SERIAL NETFLIX
Wracamy do nakręconego mózgu
najambitniejszego ucznia Sherman Oaks, Bena Grossa.
Jestem Andy Samberg i znowu będę was oprowadzał
po jego skomplikowanym wnętrzu.
Możecie zostawić czapki w szatni, on nie ma chłodnej głowy.
Ruszamy.
W rzeczy samej, Ben, ruszajmy.
APLIKACJA NA STUDIA ZA 300 DNI
Dobra, ostatnia prosta.
Dasz radę.
Odkąd był mały,
Ben chciał studiować na Columbii, jak jego ojciec.
Wiedział, że jedyny sposób, by to osiągnąć,
to zostać maszyną do wkuwania.
Czas na śniadanie, mój mały książę.
Nie mam czasu, Patty. Szkoła.
Nie będziesz myśleć z pustym żołądkiem.
Musisz karmić ten wielki, przystojny mózg.
Luz. Zjem kabanosa po drodze.
Dopóki twoi rodzice są w Arizonie,
ja tu dowodzę i mówię, że za ciężko pracujesz.
Musisz zwolnić.
Nie mogę. Za dużo od tego zależy.
A nikt już nie kibicuje bogatym dzieciakom.
Operacja Varsity Blues wszystko zmieniła.
Tata nie może po prostu kupić mi miejsca na uniwerku jak dawniej.
Na pewno nie mówił poważnie.
Wie, że studiowanie za łapówkę byłoby niemoralne. Chyba.
…NIE BYŁO TAK ŹLE
WIELKI GŁÓD W IRLANDII
Uważaj, durniu!
Co powiedziałeś?
Nic. Mówiłem do siebie.
Czas na lekcje, durniu.
Dobra.
- Co tam? - Jesteś głodny.
- Jestem? - Tak. Dawaj.
No już.
To nie wygląda fajnie.
Na co komu niezbędne do rozwoju więzi z kolegami,
gdy ma się prezentację Wielkiego Głodu na piątkę z plusem?
Rany, to zdanie mnie zasmuciło.
Banał.
HISTORIA EUROPY DLA ZAAWANSOWANYCH
ŁACINA DLA ZAAWANSOWANYCH
Chciałem pomóc,
ale jeszcze bardziej chciałem zobaczyć, jak spadają.
Ben Gross.
Tu jesteś.
Musimy porozmawiać.
Dowiedziałam się, że wziąłeś dziesięć przedmiotów.
To obłęd.
Musisz zrezygnować z dwóch.
Co? Nie.
To drugi semestr trzeciej klasy.
Nie mogę przestać. Jestem o krok od mety, kotku.
Nie mów do mnie „kotku”.
Przepraszam. Tak mi się wyrwało.
Ben, ten plan lekcji jest nierealny. Nie masz przerwy obiadowej.
Nie potrzebuję jej. Opracowałem system.
Tak, widziałam te twoje kabanosy.
Odpuść dwa przedmioty do jutra, bo wybiorę je sama.
Tak nie wolno.
Właśnie to zrobiłam, kotku.
Panie Hall-Yoshida!
Wciąż czekam na ten esej dla uczelni.
Robi się. Już właściwie skończyłem.
Czyli dziś mi go wyślesz?
Jasne.
Bo mówiłeś tak wczoraj i nic.
Pewnie trafił do spamu.
Nie kłam mi w żywe oczy, chłopcze.
Napisz ten esej.
Robi się.
Co tak stoisz? Nie masz jakiejś lekcji?
Dobra, mam dla was kolejny projekt grupowy.
Przygotujecie prezentacje na podstawie kolejnych rozdziałów podręcznika
i zaprezentujecie je klasie.
Zaraz. Prosi nas pan o przygotowanie i poprowadzenie lekcji?
To pańska praca.
Czepiasz się szczegółów, Devi.
Za kogo ty się masz, moją żonę? Przepraszam, byłą żonę?
Jeśli to nie było jasne, pan Brighton przechodził trudny rozwód
i źle to znosił.
Trzyosobowe grupy.
Jakoś je wybierzecie.
Jak moi dwaj synowie. Wybrali matkę.
To co, połączymy siły?
Nienawidzisz projektów grupowych tak jak ja.
Tak. Ostatnio ktoś z mojej grupy zmienił klasę,
bo moje maile były „brutalnie nadęte”.
Patrzcie, kto to.
Dwoje moich najbliższych przyjaciół, Szalona Devi i ten typ.
Chcesz być z nami, żeby dostać piątkę?
Jak śmiesz tak mówić?
Przyszedłem się przywitać i zapytać, co tam u was.
Weźmiemy cię, jeśli kupisz nam piwo na swój lewy dowód.
Dobra.
No dobra.
Mam czas w nocy między 1.15 a 2.00, żeby się tym zająć.
Pasuje wam?
Odbiło ci? Nie będziemy pracować po twojemu.
Wpadnijcie do mnie po szkole.
Nie mogę. Wtedy mam mandaryński przez Zoom.
Dobra. Trent zrobi twoją część, a ja cię podpiszę.
- Nie. - Nie.
Przyjdę.
Pierwszy raz otarłem się o pracę.
Przeładowane obowiązkami popołudnie stało się jeszcze bardziej przeładowane.
Ale jeśli ktoś temu sprosta,
to właśnie Ben.
Nic ci nie jest, mały?
Przypadł nam rozdział szósty, „Ruch po okręgu i grawitacja”.
Uprzejmie wtrącę,
że religia zabrania mi się tym zająć.
Mój system wierzeń nie obejmuje „okrągłej” Ziemi.
Trent, co ty robisz na zaawansowanej fizyce?
Zapisałem się.
Skoro i tak mam dostać dwóję, to czemu nie z zaawansowanej?
To jak normalna trója.
To całkiem niezły plan.
Lepszy od tego, który ty realizujesz.
Nie do końca, bo dostałem pałę.
Mój plan jest zły?
- Szalony. - Bo mam dziesięć przedmiotów?
Nie, ja mam 11. Ale trzy to idiotyczne fakultety.
Dwa plastyczne i cotygodniowy spacer po lesie.
- Na zaliczenie zbieramy żołędzie. - Tak zdasz do Princeton?
Ile palisz na tych spacerach?
Jasne, zobaczą, że mam kilka piątek za nic,
ale to będzie lepsze od twoich samych czwór.
Jak śmiesz? Nie dostanę czwór.
Trzymaj się tego planu, to dostaniesz.
Będę przemawiać na zakończeniu jako najlepsza uczennica,
a ty będziesz siedział z resztą frajerów.
Po moim t…
Powiedziałeś „po moim tyłku”?
Dobre. Mogę to ukraść?
Devi, co…
Co mówiłam o zamykaniu drzwi, kiedy są tu chłopcy?
Spokojnie. Prawie nie myślę o nich jak o chłopcach.
Boże. Dobrze. Rhyah przyjdzie na kolację. Dołączysz do nas?
Nie, odgrzeję sobie coś z zamrażarki.
Dobra, skompiluję nasze notatki
i wyślę je Benowi,
bo masz lepsze warunki, żeby coś wydrukować.
Kupię czarny tusz, jak zużyjemy cyjan.
Trent, Ben, może zostaniecie na kolacji?
Jeszcze sześć godzin będę odrabiał prace domowe.
Cholera, sześć godzin?
Studiujesz medycynę?
To ty.
Cześć, Devi.
A to, kurde, kto?
I czemu ona tak na niego patrzy?
Cześć, Andy, tu John McEnroe.
Wyjaśnię ci.
To Des, a Ben go nie pamięta,
bo kiedy Devi i Des robili na imprezie Trenta to…
twój chłopak robił to.
No tak, kuzyn, który nie był kuzynem.
No tak, trochę nam się wtedy wypiło.
Mamo, mogę cię prosić na stronę?
- Czemu nie mówisz, że mamy gości? - Mówiłam 30 minut temu.
Nie mówiłaś, że przyjdzie z synem.
W tym momencie Ben zapomniał o pracach domowych.
Trzeba było przeprowadzić rozeznanie, co między nimi jest.
Wie pani co? Z chęcią zostanę na kolację.
Cudownie pachnie.
No ba.
Kardamon jest, kurka, aromatyczny.
Co za niespodzianka, Des.
Co porabiałeś?
Biwakowałeś poza zasięgiem?
Miałeś odwyk od technologii?
Chciałabym, żeby tak było.
Młody cały dzień do kogoś pisze.
Rany. Ciągle piszesz?
- Fascynujące. - Naprawdę?
Czasem moje wiadomości nie docierają, bo sieć jest przeciążona.
Ojej.
Ben zaczynał rozumieć,
a jego zazdrość zmieniała się w litość.
Devi została olana przez kolejnego ładnego idiotę.
Mamy dziś ważne wieści.
- Desi, powiedz cioci. - Nie…
Skoro sam nie chcesz się przechwalać, ja to zrobię.
Des dostał się już na Stanforda.
No i wróciliśmy do zazdrości.
Wszystko w porządku? Chyba nie za ostre? Dodałam ci mleka.
Nie, wszystko w porządku.
Jak oceniasz wczorajszą kolację? Ktoś chyba był spragniony.
Tak. Ty.
Gdy usłyszałeś, że Des idzie na Stanforda, próbowałeś się wykazać.
Wcale nie.
Owszem. Nawet zagadałeś do niego po mandaryńsku.
Nie pamiętam tego.
Nagrałam to, żeby się pośmiać.
Nie znasz mandaryńskiego? To zaskakujące.
Wszyscy powinni się go teraz uczyć.
Nieważne. To o co tu chodzi? Lubisz go czy coś?
Nie wiem. Czy my rozmawiamy o tym, kogo lubimy?
Czemu nie?
Ja odwiedzam łóżka połowy dziewczyn z tej szkoły.
No dobra. To dziwna sprawa.
Poprosił mnie o numer, a potem już się nie odezwał.
Ale zeszłej nocy trochę flirtował, prawda?
- Ze swoją mamą? Tak. - Ben!
Może coś tam było.
Trudno powiedzieć, bo byłaś żenująca.
„Może zgłoszę się na Stanforda, jeśli mi pasuje”.
Dałabyś się macać 1000 gości, żeby tam pójść.
Mam zabrać tego kabanosa i ci nim przyłożyć?
Dobra. Chcesz mojej rady? Przestań się tak starać.
- Bądź sobą i zaproś go na randkę. - Serio?
Tak. Co masz do stracenia? Przecież nie godność.
Słuchajcie, już czas.
Czekam na eseje „Jak matematyka przyda mi się w życiu”.
Zaraz, co?
Pisaliśmy eseje z matematyki? To nie ma sensu.
Ma, jeśli uczysz w szkole publicznej
i od 30 lat nikt cię nie szanuje.
Ben przegapił to zadanie,
bo zaczął słuchać audiobooka Króla Leara
w połowie wczorajszej lekcji.
Bez sensu? Dość tego.
Wszyscy napiszecie wypracowanie o tym, jak to wam się przyda w życiu.
Zagapiłem się. Przyniosę go jutro?
Rachunek różniczkowy jest dla ciebie nieważny?
Wolisz praktyczne przedmioty, jak przedsiębiorczość czy zdrowie?
Nie, po prostu…
Wiesz co? Dam ci zero punktów.
Zero? Nie, jeśli dostanę z tego zero,
- moja ocena spadnie do… - Czwórki.
Savannah, to ty powiedziałaś:
„Bez sensu uczyć się tej durnej matmy, to się nie przyda”.
Przeczytaj swój esej pierwsza.
Stało się najgorsze.
Ben dostał czwórkę.
Jego średnia spadnie do paskudnej czwórki z czymś po przecinku.
Nie mógł się na tym skupić,
bo z jego wnętrznościami działo się coś bolesnego.
Nic ci nie jest?
Chyba pękł mi wyrostek. Muszę jechać do szpitala.
O cholera.
Możesz mnie nieść tak, by nie odbierać mi męskości?
Panie Gross, to nie wyrostek.
Nie? Na pewno?
Gdzie byłaś na stażu? Czy wciąż robisz staż?
Zignoruję te pytania i przejdę do sedna.
Wygląda na to, że ból, który odczuwasz,
jest wywoływany przez kał zalegający w okrężnicy.
Do zaparcia mogły doprowadzić stres i zła dieta.
Słucham?
Chwila. Czyli straszny z niego gówniarz?
Można tak to ująć.
Nie jest to diagnoza, którą chcesz usłyszeć
przy najpopularniejszym chłopaku w szkole.
Kiedy ostatnio wydalałeś?
Chyba nie tak dawno. Skoro dzisiaj jest czwartek…
16 dni temu?
- O Boże. - O Boże.
Ze względu na niewiarygodną masę kału w twoim organizmie
musimy natychmiast operować,
żeby się jej pozbyć.
Co mam robić? Moi rodzice są w Phoenix.
Tata pomaga Devinowi Bookerowi wypuścić na rynek kosmetyki.
Rozmawiałam z twoimi rodzicami. Dali mi namiar na twoją nianię,
Patty Shevchenko, ale ona nie odbiera.
Czy jakiś inny dorosły może ci towarzyszyć?
Mam 18 lat.
Mogę zaczekać, aż opróżnicie go z gówna.
Sprawiedliwy i miłosierny Bóg powinien zabić teraz Bena.
Natychmiast.
Panie Gross.
Operacja się udała.
Jak się czujesz?
Dobrze. Chyba.
Ty i twój dorosły przyjaciel musicie tu poczekać,
aż puścisz gazy.
Upokorzeniom nie ma końca.
To będzie znak, że przewód pokarmowy działa prawidłowo po operacji.
O jak dużym bąku mówimy?
Takim, żeby kołdra zafalowała?
Uwielbiam zajmować się nastolatkami.
To jest upokarzające.
Myślałem, że zdrada Devi będzie naszą ostatnią wspólną przygodą.
Tak. A teraz jesteśmy tu.
Czekamy, aż pierdniesz.
A jak się ma Devi?
Chyba dobrze.
Pojawił się koło niej nowy gość.
Jest tak jakby połączeniem nas obu, gdybyśmy byli Hindusami.
Zastanawiałem się, jak mogła lubić nas obu naraz.
Bo tak bardzo się różnimy.
Ty jesteś fajny, a ja nie mam kumpli. Kumam.
Nie o to mi chodziło.
Kiedyś byłem o ciebie zazdrosny.
Co? Czemu?
Bo jesteś mądry, tak jak ona.
Ja nie mogłem mieć z nią takiej więzi.
No…
bycie mądrym ma też swoje wady.
Pewnie nie lądowałeś w szpitalu
przez wywołane stresem zaparcie.
Zdecydowanie nie.
To czym się tak stresujesz?
Nie wiem. Może tym, że całe moje życie
zależy od najbliższego półrocza.
Mówisz o studiach? Dostaniesz się na studia.
Nie chcę iść na byle jakie studia.
Chcę studiować na Columbii, ale nie wiem, czy się dostanę.
To się nie dostaniesz. Bywa.
Nie „bywa”.
- Muszę się tam dostać. - Czemu?
Żeby ta praca nie poszła na marne,
żebym nie rozczarował siebie, mojej rodziny i mojego taty.
Robisz to wszystko dla taty?
Każ mu się wypchać.
Pracujesz tak ciężko, że od dwóch tygodni nie srałeś.
Gdybym był twoim tatą, byłbym dumny.
Nie dlatego, że nie srasz,
dlatego, że ciężko pracujesz.
Dzięki.
Zmieńmy temat. Co tam piszesz?
Ten durny esej uniwersytecki.
Temat jest durny.
„Omów wydarzenie, które cię ukształtowało”.
Nie wiem, co napisać.
- Nie znasz słowa „wydarzenie”? - Co, kurwa?
Wiem, co to znaczy.
Po prostu…
tak naprawdę nie wiem, kim jestem.
Daj spokój. Co to znaczy?
Jako jedyny w szkole nie jesteś nikim.
Bufetowe nazwały deser twoim imieniem.
Ale to same powierzchowne rzeczy. To nie jestem ja.
Dobra. To kim jesteś?
Nie wiem.
Myślę, że jestem kimś…
Nieważne. To żenujące.
Nie przebijesz mojej żenującej sytuacji, z czym do ludzi?
Czego jesteś pewien?
Jestem naprawdę dobrym bratem.
Może napiszę o tym, jak moja siostra została adoptowana…
Twoja siostra jest adoptowana? Świetny temat na esej.
Najpierw napisz, jak ci pomogła poznać samego siebie.
No już. Mogę ci pomóc.
I tak po upokarzającym popołudniu sytuacja zaczęła się poprawiać.
Nie dość, że Ben nawiązał relację z rówieśnikiem,
to jeszcze wyczekiwany bąk był cichutki,
nie pofalował kołdry i nie kłuł w nozdrza.
Hej, mistrzu.
Tato? Czemu nie jesteś w Arizonie?
Bo mój syn był w szpitalu.
Wszystko gra?
Tak, wszystko w porządku.
Doktorka mówiła, że to przez stres.
Chyba jesteś pracoholikiem, jak twój stary.
Tak.
Ale w sumie…
chyba tego nie chcę.
Ograniczę swój plan lekcji.
Ale to obniży moje szanse co do Columbii.
Wiem, że to dla ciebie ważne.
Wiesz…
jednym z głównych powodów, czemu tak ciężko pracowałem całe życie,
była chęć, żeby mój tata był ze mnie dumny.
Nie żyje od 30 lat,
a ja wciąż próbuję zaimponować sukinsynowi.
Ben, jestem z ciebie dumny.
Gdzie byś nie studiował,
cokolwiek będziesz robił w życiu,
będę z ciebie dumny.
Daj spokój, tato.
Mówię poważnie.
Więc słuchaj.
Wiem, że nie zawsze byłem najlepszym tatą,
ale pod tym względem będę lepszy od mojego.
Jesteś genialnym chłopakiem.
I bardzo cię kocham.
Ja ciebie też, tato.
Ben w końcu usłyszał słowa, na które tyle czekał.
I po raz pierwszy chyba od czasów przedszkolnych
w ogóle nie czuł się zestresowany.
Następnego dnia Ben czuł się lżej na wiele sposobów.
Dzień dobry, dyrektorko.
Zrezygnuję z rozszerzonej matematyki i statystyki.
Dobrze.
Cieszę się, że się opamiętałeś.
Ben w końcu zrozumiał, że na Columbii świat się nie kończy.
Mogę wziąć jakiś fakultet? Coś plastycznego?
Ale wciąż miał zamiar aplikować.
Dobrze.
Paxton!
Świetny esej.
Bardzo poruszający.
Nie wiedziałam, że masz taką głębię.
Popłakałam się.
Naprawdę?
Cześć.
Słuchaj, idę z Desem na randkę.
Rany. Zaszantażowałaś go?
Gorzej. Posłuchałam twojej rady.
Napisałam do niego, czy chciałby skoczyć na lody. Zgodził się.
Z trudem mi to przychodzi,
ale dziękuję.
Zwykle coś takiego wywołałoby u Bena ukłucie zazdrości,
ale wczoraj nauczył się,
że musi uwolnić się od tego, co go boli.
Chcesz usiąść?
Nie. Przyszedłem po napój z automatu.
Mam nadzieję, że tego nie schrzanisz. Des mógłby cię utrzymywać.
Jeszcze czego. Zostanę moralną miliarderką. Jak Rihanna.
Nie ma takich.
Co to ma być?
Pomogłeś mojemu najlepszemu przyjacielowi.
Przyjaciel mojego przyjaciela jest moim przyjacielem.
Spoko, Trent.
Bajer. Dosiądziesz się?
Do ciebie i Ciacharni?
- Nie wiem, co to. - To…
Nieważne. Jasne.
Chodź.
I choć przyszłość Bena pozostawała niepewna,
ten jeden raz korzystał z uroków młodości.
Dobra, McEnroe, wracaj tu.
Koniec wakacji, ty przystojny sukinsynu.
Napisy: Krzysiek Ceran