Spisałeś się.
Bueno.
Teraz należysz do nas.
Do niej.
Należysz do świętej Nucifery.
I spełnisz jej życzenie,
aby pakt się dopełnił.
Co mam zrobić?
Pomódl się do niej.
A teraz otwieraj usta.
Zabić go.
Tak to się miało skończyć?
Sprowadźcie go z powrotem.
Przyrzekam się wyspowiadać,
odpokutować i więcej nie grzeszyć.
W imię Jezusa, amen.
Ej, cabron!
Stój, złodzieju!
Alleluja, bandzior!
Ty, stój!
Bu.
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Zostaw go, łobuzie!
Zasypiasz – głupiejesz!
Bez sensu.
Tak jak każda twoja wypowiedź.
Drogi panie.
Wiesz, co czeka szpiegów?
Nie szpieguję.
A kłamczuchów?
Dobra, dobra, szpiegowałem!
Kłamczuch.
Nikt mnie nie przysłał. Jestem sam.
Cześć, „sam”. Jestem Isabela.
A ten panzon ze sterczącym brzuchem to Jesus.
Bardzo sterczącym.
A ty to kto?
Jestem Domingo.
Podglądałem was, bo chcę wstąpić do waszej szkoły.
Trenować razem z wami.
Dobre, frijolito.
Zmykaj do domu.
Nie mam go.
To nie nasza decyzja.
To zobaczmy, co powie Sifu.
Cierpliwości.
Bądź jak woda.
Wu wei.
Bądź jak lekka mżawka, a nie gniewna fala.
Lekkość... to potęga.
Wyzbądź się gniewu.
Chiński storczyk staje się potężnym lekiem,
gdy wymiesza się go z tym jow.
Jow to taka strata.
Tyle gorzały, ale nie do picia.
Dodaj wody i kaktusa,
i zrób bratu maść na użądlenia.
No tak.
Co do małego...
Pomyśleliśmy...
No bo on... ten tego... I my...
Zerwałeś już owoce na obiad, Jesusie?
Zerwałem?
Nie. Ale zerwę.
Zaraz.
Teraz?
Dobra.
Lecę.
Rety. Silencio nie lubi się z pszczołami.
Silencio? Co to za imię?
Ciche.
A jakie ty nosisz?
Domingo.
Czyli „niedziela”.
Przyglądałem się wam!
W sumie już to pan wie.
Wam wszystkim. Chcę...
Dla niektórych niedziela rozpoczyna tydzień.
A dla innych – kończy.
Do których należysz?
Bo ja wiem?
Chcę być na początku.
A może na końcu...?
Gdzie powinienem być?
Ciekawe pytanie.
Może pewnego dnia
znajdziesz równie ciekawą odpowiedź.
Nie mogę!
Pompuję i pompuję. Nic tu nie działa, jak należy.
Dlaczego zawsze pada na mnie?
„Idź nazrywać owoców, grubasku”.
Ma w ogóle pojęcie,
jak ciężko się wspinać z takim brzuchem?
Bardzo!
Czuję się jak niewolnik.
A nawet nie lubię mango.
MEZCAL
Zapomniałem o tobie.
Już pora... się ogłupić.
Co myślisz o tym dzieciaku?
I bez niego czasem brakuje jedzenia, ale...
Sifu nas przygarnął i dał nam dom.
Może czas się odwdzięczyć?
Kurde.
Przepraszam.
Widać byłem głodny.
Smaczne, co?
Znalazłeś już odpowiedź na swoje pytanie, Domingo?
Raczej nie.
Znaczy...
Jest wiele niedziel, prawda?
To kwestia spojrzenia,
czy jest pierwszym dniem, czy ostatnim,
czy tylko którymś z kolei.
„Pierwszy” i „ostatni” wcale nie znaczą tego, co nam się zdaje.
Nie chodzi o to, czy jestem pierwszy, czy ostatni,
tylko...
sam jeszcze nie wiem o co.
Bardzo dobra odpowiedź.
To mogę z wami trenować?
Funkcjonariusz Garcia? Mogę jakoś pomóc?
Szukam małego złodzieja.
Nie rzucił mi się w oczy.
Chłopak, koło 12 lat.
Miał na sobie koszulkę piłkarską i szorty.
Ej!
Tu go nie było. Dobranoc!
Co gwizdnąłeś?
Ja? Nic a nic!
No dobra. Mango.
O raju.
Mamy ich całe mnóstwo.
Obiecaj mi,
że od dziś będziesz je kradł tylko nam, dobra?
Chodź.
Kradzież mango.
Dlaczego w tym miasteczku nie dzieje się nic więcej?
No zaraz, idę. Rany.
Co to?
Nowe zlecenie.
- Nie chciałem... - Takie niechciane.
Tak to będzie, Larry?
Nie wiem, jak będzie. Wiem, jak jest.
To był żart?
Prawie ci wyszedł.
Za granicą nie będzie ci do śmiechu.
Coś się tam kroi.
Możesz wrócić cały i zdrowy albo w worku.
Wiem, co bym wolał.
Po co wysyłają agenta DEA
do jedynej mieściny w Meksyku, w której nie ma prochów?
Kiedy ruszam?
Już cię nie ma.
Tak szybko?
„Dwupaństwowa grupa specjalna”?
Coś mi tu śmierdzi.
Cud, że w ogóle coś czujesz spod tego smrodu.
To woda kolońska Hai Karate.
Twoja żonka ją uwielbia.
Przekaż jej, że jak wrócę, ma czekać z obiadem.
Kto to był?
Twój mąż.
Silencio.
Powiesz temu mocoso, że śniadanie mu stygnie?
Sama mu powiedz, gdy go znajdziesz. Ja go nie widziałem.
Ty go wygoniłeś, Sifu Chiu?
Nie.
Co zrobiłeś?
Cichacz, mówią do ciebie.
„Wnerwiał cię”? No weź.
Wrócimy.
- A dokąd idziemy? - Zrobić to, co trzeba!
Samolub.
Widać coś?
Ech.
Albo dotarł do San Simon, albo zdechł na pustyni.
Dojedziemy i się upewnimy.
Nie wracamy, póki się nie znajdzie.
Entiendes?
Czyżbyś wrócił, Domingo?
Spragniony.
Nie chcę cię tutaj.
Idź sobie.
Głodny.
Spragniony.
Napij się więc i idź precz.
Jak mnie wytropiłeś?
Jak widać, dla jednego z nas...
to ostatnia niedziela.
Dwupaństwowa grupa specjalna, dobre sobie.
Kurna.
Policja!
Gdzie jest poli... Kurde!
Jak jest po meksykańsku „policja”?
Nie ma czegoś takiego.
Jak policja?
Jak „meksykański”.
„Cerdo”.
To po naszemu „gliniarz”.
Dzięki.
Cerdos!
Ej, powie mi któryś, gdzie są cerdos?
Mam do pogadania z cerdos!
Gdzie on może być?
Co?
Pytam, gdzie on może być?
A bo ja wiem?
Dobra.
Zastanówmy się.
Dokąd byście poszli, gdyby pogonili was z podkulonym ogonem?
Chciałem pana... Wie pan. Przeprosić.
Ej, gnojku.
Kupujesz coś czy płoszysz klientów?
Hej, zostaw to!
Złaź ze mnie! No złaź!
Ej! Policía!
Tam jest! Ubić go!
Jasny gwint.
Policía.
Odłóż broń.
Spoko, jestem cerdo!
Co?
Pogięło cię?
Masz wieści.
Si.
Jaimito... się wysadził.
Napił się gasolina i odpalił zapałkę.
A proch?
Przepadł.
Moi ludzie?
Martwi.
Czyli...
tylko ty możesz...
ponieść karę.
Nie, Balde! Nie!
Biedny Domingo.
Co tam się stało?
Nie wiem.
I nie dociekam.
Nie!
Napisy: Piotr Kacprzak