[gerilim müziği çalar]
[Erhan'ın annesi] Erhan! Toparlan oğlum, sofrayı hazırlayacağım.
Anne, babam gelmeden bitirmem lazım.
-Söz verdim babama. -Hadi Erhan.
[köpekler havlar]
[bebek ağlar]
Anne! Anne ne oluyor?
Babam nerede?
Anne, babam nerede?
Ah!
[gerilim müziği çalar]
Otur!
[Nazım iç çeker]
Bak şimdi.
Hamile kadınların ölümleri depremden sonra başladı.
Yani bir bağlantı var.
Göbeklitepe ile ölümler arasında bir bağlantı var.
Siz orayı buldunuz ve deprem oldu, değil mi?
Hâlbuki...
Bana orayı saklamamı söylemişti. Kimseye anlatma demişti. Dinledim mi?
Heyeti çağırdım, gazeteleri çağırdım.
"Buyurun." dedim. "Dünya tarihini değiştirecek bir keşif."
Toprağın altındaki tapınakları anlattım.
-Ama gösteremedim. -Çünkü deprem oldu.
Çünkü deprem oldu.
Deprem oldu.
Yüzlerce insan öldü.
Karım öldü.
Çocuklarımı göçük altından zor çıkardık.
Hayatta kalmaları bile mucize.
Yaşadığınızdan neden haberleri yok?
Sen buna yaşamak mı diyorsun?
Her gece aynı kâbusları görüyorum.
Her sabah aynı vicdan azabıyla uyanıyorum.
Ben kendi günahımın bedelini ödüyorum. Onlardan uzak durarak.
Belki de orası yanlış kişilerin eline geçti.
Felaket bu yüzden yaşandı.
Bu yüzden hamile kadınlar ölüyor.
Erhan da oraya ulaşamıyor çünkü o da yanlış insana çalışıyor.
"Orayı bulmak Erhan'ın görevi.
Açmak da Atiye'nin vazifesi." Öyle demişti Zühre.
-Artık sen geldiğine göre... -Orayı bulabiliriz!
Ama Erhan'ın ikna olması lazım. Ona bildiğiniz her şeyi anlatmalısınız.
Hayır. Hayır.
[köpek havlar]
Takip edilmişsin.
[gerilim müziği çalar]
[spiker] Plakası belirlenemeyen aracın çarptığı vatandaş hayatını kaybetti.
Emniyet kaynaklarından...
[Nazım] Beni unut. Kimseye anlatma.
[spiker] ...ölenin Öner Tuncer olduğu belirtildi.
Profesör Tuncer,
-Urfa depremi üzerine yaptığı... -[kapı çalar]
...araştırmalarla tanınan bir akademisyen.
İstanbul'da planlanan...
Senin de peşindeler. Orayı kendilerine istiyorlar.
Hemen gitmen lazım.
Erhan ile konuşmalısınız.
[Nazım zorlanarak nefes verir]
[kapı çalar]
[Nazım] Tek şartım var.
Erhan'a hayatta olduğumu söylemeyeceksin. Söz mü?
[kapı çalar]
Al, aradığınız her şey burada.
[kapı çalar]
Ne vardı?
Kuşçu Tevfik'e bakmıştım.
Yanlış oldu.
Eyvallah! Kusura bakma.
[gerilim müziği yükselir]
[erkek] Kız bir adrese geldi.
Başüstüne Serdar Bey.
Sen kimsin Atiye ya?
-Ne işin var burada? -Konuşmamız lazım.
Evimi nereden buldun sen?
Bu sefer ne var?
[Atiye] Sana bir şey getirdim.
Neymiş?
-Ama bir şartım var. -Bir de şartın var. Şartın neymiş?
Hiç kimseye bahsetmeyeceksin. Ne Serdar'a ne nişanlına.
Neden?
Hiç anlamıyorsun değil mi? O tüneller neden çöküyor sence?
Neden yıllardır aradığın hâlde hiçbir şeye ulaşamıyorsun?
Jeolojik yapı, tektonik hareketler sana bir şey ifade ediyor mu?
[gerilim müziği çalar]
Aramızda kalacak, çok ciddiyim.
-[Elif ağlar] -[Erhan] Pış pış.
[Nazım] Geldim kızım. Ağlama yavrum.
Aferin benim cesur oğluma. Aferin yavrum.
Gidiyoruz bu Allah'ın belası yerden.
[Elif ağlar]
Erhan, battaniyenin altına girin oğlum.
[köylüler] Geber!
-Erhan, kardeşini koru! -[Elif ağlar]
Erhan! Kardeşini koru!
Erhan!
-[köylüler] Geber! -Erhan!
Sen bunu...
...nereden buldun?
[gerilim müziği yükselir]
-Ayşe Hemşire, Serap nerede? -[Ayşe] Polis soruşturması için götürüldü.
Bana niye haber vermediniz?
Bilginiz dâhilinde olduğunu söylediler.
[Erhan nefes verir]
Ben yıllardır bu defteri arıyorum.
Bu defter bize orayı bulmanın yolunu gösterecek Erhan.
Bu sembol! Bu sembolü hatırlıyorum.
[Atiye zil sesleri duyar]
[Erhan] İşte bu! Doğumun sembolü.
Bu desen, eski kültürlerde doğumun sembolü olarak kullanılıyordu.
Evet işte! Göbeklitepe'yle doğurganlığın kesin bir ilgisi var.
[kesik kesik sinyal gelir]
Atiye?
[Süryanice konuşur]
Baba?
Ozan, bir şey mi var?
Yok, yok bir şey.
[gerilim müziği çalar]
Kütüphanedeki sembol.
Anlamını biliyor musun?
16'ncı yüzyılda İstanbul'da bir rasathane varmış.
Osmanlı'nın ilk ve son rasathanesi.
Neden bilmiyorum, bir gece top ateşiyle yıkmışlar.
Ama bir rivayete göre, oradaki birtakım belgeleri ve kitapları
gizli bir kütüphaneye koymuşlar.
Bak, bu rasathanenin planı, görüyor musun?
-[Atiye] Hı hı. -Aynı zamanda o kütüphanenin sembolü.
Yerini biliyor musun peki?
Binayı biliyorum. Muhtemelen içinde gizli bir yer var.
İzinler almak lazım. Bir dakika, burada bekle.
Ne yapıyorsun? Erhan, yapma!
Alo? Haklıymışsın. Doğru yoldayız.
Çok yaklaştık.
[Erhan] Evet, birtakım izinler almamız lazım.
Babamın defterini buldum.
Evet, inanmayacaksın, küçük hanım getirdi.
Evet, Atiye.
Atiye? Atiye?
Allah kahretsin.
Gitmiş, defteri de almış.
[Mustafa] Buyurun.
Zahmet ettiniz, teşekkür ederim.
Rica ederim, afiyet olsun.
Beni oradan çıkarttığınız için size minnettarım.
Ne demek, rica ederim.
Siz neden orada tehlikede olduğunuzu söylediniz?
Kim size zarar verecek?
Bilmenize gerek yok.
Bana inanın yeter.
Resmî işlemler biraz vakit alabilir.
Bu nedenle bir yakınınıza ulaşsak sizi götürmeleri için?
Bir akrabanıza, bir vasinize. Var mı öyle biri?
Annem derdi ki,
"Hakikat er ya da geç ortaya çıkmayı bekler".
Ben biraz araştırdım. Siz Urfa'da bir olay çıkarmışsınız.
Onları durdurmaya çalıştım...
...ama dinletemedim.
Maden kazılarını mı diyorsunuz?
Onlar öyle diyor.
Bakın Serap Hanım, ben size yardımcı olmak istiyorum
ama siz de bana yardım etmelisiniz.
Sizin raporlarınızda paranoit şizofren yazıyor.
Ayrıca duygu bozukluğu varmış.
Orada yazanlar bu kadar önemli mi?
[gizemli müzik çalar]
Merak etmeyin.
Atiye her şeyi halledecek.
Ben onca yıldır bunu nasıl akıl edemedim?
Oğlun akıl etti işte.
-Hadi, acele etmemiz lazım. -[Nazım] Tamam, tamam.
[heyecanlı müzik çalar]
-[Nazım] Çok büyük burası. -[çocuk güler]
Bu taraftan.
[kapı açılır]
[kapı gıcırdar]
[Nazım] Atiye, emin misin?
[Nazım iç çeker]
[gizemli müzik çalar]
-Atiye, bence bizim... -Bana güven.
[gerilim müziği çalar]
[Atiye nefes verir]
-Burası. -Hı?
Burası.
[Nazım] Hmm. Al!
Şuraya bak.
[taş düşer]
[taşlar yerlerine oturur]
[Nazım inler]
[Nazım nefes verir]
Vay!
[gizemli müzik çalar]
Vay!
[Atiye] Her şey bununla başladı.
Bunlar yüzlerce yıllık kitaplar.
Sakın dokunma!
-[Atiye] Ah! -[Nazım] Ah!
[Atiye] Ah, pardon, pardon!
[Nazım bağırır]
Mahvolduk.
Burada bizi kimse bulamaz.
Belki de burada kalmamız gerekiyor.
Kesin bir şey bulacağız.
[gizemli müzik çalar]
[Nazım nefes alıp verir]
[Atiye] Kadınların doğum yapabilmesi için burada bir ipucu bulmak zorundayız.
O mağaraya giden başka bir geçit olmalı.
Bunlar buraya rastgele dağılmamışlar.
[Nazım] Gel, yardım et bana.
[Nazım] O mağaranın varlığı yüzlerce yıl öncesinden biliniyordu.
Bizim bilmediğimiz başka şeyler de biliyorlar belki.
Sembol!
[Atiye] Madem Erhan'ın Göbeklitepe'deki tünelleri devamlı çöküyor,
belki yüzyıllar önce oraya gitmenin başka bir yolunu buldular.
Belki de Urfa dışında bir yer, başka bir geçit.
[Nazım] Anadolu'nun altı antik çağlardan beri tünellerle birbirine bağlıdır.
Sembolün bu tarafı Göbeklitepe.
[Nazım] Nemrut'tan bir yol olduğunu düşünmüştüm ama bu...
Kapadokya!
Göbeklitepe'deki tüneller Kapadokya'ya bağlanıyor.
"Kapıyı bulmak Erhan'ın görevi." demişti Zühre.
Erhan'ı oraya gitmeye ikna etmen lazım.
Evet. Evet de...
[kapı açılır]
[Erhan nefes verir]
[geleneksel müzik çalar]
Kimse var mı?
Erhan?
Atiye!
Atiye, burası...
Kütüphane.
Babanın defterindeki kütüphane.
Defter nerede?
Defter yanımda değil ama daha önemli bir şey buldum. Bak!
[hoparlörden klasik müzik çalar]
-[Melek] Serdar. Serdar! -[şarkı kapatılır]
Sen mi yaptın? Hm?
Ne oluyor Melek?
Serap hastanede yok.
Sözde polis soruşturması için götürülmüş.
Üstelik benim haberim bile olmadı.
Yıllardır hastanede olan bir kadının polisle ne işi olabilir? Ha?
Serap kim Melek?
Serap kim mi?
Kadının söylediklerini duydun.
Belki de rahatsız etti seni söyledikleri.
Ben de hastanedeki deli bir kadını kaçırttım, öyle mi?
[Melek] Öyle.
Hayatım, senin neyin var bu aralar, ha?
Biraz ara mı versen seanslara?
Aşkım.
Dinlen biraz. Yarın çok yorulacaksın.
Serap'ı derhâl bulun. Derhâl!
[Erhan] Burası Kapadokya.
Burası da Göbeklitepe ama ikisinin ne alakası var?
Babanın bir teorisi vardı.
Göbeklitepe'deki tapınakların tünellerle başka yerlere bağlandığına dair.
[Atiye] Bu onun ispatı.
Yüzlerce yıl önce birisi çizmiş. Baban haklıymış.
Kapadokya'yla Göbeklitepe arasında yüzlerce kilometre var.
Bu imkânsız.
Erhan, bir an için bildiğin her şeyi unut.
Ne olur her şeyi bir mantığa oturtmaya çalışmaktan vazgeç.
Şu sembole bir bak.
Senin burada olmaman lazım.
Burada olduğunu unut. Allah kahretsin, burada telefon çekmiyor.
[telefon titrer]
Evet.
[polis] Amirim, bir şey buldum ama neresinden başlasam bilmiyorum.
E, söylesene oğlum.
[polis] Resmi kayıtlara göre Serap Yıldız 16 yaşında ölmüş.
Tutulduğu hastanede kaydı sahte kimlikle yapılmış.
Karışık bir durum var.
[gerilim müziği çalar]
[Atiye] Bu mu yani?
Bu kadar önemli bir şey bulduk ve sen gidiyor musun?
Yarın evleniyorum. Evet.
Aman iyi. Mutluluklar dilerim!
Bu, böyle olmaz. Çocuklarınla konuşman lazım.
Bu hayatta ne onlara sarılmadan daha önemli olabilir ki?
Anlamıyor musun? Erhan'ın sana ihtiyacı var.
Erhan'ın inanmaya ihtiyacı var.
Korkuyorum Atiye!
Ben korkağım.
Önce onları terk ettim. Sonra dönüp o hayatın içinde görünce
bensiz daha iyiler diye düşündüm. Korktum çünkü ben korkağım!
Hâlâ geç değil.
Günaydın.
Günaydın. Ellerine sağlık.
Ne yaptım ki?
Hişt! İyi misin?
Eh işte.
Abim evleniyor ya.
Benim bu hayatta bir tek abim var. O yüzden. Şimdi o da gidecek.
Hiçbir yere gitmez tatlım, merak etme.
Orası hiç belli olmaz vallahi.
Yarın hayatta olacağımız belli mi ki?
Pardon.
Ben annemi, babamı görmeden büyüdüm de.
[hüzünlü müzik çalar]
Tek hatırladığım abim.
Sonra Melek Anne, Serdar Baba
ve Ozan.
Çok seviyorsun değil mi?
Ozan benim çocukluk aşkım.
Küçükken hep, büyüyünce onunla evleneceğimi filan hayal ederdim.
Peki, sence abin Hannah'yı senin Ozan'ı sevdiğin gibi seviyor mu?
Abim...
Bence abim işinden başka pek kimseyi sevmiyor.
Hannah onu iyi idare ettiği için birlikteler.
Âşık falan olduğunu sanmıyorum.
Aşık olunca insanın gözünde bir parıltı olur ya...
O yok abimde, hiç olmadı.
Orada aradığı şey neyse bir an önce bulur umarım
çünkü onu hayatta tek mutlu edecek şey o.
Atik!
[Elif] Atik!
[duygusal müzik girer]
Düğüne geliyorsun değil mi?
Lütfen beni yalnız bırakma. Hem abimle de tanışırsın.
-Atik mi? -Hı.
-Gelirim tabii, seve seve. -[nefes verir] Sağ ol.
[hoparlörden enstrümantal müzik çalar]
Oo!
-Serdarcığım, nasılsın? Tebrikler. -Teşekkürler. Hoş geldiniz.
-Hoş geldiniz. Sağ olun. -Hoş geldiniz.
-Konuklar... -Ozan.
-Efendim baba? -Biraz yavaşla oğlum. Ha?
Niye? Sevgili manevi abimin düğününde içmeyeyim mi?
Kendine çekidüzen ver, tamam mı?
Abimlerle konuştum. Geliyorlar.
Elifçiğim, çok güzel olmuşsun. Allah bahtını da güzel etsin.
Hannah'dan sonra sıra sana gelecek, değil mi?
Ozan, sence de tam sırası değil mi?
Neyin sırası?
Elif yeni kreasyon hazırlıyor, bu sefer erkek, değil mi?
Ondan bahsediyorsun, değil mi Elif?
Kreasyon.
-[erkek] Hayırlı olsun. -Merhaba.
-Serdar. -[Serdar] Hoş geldiniz.
[kadın] Hayırlı olsun.
[derin nefes alır]
[Erhan] Kimsin sen? Adımı nereden biliyorsun?
[Atiye] Asıl sen kimsin Erhan Kurtiz?
[kapı çalar]
Geliyorlar!
[gizemli müzik çalar]
[davetliler tezahürat yapar]
Teşekkür ederim.
[hoparlörden caz müzik çalar]
Atik, çok güzel olmuşsun.
-Sayende, teşekkür ederim elbise için. -Ne demek, ne olacak?
Sen de nefis görünüyorsun.
Çok teşekkür ederim. Ben şimdi gidip geleceğim.
Sen keyfine bak, olur mu? Hemen geliyorum.
Tamam.
[gerilim müziği çalar]
Serdar Bey.
Ben, Atiye.
Çok memnun oldum Atiye.
[gerilim müziği yükselir]
Elif'in sizin gibi arkadaşları vardı da niye bugüne kadar tanıştırılmadık?
E, ben yurt dışındaydım, yeni geldim.
Hmm. Hoş geldiniz o hâlde, buyurun.
Babacığım, Atiye Hanım'a ben eşlik edeyim mi?
Böyle geç istiyorsan.
[Ozan] Teşekkürler.
Teşekkürler.
Atiye, ben seni niye aklımdan çıkartamıyorum?
Kimsin sen? Nereden çıktın?
[Elif İngilizce konuşur] Merhaba.
Çok yakışıklı oldun abi.
Orada seni çok seven bir kadın var.
Birazcık ona layık olsan.
Keşke annemle babam da seni böyle görebilseydi.
Güzel kardeşim, sen de harika görünüyorsun.
[İngilizce] Neyse...
Lütfen artık çok mutlu ol. Tamam mı? Hayat çok kısa.
Şu taşla, toprakla uğraşmayı lütfen bırak artık.
Ben biraz hava alayım.
Elif'i üzme.
[Erhan derin nefes verir]
[gerilim müziği çalar]
[gerilim müziği yükselir]
[doktor] Çocukların dosyası.
[doktor 2] Ailesi annenin cenazesini aldı ama çocuklar...
[Serdar] Merak etmeyin, ben her şeyle ilgileneceğim.
En azından Nazım bulunana kadar.
Sağ olun.
[Elif agular]
[duygusal müzik çalar]
Sen?
Üzgünüm oğlum.
Sizi yalnız bıraktığım için beni affet.
Neden yoktun?
Çok istedim. Çok istedim!
Ben hep sizi uzaktan seyrettim, sizi izledim.
Yanınıza gelmeyi o kadar istedim ki.
Ama ben yarımım. Benim aklım yarım.
Her şeyim yarım.
Ben size layık değilim.
Şimdi neden buradasın?
Beni Atiye ikna etti oğlum.
Defteri sana o verdi değil mi?
Başından beri biliyordun yaşadığını.
Erhan. Erhan.
Atiye'ye güven.
Yanındaki herkesten çok ona güven.
Atiye seni aradığın şeye götürecek. Ona güven.
-[Elif] Abi, seni bekliyoruz! -Geliyorum Elif, geliyorum! Geç sen içeri.
Kızım!
Bunca yıldan sonra bunu söylemek için mi geldin?
Yıllarca ortada yoktun.
Şimdi çıkmış, evleneceğim gün bana, "Bu kıza güven." demek için mi geldin?
Erhan. Ben...
Müsaadenizle, ailem beni bekliyor.
Erhan, onlar senin ailen değil. Lütfen bana inan.
Hannah da Serdar da sana yalan söylüyor. Onların başka bir amacı var.
Sen öldün.
Oğlum.
Değerli misafirler, sevgili ailem.
Bugün burada manevi oğlum
ve onun çok kıymetli nişanlısı Hannah'nın
hayatlarını birleştirme kararını kutlamak için toplandık.
Bugün içinde bulunduğumuz dünyada
aile olmak, anne baba olmak ne yazık ki mucize hâline geldi.
Erhan ve Hannah...
[Atiye nefes alır]
...yine de sevgilerini aile kurumu altında birleştirmek istediler.
Onlarla gurur duyuyorum.
Haklı.
Haklı tabii! Öldüm ben, öldüm! Hiç ortaya çıkmamalıydım.
Çok özür dilerim. Bu kadarını ben de kestiremedim.
Benden bu kadar.
Sana iyi şanslar.
Vaz mı geçiyorsun?
Ben vazgeçeli yıllar oldu.
Kendine iyi bak.
[kapı şiddetli çalınır]
Ozan!
Elif, sen ne yapmaya çalışıyorsun?
Bak.
Ben sana konuşacağım dedim. Niye laftan anlamıyorsun sen?
Ne?
-Çünkü artık sana inanmıyorum. -Neden?
Çünkü yıllardır yalan söylemekten çok yoruldum.
Ya Ozan çünkü bana söz vermiştin. Söz vermiştin bana, söz vermiştin!
Elif, çok üstüme geliyorsun bak. Yapma, tamam mı?
Ben mi senin üstüne geliyorum, ha?
-Ne dedim sana? Sonra konuşalım dedim. -Ben mi senin üstüne geliyorum Ozan?
Ben mi senin üstüne geliyorum? Dalga mı geçiyorsun benimle?
Elif! Sonra konuşalım dedim ya.
Birlikteyiz. Bak, birlikteyiz. Ne güzel değil mi?
-Yapma şunu. -Bak!
-Başkası bilse ne olur? -Yapma.
Başkaları öğrense ne olacak? Ne olacak evlensek?
Senin hiç söylemeye niyetin yoktu, değil mi?
Sen zaten hiç söylemeyi düşünmüyordun, değil mi Ozan?
-Ozan, özür dilerim! -Düş yakamdan!
[gerilim müziği çalar]
Elif?
İyi misin?
-Hmm? -Çok canım acıyor.
Ozan mı yaptı bunu?
-Neden sevmiyor? -[Atiye nefes verir]
Şşt.
[Elif öksürür]
O sevmeyi bilmiyor. Hiçbir zaman öğrenemedi.
Sen nereden biliyorsun ya? Sen Ozan'ı tanıyor musun ki?
Tanıyor musun?
Atiye.
[Atiye kusar ve öksürür]
[Elif] İyi misin?
[Atiye derin nefes alır]
Al.
Sağ ol.
İyi misin? Ne oldu?
Öf.
Burası çok kötü bir şey kokuyor. Almıyor musun kokuyu?
Sen...
[Atiye nefes verir]
...hamile olabilir misin?
[duygusal müzik çalar]