நாம் மூவரும் மீண்டும் சந்திப்பதெப்போது?
மழையிலா, இடியிலா, மின்னலிலா?
சண்டை சச்சரவு தீர்ந்தப் பிறகு.
போரில் தோல்வியும், வெற்றியும் கண்ட பிறகு.
எந்த இடத்தில்?
வறண்ட வெளியில்.
மாக்பெத்தை அங்கே சந்திப்போம். மாக்பெத்தை அங்கே சந்திப்போம்.
நன்மையெல்லாம் தீமையாம், தீமையெல்லாம் நன்மையாம்.
நாறல் காற்றும், பனியும் நமக்குத் திரிந்து சுற்ற உதவுமாம்.
வா, வீர நண்பனே.
நீ அங்கிருந்து வரும்போது கலகம் என்ன நிலையிலிருந்தது என்று அரசனுக்கு எடுத்துச் சொல்.
அது சந்தேகத்துக்கிடமாகத்தான் இருந்தது.
நீச்சலில் தேர்ந்த இருவர், ஒருவரை ஒருவர் நீந்தவிடாமல் தடுத்து, மூச்சுத் திணறி நிற்பது போலிருந்தது.
மாக்டொன்வால்ட் இரக்கமற்றவன்,
சண்டையில், விதியும் அவனுக்கு அனுகூலமாகப் புன்முறுவல் செய்தது,
கலகக்காரனுடைய காதலியைப் போல.
ஆனாலும், எல்லாம் இருந்தும் என்ன பலன்!
வீரன் மாக்பெத்... தன் பெயருக்குத் தக்கபடி, விதியையும் இகழ்ந்துச் சென்றான்...
வீரத் தேவதையின் சேவகனைப் போல ரத்தம் தோய்ந்து புகைந்து கொண்டிருந்த தன் வாளை வீசிக்கொண்டே,
ஒரு பாதையைச் செதுக்கி அமைத்து அக்கயவன் இருந்த இடத்தை அடைந்தான். ஒரு பாதையைச் செதுக்கி அமைத்து அக்கயவன் இருந்த இடத்தை அடைந்தான்.
தொப்புளிலிருந்து முகம் வரையில் அவனைத் துளைத்து, மசித்து, அவன் தலையை எடுத்து,
கோட்டைச் சுவரிலே வைத்துப் பொருத்தினான். அதுவரையில் அவனோடு இவன் கை குலுக்கவுமில்லை,
அவனை வழியனுப்பி, வாய் பேசவுமில்லை.
வீரத் தம்பி. மாண்பு மிக்கவன்.
நீதியானது, வீரம் என்ற படைக்கலம் பூண்டு,
எதிரிகளை முறியடித்ததோ இல்லையோ...
அந்தக் கணமே, நார்வே பிரபு, புதுப் படைகளோடும்
ஆயுதங்களோடும், மீண்டும் தாக்கினான்.
நமது படைத் தலைவர்கள், மாக்பெத்தும், பாங்கோவும் இதைக் கண்டு அஞ்சவில்லையா?
ஆமாம்.
கரிச்சான் குருவிகளைக் கண்டு கழுகுகளும், முயலைக் கண்டு சிங்கமும் அஞ்சுவது போல.
ஈரிரு மடங்கு வேகத்தோடு எதிரிகளைத் தாக்கு தாக்கென்று தாக்கினார்கள்.
எனக்குச் சொல்லத் தெரியவில்லை.
என் புண்கள் உதவியை நாடி ஓலமிடுகின்றன.
இறையருளால் அரசர் வாழ்க!
எங்கிருந்து வருகிறாய், சிற்றரசனே?
பேரரசே, ஃபைஃபிலிருந்து வருகிறேன், அங்கு நார்வே நாட்டுக் கொடிகள்
வானைப் பழித்துக் கொண்டு பறக்கின்றன, கொடிகள் வீசும் வாடைக் காற்றிலே நம்மவர்கள் சில்லிட்டுப் போகிறார்கள். வானைப் பழித்துக் கொண்டு பறக்கின்றன, கொடிகள் வீசும் வாடைக் காற்றிலே நம்மவர்கள் சில்லிட்டுப் போகிறார்கள்.
ஒரு பயங்கரமான பட்டாளத்தோடும், கோடோர் சிற்றரசனுடைய உதவியோடும், அந்தப் பெருந்துரோகி,
நார்வே அரசன் தொல்லை மிக்க கடும்போரைத் தொடங்கினான்.
ஆனால், மாக்பெத்தும், பாங்கோவும், கவசம் பூண்டு வந்து
அவனை நெருங்கி நேருக்கு நேர் சாடினார்கள்.
அடிக்கு அடி தந்து, படையைப் படைகொண்டு நொறுக்கி, பொங்கிவரும் வீரத்தை வலுவற்றதாக்கினர்.
சுருங்கச் சொன்னால்...
வெற்றி நமதேயாயிற்று.
மிக்க மகிழ்ச்சி.
கோடோர் சிற்றரசன் இனிமேலும் நம்மை வஞ்சிக்கலாகாது.
- முடியாது. - போ, அவனுக்கு மரண தண்டனை விதித்திருப்பதாக சொல்.
அப்படியே செய்கிறேன்.
அவனுடைய பழைய பட்டத்தை வீரன் மாக்பெத்துக்கு...
சூட்டியிருப்பதாகவும் சொல்.
நீ எங்கே போயிருந்தாய், அக்கா?
பன்றிகளைக் கொன்று கொண்டிருந்தேன்.
அக்கா, நீ?
நான் என்ன வைத்திருக்கிறேன் என்று பார்.
காட்டு, காட்டு!
இது ஒரு கப்பலோட்டியின் கட்டைவிரல். ஊரை நோக்கி வந்தபோது, கப்பல் கவிழ்ந்துவிட்டது.
முரசு, முரசு!
மாக்பெத் வருகிறானே.
ஆமாம்.
முறத்தில் மிதந்து போவேன் அங்கே
வாலையிழந்த எலி போலே அங்கே போவேன், அங்கே போவேன், அங்கே போவேன்.
காய்ந்து போன வைக்கோலாக அவனை வாட்டிவிடுகிறேன். காய்ந்து போன வைக்கோலாக அவனை வாட்டிவிடுகிறேன்.
சாய்ப்பு இறக்கியது போலுள்ள அவனுடைய இமைகளிலே...
இரவிலும் பகலிலும், உறக்கம் அணுகவொட்டாமல் தடுக்கிறேன்.
சபிக்கப்பட்ட மனிதனாக அவன் வாழட்டும்.
ஏழொடு ஒன்பதுக்கு ஒன்பது இரவும்
அவன் குன்றிக் குறுகிக் குலைந்து போகட்டும்.
மாயச் சகோதரிகள், மாறி யாடிச் சுற்றிடுவர்.
மலையும் கடலும் தாண்டுவர்.
மறித்தும் சுற்றி ஆடிடுவர்.
மூன்று தரம் உனக்காம், மூன்று தரம் எனக்காம்.
மிச்சம் மூன்று...
ஒன்பதுக்காம்.
நிறுத்து.
மந்திரம் முடிந்ததாம்.
நன்மையும், தீமையும் இப்படிக் கலந்து வந்த நாளை நான் கண்டதில்லை.
ஃபோரஸுக்கு போக இன்னும் எவ்வளவு தூரம்?
இவை என்ன? இவை அணிந்திருக்கும் ஆடை சருகு போல் உலர்ந்து,
அஞ்சத்தை ஏற்படுத்துகிறதே, மண்ணுலகப் பிராணிகளைப் போல் இல்லை என்றாலும் இங்கே உலாவுகிறார்களே!
உங்களுக்கு உயிர் இருக்கிறதா? உங்களிடம் கேள்வி கேட்கலாம் தானே?
பேச முடியுமானால், பேசுங்கள். நீங்கள் யார்?
வாழ்க மாக்பெத்.
கிளாம்ஸ் சிற்றரசே, வாழ்க!
வாழ்க மாக்பெத். கோடோர் சிற்றரசே வாழ்க!
வாழ்க மாக்பெத்.
அரச பதவி அடையப் போகிறவனே, வாழ்க!
நீங்கள் வெறும் கற்பனையா? அல்லது காட்டிக் கொண்டிருக்கும் வடிவத்துக்கு ஆதாரம் உண்டா? நீங்கள் வெறும் கற்பனையா? அல்லது காட்டிக் கொண்டிருக்கும் வடிவத்துக்கு ஆதாரம் உண்டா?
காலத்தின் வித்துக்குள் ஊடுருவிப் பார்த்து,
எந்த விதை முளைக்கும், எது முளைக்காது என சொல்ல முடியுமானால், என்னிடமும் பேசுங்கள்.
உங்கள் தயவைக் கோரி நிற்பவனோ, அல்லது உங்கள் வெறுப்புக்கு அஞ்சுபவனோ நான் அல்ல.
மாக்பெத்தைக் காட்டிலும் சிறியவன், எனினும் பெரியவன்.
அவனளவு மகிழ்ச்சியுடையவன் இல்லை, எனினும் அவனைக் காட்டிலும் மிக்க மகிழ்ச்சியுடையவன்.
நீ அரசனாகாவிட்டாலும், அரசர்களைப் பெறுவாய்.
வாழ்க மாக்பெத்தும் பாங்கோவும்.
மாக்பெத்தும் பாங்கோவும்.
வாழ்க.
அரைகுறைப் பேச்சுக்காரர்களே, கொஞ்சம் இருங்கள். எனக்கு இன்னும் சொல்லுங்கள்.
நான் கிளாம்ஸ் சிற்றரசன் தான், ஆனால், கோடோருக்கு எப்படி நான் சிற்றரசனாக முடியும்?
கோடோரின் சிற்றரசன் உயிரோடிருக்கிறான், ஆக்கத்தோடு வாழ்கிறான்.
அரசனும் ஆவேன் என்பதை நம்ப முடியவில்லையே.
இந்த விநோதச் செய்தி உங்களுக்கு எங்கிருந்து கிடைத்தது?
இந்தப் பாழும் வெம்பரப்பில் எங்களை நிறுத்தி, எதற்காக இப்படிக் குறி சொல்லி வாழ்த்தினீர்கள்?
நீரிலிருக்கும் குமிழிகளைப் போல், மண்ணுக்கும் குமிழிகள் உண்டு.
அந்தக் குமிழிகளைச் சேர்ந்தவைதான் இவை. எங்கே மறைந்துவிட்டன?
காற்றினுள், உருவமுடையவை போலத் தோன்றி, காற்றோடு மூச்சு கரைவது போல கரைந்துவிட்டன.
மறையாமல் இருந்திருக்கலாமே.
அவற்றைப் பற்றிப் பேசுகிறோமே, உண்மையிலேயே அவை இங்கிருந்தனவா?
அல்லது நம் பகுத்தறிவைச் சிறையிலிடும், பித்துக்கொள்ளி மூலிகையை நாம் தின்றுவிட்டோமா?
உன் மக்கள் அரசர்களாகப் போகிறார்கள்.
நீ அரசனாகப் போகிறாய்.
கோடோர் சிற்றரசனாகவும், வாசகம் அப்படியும் இருந்ததல்லவா?
ஆம். அப்படியேதான், அதே வாசகம் தான். ஆம். அப்படியேதான், அதே வாசகம் தான்.
யாரது?
மாக்பெத், உன் வெற்றியால் அரசர் பெருமகிழ்ச்சியடைந்தார்.
கலகக்காரர்களோடு போரிட்ட போது, நீ காட்டிய துணிச்சலைப் பற்றிய அறிக்கையை அரசர் படித்து,
அவருக்கு ஏற்பட்ட வியப்பும், நன்மதிப்பும் எது உனக்கு உரியது, எது அரசருக்கு உரியது என போட்டிபோட்டன.
உனக்கு நன்றி சொல்லும்படியாக அரசர் எங்களையனுப்பியிருக்கிறார்.
உன்னை அவர் முன் அழைத்து வரச் சொல்லியிருக்கிறார். உனக்கு ஊதியம் கொடுக்க நாங்கள் யார்?
பின்னால் கொடுக்கப்போகும் பெரு மரியாதைக்கு அச்சாரமாக,
உன்னைக் கோடோர் சிற்றரசன் என்று அழைக்கும் படி எனக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளார்.
இந்தப் புதுப் பதவியை ஏற்றுக்கொள்ளும், சிற்றரசரே. இந்தப் புதுப் பதவியை ஏற்றுக்கொள்ளும், சிற்றரசரே.
அந்தப் பதவி உமதாகிவிட்டது.
என்ன! பேயும் உண்மையைச் சொல்லுமோ!
கோடோர் சிற்றரசன் உயிரோடிருக்கிறானே. ஏன் எனக்கு இரவல் உடையை உடுத்துகிறீர்கள்?
சிற்றரசன் இன்னும் உயிரோடு தான் இருக்கிறான், ஆனால் அவனது உயிரோ,
கொடுந்தண்டனைக்கு உபட்டிருக்கிறது, அதை அவன் தாங்கிக்கொண்டிருப்பதே, பின்னால் இழப்பதற்காகத்தான்.
நார்வேயோடு சேர்ந்து சதி செய்தானோ,
அல்லது கலகக்காரர்களுக்கு மறைமுகமாக உதவிகளும் வசதிகளும் செய்தானோ,
அல்லது இரண்டு வகையாகவும் தன் நாட்டைக் கவிழ்க்க முனைந்தானோ, எனக்குத் தெரியாது.
ஆனால், அரசத் துரோகம் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டு, நிரூபிக்கப்பட்டுவிட்டது...
அது அவனைக் கவிழ்த்திவிட்டது.
உங்கள் சிரமத்துக்கு நன்றி.
கிளாம்ஸ் மற்றும் கோடோர் சிற்றரசன்.
இதற்கெல்லாம் மேலானது ஒன்று பின்னால் வரப்போகிறது. இதற்கெல்லாம் மேலானது ஒன்று பின்னால் வரப்போகிறது.
உன் மக்கள் மன்னர்களாவார்கள் என்று உறுதியளித்ததை நீ நம்பவில்லையா?
எனக்குக் கோடோர் சிற்றரசைக் கொடுத்தவர்களும் அவர்கள் தானே?
அதை அப்படியே நம்பிவிட்டால், கோடோர் சிற்றரசு இருக்கட்டும், அரசு கிரீடத்தையே பெற்றுவிடுவோம் என்ற
ஆசையை அது உனக்குத் தூண்டிவிடலாம்.
ஆனால், இது விநோதமாக இருக்கிறது.
ஆசை காட்டி நம்மைக் கெடுப்பதற்காக, தீமையின் கருவிகள் அடிக்கடி நம்மிடம்
உண்மையைப் பேசுகின்றன, சில்லறைக் காரியங்களில் நாணயம் காட்டி
நம்பிக்கையூட்டி, பின்னால் பெருங்காரியங்களில் நம்மைக் காட்டிக் கொடுத்து அமுக்கிவிடுகின்றன.
இயற்கைக்குப் புறம்பான சக்திகள் சொன்னதில், தீமையும் இருக்காது, நன்மையும் இருக்காது.
தீமை இருக்குமானால், உண்மையைச் சொல்லி என் வெற்றிக்கு ஏன் அச்சாரம் கொடுக்க வேண்டும்?
நான் கோடோர் சிற்றரசன் ஆகிவிட்டேனே.
நன்மையிருக்குமானால், என்னை மெய்சிலிர்க்கச் செய்து, நன்றாக இருக்கும் என் நெஞ்சு, இயல்பு மாறி,
என் விலா எலும்புகளில் மோதிக் கொள்வது போல தோன்றும் என் கற்பனைக்கு நான் ஏன் அடிமையானேன்?
தற்போதைய அச்சத்தைக் காட்டிலும், கற்பனையில் உற்பத்தியாகும் அச்சம் வலியது.
கொலை செய்ய வேண்டுமென்ற கருத்து என் கற்பனையில் மட்டுமே இருக்கிறது,
அது என் மனிதத்தனத்தை ஆட்டி வைக்கிறது, கற்பனை என்பது செயலை ஒரே அமுக்காக அமுக்கி விட்டது,
இருக்கிறதெல்லாம் போய்விட்டது, இல்லாதது மட்டுமே இருக்கிறது.
தற்செயலாக அரசனாகப் போகிறேன் என்றால், முயற்சியே இன்றி, கிரீடம் தானே வந்து என் தலையில் அமருமே.
வருவது வரட்டும்.
காலமும், நேரமும் வந்தால், எந்தத் தொல்லைக்கும் முடிவுண்டாகும்.
“நான் வெற்றியடைந்த நாளில் என்னை அவர்கள் சந்தித்தார்கள்.
நிலையாமையால் பீடிக்கப்படும் மனிதனுக்கு இருக்கும் அறிவைக் காட்டிலும்
சிறந்த அறிவு அவர்களுக்கிருக்கிறது என நான் உறுதியாக தெரிந்துகொண்டேன்.
அவர்களிடம் இன்னும் கேள்விகள் கேட்க வேண்டும் என்று
நான் தவித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் காற்றாக மாறி, காற்றுக்குள்ளேயே மறைந்தனர்.
இதைக் கண்டு அதிசயத்தில் மூழ்கி நின்றுகொண்டிருந்தபோது,
அரசரிடமிருந்து வந்த கடித்தில் “கோடோர் சிற்றரசனே” என்று சொல்லி அரசர் என்னைப் புகழ்ந்தார்,
இதற்கு முன்பே, இதே பட்டத்தை எனக்குச் சூட்டி அந்த மாயச் சகோதரிகள் என்னை வாழ்த்தினர்
அதோடு, “அரசனாகப் போகிறவனே, வாழ்க” என்று கூறி, இனி வரப்போகும் காலத்தையும் சுட்டிக் காட்டினார்கள். அதோடு, “அரசனாகப் போகிறவனே, வாழ்க” என்று கூறி, இனி வரப்போகும் காலத்தையும் சுட்டிக் காட்டினார்கள்.
ஆக்கத்தில் என் அருமைப் பங்காளியாயமைந்தவளே, இதை உனக்குத் தெரிவிப்பது நலம் என நினைத்தேன்.
உனக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட பெருமையை நீ அறியாதிருந்தால்,
அதையறிந்ததால் ஏற்படும் இன்பம் உனக்கு இல்லாமல் போய்விடுமல்லவா?
இதை உன் நெஞ்சத்தோடு ஒட்டி வைத்துக்கொண்டு மங்களமாயிரு."
நீங்கள் க்ளாமிஸாயிருக்கிறீர்கள், கோடோர் சிற்றரசனும் ஆகிவிட்டீர்கள்.
உங்களுக்கு வாக்களித்திருக்கிறார்களே, கட்டாயம் அதுவும் ஆகப்போகிறீர்கள்.
ஆனாலும், உங்களுடைய பண்பை நினைத்தால் பயமாக உள்ளது.
மனித இரக்கம் என்ற பால் ததும்பி வடியும் பண்பு அது. குறுக்குப் பாதையைப் பிடிக்கத் தெரியாத பண்பு.
பெரியவனாக வேண்டும் என்ற ஆசை உங்களுக்குண்டு.
ஆர்வம் இல்லாதவரும் அல்ல, ஆனால், தயக்கம் இல்லாமல் காரிய சாதனையில் இறங்க வேண்டும்.
நீங்கள் பேரார்வத்தோடு விரும்புவதைப் புனிதமான முறையில் அடைய விரும்புவீர்கள்.
மோசடி செய்யக் கூடாது என்று நினைப்பீர்கள், ஆனால், தப்பான வழியில் வெற்றி கிடைத்தாலும் விரும்புவீர்கள்.
என் ஆர்வத்தை உங்கள் செவியினுள் கொட்டி, என் நாவின் வீறுகொண்டு,
அந்தத் தங்க வளையத்துக்கும் உங்களுக்கும் இடையிலிருக்கும் இடையூறுகளை விலக்குகிறேன்.
விதியும் மாந்திரீகமும் சேர்ந்து உங்களுக்கு
முடிசூட்டுவதிலே முனைந்து நிற்கின்றனவே.
கோடோருக்குண்டான தண்டனை நிறைவேறிவிட்டதா?
என் அரசே.
அவன் சாகும் தருவாயில் அவனைப் பார்த்த ஒருவனிடம் நான் பேசினேன்,
கோடோர் தன் துரோகத்தை ஒளிவு மறைவில்லாமல் ஒப்புக்கொண்டதாகவும்,
தங்கள் மன்னிப்பைக் கோரியதாகவும், மனம் நொந்து குற்றத்துக்கு வருந்தியதாகவும் அவன் சொன்னான்.
வாழ்நாளில் அவன் செய்த மிகச் சிறந்த செயலே தன் வாழ்க்கையை துறந்தது தான்.
சாகப் பயின்றவன் போல், அவன் இறந்தான். அவனுக்கு ரொம்பப் பிடித்த தன் உயிரை
ஏதோ ஒரு அற்பப் பொருளை அலட்சியமாக எறிவது போலல்லவா அவன் எறிந்துவிட்டான். ஏதோ ஒரு அற்பப் பொருளை அலட்சியமாக எறிவது போலல்லவா அவன் எறிந்துவிட்டான்.
முகத்தைக் கண்டு அகத்தின் பண்பை உய்த்துணரும் கலை என்று ஒன்று இல்லாமல் போய்விட்டது.
அந்தக் கனவானிடத்திலே முழு நம்பிக்கை வைத்திருந்தேன்.
பெருமதிப்பிற்குரிய தம்பி.
நன்றி மறந்துவிட்டேன் என்ற உணர்வால் இப்பொழுதுகூட என் உள்ளம் பாரமாக உள்ளது.
எதை உனக்குக் கொடுத்தாலும், உன் தகுதிக்கு அது ஈடாகாது என்றே சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது.
என் அரசருக்குரிய தொண்டை நான் செய்யும்போது, அந்தத் தொண்டே எனக்கு ஊதியமாக அமைந்துவிடுகிறது.
உன்னை இங்கு வரவேற்கிறேன்.
உன்னை நட்டுவிட்டேன். நீ தழைத்தோங்கி வளர்வதற்காக நான் பாடுபடப்போகிறேன்.
சால்பு மிக்க பாங்கோ, நீ தகுதியில் குறைந்தவனல்ல,
புகழிலும் உனக்குக் குறைவில்லை,
உன்னை அணைத்து, என் இதயத்தோடு ஒட்டி வைத்துக்கொள்வேன்.
அங்கே ஒட்டி நான் வளர்வேனேயானால் அறுவடையில் பலன் தங்களுக்கே.
குறைவற நிறைந்து ததும்பும் என் இன்பங்கள்,
துன்ப நீர்த் துளிகளில் மறைந்துகொள்ளப் பார்க்கின்றன. துன்ப நீர்த் துளிகளில் மறைந்துகொள்ளப் பார்க்கின்றன.
மக்களே, உறவினர்களே, சிற்றரசர்களே,
மற்றுமுள்ள உற்றார்களே,
நம்முடைய மூத்த மகனாகிய மால்கோமுக்கு நம்முடைய அரசைக் கொடுக்கப் போகிறோம்...
இன்று முதல் அவனை
கம்பர்லேன்ட் இளவரசன் என்று அழைப்போம்.
இதைப் போன்ற மரியாதை அவனுக்கு மட்டுமல்ல, தகுதி உள்ளவர்களுக்கெல்லாம் உரிய விருதுகள் கொடுக்கப்படும்,
விண்மீன்களைப் போல, அவை அவர்கள்பால் ஒளி வீசிக்கொண்டு நிற்கும்.
இங்கிருந்து இன்வெர்னெஸுக்கு புறப்பட்டு, அங்கு உன்னோடு இன்னும் நெருங்கிப் பிணைத்துக்கொள்வோம்.
நான் தங்களுக்கு முன்னோடியாகச் சென்று, தங்கள் வருகையைச் சொல்லி,
என் மனைவியின் செவிக்குக் களிப்பூட்டுவேன், தங்கள் அனுமதியுடன் புறப்படுகிறேன்.
மதிப்பிற்குரிய கோடோர்.
நம்மை வரவேற்பதற்காக அவனது அக்கறை முன்கூட்டியே சென்றுவிட்டது, நாம் அவனை நோக்கிச் செல்வோம்.
அவன் ஒரு இணையற்ற உறவினன்.
கம்பர்லேன்ட் இளவரசன்.
அது நான் தடுக்கி விழவோ அல்லது தாண்டிச் செல்லவோ வேண்டிய ஒரு படி. அது நான் தடுக்கி விழவோ அல்லது தாண்டிச் செல்லவோ வேண்டிய ஒரு படி.
ஏனென்றால், என் பாதையில் அது நிற்கிறது.
விண்மீன்களே, உங்கள் கனல்களை மறைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
எனது ஆழ்ந்து இருண்ட விருப்பங்களின் மேல் அவை ஒளி வீசாது இருக்கட்டும்.
அரசர் இன்றிரவு இங்கு வருகிறார்.
அப்படிச் சொல்வதற்கு, உனக்கு என்ன பித்துப் பிடித்துவிட்டதா? உன் எஜமான் அவரோடில்லையா?
அது உண்மைதான். நமது சிற்றரசரும் வருகிறார்.
என் நண்பர் ஒருவன் அவரிடமிருந்து விரைந்து வந்திருக்கிறான்.
அவனைக் கவனி. உயர்ந்த செய்தியையல்லவா அவன் கொண்டு வந்திருக்கிறான்.
என் கோட்டைக்குள் வரப்போகும் டங்கனுடைய
இறுதி வருகையைக் காக்கைகூடக் கரகரப்போடு கரைந்து காட்டுகிறதே.
கொலைக் கருத்துக்களை வளர்க்கும் பூதங்களே, வாருங்கள்.
என் பெண்மையைத் திரிந்து,
உச்சியிலிருந்து உள்ளங்கால் வரை, கழிபெரும் கொடுமையால் என்னை நிரப்புங்கள்.
என் இரத்தைத்தை உறையச் செய்துவிடுங்கள்.
இரக்கத்தோடு என்னை இணைக்கும் வாசல்களை அடைத்துவிடுங்கள், இரக்கத்தோடு என்னை இணைக்கும் வாசல்களை அடைத்துவிடுங்கள்,
இயல்பாக நுழையும் கருணை, என் கொடிய எண்ணத்தைக் கெடுக்காதொழிக,
செயலுக்கும், அதன் விளைவுக்கும் இடையில் நின்று காவாதொழிக.
கொலைக்கு உடந்தையாயிருக்கும் சக்திகளே, என் மார்பில் புகுந்து,
முலைப்பாலைப் பித்தமாக மாற்றி உங்களுடைய வன்கண்மையின் துணை கொண்டு,
இயல்பான தீவினைக்கு ஏவல் புரியுங்கள்.
வா, இருண்டு திரண்டு இரவே, நரகத்தின் கரிய புகைப் போர்வையைப் போர்த்திக்கொண்டு வா,
என்னுடைய கூரிய கத்தி, தான் உண்டாக்கிய காயத்தையே பார்க்கலாகாது
சொர்கம், இந்த இருட்டுத் துப்பட்டி வழியாக எட்டிப் பார்த்து, "நிறுத்து, நிறுத்து" என ஓலமிடலாகாது.
க்ளாமிஸ் பெருந்தகையே.
கோடோர் சிற்றரசே, கோடோர் சிற்றரசே,
இருவருக்கும் மேல் பதவியில் இனி வாழப் போகிறவரே.
பேராக்கம் வரப்போவதை அறியாத இந்த நிகழ்காலத்திலும் உங்கள் கடிதங்கள் என்னைச் செந்தூக்காக
தூக்கிச் சென்றுவிட்டன, இனி வரப் போவதை நான் இக்கணத்திலேயே உணர்கிறேன்.
பேரன்பே.
டங்கன் இன்றிரவு இங்கு வருகிறார்.
இங்கிருந்து எப்பொழுது புறப்படுகிறார்?
நாளை என்று திட்டம் போட்டிருக்கிறார்.
இல்லை, அந்நாளைப் பகலவன் ஒரு நாளும் பார்த்தல் கூடாது.
என் சிற்றரசரே, உங்கள் முகம் புத்தகம் போலிருக்கே, அதைப் படித்தால், விபரீதச் செய்திகளை அறியலாம்.
காலத்தை ஏமாற்றுவதற்காக, காலத்திற்கேற்ற கோலம் போட்டுக்கெள்ள வேண்டும்.
உங்கள் கண்ணும் உங்கள் கையும், உங்கள் நாவும் நல்வரவு கூறிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.
குற்றமற்ற பூவைப் போல் காட்சியளித்து, அதற்கடியில் இருக்கும் பாம்பாக நீங்கள் நடந்துகொள்ள வேண்டும்.
வருகிறவருக்கு வேண்டிய ஏற்பாடுகள் செய்ய வேண்டும்.
இன்றிரவு நடக்க வேண்டிய பெருஞ் செயலை என்னிடம் ஒப்படைத்து விடுங்கள். இன்றிரவு நடக்க வேண்டிய பெருஞ் செயலை என்னிடம் ஒப்படைத்து விடுங்கள்.
இனி வரப்போகும் நாட்களில், நமக்கு அரச தோரணையையும், சர்வாதிகாரத்தையும்
நல்கப் போவது இன்றிரவில் செய்ய வேண்டிய செயலே.
தெளிந்த நோக்கத்தோடு இருங்கள்.
அல்லாடிக்கொண்டேயிருப்பது அச்சத்தின் அறிகுறி.
மற்றதையெல்லாம் என்னிடம் விட்டுவிடுங்கள்.
இந்த அரண்மனை இன்பமான இடத்தில் அமைந்திருக்கிறது.
இனிமையாக வீசுகின்ற இந்த மெல்லிய காற்று பூப்போன்ற நம் புலன்களுக்கு இங்கிதம் தருகின்றது.
கோவில்களில் சஞ்சாரம் செய்யும் மார்ட்லெட் பறவை, வேனிலின் விருந்தாளியாக வந்து,
இங்கு காதல் கூடு கட்டியிருக்கிறது, வான நாட்டின் மூச்சு,
மணம் பரப்பிப் பரவசப்படுத்தும் இடம் இது என்று அந்தப் பறவைக்குத் தெரியும்.
துருத்திக் கொண்டிருக்கும் எழுதகம், திண்டு, சந்து பொந்து, எங்கிருந்தாலும் சரி,
அது ஒவ்வொன்றிலும் இந்தப் பறவை ஒரு படுக்கையையும், குஞ்சுகளுக்கு ஊஞ்சல் தொட்டிலையும் கட்டியிருக்கும்.
அது வம்ஸ விருத்தி செய்கிற இடங்களில், மென்மையான பூங்காற்று இருப்பதை நான் கண்டிருக்கிறேன். அது வம்ஸ விருத்தி செய்கிற இடங்களில், மென்மையான பூங்காற்று இருப்பதை நான் கண்டிருக்கிறேன்.
நமக்கு விருந்தளிக்கும் அம்மாளிகையைப் பாருங்கள்.
எங்கள் பணிவிடை, ஒட்டிக்கு இரட்டிப்பாகவும் இரட்டிப்புக்கு இரட்டிப்பாகவும் இருந்தாலும்,
மேன்மை தங்கிய அரசர் விஜயத்தால் எங்கள் வீட்டிற்கு ஏற்பட்டிருக்கும் ஆழ்ந்து பரந்த பெருமைக்கு
இந்தப் பணிவிடையெல்லாம் ஈடாகாது.
கோடோர் சிற்றரசர் எங்கே?
அவருக்குப் பின்னால் புறப்பட்டாலும், அவருக்கு முன்பாக வந்து, அவரை வரவேற்க எண்ணினோம்.
ஆனால், அவர் நன்றாகச் சவாரி செய்கிறவர்.
அவர் காலில் அணிந்துள்ள குதிரைத்தார் முள்ளைப் போல,
கூர்மையான அன்பினால், எங்களுக்கு முன் இங்கு வந்து சேர்ந்துவிட்டார்.
உங்கள் கையைக் கொடுங்கள்.
அவரிடம் எங்களை அழைத்துச் செல்லுங்கள்.
அதைச் செய்து முடித்தவுடனேயே, முடிந்துவிடும் என்றால், அதை விரைவில் முடிப்பதே நலம்.
கொலையினால் ஏற்படும் விளைவுகளை விலங்கிட்டுத் தடுக்க முடிந்து,
அவருடைய சாவினால் மாத்திரமே வெற்றி கிடைத்துவிடுமானால்,
வெட்ட வேண்டியதுதான் பாக்கி, கிட்டுவதெல்லாம் கிட்டிவிடும், தொல்லையெல்லாம் தீர்ந்தும் விடும்.
இங்கே... இங்கே...
இம்மைக்கடலின் கரையில் நின்று, மறுமையில் ஏற்பட போவதைப்பற்றிக் கவலைப்படாமலிருக்கலாம்.
ஆனால், இங்கிருக்கும் போதே நமக்குத் தண்டனை கிடைத்து விடுகிறதே.
செங்குருதி தோய்ந்த பாடங்களையே நாம் கற்பிக்கிறோம், இந்தப் பாடங்கள்
ஆசிரியனையே வந்து தாக்கி அவனுக்கு அல்லல் தருகின்றன.
இந்த ஓரவஞ்சகமற்ற நியதி என்ன செய்கிறதென்றால்,
நாம் தயார் செய்து வைத்திருக்கும் நச்சுக்கோப்பையை நாமே வாய் மடுக்கும்படி செய்கிறது.
அவரோ இரட்டை நம்பிக்கையில் இங்கு வந்திருக்கிறார்.
ஒன்று, நான் அவருடைய உறவினன், அவருடைய பிரஜை,
அந்தச் செயலைச் செய்யாதே என தடுக்கிறது இந்த உறவு.
அவரை விருந்தாளியாக உபசரிக்க வேண்டும்,
அவர் கொல்லப்படாமல் தடுக்க வேண்டியது என் கடமை. நானே கொலைக்கத்தியைக் கையில் எடுக்கலாமா?
அதோடு, டங்கன் தன் பதவியை சாதுவாக நிர்வகித்து, தன் அதிகாரத்தைக் குற்றங்குறையின்றி
செலுத்தி வருகிறவர், அவர் செய்திருக்கும் அறச்செயல்கள்,
கந்தர்வர்களைப் போல் எழுந்து நின்று, அவருக்காகப் பரிந்து பேசி முழக்கமிடும்,
அவரைக் கொலை செய்த மாபாதகத்தை வன்மையோடு கண்டிக்குமே.
புதிதாகப் பிறந்த குழந்தை காற்றிலே அம்மணமாய்ப் பறப்பது போல, அல்லது
சொர்கத்தின் குழந்தை, கண்ணுக்கு தெரியாமல் காற்றில் குதிரை சவாரி செய்வது போல, இரக்கம் பரந்து போய்
அக்கொடிய செயலை கண்களில் வீசி உறுத்தி, கண்களில் நீர் பெருகிக் காற்றையே மூழ்கடித்துவிடுமே. அக்கொடிய செயலை கண்களில் வீசி உறுத்தி, கண்களில் நீர் பெருகிக் காற்றையே மூழ்கடித்துவிடுமே.
என் கருத்தை குத்தி முடுக்குவதற்கு, என்னிடம் வேறொரு முள்ளும் இல்லை...
என் பேராசையைத் தவிர, அதுவோ, தன்னை மீறித் தாவி, வேண்டாத பக்கத்தில் போய்ச் சாடுகிறது.
இப்போது என்ன? என்ன செய்தி?
அவர் சாப்பிட்டு முடிக்கப் போகிறார்.
அவர் என்னை வரச் சொன்னாரா?
வரச் சொன்னது உங்களுக்குத் தெரியாதா?
இந்தச் செயலை இன்னும் தொடர்ந்து நடத்த வேண்டாம்.
சற்று முன்தான் என்னை கௌரவப்படுத்தினார்.
பல விதமான மக்களுடைய நன்மதிப்பையும் நான் பெற்றிருக்கிறேன்,
புத்தம் புதிய பளபளப்போடு மின்னும் நன்மதிப்பை அணிந்துகொள்ளாமல்,
இவ்வளவு விரைவில் களைந்து எறிந்துவிடலாமா?
அப்படி ஆடையை அணிந்துகொண்ட போது, உங்களுடைய ஆசை குடி வெறியில் இருந்ததா?
பின்னர் அது உறங்கத் தொடங்கியதா?
விழித்த பிறகு, தயக்கமின்றியிருந்த அது இப்படிப் பசலை படர்ந்து வெளிறிப் போய்விட்டதா?
இது முதல், உங்களுடைய அன்பும் மேற்படியானது என்று கருதுவேன்.
நீங்கள் ஆசைப்படுகிற அதையே, செயலாலும், ஆற்றலாலும் அடைவதற்கு மாத்திரம் நீர் அஞ்சுகிறீரா? நீங்கள் ஆசைப்படுகிற அதையே, செயலாலும், ஆற்றலாலும் அடைவதற்கு மாத்திரம் நீர் அஞ்சுகிறீரா?
வாழ்வுக்கு அணி என்று நீங்கள் மதிக்கும் ஒன்றை விட்டுவிட்டு,
உங்களுடைய மதிப்பிலேயே நீங்கள் ஓர் கோழையென வாழப் போகிறீர்களா,
பூனை போல, "எனக்கு பயமாயிருக்கிறதே" என்ற உணர்வு "எனக்கு வேண்டுமே" என்ற ஆசைக்குக் துணை நிற்குமா?
சும்மா இரு.
மனிதனுக்கேற்ற செயலைச் செய்ய நான் துணிவேன். அதற்கு மேலும் செய்யத் துணிகிறவன், மனிதனேயல்ல.
அப்படியானால், இந்தத் திட்டத்தைப் பற்றி உங்களை என்னிடம் சொல்லச் சொன்னது ஒரு மிருகமா?
இதை செய்யத் துணிந்தபோது, நீங்கள் ஒரு மனிதனாயிருந்தீர்கள்.
உங்கள் நிலையிலிருந்து மேலோங்க நினைத்தபோது, அந்தளவுக்கு மனித தன்மையிலும் மேலோங்கி நின்றீர்கள்.
நான் முலையூட்டியிருக்கிறேன், என்னிடம் பால் குடிக்கும்
பச்சைக் குழந்தையிடம் நான் காட்டும் அன்பு எவ்வளவு இளக்கமானது என்று எனக்குத் தெரியும்.
உம்மைப் போல், நானும் ஆணையிட்டிருந்தேனேயானால்,
அக்குழந்தை என் முகம் நோக்கிச் சிரித்துக்கொண்டிருந்ததென்றாலும்,
என் முலைக்காம்பை அதன் பல்லற்ற ஈறிலிருந்து பறித்து, அதன் மூளையைச் சிதறடித்திருப்பேன்.
நாம் தோல்வியுற்றால்?
நாம் தோல்வியுற்றால்.
உம்முடைய துணிச்சலுக்கு முடிந்த அளவு முறுக்கேற்றினால், நாம் தோற்க மாட்டோம்.
இன்றையப் பயணத்தின் அலுப்பால் டங்கன் நன்றாக தூங்கும்போது,
அவருடைய மெய்காவலர் இருவரையும் நான் அழைத்து அவருடைய மெய்காவலர் இருவரையும் நான் அழைத்து
நன்றாக மதுவை குடிக்கச் செய்வேன், மூளைக்கு காவலனாக இருக்கும் நினைவு,
போதையில் வெறும் புகையாகிவிடும்,
பகுத்தறிவு குடியிருக்கும் இடமோ, வெறும் உலை மூடியாகிவிடும்.
பன்றி போல் அவர்கள் உறங்கும் போது, மதுவினால் அவர்களின் பண்புகள், செத்துக்கிடப்பன போல் கிடக்கும்.
இவ்வாறு பாதுகாப்பற்றிருக்கும் போது, நீங்களும் நானும், டங்கனை என்னதான் செய்ய முடியாது?
நாம் செய்யும் கொலைக் குற்றத்தை
அந்த காவலர்களே சுமக்கட்டும்.
நீ ஆண் குழந்தைகளையே பெற வேண்டும்.
ஏனெனில், அச்சமற்ற உன் வஸ்துவிலிருந்து ஆண்களைத் தவிர வேறொருவரையும் படைக்கலாகாது.
அந்தத் தூங்கு மூஞ்சிகளுடைய ஈட்டியையே பயன்படுத்தி,
அவ்விருவர் உடம்பிலும் ரத்தத்தால் குறி போட்டுவிட்டோமானால், அவர்களே அதைச் செய்ததாக
ஊரார் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்களா?
அவருடைய சாவுக்காக நாம் அழுது புலம்பி
அரற்றுவதைப் பார்க்கும்போது, வேறு விதமாக எண்ண எவனாவது துணிவானா?
நான் துணிந்துவிட்டேன்...
இந்தக் கொடிய செயலைச் செய்ய, என் உடம்பிலுள்ள கரணங்களையெல்லாம் ஒருமுகப்படுத்திவிட்டேன்.
நேர்மை வேடம் பூண்டு காலத்தை ஏமாற்ற வேண்டும். நேர்மை வேடம் பூண்டு காலத்தை ஏமாற்ற வேண்டும்.
பொய் நெஞ்சம் அறிந்ததைப் பொய்முகத்தால் மறைக்க வேண்டும்.
நிலா இறங்கிவிட்டது. கடிகாரம் மணியடித்ததைக் கேட்கவில்லை.
நிலா பன்னிரண்டுக்கு மறைகிறது.
அப்பா, மணி பன்னிரண்டுக்கு மேலாகிவிட்டது.
இதோ, என் வாளை வாங்கிக்கொள்.
சொர்கத்தில் சிக்கனம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
அங்குள்ள மெழுகுவர்த்திகள் அணைந்துவிட்டன.
ஒரு கட்டளை என்னை உருக்கைப் போல பாரமாக்கி உள்ளது, எனினும், எனக்கு தூக்கம் வரவில்லை,
அருட்சக்திகளே, செயலற்று இருக்கும் போது, இயல்பாக என்னுள் ஏற்படும்
தீய நினைவுகளை மட்டுப்படுத்துங்கள்.
- என்னுடைய வாளைக் கொடு, யாரது? - ஒரு நண்பன்.
என்ன, ஐயா, இன்னும் உறங்கவில்லையா? அரசர் படுத்துவிட்டார்.
என்றுமில்லாத மகிழ்ச்சியிலிருந்தார்,
உங்களுடைய வேலைக்காரர்களுக்குச் சிறந்த பரிசுகள் கொடுத்திருக்கிறார்.
விருந்தோம்பலில் சிறந்தவள் என்று பாராட்டி, உங்களுடைய மனைவிக்கு
இந்த வைரத்தை வழங்கியிருக்கிறார்.
எல்லாம் நன்மைக்கே.
நேற்றிரவு மூன்று மாயச் சகோதரிகளைப்பற்றி கனவு கண்டேன்.
உங்களுக்கு அவர்கள் சில உண்மையைக் காட்டியுள்ளார்கள்.
நான் அவர்களை நினைப்பதில்லை.
எனினும், உங்களுடைய நேரத்தில்
ஒரு மணி ஒதுக்கி வைக்க முடியுமானால், அந்தக் காரியத்தைப்பற்றி
சில வார்த்தைகள் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
அதைக் கேட்க தயாராக இருக்கிறேன்.
உங்களுக்கு அமைதி கிடைக்கட்டும்.
நன்றி, ஐயா, உங்களுக்கும்.
உன் எஜமானிடம் போய்,
என் பானம் தயாரானதும், மணியடிக்கும்படி சொல்.
பிடியை என் கைப்பக்கம் நீட்டிக்கொண்டு,
என் முன் தோன்றுவது ஒரு கத்தியா?
வா...
உன்னைப் பிடித்துக்கொள்கிறேன்.
உன்னைப் பிடிக்க முடியவில்லையே எனினும் இன்னும் என் கண் முன் நீ நிற்கிறாயே.
உணர்ச்சிக்குத் தெரிவது போல் காட்சிக்கும் புலப்படும் கொடுந்தோற்றம் இல்லையோ நீ?
அல்லது, நீ வெறும் மானசீகக் கத்தியா,
மூளைக்கொதிப்பிலே பிறந்த பொய்ப்படைப்பா?
நான் இப்போது உருவும் இந்த உடைவாளைப் போலவே...
வடிவத்தோடு கூடிய உருப்படியாக இருக்கிறாயே நீயும்.
நான் போன வழியிலே, நீ என்னை உறுதிப்படுத்துகிறாய்.
இதைப் போன்ற ஆயுதத்தை நான் பயன்படுத்த வேண்டுமென்று சொல்கிறாய்.
என் கண்களின் முட்டாள்தனத்தைக் கண்டு மற்றப் புலன்கள் எள்ளி நகையாடக்கூடும்,
அல்லது மற்ற புலன்களின் பெருமையெல்லாம் ஒருங்கே அமைந்திருக்க வேண்டும்.
இன்னும் உன்னை நான் பார்க்கிறேனே,
உன்னுடைய தகட்டிலும் கைப்பிடியிலும், முன்னில்லாத குருதித் துளிகள் தெரிகின்றனவே.
அப்படி ஒன்றுமே இல்லை.
அந்தக் குருதி தோய்ந்த கருத்துத்தான் என் கண்களுக்கு இப்படி சொல்லித் தருகிறது.
உறுதியோடு நிலையாக நிற்கும் பூமியே, என் காலடி சப்தத்தை நீ கேளாதிரு, ஏனெனில்,
சூழ்ந்து நிற்கும் அச்சத்தால் பீடிக்கப்பட்டு, உன் கற்கள், நான் இருக்குமிடத்தை உளறிக் காட்டிவிடும்.
நான் போகிறேன். அது முடிந்தது.
மணி என்னை அழைக்கிறது.
டங்கன், நீ அதைக் கேட்காதே, ஏனெனில், சொர்க்கத்திற்கோ, நரகத்திற்கோ...
உன்னை அழைத்துச் செல்லும் சாவு மணி அது.
பார்!
அமைதி. அமைதி.
ஆந்தையின் அலறல் அது,
சாக்குருவியின் பயங்கர, இறுதி வாழ்த்து.
அவர் அதைச் செய்துகொண்டிருக்கிறார்.
எது அவர்களுக்குப் போதையைக் கொடுத்ததோ, அது எனக்குத் துணிச்சலைக் கொடுத்திருக்கிறது.
அவர்களை அணைத்தது எதுவோ, அது எனக்குக் கனலை மூட்டிவிட்டது.
கதவுகள் திறந்து கிடக்கின்றன,
மிதமிஞ்சிச சாப்பிட்ட காவலாளர்கள் குறட்டைவிட்டுத் தம் கடமைகளை ஏளனம் செய்கின்றனர்.
ஆமென்.
அவர்கள் அருந்திய பாலில் மயக்க மருந்தைக் கலந்துவிட்டேன்,
அவர்கள் வாழப்போகிறார்களா அல்லது சாகப்போகிறார்களா என்பதைப் பற்றி
மரணமும், வாழ்வும் பூசலிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.
ஐயோ!
அவர்களை எழுப்பிவிடாதீர்கள், காரியம் முடியவில்லையே.
நம்மைத் திணறடிப்பது செயல் அல்ல, முயற்சியே.
பாருங்கள்!
அவர்களின் கத்திகளை தோதாக எடுத்துவைத்தேன். அவர் அவற்றை கவனிக்க தவறியிருக்க மாட்டார். அவர்களின் கத்திகளை தோதாக எடுத்துவைத்தேன். அவர் அவற்றை கவனிக்க தவறியிருக்க மாட்டார்.
என் கணவர்!
அந்தச் செயலை செய்துவிட்டேன்.
ஒரு சப்தமும் உங்களுக்குக் கேட்கவில்லையா?
- எப்பொழுது? - இப்பொழுது.
- நான் இறங்கி வரும்போதா? - ஆமாம்.
கவனி.
கண்ணராவிக் காட்சி இது!
அப்படிச் சொல்வது மடத்தனம்.
ஒருவன் தூக்கத்தில் சிரித்து,
மற்றொருவன் “கொலை!” என்று கத்தி, ஒருவரையருவர் எழுப்பிவிட்டார்கள்.
இதையெல்லாம் நான் நின்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்.
ஆனால் அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்து, மறுபடியும் தூங்கத் தொடங்கிவிட்டார்கள்.
இருவரும் ஒரே அறையில் இருக்கிறார்கள்.
“கடவுள் நம்மைக் காப்பாராக” என்று ஒருவன் கத்தினான்,
மற்றொருவன் “ஆமென்” என்றான்,
இந்தக் கொலைகார கைகளோடு என்னைப் பார்த்துவிட்டார்கள்.
அவர்களுடைய அச்சத்தை கேட்ட பிறகு, அவர்களுடைய பிரார்த்தனைக்கு “ஆமென்” என சொல்ல முடியவில்லை.
இதையெல்லாம் ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டாம்.
ஏன் என்னால் “ஆமென்” என சொல்ல முடியவில்லை?
இறைவனுடைய ஆசி தேவைப்பட்டபோது, “ஆமென்” என்ற சொல் என் தொண்டையை அடைத்துக்கொண்டு நின்றுவிட்டதே.
இச்செயல்களைப்பற்றி இப்படியெல்லாம் சிந்திப்பது தவறு.
அது நமக்குப் பித்துப் பிடிக்க வைக்கும். அது நமக்குப் பித்துப் பிடிக்க வைக்கும்.
“இனி ஒருகாலும் உறங்காதே. மாக்பெத் உறக்கத்தைக் கொலை செய்துவிட்டான்” என்று
ஒரு குரல் கேட்டது போல் தோன்றியது.
குற்றமற்ற உறக்கத்தை.
கவலைக் கந்தல்களைத் தைத்துச் சீர் செய்யும் உறக்கத்தை,
அன்றாட வாழ்வின் மரணமாயிருக்கும் உறக்கத்தை, அலுப்பைக் கழுவும் உறக்கத்தை,
புண்பட்ட நெஞ்சுக்கு மருந்தாய் இருக்கும் உறக்கத்தை, இயற்கைப் பேரன்னையின் செவிலியாய்,
- வாழ்க்கை விருந்தின் அமுதாய் இருக்கும் உறக்கத்தை. - என்ன சொல்கிறீர்கள்?
“ஒருகாலும் உறங்காதே” என்ற அந்த சத்தம் வீடெல்லாம் இன்னமும் கேட்கிறது.
“கிளாம்ஸ் உறக்கத்தைக் கொலை செய்துவிட்டான், ஆகையால், கோடோர் இனி உறங்கான்.”
“மாக்பெத் இனி ஒருகாலும் உறங்கான்.”
இப்படி கத்தியது யார்?
மாண்பு மிக்க சிற்றரசரே, மூளையைக் கலக்கும் காரியங்களைப்பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருந்தால்,
உங்களுடைய பேராற்றல் வீணாகிவிடும்.
போய்க் கொஞ்சம் தண்ணீர் கொண்டு வந்து உங்கள் கையிலிருக்கும் அசுத்தமான சாட்சிகளைக் கழுவுங்கள்.
அந்த இடத்திலிருந்த கத்திகளை எதற்காகக் கொண்டு வந்தீர்கள்?
அவற்றைக் கொண்டுச் சென்று, அந்தத் தூங்குமூஞ்சிக் காவலாளர்கள் மேல் ரத்தத்தைப் பூசுங்கள்.
ஒருகாலும் நான் போகமாட்டேன். நான் செய்ததை நினைத்தாலே பயமாக உள்ளது.
அதை மறுபடியும் பார்க்கும் துணிவு இல்லை.
முடியவே முடியாது.
கத்திகளை என்னிடம் கொடுங்கள். கத்திகளை என்னிடம் கொடுங்கள்.
உறக்கத்திலிருப்பவர்களும் செத்துப் போனவர்களும் சித்திரப்பாவைகளை ஒத்தவர்களே.
படத்திலுள்ள பேயைக் கண்டு அஞ்சுவதெல்லாம் குழந்தைகளுடைய கண்களே.
அவர் மீது ஒழுகும் ரத்தத்தை காவலாளர்கள் முகங்களிலே பூசி, குற்றம் அவர்களுடையது என்று தோன்ற வைப்பேன்.
என் கைகளுக்கு உங்கள் நிறம் வந்தது, ஆனால் உங்களை போல வெளுத்த இதயத்தோடு இருக்க வெட்கப்படுகிறேன்.
இந்த சப்தம் எங்கிருந்து வருகிறது?
ஒவ்வொரு ஒலியும் என்னை அச்சுறுத்துகிறதே, எனக்கு என்ன ஆகிவிட்டது?
எந்தக் கைகள் இங்கு வந்திருக்கின்றன? அவை என் கண்களைப் பிடுங்கி எடுக்கின்றனவே.
என் கையிலுள்ள ரத்தத்தைக் கழுவி சுத்தம் செய்ய வருண பகவானுடைய சமுத்திரத்தால் தான் முடியுமா?
முடியாது, என்னுடைய இந்தக் கையிருக்கிறதே, இது ஏழேழு கடல்களுக்கும் குருதிச் செவ்வண்ணம் ஏற்றி,
வெறும் பச்சையாயிருந்ததை ஒரே சிவப்பு மயமாக்கிவிடும்.
என் செயலை நினைப்பதைக்காட்டிலும், என்னையே மறந்து நிற்பதே மேல்.
கதவைத் தட்டி டங்கனை எழுப்பு. கதவைத் தட்டி டங்கனை எழுப்பு.
உனக்கு அந்த சக்தி இருக்கிறதல்லவா.
சரியான இடிதான் இது.
வாசலில் ஒருவன் வாயில் காப்போனாயிருந்தால்,
திறவுகோலைச் சுற்றிச்சுற்றிக் கிழடுதட்டிப் போவான்.
டக், டக்!
சாத்தான் மேல் ஆணையிட்டுக் கேட்கிறேன், யாரது?
ஆக்கம் வரப் போகிறது என்ற எதிர்பார்ப்பில் தற்கொலை செய்த விவசாயி இவன்.
நேரம் அறிந்து வா. இங்கு வேண்டிய அளவுக்கு வேர்க்கும்.
டக், டக்.
இவன் ஒரு பசப்புக்காரன், தராசின் இருதட்டிலும் இருந்து, எந்தத் தட்டுக்கும் எதிராக ஆணையிடுவான்,
ஆனால் சொர்க்கத்தை வஞ்சிக்க இவனால் முடியவில்லை.
உள்ளே வாடா, பசப்புக்காரா.
டக், டக். யார் அங்கே?
குன்னிக் குறுகிய பிரெஞ்ச் சராயிலிருந்தும் துணி களவாடிய ஆங்கிலேய தையல்காரன் வந்திருக்கிறான்.
வா, தையால்காரா, இங்கு உன்னுடைய இஸ்திரிப் பெட்டிக்குச் சூடு ஏற்றலாம்.
டக், டக். கொஞ்ச நேரம்கூட சும்மா இருக்க முடியாதோ!
ஓ, ஆனால், இங்குள்ள குளிர், நரகத்தில்கூட இருக்காது.
இனிமேல் இந்தச் சாத்தான் சேவையை என்னால் செய்ய முடியாது. சீக்கிரம்!
இந்தக் காவலன் ஞாபகமிருக்கட்டும்.
தம்பி, இன்னும் படுத்திருக்கிறாயே, இரவில் தாமதமாக படுத்தாயா, என்ன?
ஆம், ஐயா, இரண்டாவது சாமக்கோழி கூவும் வரை, குடித்துக்கொண்டிருந்தோம்.
ஐயா, மூன்று காரியங்களுக்கு முனைப்பைக் கொடுக்கிறது குடி.
- என்ன மூன்று காரியங்கள்? - மூக்கு சிவத்தல், உறக்கமும் சிறுநீரும் பெருகுதல்.
ஐயா, அது காமத்தை ஊட்டவும் செய்கிறது, ஒழிக்கவும் செய்கிறது.
அது ஆசையைக் கிளப்புகிறது, ஆனால், செயலைப் பிடுங்கிக்கொள்கிறது.
எனவே, மிதமிஞ்சிய குடி காமத்தை தூண்டி, ஏமாற்றி, ஆற்றலைக் கொடுத்து ஆற்றலை அழிக்கவும் செய்கிறது.
அவனைத் தூக்கி நிறுத்தி, காலை வாரிவிடுகிறது, அவனுக்கு ஆர்வத்தையும், சோர்வையும் தருகிறது.
அவனை நிற்கும்படி செய்து, நிற்காமல் இருக்கும்படியும் செய்கிறது. அவனை நிற்கும்படி செய்து, நிற்காமல் இருக்கும்படியும் செய்கிறது.
கடைசியில் அவனை ஏமாற்றித் தூங்கவைக்கிறது, அவன் படுத்தபின், அவனை விட்டுப் பிரிகிறது.
நேற்றிரவு குடி போதையில் படுத்ததாக நினைக்கிறேன்.
இருவருக்கும் வணக்கம்.
மதிப்புக்குரிய சிற்றரசே, அரசர் விழித்துவிட்டாரா?
இன்னும் இல்லை.
அதிகாலையில் அவரை வந்து பார்க்கும்படி கட்டளையிட்டார். ஒரு மணிநேரம் தாமதமாகிவிட்டது.
கட்டளைப்படி, அவரைப் பார்க்கச் செல்கிறேன்.
அரசர் இன்றே போகிறாரா?
ஆம். அரசர் அப்படித்தான் தீர்மானித்திருக்கிறார்.
இந்த இரவு ஒழுங்கீனமாக இருந்தது.
நாங்கள் படுத்திருந்த இடத்திலே, காற்றடித்து புகைக் கூண்டுகள் விழுத்தன.
காற்றிலே ஒப்பாரிச் சப்தம் மிதந்து வந்தது. காற்றிலே ஒப்பாரிச் சப்தம் மிதந்து வந்தது.
விபரீதமான சாவுக் குரல்கள் கேட்டன. தீ விபத்துக்களும், குழப்பங்களும், நாச
நாச காலத்துக்கேற்ற புதுப்புது துர்நிகழ்ச்சிகளும் நிகழப்போவதாக அசரீரி வாக்குகள் கடிந்து முழுங்கின.
ஏதோ ஒரு பேரில்லாப் பறவை...
- அரசே? - ...இரவெல்லாம் அழுது ஓலமிட்டது.
பூமி, கோபத்தால், நடுங்கியது என்று சிலர் சொல்கிறார்கள்.
முரட்டு இரவுதான்.
பயங்கரம், பயங்கரம், பயங்கரம்!
இதைக் கற்பனை செய்யவோ, விவரிக்கவோ இதயத்தாலும், நாவாலும் முடியாது.
- என்ன விஷயம்? - குழப்பம் தன் கை வரிசையை காட்டிவிட்டது.
தீட்டு நிறைந்த கொலை, கும்பாபிஷேகம் செய்யப்பட்ட இறைவனுடைய புனிதக் கோயிலுள் புகுந்து,
பெரு வாழ்வையே திருடிக்கொண்டு போய்விட்டது.
அரசரையா நீ குறிப்பிடுகிறாய்?
பள்ளியறைக்குள் சென்று புது கோர்கோனைக் கண்டு கண்களைக் குருடாக்கிக்கொள்ளுங்கள்.
என்னைப் பேசச் சொல்லாதீர்கள். போய்ப் பார்த்துவிட்டு, அதன் பின் நீங்களே பேசுங்கள்.
எழுங்கள்! எழுங்கள்! ஆபத்து மணியை அடியுங்கள்!
கொலையும் துரோகமும்!
சவக்குழியிலிருந்து எழுந்து, ஆவிகளைப் போல நடந்து சென்று, இந்தக் கொடுமையை ஏறிட்டுப் பாருங்கள்! சவக்குழியிலிருந்து எழுந்து, ஆவிகளைப் போல நடந்து சென்று, இந்தக் கொடுமையை ஏறிட்டுப் பாருங்கள்!
பாங்கோ, டொனால்பெய்ன், மால்கோம், எழுந்திருங்கள்!
எழுங்கள், எழுங்கள்! ஊழியின் வடிவத்தைப் பாருங்கள்!
மால்கோம்! பாங்கோ!
இந்நிகழ்வுக்கு, ஒரு மணி நேரம் முன்பே நான் செத்திருந்தால்...
என் வாழ்வு புனித வாழ்வாக இருந்திருக்குமே.
இக்கணம் முதல், சாவுக்கு
பொருள் இல்லை என்றாகிவிட்டது. எல்லாமே வெறும் விளையாட்டு பொம்மைதான்.
என்ன நடந்தது,
வீட்டில் உறங்குகிறவர்களை எல்லாம் எழுப்பி, ஏன் இப்படி கத்துகிறீர்கள்?
- புகழும் அருளும் செத்துவிட்டன. - சொல்லுங்கள்!
வாழ்வினின்றும் கள்ளை இறக்கியாகிவிட்டது,
மொந்தையில் மிஞ்சியிருப்பதெல்லாம் வெறும் மண்டிதான்.
பாங்கோ. பாங்கோ.
நம் அரசர் கொலையுண்டார்.
ஐயோ, பாவம்!
- என்ன, எங்கள் வீட்டிலா? - எங்கு நடந்திருந்தாலும் இது கொடுமைதான்.
- என்ன தப்பு, நடந்துவிட்டது? - உயிரோடிருந்தும், தெரியாமலிருக்கிறாயே.
உன்னுடைய ரத்தத்தினுடைய மூலாதாரம் அடைத்துவிட்டது. உன்னுடைய ரத்தத்தினுடைய மூலாதாரம் அடைத்துவிட்டது.
அதன் ஊற்று வறண்டு போயிற்று.
உன்னுடைய அப்பா...
கொலை செய்யப்பட்டுள்ளார்.
யாரால்?
அவருடைய பள்ளியறையிலிருந்தவர்கள் அதைச் செய்திருப்பது போல் தெரிகிறது.
அவர்களுடைய கைகளிலும் முகங்களிலும் ரத்த அடையாளங்களிருந்தன.
இருந்தாலும், கோபத்தால் அவர்களைக் கொன்றுவிட்டேனே என்று அவர்களுக்கும் இரங்குகிறேன்.
- ஏன்? - எதற்காக அப்படிச் செய்தீர்கள்?
ஒரே கணத்திலே விவேகத்தோடும், வியப்போடும், அடக்கத்தோடும்,
சீற்றத்தோடும், ராஜபக்தியோடும், பற்றற்ற நிலைமையோடும் யாரால் இருக்க முடியும்?
ஒருவனாலும் முடியாது.
என்னுடைய முரட்டு அன்பு, தயங்கித் தயங்கி செயல்படும், என் பகுத்தறிவைத் தாண்டி ஓடிவிட்டது.
இங்கேதான் டங்கன் கிடந்தார்,
அவருடைய வெள்ளி மேனியிலே, தங்க ஜரிகை போல ரத்தக் கறையோடு கிடந்தார்.
அவரது காயங்கள் இயற்கையின் உடைப்பை ஒத்திருந்தன, அவற்றை பார்த்தால் அழிவை வரவேற்று நிற்பன போலுள்ளன.
அதோ, அங்கே நின்றார்கள் கொலையாளிகள், கொலைச் செயலைக் காட்டிக் கொடுக்கும் நிறங்களிலே அதோ, அங்கே நின்றார்கள் கொலையாளிகள், கொலைச் செயலைக் காட்டிக் கொடுக்கும் நிறங்களிலே
தோய்ந்து நின்றார்கள், ஆண்மையற்ற அவர்களுடைய கத்திகளிலும் ரத்தக் கறையிருந்தது.
அன்புள்ள இதயமும், அதில் அன்பை வெளிக்காட்டுவதற்கான வீரமும் உடையவன்
எவனாவது தன்னை அடக்கிக் கொண்டு சும்மா இருக்க முடியுமா?
சீமாட்டியை பாருங்கள்.
குளிரால் நமக்குக் கெடுதி ஏற்படும். ஆகையால் முழு உடையணிந்து உடம்பைப் போர்த்திக் கொள்வோம்,
பிறகு, நாம் எல்லோரும் கூடி,
இந்தப் பாதகச் செயலைப் பற்றிய விசாரணையை மேலும் நடத்துவோம்.
இக்காரியத்தில் மிகவும் நெருங்கிய சம்பந்தம் உடைய
நாம் ஏன் வாயை மூடிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்?
இங்கிருந்து விரைந்து போய்விடுவோம்.
- நம் கண்ணீர் இன்னும் பக்குவமாகவில்லை. - நாம் அவர்களுடன் சேரக்கூடாது.
படாத துயரத்தை வெளிப்படுத்துதல் என்பது, போலி மனிதனுக்கு எளிது.
- நான் இங்கிலாந்திற்குப் போகிறேன். - நான் அயர்லாந்திற்குப் போகிறேன்.
நம்மை இவ்வாறு பிரித்து வைக்கும் விதியே, நம் இருவரையும் பாதுகாக்கும். நம்மை இவ்வாறு பிரித்து வைக்கும் விதியே, நம் இருவரையும் பாதுகாக்கும்.
நாம் இருக்கும் இடத்திலோ...
மனிதர்களுடைய சிரிப்பில் குத்துவாள்கள் இருக்கும்.
உறவு நெருங்கிவந்தால், கொலையும் நெருங்கி வரும்.
எய்யப்பட்ட இந்தக் கொலைகார அம்பு இன்னும் தன் குறியை அடையவில்லை.
அக்குறியிடமிருந்து தப்பி நம்மைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
ஆகவே, உடனே குதிரையேறுவோம். விடைபெறும் அருமைப்பாடுகளை விடுத்து உடனே நழுவிவிடுவோம்.
உத்தம மாக்டஃப் இதோ வருகிறார்.
உலகம் இப்பொழுது எப்படி இருக்கிறது, ஐயா?
இந்தப் பாதகச் செயலைச் செய்தது யார் என்று தெரிந்துவிட்டதா?
மாக்பெத்தால் கொலை செய்யப்பட்டார்களே அவர்கள்தான்.
ஐயோ, இதனால் அவர்களுக்கு என்ன நன்மை?
கூலிக்காகச் செய்திருக்கிறார்கள்.
மால்கோமும் டொனால்பெய்னும்
அரசரின் இரு மகன்களும், கம்பியை நீட்டிவிட்டார்கள்.
இதனால் திருட்டுத்தனமாக ஓடிப்போனவர்கள் மீது சந்தேகம் விழுகிறது.
அப்படியானால், அரச பதவி அநேகமாக மாக்பெத்துக்குக் கிட்டிவிடும் அல்லவா?
அவரை அரசர் என்று குறிப்பிட்டாகிவிட்டதே, பட்டாபிஷேகத்திற்காக டன்சினேனிற்கு போயிருக்கிறார்.
நீங்களும் டன்சினேனிற்கு போகிறீர்களா?
இல்லை, தம்பி, நான் ஃபைஃபிற்குப் போகிறேன்.
நல்லது...
நான் அங்கே போகிறேன்.
ஆம், அங்கே எல்லாம் சரியாக நடக்கிறதா என்று நீங்கள் பார்த்துக்கொள்ளலாம்.
புத்தாடையை விட, பழைய ஆடை உடம்போடு சொகுசாக ஒட்டிக்கொள்ளட்டும்.
அவன் ஒரு முட்டாள் அவன் ஒரு முட்டாள்
ஹே-ஹோ, காற்றே மழையே
தனக்கு கிடைப்பதையே அவன் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்
தினமும் மழை வருவதால்
எழுபது ஆண்டுகளாக நடந்ததையெல்லாம் நான் நன்றாக நினைவில் வைத்திருக்கிறேன்,
இந்தக் கால கட்டத்தில்,
எத்தனையோ பயங்கரமான நிகழ்ச்சிகளையும், விசித்திரமான காரியங்களையும் பார்த்திருக்கிறேன்.
ஆனால், நான் இதுவரை பார்த்ததையெல்லாம் ஒன்றுமில்லை என்றாக்கிவிட்டது நேற்றிரவு நடந்த காரியம்.
தந்தையே.
வானத்தைப் பாருங்கள்,
அது மனிதனின் செயலால் வேதனையுற்றது போல, ரத்தம் தோய்ந்த நாடக, மேடையை நோக்கிப் பயமுறுத்துகிறது. அது மனிதனின் செயலால் வேதனையுற்றது போல, ரத்தம் தோய்ந்த நாடக, மேடையை நோக்கிப் பயமுறுத்துகிறது.
கடிகாரக் கணக்குப்படி, இது பகல்தான்,
ஆனாலும் இருண்ட இரவு, வான வீதியிலே பயனிக்கும் ஒளி விளக்கின் கழுத்தைத் திருகி அணைக்கிறது.
உயிர் கொடுக்கும் ஒளி பூமியைத் தொட்டு முத்தமிட்டுக் கொண்டிருக்க வேண்டிய வேளையில்,
பூமியின் வதனம் இருட்டில் புதைந்து கிடக்க காரணம், இரவு உச்சத்திலிருப்பதாலா
அல்லது பகல் வெட்கித் தலை குனிந்ததாலா?
நிகழ்ந்துவிட்ட நிகழ்ச்சியைப் போல், இதுவும் இயல்புக்கு மாறாக இருக்கிறது.
சென்ற செவ்வாய்க்கிழமையன்று கம்பீரமாக ஓங்கி உயரப் பறந்துகொண்டிருந்த ஒரு பருந்தை,
எலி தின்னும் ஆந்தை அடித்துக் கொன்றது.
அதிசயத்திலெல்லாம் அதிசயம் என்னவென்றால், அழகும், வேகமும் நிறைந்த
டங்கனுடைய அபூர்வமான குதிரைகள் இயல்பில்,
திரிந்து, கட்டு மீறி, லாயத்தை நொறுக்கி, இடக்குப் பண்ணிக்கொண்டு வெளியே பாய்ந்தன,
கீழ்ப்படிய மறுத்து, அவை முரண்டிக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்த போது,
மனிதவர்க்கத்தோடு அவை போரிட முனைந்தது போலிருந்தது.
அவை ஒன்றையென்று தின்று கொள்கின்றன என்று சொல்கிறார்களே. அவை ஒன்றையென்று தின்று கொள்கின்றன என்று சொல்கிறார்களே.
இப்பொழுது உனக்கு எல்லாம் கிடைத்துவிட்டது.
அரசன், கோடோரின் சிற்றரசன்,
கிளாம்ஸ்...
அந்த விசித்திரப் பெண்கள், குறி சொன்னதெல்லாம் கிடைத்துவிட்டது.
இது கிடைப்பதற்காக நீ நிறைய அக்கிரமம் செய்திருக்கிறாய் என பயப்படுகிறேன்.
எனினும் இந்தப் பதவியெல்லாம் உன் வழி வந்தவர்க்குக் கிடையாதென்றும்,
நானே பல வேந்தர்களுக்குத் தந்தையாகவும், மூல வேராகவும் இருப்பேன் என்றும் சொல்லப்பட்டது.
அவர்களுடைய வாக்கு மாக்பெத்துக்குப் பலித்தது போல்...
எனக்கும் பலிக்குமேயானால், அதில் உண்மையின் ஒளியிருக்கிறது...
அவனுக்குப் பலித்தது, எனக்கு மாத்திரம் பலிக்காமலா போகும்?
எனக்கு மாத்திரம், நம்பிக்கையும், எழுச்சியும் ஊட்டாமலா இருக்கும்?
ஆனால், போதும் இதைப் பற்றிய பேச்சு.
இதோ நம் தலைமை விருந்தினர்.
அவரை மறப்போமேயானால், நம் பெருவிருந்திலே ஒரு சொட்டை விழுந்தது போலாகும்,
எல்லாம் பொருத்தமற்றுப் போய்விடும்.
இன்றிரவு ஒரு விருந்து நடத்தப் போகிறோம். நீங்களும் கலந்துக்கொள்ள வேண்டும் என கேட்டுக்கொள்கிறேன். இன்றிரவு ஒரு விருந்து நடத்தப் போகிறோம். நீங்களும் கலந்துக்கொள்ள வேண்டும் என கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
பிற்பகலில் சவாரி போகிறீர்களா?
ஆமாம், உத்தமப் பிரபு.
ஆக்கமும், உண்மையும் வாய்ந்த தங்கள் ஆலோசனையை
இன்றைய மந்திராலோசனை சபையில் கேட்க வேண்டும் என்றிருந்தேன்.
ஆனால் நாளை கேட்டுக் கொள்கிறேன்.
வெகு தூரம் சவாரி போகிறீர்களா?
பிரபு, இதிலிருந்து விருந்து வரை இருக்கும், நேரமளவு நான் சவாரி செய்ய வேண்டும்.
என் குதிரை வேகமாகப் போகவில்லை என்றால்,
இருண்ட இரவிடமிருந்து ஓரிரண்டு மணிநேரம் நான் கடன் வாங்க வேண்டியிருக்கும்.
விருந்துக்குத் தப்பிவிடாதீர்கள்.
மாட்டேன், பிரபு.
நம்முடைய கொலைகாரத் தம்பிகள் இங்கிலாந்திலும், அயர்லாந்திலும் ஒளிந்துக்கொண்டு,
தம்முடைய குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ளாமல் இருப்பதாக கேள்விப்படுகிறோம்.
அதைப்பற்றி நாளை பேசுவோம்,
அரசியல் காரியங்களைப் பற்றியும் நாம் கலந்து பேச வேண்டியிருக்கிறது.
குதிரை ஏறிப்போய் வாருங்கள். இரவில் வந்துவிடுங்கள்.
ஃப்ளியான்ஸும் கூட வருகிறானா?
ஆமாம். பிரபு.
உங்கள் குதிரைகள் விரைவாகவும், உறுதியோடும் போகட்டும்.
அவற்றின் முதுகுகளில் ஏறுங்கள்.
போய் வாருங்கள்.
அந்த ஆட்கள் பக்கத்தில் இருக்கிறார்களா?
இருக்கிறார்கள், பிரபு.
நாம் கலந்து பேசியது நேற்றல்லவா?
- ஆமாம். - பிரபுவே.
சரி, அப்படியானால், என் பேச்சையெல்லாம் சிந்தித்துப் பார்த்திருப்பீர்கள் அல்லவா?
கடந்த காலத்தில் பாங்கோ தான் உங்கள் ஆக்கத்தைக் கெடுத்தவன்,
குற்றமற்ற நான் அதற்குப் பெறுப்பென்று
நீங்கள் தவறாக எண்ணியிருக்கிறீர்கள்.
நம்முடைய முந்திய கூட்டத்தில் இதை உங்களுக்கு சான்று காட்டி நிலை நாட்டியிருக்கிறேன்,
எவ்வாறு போலிப் பேச்சால் ஏமாற்றப்பட்டீர்கள், ஏமாற்று கருவிகள் எவை, கருவிகளைப் பயன்படுயது யார் என்ற
புதிரான கேள்விகளுக்கெல்லாம் விளக்கம் கொடுத்தேன், இந்த விளக்கத்தைக் கேட்ட
அரைகுறைப் பிறவிகளும், மந்தமான அசடுகளும் கூட, “இதெல்லாம் பாங்கோதான் செய்திருக்கிறான்”
என்று முடிவு கட்டியிருப்பார்கள்.
நீங்கள் அதை எங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தினீர்கள்.
ஆம், அதற்கு மேலும் சொன்னேன், அதைப்பற்றி பேசவே இப்போது கூடியிருக்கிறோம். ஆம், அதற்கு மேலும் சொன்னேன், அதைப்பற்றி பேசவே இப்போது கூடியிருக்கிறோம்.
இந்த வாய்ப்பை நழுவ விடும் அளவுக்கு உங்கள் உள்ளத்திலுள்ள பொறுமை அவ்வளவு மேலோங்கி நிற்கிறதா?
உங்களைப் புதைக்குழிக்கே...
கொண்டு தள்ளி, உங்கள் மக்களை என்றென்றும் வறுமையிலாழ்த்திய இந்த நல்ல மனிதனுக்கும்,
அவனுடைய சந்ததிகளுக்கும் பிரார்த்தனை செய்யுமளவு வேதப்படிப்பிலே ஆழ்ந்தவர்களா நீங்கள்?
நாங்கள் மனிதர்கள், பிரபு.
ஆம். உங்களை மனிதர்கள் என்றே பட்டியலில் குறிப்பிட்டிருக்கிறது.
பட்டியலில், ஆக்கம் கெட்ட மனிதர்களாக இல்லாமல், தனித் தகுதி பெற்றவர்களாக பதியப்பட்டிருந்தால் சொல்லுங்கள்.
அந்த வேலையை உங்களிடம் ஒப்படைப்பேன். அதைச் செய்து முடித்தால்,
உங்களுடைய பகைவன் தொலைந்து போவான்.
பிரபு, உலகத்தில் அடிபட்டு மிதிபட்டவன் நான்,
உலகம் எனக்குச் செய்திருக்கும் கொடுமையை நினைத்து சீறிக் கொந்தளித்துக் கொண்டு நிற்கிறேன்,
ஆகவே, இந்த உலகத்தைப் பழி வாங்க, எதையும் செய்யக் காத்திருக்கிறேன்.
நான் விதியோடு போராடி,
பெருந்தொல்லைகளுக்கு ஆளாகிச் சோர்ந்து போனவன், அதனால் என் உயிரையே பணயமாக வைத்து
சூதாடத் தயாராயிருக்கிறேன், ஒன்று, என் வாழ்வு திருந்தட்டும் அல்லது அடியோடு தொலையட்டும்.
பாங்கோ தான் உங்களுடைய பகைவன் என்பது உங்கள் இருவருக்கும் தெரியும்.
ஆமாம், பிரபு. ஆமாம், பிரபு.
எனக்கும் அவன் தான் பகைவன்.
எனக்குப் பாழும் அயலான் அவன்.
அவன் உயிருடனிருக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடமும், என் அந்தரங்க வாழ்வை பாழாக்குகிறது,
என் அதிகாரத்தின் வன்மையினால், அவனை என்னுடைய பார்வையினின்றும் துரத்தித் தள்ளுவது,
என் இச்சை என்று சொல்லிச் சாதித்துவிடலாம், ஆனாலும் நான் அப்படிச் செய்யக்கூடாது.
ஆகவேதான், உங்கள் உதவியை நான் நாடுகிறேன், ஊரார் கண்ணுக்குத் தெரியாமல்,
இந்தச் செயலுக்குத் திரை போட்டு மூட வேண்டும், இதற்குத் தகுந்த காரணங்கள் இருக்கின்றன.
பிரபு, நாங்கள் தங்கள் கட்டளையை நிறைவேற்றுவோம்.
எங்களது உயிருக்கு என்ன ஆனாலும்...
உங்கள் மூலமாக உங்கள் ஆன்மா மிளிர்கிறதே.
இன்றிரவே அந்த காரியம், அரண்மனைக்குக் கொஞ்ச தூரத்திலேயே நடந்தாக வேண்டும்.
என் மேல் சந்தேகம் ஏற்படா வண்ணம் செய்து முடிக்க வேண்டும்.
அவனைப் போக்கடிப்பதும் எனக்கு மிக அவசியம்,
அவனுடைய மகன், ஃப்ளியான்ஸுக்கும், அந்த இருண்ட நேரத்தில் அதே கதி கிடைக்க வேண்டும்.
நாங்கள் முடிவு கட்டிவிட்டோம், பிரபு.
தனித்திருந்து ஒரு முடிவுக்கு வாருங்கள்.
பாங்கோ அரசவையிலிருந்து போய்விட்டாரா?
ஆம், அம்மணி, ஆனால் இன்றிரவு திரும்புகிறார்.
எப்படி இருக்கிறீர்கள், பிரபு?
ஏன் தனிமையிலிருக்கிறீர்கள்? வேதனை தருகின்ற
கற்பனைகளோடு தோழமை பூண்டும், செத்தவர்களோடு சாக வேண்டிய,
கருத்துக்களோடு பழகிக்கொண்டுமிருப்பானேன்?
திருத்த முடியாததை மறந்துவிட வேண்டும்.
நடந்தது நடந்துவிட்டது.
பாம்பை நாம் புண்படுத்தியிருக்கிறோமே ஒழிய, கொல்லவில்லை.
புண் ஆறிய பின் அது மீண்டும் பழைய ஆற்றலைப் பெற்று,
கெடுதியைச் செய்த நமக்கு அதன் விஷப் பல்லால் மறுபடியும் கேடு ஏற்படுத்தலாம்.
செத்தவர்களோடு நாம் சேர்ந்துவிடுவதே மேல், நமக்கு அமைதி கிடைக்கும் என்றுதானே
அவர்களை சாகடித்து அவர்களுக்கு அமைதி கொடுத்தோம், ஆனால் அமைதியற்ற வெறியிலே நாம் இருக்கிறோமே! அவர்களை சாகடித்து அவர்களுக்கு அமைதி கொடுத்தோம், ஆனால் அமைதியற்ற வெறியிலே நாம் இருக்கிறோமே!
டங்கன் அவனுடைய கல்லறைக்குள் இருக்கிறான்.
வாழ்க்கையென்ற வலிப்பு நிறைந்த காய்ச்சல் ஓய்ந்து, அவன் சுகமாக உறங்குகிறான்.
துரோகம் தன்னால் செய்யக்கூடிய கேட்டையெல்லாம் செய்து தீர்த்துவிட்டது, ஈட்டியோ, நஞ்சோ,
உள்நாட்டு வஞ்சனையோ, வெளிநாட்டின் படையோ... ஒன்றுமே, இனி அவனைத் தொட முடியாது.
இருக்கட்டும், அருமைப் பிரபு.
இன்றிரவு வரப்போகும் உங்கள் விருந்தாளிகளோடு கலகலப்பாகவும், மகிழ்வோடும் உறவாடுங்கள்.
ஐயோ, என் அருமை மனைவியே, என் உள்ளமெல்லாம் தேளாக இருக்கிறதே.
பாங்கோவும், அவனுடைய ஃப்ளியான்ஸும் இன்னும் உயிரோடிருக்கிறார்கள், தெரியுமா.
வேந்தனுக்குரிய இயல்பு அவனிடமிருக்கிறது என்பதை நினைத்துத்தான் அஞ்ச வேண்டியிருக்கிறது.
எதற்கும் துணிந்தவன் அவன்.
அவனது அச்சமற்ற உள்ளத்திலே, விவேகம் குடியிருக்கிறது,
அவனுடைய வீரத்தை, விவேகம் வழிநடத்துவது, அவனுக்குப் பாதுகாவலாகவும் அமைந்துள்ளது.
அவனைத் தவிர, வேறு யாருக்கும் நான் அஞ்ச மாட்டேன்.
இதையெல்லாம் விட்டுவிடுங்கள்.
அந்தச் சகோதரிகள் எனக்கு அரச நாமம் சூட்டிய போது, அவன் அவர்களைக் கடிந்து பேசி,
தன்னிடம் உரையாடும்படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான். தன்னிடம் உரையாடும்படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான்.
அப்போது, தீர்க்கதரிசிகளைப் போல, "நீ ஒரு அரச பரம்பரைக்குத் தந்தை" என்று அவனை வாழ்த்தினார்கள்.
என் தலையிலே அவர்கள் ஒரு பயனில்லாக் கிரீடத்தைச் சுமத்தினார்கள்,
என் கையிலே ஒரு மலட்டுச் செங்கோலைச் செருகினார்கள்,
என் வயிற்றுப் பிள்ளைகளுக்கு இவை கிடைக்காமல், என் வழியில் பிறக்காத
ஒருவனின் கை இவ்விரண்டையும் பிடுங்கிக்கொள்கிறதே.
அப்படியானால், பாங்கோவின் மக்களுக்காக, நான் என் உள்ளத்தைத் தீட்டுப்படுத்திக் கொண்டேன்.
அவர்களுக்காக அருள் கனியும் டங்கனைக் கொன்றேன்.
அவர்களுக்காகத்தான் அமைதி நிறைந்த என் இதயத்தினுள்ளே கொடிய வெளுப்பை ஊற்றினேன்.
நித்திய ஆபரணமான என் ஆன்மாவை மனித இனத்தின் பகைவனிடம் ஒப்படைத்தேன்,
இதெல்லாம் அவர்களை அரசர்களாக்குவதற்காக!
பாங்கோவின் வித்துக்களை அரசர்களாக்க!
அவர்கள் என்றென்றைக்கும் இருக்கப் போகிறார்கள்.
அவர்களும் தாக்குதற்குரியவர்கள் தான் என்று
நினைக்கும்போது, கொஞ்சம் நிம்மதி ஏற்படுகிறது. ஆகையால், நீ சுகமாயிரு.
இருண்ட மாடங்களில் பறக்கும் வெளவால் சிறகடித்து முடிப்பதற்கு முன்,
சாணியில் பிறக்கும் வண்டு முணுமுணுத்துக் கொண்டே, ஹெக்கேட்டின் கட்டளைப்படி,
கங்குலின் கடைசிக் கொட்டாவி மணியை அடிப்பதற்கு முன்,
அச்சுறுத்தும் நிகழ்ச்சியன்று நிகழப்போகிறது. அச்சுறுத்தும் நிகழ்ச்சியன்று நிகழப்போகிறது.
என்ன நடக்கப் போகிறது?
என் காதலே, செயல் நடந்த பின் நீ அதை பாராட்டப் போகிறாய்.
நடந்து முடியும் வரை, அது என்னவென்று தெரியாமலேயே இரு.
உணர்ச்சி மிக்க இரவே, வா,
பரிவும் மென்மையும் நிறைந்த பகலின் கண்களைத் துணியால் கட்டு.
ரத்தம் தோய்ந்த, கண்ணுக்குத் தென்படாத
உன் கையால் என்னைப் பயமுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் அந்தப் பெருந்தளையைத் துண்டுதுண்டாகக் கிழித்தெறி.
ஒளி மங்குகிறது.
காட்டிலிருக்கும் கூட்டை நோக்கிக் காகம் சிறகடித்துச் செல்கிறது.
பகலுக்கேயுரிய நல்லனவெல்லாம் உறங்கத் தலைசாய்க்கின்றன,
இரவின் இருண்ட சக்திகள் விழித்துத் தம் இரையை நோக்கி முனைகின்றன.
நீ என் பேச்சைக் கேட்டு வியப்படைகிறாய். ஆனால் கொஞ்சம் பொறுத்திருந்து பார்.
தொடங்கிவிட்ட தீயசெயல்கள், தீமையின் சக்தியால் வலுப்பெறுகின்றன.
உன்னை யார் எங்களோடு சேரச் சொன்னது?
மாக்பெத்.
நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும், நமக்கு இடப்பட்ட கட்டளையையும்
அப்படியே சொல்கிறான், ஆகையால், அவனை சந்தேகப்பட வேண்டாம்.
அப்படியானால், எங்களோடு சேர்ந்து நில்.
ஒரு வெளிச்சம், ஒரு வெளிச்சம்!
ஹே, எங்களுக்கு ஒரு விளக்கைக் கொடு.
இன்றிரவு மழை பெய்யும்.
அது பெய்யட்டும்.
ஃப்ளியான்ஸ்!
ஓடிவிடு, ஃப்ளியான்ஸ்! ஓடிவிடு!
ஒருத்தன் தான் கீழே கிடக்கிறான். மகன் தப்பியோடிவிட்டான். ஒருத்தன் தான் கீழே கிடக்கிறான். மகன் தப்பியோடிவிட்டான்.
காரியத்தில் சிறந்த பாதியை செய்யத் தவறிவிட்டோம்.
சரி, போய், எந்தளவு செய்து முடித்திருக்கிறோம் என்று சொல்வோம்.
கட்டளையிட்டும் நம் முன் மாக்டஃப் வர மறுக்கிறானே, அதைப் பற்றி நீ என்ன சொல்கிறாய்?
- நீங்கள் அவனுக்கு அழைப்பு அனுப்பினீர்களா? - அரசே.
உங்களுக்கே உங்களது வரிசை தெரியும். உட்காருங்கள்.
உங்கள் எல்லோருக்கும் நல்வரவு.
மேஜையைச் சுற்றி மதுவைப் பரிமாறி அருந்துவோம்.
- உன் முகத்தில் ரத்தம் இருக்கிறதே. - அப்படியானால், அது பாங்கோவின் ரத்தம்.
அவன் உள்ளே இருப்பதைக்காட்டிலும் நீ வெளியே இருப்பது மேல்.
அவன் கதை முடிந்ததா?
பிரபு, நான் அவனது கழுத்தை வெட்டிவிட்டேன்.
கழுத்து வெட்டிகளில் சிறந்தவன் நீ.
ஆனாலும், ப்ளியான்ஸுக்கு இவ்வாறு செய்தவனும் நல்லவன்தான்.
நீ அதையும் செய்திருந்தால், சரிநிகர் சமானம் அற்றவன் நீ.
அரசே...
ஃப்ளியான்ஸ் தப்பியோடிவிட்டான்.
அப்படியானால், மறுபடியும் எனக்கு ஜன்னி வரும். மற்றப்படி, பூரணமாய் இருந்திருப்பேன்.
பாங்கோவாவது அபாயமற்றுப் போனானல்லவா?
ஆமாம், பிரபு.
இருபது ஆழமான தலைக் காயங்களோடு, அபாயமற்றுச் சாக்கடையிலே கிடக்கிறான்,
ஒவ்வொறு அடியுமே அவன் சாகடிக்கப் போதுமானது.
முற்றின பாம்பு அங்கே கிடக்கிறது.
ஓடிப்போன குட்டிப் பாம்புக்கு நாளாவட்டத்தில் நஞ்சு முளைக்கும்,
இப்போதைக்கு பல் இல்லை.
நீ போய்விடு.
விருந்திலே நீங்கள் கலகலப்பாக இல்லை, பிரபு. விருந்திலே நீங்கள் கலகலப்பாக இல்லை, பிரபு.
இதை நினைவுறுத்திய இனிய பெண்ணே,
பசியைப் பொறுத்திருக்கிறது ஜீரணம், உடல் நலமோ...
இரண்டையும் பொறுத்திருக்கிறது.
தயவுசெய்து அமருங்கள், அரசே.
சால்பு மிக்க பாங்கோ வந்திருந்தால், நாட்டிலுள்ள பெரியோர்கள் எல்லோருமே வந்துவிட்டதாக
பெருமைப்பட்டிருக்கலாம். வரவில்லையே என்று
இரக்கங்காட்டுவதைக்காட்டிலும், அவருடைய அன்பின்மைக்காக அவரைக் கண்டிக்கவே தோன்றுகிறது.
ஐயா, அவர் வராமையால், வாக்குத் தவறிய குற்றம் அவரைச் சாரும்.
அரசரோடு ஊடாடும் பெருமை எங்களுக்குக் கிடைக்கட்டும்.
இதோ ஒரு இடம் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளதே.
தங்களைப் பரபரப்படையச் செய்வது எது?
இதைச் செய்தது உங்களில் யார்?
எதைப் பிரபு?
நான் அதைச் செய்தேன் என உன்னால் சொல்ல முடியாது.
என்னை நோக்கி, உன் ரத்தம் தோய்ந்த தலையை ஆட்டாதே.
கனவான்களே, எழுங்கள். அரசருக்கு உடல் நலம் இல்லை. கனவான்களே, எழுங்கள். அரசருக்கு உடல் நலம் இல்லை.
அமருங்கள், அருமை நண்பர்களே.
என் பிரபுவின் இளமைப் பருவத்திலிருந்தே இப்படி அடிக்கடி நடப்பதுண்டு.
தயவுசெய்து அமருங்கள்.
இந்த வலிப்பு கொஞ்ச நேரந்தானிருக்கும். சிந்தனை வேகத்தில் அது குணமாகிவிடும்.
நீங்களெல்லாம் ஒரு ஆணா?
ஆம், பேயையே அஞ்ச வைக்கும் அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேனே,
ஆகையால் நான் துணிச்சல் நிறைந்த ஆண் தான்.
இது உங்களுடைய அச்சத்தினால் ஏற்படும் காட்சி தான்.
டங்கனிடம் உங்களை இட்டுச் சென்றதாக சொன்ன, காற்றால் வரைந்த குத்துவாள் தான் இது.
நான் இங்கு நிற்பது உண்மையானால், நான் அவனைப் பார்த்ததும் உண்மை.
வெட்கமில்லை!
மூளை சிதறுண்டு வெளியே வரும், அவன் சாவான்,
அதோடு எல்லாம் முடிந்தது என சொல்லக்கூடிய காலம் இருந்தது.
இப்பொழுதோ, தலையில் இருபது பலத்த காயங்களைத் தாங்கிக்கொண்டு, திரும்பவும் உயிர்த்து எழுந்து
அதோடு நம் ஆசனத்திலிருந்தும் நம்மைத் தள்ளுகிறார்கள்!
இத்தகைய கொலையைக்காட்டிலும், இது மிகுந்த ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
போய்விடு! என் பார்வையைவிட்டு அகன்று விடு!
உன்னுடைய எலும்புகள் சத்தற்றவை!
உன்னுடைய ரத்தம் குளிர்ந்து போய்விட்டது!
முறைத்துப் பார்க்கும் உன் கண்களில் உணர்வில்லை.
பயங்கரமான நிழலே, போய் விடு!
உண்மையற்ற கேலிக்கூத்தே, போய்விடு! உண்மையற்ற கேலிக்கூத்தே, போய்விடு!
என்ன இது...
அது போனதும்...
நான் மீண்டும் மனிதனாகிவிட்டேனே.
மதிப்புக்குரிய நண்பர்களே, என்னை நினைத்துக் கலங்காதீர்கள்.
எனக்கு ஒரு விநோதமான நோய் இருக்கிறது, இதை அறிந்தவர்கள் என் நிலையைப் பொருட்படுத்த மாட்டார்கள்.
உங்களுடைய வியப்புக்குரிய குழப்பத்தால்,
இங்குள்ள உல்லாசத்தைக் கெடுத்து, இங்கிதமான இந்தக் கூட்டத்தைக் குலைத்துவிட்டீர்கள்.
கோடைக் காலத்து மேகம், நமக்கு வியப்பை உண்டாக்காமல் நம்மைத் தாண்டிச் செல்லும் போது,
நம்மால் வியக்காமல் இருக்க முடியுமா?
உன் கன்னத்திலுள்ள இயல்பான சிவப்பு, இந்தக் காட்சிகளை காணும்போதும், சிறிதும் மாறாமல் இருக்கிறதே,
என்னுடைய கன்னங்களோ அச்சத்தால் வெளுத்துப் போய் விட்டன,
உன் நிலையைப் பார்க்கும் போது, என்னுடைய இயல்பு எனக்கே விசித்திரமாகத் தோன்றுகிறது.
- என்ன காட்சிகள், பிரபு? - தயவுசெய்து அவரோடு பேசாதே.
அவர் நிலைமை மோசமடைகிறது. கேள்வி அவருக்குச் சீற்றத்தைத் தருகிறது.
உடனே போய்விடுங்கள்.
வரிசையில் போகவேண்டும் என்ற சடங்கை ஒதுக்கிவிட்டு, உடனே போய்விடுங்கள்.
இரவு வணக்கம். அரசருக்கு உடல் நலம் உண்டாகட்டும்...
எல்லோருக்கும் வணக்கம், போய் வாருங்கள்.
அதற்கு ரத்தபலி வேண்டுமாம்.
ரத்தம்...
ரத்தத்தை விரும்புகிறது என்று சொல்கிறார்கள்.
கற்கள் இடம் விட்டு இடம் பெயர்வதையும், மரங்கள் பேசுவதையும் பற்றி அறிந்திருக்கிறோம்.
அண்டங்காக்கைகளும், நீர்க்காக்கைகளும், நிமித்தங்கள் காட்டியும்,
தொடர்புகளை விளக்கியும், பரம ரகசியமாகக் கொலை செய்தவனைக்கூடக் காட்டிக் கொடுத்திருக்கின்றன.
இரவில் என்ன நேரம் இருக்கும்?
இரவு விடியற்காலத்தோடு கலந்து மயங்கம் நேரம் இது.
கட்டளையிட்டும் நம் முன் மாக்டஃப் வர மறுக்கிறானே, அதைப் பற்றி நீ என்ன சொல்கிறாய்?
நீங்கள் அவனுக்கு அழைப்பு அனுப்பினீர்களா?
தற்செயலாகக் கேள்விப்பட்டேன். ஆனால், அனுப்புவேன். தற்செயலாகக் கேள்விப்பட்டேன். ஆனால், அனுப்புவேன்.
ஒருவன் பாக்கியில்லாமல் ஒவ்வொருவனுடைய வீட்டிலும் ஒரு கூலியாள் வைத்திருக்கிறேன்.
நாளை அந்த மாயச் சகோதரிகளைப் பார்க்கப் போகிறேன். அவர்கள் மேலும் குறி சொல்வார்கள்.
இரத்த வெள்ளத்தில் வெகு ஆழமாக இறங்கிவிட்டேன்,
இதில் முன் செல்ல மறுத்தேனேயானால், பின் செல்லும் காரியம், முன் செல்லுவதைக் காட்டிலும் தொல்லை தரும்.
என் மண்டைக்குள்ளே எத்தனையோ விநோதமான எண்ணங்கள் அலைமோதுகின்றன.
அவற்றை ஆராய்ச்சி செய்யாமல்...
செயல்படுத்த வேண்டும்.
இயற்கையைப் பக்குவப்படுத்துவதும் உறக்கம் தான், உங்களுக்குத் தேவை.
வா, நாம் உறங்கப் பேவோம்.
தீய வழிகளில் செயல்படுபவன் பயப்படுவான். தீமையைச் செய்து, முதிர்ந்துவிட்டால், பயம்விட்டுப் போகும்.
நாம் செயலில் இன்னும் இளமைப் பருவத்திலேயே இருக்கிறோம்.
நேரமாச்சு.
அடுத்த நாள்
என் கட்டை விரலில் சுரீர் என்று குத்துகிறது,
தீமை நிறைந்த ஏதோ ஒன்று இவ்வழியில் வருகிறது.
நள்ளிரவுக் கள்ளிகளே! ரகசியக் கிழடுகளே!
என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறீர்கள்?
ஒரு பெயரற்ற செயல்.
நீங்கள் பயிலும் கலையின் மேல்,
ஆணையிட்டுக் கேட்கிறேன், விடை சொல்லுங்கள்.
என்ன நடந்தாலும், நான் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு நீங்கள் விடை சொல்லியாக வேண்டும்.
கேள்.
- கேளு. - நாங்கள் பதிலளிப்போம்.
எங்கள் வாயால் சொல்ல வேண்டுமா அல்லது எங்களது குருவின் வாக்கைக் கேட்க விரும்புகிறாயா?
அவர்களைக் கூப்பிடுங்கள். நான் அவர்களைப் பார்க்க வேண்டும்.
ஒண்ணுக்கு ரெண்டு உபத்திரவம் பண்ணு.
தீயே, எரி! கொப்பறை, கொதி.
ஒண்ணுக்கு ரெண்டு உபத்திரவம் பண்ணு. தீயே, எரி! கொப்பறை, கொதி.
சிசுவின் விரல்,
சோரம் போனாள், சங்கை நெரித்துச் சடுதியில் எறிந்துவிடும்.
இறைவனைப் பழிக்கும் யூதனின் ஈரல்,
ஆட்டின் குடல், “யூ” மரப் பட்டை. ஆட்டின் குடல், “யூ” மரப் பட்டை.
சந்திர கிரகணத்தில் உரித்தது, துருக்கன் மூக்கு, தூர்த்தன் உதடு.
இதோ வௌவாலில் ரத்தம்.
- அதில் சேரு. - அதில் சேரு.
கொப்பரையைச் சுற்றி வா.
கொட்ட தனில் நச்சீரல்.
சூனிய மைக்கு வீரியம் ஊட்ட நரகக் குழம்பு போலே,
நீங்கள் நசுங்கி, வெந்து, மசிந்து கொதியுங்கள்.
அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட சக்தியே, எனக்குச் சொல்...
உன் உள்ளத்திலுள்ளது அவனுக்குத் தெரியும். அவன் பேச்சைக் கேள், ஆனால் நீ ஒன்றும் பேசாதே.
மாக்பெத். மாக்பெத். மாக்பெத்.
மாக்டஃபிடம் எச்சரிக்கையாயிரு.
ஃபைஃப் சிற்றரசனிடம் எச்சரிக்கையாயிரு.
நீ யாராயிருந்தாலும் சரி. உன்னுடைய எச்சரிக்கைக்கு நன்றி.
என் அச்சத்தை நன்றாகத் தொட்டுக் காட்டிவிட்டாய். இன்னும் ஒரு வார்த்தை...
அவனுக்குக் கட்டளையிடக் கூடாது.
முதலாவதைக் காட்டிலும் சக்தி வாய்ந்த இன்னொரு தோற்றம், இதோ.
மாக்பெத். மாக்பெத். மாக்பெத். மாக்பெத். மாக்பெத். மாக்பெத்.
எனக்கு மூன்று செவிகள் இருந்தாலும் உன்னைக் கேட்பேன்.
கொலை செய், துணிச்சலாயிரு, உறுதியோடு இரு.
மனிதனுடைய சக்திகளைப் பார்த்து சிரி,
ஏனெனில், பெண் வயிற்றிலிருந்து பிறந்தவன் எவனாலும் மாக்பெத்துக்கு தீங்கிழைக்க முடியாது.
அப்படியானால், உயிரோடிரு, மாக்டஃப். நான் ஏன் உன்னைக் கண்டு அஞ்ச வேண்டும்?
ஆனால், இரட்டிப்பு உறுதி ஏற்படுவதற்காக விதியிடமிருந்து ஜாமீன் பத்திரம் வாங்கிக்கொள்வேன்.
நீ உயிரோடிருக்கக் கூடாது.
அப்போதுதான், அச்சத்தைப் பார்த்து, "நீ பொய் சொல்கிறாய்" என்று நான் சொல்ல முடியும்,
அதோடு இடி இடித்தாலும், என்னால் தூங்க முடியும்.
ஒரு அரசனுடைய குழந்தையைப் போல, வேந்தனுக்கே உரிய சின்னமான,
திரண்டு உருண்டு உயர்ந்த மகுடத்தை, தன் மென்மையான இளத்தலையில் தாங்கி வரும் இது என்ன?
காது கொடுத்துக் கேள், அதோடு பேசாதே.
மாக்பெத்தை எதிர்த்து, விரிந்த பர்னம் காடு, உயர்ந்த டன்சினேன் மலைக்கு வரும் வரையில்,
மாக்பெத்துக்குத் தோல்வி என்பதே கிடையாது.
அது ஒரு நாளும் நடக்கப் போவதில்லை.
காட்டிற்குக் கட்டளையிட்டு யாரால் அதை வேலை வாங்க முடியும்?
ஆனாலும், ஒன்றைத் தெரிந்துகொள்ள என் மனம் துடிக்கிறது.
உன் கலை மூலம் இவ்வளவு சொல்ல முடிந்தால், இதற்கும் பதில் சொல். உன் கலை மூலம் இவ்வளவு சொல்ல முடிந்தால், இதற்கும் பதில் சொல்.
பாங்கோவின் சந்ததிகள் இந்நாட்டை ஆளப் போகிறார்களா?
மேலும் அறிய ஆசைப்படாதே.
மாயச் சகோதரிகளைப் பார்த்தாயா?
- இல்லை, பிரபு. - அவர்கள் உன்னைச் சந்தித்ததில்லையா?
இல்லை, பிரபு.
அவர்கள் சவாரி செய்கிற காற்று விஷமாகிவிடும்.
அவர்களை நம்புகிறவர்கள் எல்லோரும் பாழாய்ப் போவார்கள்.
குதிரைகள் விரைந்து வரும் சப்தம் கேட்டேனே, வந்தது யார்?
பிரபு, இரண்டு மூன்று பேர் தங்களுக்கு செய்திகொண்டு வந்துள்ளார்கள்.
மாக்டஃப் இங்கிலாந்திற்குத் தப்பியோடிவிட்டானாம். மாக்டஃப் இங்கிலாந்திற்குத் தப்பியோடிவிட்டானாம்.
- இங்கிலாந்திற்கு ஓடிவிட்டானா? - ஆம், பிரபு.
காலமே! என்னுடைய கொடிய செயல்களை நான் செய்யும் முன் நீ உணர்ந்து கொள்கிறாய்.
இக்கணத்திலிருந்து,
என் மனத்துக்கு எட்டிய கனிகளெல்லாம், உடனே என் கைக்கு எட்ட வேண்டும்.
இப்பொழுதே, என் எண்ணங்களுக்குச் செயல்களால் மகுடம்சூட்டி, நினைத்ததை, உடனே நடக்கச் செய்கிறேன்.
மாக்டஃபின் அரண்மனைக்குத் திடீரென்று போய், ஃபைஃபைக் கைப்பற்றி,
அவனுடைய மனைவியையும், குழந்தைகளையும், அவன் கொடிய வழியில் வந்த
எல்லோரையும் என் வாள் முனைக்கு விருந்தாக்குவேன்.
முட்டாளைப் போல் பீத்தப் போவதில்லை.
நோக்கம் ஆறிப் போவதற்கு முன் இந்தச் செயலை செய்து முடிக்கப்போகிறேன்!
ஆனால், போதும் இந்தக் காட்சிகள்!
விஷயங்கள் விபரீதமாக நடக்கின்றன என்பதைத்தான் சொல்கிறேன்.
மதிப்பிற்குரிய டங்கனிடம் மாக்பெத் பரிவு காட்டினார்.
ஆனாலும் அவர் இறந்துவிட்டார்.
வீரத்தில் சிறந்த பாங்கோ, காலம் தாழ்ந்து வெளியே போனார்.
ஃப்ளியான்ஸ் அவரைக் கொன்றான் என்று சொல்லாம், ஏனென்றால் அவன் ஓடி ஒளிந்துக்கொண்டான்.
ஆண்கள் காலந்தாழ்ந்து வெளியே போகக்கூடாது. மாக்டஃப் இகழ்ச்சிக்குள்ளாகியிருப்பதாக கேள்விபடுகிறேன்.
ஐயா, அவர் எங்கிருக்கிறார் என்று சொல்ல முடியுமா?
டங்கன் மகனான, மால்கோமின் பிறப்புரிமையை...
இந்தக் கொடுங்கோலன் பிடுங்கிக்கொண்டான்,
அவன் இங்கிலாந்து அரசருடைய அரண்மனையில் இருக்கிறான்.
பக்தி நிறைந்த அரசரிடம் உதவி பெற மாக்டஃப் போயிருக்கிறார்.
இந்தச் செய்தியெல்லாம் கேட்டு எரிச்சலான மாக்பெத், போர் முயற்சிகள் செய்துகொண்டிருக்கிறார்.
புனிதமான தூதன் ஒருவன் இங்கிலாந்தின் அரசவைக்குப் பறந்து போய்,
அவர் வருவதற்கு முன்னால் இதைச் சொன்னால் நல்லது,
அதாவது, பாழும் கொடுங்கோலனது கையில் அகப்பட்டு...
இன்னல்படும் நம் நாட்டுக்கு விரைவில் நல்வாழ்வு கிட்ட வேண்டும் என்று. இன்னல்படும் நம் நாட்டுக்கு விரைவில் நல்வாழ்வு கிட்ட வேண்டும் என்று.
இப்படி நாட்டைவிட்டு ஓடுவதற்கு அவர் என்ன செய்துவிட்டார்?
- பொறுமையாக இருங்கள், அம்மணி. - அவருக்கு இல்லையே அது
அவர் ஓடிப்போனது பைத்தியக்காரத்தனம்.
செய்கைகளினால் அல்ல, அச்சத்தினால் தான் நாம் துரோகிகளாகிவிடுகிறோம்.
அவர் ஓடிப்போனதற்குக் காரணம் அச்சமா அல்லது விவேகமா என்று உங்களுக்குத் தெரியாது.
விவேகமா!
தன் மனைவியையும் பச்சைக் குழந்தைகளையும், மாளிகையையும்,
பட்டங்களையும் இங்கே விட்டுவிட்டு ஓடுவதா?
அவருக்கு எங்கள் மீது அன்பில்லை.
அவருக்கு இயற்கையானவை தேவை.
பறவைகளில் எல்லாம் ஒரு சிட்டுக்குருவி கூட்டிலிருக்கும்
தன் குஞ்சுகளுக்காக ஆந்தையோடு போராடுமே.
அருமைத் தங்கையே, மனதை நிதானப்படுத்து.
உன்னுடைய கணவர் சால்புடையவர், விவேகமுள்ளவர்,
உலகம் தெரிந்தவர், காலநிலையறிந்தவர். உலகம் தெரிந்தவர், காலநிலையறிந்தவர்.
இதற்கு மேல் பேசும் துணிவு எனக்கு இல்லை.
நம்மையறியாமலே நாம் துரோகிகள் ஆகிவிடுகிறோம் என்றால்,
அது காலத்தின் கொடுமையைக் காட்டுகிறது,
அச்சத்தால் வசந்திகளை நம்பினாலும், எதைக் கண்டு பயப்படுகிறோம் என்றும் நமக்கு புலப்படுவதில்லை,
ஆனால், கொந்தளித்துச் சீறும் கடலிலே அங்குமிங்குமாக மிதந்து அல்லாடுகிறோம்.
எனதருமைத் தங்கை.
தந்தையிருந்தும், இவன் தந்தையற்றவனாகிவிட்டான்.
மகனே, உன் அப்பா செத்துப்போய்விட்டார்.
இப்பொழுது நீ என்ன செய்யப் போகிறாய்? எப்படி வாழப் போகிறாய்?
நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் சரி, அப்பா இறக்கவில்லை.
இல்லை, அவர் இறந்துவிட்டார்.
அப்பாவுக்கு நீ என்ன செய்வாய்?
அப்படியானால், கணவனுக்காக நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?
எந்தச் சந்தையிலிருந்தும், இருபது கணவரை நான் விலைக்கு வாங்கலாமே.
திரும்பவும் விற்பதற்காகவா அவர்களை வாங்கப் போகிறீர்கள்?
வயதுக்கு மிஞ்சிய உன் அறிவை உன் பேச்சு காட்டுகிறதே. வயதுக்கு மிஞ்சிய உன் அறிவை உன் பேச்சு காட்டுகிறதே.
என் அப்பா ஒரு துரோகியா, அம்மா?
ஆம், அவர் துரோகியாயிருந்தார்.
துரோகி என்றால் என்ன?
பிரமாணம் செய்துவிட்டுப் பொய்க்கின்றவர்.
அப்படிச் செய்கிறவர்கள் எல்லாம் துரோகிகளா?
ஆம், அப்படிச் செய்கிற ஒவ்வொருவரும் துரோகி தான், அவர்கள் தூக்கிலிடப்பட வேண்டும்.
யார் அவர்களைத் தூக்கிலிடுவார்கள்?
யோக்கியர்கள்தான்.
அப்படியானால், சத்தியம் செய்துவிட்டுப் பொய் சொல்கிறவர்கள் எல்லோரும் மடையர்கள்,
ஏனென்றால், யோக்கியமானவர்களை அடித்துத் தூக்கிலிட எத்தனையோ பொய்யர்கள் இருக்கிறார்களே.
- அம்மணி. - பொரி பொரியென்று பொரிகிறாயடா.
உங்களைக் கடவுள் ஆசிர்வதிக்கட்டும்!
உங்களுக்கு என்னைத் தெரியாது. ஆனால், உங்களுடைய உயர் பதவியைப் பற்றி எனக்குத் தெரியும்.
ஏதோ ஒரு ஆபத்து உங்களை அணுகி வருவதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது.
வேலைக்காரியின் ஆலோசனையை கேட்பதாக இருந்தால்,
இந்த இடத்தைவிட்டுப் போய்விடுங்கள்.
உங்கள் பிள்ளையையும் அழைத்து, போய்விடுங்கள்.
நான் எங்கே ஓடிப்போவது? நான் ஒரு தீங்கும் செய்யவில்லையே.
இப்போது ஞாபகம் வருகிறது.
இந்த மண்ணான உலகில் இருக்கிறேன், இதில் சில சமயம் தீங்கிழைத்தல் பாராட்டுக்குரிய செயலாயிருக்கிறது,
நன்மையைச் செய்தல், சில சமயங்களில், அபாயகரமான முட்டாள்தனமாகக் கருதப்படுகிறது.
ஐயோ, அப்படியானால், நான் தீங்கிழைத்ததில்லையென்று ஏன் சொல்ல வேண்டும்,
பெண்களுக்கே உரிய தற்காப்பு வாதமல்லவா அது?
உங்களுடைய கணவன் எங்கே?
நீ தேடுகிற புனிதமற்ற எந்த இடத்திலும் அவர் இருக்கமாட்டார் என்று நம்புகிறேன்.
- அவர் ஒரு துரோகி. - நீ பொய் சொல்கிறாய்.
- இல்லை! - என்னடா, குட்டி!
இல்லை, வேண்டாம்! அவனை விடுங்கள்!
வேண்டாம்! வேண்டாம்! விட்டுவிடு!
தன்னந்தனியான ஓரிடத்துக்குப் போய், மர நிழலிலிருந்து கொண்டு,
நம் இதயத்திலுள்ள பாரம் தீரும் வரை, அழுது தீர்ப்போம். நம் இதயத்திலுள்ள பாரம் தீரும் வரை, அழுது தீர்ப்போம்.
அதைவிடக் கொல்லும் உடைவாளை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டு நிற்பது மேல்,
ஆண்மை மிக்கவர்களைப் போல, நம் பிறப்புரிமைக்காகப் போராடுவோம்.
ஒவ்வொரு புதிய காலையும், புதிய விதவைகள் கதறுகிறார்கள்,
புதிய அனாதைகள் ஓலமிடுகிறார்கள், புதிய துயரங்கள் சொர்க்கத்தைப் போய் இடிக்கின்றன,
எதிரொலியைக் கேட்கும் போது, வானமே ஸ்காட்லாந்தின்
வேதனையில் ஈடுபட்டு, துயரத்தோடு அலறுவது போலத் தோன்றுகிறது.
நீங்கள் சொன்னது ஒருவேளை உண்மையாயிருக்கலாம்.
இந்தக் கொடுங்கோலனுடைய பெயரை இப்போது சொன்னாலே நம் நாக்கு சுட்டுப் போகிறது,
ஆனால் இவனை ஒரு காலத்தில் யோக்கியன் என நினைத்தோம்.
யார் வருவது என்று பாருங்களேன்.
அருமைத் தம்பி.
வாருங்கள்.
இப்பொழுது அவரைத் தெரிகிறது.
எங்களை அந்நியர்களாக்கும் காரணத்தை உத்தமக் கடவுள் தவிர்ப்பாராக.
ஆமென், ஐயா.
ஸ்காட்லாந்து இருந்த நிலையிலேயே இருக்கிறதா?
பாவம்! எளிய நாடு.
தன் எளிமையை அறிவதற்கே அஞ்சிக்கொண்டிருக்கும் நாடு.
அதை நம்முடைய தாய் என்று கூறுவதைவிட, நம்முடைய சவக்குழி என்றே கூறவேண்டும்.
அங்கே ஒரு முறையாவது புன்முறுவல் செய்கிறவன் யார் என்றால் ஒன்றுமே அறியாதவன்தான்.
வானத்தை கிழிக்குமளவு பெருமூச்சுகள், உறுமல்கள், ஓலங்கள் இருந்தாலும், அவற்றைக் கவனிப்பாரில்லை. வானத்தை கிழிக்குமளவு பெருமூச்சுகள், உறுமல்கள், ஓலங்கள் இருந்தாலும், அவற்றைக் கவனிப்பாரில்லை.
புண்படுத்தும் துயரம் புதியதோர் இன்பமாகக் காணப்படுகிறது.
கடைசியாக நடந்த சோகச் செய்தியென்ன?
நடந்த நிகழ்ச்சி, ஒரு மணி நேரத்தில், பழங்கதையாகிவிடுகிறது.
ஒவ்வொரு நிமிஷமும், ஒரு புது நிகழ்ச்சி நடக்கிறது.
என் மனைவி எப்படியிருக்கிறாள்?
நன்றாகத்தான் இருக்கிறார்.
என் குழந்தைகள் எல்லோரும்?
அவர்களும் தான்.
கொடுங்கோலன் அவர்களுடைய அமைதியைத் தகர்த்தெறியவில்லையா?
இல்லை, நான் அவர்களை விட்டுவரும் போது, அமைதியாகத்தான் இருந்தார்கள்.
பேச்சிலே சிக்கனம் வேண்டாம், என்ன நடந்தது?
செய்தியைச் சொல்வதற்காக நான் இங்கு புறப்பட்டபோது,
தகுதியுள்ளவர்கள் பலர்
கலகத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள் என்ற வதந்தியைக் கேட்டேன், இது என் கருத்தை வலியுறுத்தியது.
நாட்டுக்கு உதவிபுரிய வேண்டிய நேரம்.
ஸ்காட்லாந்திலே, தங்களைப் பார்த்தாலே போதும், வீரர்கள் திரண்டுவிடுவார்கள், நம்முடைய பெண்களும்
போருக்கு ஆயத்தமாகி தங்கள் துயரத்தைத் துடைக்க முன்வருவார்கள்.
நாங்கள் அங்கு வருகிறோம் என்ற செய்தி
அவர்களுக்கு ஆறுதலைக் கொடுக்கட்டும்.
இங்கிலாந்து அரசர் பத்தாயிரம் வீரர்களையும், உத்தமர் சீவர்டையும் நமக்கு உதவியிருக்கிறார்.
அவரைக் காட்டிலும் வயதிலும், திறமையிலும், மிக்க ஒரு வீரரை உலகத்திலேயே பார்க்க முடியாது. அவரைக் காட்டிலும் வயதிலும், திறமையிலும், மிக்க ஒரு வீரரை உலகத்திலேயே பார்க்க முடியாது.
இதற்கேற்ற ஆறுதலான செய்தியை நான் கொண்டுவரவில்லையே.
ஆனால், நான் சொல்லப் போகும் சொற்களோ, பாலைவனக் காற்றிலே ஊளையிட வேண்டியவை,
காதால் கேட்கக்கூடாத சொற்கள் அவை.
எதைப் பற்றியவை அவை?
பொது மக்களை வாட்டும் துயரமா?
அல்லது தனி மனிதனைப் பொறுத்ததா?
எப்படிப்பட்ட துயரமானாலும், யோக்கியமாயிருப்பவன், அதில் பங்கு கொள்ளவான்.
ஆனாலும், முக்கியமாக...
அது உங்களைப் பொறுத்தது.
என்னைப் பொறுத்ததென்றால், என்னிடம் சொல்லாமலிருக்க வேண்டாம், உடனே சொல்லுங்கள்.
இதுவரையில் கேட்டிராத சோக ஒலிகளை உங்கள் செவிகள் கேட்கப் போகின்றன,
ஒலிகளை கிளப்பும் என் நாவை உங்கள் செவிகள் என்றென்றும் இகழாமல் இருக்க வேண்டுமே.
யூகித்துவிட்டேன்.
உங்கள் அரண்மனை தாக்கப்பட்டது, உங்கள் மனைவியும், குழந்தைகளும் அக்கிரமமாகக் கொலை செய்யப்பட்டனர்.
நடந்தவற்றை சொன்னால், தாங்க முடியாமல்...
மரிப்பீர்கள், கொலைசெய்யப்பட்ட மற்றவர்களின் பட்டியலிலே, உங்களையும் சேர்க்க வேண்டிவரும். மரிப்பீர்கள், கொலைசெய்யப்பட்ட மற்றவர்களின் பட்டியலிலே, உங்களையும் சேர்க்க வேண்டிவரும்.
இரக்கம் நிறைந்த வானமே.
என்ன இது, நண்பா?
உன் சோகத்தை சொல்லி விடு.
பேச்சற்ற சோகம், முறுக்கேறிய இதயத்தை நோக்கி, “நீ முறிந்துவிடு” என்று ரகசியக் கட்டளை போடும்.
என் குழந்தைகளுமா?
மனைவி, குழந்தைகள், பணியாட்கள், அகப்பட்ட அனைவரும்.
- என் மனைவியும் கொல்லப்பட்டாளா? - நான் தான் சொல்லிவிட்டேனே.
உங்களைத் தேற்றிக்கொள்ளுங்கள்.
பழிக்குப் பழி வாங்குவதே இந்த கொடுந்துயரத்தைப் போக்கும் மருந்து,
அந்த மருந்தை நாடுவோம்.
அவனுக்குக் குழந்தைகள் கிடையாது.
என் அழகுக் குழந்தைகள் எல்லோருமா?
எல்லோரும் என்று சொன்னீர்களா?
அட, நரகப்பருந்தே! எல்லோருமா?
என் அழகிய வாரிசுகளெல்லாம், தன் தாயோடு, நிரந்தரமாக அடித்துக்கொண்டு போகப்பட்டார்களா?
- மனிதனைப் போல போராடுங்கள். - அப்படியே செய்யப் போகிறேன்!
ஆனால் மனிதனைப் போல், நான் துயரப்படவும் வேண்டும். ஆனால் மனிதனைப் போல், நான் துயரப்படவும் வேண்டும்.
அவர்களை எவ்வளவு உயர்வாக மதித்திருந்தேன் என்பதை என்னால் மறக்க முடியவில்லை.
இதையெல்லாம் பார்த்தக்கொண்டு, கடவுள் அவர்களுக்கு ஒரு உதவியும் செய்யாமலா இருந்தார்?
மாக்டஃப் பாவியே!
உனக்காகவே அவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்.
நான் ஒரு அற்ப மனிதன், அவர்களுடைய தவறினால் அல்ல,
என்னுடைய தவறினால் தான், அவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்.
- இறைவன் அருளால் அவர்கள் ஆன்மா அமைதி பெறட்டும். - இதுவே வாளைத் தீட்டும் சாணைக் கல்லாக அமையட்டும்.
துயரம் சீற்றமாக மாறட்டும், உங்கள் இதயத்தை மழுங்கவிடாதீர்கள், கோபமூட்டுங்கள்.
கண்ணீர் சிந்தி பெண் போல நடிக்க முடியும், நாவினால் பேசித் தற்பெருமைக்காரனைப் போல் பீத்த முடியும்.
ஆனால், அருள் சுரக்கும் வானமே, இடைவேளையைக் கத்தரித்துவிடு.
ஸ்காட்லாந்து நாட்டின் கொடும் பேயை என் முன், நேருக்கு நேர் கொண்டு வந்து நிறுத்து,
என் உடைவாளுக்கு முன் கொண்டு வந்து இருத்து.
அவன் தப்பித்துவிட்டால்...
கடவுள் அவனை மன்னிக்கட்டும்.
கடைசியாக அவள் எப்பொழுது எழுந்து நடந்தாள்?
அரசர் போர்க்களத்துக்குப் போனதிலிருந்து,
அவள் தன் படுக்கையிலிருந்து எழுவதையும், இரவு உடையைத் தன்மேல் போர்த்திக் கொண்டு,
தன் பெட்டியைத் திறப்பதையும், அதிலிருந்து தாளையெடுத்து,
அதை மடித்து அதில் எழுதுவதையும், எழுதியதைப் படித்துப் பிறகு,
கடிதத்துக்கு முத்திரையிடுவதையும், மறுபடியும் படுக்கைக்குப் போவதையும் பார்த்திருக்கிறேன்.
இதெல்லாம் ஆழ்ந்த உறக்கத்திலேயே நடக்கும்.
உறக்கம் தோய்ந்த இந்தக் குழப்பத்தில்
நடப்பதும், மற்ற செயல்களைச் செய்வதும் தவிர,
அவள் ஏதாவது பேசுவதை நீ எப்பொழுதாவது கேட்டிருக்கிறாயா?
ஐயா, அவள் சொன்னதை நான் சொல்ல விரும்பவில்லை.
நான் சொல்லுவதை உறுதிப்படுத்த, சாட்சியில்லாமலிருக்கும் போது,
உங்களிடமோ, அல்லது வேறு யாரிடனோ, என்னால் சொல்ல முடியாது.
இதோ பாருங்கள், அவள் வருகிறாள்.
அவளுடைய தோற்றம் இதுவேதான். நிச்சயமாக, ஆழ்ந்த உறக்கத்திலிருக்கிறாள்.
- அவளைக் கவனியுங்கள், நெருங்கி வாருங்கள். - அவளுடைய கண்கள் திறந்திருக்கின்றன, பார்.
ஆம், ஆனால் அவற்றின் அறிவு மூடியிருக்கிறது.
அந்த விளக்கு அவளுக்கு எப்படிக் கிடைத்தது?
அவளது கட்டளைப்படி, ஒரு விளக்கு அவள் பக்கத்தில் அணையாமல் எரிந்து கொண்டேயிருக்கும்.
அவள் இப்பொழுது என்ன செய்கிறாள்?
எப்படி தன் கைகளைத் தேய்க்கிறாள் என பார்.
இப்படியே கால் மணி நேரம் அவள் தொடர்ந்து செய்வதை நான் கவனித்திருக்கிறேன்.
இன்னும் இங்கு கறையிருக்கிறதே.
கவனி, அவள் பேசுகிறாள்.
போய் தொலை, கேடுகெட்ட கறையே. “போய் தொலை” என்றேன்.
ஒன்று... இரண்டு
அதைச் செய்வதற்குரிய நேரம் வந்து விட்டதே.
நரகம் துயரம் நிறைந்த இடம்
என்ன, பிரபு, வீரனாயிருந்தும், அச்சமா?
நம்மைக் கேட்பதற்கு ஆள் கிடையாதே, அப்படியானால், யாருக்கு இது தெரியப் போகிறது?
எனினும் இந்தக் கிழவனுக்கு இவ்வளவு ரத்தமிருக்கும் என்று யார் எதிர்ப்பார்த்திருப்பார்கள்? எனினும் இந்தக் கிழவனுக்கு இவ்வளவு ரத்தமிருக்கும் என்று யார் எதிர்ப்பார்த்திருப்பார்கள்?
ஃபைஃப் சிற்றரசருக்கு ஒரு மனைவியிருந்தாள். இப்பொழுது அவள் எங்கே?
என்ன?
இனியும் அதைப்பற்றி வேண்டாம், பிரபு, இனியும் அதைப்பற்றி வேண்டாம்.
நல்லது! நல்லது! தெரியக்கூடாததை நீ தெரிந்திருக்கிறாய்.
எனக்கு நிச்சயமாகத் தெரியும், சொல்லக் கூடாததை அவள் சொல்லிவிட்டாள்.
ரத்தத்தின் நாற்றம் இங்கு இன்னும் அடிக்கிறது.
அரேபியா நாட்டு வாசனைத் திரவியங்கள் எல்லாவற்றையும் சேர்ந்தாலும், இந்த சிறு கைக்கு மணமூட்ட முடியாது.
என்ன பெருமூச்சு இது?
இதயம் மிக மிக முறுக்கேறிவிட்டது.
இந்த நோய் என் அனுபவத்திற்கு அப்பாற்பட்டது. இந்த நோய் என் அனுபவத்திற்கு அப்பாற்பட்டது.
இருந்தாலும், நான் சிலர் உறக்கத்தில் நடப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன்,
அவர்கள் படுக்கையிலேயே புனிதமான மரணத்தையடைந்துள்ளார்கள்.
கடவுளே, எங்கள் எல்லோருரையும் மன்னித்தருளும்.
உங்கள் கைகளைக் கழுவுங்கள், இரவின் உடையை அணிந்துகொள்ளுங்கள்.
பயந்த மூஞ்சியைக் காட்டாதீர்கள்.
பாங்கோவைப் புதைத்துவிட்டதை மறுபடியும் சொல்கிறேன். கல்லறையிலிருந்து அவனால் வெளியே வர முடியாது.
கொடூரமான வதந்திகள் உலாவுகின்றன.
இயல்பைக் குலைக்கும் செயல்களால், இயல்பைக் குலைக்கும் நோய்கள் வளருகின்றன.
மாசு படிந்த உள்ளங்கள், தம் செவிட்டுத் தலையணைகளுக்குத் தம் இரகசியங்களைத் தெரிவிக்கின்றன.
மருத்துவரைக் காட்டிலும் கடவுளின் கருணை தான் அவளுக்குத் தேவை.
- இப்போது அவள் படுக்கைக்குப் போவாளா? - நேராக.
கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்கிறது. வாருங்கள், வாருங்கள்!
வாருங்கள், வாருங்கள். உங்கள் கையைக் கொடுங்கள்.
செய்து முடிந்ததை அழிக்க முடியாது.
படுக்கைக்கு.
நம் முன்னிருப்பது எந்தக் காடு?
பர்னம் காடு.
ஆங்கிலேய படை நெருங்கி வருகிறது, மால்கோமும்,
அவன் சித்தப்பன் சீவர்டும், உத்தமன் மாக்டஃபும் படையை வழிநடத்துகின்றனர்.
பழிக்குப் பழி வாங்க வேண்டும் என துடிக்கின்றனர்.
கொடுங்கோலன் என்ன செய்கிறான்?
டன்சினேனை நன்றாக அரண் செய்து கொண்டிருக்கிறான்.
சிலர் அவனை பைத்தியம் என்கிறார்கள்.
அவனை அவ்வளவாக வெறுக்காத சிலர், அது வீரத்தின் சீற்றம் என்று சொல்கிறார்கள்.
ஆனால் சீர் குலைந்த அவனுடைய குறிக்கோளை ஆட்சியென்ற கயிறால் தன் இடுப்பைச் சுற்றி கட்ட அவனால் இயலாது.
அவனுடைய இரகசியக் கொலைகள் அவனுடைய கைகளையே குத்தித் துன்புறுத்துகின்றன.
அவனுடைய சேவகர்கள் அவன் அதிகாரத்துக்காக செயல்படுகிறார்களே ஒழிய, அன்பினால் அல்ல.
நெட்டை அரக்கனுடைய ஆடையை ஒரு திருட்டுக் குள்ளன் அணிந்தால் எப்படி இருக்குமோ,
அப்படியே அரச பட்டமும் அவன் உடம்பில் தொளதொளவென்று தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.
வெண்ணெய் மூஞ்சிப் பயலே, நீ கறுப்பாகும்படி பேய் உன்னை சபிக்க வேண்டும்.
ஏன் இப்படி வாத்து போல முழிக்கிறாய்?
- இங்கே பத்தாயிரம்... - வாத்துக்களா, கயவனே?
போர் வீரர்கள், ஐயா. போர் வீரர்கள், ஐயா.
கோழைப் பயலே, போய், உன் மூஞ்சியை ஊசியால் குத்தி, உன் அச்சத்துக்குச் செந்நிறம் பூசிக்கொள்.
கோமாளிப் பயலே, என்னடா போர்வீரர்கள்?
உன் ஆன்மா நாசமாய்ப் போக!
வெண்துகில் போல் இருக்கும் உன் கன்னங்கள், அச்சத்திற்கான ஆலோசகர்கள்.
என்னடா போர் வீரர்கள், அழுகிணி மூஞ்சி!
ஆங்கிலப் படையென்று சொன்னேன், பிரபு.
உன் மூஞ்சியை காட்டாதே, போ.
செய்ட்டன்!
நான் மனம் நொந்து போனேன், பார்க்கப் போனால்... செய்ட்டன்!
இந்தத் தள்ளுதல், என்னை அரியாசனத்தில் நிலையாக வைக்க போகிறது அல்லது ஒரேயடியாகத் தள்ளிவிடப்போகிறது.
நான் நெடுங்காலம் வாழ்ந்துவிட்டேன்.
இலை பழுத்து, உதிரும் பருவத்தையடைந்துவிட்டேன்.
புகழ், அன்பு, கீழ்ப்படிதல், நண்பர் குழு,
இவை வயதானோருக்கு வருபவை,
இவற்றை நான் எதிர்பார்ப்பது தவறு.
செய்ட்டன், ஏதாவது செய்தி உண்டா?
முன்னர் வந்த செய்திகள் எல்லாம் உண்மையென்று தெரிகிறது, பிரபு.
நான் போரிடப் போகிறேன். என் எலும்புக்கூட்டிலிருந்து என் சதையைக் கொத்தியெடுக்கும்வரை, நான் போரிடுவேன்.
- என் கவசத்தைக் கொடு. - அதற்குத் தேவையேற்படவில்லை.
அதை அணிந்து கொள்கிறேன், இன்னும் பல குதிரைகளை அனுப்பு.
அவசரமாக நாட்டைச் சுற்றி வா. பயத்தைப்பற்றி பேசுகிறவர்களையெல்லாம் தூக்கிலிடு.
என் கவசத்தை என்னிடம் கொடு.
உங்கள் நோயாளி எப்படி இருக்கிறாள், மருத்துவரே?
நோய் அதிகரித்ததாக சொல்ல முடியாது, பிரபு.
ஆனால், அடர்ந்து வருகிற கற்பனைகள் அவளைத் துன்புறுத்தி, அவளுடைய ஓய்வைக் கெடுக்கின்றன.
அதைக் குணப்படுத்துங்கள்.
நோயுற்ற உள்ளத்துக்கு மருந்து கொடுத்து,
வேரூன்றி நிற்கும் துயரத்தை உள்ளத்திலிருந்து பிடுங்கியெடுத்து,
மூளையிலே எழுதப்பட்டுள்ள வேதனைகளை அழித்து,
அவள் இதயத்தை அடைத்து, அமுக்கிக் கொண்டு நிற்கும் அக்கொடிய விஷயத்தை
அகற்றுவதற்கு ஒரு இனிய மறதி மருந்து கிடையாதா?
நோயாளியேதான் அம்மாற்று மருந்தை அருந்திக்கொள்ள வேண்டும்.
மருந்தையெல்லாம் நாய்க்குப் போடு! எனக்கு அதொன்றும் வேண்டாம்!
செய்ட்டன்! வெளியே அனுப்பு!
பர்னம் காடு, டன்சினேனுக்கு வரும்வரை,
சாவுக்கும், அழிவுக்கும் நான் அஞ்சப்போவதில்லை.
ஒவ்வொரு போர்வீரனும் ஒரு மரக்கிளை வெட்டி, தன் முன் ஏந்திச் செல்லட்டும்.
அப்படியே செய்கிறோம்.
தன்னம்பிக்கை நிறைந்த கொடுங்கோலன் இன்னும் டன்சினேனில் இருக்கிறான் என்று தெரிகிறது,
அதை நாம் முற்றுகை போடுவதை எதிர்பார்த்து நிற்கிறான்.
அதுதான் அவனுடைய ஒரே நம்பிக்கை. அதுதான் அவனுடைய ஒரே நம்பிக்கை.
அவனோடுகூட இருப்பவர்களோ, கட்டாயத்திற்காகப் பணிபுரிகிறார்கள்,
அவர்களுடைய இதயங்கள் எங்கேயோ சென்றுவிட்டன.
வெளியே உள்ள சுவரில் நம்முடைய கொடிகளைத் தொங்கவிடுங்கள்!
“அவர்கள் வருகிறார்கள்” என்ற பேச்சு இன்னமும் கேட்கிறதே!
முற்றுகை போடுகிறவர்களைப் பார்த்து சிரிக்கிறது நம் கோட்டையின் வன்மை.
பஞ்சமும், நோயும் அவர்களைத் தின்று தீர்க்கும் வரை, அவர்கள் இங்கேயே கிடக்கட்டும்!
நம் முதல் போரைத் தொடங்குங்கள்.
அருமை மாக்டஃப், நாம் நம் ஆற்றலுக்குத் தக்கபடி எஞ்சியிருக்கும் காரியங்களை மேற்கொள்வோம்.
கொடுங்ககோலனது படையை இன்றிரவே கண்டுபிடித்துவிட வேண்டும், கொடுங்ககோலனது படையை இன்றிரவே கண்டுபிடித்துவிட வேண்டும்,
நம்மால் போரிட முடியவில்லையென்றால், தோற்கவாவது செய்வோம்.
முடிவு கட்டவே போர் நிகழ்கிறது!
இந்தப் பக்கம்! இந்தப் பக்கம்!
அவர்களோடு நமக்குரியவர்களும் சேராமல் இருந்திருந்தால்,
அவர்களை நேருக்கு நேர் தாக்கி,
வீட்டை நோக்கி ஓடும்படி அடித்து விரட்டியிருப்போம்.
இப்பொழுது மிகவும் பக்கத்தில் வந்துவிட்டோம்.
உங்களுடைய இலைத் திரைகளைக் கீழே போட்டுவிட்டு, நீங்கள் யார் என்பதை வெளிகாட்டுங்கள்!
நம்முடைய முழக்கமே பேசட்டும்.
அவற்றிற்கு மூச்சளியுங்கள்,
ரத்தத்திற்கும், இறப்பிற்கும் முன்னோடிகளான அவை அலறட்டும்.
என்ன கூக்குரல் அது?
அது பெண்களின் கூக்குரல், பிரபு.
அச்சத்தின் சுவை என்ன என்பதையே அநேகமாக மறந்துவிட்டேன்.
ஒரு காலத்தில்,
இரவுக் கூப்பாடுகளைக் கேட்டு, என் புலன்கள் சில்லிட்டுப்போகும்.
சோக நிகழ்ச்சியன்றைப் பற்றிக் கேட்டால், என் முடியெல்லாம் எழுந்து நிற்கும்,
ஏதோ அதற்கு உயிர் இருப்பது போல.
எதற்காக அந்த இரைச்சல்?
பிரபு, அரசி இறந்துவிட்டார்.
அவள் எப்படியும் இனி ஒருநாள் இறக்கத்தான் போகிறாள்.
நாளை இச்செய்தியைக் கேட்டிருந்தால், பொருத்தமாக இருந்திருக்கும்.
நாளை, நாளை, நாளை என்று நாளுக்கு நாள்
பைய ஊர்ந்துகொண்டே செல்கிறது,
காலக்கணக்கின் கடைசி எழுத்துவரை. காலக்கணக்கின் கடைசி எழுத்துவரை.
நேற்றைய நாட்கள் எல்லாம், முட்டாள்களை இடுகாட்டுக்கு இட்டுச் செல்லும் சாலையிலே, ஒளிவீசுகின்றன.
அணைந்து விடு, நிலையா விளக்கே, அணைந்து விடு.
வாழ்வு என்பது நடமாடும் நிழல்தான்...
மேடையிலே ஒரு நாழிகைப் பொழுது திமிரோடு தக்குப்புக்கென்று நடக்கிறான் நடிகன்,
பிறகு, இருந்த இடம் தெரியாமல் மறைகிறான்.
இத்தகைய இழிவான நடிப்பை வாழ்வு என்கிறோம், அது ஒரு கதை...
ஆரவாரமும், கோபங்களும் நிறைந்தது, பொருள் அற்றது, ஒரு அடிமுட்டாள் சொல்வது.
கருணை நிறைந்த பிரபு, நான் பார்த்ததை விவரிக்க விரும்புகிறேன்,
ஆனால் அதை எப்படிச் செய்வதென்று தெரியவில்லை.
சும்மா சொல்லு.
பர்னம் காட்டை நோக்கித் திரும்பினேன்,
கானகமே நடந்து வரக்கண்டேன்.
நான் சொல்லுவது பொய்யென்றால், தங்கள் சீற்றத்துக்கு ஆளாகிறேன்.
இந்த மூன்று மைலுக்குள் அது வருவதைத் தாங்களே பார்க்கலாம், நடமாடும் பூங்கா போல. இந்த மூன்று மைலுக்குள் அது வருவதைத் தாங்களே பார்க்கலாம், நடமாடும் பூங்கா போல.
நீ சொல்வது பொய்யாயிருந்தால்,
பஞ்சம் உன்னைப் பீடிக்கும்வரை, பக்கத்து மரத்திலே உன்னை உயிரோடு தொங்கவிடுவேன்.
“பர்னம் காடு டன்சினேனுக்கு வரும்வரையில் அஞ்சாதே.”
இப்பொழுது, ஒரு காடே டன்சினேனை நோக்கி வருகிறது.
படைக்கலங்களை எடுங்கள், ஓடுங்கள்!
இவன் உறுதியாய்ச் சொல்கிற அது தோன்றினால்,
இங்கிருந்து ஓடவும் மாட்டேன், இங்கு இருக்கவும் மாட்டேன்.
அபாய மணியை அடி!
காற்றே, வீசு! வேலைக்காரியே, வா!
சாவதாக இருந்தால், படைக்கோலத்தோடாவது மாய்சாவோம்.
உன் பெயர் என்ன?
அதைக் கேட்ட உடனேயே நீ அஞ்சுவாய்.
மாட்டேன்.
நரகத்திலுள்ள பெயர்களைக் காட்டிலும் கொடிய பெயரை நீ வைத்துக் கொண்டிருந்தாலும், அஞ்சமாட்டேன்.
என் பெயர் மாக்பெத்.
இதை விட என் காதுக்கு அருவருப்பை தரக்கூடிய பெயரைப் பேயினால் கூட சொல்ல முடியாது.
இதைவிட அச்சுறுத்தும் பெயரை உச்சரிக்க முடியாது.
கேடு கெட்ட கொடுங்கோலனே, நீ புளுகுகிறாய்.
நீ சொல்வது பொய்யென்று என் வாள் கொண்டு நிலை நாட்டுவேன்!
நீ பெண்ணால் பெறப்பட்டவன்.
திரும்பு, நரகத்தின் நாயே, திரும்பு!
மற்றவர்களைக் காட்டிலும், உன்னோடு போர் புரிவதைத் தவிர்க்க விரும்பினேன். ஆனால், பின்னேறிப் போய்விடு.
உன்னுடைய இரத்தம் என் ஆன்மாவை முன்னமேயே கொதிக்கச் செய்திருக்கிறது.
சொல்வதற்கு என்னிடம் வார்த்தையில்லை.
என் வாளின் மூலம் என் குரல் பேசும்.
காயப்படக்கூடிய மண்டைகளில் உன் வாளை வீசு. காயப்படக்கூடிய மண்டைகளில் உன் வாளை வீசு.
என் உயிர் மாயக் கவசம் தரித்த உயிர்,
பெண் பெற்றெடுத்த ஒருவனுக்கு அது மசியாது.
உன் மாயக் கவசத்தில் வைத்த நம்பிக்கையை விடு.
மாக்டஃப் தன் தாயின் வயிற்றிலிருந்து உரிய வேளையில் வருமுன்
கீறி எடுக்கப்பட்டான் என்பதை நீ வணங்கும் தேவதை உனக்குச் சொல்லட்டும்.
இப்படி எனக்குச் சொன்ன நாக்கு பாழாய்ப் போக.
- நான் உன்னோடு போரிடமாட்டேன். - அப்படியானால், அடிபணிந்து நில், கோழையே.
நான் பணியமாட்டேன், இளைஞன் மால்கோம் கால்மாட்டிலே கிடந்து மண்ணைக் கவ்வமாட்டேன்,
பாமர மக்களுடைய சாபத்துக்கும், நையாண்டிக்கும் ஆளாக மாட்டேன்.
பர்னம் காடு, டன்சினேனுக்கு வந்து விட்டதென்றாலும்,
பெண்ணால் பெறப்படாத நீ என்னை எதிர்த்து நின்றாலும், நான் கடைசிவரைக்கும் போரிடவே போகிறேன்.
போரைத் தொடங்கு, மாக்டஃப்.
“போதும், நிறுத்து” என்று முதலில் எவன் கத்துகிறானோ, அவன் பாழாய்ப்போகட்டும்.
ஸ்காட்லாந்து, மன்னர் வாழ்க!
வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
தமிழ் வசனங்கள்: மேனகா மணிகண்டன் மூல மொழிபெயர்ப்பு: டாக்டர் எஸ். மகராஜன்
டாக்டர் எஸ். மகராஜனின் தமிழாக்கத்தில் “த ட்ராஜடி ஆஃப் மாக்பெத்” வசனங்கள்