Obejrzycie krótkie nagranie z pewnym dylematem.
Powiedzcie, jakbyście to rozwiązali.
Cześć. Byłem z Barneym na lunchu.
Wiem, że pracujesz nad projektem.
Mogłabyś przypisać mu zasługi za projekt?
ROZPOCZNIJCIE DYSKUSJĘ...
Kobieta jest w niekomfortowej sytuacji.
Co może odpowiedzieć?
„Cofnij się, bananowcu. Jedzie od ciebie bananem”.
- Na pewno chciałaby tak odpowiedzieć. - Jasne.
Jak może to rozwiązać naprawdę?
Może iść do HR.
Jasne. Co jeszcze?
Powiedzieć, że źle się z tym czuje
lub nie chce tego robić.
Ustala granicę. Dobrze.
Mówiąc o tym, dajecie innym szansę na przemyślenie zachowania.
Granice to wspaniały sposób na budowanie zaufania...
i relacji opartych na szacunku.
Musisz wyjść?
Nie, tylko się śmieję.
- Kolejny klip... - Wszystko gra?
Tak.
Wszystko będzie świetnie.
„Cofnij się, bananowcu.
Jedzie od ciebie bananem”.
Wszystko będzie świetnie.
Więc mam...
- Chcę coś powiedzieć. - Okej.
Powinniśmy zrobić koszulki ze szkolenia.
- Słucham? - Śmieszne koszulki.
Własnego projektu. Z napisem: „HR, 2003 rok”.
A pod spodem dopisek:
„Cofnij się, bananowcu”.
Ciekawy pomysł.
Ale to szkolenie ma rozwiązać poważny problem w tym biurze.
Tak, wiem.
Po prostu dobrze się bawię. Zrobię koszulki.
Dobrze. Chcę jeszcze raz podkreślić,
jak ważna jest porządna dokumentacja.
- Aby uniknąć... - Mary, chcesz koszulkę?
- Nie noszę koszulek. - Weź dużą do spania.
Możesz spać w majtkach i dużej koszulce.
- Mam pełno koszulek do spania. - Zapisuję cię, suczko.
Rick! Zaprojektujesz wzory na koszulki?
O czym ty chrzanisz?
Ładnie rysujesz. Widziałam twoje rysunki.
Najlepiej zrób komputer, a na ekranie: „Naucz się szacunku”.
Nie rysuję kompów.
- To pudełko z klawiaturą. - Nie umiem!
Dlatego zapewniamy anonimowe...
Meredith. Duża jesteś? Jaki rozmiar?
- O co spytałaś? - O rozmiar.
To niestosowne pytanie w pracy.
- Muszę wiedzieć... - Tak się nie robi.
- Okej. - Przerwa. Muszę się przewietrzyć.
NAUCZ SIĘ SZACUNKU
- Co to ma być? - Mówiłem, że nie umiem!
Witajcie w Metalowej Ścianie na Poszukiwaniu Motta.
Uczestnicy teleturnieju
próbują odgadnąć, co kryje się za metalową płytką.
W prawym dolnym rogu każdej płytki znajduje się kolorowa kropka.
Gdy wybierzecie płytkę, Metalowy Maniak
śmignie po metalowej tablicy, którą sam zbudował,
i zdejmie metalową płytkę,
odsłaniając fragment zdjęcia frazy.
Wybierajcie prędko,
bo Metalowy Maniak jest szybki
i śmignie po tablicy, wypełniając metalem puste miejsca
na ścianie, którą sam zbudował.
Jasne?
Zagrajmy w Poszukiwanie Motta.
Najpierw dowiemy się, co się dzieje w świecie Maniaka
dzięki tej kreskówce.
PRZYGODY METALOWEGO MANIAKA
W końcu skończyłem swoje dzieło.
Te ptaszyska zabrały płytki, które chronią naszą frazę!
Żaden problem.
Metal.
Metalowy Maniaku, zwolnij!
Ruszasz się tak szybko, że planeta pęknie!
Metal!
Mam metal. Właściwie to moja ziemia.
POSZUKIWANIE MOTTA
- Zaczyna Karina. Jaki kolor? - Różowa kropka.
Różowa kropka. Bierz ją, Metalowy Maniaku!
Leci!
POSZUKIWANIE METALOWEGO MOTTA
Śmiga jak szalony.
Metalowemu Maniakowi jest tam wygodnie,
bo sam zbudował tę ścianę.
Jest naturalnie namagnesowany,
dzięki czemu śmiga po ścianie, którą sam zbudował.
Żadnego tarcia. Co myślisz? Fajnie?
Bardzo fajnie.
Też tak myślę.
Pierwsze, co mi przyszło do głowy:
może stworzymy gościa, który śmiga po metalu,
strzela metalem i buduje metalowe rzeczy? Zajebiście.
Metalowy Maniak zdjął płytkę.
Odsłonił biały kwadrat z czarną linią.
Może to róg litery L.
Albo góra litery L.
- Ktoś zgaduje? - Boże!
Nikt. Okej.
Steven, twoja kolej.
Okej.
- Brązowa kropka. - Brązowa!
Okej. Metalowy Maniak zjeżdża.
Porozmawiam z Metalowym Maniakiem.
Oby mnie nie przyciągnął.
- Mam dość. - Czego?
- Metalowego Maniaka! - Spokojnie.
Ciągle się zsuwam. Strój jest za ciężki.
Dobra. Wyobrażałem to sobie...
Ta ściana to jego ziemia.
Możemy zrobić, żeby tak to wyglądało?
Nie. Nie możemy, Dan.
Okej. Wyjaśnię ci.
To twoja ściana.
Możesz sobie wymyślać historyjki.
Nie mogę się tam ruszać.
O co naprawdę chodzi?
Rano odbyłem trudną rozmowę z córką.
Ciężko.
Naprawdę ciężko.
Co możemy zrobić, żebyś szalał tam jak robaczek?
MANIAK POTRAFI LATAĆ
Poważnie. Jak na razie to idealny weekend.
- Jeszcze trwa. - Nie wierzę, że wkręciłeś nas do Corset.
- Kumpel zna szefa kuchni. - Jason jest zajebisty.
- Wierzę na słowo. - Właśnie tego chciałem na 40 urodziny.
Starzy kumple. Zabawa jak dawniej.
I nowi kumple.
Jason ogarnął rzeczy z liceum. Four Lokos, piwa Red Dog.
Słyszałem, że motywem są wspominki,
więc załatwiłem coś, co z kumplami robiliśmy w liceum.
- Niedługo tu będzie. - Super.
Jak tu dotrze, nie wyjdziemy z domu.
Załatwiłeś kokę?
Możemy nie dotrzeć do Corset.
Powinniśmy iść.
Już jest.
- Co to ma być? - Don Bondarley! Król sprośnych piosenek.
- Wynajmowaliście tego gościa? - Cały czas.
Mój wujek nam go pokazał. Był świetny.
Całe życie mieszkał z moim dziadkiem. Jak ja.
Musicie go posłuchać. Jest zajebisty!
- Mamy rezerwację. - Skończ już, kurwa.
Dawajcie, chłopaki. Don Bondarley!
Powiem tylko,
że myślałem, że ludzi już nie bawią takie rzeczy.
Całkowicie porzuciłem tę karierę.
Kocham sprośne piosenki.
Dawno nie śpiewałem.
Mam nadzieję, że je pamiętam.
Stary skurwiel Bart Miał kilometrową pałę
Kilometrową pałę miał
Próbował ją obciągnąć na podnóżku
Co później zrobił?
Cholera.
Kurwa.
Nie pamiętam słów.
Załapaliśmy, że to sprośna piosenka.
Powinienem był się przygotować, ale oglądałem telewizję.
Spróbujmy innej.
Stary Arthur James MacLeish
Szedł z jamnikiem na smyczy
Co jest, kurwa? Wybaczcie. Nie pamiętam słów.
Na pewno wkłada kutasa w psa,
rucha go,
a pies na kolację je jego spermę.
Sorki.
Dobra. Dalej?
Do kitu.
Czemu myślałem, że wracają stare czasy?
Sprośne piosenki już nie są śmieszne.
Zmarnowałem sobie życie.
Czy całkowicie się mylę
i podobają wam się?
W porządeczku!
Teraz nadchodzi chwila, gdy odwracam się do ściany
i daję wam chwilę na zwalenie konia.
SZTAB WYBORCZY
Dobra, zamawiamy lunch.
Zaznaczcie w apce, co chcecie.
- Trebinetti's. - David, możemy pogadać?
Jasne. Chodź.
Uwielbiam ich sałatkę.
- Trzymaj, Draven. - Nie wiem,
czy bez Mike'a Flaherty'ego wystarczy nam autobusów.
- Okej. - Mike nie pierwszy raz nawalił.
Martwię się dniem wyborów. Nie wiem, jakie mamy opcje.
Poprosiłam Lynn, żeby sprawdziła, czy George Faust może pomóc.
Chociaż wolałabym tego nie robić.
Mógłbyś z nim pogadać, choć ja znam go najlepiej i nie wiem, co pomoże.
Pomyślę. Dzięki, że mi o tym powiedziałaś.
Dziękuję.
Dobra. Wszyscy zamówili?
Wszystko dobrze?
Dobra. Działamy dalej.
Piętnaście dni.
Dobra!
Jestem na ciebie zły.
- Co? - Jestem na ciebie zły!
Nie obserwujesz mnie na Insta.
Nie wiedziałem, że masz konto.
Mam.
Dobra, znajdę cię.
Już to zrobiłem z twojego telefonu.
Zaobserwowałeś się z mojego telefonu?
- Co to ma być? - Tasty Time Vids. To ja.
Obczaj sobie. Kupa śmiechu.
Co piątek wstawiam śmieszny filmik.
W każdy piątek!
Choćby się paliło i waliło, wstawię.
Fajnie. Sprawdzę.
Sprawdzisz, bo mnie obserwujesz. Dzięki za followa.
Spoko.
Przeniosę pudła, ale najpierw pogadamy.
Co robisz, debilu?
Zjebany frajerze.
Zamknij się.
Okej. Dobra. Czekam na ciebie przed komputerem.
Wrzuciłem nowy filmik. Obczaj.
Obejrzę rano.
Teraz!
Rany. Było wspaniale. Fajnie, że spotkałem cię w barze.
Co to, kurwa, jest?
Powinieneś iść.
ŚRUBY DO SZYI
Chyba przespałem się z laską Frankensteina!
Boże!
Nowy filmik w każdy piątek.
- Świetny. - Dzięki za słowa zachęty.
Dziękuję, że we mnie wierzysz.
Nowy filmik w piątek!
NASTĘPNY PIĄTEK
Kurwa!
Draven!
- Co się dzieje? - Nie mogę nic wymyślić!
- Co? - Na filmik!
Nie mam śmiesznego pomysłu. Co ja teraz zrobię?
- Będzie w porządku. - Atakują mnie w komentarzach!
Kobieta, która zagrała laskę Frankensteina, twierdzi, że...
zapłaciłem jej żarciem.
Że zapłaciłem jej kanapką z kurczakiem.
Czemu niby tak twierdzą?
Bo tak zrobiłem! Nie znam się na tym.
Już po mnie. Nie wiem, co mam zrobić.
W pewnym sensie za mnie odpowiadasz. Zachęcałeś mnie.
- Nie umiem pomóc. - Kurwa!
Draven!
Cholera! David.
Martwię się tym filmikiem.
NOWY FILMIK 2
Udało się!
- Fajnie, że się poznaliśmy. - Dobrze.
Przespałem się z laską Frankensteina! Boże!
Przyspieszona Laska Frankensteina.
- Płaci kanapkami Santa Fe. - Płaci żarciem.
- Zabiję jego rodziców. - Zamorduję jego ojca.
- Zapłacił frytkami. - Zabiję jego mamę.
O mój Boże.
PONIEDZIAŁEK RANO
- Widziałeś filmik? - Tak.
Przyspieszona Laska Frankensteina.
Zadziałało!
Tak.
Chcą zabić moich rodziców.
Widziałem.
Piszą, że utną mojemu tacie głowę.
Jezu.
Ta laska i jej agent się na mnie uwzięli.
Chcą odebrać mi konto.
Mówią, że zapłaciłem żarciem z Arby's.
Bo tak było.
Cholera jasna! To twoja wina.
- Niby czemu? - Dałeś mi telefon.
Nie dawaj go ludziom, których dobrze nie znasz.
Zblokowało mnie. Nie mam pomysłów. Nie wiem co dalej.
Nie mogę nic wymyślić! Boże!
To twoja wina. Zachęcałeś mnie. Odpowiadasz za mnie.
Odetną tacie głowę. Mam przejebane.
To koniec, David. Nie bój się.
Nie smuć się.
Obejrzyj to.
Odbiło ci, Frankenstein. Nie zdradziłam cię!
Więc co to?
FRANKENSTEIN SIĘ DOWIADUJE
Cześć. Jestem nowym właścicielem Tasty Time Vids.
To Laska Frankensteina, a ja jestem jej agentem.
Chryste. Co to ma być?
Oddałem Tasty Time Vids. Dla taty.
Nikt nie dorwie tej głowy. Nikt nie utnie mojemu tacie głowy.
Kocham tatę.
Ja i papa. Twój tata pali? Powinniśmy się spotkać.
Napisy: Wiktor Kowal