakın tepemin tasını attırma!
Tower of Money filminden. Köpeği rahat bırakın!
Çekilin başından.
Çekilin.
-Çık dışarı. - Miami'yi severim.
- Gece hayatı var. - Süper yer. Geçen bahar gittim.
Tek başına mı?
-Çocukları götürdüm. - Hay sıçayım!
Dostlar!
- Hey! - Hey!
- Hayırdır? -Çocuklarımı anlatmıyordum.
Yok ya? Ben hayal mi gördüm?
- Devam etmek zorunda değilsin. - Ben sözümde dururum.
Tamam, dağılın hadi.
Aptalca.
Kim lan bu herif?
Eşini Instagram'dan takip ediyorum.
Çocukların çok tatlı. Kızının adı neydi?
- Söyleyemem. - V'yle mi başlıyordu?
- Kapat bu konuyu. - Ne?
- Evet, adı Vega. - Orospu çocuğu!
Buraya bakın, köpek bana sakso çekiyor.
Bakın, şimdi de bana çekiyor.
Ne oluyor?
Seni susturmak için sürekli abuk subuk şeyler yapmam gerekiyor.
Sayende burada popüler oldum!
- Ne? - Herkes beni çok seviyor.
Sıra bende.
Millet bana gelip "Bir dahakine ne yapıyoruz?" diye soruyor.
Çocuklarından daha ilginç bir şey yok mu hayatında?
- Durmaya çalışayım. -Çalış lütfen!
En popüler tip ben oldum!
Duş almaktan bahsediyorum, hemen sabun reklamı çıkıyor.
Ben de haberleri okurken yanda PAW Patrol beslenme çantalarını görüyorum.
Sende de çocuk var, ha?
- Yani... -Şimdi ne yapıyoruz?
Ne yapacağız? Yine dans olmasın.
- Bilmiyorum. - Bir şey yapalım.
Bir rahat durun!
Başka bir şey konuşalım.
Ne konuşalım?
Yaptığın en çılgınca şey neydi?
İyi soru.
Anlatıyorum.
Eğitmenin kucağına bağlı hâldeyim. Adam Eddie Van Halen'a benziyor.
Adama bakıp "Biraz tırsıyorum" dedim.
"Tırs zaten. Aşırı hızlı gidiyoruz" dedi.
Beyler, köpeği rahat bırakın. Köpekle bir şey yapmıyoruz.
- Köpeği bırakın. - Onu itelim.
- Olmaz! - Duvarları itsek?
- Ne alaka? - Ne yapalım söyle!
- Kafamızın üstünde dursak? - Bilmiyorum. Düşüneyim.
Çabuk ol!
Kurosawa çakması.
Hiç de bile.
- Dinle, kabul edeceksin. - Başla. Yirmi saniyen var.
Ciddiyiz yani.
Kazanmak istiyorsam ciddileşirim.
- Bir içki daha almam lazım. -İçki alıyoruz!
- Ben alıyorum. Kendi başıma! - Hepimiz kendi başımıza alıyoruz!
Sen şuraya, sen şuraya, sen de oraya.
Dibimdesin.
Eskiden iyi kafa tutardım. Bizim oralarda, kavga etmeyi bilmen gerekiyordu.
Tahmin edebiliyorum.
İşinde çok iyisin bu arada.
Sağ olun.
Partini de yapacaksın tabii.
- Sırada ne var? - Bilmiyorum.
Bu nasıl? Bir şey ifade ediyor mu?
Hayır, bir dakika izin ver düşüneyim.
- Dün benim doğum günümdü. Kırk üç oldum. - Kutlu olsun.
- Benim kardeşim 41. - On gün sonra benim doğum günüm.
- Ne mesajı yazıyorsun? - Bir şey yazıyorum işte.
-Çekiştirme! - Göremiyorum.
Gidin şuradan. Bir şey bulacağım.
Gidip bir şeyler yapalım.
- Ben dans etmem. - Selam.
Çocuklarım hakkında konuşmayınca çok keyifli vakit geçirdim.
Yardımcı olabilmeme sevindim.
Çok daha derin sohbetler ettim.
Eskiden ben de sürekli çocuklarımı konuşurdum.
Konuşacak başka şeyim yoktu.
Sen hayatın boyunca oğlunu konuşursun.
O gider bir gün hayvanat bahçesinde
elini parmaklıkların arasına sokup
Goril Godzilla'yı vurur.
- Ne? - Goril Godzilla.
Numara olarak çocukların şapkalarını yiyordu.
Niye vurdu?
Büyük hayranıydı, hayatına sahip çıkmak istiyordu.
Köpeğe o yüzden çok canım sıkıldı.
O çocuğu yaparak hayvana şiddete yeterince katkıda bulundum.
Anladım.
Sağ ol.
Ne demek.
Gel bakalım.
Özür dilerim.
Sana at ve saksocu muamelesi yaptığım için özür dilerim.
Bu nasıl?
Alt yazı çevirmeni: Ece Nihal Karluk