[hafif müzik çalar]
[gerilim müziği çalar]
Canım, acil bir işim çıktı, haber veremedim.
[Hannah] Neredesin?
Ne yapıyorsun? Söz vermiştin.
Yoldayım, çok sürmez, merak etme.
Erhan, nereye gidiyorsun?
Canım,
gelince anlatırım, tamam mı?
Şimdi kapatmam lazım.
Merak edecek bir şey yok.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Ne yapıyorsun?
Bizi bulmalarına engel oluyorum. Tabii hâlâ bulmadılarsa.
Ya, saçmalama, kim arayacak ki bizi?
Hâlâ anlamıyorsun, değil mi? Serdar!
Ya, hâlâ mı bu saçmalık?
Erhan, Serdar'ın elindeki yüzüğü görmedin mi?
Taşın üstündeki sembolün aynısı var.
Madem o taş 16 bin yıllık, Serdar nereden biliyor o zaman?
Bak, buraya bu geçitleri araştırmaya geldik, tamam mı?
Sonra Göbeklitepe'de taşı bulduğun yeri göstereceksin.
Başka da bir saçmalık duymak istemiyorum. Anlaşıldı mı?
Başüstüne!
[Hannah] Ne yapmamı istiyorsun?
Bana hiçbir şey söylemedi diyorum.
Belki de şüpheleniyor benden.
Toparlan.
Kayınpederinle tanışmaya gideceksin.
Nerede olduğunu o bilir.
Erhan'ın arkasından iş çevirmekten çok sıkıldım artık.
Neden ona her şeyi anlatmıyorsun?
Neyi anlatayım?
Erhan'ı neden manevi oğlun yaptığını,
Urfa'da aslında gerçekten ne aradığını,
beni neden Erhan'ın yanına soktuğunu.
Yeter!
İleri gidiyorsun Hannah!
Üzerine vazife olmayan şeylere burnunu sokma.
Ben Erhan'ı seviyorum ve artık ona yalan söylemeyeceğim.
Erhan'ı seviyorsan eğer
Atiye'yle nereye gittiklerini bulursun.
Yoksa onu sonsuza kadar kaybedeceksin.
[gerilim müziği çalar]
Sansar…
Atiye'nin peşine polisi tak.
Hakkında o kadar sağlam dosya hazırlat ki
kaçacak delik bulamasın.
Belki bunda bir şey buluruz. Nereden başlayacağımıza dair bir ipucu falan.
Babamı nereden tanıyorsun?
Tanımıyordum.
Elif'i uzaktan izlediğini fark edince takip ettim.
Elif'i uzaktan izliyordu demek, ha?
Vay be!
Süper baba, bravo!
Babana sinirlenmekte çok haklısın.
Ama unutma, sizi korumaya çalışmış.
Ya, boş versene!
Hem senin ne alakan var? Neden sana güvenmemi söyledi?
[Atiye] Ailelerimiz tanışıyor.
Senin babanla benim anneannem eskiden tanışıyorlar.
Nasıl yani?
Ne önemi var?
Buraya geçidi araştırmaya geldik, sonra Göbeklitepe'ye gideceğiz.
Babamın Göbeklitepe'de ne bulduğunu bilmiyorum.
Baban Göbeklitepe'de bir yer altı mağarası buldu.
O mağara…
Evet, o mağarada ne var Atiye?
Söylesem inanmayacaksın ki.
Ya, bir denesen, söylemeyi denesen.
Olmaz. Kendin görmen lazım.
[Erhan iç çeker]
Biz orayı mutlaka bulmalıyız Erhan. Yoksa...
Yoksa ne?
Yoksa bir daha bebek doğmayacak.
[gerilim müziği çalar]
Saçmalık ya, zırdelilik!
[Erhan] Benim ne işim var burada ya?
Söylediğin hiçbir şeyin tutarlı tarafı yok.
Sıyırmış gibi konuşuyorsun.
Ben de sana inanıp kalkıp buraya kadar geldim.
Kütüphanedeki haritayı, sembolü gördün.
Atiye, ben bilim adamıyım. Olgulara bakarım, kanıtlara bakarım.
Yıllardır kazıyorum ben o tepeyi,
kireç taşından başka bok bulmadım.
-Belki de yok öyle bir yer! -Var.
Tek hatırladığım, babamla olan birkaç anı.
Orası var.
Yanlış kişilerin eline geçtiği için kapandı. Deprem buna kanıt.
Tamam, şimdi gidiyoruz, bir şeyler yiyoruz.
Sonra İstanbul'a dönüyoruz. İstersen sen kal, balona falan binersin.
Sen o kadar taş kafalısın ki senin orayı bulman zaten mümkün değil.
İnanmıyorsun çünkü.
Mantığının dışında bir şey olabileceğine inanmıyorsun.
Bu kadar kibir çok fazla!
Ben mi kibirliyim ya?
Bildiğim her şeyi unutmamı ve sana inanmamı söylüyorsun!
Bir de ben mi kibirliyim?
Olamaz mı yani?
Bildiğimizin ötesinde başka gerçekler olamaz mı?
Kuantum fiziği mesela…
Evrenin başka yerinde başka olasılıklar var.
-Artık bu ispat edildi. -Tamam, bunun bizimle ne alakası var?
Bizimle şu alakası var Erhan.
Ben, işte o başka olasılıktan geldim.
[duygusal müzik çalar]
Bizim birbirimize âşık olduğumuz bir olasılıktan.
Ve karnımda senin çocuğunu taşıyorum.
Sen zırdelisin.
[müzik temposu yükselir]
Tamam, bunun bizimle ne alakası var?
Yok, haklısın. Bizimle hiç alakası yok.
[Mustafa iç çeker]
Hayırdır Osman, ne oldu?
Komiserim, acilen görmeniz gereken bir dosya var.
Gel.
Atiye'nin parmak izine eşleşme tespit edildi.
Bu ne ya?
[Mustafa] Hepsi adi suçlar.
Bunları Atiye yapmış olamaz.
Bütün merkezlere eşkâli verilmiş.
Jandarmaya, havalimanlarına, her yere. Bütün birimler peşinde şu an.
Bana bak Osman, onu önce ben bulmalıyım, tamam mı?
Bir şey duyarsan sadece bana haber vereceksin, tamam mı?
-Başüstüne komiserim. -Hadi.
Yer altı şehrinden mi başlasak acaba?
Yerin yedi kat altına uzanıyor.
Oradan başlasak bile bir yere varmamız zor.
Bunca zamandır olan heyelanlar, tektonik hareketler,
geçitlerin şeklini değiştirmiştir.
Evet ama yine de...
-Bir şeyler bulunabilir. -Senin burnun kanıyor.
Sağ ol.
[Atiye boğuk sesler duyar]
İyi misin?
İyiyim, iyiyim, merak etme.
İyisin, değil mi?
[Atiye] Evet.
Devamlı kullandığın bir ilaç var mı?
Yok ya, yol tuttu herhâlde.
Önemli değil.
[kuzular meler]
-Eminsin, değil mi? -Evet.
Kadir, sen misin?
Yok, benim adım Kadir değil. Benzettiniz herhâlde.
Yeniden mi doğdun be adam? Hiç yaşlanmamışsın.
Beyefendi, adım Kadir değil.
Kadirsin işte, Narlıkuyulu Koca Kadir.
Koca Kadir benim dedemdi. Ona benzettiniz herhâlde beni.
Ha...
[Yusuf] Hık demiş, burnundan düşmüşsün!
Neydi adın senin?
Erhan.
Hah ya! Erhan tabii!
Annenin mezarına mı geldin?
[geleneksel müzik çalar]
Annemin mezarı mı?
Yusuf Amca, hadi gidiyoruz. Hoş geldiniz.
Hoş geldiniz.
Sen buralı mısın?
E... Evet, burada doğdum.
Neden daha önce söylemedin?
Ne önemi var?
Çok önemi var Erhan! Demek ki senin de bir bağlantın var.
E, buraya kadar gelmişken annenin mezarını bir ziyaret etmesek mi?
[Melek] Ne oldu? Nedir acil olan?
Bunu Ozan'ın ceketinin cebinde buldum.
Kafayı dinlemeye gittiğini falan düşünmüyorum.
Ne bu?
Ne anlama geliyor?
Ozan size bir şey söyledi mi?
Yani yurt dışında nereye gittiğine dair bir şey söyledi mi?
Hayır.
Hayır, kafasını dinleyecekmiş.
Senden bunaldığını düşündüm.
-Öyle mi? -[Melek] Evet.
Atiye de ortada yok, sizce bu bir tesadüf olabilir mi?
Atiye nerede?
Vedalaştı, çekti gitti.
Aradım, ulaşılamıyor.
Atiye seni ararsa…
…sadece bana söyleyeceksin, tamam mı?
Anlaşıldı mı?
-[Atiye] Kaç yaşına kadar buradaydın? -Beş, altı. Elif daha doğmamıştı.
Hiç hatırladığın biri var mı, yaşayan bir akraban falan?
Hayır.
Annemin cenazesini alıp bizi yalnız bırakanları hiç merak etmedim.
[geleneksel müzik çalar]
Erhan, bu taraftan.
[köpek havlar]
[Nazım] Kimsin?
Nazım Bey...
Ben Erhan'ın karısıyım.
[kilit açılır]
Erhan'a ulaşamıyorum.
Bana yardım edebilecek tek kişi sizsiniz.
[Hannah] Lütfen.
Teşekkürler.
Kocamdan saatlerdir haber alamıyorum.
Ben çok endişeliyim.
Başına bir şey gelmiş olabilir diye düşünüyorum…
Erhan'ın peşinde olduğunun farkındayım.
Ama asıl mesele şu…
Başka kim onun peşinde?
Bu evin adresini sana kim verdi?
Ne demek istediğinizi gerçekten anlamadım.
Benden ne istiyorsun küçük hanım?
Eğer oğlumu gerçekten sevdiğine inanmamı istiyorsan
boşuna çeneni yorma.
[gerilim müziği çalar]
Açık oynayalım o zaman.
Ya bana Erhan'ın yerini söylersin ya da Elif'in hayatını tehlikeye atarsın.
Bu ne cüret?
Erhan'a söylememden korkmuyor musun?
Korkmuyorum.
Sen kimsin Nazım Kurtiz?
Erhan için bir hiç.
Onun hayatındaki yerin ne?
Kocaman bir boşluk.
Sana inanmaz ki!
Senin sözünün onun için hiçbir kıymeti yok.
Hatta senden nefret ediyor.
Elif'e zarar veremeyeceğini biliyorum.
Peki ya başkaları verirse?
Şimdi…
Ya bana Erhan'ın nerede olduğunu söylersin
ya da Erhan'a kardeşinin ölümünden sorumlu olduğunu anlatmak zorunda kalırsın.
Tıpkı annesinin ölümünden sorumlu olduğun gibi.
[gerilim müziği yükselir]
[Erhan] Anne.
Anne.
[duygusal müzik çalar]
Ne tuhaf.
Öyle söyleyince sanki…
…hâlâ hayattaymışsın gibi.
Babam hayatta.
Sen bunu biliyorsun.
Gerçi söyleyeceğim her şeyi biliyorsun ama
olsun.
O kadar çok düşündüm ki…
Keşke o depremde senin yerine ben…
Sanki bir değişimin ortasındayım.
Sanki hayatımdaki her şey…
…bir anda değişecekmiş gibi.
Bilmiyorum, hazır mıyım anne…
Ne güzel bir kadınmış!
Öyleydi.
Bu çiçekler bayağı taze.
Kim ziyaret ediyor olabilir sence?
[kadın] Kızım, dökeyim mi?
Dök teyzeciğim.
[Atiye] Sağ ol.
Bu çiçekleri bırakanı gördün mü?
Vallahi bir kadın gelip gidiyor.
Nasıl bir kadın?
Yaşlıca bir kadın. Yıldızlı kadın derler burada ona.
Yıldızlı kadın. Emin misin?
He, yıldızlı kadın.
-E, biz nerede buluruz onu? -Bilmiyorum ki.
Sağ ol teyze.
Sonunda başlayacak bir yer bulduk işte. Bence o kadını aramalıyız.
Sebep?
Yaklaş.
Ne oldu?
Isırmam, yaklaş.
Bak şuraya.
Ne var?
Şuraya.
Yıldıza benzeyen bir leke var orada yani. E?
O kadın bize bulmamız gereken yeri gösterebilir.
Şu an sana çok saçma geliyor, biliyorum ama azıcık güvensen.
Ya bütün Kapadokya'da bu kadını mı arayacağız şimdi?
[İlyas] Erhan!
Erhan, sen misin?
Nazım'ın oğlu Erhan sen, değil misin?
Evet, benim.
Ah, kurban olduğum!
Hoş geldin.
Hoş bulduk.
İlyas Usta ben, bildin mi? Hani Çömlekçi İlyas Amca?
[geleneksel müzik çalar]
İlyas Usta, sen nasıl buldun beni?
Kahvedekiler söyledi geldiğini.
Koştum, yettim.
Yıllardır seni bekliyorum be Erhan'ım.
Bende bir emanetin var.
Emanet mi?
Evet, emanet.
[gerilim müziği çalar]
[Serdar] Hayatım?
-Serdar. -Neredesin?
Buradayım.
-Ne bu? -Melek...
Bana hemen şimdi açıklayacaksın.
-Seni dinliyorum! -Tamam. Sakin ol.
Seninle paylaşamadığım bazı şeyler var Melek.
Ama bunlar
iş yaptığım kişilerle ilgili şeyler
ve lütfen…
[Melek eko hâlinde çınlama duyar]
…lütfen bunları bilmemeye devam et, olur mu?
Bu, Ozan'ın cebinden çıkan kâğıt.
Bu kâğıt, Serap'ın söyledikleri…
Anlamadığım bir şeyler oluyor.
Bana Ozan'ı bul.
Lütfen.
Bana oğlumu bul.
[telefon çalar]
Baksana.
-Alo? -[Hannah] Nerede olduklarını öğrendim.
[Erhan] Hiç değişmemiş burası.
Hayal meyal hatırlıyorum.
Erhan'ın çocukluğunu hatırlamanız ne güzel.
Hafızanız bayağı iyiymiş.
Unutulacak velet değildi ki Erhan.
Beş yaşında ya vardı ya yoktu…
…bütün kasabayı ayağa kaldırdı hayta.
Öyle mi? Ne yaptı?
-Teşekkürler. -Al.
Kayboldu.
Tam beş gün beş geçe hepimiz seferber olduk.
Aramadığımız yer, girip çıkmadığımız delik kalmadı,
bulamadık.
Rahmetli anacığın nasıl da perişan olmuştu.
Tuhaf, silmişim hepsini.
Sonra?
Tam beş gün sonra bulduk.
Mağaranın birinde.
Günlerce hiç konuşmadı.
Yemeden içmeden nasıl hayatta kalmış, anlayamadık hiçbirimiz.
Mağarada beş gün.
Sen benden de iddialıymışsın.
Hatırlamıyor musun?
Sonra dedikodular çıktı.
Kimileri…
…"Çocuk cin gördü." dedi.
Kimisi…
…"Ermişlere karışmış." dedi.
Ama o günden sonra sen her gün bana geldin.
[İlyas] Ve bunları yaptın.
"İlyas Amca, bunları sakla.
Bir gün mutlaka gelip alacağım." dediydin.
Yahu, beş yaşında veledin sözü dinlenir mi?
Ama o kadar ciddi söyledi ki
vallahi dinledim.
Gerçi o kadın da demişti.
"İlyas Efendi, Erhan'ın eli kulağında.
Emanetleri hazır et." dediydi.
Hangi kadın?
Şu, yüzünde dövmeleri var.
Ona burada yıldızlı kadın diyorlar.
Senin doğup büyüdüğün evde oturuyor.
[Melek] Çocukluğunu hatırlıyor musun Serap?
[Serap] Hangi birini?
[Melek] Mesela, en net hatıran hangisi?
İlk hatırladığın şey?
[Serap] Annemin Çoban Yıldızı'nın altında oturuşunu hatırlarım.
Oradan tepeye doğru bakışını.
Yedi, sekiz yaşlarındaydım herhâlde.
Bana Kapadokya Prensesi'ni anlatırdı.
İsiyas.
[Serap burnunu çeker] "Kimileri ona İsis der.
Doğum tanrıçası olarak bilinir.
Ve işte bu yıldız, onun geldiği yer." derdi.
[telefon çalar]
Evet?
[polis] Nevşehir ve civar karakollara ve jandarmaya haber verilmiş amirim.
Tamam, yakalanırsa derhâl haberim olsun.
[polis] Anlaşıldı.
[gerilim müziği çalar]
[gizemli müzik çalar]
[geleneksel müzik çalar]
Ne tuhaf,
sanki hiç onca zaman geçmemiş gibi.
Her şey olduğu gibi duruyor.
Nihayet gelebildiniz.
Anneanne!
Atiye'm!
[Atiye] Hayattasın, buradasın.
[Zühre] Oh!
Burası benim büyüdüğüm ev. Siz kimsiniz?
Sorularının cevabını alacaksın oğlum.
Önce oturun.
Yıllardır bekliyorum burayı.
Bir gün Erhan geri gelecek diye.
Burayı koruyup kollamam gerekiyordu
çünkü Küçük Erhan'ın hazinesi burada saklıydı.
[duygusal müzik çalar]
[Erhan] Bunları ben mi çizmişim?
[Zühre] Sen çizdin ya!
Çocukken kurduğun düşler onlar.
Henüz çocukken bu dünyadaki vazifeni bilirdin.
[Zühre] Sana kimse inanmadı, kimse dinlemedi.
Bir kişi hariç.
Baban Nazım.
O senin düşlerine inandı.
Sizi Urfa'ya götürdü
ve oranın kalbini buldu.
Ancak onu bazı yanlış kişilere teslim etti.
Babam lanetli mi? Yani siz de mi öyle düşünüyorsunuz?
Hayır, lanet diye bir şey yoktur.
Olan her şey hayırlıdır.
Şimdi buradasın.
Her şeyi yeniden değiştirmek elinde.
Elinizde.
Ruhuna sor.
O anlatacak sana hakikati.
Açıklayacak.
[Erhan] Bu ne demek?
Biz daha evvel tanıştık.
Ondan evvel de tanıştık.
Atiye ile sen…
Siz bu andan çok önce de tanıştınız.
Ne demek istediğinizi anlamıyorum.
Anlayacaksın.
Oraya geri dön.
Mağaraya. Ama nasıl bulacağız?
Âşıklar Vadisi'ne gidin.
Geçiş gün batarken açılacak.
Acele etmeniz lazım.
Fırtına başlamadan gidin.
[gerilim müziği çalar]
[Melek] Peki bütün bunların seninle ne ilgisi var Serap?
[Serap] "Onun bir de eşi vardı.
Biri dağların,
biri yer altının gizeminin peşinde.
Onların birleşmesiyle dünyanın rahminden bir çocuk doğdu.
O çocuk bize emanet." dedi.
"Ve vakti geldiğinde
yerin ve göğün gizeminin kapısını o aralayacak."
[Atiye] Buraya niye Âşıklar Vadisi diyorlar biliyor musun?
[Erhan] Evet. Hikâyeye göre,
yıllar önce burada iki tane köy varmış, birbirine düşman iki köy.
Bir köyden bir erkek, düşman köydeki bir kıza âşık olmuş
ve gizlice evlenmişler.
Düğün gecesi, kızın köyünden insanlar bunları basmış
ve çocuğu öldürmüşler.
Kız da sonra bu acıya dayanamayıp intihar etmiş.
Tanrılar bu işe çok kızmış
ve gökten bu vadiye taşlar yağdırmışlar.
Bu şekiller oluşmuş. Annem anlatırdı.
Küçükken beni buraya getirirdi.
Şaşkınsın, değil mi?
Hâlâ inanamıyorsun başına gelenlere.
Anlatsana.
Neyi?
Her şeyi.
Hani "Anlatsam inanmazsın." dediğin şeyler var ya, hepsini.
Emin misin?
Gün batımına kadar buradayız, değil mi?
[duygusal müzik çalar]
Onu ne ara aldın?
Baktım işimiz uzun,
sana da tahammül etmek zor.
Malum buraların da şarabı meşhur.
[gerilim müziği çalar]
Kimi arıyorsun?
Erhan'ı arıyorum. Karısıyım ben.
Erhan olması gereken yerde ama sen değilsin.
Lütfen yerini biliyorsanız söyleyin.
Kimsin sen? Ne yaptın?
Sana hakikati gösterdim.
Erhan'ın karısı benim, gerçek bu!
Şimdi yerini söyle!
Burayı yakarım.
Seni bu evin içine tıkar, burayı yakarım. Söyle yerini!
Yakmak, yıkmakla, zorla, hırsla, nefisle
sevmeyi aynı kefeye mi koyuyorsun?
[telefon titrer]
Hâlâ bir tercih yapma şansın var.
Sana yerini söyle dedim!
[Atiye] Toprağın altındaki o gizem, o mağara gerçek.
Ben oradaydım, orayı sevdiğim adamla bulduk.
E? Nerede peki şimdi bu adam?
Çok uzakta.
Eğer mağarayı bulabilirsem ona da ulaşabilirim.
Ya da belki de o beni hatırlar.
Orada bir mucize var Erhan.
Biliyorum, şu anda inanması zor.
[Atiye] Binlerce yıl önce yapılmış. Düşünsene, insanoğlunun
yerleşik hayata geçişinden binlerce yıl önce.
Gökyüzüyle bir bağ kurmak istemişler.
Belki tanrılarıyla konuşmak için
şimdi bile nasıl yaptıkları anlaşılamayan tapınaklar inşa etmişler.
[duygusal müzik çalar]
Ve sonra bir sebepten, bilinmeyen bir sebepten üzerini örtmüşler.
Alman Klaus Schmidt gelip keşfetmiş orayı.
İşte baban da onun başlattığı kazılara katılmış.
Buldukları şeyler en az 12 bin yıllık.
[Atiye] Bazıları oranın Adem ile Havva'nın cenneti olduğuna inanıyor.
Her şeyin ilk başladığı yer.
Oradaki tek dişi figür ne, biliyor musun?
Nedir?
Doğum yapan bir kadın.
Anlıyor musun?
Orada kazılar henüz başladığında o deprem olmuştu.
Benim geldiğim yerde orası yıllar önce bulundu.
İnsanlar orayı ziyaret edebiliyor.
Dünyanın her yerinden bilim adamları gelip incelemeler yapıyor gizemini çözmek için.
"Benim geldiğim yer." ne demek?
[Atiye] Hmm.
Belki zaman doğrusal değildir.
Belki bir olasılıkta olup biten diğerlerini de etkiliyordur.
Belki evrenin bir yerinde hepimizden milyonlarca var.
Bunu bana sevdiğim adam söylemişti.
Bir de ne demişti, biliyor musun?
"Ben sana âşık olmaya mecburmuşum."
Kim bu adam?
[Hannah] Erhan!
Hannah?
Hannah, sen ne arıyorsun burada?
Asıl senin ne işin var burada?
Bu kadınla, bir suçluyla.
[Erhan] Ne?
Ne demek bu?
Polis her yerde onu arıyor.
Yalan söylüyor.
"Polis her yerde onu arıyor." ne demek?
Bu kadın bir yalancı.
Hakkında dosyalar var, akli dengesi yerinde değil.
[gerilim müziği çalar]
-Atiye, doğru mu bu? -Tabii ki hayır.
[polis sireni çalar]
Bu siren sesleri ne o zaman?
[gerilim müziği giderek yükselir]
Atiye!
Hannah, sen nasıl buldun bizi?
Anlatacağım.
Daha doğrusu, Polis Amiri Mustafa Bey anlatacak.
Ah! Hayır, ne olur, bayılma.
Bayılma şimdi.
Polis Amiri Mustafa Bey.
Merhaba. Erhan.
-Merhaba, memnun oldum. Buyurun. -Ben de.
[Mustafa iç çeker]
Şuna bir göz atar mısınız?
[geleneksel müzik çalar]
Ne oluyor anlamıyorum anneanne.
Polis beni arıyor.
Bana suçlu diyorlar.
Başkaları ne derse desin,
senin kim olduğunu kendine hatırlatma vaktin geldi.
Farklı suretleri vardır herkesin.
Ruhun tekâmül yolculuğunda
farklı yollardan geçer.
Emniyet, Atiye'nin bazı seri suçlara karıştığına dair bulgular elde etmiş.
[Mustafa] Hırsızlık, adam kaçırma…
Benim buradaki yolum ne?
Aile mirasını sürdürmek.
Bizden çok evvele dayanan bir mirası.
Seni tepenin kalbine bağlayan o mirası
burada başkaları için koruman lazım.
Siz birbirinizi hatırladığınızda
her şey bambaşka olacak Atiye.
Erhan Bey, siz buraya tam olarak niye geldiniz?
E, biz araştırma yapmak için geldik.
Atiye bana yardımcı olabileceğini söyledi.
Tam olarak ne araştırdığınızı sorabilir miyim?
Maden.
Maden araştırmaları.
Hannah?
Bakın Erhan Bey,
ben Atiye'nin bu suçların hiçbirini işlediğine inanmıyorum.
Bunca yıllık polisim. Ben onun gözlerinin içine baktım.
Öyle biri değil o.
Gerçeğin ortaya çıkması için bana yardımcı olmanızı istiyorum.
[telsiz öter]
[polis] Şüphelinin yeri tespit edildi.
Çoban Yıldızı Sokak, numara 8.
[gerilim müziği çalar]
[polis] Etrafın sarıldı! Atiye Özgürsoy, teslim ol!
Anneanne, geldiler.
Polis! Aç kapıyı!
Atiye Özgürsoy, ellerin yukarda dışarı çık!
Etrafın sarıldı!
Atiye Özgürsoy, bu son uyarı!
Artık gitme vaktin.
Peki mağara? Geçit açılacak demiştin.
[gizemli müzik çalar]
Erhan için hâlâ bir şans var.
Geçit onu bekliyor. O hazır olunca buluşacaksınız.
-[kurşun sıkılır] -[Atiye çığlık atar]
Durun, ne yapıyorsunuz?
Çıkıyorum!
Anneanne, gel.
Gel şöyle, geç şöyle.
Dayan anneanne, ne olur dayan.
Teslim olma. Atiye, yuvaya dön.
Yuva mı?
Seni orada bekleyen biri var.
Urfa'ya…
[geleneksel müzik çalar]
[Atiye inler]
[ateş edilir]
Kes ateşi!
Lan kim size vur emri verdi, ha? Kafayı mı yediniz hepiniz!
-Ateş açmadık komiserim. -Kim açtı?
Şu taraftan geldi.
[gerilim müziği çalar]
Allah kahretsin.
[Erhan] Neredeydin?
[Hannah] Yalnız kalmaya ihtiyacım vardı.
Atiye'ye şimdi ne olacak?
Tutuklanıp hapse girecek.
Biz de hayatımıza devam edeceğiz.
[geleneksel müzik çalar]
Erhan, ne oluyor?
-Erhan! -Hey!
Erhan!
Dur!
Erhan!
[Erhan] Dur!
Bekle!
[gerilim müziği çalar]
[anima 2] Sen bu yola çıkmayı uzun zamandır bekliyordun.
Sen kimsin?
Hâlâ seni tutan ne?
Neyi hatırlamaktan bu kadar korkuyorsun?
[gizemli müzik temposu yükselir]
Merak etme kızım.
Baban bizi hatırlayacak.
Bizi bulacak.
Baban bizi hatırlamaya mecbur.