‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪วันต่อมาหลังจากที่หนุ่มสุดหล่อของโรงเรียน
‪แฉเรื่องที่คุณโกหกว่านอนกับเขา
‪คุณจะอยากหายหน้าไปจากสังคม
‪ซึ่งสำหรับเดวี่แล้ว
‪มันคือการแต่งตัวแบบดารา ‪ที่ออกจากสนามบินแอลเอ
‪ในเมื่อทั้งโรงเรียนรู้แล้ว ‪ว่าเธอเป็นจอมโกหกโรคจิต
‪เดวี่รู้สึกว่าทางออกเดียวของเธอ ‪ก็คือการทำตัวล่องหน
‪ไปจนกระทั่งวันเรียนจบ
‪(เชื่อในตัวเอง)
‪แผนของเธอไปได้ดีอยู่สองสามวัน
‪จนกระทั่งวันที่เธอคาดคะเนว่า ‪เอริค เพอร์กินส์เดินตัวตรงได้
‪ไปจนสุดทางเดิน
‪บ้าเอ๊ย เรซิเน็ตส์ของฉัน
‪นี่มันแหล่งวิตามินแหล่งเดียวของฉัน
‪ยัยสาวไคโยตี
‪ฉันรู้ความลับเธอ
‪เธอมีญาติสาวสวยนี่
‪เมื่อวานฉันเห็นญาติเธอมาส่ง
‪เธอว่าฉันมีแววจีบติดไหม
‪ญาติฉันกำลังโดนจับคลุมถุงชน
‪ถามให้หน่อยก็ไม่เสียหาย
‪นี่เป็นครั้งแรกที่เดวี่รู้สึกโล่งใจ ‪เมื่อได้ยินคนชื่นชมความสวยของกมลา
‪เพราะนั่นแปลว่าเทรนต์ไม่ได้รู้ความลับเธอ
‪อันที่จริงดูเหมือนจะไม่มีใครรู้สักคน
‪แม่เจ้าโว้ย แพ็กซ์ตันไม่ได้แฉเรื่องที่เธอโกหก
‪ทำไมกัน เขาปกป้องเธอเหรอ
‪เขาเป็นห่วงเธอเหรอ หรือว่ารักเธอ
‪เปล่า เขาแค่ลืมเธอไปแล้ว
‪ใช่
‪- แน่นอน ‪- ใส่ไว้ตลอดเวลาเลยนะ
‪อือ
‪(ก็คนมันไม่เคยขี้โกหกแบบนี้)
‪ไงสาวๆ เป็นไงกันบ้าง
‪มีคนนั่งแล้ว
‪อย่าโกรธกันนะ ฉันสั่งมันฝรั่งทอด ‪ราดชีสกับราดซอสพริกมา
‪โจนาห์ พวกเธอไปเป็นเพื่อนกันตอนไหน
‪เราตัวติดกันแบบนี้มาสองวันแล้ว
‪หลังจากเปิดตัวกับเอเลนอร์
‪ฟาบิโอล่ายังคิดไม่ตก ‪ว่าเธอจะบอกพ่อแม่ยังไงดี
‪(จะบอกว่าเป็นเกย์ยังไงดี)
‪เป็นโชคดีของเธอที่โจนาห์เอง ‪ก็เจอปัญหาแบบเดียวกัน
‪โจนาห์เป็นเพื่อนที่ดีของเรา
‪และไม่ขึ้นเสียงใส่เราแบบไร้เหตุผล
‪ฉันก็ไม่ได้ขึ้นเสียงใส่นี่
‪ใช่ เธอทำ
‪เชื่อเถอะ ไม่ว่าพวกเธอจะมีปัญหาอะไร ‪แต่ของฉันใหญ่กว่าแน่นอน โอเคนะ
‪ตอนนี้ฉันเจอปัญหาใหญ่
‪โอเค จะเรียกว่าขึ้นเสียงก็ยุติธรรมดี
‪ฉันขอโทษ ฉันเจอปัญหาหนักใจหลายอย่าง
‪เรารู้ เราเห็นแพ็กซ์ตันกับโซ ‪แบ่งคุกกี้ชิ้นเบ้อเริ่มให้กันตอนมื้อเที่ยง
‪เห็นชัดๆ ว่าพวกเธอเลิกกันแล้ว
‪เพราะเพื่อนๆ ก็โกรธเธออยู่แล้ว
‪เดวี่จึงตัดสินใจไม่บอกเรื่องที่โกหก ‪ว่าแพ็กซ์ตันพรากพรหมจรรย์เธอไป
‪และความจริงที่เธอยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง ‪ยิ่งกว่าดอกไม้แรกแย้มบาน
‪ถูกต้อง ฉันโดนทิ้ง
‪เพราะงั้นช่วยเห็นใจฉันหน่อยได้ไหม
‪ฉันไม่คิดว่าได้นะ
‪ความแปรปรวนของเธอ ‪ทำให้มิตรภาพของเราไม่มั่นคง
‪โจนาห์ นี่คือบทสนทนาหนึ่ง สอง สามคน ‪คนที่สี่ช่วยนั่งเงียบๆ จะได้ไหม
‪นี่ อย่าหยาบคายกับโจนาห์สิ
‪ตอนที่เธอวุ่นวายกับเรื่องแพ็กซ์ตันของเธอ
‪พวกเราเองก็เจอเรื่องใหญ่เหมือนกัน
‪ใช่ และโจนาห์ก็เป็นที่พักพิงของเรา ‪ในตอนที่ชีวิตเราเจอมรสุม
‪โอเค ฉันอาจจะไขว้เขวไปบ้าง
‪แต่นี่ฉันมาอยู่เคียงข้างพวกเธอแล้ว
‪ขอฉันเปิดบ้านให้พวกเธอพักพิงเถอะ
‪เล่ามาเลย
‪ถ้าไม่พร้อม เธอไม่ต้องเล่าก็ได้
‪คือฉันแค่เพิ่งรู้ว่า ‪จริงๆ แล้วฉันเป็นอะไรกันแน่ และ...
‪เธอรู้แล้วสินะว่าตัวเองเป็นกริฟฟินดอร์แบบฉัน
‪เปล่า ฉันเลือดเรเวนคลอของแท้ ‪เหมือนเอเลนอร์
‪พวกเธอน่ะฮัฟเฟิลพัฟทั้งแก๊ง
‪ถ้างั้นอะไรล่ะ
‪ฉันเป็น...
‪- เกย์ ‪- อะไรนะ
‪เธอเป็นเกย์เหรอ
‪อือ
‪เรื่องใหญ่นี่นา
‪ฉันดีใจด้วยจริงๆ
‪พระเจ้าช่วย ทีนี้ฉันเข้าใจแล้ว
‪อย่างเรื่องที่เธอบอกว่าหนุ่มในฝันเธอ ‪คือเจมส์ คอร์เดนจากเรื่องแคทส์
‪ยินดีด้วย
‪เพราะงั้นสินะโจนาห์ถึงช่วยได้เยอะ
‪เพราะเขาเป็นหนุ่มน้อยหัวก้าวหน้าที่ชอบสังคมไง
‪เปล่า เธอเข้าใจถูก
‪ฉันคือบูติเจิจรุ่นเด็ก
‪ฉันรู้สึกแย่จังที่พลาดช่วงเวลานี้ไป
‪ขอฉันชดเชยให้เธอนะ
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪ฉันดีใจที่มีโจนาห์อยู่
‪ไม่ ฉันจะชดเชยให้เธอ
‪เป็นครั้งแรกที่เดวี่ตระหนักว่า
‪ถ้าเธอไม่เป็นเพื่อนที่ดีกว่าเดิม
‪เธออาจเสียฟาบิโอล่ากับเอเลนอร์ไป ‪แล้วเธอก็จะไม่เหลือใคร
‪เพราะงั้นเธอเลยตัดสินใจจัดปาร์ตี้นอนบ้านเพื่อน ‪เฉพาะแก๊งสาวน้อยปลอดโจนาห์ขึ้น
‪เอาละสาวๆ เป็นไงบ้างล่ะ
‪- สนุกกับปาร์ตี้ชุดนอนของฉันไหม ‪- สุดๆ เลย
‪ฉันไม่นึกว่าเธอจะเช่าหนังเรื่องชิคาโกมา ‪แล้วปล่อยให้ฉันร้องเพลงตามทั้งเรื่อง
‪ฉันเองก็สนุกกับการตั้งค่ารีโมทกลางของบ้านเธอ
‪แน่นอน ก็คืนนี้เป็นคืนของพวกเธอ
‪ทีนี้จะดีไหมถ้าเรามาเพิ่มสีสันให้ปาร์ตี้
‪แล้วเล่นเกมสังสรรค์แบบมีแอลกอฮอล์
‪ของจริงเหรอ
‪เปล่าหรอก นี่คอมบูชา ‪ผสมน้ำส้มสายชูหมักจากแอปเปิ้ล
‪เหมาะสำหรับใช้ฝึกทำตัวน่ารัก ‪ระหว่างดื่มของชวนแหวะ
‪มันไม่เจ๋งเหรอ
‪ชาวแก๊งยุคบุกเบิกมารวมตัวกัน
‪แค่สามมหัศจรรย์รุ่นดั้งเดิม
‪พระเจ้าช่วย แฟ็บ เธอต้องมาดูนี่
‪โจนาห์ขึ้นเวทีที่ร็อคกี้ ฮอเรอร์
‪ถุงน่องตาข่ายเข้ากับเขาสุดๆ
‪นี่ ฉันรู้ว่าโจนาห์ใส่ใจพวกเธอและตัวหอม
‪แต่นอกจากเรื่องนั้นแล้ว ‪ฉันไม่เข้าใจว่าเขาดีตรงไหน
‪เขาฉลาดมาก
‪เขาบอกฉันว่าผมทรงบ๊อบ ‪จะทำให้ฉันเล่นได้ทั้งบทเด็ก
‪และบทผู้หญิงวัยทำงาน
‪แถมเขายังมีความเห็นคมๆ ‪เกี่ยวกับเรื่องแม่เธอด้วย
‪เรื่องแม่อะไรเหรอ
‪เราเจอแม่ เธออยู่ที่นี่ ‪และทำงานที่ร้านอาหารเม็กซิกันในเอ็นซิโน
‪โปสต์การ์ดเป็นแค่ลูกไม้ของแม่
‪อะไรนะ พระเจ้าช่วย แล้วเธอพูดอะไรกับแม่
‪เปล่า ฉันหนีออกมา
‪แม่ทั้งโทรทั้งส่งข้อความมา ‪แต่โจนาห์บอกให้ฉันอย่าไปสนใจ
‪เพราะแม่เป็นคนโกหก ‪ที่มาหลอกกันด้วยไปรษณีย์
‪ใช่ เขาเห็นว่าเราควร ‪ตัดคนที่เป็นพิษออกไปจากชีวิต
‪ตอนที่เขาพูดแบบนั้น เขาหมายถึงเธอ
‪แต่ฉันว่ามันใช้กับเรื่องนี้ได้ด้วย
‪แต่ฉันว่าโจนาห์ก็ออกจะเป็นพิษอยู่นะ...
‪โดยเฉพาะต่อมิตรภาพเพื่อนสาวที่คบกันมาตั้งนาน
‪แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
‪ฉันว่าเธอควรคุยกับแม่ให้รู้เรื่อง ‪ว่าทำไมแม่ถึงอยู่ที่นี่
‪อือ ฉันคิดถึงแม่
‪แต่แม่ควรทำอะไรมากกว่า ‪ส่งข้อความขอโทษห่วยๆ มาหาฉัน
‪ถ้าแม่อยากให้ฉันคุยด้วยจริงๆ
‪ทันใดนั้นเอง
‪เดวี่ก็รู้ว่าเธอควรทำไงเพื่อพิสูจน์ว่า ‪ตัวเองเป็นเพื่อนแท้ของเอเลนอร์
‪โต๊ะนี้ดูจะมีปัญหาใช่เล่น
‪อยากจะรับมาร์การิต้าไหมคะ
‪หรือว่ามีใครต้องไปสอบใบขับขี่ต่อ
‪ฉันจะให้เวลาพวกคุณตัดสินใจนะคะ
‪เดี๋ยวฉันมาค่ะ
‪- เดวี่ ‪- สวัสดีค่ะ คุณหว่อง
‪ว้าว ฉันเกือบจะจำเธอไม่ได้เลย
‪เธอโตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
‪ขอบคุณค่ะ
‪เอเลนอร์ส่งเธอมาที่นี่เหรอ
‪เปล่าค่ะ หนูมาของหนูเอง
‪หนูคิดว่าหนูอาจจะช่วยได้
‪รู้ไหม ฉันรู้สึกแย่มาก
‪ฉันอยากอธิบาย แต่เธอก็วิ่งออกไปเลย
‪ค่ะ เธอรู้สึกแย่มาก
‪แต่หนูรู้ว่าเธอรักคุณ
‪และอยากมีคุณอยู่ในชีวิต
‪หนูว่าคุณอาจต้องทำอะไรที่มากกว่า
‪โทรหรือส่งข้อความอีกนิด
‪เช่นอะไร
‪คุณเป็นนักแสดงนี่นา
‪ทำไมไม่เล่นอะไรใหญ่ๆ ให้เธอดูล่ะ
‪หมายถึงจะให้เช่าโรงละครเล็ก
‪แล้วแสดงละครหญิงเดี่ยวอุทิศให้เธอสินะ
‪เปล่าค่ะ หนูหมายถึงไปคุยกับเธอ...
‪ตัวต่อตัว
‪เข้าท่า ฉันทำได้
‪รู้ไหม เอเลนอร์โชคดีนะที่มีเพื่อนแบบเธอ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เดวี่รู้สึกภูมิใจในตัวเองมาก
‪เธอได้ทำตัวเป็นเพื่อนที่ดี ‪ที่ทำเรื่องลับหลังเอเลนอร์
‪และเข้าไปจุ้นในละครโศกของครอบครัว
‪- ชีโตสไหม เอเลนอร์ ‪- ขอบใจ เดวี่
‪นี่ไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เธอจะพูดแบบนั้น
‪และทีนี้ก็ถึงเวลาช่วยเหลือเพื่อนรักของเธออีกคน
‪เธอโอเคไหม แฟ็บ
‪ฉันกลัวที่จะบอกพ่อแม่ว่าฉันเป็นเกย์น่ะ
‪ได้ไง พวกเขาหัวเสรีนี่นา ‪ฉันเห็นแม่เธอขับรถไฮบริดด้วย
‪ก็ใช่ แต่แม่ผิดหวังพออยู่แล้ว ‪ที่ฉันดูไม่ค่อยเป็นผู้หญิง
‪ฉันเจอกระดานความฝันที่แม่วางไว้ให้ฉัน
‪ในนั้นมีแต่งงานกับไมเคิล บี จอร์แดน ‪ที่ตอสกานาด้วย
‪โอเค แต่มีใครบ้างที่ไม่อยากแต่งงาน
‪กับไมเคิล บี จอร์แดนที่ตอสกานา
‪ฉัน ฉันไม่อยาก
‪ใช่ ใช่เลย ใช่
‪เธอเป็นเกย์ ฉันเข้าใจ
‪ฉันแค่คิดว่าเธอควรให้โอกาสแม่ ‪ได้พิสูจน์ว่าเธอน่ะคิดผิด
‪ฉันรู้ แต่ตอนนี้แม่ดูแลงานขายขนม ‪ของสมาคมครูและผู้ปกครอง
‪แม่ฉันเครียดพออยู่แล้ว
‪แฟ็บ พร้อมเมื่อไหร่ค่อยบอกแล้วกัน
‪แต่ฉันน่ะรู้สึกดีกับแม่เธอ
‪แล้วสัญชาตญาณฉันเรื่องพ่อแม่ก็แม่นยำเสมอด้วย
‪สวัสดีจ้ะ สาวๆ
‪สวัสดี เอเลนอร์
‪แม่ มาทำอะไรที่นี่
‪เดวี่บอกว่าแม่ควรมาคุยกับลูกตัวต่อตัว
‪แม่เลยคิดว่าแม่ควรมาหาหนู ‪ที่โรงเรียนตอนกลางวันแสกๆ เหรอ
‪จ้ะ ช่วงพักของลูกจะได้สนุกขึ้นด้วย
‪ดูสิ แม่เอาทาโก้มา
‪เอเลนอร์ เดี๋ยวก่อน
‪เธอทำอะไรลงไปเนี่ย
‪เอเลนอร์ ไม่เอาน่า เลิกวิ่งหนีแม่สักที
‪ถึงมันจะเป็นวิธีแสดงอารมณ์ ‪ที่ดูเหมือนอยู่ในหนังก็เถอะ
‪แม่อยู่ที่แอลเอมานานแค่ไหน
‪แม่มาที่นี่ได้สองเดือนแล้ว
‪สองเดือน แล้วทำไมไม่โทรหาหนู
‪ลูกรัก แม่อธิบายได้
‪แม่ไม่ได้โทรหาเพราะแม่ไม่อยากเจอลูก
‪หนูจะหนีอีกรอบแล้วนะ
‪ที่แม่จะสื่อก็คือแม่ไม่อยากเจอลูก
‪เพราะแม่ล้มเหลว
‪แม่โดนไล่ออกจากเรือสำราญ
‪พวกเขาทิ้งแม่ที่จาเมกา ‪มีแค่กระเป๋าเดินทางใบเดียว
‪พร้อมผู้หญิงอีกคนที่สามีพลัดตกจากเรือ
‪โธ่ แม่
‪พอแม่กลับมาถึงที่นี่
‪แม่อยากได้งานแสดงเพิ่มก่อนแล้วค่อยมาหาลูก
‪แม่ไม่อยากให้ลูกมองแม่เป็นนักแสดงตกงาน
‪แม่อยากให้ลูกเห็นแม่ ‪เป็นนักนิติวิทยาศาสตร์ในเรื่องบอช
‪แม่จะทำงานอะไรหนูไม่สนใจหรอก
‪หนูแค่อยากมีแม่อยู่ในชีวิต
‪พ่อกับชารอนพยายามแล้ว ‪แต่พวกเขาไม่เข้าใจหนู
‪ชารอนพาหนูไปดูสแปเมล็อตด้วย
‪ลูกรัก ไม่นะ
‪หนูคิดถึงแม่มากๆ
‪แม่ก็คิดถึงลูก
‪แต่ตอนนี้แม่มาแล้ว
‪และถ้าลูกยอม แม่อยากเป็นแม่ที่ดีสำหรับลูก
‪แบบนั้นก็ดีค่ะ
‪(งานขายขนมสมาคมครูผู้ปกครอง ‪มาชิมขนมอร่อยๆ ที่นี่)
‪เริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลย
‪เราอบคุกกี้ให้สมาคมพีทีเอกันไหม
‪แม่ไม่ได้หมายถึง ‪ผู้กำกับพอล โทมัส แอนเดอร์สันนะ
‪ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของเขาไม่รับขนม ‪แม่ลองแล้ว
‪ว้าว เราไม่เคยอบขนมด้วยกันเลย
‪แม่รู้ มันจะต้องพิเศษแน่ๆ
‪ตายแล้ว แล้วเราจะไปทำที่ไหนดี
‪ตอนนี้แม่อยู่กับเด็กวัย 19 สี่คน
‪และเตาของแม่ก็กลายเป็นตู้ไปแล้ว
‪ไปทำที่บ้านหนูสิคะ
‪เดวี่ ขอบคุณอีกครั้งนะที่ให้เราใช้ครัว
‪และที่ให้ฉันใช้เครื่องซักผ้า
‪เครื่องซักผ้าที่อะพาร์ตเมนต์ฉัน ‪กลิ่นอย่างกับปากคนแก่
‪หนูดีใจนะคะ ‪ที่เห็นคุณกับเอเลนอร์่ด้วยกันอีกครั้ง
‪รู้ข่าวยังคะ เธอได้บทในละครโรงเรียนด้วย
‪พระเจ้าช่วย จริงเหรอ
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกค่ะ
‪ใช่สิ แม่ภูมิใจในตัวลูกจัง
‪นักแสดงอีกคนของครอบครัว
‪เรานี่ครอบครัวแบร์รีมอร์ชัดๆ
‪ไม่ก็แฟนนิง
‪ค่ะ หนูว่าคุณคงต้องอยู่ที่นี่ ‪และช่วยเอเลนอร์ซ้อมแล้วล่ะ
‪ไม่ต้องห่วงจ้ะ ฉันไม่ไปไหนแน่
‪ฉันเคยคิดจะหาทางไปเล่นบรอดเวย์อีกครั้ง
‪แต่มันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
‪เอาละ รายงานหน่อยซิ
‪มีข่าวซุบซิบอะไรบ้าง ใครคบใครอยู่
‪ใครเป็นแฟนกับใคร แล้วใครโสด
‪หนูมีแฟนค่ะ เขาชื่อโอลิเวอร์ เขาอยู่ฝ่ายเทคนิค
‪ดีมาก
‪คิดถูกแล้วที่คบฝ่ายเทคนิค ‪และไม่คบนักแสดงด้วยกัน
‪จะได้ไม่ต้องมาแข่งขันกันเองด้วย
‪ใช่ค่ะ เขาทำให้หนูเฉิดฉาย...
‪ด้วยการหันหลอดไฟมาทางหนู
‪แต่รู้ไหมว่าใครน่ารักที่สุด
‪เด็กผู้ชายที่มาที่ร้านเมื่อสัปดาห์ก่อนไง
‪ชื่อเขาเซ็กซี่มากเลยนะ
‪เซ็กส์ตัน ซิกส์แพ็ก...
‪แพ็กซ์ตันค่ะ เดวี่รู้จักเขาดีเลยล่ะ
‪พวกเขาเคยคบกัน
‪ใช่ แพ็กซ์ตันกับหนู เราเคยคบกันจริงๆ
‪ต๊ายตาย ดีจัง
‪เธอโชคดีแล้ว เดวี่
‪รู้ไหมฉันก็เคยคบหนุ่มข้ามรุ่นเหมือนกันนะ
‪นาธาน เลน
‪เอาละ ฟาบิโอล่า แล้วเธอล่ะจ๊ะ
‪เธอก็ต้องมีเด็กสาวที่หมายตาไว้ ‪ที่โรงเรียนใช่ไหมล่ะ
‪- เอเลนอร์ เธอบอกเหรอ ‪- เปล่า สาบานได้
‪เปล่า เธอไม่ได้บอกอะไรหรอก
‪แต่เรดาร์จับเกย์ฉันแม่นน่ะ
‪ฉันคบนาธาน เลนมาตั้งสามปี
‪ก็ได้ค่ะ คุณพูดถูก
‪แต่ช่วยอย่าบอกใครจะได้ไหมคะ
‪หนูบอกเรื่องนี้แค่กับพวกเธอและหุ่นยนต์ของหนู
‪หนูยังไม่ได้บอกที่บ้านเลย
‪ได้สิจ๊ะ สาวน้อย
‪พวกเธอคือเด็กๆ ของฉัน
‪อะไรที่เกิดขึ้นในวงซุบซิบ ก็จะอยู่แค่ในวงซุบซิบ
‪อัลมอนด์บัตเตอร์ฟัดจ์เหรอ นี่คิดจะฆ่าคนหรือไง
‪ห้ามใส่ถั่วจากพืชยืนต้น
‪ช่วยเอาเจ้านี่ออกไปจากงานทีสิ
‪จัดให้ค่ะ
‪สวัสดีค่ะทุกคน
‪คัพเค้กมาแล้วจ้ะ
‪เอลีส
‪ซื้อมาอีกแล้วเหรอ
‪แม่ๆ คนอื่นเขาอบเองทั้งนั้นเลยนะคะ
‪โทษจ้ะ แต่แม่ยุ่งกับการช่วยคนไข้ ‪จากมะเร็งเมลาโนมา
‪คิดว่าคุณนายฟีลด์สทำแบบนั้นได้ไหม
‪แม่ แม่มาจริงๆ ด้วย
‪พอได้เห็นฉากแม่ลูกรักใคร่ชวนปลื้ม
‪เดวี่อดรู้สึกภูมิใจไม่ได้
‪แย่หน่อยที่ใช่ว่าทุกคนจะดีใจเมื่อเจอจอยซ์
‪สวัสดีสาวๆ
‪สวัสดี จอยซ์
‪ไม่ยักรู้เลยว่าเธอกลับมาแล้ว
‪แบบว่าเมื่อสิบปีก่อน
‪จอยซ์รับปากจะพาเด็กๆ ไปงานเทศกาล
‪แต่เธอทิ้งพวกเด็กๆ ไว้กับช่างเพนท์หน้า
‪ตอนที่ถูกเรียกไปคัดตัวนาทีสุดท้าย ‪เพื่อแสดงเรื่องเอ็นซีไอเอส
‪เธอคิดว่าจะสามารถคว้าบทแล้วกลับมาได้
‪ก่อนที่ช่างวาดหน้าจะทำเสร็จ
‪แต่เธอคิดผิดทั้งสองเรื่อง
‪จอยซ์จ๊ะ ทำไมกลับมากะทันหันแบบนี้ล่ะ
‪อย่างที่พวกเธอรู้
‪ฉันต้องออกเดินทาง ‪เพื่อแสดงละครเพลงอยู่หลายปี
‪แต่แล้วฉันก็คิดได้ว่าฉันต้องอยู่ที่แอลเอ
‪เพราะแอลเอมีสิ่งหนึ่งที่เมืองอื่นๆ ไม่มี
‪ฮอลลีวูด
‪ฉันเป็นนักแสดง งานอยู่ที่ไหนฉันก็ต้องอยู่ที่นั่น
‪และนี่คือที่ที่ลูกสาวเธออยู่ด้วย
‪แน่นอน ไม่ต้องบอกก็รู้ๆ กันอยู่
‪ฉันคิดถึงเอเลนอร์ใจจะขาด...
‪รวมทั้งลูกๆ พวกเธอด้วย
‪ฉันดีใจมากเลยที่เมื่อวานได้อยู่กับพวกเขา
‪เมื่อวานเธออยู่กับเด็กๆ เหรอ
‪ใช่ เราสนุกกันตามประสาก๊วนสาว
‪เราอบคุกกี้ ซุบซิบเรื่องชาวบ้าน
‪ฉันได้ฟังเรื่องชีวิตรักในวัยเรียนของพวกเขาด้วย
‪ชีวิตรักเหรอ ไม่ๆ
‪พวกเขายังเด็กไปสำหรับความรัก ‪และแน่นอน กับการใช้ชีวิต
‪ฉันรู้ พวกเขาโตเร็วกันมาก
‪ฉันก็ตกใจที่พวกเขามีแฟนหนุ่มแฟนสาวกันแล้ว
‪อะไรนะ
‪ใครมีแฟนสาวเหรอ
‪ไม่มีค่ะ ไม่มีใครมีแฟนสาว
‪งั้นใครมีแฟนหนุ่มล่ะ
‪ฉันรับปากไปแล้วว่าจะให้เรื่องนี้อยู่แค่ในวงซุบซิบ
‪เดวี่มีแฟนหนุ่มงั้นเหรอ
‪น่าสนใจดีนะเพราะฉันไม่อนุญาตให้เดวี่มีแฟน
‪จนกว่าจะถึงวัยที่เช่ารถขับได้
‪ใครกัน
‪ใช่แฟรงก์ที่หัวเถิกไหม ว่าแล้วเชียว
‪จราจรที่ทางม้าลายน่ะเหรอ เปล่าค่ะ
‪งั้นบอกสิ ใครกัน
‪นลินี ใจเย็นๆ เธอไม่ได้คบกับแพ็กซ์ตันแล้ว
‪แพ็กซ์ตัน นายโหนกแก้มสูงที่โรงพยาบาล ‪คนที่แม่เจอบนเตียงลูกน่ะเหรอ
‪เจอบนเตียงเหรอ
‪งั้นเธอก็รู้น่ะสิว่าพวกเขามีอะไรกัน ‪ฉันงงไปหมดแล้ว
‪- เปล่า ‪- อะไรนะ
‪อะไรนะ เดวี่มีอะไรนะ
‪เปล่าค่ะ หนูไม่ได้มีอะไรกัน
‪หนูโกหก
‪แพ็กซ์ตันไม่ใช่แฟนหนู เราไม่ได้ทำอะไรกัน
‪ใช่ค่ะ เธอไม่ได้ทำอะไรกัน
‪เธอบริสุทธิ์ผุดผ่องอย่างกับหิมะ
‪เปล่า ฉันพูดจริง ฉันไม่เคยจูบเขาหรือใครเลย
‪ฉันโกหกทุกคน โอเคไหม
‪ฉันมันทั้งซิงทั้งลวงโลก
‪เอาละ อารมณ์มันคงพาไป
‪ฉันวางคุกกี้ไว้ไหนดีจ๊ะ
‪เดวี่ กลับบ้านกับแม่
‪แม่ไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เลยสักนิด
‪เพราะงั้นแม่จะโทษจอยซ์
‪แต่ขอพูดให้ชัดๆ นะ
‪ลูกห้ามมีเพศสัมพันธ์กับเด็กผู้ชายคนไหน
‪ต่อให้จะเป็นเรื่องโกหก
‪หนูรับปาก แม่ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอกค่ะ
‪ให้มันแน่
‪วันนี้ทุกอย่างล่มไม่เป็นท่า
‪เพราะเดวี่
‪แม่สุดเพี้ยนของเอเลนอร์ ‪เกือบหลุดปากเรื่องที่เอเลนอร์เป็นเกย์
‪แถมเพื่อนๆ ก็รู้แล้วว่าเธอโกหก
‪เกรด "เอฟ" ตัวแรกที่เธอได้รับ ‪มาจากบททดสอบมิตรภาพคราวนี้เอง
‪ว้าว แม่คะ แม่ขายได้เกือบหมดเลย
‪ถือว่าไม่เลวร้ายสำหรับงานที่เริ่มต้นแบบขลุกขลัก
‪จ้ะ แม่สงสารเอเลนอร์จังเลย
‪แม่เธอเป็นคนที่พึ่งพาอะไรไม่ได้
‪เราควรดีใจที่โชคดีมีครอบครัวปกติ
‪ปกติของแม่หมายถึงอะไร
‪แบบว่าพวกเราธรรมดา
‪เราไม่ก่อเรื่องก่อราวที่ไหน ‪ไม่มีอะไรให้ขายหน้า
‪ไม่รู้สิคะ เรื่องบางอย่างของหนู ‪อาจทำให้แม่รู้สึกขายหน้าก็ได้
‪ไม่เลย แม่ไม่อายเรื่องหุ่นยนต์ ‪หรือเสื้อผ้าแปลกๆ ของลูกหรอก
‪โอเค เหมือนแม่จะมีเรื่องพวกนั้นในหัวอยู่แล้วนะ
‪เปล่าจ้ะ แม่รักทุกเรื่องของลูก
‪แม่รักทุกๆ อย่างของลูก
‪จริงๆ นะคะ
‪แน่นอนจ้ะ
‪ลูกตั้งใจจะบอกอะไรน่ะ
‪หนูเป็นเกย์
‪พระเจ้า แม่ไม่พูดอะไรเลย
‪แม่ผิดหวัง
‪- ว่าแล้วว่าแม่... ‪- ฟาบิโอล่า
‪ตอนนี้แม่กำลังทำหน้า
‪เหมือนตอนที่บริกรบอกว่าจานหลักที่แม่สั่งมันหมด
‪ไม่ ฟาบิโอล่า ใจเย็นๆ
‪แม่ไม่ได้ผิดหวัง
‪เรื่องที่ลูกบอกแม่มันใหญ่มาก ‪แม่เลยกำลังทำความเข้าใจ
‪นั่งก่อนนะ
‪แม่ไม่รู้จะพูดอะไรดี
‪ลูกพยายามบอกเรื่องนี้กับแม่ ‪มาสักพักแล้วหรือเปล่า
‪ประมาณนั้นค่ะ แต่หนูไม่รู้จะพูดยังไง
‪ลูกคงทรมานใจมาก
‪ลูกรัก แม่รักลูก
‪และไม่ว่าลูกจะบอกอะไรกับแม่ก็ตาม
‪เรื่องนั้นก็ไม่เปลี่ยน
‪แม่แค่อยากให้ลูกมีความสุข
‪จริงเหรอคะ
‪แม่รับได้จริงๆ เหรอ
‪มานี่สิ
‪เดี๋ยว ที่ลูกเรียกประชุมทั้งบ้าน ‪เรื่องสอบละตินก็เพราะงี้เหรอ
‪- ค่ะ ‪- จะกลับไปเรียนฝรั่งเศสเหรอ
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪งั้นทริปมาร์เซย์ของเราก็ยังไม่ล่ม
‪หวัดดีครับ งานเลิกแล้วเหรอ
‪จ้ะ ขอโทษด้วยนะ
‪ดีครับ ได้ยินว่าเรามาเอาขนมที่ขายไม่ออกได้ฟรี
‪ใครบอกเหรอ เอริค
‪ไม่รู้สิ แต่ขอได้ไหม
‪ก็ได้
‪นี่ ทุกคน
‪ตกลงเรื่องเมื่อวานมันยังไง
‪เธอไม่ได้มีอะไรกับแพ็กซ์ตัน ฮอลล์ โยชิดะเหรอ
‪เธอโกหกเราเหรอ
‪ในทางทฤษฎี ฉันเปล่า
‪เธอเข้าใจว่าฉันนอนกับแพ็กซ์ตันและฉันก็ไม่แก้
‪นั่นแหละโกหก
‪ใช่ โจนาห์ ฉันเข้าใจแล้ว
‪ทำไมเธอไม่บอกความจริงกับเรา
‪พูดตามตรง ฉันคิดว่าเรื่องนั้น ‪มันจะต้องเกิดขึ้นในที่สุด
‪เลยคิดไปว่ากำลังบอกความจริงในอนาคตอยู่
‪นี่ ตอนนี้เธอดูไม่น่าไว้ใจสุดๆ เลยนะ
‪ฉันรู้ตัวน่า
‪ฉันขอโทษ
‪ถ้าจะแทนฉันด้วยโจนาห์ ฉันก็เข้าใจ
‪อะไรนะ
‪ฉันมันเป็นเพื่อนที่ห่วยแตก
‪เพราะงั้นฉันเข้าใจ ‪ถ้าเธออยากอยู่กับโจนาห์มากกว่าฉัน
‪เดวี่ เราไม่ได้คิดจะเอาโจนาห์มาแทนเธอ
‪ใช่ อีกอย่างแฟ็บกับฉันก็มีเพื่อนเพิ่มอีกคนได้
‪และพูดตรงๆ ฉันก็ทุ่มเวลาให้กับแก๊งนี้ไม่ได้
‪เพราะงานสังคมของฉันมันเรียกร้องสูง
‪แต่เพราะฉัน คุณหว่องเลยเกือบ ‪หลุดปากเรื่องเธอให้แม่รู้นะ
‪แต่สุดท้ายฉันก็บอกแม่ไปตามตรง
‪แล้วมันก็ออกมาโอเคด้วย
‪จริงเหรอ วิเศษไปเลย
‪ทุกคน ฉันขอโทษจริงๆ ‪ฉันไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่
‪สงสัยเรื่องโกหกมันฟังดูดี ‪กว่าชีวิตจริงๆ ของฉันมั้ง
‪มันเป็นแบบนั้นตลอดแหละ
‪เพราะอย่างนั้นในใบคัดตัวนักแสดง ‪ฉันถึงกรอกว่าขี่มอเตอร์ไซค์เป็น
‪มันทำให้ฉันดูลึกลับขึ้น
‪แต่ถ้าเกิดเธอได้บทที่ต้องขี่มอเตอร์ไซค์ล่ะ
‪ฟังนะ ฉันอยากบอกพวกเธอทั้งคู่ ‪ว่าฉันได้รับบทเรียนแล้ว
‪และฉันสัญญาว่าจากนี้ฉันจะเป็นเพื่อนที่ดีกว่าเดิม
‪งั้นห้ามโกหกอะไรแปลกๆ เรื่องเซ็กส์อีกนะ
‪อือ ได้เลย
‪จะไม่มีอีกแล้ว
‪เราคุยกันแล้วว่าวันนี้เราจะไม่ดูบท
‪แต่ถ้ายังต้องดูบท งั้นเราก็ดูบท
‪ฉันจำบทแทนพวกเธอไม่ได้
‪คุณชไลเกอร์ ฉันขอแนะนำให้รู้จัก ‪นักแสดงมืออาชีพ
‪และสมาชิกสมาคมเอควิตี้ จอยซ์ หว่อง
‪และเธอก็คือแม่ฉันเองค่ะ
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪ยินดีเช่นกันค่ะ
‪จะเป็นไรไหมคะถ้าวันนี้แม่ดูเราซ้อมด้วย
‪แม่เป็นคนที่ทำให้ฉันเริ่มอยากเป็นนักแสดงค่ะ
‪ได้สิครับ ผมชอบผู้ปกครอง ‪ที่มาโดยไม่บอกก่อน...
‪โดยเฉพาะผู้ปกครองที่เป็นนักแสดงอาชีพ
‪คุณต้องภูมิใจในตัวลูกสาวมากแน่ๆ
‪นางเอกที่เด็กสุดของเราเลย
‪นางเอกเหรอ
‪- ตายจริง วิเศษเหลือเกิน ‪- ครับ
‪โอเค เริ่มกันเลยไหม
‪ทุกคนขึ้นเวที ‪เราจะเล่นต่อจากคราวก่อนที่ฉากที่เจ็ด
‪โอเค ทอม เริ่มจากท่อนของเธอนะ
‪ผมจะไปดูหนัง
‪ใช่สินะ ไปดูหนัง ไปเลย
‪ไม่ต้องคิดถึงเราหรอก
‪แม่ที่ถูกทอดทิ้ง
‪และน้องสาวพิการ ‪ที่ไม่มีงานทำและไม่มีใครเอาของแก
‪อย่าให้อะไรมาทำลาย ‪ความสุขที่เห็นแก่ตัวของแกได้
‪ยอดมาก เอเลนอร์ ‪เล่นดีกว่าแคทารีน เฮปเบิร์นอีก
‪(จากแพ็กซ์ตัน นี่ ช่วยมาที่บ้านฉันตอนนี้ทีสิ)
‪นี่มันอะไรกัน
‪แพ็กซ์ตันส่งข้อความถึงเธอ ‪บอกให้ไปบ้านเขาเหรอ
‪เดวี่ ช่วยด้วย เรามีปัญหาแล้ว
‪แม่ของเอเลนอร์หายไป เธอทิ้งจดหมายไว้
‪"เอเลนอร์ลูกรัก..."
‪แม่อยากอยู่กับลูกที่แคลิฟอร์เนีย ‪เหนือสิ่งอื่นใดในโลกใบนี้
‪แต่แม่รู้ว่าถ้าแม่ไม่อยากเสียใจทีหลัง
‪แม่ต้องลองเสี่ยงโชคกับบรอดเวย์ดูอีกครั้ง
‪ยกโทษให้แม่ด้วยนะ
‪ด้วยรัก จากแม่
‪พระเจ้าช่วย
‪เอเลนอร์คลั่งจนถอนตัวจากละครแล้ว
‪- อะไรนะ ‪- เธอบอกว่าจะเลิกเป็นนักแสดงตลอดชีวิต
‪ตอนนี้เธอสติแตกอยู่ที่ห้องชมรมละคร
‪เราต้องช่วยเธอ
‪(ฉันต้องการเธอ)
‪ฉันจะไปเอาน้ำมันหอมกลิ่นลาเวนเดอร์ ‪เจอกันที่ห้องชมรมละครนะ
‪เธอจะเปิดหนังสือเสียงที่ลอรา ลินนีย์อ่าน ‪ให้ยัยนั่นฟังก็ได้
‪มันทำให้เธอใจเย็นลง
‪นี่เป็นโอกาสดีที่เธอจะได้ทำตามสัญญาที่ว่า ‪เธอจะเป็นเพื่อนที่ดีกว่าเดิม
‪(เธอติดค้างฉันอยู่)
‪ให้ตาย แต่จะเมินมันก็ยากซะด้วย
‪(คำบรรยายโดย: วรพล ถาวรวรานนท์)